Λεύκιου Στίγγα ν. A & R. THEOLOGOU LTD κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 9394/13, 28/3/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Η Κατηγορούμενη 2 στις κατηγορίες 2, 4 και 6 κατηγορείται ότι υπό την ιδιότητα της ως Διευθύντρια της Κατηγορούμενης 1 παρείχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την Κατηγορούμενη 1 στην έκδοση των επίδικων επιταγών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η Κατηγορούμενη 1 με την παροχή συνδρομής από μέρους της Κατηγορούμενης 2, η οποία ως αναφέρθηκε ανωτέρω είναι Διευθύντρια της, εξέδωσε προς όφελος του Παραπονούμενου τρεις επιταγές του Ελληνικού Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ με αριθμούς 40365036, 40365037 και 40365038 για τα ποσά των €2.500, €3.200 και €3.200 αντίστοιχα, οι οποίες επιταγές αφού παρουσιάστηκαν προς εξαργύρωση κατά την ημερομηνία που έκαστη από αυτές ήταν πληρωτέα δεν εξαργυρώθηκαν λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο πέραν των 15 ημερών από την ημερομηνία παρουσίασης τους για πληρωμή. Για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και η υπόθεση με αρ. 10530/13 Ε.Δ. Πάφου μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Στην υπόθεση με αρ. 10530/13 Ε.Δ. Πάφου οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν τα ίδια αδικήματα, ήτοι της έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1 και την παροχή συνδρομής στην έκδοση επιταγής άνευ αντικρίσματος υπό την ιδιότητα της ως Διευθύντρια της Κατηγορούμενης 1 όσον αφορά την Κατηγορούμενη 2. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχθηκαν και τις τέσσερις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, η Κατηγορούμενη 1 με την παροχή συνδρομής από μέρους της Κατηγορούμενης 2 εξέδωσε προς όφελος του Παραπονούμενου δύο επιταγές του Ελληνικού Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ με αριθμούς 40365044 και 40365043 για τα ποσά των €2.500 αντίστοιχα, οι οποίες επιταγές αφού παρουσιάστηκαν προς εξαργύρωση κατά την ημερομηνία που έκαστη από αυτές ήταν πληρωτέα δεν εξαργυρώθηκαν λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο πέραν των 15 ημερών από την ημερομηνία παρουσίασης τους για πληρωμή. Τα γεγονότα της υπόθεσης, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Παραπονουμένου ανέφερε ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίθηκαν ένοχοι μετά από δική τους παραδοχή είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €10.000 - ή και οι δυο ποινές. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που αφορούν την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα έχει τονισθεί επανειλημμένα. Τέτοιας φύσης αδικήματα διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα, επηρεάζουν την οικονομική ζωή του τόπου και η έξαρση τους αποτελεί μάστιγα της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας μας. Όλα αυτά συνηγορούν υπέρ της αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών με επιβολή αποτρεπτικών ποινών, πάντα σε σχέση φυσικά με τα συγκεκριμένα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Ενδεικτικά παραπέμπω στην την απόφαση Ισιδώρου v. G.M. Christofi Enterprises Ltd κ.α.

(1999)2 Α.Α.Δ

1. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, αναφέροντας ότι ουσιαστικά η διαχείριση της Κατηγορούμενης 1 ανήκε στον πατέρα της Κατηγορούμενης 2 ο οποίος ασθένησε με αποτέλεσμα να επηρεαστούν αρνητικά οι εργασίες της Κατηγορούμενης 1 γεγονός το οποίο είχε αντίκτυπο και στα οικονομικά της Κατηγορούμενης
2. Ο κ. Σιαηλής κατέθεσε ως Τεκμήριο Α σχετική ιατρική βεβαίωση του Μελάθρου Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α στην οποία περιγράφεται η κατάσταση της υγείας του πατέρα της Κατηγορούμενης
3. Ειδικότερα όσον αφορά την Κατηγορούμενη 2 ο ευπαίδευτος συνήγορος της υιοθέτησε την κοινωνικοοικονομική έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας στην οποία περιγράφονται αναλυτικά οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της Κατηγορούμενης
4. Ο κ. Σιαηλής εστίασε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 2 είναι μητέρα ενός βρέφους ηλικίας 8 μηνών και επικαλούμενος τον περί της Προστασίας Ανήλικων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Υπόπτων Μητέρων Νόμο του 2005, Ν.33

(1)/2005 (στο εξής ο «Νόμος»), εισηγήθηκε ότι υπό τις περιστάσεις δεν ενδείκνυται επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας της Κατηγορούμενης 2. Προς μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή τους και το γεγονός ότι αυτοί δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα και ειδικότερα όσον αφορά την Κατηγορούμενη 2 τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της όπως αυτές εκτίθενται στη σχετική κοινωνικοοικονομική έκθεση. Το άρθρο 2 του Νόμου σε σχέση με την ερμηνεία της έννοιας μητέρα και το άρθρο 3 του Νόμου διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: «"μητέρα" σημαίνει έγκυο ή και μητέρα ανήλικου τέκνου ηλικίας μέχρι τριών ετών» «3.

(1)Παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, όπου σε νόμο προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας για οποιοδήποτε αδίκημα, η εν λόγω ποινή δεν επιβάλλεται σε μητέρα, αν δε συντρέχουν στη δεδομένη περίπτωση όλες οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α)Το αδίκημα είναι κακούργημα ή είναι πλημμέλημα το οποίο κρίνεται από το δικαστήριο ως σοβαρό λαμβανομένης υπόψη της φύσης του αδικήματος σε συνδυασμό με τις περιστάσεις της υπόθεσης, (β)το αδίκημα διαπράχθηκε με τη χρήση βίας κατά του ατόμου και λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης το δικαστήριο κρίνει ότι η μητέρα αποτελεί άμεσο ή και συνεχιζόμενο κίνδυνο για την κοινωνία, και (γ) το δικαστήριο κρίνει, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης, ότι δεδομένου του άμεσου ή και συνεχιζόμενου κινδύνου που η μητέρα αποτελεί για την κοινωνία, είναι ανεπαρκής για την προστασία της κοινωνίας, κάθε άλλη ποινή, κύρωση, ή μέτρο που το δικαστήριο δύναται να επιβάλει για το αδίκημα δυνάμει οποιουδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμου, περιλαμβανομένης της προσφοράς κοινοτικής εργασίας, και δε δικαιολογείται επίσης η έκδοση διατάγματος αναστολής ποινής φυλάκισης κατά τα διαλαμβανόμενα σε οποιοδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμο.

(2)Κανένα δικαστήριο δε διατάσσει την κράτηση μητέρας ύποπτης για τη διάπραξη πλημμελήματος ή κακουργήματος εκτός εάν το δικαστήριο θεωρεί το διερευνώμενο αδίκημα ως σοβαρό λαμβανομένης υπόψη της φύσης του αδικήματος σε συνδυασμό με τις περιστάσεις της υπόθεσης.

(3)Οι διατάξεις των εδαφίων

(1)και

(2)δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε σχέση με αδικήματα τιμωρητέα δυνάμει του εκάστοτε σε ισχύ περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου, τα οποία κατά τα διαλαμβανόμενα στον εν λόγω Νόμο διαπράττονται από μητέρα εναντίον ανήλικου τέκνου της, φυσικού ή υιοθετημένου, ή εναντίον άλλου ανήλικου που διαμένει μαζί της ή σε σχέση με αδικήματα τιμωρητέα δυνάμει του εκάστοτε σε ισχύ περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου». Η Κατηγορούμενη 2 είναι πρόσωπο που εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου αφού είναι μητέρα βρέφους ηλικίας 8 μηνών. Περαιτέρω, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσουν οι παράγραφοι (β) και (γ) του άρθρου 3

(1)του Νόμου και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα εξέτασης επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας της Κατηγορούμενης 2, αφού για να εξεταστεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 3

(1). Επίσης, τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί η Κατηγορούμενη 2 δεν εμπίπτουν στα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο άρθρο 3

(3)του Νόμου. Στην υπόθεση Ανδρέου v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ 593, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε obiter τα ακόλουθα «Σημειώνουμε όμως πως, όπως επισημάνθηκε, ο περί Προστασίας Ανηλίκων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Υπόπτων μητέρων Νόμος του 2005 (Ν. 33(Ι)/05)δεν επέτρεπε την επιβολή φυλάκισης στην συγκατηγορούμενη της εφεσείουσας αφού ήταν "έγκυος στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της και μητέρα δυο ανηλίκων παιδιών ηλικίας 1 και 5 ετών".» Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι η επιβολή ποινής προστίμου. Κατά συνέπεια επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1 ποινή προστίμου € 250,

1. Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 2 ποινή προστίμου €250,
2. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1 ποινή προστίμου € 300,
3. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 2 ποινή προστίμου € 300,
4. Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1 ποινή προστίμου € 300,00 και Στην έκτη κατηγορία επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 2 ποινή προστίμου € 300,
5. Για σκοπούς επιβολής της ποινής λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση 10530/13 Ε.Δ. Πάφου. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο