Δημοκρατίας ν. Sefik Yusuf, Αρ. Υπόθ.: 13047/13, 26/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2014:7 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 13047/13 Μεταξύ: Δημοκρατίας και Sefik Yusuf Κατηγορουμένου ----------------------------- Ημερομηνία: 26.2.2014 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία κ. Π. Κυριακίδης Για τον κατηγορούμενο κ. Καραμανής Κατηγορούμενος παρών ΠOINH Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε τρεις κατηγορίες. Της ληστείας (κατηγορία 2), της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 1) και της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης (κατηγορία 3). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση εκτίθενται και περιγράφονται στην απόφαση μας η οποία δόθηκε στις 24.2.2014. Συνοψίζουμε τα κυριότερα για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Το βράδυ της 23ης Αυγούστου 2013 (γύρω στις 11:10) ο παραπονούμενος Φλώρος Αλεξάνδρου ηλικίας 73 ετών επέστρεφε στο σπίτι του αφού εργαζόταν ολόκληρη την ημέρα στο κατάστημα με είδη δώρων (souvenir shop) το οποίο διατηρεί η σύζυγος του στην Κάτω Πάφο. Ο κατηγορούμενος με ένα άλλο άγνωστο άντρα τον ανέμεναν κρυμμένοι στο σκοτάδι. Φρόντισαν προηγουμένως να καλύψουν με ένα μαγιό του παραπονούμενου τον ανιχνευτή κίνησης που υπήρχε στο γκαράζ ούτως ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα αντίληψης της παρουσίας τους από τον παραπονούμενο. Όταν ο παραπονούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο του και κατέβηκε από αυτό και ενώ κατευθυνόταν προς το σπίτι του, του επιτέθηκαν , τον έσπρωξαν με αποτέλεσμα να κτυπήσει το κεφάλι και τα χέρια του πίσω στον τοίχο. Στα χέρια του κρατούσε μια μαύρη τσάντα μέσα στην οποία υπήρχε τσαντάκι με το ποσό των €3.000 σε διάφορα χαρτονομίσματα, το χρηματικό ποσό των 3.500 στερλινών, 600 στερλίνες σε ταξιδιωτικές επιταγές και διάφορα προσωπικά του έγγραφα. Αμφότεροι οι ληστές τραβούσαν με δύναμη τη σακούλα την οποία ο παραπονούμενος αρνείτο να την αφήσει και την κρατούσε σφικτά στο χέρι του με αποτέλεσμα να καταφέρουν να του την αποσπάσουν και να παραμείνουν στα χέρια του τα χερούλια της τσάντας. Στις φωνές και εκκλήσεις του παραπονούμενου για βοήθεια τις οποίες άκουσαν τόσο η σύζυγος του όσο και ο γείτονας του Π. Σαββίδης, προσέτρεξαν αμέσως πλην όμως δεν μπόρεσαν να κάνουν οτιδήποτε αφού οι ληστές κατάφεραν να διαφύγουν. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Έκθεση κοινωνικής έρευνας η οποία ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας αποκαλύπτει τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου. Είναι ηλικίας 44 ετών, Τουρκοκυπριακής καταγωγής και γεννήθηκε στην Κερύνεια. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκικής εισβολής του 1974 και την ευθύνη για την ανατροφή τους ανέλαβε η μητέρα τους. Είναι απόφοιτος Δημοτικού Σχολείου και από νεαρή ηλικία εργαζόταν για να στηρίζει την οικογένεια του. Τέλεσε τον πρώτο του γάμο σε ηλικία 25 ετών με γυναίκα Τουρκοκυπριακής καταγωγής. Απέκτησε δύο θυγατέρες ηλικίας 14 και 12 ετών οι οποίες διαμένουν με την μητέρα τους στα κατεχόμενα. Χώρισε μετά από 12 χρόνια γάμου λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων. Τα τελευταία 7 χρόνια είναι έγγαμος με γυναίκα από την Ουκρανία με την οποία απέκτησε μία θυγατέρα ηλικίας 5 ετών σήμερα. Διαμένουν στις ελεύθερες περιοχές και εδώ και ένα χρόνο περίπου στον Άγιο Δομέτιο. Η σύζυγος του η οποία έχει τη φύλαξη της θυγατέρας τους, τώρα είναι άνεργη. Αγορεύοντας ο συνήγορος του για μετριασμό της ποινής υπέδειξε πως ως θέμα αρχής δεν πρέπει να επιβληθεί καμιά ποινή για τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη για το λόγο ότι είναι εναλλακτικές εκφάνσεις της εγκληματικής δράσης τα οποία είναι συστατικά στοιχεία της ληστείας. Αναφερόμενος ιδιαίτερα στο αδίκημα της συνωμοσίας παρέπεμψε σε σχετικές επί του θέματος αγγλικές αυθεντίες οι οποίες όμως πραγματεύονται το αδίκημα της συνωμοσίας. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει στην απόφαση μας με παραπομπή στο σύγγραμμα Archbold Criminal Evidence & Practice 39η έκδοση, παράγρ. 4051 και απόφαση Gani v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 194 το αδίκημα της συνωμοσίας είναι αυτοτελές αδίκημα. Συντελείται τη στιγμή που δύο ή περισσότερα άτομα συμφωνήσουν να το διαπράξουν. Ακόμη και αν οι συνωμότες μετανιώσουν ή σταματήσουν ή δεν έχουν την ευκαιρία ή απέτυχαν να πράξουν αυτό που συμφώνησαν το έγκλημα συντελέστηκε. Συνεπώς η αυτοτέλεια αυτή του αδικήματος δεν μας επιτρέπει την μη επιβολή ποινής. Συμφωνούμε όμως ότι η τρίτη κατηγορία εμπεριέχεται στα συστατικά στοιχεία της δεύτερης κατηγορίας δεδομένου ότι η άσκηση βίας αποτελεί συστατικό στοιχείο της ληστείας και συνεπώς σε εκείνη την κατηγορία δεν θα επιβάλουμε οιαδήποτε ποινή. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου όπως ανωτέρω έχουν εκτεθεί στην απόφαση του Δικαστηρίου έχουν γίνει αποδεκτές από το συνήγορο (αφού έγινε διαφοροποίηση δύο γεγονότων που περιλαμβάνονταν στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στα οποία συμφώνησε και η Κατηγορούσα Αρχή). Ιδιαίτερη έμφαση πρόσδωσε ο συνήγορος στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου παρά το ότι αναγνώρισε πως η ποινή φυλάκισης είναι αναπόφευκτη. Κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει την μέγιστη επιείκεια δεδομένου του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος είναι οικογενειάρχης και οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης θα στερήσει από τις τρεις θυγατέρες του τη στήριξη του πατέρα τους και όσο μεγαλύτερη είναι η ποινή τόσο πιο οδυνηρές θα είναι οι επιπτώσεις στην οικογένεια του. Τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά με την σοβαρότητα τους να αντικατοπτρίζεται και να επιμαρτυρείται από την προνοούμενη από το Νόμο ποινή (Suilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ, 248). Για το αδίκημα της ληστείας η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι αυτή των 14 χρόνων με την πρόνοια για επιβολή ισόβιας φυλάκισης όταν ο δράστης είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος ανέρχεται μέχρι τα 7 χρόνια ενώ για την κατηγορία της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης είναι αυτή των 3 χρόνων. Έχουμε εξετάσει με προσοχή τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης και κάθε σχετικό στοιχείο που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως πάντα, το έργο του Δικαστηρίου συνίσταται, από τη μια, στο να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και της τάξης, δίδοντας μέσω της επιβλητέας ποινής τα ορθά μηνύματα και από την άλλη να εξαντλήσει τα όποια περιθώρια είναι διαθέσιμα, εξατομικεύοντας την ποινή ώστε να συνάδει και με τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου και βεβαίως να συνάδει με τα περιστατικά του αδικήματος. Η εξισορρόπηση των δύο αυτών καθηκόντων καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη σε σχέση με αδικήματα όπως τα υπό εξέταση. Αυξανομένης της αναγκαιότητας για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, λόγω της σοβαρότητας και της έξαρσης στην οποία τελεί ένα αδίκημα, μειώνονται και τα περιθώρια εξατομίκευσης. Τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος και ιδιαίτερα αυτό της ληστείας παρουσιάζει αυξητική τάση και ταλανίζει την κοινωνία. Οι ληστείες ένοπλες και μη κατάντησαν φαινόμενο καθημερινής ρουτίνας, με τον φιλήσυχο πολίτη αυτού του τόπου να αισθάνεται και να νοιώθει ανασφαλής και ανήσυχος τόσο για την περιουσία όσο και για την σωματική του ακεραιότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων αδικημάτων όπως προδιαγράφονται από τη νομολογία, παρέχει ασφαλή καθοδήγηση για την επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής που πρέπει να επιβάλλεται. Στην υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 13, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, που παραδέχθηκε το αδίκημα της ληστείας του άρθρου 282, ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ο Κατηγορούμενος απέσπασε με τη χρήση βίας που συνίστατο σε γροθιά, τσάντα με χρήματα συνολικού ύψους £4.782 αφού παραπλάνησε το διευθυντή υπεραγοράς που την κατείχε. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες και το Κακουργιοδικείο δέχθηκε ότι το αδίκημα αποτελούσε μια, εκτός χαρακτήρα, ενέργεια του Κατηγορούμενου. Επίσης, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τη μικρή συνδρομή του στη διαλεύκανση του αδικήματος καθώς και τη γνήσια μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ σελ. 50, οι Κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δύο κατηγορίες ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 255, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο Κατηγορούμενοι κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δύο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £65. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους Κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ σελ. 411 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο που ήταν ένας από τους δύο δράστες που με την απειλή όπλου απέσπασαν το ποσό των £4.582 από κατάστημα τραπέζης, ποινή φυλακίσεως 10 ετών. Ο Κατηγορούμενος βαρύνετο με μια προηγούμενη καταδίκη για ένοπλη ληστεία ήταν πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και είχε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ποινή φυλάκισης 4 ετών επιβλήθηκε στο Κατηγορούμενο στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1986)2 ΑΑΔ 224. Ο κατηγορούμενος ηλικίας 21 χρονών, επιτέθηκε εναντίον γυναίκας, η ώρα 3:00 το πρωί, ενώ εκείνη βρισκόταν έξω από τον ανελκυστήρα πολυκατοικίας και της απέσπασε τη τσάντα, η οποία ανευρέθη αργότερα με το περιεχόμενο της άθικτο, πλην του ποσού των £12.00= που είχε αφαιρεθεί. Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πολλά ψυχολογικά προβλήματα, μεγάλωσε σε προβληματικό περιβάλλον και πρώτη φορά βρέθηκε αντιμέτωπος με τόσο σοβαρή κατηγορία, αν και λήφθηκαν υπόψη άλλα τέσσερα αδικήματα. Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη είναι αυτό της αποτροπής, οι προεκτάσεις της οποίας εξετάστηκαν στην απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 342 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «. η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή ή οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing» και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Στην υπόθεση Mehmet Urgan v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 159/11/ ημερ. 4/4/12), ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής, ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Επανερχόμενοι στην κρινόμενη υπόθεση παρατηρούμε τα εξής: Οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος της ληστείας ήταν ιδιαίτερα σοβαρές και βίαιες. Ο κατηγορούμενος με το συνωμότη του έδρασε με προμελετημένο και υπολογισμένο τρόπο προσχεδιάζοντας τις κινήσεις και τις εν γένει ενέργειες του φροντίζοντας εκ των προτέρων να εξασφαλίσουν την απουσία οποιασδήποτε περίπτωσης να γίνουν αντιληπτοί αχρηστεύοντας ουσιαστικά την λειτουργία του ανιχνευτή κίνησης. Μπορούμε να αντιληφθούμε το φόβο και την αγωνία του παραπονούμενου ο οποίος δεχόμενος την αιφνιδιαστική επίθεση των δραστών, με ιδιαίτερη προσπάθεια απεγνωσμένα προσπαθούσε να διαφυλάξει την περιουσία του και να μην αφήσει τους δράστες να του την αρπάξουν. Οι ληστείες έχοντας γίνει δυστυχώς σύνηθες και καθημερινό φαινόμενο αφαιρούν από τους πολίτες το αίσθημα ασφάλειας αφού πλέον γίνονται θύματα ληστειών ακόμη και μέσα στο σπίτι τους. Πιστεύουμε ότι όσα γλαφυρά εκφράζονται στην απόφαση Tatal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 128 αντικατοπτρίζουν πλήρως και εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν, και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν και ζούσαν την ασφάλεια. Την άνεση π.χ. να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής και άκρως ανησυχητικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας είναι επαρκής λόγος για να δράσουν τα δικαστήρια προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίσουν τη νομιμότητα. Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχθηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας ενίοτε σκληρής και άγριας περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολλές όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί». Έχει όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, προβληθεί εισήγηση εκ μέρους του συνηγόρου του κατηγορουμένου για επηρεασμό της οικογένειας και ιδίως των ανήλικων παιδιών του κατηγορουμένου με μακρόχρονη ποινή φυλάκισης. Οφείλουμε να επισημάνουμε πως οι επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορούμενου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων χωρίς όμως να είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (Domotov κ.ά. v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328-331). Έχουμε υπόψη ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και συνθήκες και ότι ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του εγκλήματος. (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη
(1996)2 Α.Α.Δ. 267). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι ο κύριος σκοπός της ποινής είναι προστατευτικός. Τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν τέτοιες ποινές ώστε να αποτρέπουν τους αδικοπραγούντες και άλλους από του να διαπράττουν παρόμοια αδικήματα και ταυτόχρονα, να δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας σε όλους τους κατοίκους. Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω έχουν εκτεθεί, τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, τη χρήση βίας και την έκταση της βίας που ασκήθηκε εις βάρος του παραπονούμενου, τον τραυματισμό αυτού, χωρίς να παραγνωρίζουμε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στη 2η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην 3η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά αυτής στοιχεία περιλαμβάνονται στα συστατικά στοιχεία της 2η κατηγορίας. Οι ποινές να συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής να ξεκινά από τις 24.10.2013. Τα Τεκμήρια 3, 8 και 25 να επιστραφούν στους νόμιμους αυτών ιδιοκτήτες. Τα υπόλοιπα Τεκμήρια να καταστραφούν. Το ποσό των εξόδων, €600 και το ποσό €115 σημερινά έξοδα μεταφραστή να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο