Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Xριστάκης Αγαθαγγέλου, Αρ. Υπόθεσης: 7843/10, 21/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7843/10 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. Xριστάκης Αγαθαγγέλου Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 21/02/2014. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Περγαντή. Για τον Κατηγορούμενο : κ. Φ. Γεωργιάδου. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 1) και στην κατηγορία της Δημόσιας Εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος στις 18/04/2010, στο καφενείο του Σωκράτη Χαραλαμπίδη στα Κούκλια, επιτέθηκε εναντίον του Αντώνη Ηλιάδη και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και επίσης τον εξύβρισε με την φράση «Πουστόπαιδα, γαμώ την ράτσα σας, γαμώ τον που σας εκουβαλόφερε δαμέσα» κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση, έχουν ως ακολούθως: Στις 18/04/2010 και η ώρα 21:30 ο παραπονούμενος πήγε στο καφενείο του Σωκράτη Χαραλαμπίδη στα Κούκλια, όπου κάθισε στην βεράντα του καφενείου μόνος του και παράγγειλε κάτι να πιει. Στο καφενείο εκείνη την ώρα βρίσκονταν και άλλοι θαμώνες οι οποίοι κάθονταν στην βεράντα και παρακολουθούσαν τηλεόραση. Μετά από μερικά λεπτά σύμφωνα με τον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος άρχισε να βρίζει με τις φράσεις που αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, οπόταν ο παραπονούμενος σηκώθηκε, πήγε στην είσοδο του καφενείου και ζήτησε τον λόγο από τον κατηγορούμενο γιατί να βρίζει. Αντέδρασε ο κατηγορούμενος και επιτέθηκε στον παραπονούμενο με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει στο στήθος και στα πλευρά και να του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη, καθώς επίσης και να του σχίσει δυο φανέλες που φορούσε. Κατόπιν τούτου, κλήθηκε η αστυνομία στο μέρος όπου όταν έφθασε εκεί, ο κατηγορούμενος ήδη έφυγε από το καφενείο και κάθισε σε παρακείμενη ταβέρνα του χωριού για να μην υπάρξει συνέχεια στο επεισόδιο. Στις 29/04/2010 ο κατηγορούμενος σε ανακριτική του κατάθεση ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ενώ έβλεπε ποδόσφαιρο στην τηλεόραση και έβριζε τον διαιτητή, ο παραπονούμενος το εξέλαβε ότι είναι γι' αυτόν και προσπάθησε να λάβει τον λόγο με αποτέλεσμα να εξελιχθεί το επεισόδιο. Επίσης, σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (τεκμήριο Α), φαίνεται ότι ο παραπονούμενος επισκέφθηκε το Τμήμα Α΄ Βοηθειών στις 18/04/2010 και διαπιστώθηκε ότι από την επίθεση υπέστη εκχυμώσεις πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος, δεξιού αγκώνα και δεξιού ώμου. Επίσης, έγιναν στον παραπονούμενο ακτινογραφίες χωρίς εμφανείς οστικές κακώσεις, δόθηκαν παυσίπονα και απελύθη. Τέλος, αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και υπάρχουν €165 έξοδα της διαδικασίας. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορουμένου για την διάπραξη των αδικημάτων. Ανέφερε ότι υπήρχαν με τον παραπονούμενο διαφορές για το λόγο ότι ο κατηγορούμενος ένοιωθε ότι αυτός είχε εχθρική στάση εναντίον του και αυτές οι διαφορές προέρχονταν από τις Κοινοτικές εκλογές. Υπήρχε ένταση μεταξύ των μερών και όταν ο παραπονούμενος σηκώθηκε να του ζητήσει το λόγο, η εν λόγω ένταση έγινε μεγαλύτερη και δημιουργήθηκε το εν λόγω επεισόδιο. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την παραδοχή του κατηγορουμένου και το λευκό του ποινικό μητρώο παρά την ηλικία του, καθώς επίσης και τον τραυματισμό του θύματος που ήταν επιφανειακός. Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, η συνήγορος υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Τέλος, αναφέρθηκε στο χρόνο που διέρρευσε από της διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται να επιβάλει ποινή το Δικαστήριο για να πει ότι αυτός ανέρχεται στα 4 σχεδόν χρόνια, παράγοντας ο οποίος θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Ήταν η θέση της επίσης, ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, τότε εισηγήθηκε, δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της. Αναμφίβολα το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος με την 1ην κατηγορία είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Η σοβαρότητα του διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Η σοβαρότητα του αδικήματος αυτού, έγκειται στο γεγονός ότι η βία στρέφεται ενάντια στη προσωπικότητα, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Τόκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 και Χριστοφή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 549). Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει ότι σε αδικήματα βίας θα πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ιωάννου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 327 και Ευθυμίου v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 581. Η σοβαρότητα δε του αδικήματος της 2ης κατηγορίας διαφαίνεται από την προβλεπόμενη στο άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, ποινή. Στην παρούσα περίπτωση λαμβάνω υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο. Ιδιαίτερα, λαμβάνω υπόψη μου το χώρο όπου έλαβε χώρα η επίθεση εναντίον του παραπονούμενου και αυτή ήταν εντός καφενείου της Κοινότητα Κουκλιών στην παρουσία και άλλων θαμώνων. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι αρχικά ο κατηγορούμενος άρχισε να βρίζει τον παραπονούμενου και όταν ο τελευταίος αντίδρασε ζητώντας να μάθει το λόγο που τον εξύβριζε, ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε. Από τα πιο πάνω παρατηρώ ότι είναι ο κατηγορούμενος που ξεκίνησε το όλο επεισόδιο ψάχνοντας αφορμή και στην πορεία επιτέθηκε εναντίον του κατηγορουμένου. Δεν παραγνωρίζω τους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε, αλλά αυτοί με κανένα τρόπο δεν δικαιολογούσαν την όλη συμπεριφορά του. Δεν είναι επιτρεπτό αλλά ούτε μπορεί να γίνει ανεκτή και από το Δικαστήριο μια τέτοια συμπεριφορά προβάλλοντας τη δικαιολογία της ύπαρξης των όποιων διαφορών με το θύμα. Σε μια ευνομούμενη και πολιτισμένη κοινωνία τέτοιες συμπεριφορές είναι καταδικαστέες και θα πρέπει να αποτρέπονται. Όταν μάλιστα αυτές λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους χώρους ενώπιον άλλων προσώπων που έχει ως συνέπεια πέραν της σωματικής βλάβης και την καταρράκωση της αξιοπρέπειας του θύματος. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Τόκαλλου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην εν λόγω υπόθεση ποινή προστίμου £400,00 που επιβλήθηκε πρωτόδικα αυξήθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών μόνο, λόγω των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου. Παρά τα πιο πάνω όμως, το καθήκον του Δικαστηρίου να εξατομικεύει την ποινή έτσι που να αρμόζει στις συνθήκες του κατηγορουμένου και των περιστάσεων διάπραξης των αδικημάτων δεν ατονεί, ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Δεν πρέπει, όμως, με την εξατομίκευση της ποινής να εξουδετερώνεται το αποτρεπτικό του χαρακτήρα της (Βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς όφελος του κατηγορουμένου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: 1) Την παραδοχή του κατηγορουμένου, έστω και στο στάδιο που αυτή έλαβε χώρα. (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). 2) Το λευκό του ποινικό μητρώο, την απολογία και μεταμέλεια του όπως εκφράστηκε μέσω της συνηγόρου του. 3) Τους τραυματισμούς που το θύμα υπέστη από την επίθεση που όπως προκύπτει, παρά το ότι αποτελούν πραγματική σωματική βλάβη, αυτοί δεν είναι ιδιαίτερα σοβαροί. 4) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: α) ότι είναι ηλικίας 63 ετών, παντρεμένος, σωστός οικογενειάρχης και πατέρας τριών ενήλικων παιδιών β) ότι έχαιρε πάντοτε εκτίμησης από την κοινότητα του, και γ) την προσφορά του στα κοινά και συγκεκριμένα το γεγονός ότι διετέλεσε για 20 χρόνια σύμβουλος στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κουκλιών και για 27 χρόνια μέλος της επιτροπής της Συνεργατικής. 5) Το χρόνο που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν 18/04/2010 και η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 15/07/2010 οπόταν ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 02/09/2010. Ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε και απάντησε μη παραδοχή και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 23/11/2010 και στη συνέχεια αναβαλλόταν για λόγους που φαίνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Από αυτά προκύπτει ότι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης οφειλόταν τόσο στην έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου και στην απουσία μαρτύρων της κατηγορούσας αρχή σε κάποιες περιπτώσεις όσο και στον κατηγορούμενο αφού η υπόθεση αναβλήθηκε αρκετές φορές λόγω αιτημάτων δικών του, που αφορούσαν κυρίως προβλήματα του τότε συνηγόρου του. Έχοντας υπόψη μου την πορεία της υπόθεση καταλήγω ότι και ο κατηγορούμενος φέρει ευθύνη για την καθυστέρηση αυτή που παρατηρείται. Πέραν των πιο πάνω όμως, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν δραματική αλλαγή των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου στο διαρρεύσαν αυτό χρονικό διάστημα ούτε προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά όμως, παραμένει ως γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από πάροδο 4 σχεδόν χρόνων από τη διάπραξη των αδικημάτων. Το γεγονός αυτό θα ληφθεί σοβαρά υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Σωτήρης Αβράαμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στυλιανού Στυλιανού
(2009)2 Α.Α.Δ. 543). Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα τη σοβαρότητα του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, τις περιστάσεις διάπραξης του και την ανάγκη για αποτροπή από την μια και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου από την άλλη, έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί αναφορικά με το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση. Οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος είναι ιδιαίτερα σοβαρές και χρήζουν αποτροπής. Από την άλλη όμως, λαμβάνω υπόψη μου την ηλικία του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, τα υπόλοιπα ελαφρυντικά που αναφέρθηκαν ανωτέρω και ειδικότερα το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα. Με πολλή προβληματισμό έχω καταλήξει όπως μη επιβάλω στον κατηγορούμενο ποινή στερητική της ελευθερίας του σε μια προσπάθεια του Δικαστηρίου να του δώσει την ευκαιρία να αναλογιστεί τη σοβαρότητα των πράξεων του από μόνος του και να αναθεωρήσει τον τρόπο συμπεριφοράς τους σε άλλες περιπτώσεις. Η πιο πάνω εξατομίκευση της ποινής όμως, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εξουδετερώσει τη σοβαρότητα του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος με την 1ην κατηγορία και ανάλογη θα πρέπει να είναι η ποινή που θα επιβληθεί. Καταλήγοντας και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1ην κατηγορία ποινή προστίμου €1000. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση ύψους €2,000 να τηρεί τον Νόμο και τους Κανονισμούς για περίοδο 2 χρόνων από σήμερα. Στην 2ην κατηγορία ποινή προστίμου €100. Επίσης, ο κατηγορούμενος να καταβάλει και €165 έξοδα της διαδικασίας. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ)............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο