Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΣΟΥΚΚΑΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5257/2013, 24/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5257/2013 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΣΟΥΚΚΑΣ
- ΑΡΙΣΤΟΣ ΜΑΡΚΙΤΣΗΣ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 24.01.14 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού Για Κατηγορουμένους 1 και 2: κος Μ. Βασιλειάδης Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 βρέθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, στην κατηγορία της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων και της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, αμφότεροι κατηγορούμενοι στις 16.08.12 στο εστιατόριο με την ονομασία "La Plage" που βρίσκεται στην οδό Ακάμαντος στο Λατσί της επαρχίας Πάφου επιτέθηκαν εναντίον του Θεοχάρη Παρασκευά από την Αργάκα και του προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη, ενώ παράλληλα εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιά ύψους €300,00 σ' ένα ζεύγος γυαλιών, περιουσία του πιο πάνω προσώπου (δεύτερη και τρίτη κατηγορία). Αναφορικά με την πρώτη κατηγορία του κατηγορητηρίου η κατηγορούσα αρχή προέβηκε στη διακοπή της και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απαλλάχτηκαν σ' αυτή. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, έχουν ως εξής: Στις 16.08.12 υπεβλήθηκε καταγγελία στην αστυνομία ότι στο εστιατόριο με την ονομασία "La Plage" στο Λατσί υπήρχε καβγάς. Μέλη της αστυνομίας μετέβηκαν στο συγκεκριμένο μέρος όπου και βρήκαν τον ιδιοκτήτη του εν λόγω εστιατορίου και παραπονούμενο στην παρούσα υπόθεση να αιμορραγεί στο δεξί μάτι. Κατόπιν εξετάσεων που η αστυνομία διεξήγαγε, διαπιστώθηκε ότι μεταξύ του παραπονούμενου και του κατηγορουμένου 2 προέκυψε παρεξήγηση με αποτέλεσμα ο τελευταίος να δώσει στον πρώτο μία γροθιά στο πρόσωπο σπάζοντας τα γυαλιά μυωπίας του αξίας €300,00, στον οποίο καβγά συμμετείχε και ο κατηγορούμενος
- Ακολούθως, ο παραπονούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και αφού εξετάστηκε διαπιστώθηκε ότι έφερε εκχυμώσεις δεξιού ζυγωματικού καθώς και εκχυμώσεις δεξιού κάτω βλεφάρου. Ο παραπονούμενος αφού έτυχε ιατρικής βοήθειας εξήλθε του νοσοκομείου. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθηκαν από την αστυνομία στη βάση δικαστικών ενταλμάτων που εκδόθηκαν και όταν ανακρίθηκαν παραδέχτηκαν και απολογήθηκαν για την αξιόποινη συμπεριφορά τους. Καταλήγοντας, ο κύριος Συμεού ανάφερε ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα δήλωσε ότι δεν δημιουργήθηκαν έξοδα σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, αφού ανάφερε ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου και απολογούνται για την αξιόποινη συμπεριφορά τους, δήλωσε ότι την επίδικη ημερομηνία οι πελάτες του μετέβηκαν μαζί με τις οικογένειες τους στο προαναφερόμενο κέντρο αναψυχής. Εκεί οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατανάλωσαν αλκοολούχα ποτά και ήλθαν σε κατάσταση μέθης. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος 2 πρόσεξε ότι ο παραπονούμενος μιλούσε με τη σύζυγο του, γεγονός που εξέλαβε ως ενόχληση προς το πρόσωπο της συζύγου του με αποτέλεσμα να αποταθεί στον παραπονούμενο από τον οποίο ζήτησε εξηγήσεις. Ο παραπονούμενος τότε αντέδρασε λέγοντας στον κατηγορούμενο 2 "Δεν είσαι άνθρωπος να τα βάλεις εσύ μαζί μου." Είναι η θέση του κυρίου Βασιλειάδη ότι υπήρξε πρόκληση από μέρους του παραπονούμενου δια της προαναφερόμενης φράσης, η οποία διατυπώθηκε, όπως ο εν λόγω συνήγορος είπε, 2-3 φορές. Ο συνήγορος υπεράσπισης πρόβαλε ακόμη ως μετριαστικό παράγοντα την κατάσταση μέθης κάτω από την οποία βρίσκονταν τη δεδομένη χρονική στιγμή του επεισοδίου. Ειδική αναφορά έγινε στον κατηγορούμενο 1 για τον οποίο ο κύριος Βασιλειάδης σημείωσε πως αρχικά προσπάθησε να αποτρέψει το επεισόδιο αλλά στη συνέχεια συμμετείχε στον καβγά. Περαιτέρω, ο συνήγορος υπεράσπισης ανάφερε ότι όταν αργότερα επικράτησε ηρεμία υπήρξε συμφιλίωση και αποζημίωση των γυαλιών. Επ' αυτού κατατέθηκε γραπτή βεβαίωση του παραπονούμενου ημερομηνίας 23.10.13 ως Τεκμήριο 1 όπου δηλώνεται ότι ο ίδιος δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο από τους παραπονούμενους με τους οποίους έχει συμφιλιωθεί και από τους οποίους έχει αποζημιωθεί τόσο για την επίθεση όσο και για την αξία των γυαλιών του. Ερχόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των πελατών του που μεταξύ τους είναι ξαδέλφια, ο κύριος Βασιλειάδης ανάφερε ότι ο μεν κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 29 ετών, νυμφευμένος, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών και εργάζεται στο αεροδρόμιο Πάφου λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό €1.000,00, ενώ ο δε κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 31 ετών, νυμφευμένος, πατέρας 3 ανήλικων παιδιών και ελεύθερος επαγγελματίας με μέσο όρο μηναίο μισθό €1.000,
- Καταλήγοντας, ο συνήγορος υπεράσπισης σημείωσε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινές στερητικής της ελευθερίας των κατηγορουμένων συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή τους. Παράλληλα, ο εν λόγω συνήγορος δήλωσε πως τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο 2 θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εργασία του. Εναλλακτικά εάν το Δικαστήριο αποφασίσει να επιβάλει χρηματική ποινή ο κύριος Βασιλειάδης ευσεβάστως εισηγήθηκε την πληρωμή του δια μηνιαίων δόσεων. Αναμφίβολα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης επισύρει, με βάση το άρθρο 243 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το δε αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς τιμωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 324 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης δύο ετών ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.562,90 ή και τις δύο αυτές ποινές. Επίσης, η σοβαρότητα των αδικημάτων της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς έγκειται στο γεγονός ότι ενέχει πράξεις που προκαλούν βία και πόνο στο θύμα και ταυτόχρονα δημιουργούν αίσθημα φόβου και ανασφάλειας σ' αυτό, καταρρακώνουν την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια ατόμων, πλήττουν το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας και γενικότερα διασαλεύουν την ειρηνική διαβίωση πολιτών. Τα αδικήματα αυτά θεωρούνται ακόμη σοβαρά για τον επιπλέον λόγο της συχνότητας και ευκολίας με την οποία αυτά διαπράττονται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με τη δέουσα σοβαρότητα και αυστηρότητα σε μια προσπάθεια να διαβιβάσουν το μήνυμα στους παραβάτες ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι ανεκτές και δεν έχουν χώρο στην κυπριακή κοινωνία. Οι πολίτες δεν μπορούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να επιλύουν τις διαφορές τους με βία και ένταση. Σίγουρα οι παλικαρισμοί και η επίδειξη ισχύος δεν εξυπηρετούν κανένα λογικό σκοπό και ο νόμος οπωσδήποτε δεν τους αποδέχεται. Ουδείς έχει το δικαίωμα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να παίρνει το νόμο στα χέρια του και να επιτίθεται σε άλλο συνάνθρωπο του, αλλά να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση και να εφαρμόζει μηχανισμό αυτοελέγχου έστω και αν προκαλείται ή εξωθείται για κάτι τέτοιο. Με ειρηνικό τρόπο και πνεύμα αλληλοκατανόησης οι πολίτες θα πρέπει να καταλήγουν σε μια φιλική συνεννόηση μεταξύ τους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την αποδοκιμασία του στη χρήση βίας από ένα άτομο σε συνάνθρωπο του μέσω του πιο κάτω αποσπάσματος: "Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς." Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χριστοφή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 504. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι η ποινή που επιβάλλεται είναι ανάλογη της σοβαρότητας που χαρακτηρίζει την κάθε υπόθεση ξεχωριστά στη βάση των γεγονότων και περιστατικών που την περιβάλουν. Ο βαθμός της σοβαρότητας αυξάνεται όταν η επίθεση είναι σφοδρή ή διεξαχθεί σε δημόσιο χώρο και στην παρουσία άλλων προσώπων ή στην παρουσία άλλων μελών της οικογένειας. Σε τέτοιες περιπτώσεις ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στην υπόθεση Γεώργιος Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 409 επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο που διέπραξε το αδίκημα της κοινής επίθεσης ποινή φυλάκισης 3 μηνών, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης, στην υπόθεση Αιμίλιος Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 327 όπου το ίδιο αδίκημα διαπράχτηκε σε δημόσιο χώρο και στην παρουσία άλλων παρευρισκομένων επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, με λευκό ποινικό μητρώο και κατόπιν συμφιλίωσης με τον παραπονούμενο, ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Περαιτέρω, στην υπόθεση Ευθυμίου v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 581 ποινή φυλάκισης ενός μηνός που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που επιτέθηκε στο θύμα του προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη σε δημόσιο χώρο στην απουσία στοιχείου προσχεδιασμού, κατόπιν πρόκλησης και με παραδοχή, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική και επικυρώθηκε κατ' έφεση. Σε αντίθετη περίπτωση η χρηματική ποινή εμφανίζεται ως καταλληλότερη από αυτή της στερητικής της ελευθερίας (Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575 και Staripavlova v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/2012, ημερομηνίας 19.10.12). Θεώρηση της νομολογίας για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς καταδεικνύει ότι συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης, χωρίς βέβαια να αποκλείεται οποιοδήποτε άλλο είδος ποινής. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. σελ. 158. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125 τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι « επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσίας» και ενδείκνυται η επιβολή τέτοιας αποτρεπτικής ποινής όχι μόνο για προστασία του κοινού αλλά και για καταστολή των αισθημάτων ανασφάλειας στους πολίτες και του φόβου για επικράτηση της παρανομίας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνη Χαραλαμπίδη
(2001)2 Α.Α.Δ. 753, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Στην υπόθεση Michal Bukowski ν. Αστυνομίας κ.α. Ποινική Έφεση 142/10 και 147/10 ημερομηνίας 04.03.2011 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην υπόθεση Μάμας Προκοπίου Κίτας ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 11/2011, ημερομηνίας 06.07.2012 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους και ομοίως στην Τσιλικίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7/13, ημερομηνίας 26.03.2013. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις όπου η ποινή που κρίθηκε ως καταλληλότερη ήταν αυτή της χρηματικής (Μελανίτης ν. Κυπριακή Δημοκρατία
(2004)2 Α.Α.Δ. 309). Εν πάσει περιπτώσει, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής. Στην παρούσα υπόθεση τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν σοβαρά, στοιχείο που εκλαμβάνεται επιβαρυντικό για τους κατηγορουμένους 1 και
- Συγκεκριμένα, η σοβαρότητα των αδικημάτων έγκειται: (α) Στο ότι και οι δύο κατηγορούμενοι επιτέθηκαν στον παραπονούμενο κτυπώντας τον και καταστρέφοντας του τα γυαλιά της μυωπίας του, ανεξαρτήτως αν αρχικά ο κατηγορούμενος 1 προσπάθησε να αποτρέψει το επεισόδιο. (β) Στο ότι η επίθεση και η κακόβουλη ζημιά διαδραματίστηκαν σε δημόσιο χώρο και συγκεκριμένα σε κέντρο αναψυχής ιδιοκτησίας του παραπονούμενου. (γ) Στη φύση των σωματικών βλαβών που ο παραπονούμενος υπέστηκε συνεπεία της επίθεσης που δέχτηκε από τους κατηγορουμένους 1 και 2 και συγκεκριμένα αιμορραγία στο δεξί μάτι, εκχυμώσεις δεξιού ζυγωματικού και εκχυμώσεις δεξιού κάτω βλεφάρου, ως αποτέλεσμα των οποίων μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου και έτυχε ιατρική βοήθεια. (δ) Στο ότι ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε από μέλη της αστυνομίας κτυπημένος και αβοήθητος στο κέντρο του. (ε) Στο μεγάλο ύψος €300,00 της κακόβουλης ζημιάς που προκλήθηκε σε περιουσιακό στοιχείο του παραπονούμενου και συγκεκριμένα στα γυαλιά μυωπίας του. Προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την συνεργασία τους με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία της διάπραξης των αδικημάτων. (β) Την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο τους. (δ) Την απολογία τους όπως αυτή εκφράστηκε δια του συνηγόρου τους. (ε) Το ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συμφιλιώθηκαν με τον παραπονούμενο και ο τελευταίος δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο. (στ) Το ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αποζημίωσαν τον παραπονούμενο τόσο για την επίθεση όσο και για την ζημιά που του προκάλεσαν, συμπεριφορά που έμπρακτα δείχνει τη μεταμέλεια τους. (ζ) Το λευκό ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων σε συνδυασμό με την έμπρακτη μεταμέλεια των κατηγορουμένων επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκλάβει το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο. (η) Το ότι οι αντιδράσεις και κατ' επέκταση η αξιόποινη συμπεριφορά των κατηγορουμένων 1 και 2 χαρακτηρίζονται στιγμιαίες λόγω στιγμιαίας απώλειας της ψυχραιμίας και του αυτοελέγχου τους, χωρίς έτσι να ενέχεται στοιχείο προμελέτης ή προσχεδιασμού. (θ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα: (i) Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 ότι: · Είναι ηλικίας 29 ετών. · Είναι νυμφευμένος και πατέρας 2 ανήλικων παιδιών. · Εργάζεται στο αεροδρόμιο Πάφου με μηνιαίο μισθό €1.000,
- (ii) Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 ότι: · Είναι ηλικίας 31 ετών. · Είναι νυμφευμένος και πατέρας 3 ανήλικων παιδιών. · Είναι ελεύθερος επαγγελματίας με μέσο όρο μηναίο μισθό €1.000,
- Ένας άλλος μετριαστικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι η κατάσταση μέθης στην οποία βρίσκονταν την στιγμή του επεισοδίου και οι δύο κατηγορούμενοι μετά από κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Το γεγονός είναι ότι η διάπραξη των αδικημάτων προέκυψε μετά την κατανάλωση των αλκοολούχων ποτών χωρίς μεταξύ τους να υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση ή σχέση. Η κατάσταση μέθης στην οποία βρίσκονταν και οι δύο κατηγορούμενοι ένεκα της κατανάλωσης αλκοόλ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απώλεια του αυτοελέγχου τους και ταυτόχρονα τους υποβοήθησε στη διάπραξη των αδικημάτων, ιδιαίτερα όταν ο κατηγορούμενος 2 πρόσεξε τον παραπονούμενο να έχει ιδιαίτερη συνομιλία με τη σύζυγο του αλλά και τον κατηγορούμενο 1 να βλέπει τον ξάδελφο και κουμπάρο του να εμπλέκεται σε καβγά. Επίσης, από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατανάλωσαν αλκοόλ για να τους διευκολύνει στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, η μέθη εδώ προσμετρείται ως ελαφρυντικός παράγοντας και για τους δύο κατηγορουμένους. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Τσιολή
(1991)2 Α.Α.Δ. 194 και Φανάρας κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50. Βέβαια θα πρέπει να τονιστεί ότι οι πράξεις και συμπεριφορά των κατηγορουμένων είναι σαφώς καταδικαστέες και δεν περιποιούν τιμή για τους ιδίους. Ένας άλλος παράγοντας που προσμετρά προς όφελος του κατηγορουμένου 2 είναι η πρόκληση που δέχτηκε από τον παραπονούμενο υπό τη μορφή λεκτικής διατύπωσης σε συνδυασμό με τη συχνότητα που αυτή ειπώθηκε, γεγονός που επίσης συνέτεινε στην προσωρινή απώλεια του αυτοελέγχου του μετατρέποντας τον έρμαιο πάθους και κατ' επέκταση στιγμιαία όχι αφέντη του μυαλού του (master of his mind). Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kyrmizis v. The Republic
(1965)2 C.L.R. 55, Pantazis v. The Police
(1967)2 C.L.R. 277, Ιωάννου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 327 και Dofty [1949] 1 All E.R.
- Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τους κατηγορουμένους 1 και
- Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η καταλληλότερη, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί και στους δύο κατηγορουμένους είναι αυτή της χρηματικής σε συνδυασμό με την υπογραφή προσωπικής εγγύησης, το ύψος των οποίων όμως θα αντανακλά τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Στην κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου συνηγόρησαν επίσης οι δυσμενείς επιπτώσεις που ο κατηγορούμενος 2 θα είχε στην επαγγελματική σταδιοδρομία του σε περίπτωση επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας του καθώς και η αρχική περιορισμένη προσπάθεια που ο κατηγορούμενος 1 κατέβαλε για να σταματήσει το επίδικο περιστατικό. Ακριβώς ένεκα της αρχικής περιορισμένης προσπάθειας του κατηγορουμένου 1 να σταματήσει το επεισόδιο όταν άρχισε, το συνολικό ύψος της ποινής που θα του επιβληθεί θα διαφέρει από αυτή του κατηγορουμένου
- Καταληκτικά επιβάλλεται στους κατηγορουμένους 1 και 2 οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος 1: Δεύτερη κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €900,00 πλέον να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους €1.200,00 για να επιδεικνύει καλή διαγωγή και να τηρεί την τάξη, τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 2 ετών. Κατηγορούμενος 2: Δεύτερη κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €1.200,00 πλέον να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους €1.500,00 για να επιδεικνύει καλή διαγωγή και να τηρεί την τάξη, τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 2 ετών. Κατηγορούμενος 1: Τρίτη κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €300,00 Κατηγορούμενος 2: Τρίτη κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €300,00 Η συνολική χρηματική ποινή των €1.200,00 που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 1 να καταβληθεί σε 6 ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €200,00 αρχής γενομένης την 01.02.14 και κάθε πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. Η δε συνολική χρηματική ποινή των €1.500,00 που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2 να καταβληθεί σε 6 ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €250,00 αρχής γενομένης την 01.02.14 και κάθε πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη και Πρόκληση κακόβουλης ζημιάς/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο