← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ευάνθης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4515/2010, 4/2/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ευάνθης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4515/2010, 4/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4515/2010 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.

  1. Ευάνθης Γεωργίου
  2. Αρέστης Λουκά
  3. Ανδριανός Αντωνίου
  4. Κυριάκος Θεοφάνους
  5. Αντρέας Κωνσταντίνου
  6. Δημήτρης Φιλίππου
  7. Χρυσοβαλάντης Νικολάου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 04.02.14 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για Κατηγορούμενο 3: κα Α. Σαββίδου Για Κατηγορούμενο 6: κα Ε. Γεωργιάδου Κατηγορούμενοι 3 και 6: παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι 3 και 6 βρέθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, στην κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 2). Ο κατηγορούμενος 6 κρίθηκε ένοχος, επίσης μετά από δική του παραδοχή, στην κατηγορία της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(1)του Κεφ.159 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 5).Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 6 άνευ νομίμου αιτίας μετέφερε στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου πλαστικό επιθετικό ρόπαλο και εκεί μαζί με τον κατηγορούμενο 3 παράνομα προκάλεσαν βαριά σωματική βλάβη στον Νεόφυτο Σοφοκλέους από την Πάφο. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 23.04.09 και αφού είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία των κατηγορουμένων 3 και 6 με τους Νεόφυτο Σοφοκλέους (παραπονούμενο-Μ1) και Στέλιο Λιασίδη (Μ2) για να συζητήσουν, οι τελευταίοι μετέβησαν για το σκοπό αυτό στο πρατήριο καυσίμων "Agip" που βρίσκεται στη λεωφόρο Μακαρίου στη Γεροσκήπου. Στο εν λόγω πρατήριο μετέβησαν και άλλα άτομα και μέσα από τη συνάντηση αυτή υπήρξε έντονη συζήτηση, η οποία εξελίχτηκε σε καυγά. Ως αποτέλεσμα του περιστατικού αυτού ο παραπονούμνος δέχτηκε χτυπήματα με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης του. Επ΄ αυτού η κυρία Παπαλαζάρου προσκόμισε σχετικό ιατρικό έντυπο ημερομηνίας 14.04.09 του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Εκεί του δόθηκαν οδηγίες και διευθετήθηκε νέα ιατρική εξέταση του στο νοσοκομείο. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 3 μετέβηκε στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου και μέσα από την κατάθεση που έδωσε παραδέχτηκε τη διάπραξη του αδικήματος που σήμερα τον βαρύνει. Ο δε κατηγορούμενος 6 στη δική του κατάθεση στην αστυνομία παραδέχτηκε και αυτός τα αδικήματα που σήμερα αντιμετωπίζει. Τόσο ο κατηγορούμενος 3 όσο και ο κατηγορούμενος 6 αφού κατηγορήθηκαν γραπτώς απάντησαν ότι παραδέχονται στις κατηγορίες που του προσάφθηκαν. Καταλήγοντας, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δήλωσε ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ ανάφερε ότι δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Παράλληλα, ο παραπονούμενος προέβηκε σε σχετική δήλωση στο Δικαστήριο αναφέροντας ότι έχει αποζημιωθεί από τον κατηγορούμενο 3 ενώ συμφώνησε με τη συνήγορο του κατηγορουμένου 6 να λάβει ένα καθορισμένο ποσό το οποίο θα εισπράξει σε μηνιαίες δόσεις, από τους οποίους κατηγορουμένους δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία εκθέσεων από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης που αφορά τον κατηγορούμενο 3, ο εν λόγω κατηγορούμενος είναι άγαμος και παιδί διαζευγμένων γονέων. Ο ίδιος διαμένει με τη μητέρα του και ένα από τα δύο ετεροθαλή αδέλφια του. Από την εργασία του λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €860,
  1. Ο πατέρας του δεν εργάζεται, αντιμετωπίζει προβλήματα αλκοολισμού, παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει ιατροφαρμακευτική αγωγή. Το 2008 κτυπήθηκε από αυτοκίνητο και από τότε κινείται με μεγάλη δυσκολία και με τη βοήθεια μπαστουνιού. Έχει θρόμβωση στο αριστερό πόδι ενώ επίσης υποφέρει από ακαμψία και υπέρταση. Από τον Φεβρουάριο 2003 ο πατέρας του κατηγορουμένου 3 είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Η μητέρα του κατηγορουμένου 3, η οποία εργάζεται ως βοηθός γραμματειακός λειτουργός στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, παρακολουθείται από ψυχίατρο και ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή λόγω άγχους. Στο παρελθόν ο κατηγορούμενος 3 εργάστηκε περιστασιακά σε επιχείρηση του θείου του ως εφαρμοστής αλουμινίων και αργότερα ως σερβιτόρος αλλά τα τελευταία 2 χρόνια εργάζεται σαν υπάλληλος σε αποθήκη φαρμάκων. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης που αφορά τον κατηγορούμενο 6, ο εν λόγω κατηγορούμενος είναι ηλικίας 22 ετών, άγαμος και εργάζεται επίσης ως υπάλληλος σε αποθήκη φαρμάκων. Από την εργασία του λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €840,
  2. Ο κατηγορούμενος 6 προέρχεται από οικογένεια χαμηλών εισοδημάτων. Διαμένει μαζί με την μικρότερη αδελφή του αλλά και με την μητέρα του, η οποία βρίσκεται σε διάσταση με τον πατέρα του λόγω σοβαρών προβλημάτων στις σχέσεις τους. Ο πατέρας του κατηγορουμένου 6 αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και παρακολουθείται από ψυχίατρο του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου από τον οποίο λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ο κατηγορούμενος 6 είναι ιδιοκτήτης ενός αυτοκινήτου αξίας €5.000,00 ενώ δεν έχει ακίνητη περιουσία αλλά ούτε και οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις εις το όνομα του. Ο εν λόγω κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την Γ' τάξη Γυμνασίου και διέκοψε λόγω αυξημένου αριθμού αποβολών. Αντιμετώπιζε δυσκολίες στην προσαρμογή του. Αργότερα φοίτησε σε νυχτερινό σχολείο στην Τεχνική Σχολή στον κλάδο υδραυλικών και κεντρικών θερμάνσεων. Παράλληλα με η σχολική φοίτηση του εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε υδραυλικές εγκαταστάσεις, εργασία την οποία συνέχισε μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας του. Ωστόσο τους τελευταίους 2 μήνες εργάζεται ως υπάλληλος σε αποθήκη εταιρείας φαρμάκων στην Πάφο. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου 3, αφού σημείωσε ότι ο πελάτης της απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του, έκανε αναφορά σε επιπλέον γεγονότα που διαδραματίστηκαν και οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος. Επειδή τα γεγονότα αυτά, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την κατηγορούσα αρχή, έχουν και αυτά τη δική τους σημασία στα πλαίσια παροχής στο Δικαστήριο συνολικής εικόνας των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος προχωρώ στην έκθεση τους. Σύμφωνα με αυτά, ο κατηγορούμενος 3 μετέβηκε στο προαναφερόμενο πρατήριο βενζίνης μαζί με άλλο άτομο που είχε κάποια διαφορά με τον παραπονούμενο. Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ του παραπονούμενου και του τρίτου προσώπου και διεξήχθη στην παρουσία του Κατηγορούμενου 3, η οποία εξελίχτηκε σε καυγά. Αρχικά ο Κατηγορούμενος 3 προσπάθησε να χωρίσει τους εμπλεκόμενους αλλά στη συνέχεια ενεπλάκη σ' αυτό το καυγά προκαλώντας μαζί με άλλα πρόσωπα βαριά σωματική βλάβη στον παραπονούμενο. Περαιτέρω, η κυρία Σαββίδου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την χρηματική αποζημίωση που ο κατηγορούμενος 3 κατέβαλε στον παραπονούμενο ο οποίος δήλωσε ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο και με τον οποίο έχει συμφιλιωθεί. Επιπλέον, η κυρία Σαββίδου ευσεβάστως επισήμανε το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα. Όπως εξήγησε η κυρία Σαββίδου, ο κατηγορούμενος 3 διέπραξε το αδίκημα σε ηλικία 20 ετών ενώ σήμερα είναι 24 ετών και ώριμος καθώς επίσης κατάφερε να εξεύρει εργασία πριν από 2 χρόνια. Στρεφόμενη στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου 3, η κυρία Σαββίδου υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Είναι τέλος η θέση της εν λόγω συνηγόρου υπεράσπισης ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του κατηγορουμένου 3 συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της. Η συνήγορος του κατηγορουμένου 6 επίσης δεν αμφισβήτησε επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και αφού πρόταξε την παραδοχή του πελάτη της τόσο στην αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο αλλά και τη δήλωση του παραπονούμενου ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου 6, δήλωσε πως από την αξιόποινη συμπεριφορά του πελάτη της ελλείπει το στοιχείο του προσχεδιασμού και κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο. Στη συνέχεια η κυρία Γεωργιάδου ευσεβάστως επισήμανε το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Όπως εξήγησε η εν λόγω συνήγορος, ο κατηγορούμενος 6 διέπραξε τα αδικήματα σε ηλικία 17 ετών ενώ πριν από 2 μήνες βρήκε εργασία σαν υπεύθυνος οργανισμού στις παραγγελίες και παραλαβή διαφόρων φαρμάκων. Σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου 6, η κυρία Γεωργιάδου υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας προσθέτοντας ότι επειδή ο πατέρας του πελάτης της αρρώστησε και η μεγαλύτερη αδελφή του διαμένει στη Λεμεσό το βάρος συντήρησης της μικρότερης αδελφής του έπεσε στους ώμους του ιδίου και της μητέρας του. Είναι τέλος η θέση της εν λόγω συνηγόρου υπεράσπισης ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του κατηγορουμένου 6 συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της. Αναμφίβολα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 3 και 6 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από τις σχετικές νομοθεσίες ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης τιμωρείται, δυνάμει του άρθρο 231 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 7 ετών ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές. Βέβαια επειδή το εν λόγω αδίκημα δικάζεται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής που θα έχει υπόψη του το παρόν Δικαστήριο θα είναι, με βάση το άρθρο 24
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη φυλάκισης ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €85.430,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Η δε διάπραξη του αδικήματος της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου σε δημόσιο χώρο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία επισύρει, με βάση το άρθρο 3
(1)του Κεφ.159, σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €2.562,90 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.500,00) ή και τις δύο αυτές ποινές. Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της επίθεσης παρουσιάζουν το τελευταίο χρονικό διάστημα ανησυχητική αύξηση, ιδιαίτερα στην επαρχία Πάφου, καθιστώντας τα έτσι ανάμεσα σε αυτά που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών ενισχύεται από την αυξανόμενη συχνότητα και ευκολία με την οποία αυτά τα αδικήματα διαπράττονται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα εν λόγω αδικήματα θεωρούνται σοβαρά για τον επιπλέον λόγο ότι ενέχουν πράξεις που προκαλούν ωμή βία και πόνο στο θύμα, καταρρακώνοντας και βάναυσα τραυματίζοντας την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια του και πλήττοντας το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας. Οι πολίτες δεν μπορούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να επιλύουν τις διαφορές τους με βία και ένταση. Σίγουρα οι παλικαρισμοί και η επίδειξη ισχύος δεν εξυπηρετούν κανένα λογικό σκοπό και ο νόμος οπωσδήποτε δεν τους αποδέχεται. Ουδείς έχει το δικαίωμα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να επιδεικνύει τέτοιου είδους αντικοινωνική συμπεριφορά και παίρνοντας το νόμο στα χέρια του να επιτίθεται σε άλλο συνάνθρωπο του και να τον τραυματίζει, αλλά αντίθετα να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση και να εφαρμόζει μηχανισμό αυτοελέγχου έστω και αν προκαλείται ή εξωθείται για κάτι τέτοιο. Με ειρηνικό τρόπο και πνεύμα αλληλοκατανόησης οι πολίτες θα πρέπει να καταλήγουν σε μια φιλική συνεννόηση μεταξύ τους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την αποδοκιμασία του στη χρήση βίας από ένα άτομο σε συνάνθρωπο του μέσω του πιο κάτω αποσπάσματος: "Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς." Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χριστοφή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 504. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με τη δέουσα σοβαρότητα και αυστηρότητα. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Στην υπόθεση Urgur v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 159/2011 ημερ.04.04.12 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που κρίθηκε ένοχος μετά από παραδοχή στη διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επίσης, στην υπόθεση Σακαρίδης και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 21/2011 και 25/2011 ημερ. 14.07.11 επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης στους εφεσείοντες σε δύο κατηγορίες πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατόπιν παραδοχής τους, σε 18 και 12 μήνες αντίστοιχα. Περαιτέρω, στην υπόθεση Θεοκλήτου v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 164 επιβλήθηκε, σε νεαρά άτομα ηλικίας 18 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο και κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 45 ημερών που προκάλεσαν βαριά σωματική βλάβη εις βάρος συνανθρώπου του, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Αντωνίου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 414 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών στον εφεσείοντα που διέπραξε το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο κατά πλειοψηφία. Ακόμη στην υπόθεση Χ" Πέτρου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468 ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο στον εφεσείοντα που τραυμάτισε με μαχαίρι τον παραπονούμενο κατόπιν παραδοχής και δίχως οργάνωση και προσχεδιασμό, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Σοβαρό όμως είναι και το αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου σε δημόσιο χώρο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία όταν αυτό χρησιμοποιείται για τον εκφοβισμό ή τον τραυματισμό προσώπου ή για την πρόκληση ζημιάς σε περιουσία του. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ιακώβου
(1996)2 Α.Α.Δ. 47 το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναγνώρισε τη σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος σε μια εποχή που το φαινόμενο της βίας εμφανίζεται στην κοινωνία μας με εντεινόμενη συχνότητα αύξησε τη χρηματική ποινή που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε στον εφεσίβλητο από Λ.Κ.£10,00 σε Λ.Κ.£75,00. Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν σοβαρά, στοιχείο που εκλαμβάνεται επιβαρυντικό για τους κατηγορουμένους 3 και 6. Συγκεκριμένα, η σοβαρότητα των αδικημάτων έγκειται: (α) Στο ότι και οι δύο κατηγορούμενοι μαζί με άλλα πρόσωπα επιτέθηκαν και τραυμάτισαν τον παραπονούμενο εκμεταλλευόμενοι την αριθμητική υπεροχή τους. (β) Στο ότι και οι δύο κατηγορούμενοι επιτέθηκαν και τραυμάτισαν τον παραπονούμενο σε δημόσιο χώρο στην παρουσία άλλων ατόμων. (γ) Στη σοβαρότητα του τραύματος που προκάλεσαν στον παραπονούμενο για το οποίο κατέστη αναγκαία η μεταφορά του στο νοσοκομείο όπου κατόπιν ιατρικής εξέτασης διαγνώστηκε ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης του. (δ) Η παρουσία και άλλων προσώπων στον ίδιο χώρο μαζί με τους κατηγορουμένους 3 και 6 δείχνει ότι υπήρχε στοιχείο οργάνωσης και σχεδιασμού αναφορικά με το επίδικο επεισόδιο, γεγονός που παράλληλα εξουδετερώνει τη θέση ότι ο κατηγορούμενος 3 προσπάθησε αρχικά να χωρίσει τους εμπλεκόμενους καθώς επίσης καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι μετέβησαν στον επίδικο χώρο απλά συνοδεύοντας άλλα πρόσωπα. (ε) Το στοιχείο της οργάνωσης και σχεδιασμού του επιδίκου περιστατικού ενισχύεται από το γεγονός της μεταφοράς πλαστικού ροπάλου στο χώρο όπου διαδραματίστηκε από τον κατηγορούμενο 6, αν και δέχομαι ότι τελικά το αντικείμενο αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε στο εν λόγω επεισόδιο. Προς όφελος των κατηγορουμένων 3 και 6 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής:
(1)Την ομολογία της αξιόποινης πράξης τους στην αστυνομία μέσα από την οποία εξιχνιάστηκε αμέσως το μέρος της υπόθεσης που τους αφορά.
(2)Την παραδοχή τους στο Δικαστήριο.
(3)Την απολογία τους όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο από τους συνηγόρους τους.
(4)Το λευκό ποινικό μητρώο τους.
(5)Το γεγονός ότι ο παραπονούμενος δεν έφερε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις ή άλλους τραυματισμούς εκτός από το προαναφερόμενο τραύμα.
(6)Το ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 6 έχουν συμφιλιωθεί με τον παραπονούμενο, ο οποίος και δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο από αυτούς.
(7)Το ότι ο κατηγορούμενος 3 έχει ήδη αποζημιώσει χρηματικά τον παραπονούμενο ενώ ο κατηγορούμενος 6 συμφώνησε σε ένα ποσό το οποίο θα του το πληρώσει δια μηνιαίων δόσεων, στοιχείο που εκλαμβάνεται ως έμπρακτη μεταμέλεια από μέρους των εν λόγω κατηγορουμένων.
(8)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων 3 και 6, όπως αυτές περιγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: (
  1. i)Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3 ότι: · Είναι ηλικίας 24 ετών. · Είναι άγαμος και παιδί διαζευγμένων γονέων. · Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής εισοδηματικής τάξης. · Εργάζεται ως υπάλληλος σε αποθήκη φαρμάκων με μηνιαίο μισθό €860,00. · Τα προβλήματα υγείας αλλά και προβλήματα ψυχικής υγείας που ο πατέρας του αντιμετωπίζει με αποτέλεσμα να είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος από τον Φεβρουάριο 2003. · Τα προβλήματα ψυχικής υγείας που η μητέρα του αντιμετωπίζει. (
  2. ii)Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 6 ότι: · Είναι ηλικίας 22 ετών. · Είναι άγαμος και παιδί διαζευγμένων γονέων. · Προέρχεται από οικογένεια χαμηλών εισοδημάτων. · Εργάζεται ως υπάλληλος σε αποθήκη φαρμάκων με μηνιαίο μισθό €840,00. · Διαμένει μαζί με την μικρότερη αδελφή του αλλά και με την μητέρα του, η οποία βρίσκεται σε διάσταση με τον πατέρα του λόγω σοβαρών προβλημάτων στις σχέσεις τους. · Τα προβλήματα ψυχικής υγείας που ο πατέρας του αντιμετωπίζει για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ένα άλλο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι ο χρόνος που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής. Ο λόγος για τον οποίο προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη. Όπου όμως ο κατηγορούμενος ευθύνεται για την καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης δεν μπορεί να την επικαλείται ως ελαφρυντικό παράγοντα (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Παρόλα αυτά, η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία επιβολής ποινής, είναι ένας παράγοντας που από μόνος του λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην επιβολή της ποινής, ιδιαίτερα αν η σοβαρότητα του αδικήματος δικαιολογεί την επιβολή ποινής φυλάκισης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης
(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Μυροφόρα ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84). Η πάροδος μακρού χρόνου από το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Εκτός από τις περιπτώσεις όπου θεωρείται απόλυτα αναγκαίο είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 77, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη
(1996)2 Α.Α.Δ. 267, Γενικός Εισαγγελάς κ.ά. ν. Πότση κ.ά.
(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 638 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου
(2001)2 Α.Α.Δ. 272). Στην παρούσα υπόθεση, παρόλο ότι από μελέτη του δικαστηριακού φακέλου της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι τόσο ο κατηγορούμενος 3 όσο και ο κατηγορούμενος 6 είναι συνυπεύθυνοι στο χρονικό διάστημα που διέρρευσε ένεκα των διαφόρων αιτημάτων τους για αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης σε διάφορες προγραμματισμένες ημερομηνίες ακρόασης, εντούτοις το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει το χρονικό διάστημα των 4 ετών και 10 μηνών περίπου που καλείται σήμερα να επιβάλει ποινή στους εν λόγω κατηγορουμένους, το οποίο και λαμβάνει σοβαρά υπόψη. Παράλληλα, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα συνοδεύεται από μεταβολή των προσωπικών συνθηκών τους. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος 3 έχει πλέον εξεύρει μία μόνιμη εργασία σε συνδυασμό με το ότι σήμερα βρίσκεται ηλικιακά σε ένα διαφορετικό στάδιο όπου αντιμετωπίζει και προγραμματίζει τη ζωή του από μία πιο ώριμη οπτική γωνία μέσα από την οποία επιχειρεί την οικογενειακή και οικονομική αποκατάσταση του. Το ίδιο όμως ακριβώς ισχύει και για τον κατηγορούμενο 6, ο οποίος ας σημειωθεί ότι στο μεσοδιάστημα της διάπραξης των αδικημάτων και αφού διέκοψε τη φοίτηση του στο σχολείο όταν βρισκόταν στην Γ' τάξη Γυμνασίου λόγω αυξημένου αριθμού αποβολών, επέστρεψε και ολοκλήρωσε φοίτηση σε νυχτερινό σχολείο στην Τεχνική Σχολή στον κλάδο υδραυλικών και κεντρικών θερμάνσεων, συμπεριφορά που σαφώς επαινείται. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τους κατηγορούμενους 3 και 6. Έχοντας κατά νου τις σχετικές κοινωνικοοικονομικές εκθέσεις για τους κατηγορούμενους 3 και 6, τα γεγονότα της υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει καταλήξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση κατάλληλη ποινή είναι η έκδοση διαταγμάτων κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας. Οι κατηγορούμενοι 3 και 6 μέσω των συνηγόρων τους έχουν ήδη συγκατατεθεί στην επιβολή όρων κοινοτικής εργασίας. Λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές εκθέσεις του Κηδεμονικού Λειτουργού, είμαι ικανοποιημένος ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 6 είναι πρόσωπα κατάλληλα για εκτέλεση κοινοτικής εργασίας. (Το Δικαστήριο εξηγεί στον κατηγορούμενο 3 με απλή γλώσσα τις συνέπειες του διατάγματος που θα εκδοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5
(7)του Ν. 46
(1)/
  1. Εξηγεί περαιτέρω ότι παράλειψη του να συμμορφωθεί με το διάταγμα ή διάπραξη άλλου αδικήματος οδηγεί σε επιβολή ποινής για το αρχικό αδίκημα). Δια της παρούσης εκδίδεται ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑΣ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Η περίοδος κηδεμονίας θα είναι διάρκειας 2 ετών. Η κοινοτική εργασία που θα εκτελεί χωρίς αμοιβή θα αφορά εργασίες στην Επαρχία Πάφου που θα καθοριστούν από τον κηδεμονικό λειτουργό και καθορίζεται να διαρκέσει 230 ώρες. Η ως άνω κοινοτική εργασία θα εκτελείται από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή μετά τις 16:30 καθώς και δύο Σάββατο κάθε μήνα σε ώρες και ημέρες που θα καθοριστούν επίσης από τον κηδεμονικό λειτουργό μετά από συνεννόηση που θα υπάρξει με τον κατηγορούμενο 3 και θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός της περιόδου που ισχύει το διάταγμα. Ο κατηγορούμενος 3 Ανδριανός Αντωνίου θα διαμένει στο σπίτι της μητέρας του, στην οδό Μάρκου Δράκου 1, 8201 Γεροσκήπου, Πάφος. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης να ειδοποιηθεί εκ των προτέρων ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός κάτω από την επιτήρηση του οποίου τίθεται σήμερα ο κατηγορούμενος
  2. Ο κατηγορούμενος 3 υποχρεούται να συμμορφώνεται και να συνεργάζεται καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου κηδεμονίας με τις υποδείξεις και απαιτήσεις του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού τις οποίες αυτός θεωρεί αναγκαίες. Νοείται ότι ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός σε συνεννόηση και συνεργασία με τον κατηγορούμενο 3 θα μπορεί να διαφοροποιεί τις μέρες και τις ώρες κατά τις οποίες θα απασχολείται ο κατηγορούμενος 3, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες και ανάγκες εργασίας και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου
  3. Ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός θα εφοδιάζει το Δικαστήριο κάθε τέσσερις μήνες με έκθεση προόδου αναφορικά με την τήρηση και εφαρμογή του διατάγματος. Σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος 3 δεν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του παρόντος διατάγματος ή παραλείπει να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού, το Δικαστήριο να ενημερωθεί αμέσως με σχετική έκθεση του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να παραδοθεί από τον Πρωτοκολλητή στον Κηδεμονικό Λειτουργό που είναι απεσπασμένος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. (Το Δικαστήριο εξηγεί στον κατηγορούμενο 6 με απλή γλώσσα τις συνέπειες του διατάγματος που θα εκδοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5
(7)του Ν. 46
(1)/
  1. Εξηγεί περαιτέρω ότι παράλειψη του να συμμορφωθεί με το διάταγμα ή διάπραξη άλλου αδικήματος οδηγεί σε επιβολή ποινής για το αρχικό αδίκημα). Δια της παρούσης εκδίδεται ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑΣ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Η περίοδος κηδεμονίας θα είναι διάρκειας 2 ετών. Η κοινοτική εργασία που θα εκτελεί χωρίς αμοιβή θα αφορά εργασίες στην Επαρχία Πάφου που θα καθοριστούν από τον κηδεμονικό λειτουργό και καθορίζεται να διαρκέσει 230 ώρες. Η ως άνω κοινοτική εργασία θα εκτελείται από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή μετά τις 16:30 καθώς και δύο Σάββατο κάθε μήνα σε ώρες και ημέρες που θα καθοριστούν επίσης από τον κηδεμονικό λειτουργό μετά από συνεννόηση που θα υπάρξει με τον κατηγορούμενο 6 και θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός της περιόδου που ισχύει το διάταγμα. Ο κατηγορούμενος 6 Δημήτρης Φιλίππου θα διαμένει στο σπίτι της μητέρας του, στην οδό Παύλου Μιχαηλά 10, 8201Γεροσκήπου, Πάφος. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης να ειδοποιηθεί εκ των προτέρων ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός κάτω από την επιτήρηση του οποίου τίθεται σήμερα ο κατηγορούμενος
  2. Ο κατηγορούμενος 6 υποχρεούται να συμμορφώνεται και να συνεργάζεται καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου κηδεμονίας με τις υποδείξεις και απαιτήσεις του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού τις οποίες αυτός θεωρεί αναγκαίες. Νοείται ότι ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός σε συνεννόηση και συνεργασία με τον κατηγορούμενο 6 θα μπορεί να διαφοροποιεί τις μέρες και τις ώρες κατά τις οποίες θα απασχολείται ο κατηγορούμενος 3, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες και ανάγκες εργασίας και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου
  3. Ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός θα εφοδιάζει το Δικαστήριο κάθε τέσσερις μήνες με έκθεση προόδου αναφορικά με την τήρηση και εφαρμογή του διατάγματος. Σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος 6 δεν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του παρόντος διατάγματος ή παραλείπει να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού, το Δικαστήριο να ενημερωθεί αμέσως με σχετική έκθεση του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να παραδοθεί από τον Πρωτοκολλητή στον Κηδεμονικό Λειτουργό που είναι απεσπασμένος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Πρόκληση Βαριάς Σωματικής Βλάβης/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.