Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ION PANA, Αρ. Υπόθεσης: 15031/2013, 4/2/2014

(1)Την κατοικία του Χριστόδουλου Γεωργίου που βρίσκεται στην περιοχή «Ελιούδια» στην Αναρίτα και ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε ως χώρο διαμονής του που όπως διαπιστώθηκε από εξετάσεις της αστυνομίας πρόκειται για τη διάρρηξη που διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 22.10.12 και 02.12.13 χωρίς να κλαπεί οτιδήποτε.

(2)Την κατοικία του Τάσου Χαραλάμπους που όπως διαπιστώθηκε από εξετάσεις της αστυνομίας πρόκειται για τη διάρρηξη που διαπράχθηκε την 22.11.13 και μεταξύ των ωρών 07:10-14:00 κατά την οποία κλάπηκαν τρεις φωτογραφικές μηχανές αξίας €800,00, ένα «IPAD» άσπρου χρώματος αξίας €600,00, ένα «tablet» μάρκας «Ridmix» μαύρου χρώματος αξίας €300,00 ένα «IPOD» άσπρου χρώματος αξίας €100,00, ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας «ACER» μαύρου χρώματος αξίας €800,00, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας " XPERIA", ένας φορτιστής κινητού τηλεφώνου μάρκας «XPERIA» χρώματος άσπρου αξίας €60,00, μια αρραβώνα χρυσή αξίας €200,00, ένας πήλινος κουμπαράς που περιείχε το χρηματικό ποσό των €500,00 περίπου σε νομίσματα διαφόρων αξιών και το χρηματικό ποσό των €420,00 σε χαρτονομίσματα και νομίσματα διαφόρων αξιών και τρία ρολόγια μάρκας "Vaclanche", "Henley και "Breitling".

(3)Την κατοικία της Έλενας Ψαθά που όπως διαπιστώθηκε από εξετάσεις της αστυνομίας πρόκειται για τη διάρρηξη που διαπράχθηκε την 08.12.12 και μεταξύ των ωρών 16:45-18:45 κατά την οποία κλάπηκαν ένα «IPAD» αξίας €300, ένα σακούλι με κέρματα συνολικής αξίας €150,00 και ένα πορτοφόλι μαύρου χρώματος μαύρο το οποίο περιείχε €50,00 σε κέρματα και χαρτονομίσματα.

(4)Την κατοικία της Ειρήνης Ανδρέου Ταμένου για την διάρρηξη της οποίας έχει ήδη γίνει αναφορά πιο πάνω όπου κλάπηκαν μία ανδρική βέρα χρυσό με λευκόχρυσο, 3 ασημένια βραχιόλια, ένα χρυσό βραχιόλι, 2 ασημένιες καδένες, ένα τουρκικό χρυσό νόμισμα με κόκκινη κορδέλα, ένα χαρτονόμισμα των €10,00 και ένας πήλινος κουμπαράς που περιείχε το χρηματικό ποσό των €20,00 σε κέρματα, όλα συνολικής αξίας €1.030,00.

(5)Την κατοικία της Δορίτας Χρυσάνθου που όπως διαπιστώθηκε από εξετάσεις της αστυνομίας πρόκειται για τη διάρρηξη που διαπράχθηκε την 11.11.13 και μεταξύ των ωρών 06:00-19:00 κατά την οποία κλάπηκαν ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας «TOSHIBA» μοντέλο PSKC8E-01f00GS με serial number 4c065360r χρώματος άσπρου και αξίας €700,00, ένα «PSP» μαύρο με άσπρη θήκη αξίας €150,00, ένα γυναικείο ασημένιο ρολόι χεριού μάρκας «Swatch» αξίας €200,00, μια ηλεκτρική ξυριστική μηχανή μάρκας «Remington» χρώματος μαύρου με ασήμι αξίας €50,00, μια ηλεκτρική ξυριστική μηχανή άγνωστης μάρκας, χρώματος μαύρου, αξίας €50,00 το χρηματικό ποσό των €50,00, μια ασημένια ταυτότητα χεριού στην οποία αναγράφεται πάνω με ροζ χρώμα το όνομα «Αντρέα» αξίας €200,00, ένα γυναικείο περιδέραιο λαιμού επίχρυσο με στρασάκια αξίας €180,00, ένα γυναικείο περιδέραιο λαιμού ασημένιο με στρασάκια αξίας €150,00, ένα γυναικείο σετ σκουλαρίκια επίχρυσο με στρασάκια αξίας €50,00, τρία σετ σκουλαρίκια ασημένια με στρασάκια συνολικής αξίας €120,00, ένας σταυρός ασημένιος με ασημένια καδένα λαιμού αξίας €100,00, ένα γυναικείο ασημένιο περιδέραιο αξίας €60 ευρώ και διάφορα άλλα γυναικεία αξεσουάρ αξίας €200,00.

(6)Την κατοικία του Michael Gray που όπως διαπιστώθηκε από εξετάσεις της αστυνομίας πρόκειται για τη διάρρηξη που διαπράχθηκε την 01.11.13 και μεταξύ των ωρών 12:30-17:00 κατά την οποία κλάπηκαν ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας «SONY» μαζί με τη θήκη του αξίας €720,00, μια ηλεκτρική οδοντόβουρτσα αξίας €60,00, ένα ζεύγος σκουλαρίκια αξίας €30,00, ένα ανδρικό άρωμα μάρκας «Chanel Allure» αξίας €86 και ένα αιγυπτιακό μπιμπελό αξίας €50,

1. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 03.12.13 ο αστυφύλακας 3731 Η. Μιχαήλ (Μ11) με τη βοήθεια διερμηνέα συνέλαβε εκ νέου τον κατηγορούμενο, κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης, για τις υπόλοιπες πιο πάνω πέντε υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπής κατοικιών. Του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο μέσω διερμηνέα ο κατηγορούμενος απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι». Την ίδια ημέρα προσήλθε στο σταθμό η Παρασκευή Δημητρίου από την Αναρίτα και αφού έλεγξε την κλοπιμαία περιουσία που ανευρέθηκε και παραλήφθηκε από το χώρο διαμονής του κατηγορούμενου, αναγνώρισε ως δική της περιουσία ένα μεγεθυντικό φακό, ένα ζευγάρι σκουλαρίκια, μια κουρευτική μηχανή με το φορτιστή και ένα άδειο κουτί φωτογραφικής μηχανής τα οποία κλάπηκαν από την οικία της στη περιοχή «Ελιούδια» στην Αναρίτα στις 18.11.13 και είχαν καταγγελθεί από την ίδια. Στις 04.12.13 με την βοήθεια διερμηνέα ο αστυφύλακας 3731 Η. Μιχαήλ ανάκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο σχετικά με τη διάρρηξη της οικίας της Παρασκευής Δημητρίου και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και του εξήγησε τα δικαιώματα του ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη της εκφράζοντας επιθυμία όπως προβεί σε θεληματική κατάθεση και υπόδειξη της οικίας, πράγμα που έγινε αργότερα της ίδιας ημέρας. Μέσα από την νέα θεληματική κατάθεση του ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε την διάρρηξη της κατοικίας της Παρασκευής Χαραλάμπους Δημητρίου που βρίσκεται στην Αναρίτα, η οποία διαπράχθηκε την 18.11.13 και μεταξύ των ωρών 17:00-21:00 κατά την οποία κλάπηκαν δυο φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές μάρκας«GATEWAY» και «LENOVO» συνολικής αξίας €1.000,00, μια βιντεοκάμερα μάρκας «KODAK» αξίας €60,00, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας «ALCATEL» αξίας €30,00, μια ηλεκτρονική ζυγαριά αξίας €5,00, το χρηματικό ποσό των €200,00 σε χαρτονομίσματα διαφόρων αξιών, τρία ζεύγη χρυσά σκουλαρίκια συνολικής αξίας €1.000,00, μία χρυσή καδένα λαιμού, ένα μεγεθυντικό φακό και μία μηχανή κουρέματος συνολικής αξίας €600,
2. Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, αφού ζήτησε την επιστροφή της κλοπιμαίας περιουσίας που ανευρέθηκε στους νόμιμους δικαιούχους της, ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα δήλωσε ότι δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Στο σημείο αυτό οφείλω να επισημάνω ότι από τα γεγονότα που η κατηγορούσα αρχή έθεσε ενώπιον μου δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ.154, που είναι η τρίτη κατηγορία, καθότι η χρονική στιγμή με την οποία σχετίζεται η διάρρηξη της κατοικίας της παραπονούμενης Ταμένου εντός της οποίας εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος, παραπέμπει λίγο μετά τις 09:30 και όχι σε οποιαδήποτε νυχτερινή περίοδο. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τρίτη κατηγορία. Λόγω της σοβαρότητας των υπολοίπων αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 39 ετών, άνεργος, έγγαμος και πατέρας ενός κοριτσιού ηλικίας 3,5 ετών με τη σύζυγο του να βρίσκεται στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. Τόσο η εγκυμονούσα σύζυγος του όσο και η θυγατέρα του διαμένουν στη Ρουμανία. Πριν δε από τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος ήταν άστεγος. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής της χώρας του στον κλάδο οικοδομών, στις οποίες εργάστηκε μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας του. Μετά το γάμο του κατέστη άνεργος και μετέβηκε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Φθάνοντας στην Κύπρο μετέβηκε στην Πάφο και χωρίς να έχει στην κατοχή του χρήματα αδυνατούσε να καλύψει τις βασικές ανάγκες του. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο προέβηκε στη συγκεκριμένη πράξη επειδή δεν είχε χρήματα να καλύψει τις βασικές ανάγκες του. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης αφού σημείωσε ότι ο κατηγορούμενος απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του και είναι λευκού ποινικού μητρώου, δήλωσε ότι ο πελάτης της προέβηκε σε άμεση παραδοχή στις κατηγορίες 1-3 και 5-6 ενώ κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας εξιχνιάστηκαν οι υποθέσεις των κατηγοριών 7-17 του κατηγορητηρίου στις οποίες επίσης προέβηκε σε άμεση παραδοχή. Στρεφόμενη στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, η συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Παράλληλα, η κυρία Σαββίδου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής το γεγονός ότι ο πελάτης της τελεί υπό κράτηση σε σχέση με την υπόθεση αυτή από τις 02.12.
3. Αναμφίβολα όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας θεωρείται κακούργημα και τιμωρείται, με βάση το άρθρο 292 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αν δε η διάρρηξη διαπραχτεί κατά τη διάρκεια νύχτας τότε καλείται διάρρηξη κατά τη διάρκεια νύχτας και ο υπαίτιος υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Βέβαια επειδή το εν λόγω αδίκημα δικάζεται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής που θα έχει υπόψη του το παρόν Δικαστήριο θα είναι, με βάση το άρθρο 24

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη φυλάκισης ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €85.430,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Το αδίκημα της κλοπής επισύρει, με βάση το άρθρο 262 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Η δε διάπραξη του αδικήματος της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία επισύρει, δυνάμει του άρθρου 296(γ) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 5 χρόνια ενώ η κατοχή τέτοιων οργάνων κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 296(δ) του Κεφ. 154, φυλάκισης 3 χρόνια. Όσον αφορά το αδίκημα της αντίστασης από ένα άτομο στην νόμιμη σύλληψη του τιμωρείται, δυνάμει του άρθρου 244(α) του Κεφ154, με ποινή φυλάκισης 2 ετών ενώ το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας επισύρει, με βάση του άρθρου 309 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης του αδικήματος της κλοπής καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας καθώς και της παραβίασης της οικίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας και ορθά δυστυχώς. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158 ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών παραδέχτηκε ενοχή σε 19 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας, στις περισσότερες από τις οποίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς και κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν ακόμη με 4 προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο τονίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων και ειδικότερα των νυχτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε σε άτομο του οποίου η εγκληματική συμπεριφορά συνοψίστηκε σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές, ήτοι 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Μετρητά που δεν βρέθηκαν ανέρχονταν σε £860,50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε αξίας £960,00. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 που αφορούσε υπόθεση διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στην οποία λήφθηκαν υπόψη άλλες 10 παρόμοιες υποθέσεις όπου μέρος των κλαπέντων επιστράφηκε με τον εφεσείοντα να έχει 6 προηγούμενες καταδίκες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485 που αφορούσε διάρρηξη κατοικίας με συνολικό ποσό κλαπέντων αντικειμένων ανερχόμενο σε £2.795,00 από το οποίο επιστράφηκε ποσό £760,00 με τον εφεσείοντα να βαρύνεται με 5 προηγούμενες καταδίκες και στην οποία υπόθεση λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις όπως και μία άλλη που αφορούσε κλοπή οχήματος £1.000,00 που καταστράφηκε ενώ βρισκόταν στην κατοχή του εφεσείοντος, επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση η οποία δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην δε πρόσφατη υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες ενώ για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας που επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Vedat v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/13 ημερ. 22.11.12 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία αλλά και όπως έχω ήδη αναφέρει προηγουμένως, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος σε διάστημα 1,5 μηνών περίπου προέβηκε στη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου που συνολικά ανέρχονται σε 17, περιλαμβανομένων 7 διαρρήξεις κατοικίας και 6 κλοπές αυτών, επιδεικνύοντας έτσι συστηματική και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος προέβηκε στη διάπραξη των αδικημάτων και ιδιαίτερα των διαρρήξεων και κλοπών χωρίς ίχνος αναστολής ή δισταγμού είναι επιβαρυντικός παράγοντας στην υπόθεση αυτή. Ενδεικτικό αυτού είναι και η ενέργεια του κατηγορουμένου να διαρρήξει μία από τις πιο πάνω κατοικίες και να κατασκηνώσει σ' αυτή χρησιμοποιώντας την ως χώρο διαμονής του από την οποία και εξορμούσε για την πραγματοποίηση των παράνομων ενεργειών του, ενώ σε άλλη περίπτωση δεν δίστασε να διαρρήξει κατοικία χωρίς προηγουμένως να έχει απομακρυνθεί η ένοικος. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου η μεγάλη ποσότητα και ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν από τον κατηγορούμενο από τις προαναφερόμενες 6 κατοικίες καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας η οποία συγκεκριμένα ανέρχεται στα €11.411,00, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά στους ιδιοκτήτες της για την περίοδο τουλάχιστο που υπήρξε η παράνομη οικειοποίηση. Δεν παραγνωρίζεται ακόμη το γεγονός ότι η κατά συρροή αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελία μία εκ των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας. Σαφώς η κατ' επανάληψη παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου προϋποθέτει οργανωμένο και σχεδιασμένο τρόπο δράσης από μέρους του που επιτεύχθηκε με τη βοήθεια διαρρηκτικών εργαλείων, στοιχείο επιβαρυντικό το οποίο λαμβάνεται υπόψη. Λαμβάνω ακόμη υπόψη μου ότι ένα μέρος της περιουσίας και συγκεκριμένα αξίας € δεν επιστράφηκε στους νόμιμους δικαιούχους της. Από την άλλη, προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία του στη διάπραξη των αδικημάτων του κατηγορητηρίου αλλά και στο ότι με τη δική του συνδρομή εξιχνιάστηκαν 5 διαρρήξεις κατοικίας και 4 κλοπές. (β) Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (δ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 39 ετών και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. · Σε ηλικία 12 ετών έχασε τον πατέρα του. · Είναι νυμφευμένος και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 3,5 ετών. · Το ότι η σύζυγος του βρίσκεται στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. · Μέχρι τη σύλληψη του ήταν άνεργος και άστεγος. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι προέβηκε στη διάπραξη των αδικημάτων λόγω του ότι δεν είχε χρήματα να καλύψει τις βασικές ανάγκες του. Πέραν του ότι αυτό σε καμία περίπτωση αποτελεί διαβατήριο συγχώρεσης ή παράγοντα που να δικαιολογεί την καταδικαστέα κατ' εξακολούθηση παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ο ισχυρισμός αυτός δεν φαίνεται να ευσταθεί. Εάν κάποιος στερείται βασικές ανάγκες που άπτονται της επιβίωσης του τότε η αξιόποινη συμπεριφορά του περιστρέφεται και ταυτόχρονα περιορίζεται στην κλοπή βασικών ειδών διατροφής που θα διασφαλίσουν την επιβίωση του και όχι αντικείμενα πολυτελείας που θα του εξασφαλίσουν κέρδος όπως φωτογραφική μηχανή, 'IPAD', ανδρικό άρωμα, αιγυπτιακό μπιμπελό, φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, βιντεοκάμερα και ηλεκτρονική ζυγαριά που είναι μέρος της περιουσίας που κλάπηκε από τον κατηγορούμενο. Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 14η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 15η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 16η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 μηνών 17η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα αυτεπάγγελτα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση τους ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Παρόλα αυτά, όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση της ποινής που του επιβλήθηκε (βλέπε άρθρο 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Η έκτιση της ποινής του κατηγορουμένου θα αρχίσει από τις 09.12.13, δηλαδή από την ημερομηνία που τελεί υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, δίδω οδηγίες όπως τα πιο κάτω αντικείμενα παραδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους: Μια ανδρική βέρα, χρυσό με λευκόχρυσο Ένα τούρκικο χρυσό νόμισμα με κόκκινη κορδέλα Τρία ασημένια βραχιόλια Ένα χρυσό βραχιόλι Δύο ασημένιες καδένες Ένας πήλινος κουμπαράς Χρηματικό ποσό των €2,82 σε κέρματα Χρηματικό ποσό των €14,80 σε κέρματα και ένα χαρτονόμισμα των €10. Μία φωτογραφική μηχανή μάρκας "SONY" χρώματος ασημί Μία φωτογραφική μηχανή μάρκας "LUMEX" χρώματος μαύρου Τρία ρολόγια μάρκας "Vaclanche", "HENLEY και "BREITLING" Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας "Xperia" Ένας φορτιστής κινητού τηλεφώνου μάρκας "Xperia" Ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας "TOSHIBA" Μια κουρευτική μηχανί μάρκας United μαζί με τον φορτιστή της Ένας μεγεθυντικός φακός Ένα ζευγάρι σκουλαρίκια Ένα άδεια κουτί βιντεοκάμερας μάρκας "KODAK" Ένα σακούλι με κέρματα Χρυσαφικά και Faux Bijoux Σακκάκι χρώματος μπλε με την επιγραφή George. Φαναράκι χρώματος ασημή το οποίο ήταν σε χακί τσάντα με την επιγραφή Maibul. Μάλλινος σκούφος χρώματος μαύρου με την επιγραφή Bob Marley. Μια τσάντα χακί μάρκας Maibul που περιείχε ένα ζευγάρι κυάλια και ένα σκούφο μαύρο. Ένα φορητό υπολογιστή μάρκας TOSHIBA φορτιστής και θήκη φορητού υπολογιστή Ένας πήλινος κουμπαράς Ένα ζευγάρι γάντια Μια φωτογραφική μηχανή μάρκας "SONY" με θήκη. Μια φωτογραφική μηχανή μάρκας "LUMIX" με θήκη. Μια νάιλον τσάντα με κέρματα Μια κουρευτική μηχανή μάρκας Kemei με φορτιστή Μια κουρευτική μηχανή μάρκας United με τον φορτιστή και τα χτενάκια της. Φορτιστής και Hands Free Iphone χρώματος άσπρου. Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sony χρώματος μαύρου με το φορτιστή του. Τρία ρολόγια μάρκας "Vaclanche", "HENLEY και "BREITLING" Δύο πλαστικές θήκες που περιείχαν ένα ζευγάρι σκουλαρίκια. Ένα μεγεθυντικός φακός. Μια γυναικεία τσάντα χακί μάρκας Gucci. Ένα άδεια κουτί φωτογραφικής μηχανής μάρκας Kodak Διάφορα κέρματα. Επιπλέον, δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχει ο νόμος διατάζω όπως τα ακόλουθα αντικείμενα κατασχεθούν και καταστραφούν: Ένα σκαρπέλο με μπλε χειρολαβή Ένα κλειδί (σουηδικό) Ένα κατσαβίδι με κόκκινη χειρολαβή Αναπτήρας κίτρινος με την επιγραφή 1509001 Ένα πακέτο τσιγάρα μάρκας Pall Mall Δειγματοληψία από ξύλινο κουτί το οποίο βρισκόταν σε χακί τσάντα με την επιγραφή Maibul Δειγματοληψία από συρόμενο αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας Δειγματοληψία από κουτί χρυσαφικών. Δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου. Παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή-Αντίσταση κατά τη νόμιμη σύλληψη-Παράνομη κατοχή περιουσίας/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο