Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Zωή Νικολαϊδου, Αρ. Υπόθεσης: 15596/11, 30/1/2014

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, αυτή μεταξύ των ημερομηνιών 02/08/2010 και 26/06/2011 στην οδό Έξω Βρύσης 6, στην Πάφο, με δόλιο τρόπο παροχέτευσε για δική της χρήση τρεχούμενο νερό που άνηκε στο τμήμα υδατοπρομήθειας του Δήμου Πάφου, δηλαδή παράνομα σύνδεσε λάστιχο στην παροχή νερού του τμήματος υδατοπρομήθειας του Δήμου Πάφου. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε την πιο πάνω κατηγορία και η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον κ. Παύλο Ηροδότου (Μ.Κ.1) και τον κ. Παύλο Χρυσοστόμου (Μ.Κ.2). Πέραν των πιο πάνω, κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: 1) Γραπτή κατάθεση του Αστ. 1784 Κ. Κλεόπα (τεκμήριο Α). Σε αυτή αναφέρει ότι στις 26/06/2011 επισκέφθηκε για εξετάσεις την οικία με αρ. 6 στην οδό Έξω Βρύσης, μετά από καταγγελία του Μ.Κ.1 ότι στην εν λόγω οικία έγινε παράνομη σύνδεση στην παροχή του νερού με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης να κλέβει νερό. Επίσης, αναφέρει ότι έγιναν εξετάσεις για εντοπισμό του ιδιοκτήτη χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα και ότι η σκηνή φωτογραφήθηκε από τον Αστ.
2. 2) Γραπτή κατάθεση του Αστ. 2588 Ανδρέα Παπακλεοβούλου (τεκμήριο Β) στην οποία ουσιαστικά αναφέρει ότι στις 26/06/2011 έλαβε 9 φωτογραφίες στην σκηνή κλοπής τρεχούμενου νερού, στην οδό έξω βρύσης, στην Πάφο. Ακολούθως, περιγράφει τον τρόπο επεξεργασίας των εν λόγω φωτογραφιών μέχρι την τελική εκτύπωση τους. 3) Δέσμη από 9 φωτογραφίες που λήφθηκαν στη σκηνή (τεκμήριο Γ). 4) Το γεγονός ότι η ανακριτική κατάθεση της κατηγορουμένης (τεκμήριο Δ) και η γραπτή κατηγορία (τεκμήριο Ε) λήφθηκαν από τον Αστ. 4908 Μ. Χρίστου. Ο Μ.Κ.1 κατά την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, υιοθέτησε την κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία και η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης (βλ. τεκμήριο 1). Από την εν λόγω κατάθεση του καθώς επίσης και την προφορική του μαρτυρία, τόσο σε περαιτέρω εξέταση του αλλά και κατά την αντεξέταση του, προκύπτει ότι η θέση του ήταν η ακόλουθη: Ο ίδιος εργάζεται στον Δήμο Πάφου, στο Τμήμα Υδατοπρομήθειας και μέσα στα καθήκοντα του είναι και ο έλεγχος των μετρητών του νερού στις κατοικίες εντός των ορίων του Δήμου Πάφου. Στις 26/06/2011, μετά από έλεγχο που έκανε στην οικία αρ. 6 στον οδό έξω βρύσης στην Πάφο, διαπίστωσε ότι έγινε παράνομη σύνδεση με λάστιχο από την εν λόγω οικία με την παροχή νερού. Ο μετρητής του νερού της εν λόγω οικίας αφαιρέθηκε από τις 02/08/2010 λόγω του ότι ο λογαριασμός ήταν απλήρωτος. Αναφορικά με το πώς ακριβώς έγινε η εν λόγω σύνδεση του λαστίχου και πού αυτό κατέληγε, παρέπεμψε στις φωτογραφίες (τεκμήριο Γ) τις οποίες επεξήγησε. Επίσης, περισσότερες λεπτομέρειες έδωσε και κατά την αντεξέταση του. Υπέδειξε τη θέση όπου συνδέθηκε το λάστιχο και από το σημείο εκείνο προχωρεί δια μέσου ενός γκαράζ που υπάρχει στο σημείο και οδηγεί σε μια εσωτερική αυλή και ακολούθως ανεβαίνει προς τα πάνω όπου καταλήγει στο ντεπόζιτο το οποίο υπάρχει στη στέγη της οικίας. Ο ίδιος δεν γνωρίζει σε ποιόν ανήκει η εν λόγω οικία. Πέραν των πιο πάνω, ανέφερε ότι δίπλα από το γκαράζ που φαίνεται στη φωτογραφία αρ. 1 του τεκμηρίου Γ, στην οροφή υπήρχε μια διατηρητέα οικοδομή και στο βάθος μια επέκταση αυτής και κάποια κτίρια. Είδε επίσης, είπε, εκεί να βρίσκονται κάποιοι αλλοδαποί και υπέδειξε στις φωτογραφίες 6,7 και 9 του τεκμηρίου Γ το ντεπόζιτο το οποίο βρίσκεται στην οροφή της επέκτασης της διατηρητέας οικοδομής. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο όταν ο ίδιος επισκέφθηκε το χώρο, η διατηρητέα οικοδομή ήταν ακατοίκητη ενώ συμφώνησε με τη θέση ότι στην επέκταση της εν λόγω οικοδομής διέμεναν αλλοδαποί. Επίσης, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει που κατοικεί η κατηγορούμενη και ούτε την εντόπισε στο χώρο και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο αυτή κατοικεί στην κατοικία που βρίσκεται στα αριστερά της διατηρητέας οικοδομής. Αναφορικά με το μετρητή που αφαιρέθηκε, ανέφερε ότι πληροφορήθηκε από το Τμήμα Υδατοπρομήθειας ότι ήταν γραμμένος στο όνομα Λάμπρος Νικολαίδης. Επίσης, είπε ότι μετά που αφαιρέθηκε ο μετρητής είναι αδύνατο να γνωρίζει κάποιος πόσο νερό καταναλώθηκε. Περαιτέρω, ο ίδιος δεν μπορούσε να πει κατά πόσο έγινε κατανάλωση οποιασδήποτε ποσότητας νερού μετά τις 02/08/2010 που αφαιρέθηκε ο μετρητής και τέλος συμφώνησε με τη θέση ότι η κατηγορούμενη δεν σχετίζεται με την κατηγορία. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι εργάζεται στο Δήμο Πάφου, στο Τμήμα Υδατοπρομήθειας, ως γραμματειακός λειτουργός και στις 26/06/2011 ειδοποιήθηκε από τον Μ.Κ.1 για την παράνομη σύνδεση λαστίχου που εντόπισε την κατοικία με αρ. 6, στην οδό Έξω Βρύσης στην Πάφο. Από έλεγχο που έκανε μέσω του ηλεκτρονικού αρχείου του Τμήματος του, ιδιοκτήτης της εν λόγω οικίας φαίνεται να είναι κάποιος Λάμπρος Νικολαϊδης και ότι ο μετρητής της εν λόγω κατοικίας έχει αφαιρεθεί από τις 02/08/2010 και μέχρι τις 26/06/2011 δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ποσότητα και η αξία του νερού που κλάπηκε. Εκείνο που έχει στα αρχεία του τμήματος είναι οι καταναλώσεις νερού πριν να αφαιρεθεί ο μετρητής, οι οποίες έχουν πληρωθεί και ο Δήμος Πάφου δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο. Διευκρίνισε επίσης, ότι δεν μπορεί να ξέρει κατά πόσο την εν λόγω περίοδο, δηλαδή από τις 02/08/2010 μέχρι τις 26/06/2011 καταναλώθηκε οποιοδήποτε νερό από τη συγκεκριμένη παροχή. Περαιτέρω, ο ίδιος δεν επισκέφθηκε τη σκηνή και ούτε γνωρίζει αν ο αριθμός μετρητή που αναφέρει είναι αυτός που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη οικία και κατά πόσο η κατηγορούμενη έχει οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση αυτή. Πέραν της πιο πάνω μαρτυρίας, ενώπιον του Δικαστηρίου έχει κατατεθεί και η κατάθεση της κατηγορουμένης που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμήριο Δ). Σε αυτήν αναφέρει ότι διαμένει στην κατοικία στη οδό Έξω Βρύσης αρ.6, η οποία είναι ιδιοκτησία αυτής και της μητέρας της, αφού την κληρονόμησαν από τον πατέρα της Λάμπρο Νικολαϊδη, στον οποίο αρχικά άνηκε και ο οποίος απεβίωσε την 01/04/
3. Ο λογαριασμός του νερού παρέμεινε στο όνομα του πατέρα της και τον Αύγουστο του 2010 ενώ αυτή απουσίαζε στο εξωτερικό, αφαιρέθηκε ο μετρητής καθότι δεν πλήρωσε το λογαριασμό για το πρώτο και δεύτερο τρίμηνο του 2010 καθότι προέκυψε διαφορά πάνω στα ποσά που χρεωνόταν και επί τούτου επισκέφθηκε τα γραφεία του τμήματος υδατοπρομήθειας και υπέβαλε σχετική ένσταση. Από την ημέρα που αφαίρεσαν τον μετρητή δεν είχε νερό στο σπίτι και μετέφερε νερό με βυτιοφόρο και γέμιζε το ντεπόζιτο. Στις 25-26/06/2011 αυτή απουσίαζε με τα παιδιά της στον Πρωταρά και η ίδια δεν είδε ούτε ένωσε οποιοδήποτε λάστιχο στην παροχή νερού. Μετά το πέρας της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης, εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση καθότι ελλείπει μαρτυρία που να συνδέει καθ' οιονδήποτε τρόπο την κατηγορουμένη με το υπό κρίση αδίκημα και επίσης ελλείπει μαρτυρία ότι πράγματι έγινε κατανάλωση νερού από το συγκεκριμένο σημείο όπου συνδέθηκε το σχετικό λάστιχο. Με την πιο πάνω θέση της υπεράσπισης, προς την τιμή της μπορώ να πω, συμφώνησε και η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, η οποία ανέφερε ότι η ίδια δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο από το να προωθήσει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού ανώτεροι της, στους οποίους απευθύνθηκε η συνήγορος υπεράσπισης για αναστολή της ποινικής δίωξης λόγω έλλειψης μαρτυρίας, απέρριψαν το αίτημα μάλιστα δύο φορές. NΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Mετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να χρειάζεται να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Στην Δικαστική Πρακτική του 1962 [1962] 1 ALL ER 448 η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, o όρος « εκ πρώτης όψεως υπόθεση» υποδηλώνει μια προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή την απόδειξη της υπόθεσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (βλ. Re Kakos

(1985)1 C.L.R. 250). Επίσης, να αναφερθεί ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, ο Δικαστής δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το Δικαστήριο προβαίνει σε μια αντικειμενική θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 λέχθηκε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: « (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,

(2002)2 ΑΑΔ 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πική και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή έγκειται στη δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Δράκου κ.α, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 5/2012, 6/2012, 7/2012, 8/2012 και 9/2012), Ημερ. 11/12/2012, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το εκ πρώτης όψεως στάδιο: «Αρχίζω υπενθυμίζοντας ότι το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεση της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου,(Charalambos Savva "Pambos" v. Police

(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. Πέραν των πιο πάνω, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στο αδίκημα που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη και ποια τα συστατικά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να αποδειχθούν. Το άρθρο 279

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «279.-

(1)............................

(2)Όποιος με δόλιο τρόπο αφαιρεί ή παροχετεύει για δική του χρήση ή για χρήση κάποιου άλλου τρεχούμενο νερό που ανήκει σε άλλο, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Με βάση το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, θεωρώ ότι θα πρέπει να αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι η κατηγορούμενη: α) αφαίρεσε ή παροχέτευσε για δική της χρήση ή για χρήση κάποιου άλλου τρεχούμενο νερό που ανήκει σε άλλο και ότι β) η ενέργεια της αυτή έγινε με δόλιο τρόπο. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι πέραν της πράξης της αφαίρεσης ή παροχέτευσης νερού (actus reus) απαιτείται και η απόδειξη ένοχης διάνοιας για την πράξη αυτή (mens rea). Η ένοχη αυτή διάνοια αποδεικνύεται, κατά κανόνα, συμπερασματικά από το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας (βλ. Χαράλαμπος Ζακακιώτης v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 175). Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απόδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης για την πιο πάνω κατηγορία που αυτή αντιμετωπίζει. Διευκρινίζεται ότι το Δικαστήριο δεν προτίθεται να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί στο στάδιο αυτό, αλλά σε μια αντικειμενική θεώρηση αυτής και κατά πόσο είναι τέτοιας φύσεως που αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ανεξαρτήτως αξιολόγησης και υποκειμενικής εκτίμησης της. Εκείνο το οποίο προκύπτει στην παρούσα υπόθεση από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, είναι ότι πέραν του ότι από το σημείο που βρισκόταν ο μετρητής της υδατοπρομήθειας του Δήμου Πάφου ενώθηκε λάστιχο το οποίο κατέληγε σε ένα ντεπόζιτο στην επέκταση της διατηρητέας οικοδομής με αρ. 6 στην οδό έξω βρύσης όπου ενδεχομένως να διέμεναν κάποιοι αλλοδαποί, ουδεμία άλλη μαρτυρία σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και η οποία να συνδέει την κατηγορούμενη, έχει τεθεί. Η κατηγορούμενη στην κατάθεση της, παρόλο που αναφέρει ότι διαμένει στην πιο πάνω κατοικία στην οποία ο κατ' ισχυρισμό μετρητής και η παροχή άνηκε, αρνείται τη διάπραξη του αδικήματος. Δεν έχει τεθεί άμεση μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη προέβηκε στην σύνδεση του εν λόγω λαστίχου αλλά ούτε και η όλη μαρτυρία που προσκομίστηκε, έστω και για σκοπούς του σταδίου αυτού είναι ικανοποιητική για να συνδέσει την κατηγορούμενη, αφού δεν έχει διευκρινιστεί ούτε εξηγηθεί ο ακριβής χώρος που βρισκόταν η παροχή του νερού στην οποία συνδέθηκε το συγκεκριμένο λάστιχο και κατά πόσο το σημείο ήταν προσβάσιμο μόνο από την κατηγορούμενη ή και από άλλα άτομα. Ακόμη όμως και να θεωρηθεί αρκετό για σκοπούς του σταδίου αυτού ότι εφόσον η κατηγορούμενη διέμενε στην οικία που κατ' ισχυρισμό άνηκε η παροχή στην οποία συνδέθηκε το εν λόγω λάστιχο, πάλι ελλείπει άλλη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η κατηγορούμενη παροχέτευσε νερό προς όφελος προς δικό της όφελος ως είναι οι λεπτομέρειες του αδικήματος ή έστω προς όφελος τρίτων. Η κατάληξη του λαστίχου είναι σε ντεπόζιτο το οποίο βρίσκεται στην οροφή δωματίων που βρίσκονται στην επέκταση της οικίας της κατηγορουμένης όπου ενδεχομένως να διέμεναν αλλοδαποί. Δεν προκύπτει ότι το εν λόγω ντεπόζιτο άνηκε στην κατοικία της κατηγορούμενης ή ότι αυτή το χρησιμοποιούσε. Επίσης, δεν έχει καταδειχθεί ότι σε περίπτωση που τρίτα πρόσωπα χρησιμοποιούσαν το εν λόγω ντεπόζιτο, τότε αυτά σχετίζονταν με οποιοδήποτε τρόπο με την κατηγορούμενη ή είχε οποιοδήποτε λόγο να τους παροχετεύει νερό. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω όμως, ακόμη και θεωρηθεί ότι η μαρτυρία που προσφέρθηκε είναι αρκετή για να συνδέσει την κατηγορούμενη με τη σύνδεση του λαστίχου, ελλείπει μαρτυρία ότι πράγματι έγινε αφαίρεση ή παροχέτευση νερού, είτε συγκεκριμένης ποσότητας είτε έστω και άγνωστης ποσότητας. Και οι δύο μάρτυρες δεν μπορούσαν να πουν κάτι τέτοιο. Το μόνο που ανέφεραν είναι ότι μετά την αφαίρεση του μετρητή δεν μπορείς να γνωρίζεις αν διοχετεύθηκε νερό μέσου του λαστίχου και ποια η ποσότητα και αξία του. Εξετάζοντας τη μαρτυρία που προσφέρθηκε στην ολότητα της καθώς επίσης και τη γραπτή κατάθεση της κατηγορουμένης, κρίνω ότι δεν είναι επαρκείς έτσι ώστε να πρέπει η κατηγορούμενη να κληθεί σε απολογία αφού ελλείπει μαρτυρία που να αποδεικνύει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και να συνδέει την κατηγορούμενη κατά τρόπο ικανοποιητικό και σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να πρέπει να κληθεί σε απολογία. Δεν παραγνωρίζω το περιεχόμενο της κατάθεσης της κατηγορουμένης και την υπόλοιπη μαρτυρία που δόθηκε αλλά θεωρώ ότι η μαρτυρία αυτή μόνο εύλογες υπόνοιες εγείρει και όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Κρίνω ότι σε περίπτωση που η κατηγορούμενη κληθεί σε απολογία, σκοπό θα έχει να καλύψει τα κενά της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής και όχι να δώσει εξηγήσεις, κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο. Επομένως, καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου αυτή αθωώνεται και απαλλάσσεται από το στάδιο αυτό. (Υπ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο