← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σωτήρης Θεοφάνους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14802/11, 13/3/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σωτήρης Θεοφάνους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14802/11, 13/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B50 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χριστοδούλου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14802/11 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και

  1. Σωτήρης Θεοφάνους
  2. LAXMAN NEUPANE
  3. HOANG THI PHUONG
  4. DUONG THI NGOV Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 13/03/
  5. Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Περγαντή. Για κατηγορούμενο 1: κ. Μάριος Σάββα. Κατηγορούμενος 1 παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore) Ο κατηγορούμενος 1 (από τώρα και στο εξής «ο κατηγορούμενος») αντιμετωπίζει με την παρούσα υπόθεση, τρεις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105 (κατηγορίες αρ. 1, 2 και 3). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των εν λόγω αδικημάτων, κατηγορείται ότι την 21ην Νοεμβρίου του 2011, σε χωράφι με ελαιόδεντρα που βρίσκεται στο Νέο Χωριό, της Επαρχίας Πάφου, εργοδοτούσε παράνομα τον 2ον κατηγορούμενο καθώς επίσης και τις κατηγορούμενες αρ. 3 και 4 χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η υπόθεση σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2,3 και 4 οι οποίοι αντιμετώπιζαν τις υπόλοιπες κατηγορίες στο κατηγορητήριο ολοκληρώθηκε και επιβλήθηκαν σε αυτούς ποινές. Ο κατηγορούμενος, αρνήθηκε ενοχή στις πιο πάνω κατηγορίες που αντιμετωπίζει και για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον Αστ. 3478 Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου (Μ.Κ.1) και τον Αστ. 779 Α. Ιωάννου (Μ.Κ.2). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 21.11.2011 και περί ώρα 09.00 μετέβηκε μαζί με άλλους αστυφύλακες συναδέλφους του που υπηρετούν στην Υ.Α.Μ. Πάφου στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στο Νέο Χωρίο και συγκεκριμένα σε χωράφι με ελαιόδεντρα για διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί εργάζονταν παράνομα αλλοδαποί. Αφού έθεσαν το μέρος υπό διακριτική παρακολούθηση για περίπου δέκα λεπτά, διαπίστωσε ότι μέσα στο χωράφι υπήρχαν τρία πρόσωπα τα οποία ασχολούνταν με το μάζεμα ελιών. Όπως διευκρίνισε κρατούσαν «σύκλες», όπως τις αποκάλεσε, μέσα στις οποίες τοποθετούσαν τις ελιές που μάζευαν. Δεν θυμόταν να πει κατά πόσο υπήρχαν και άλλες «σύκλες» στο μέρος ή οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα είτε στο έδαφος είτε οπουδήποτε αλλού που σχετίζονταν με το μάζεμα ελιών. Αφού προσέγγισε τα εν λόγω πρόσωπα, τους ζητήθηκε να παρουσιάσουν στοιχεία που να υποδεικνύουν την ταυτότητα τους, αυτοί όμως δεν είχαν στην κατοχή τους οτιδήποτε. Μετά από έλεγχο που έγινε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τους κατηγορούμενους 2, 3 και
  6. Ο 2ος κατηγορούμενος κατάγεται από το Νεπάλ, αφίχθηκε στην Κύπρο 3.11.2008 ως φοιτητής σε συγκεκριμένο κολλέγιο μέχρι τις 30.6.2011 και έκτοτε διέμενε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η 3η κατηγορούμενη κατάγεται από το Βιετνάμ, αφίχθηκε στην Κύπρο στις 10.9.2011 με άδεια εργασίας ως οικιακή βοηθός στην Κατερίνα Θεοφάνους μέχρι και τις 13.8.
  7. Η δε 4η κατηγορούμενη κατάγεται επίσης από το Βιετνάμ και αφίχθηκε στην Κύπρο στις 26.3.2010 με άδεια εργασίας ως οικιακή βοηθός στο Φάνο Θεοφάνους μέχρι και τις 26.3.
  8. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι η κατηγορούμενη αρ. 3 ήταν οικιακή βοηθός στο σπίτι του κατηγορούμενου, ενώ η 4η στο σπίτι του γιου του κατηγορούμενου. Αφού επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο για τα αδικήματα τα οποία διέπραξαν, του έδωσαν κάποιες απαντήσεις τις οποίες ανέφερε στο Δικαστήριο. Πέραν τούτου, ανέφερε ότι οι κατηγορούμενες αρ. 3 και 4 ερωτούμενες για το ποιος τους είπε να μαζέψουν τις ελιές και σε ποιον ανήκουν τα ελαιόδεντρα, του ανέφεραν ότι εργοδότης τους είναι ο Σωτήρης τηλέφωνο 99603755 και αμείβονται με το ποσό των €
  9. Επίσης, ανέφερε ότι σε προφορική ανάκριση που έκανε στον 2ο κατηγορούμενο αυτός του ανέφερε ότι η 3η κατηγορούμενη τον προσέλαβε για δουλειά την ημέρα εκείνη και θα τον πλήρωνε το ποσό των €25 ημερησίως. Στην συνέχεια και οι τρεις αλλοδαποί μεταφέρθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλις Χρυσοχούς στον οποίο προσήλθε ο κατηγορούμενος, τον οποίο υπέδειξαν οι αλλοδαπές ως εργοδότη τους και ως το πρόσωπο το οποίο τις μετέφερε στο χωράφι. Ο κατηγορούμενος αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε ότι «οι κοπέλλες επήαν μόνες τους σήμερα, τούτον εν τον ηξέρω». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας και ερωτούμενος κατά πόσον η απάντηση των δυο αλλοδαπών γυναικών σε αυτόν ότι εργοδότης τους είναι ο κατηγορούμενος και αν αποκλείεται αυτή η αναφορά τους να αφορά το γεγονός ότι είναι οικιακές βοηθοί του και ότι αναφέρονταν στους μισθούς τους από αυτή την εργοδότηση τους, ανέφερε ότι είναι λογικό και μπορεί να είναι για τους μισθούς της εν λόγω εργοδότησης τους και ότι δεν διευκρίνισε τι εννοούσαν οι δυο αλλοδαπές όταν κατονόμαζαν ως εργοδότη τους τον κατηγορούμενο. Δηλαδή, δεν διευκρίνισε όπως είπε κατά πόσον εννοούσαν ότι τους εργοδοτούσε για να μαζέψουν ελιές ή ότι αυτή η αναφορά τους σχετιζόταν με την εργασία τους ως οικιακές βοηθοί. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας ανέφερε σε υποβολή της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος στην εν λόγω οδό που επισκέφθηκε δεν έχει χωράφι με ελαιόδεντρα, ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκει το συγκεκριμένο χωράφι που βρήκε τους αλλοδαπούς και ότι στο μέρος δεν βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.2 ουσιαστικά κατέθεσε στο Δικαστήριο την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, τεκμήριο 3 και την γραπτή κατηγορία, τεκμήριο
  10. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι οι κατηγορούμενες αρ. 3 και 4 εργάζονται ως οικιακές βοηθοί στην οικία του και στην οικία του γιου του αντίστοιχα. Οι δυο κοπέλες διαμένουν μαζί σε οικία δική του στο Νέο Χωρίο. Πριν από περίπου τρεις ημέρες του ζήτησαν να μαζέψουν λίγες ελιές για δική τους χρήση και τους έδωσε την άδεια. Τον κατηγορούμενο αρ.2 αναφέρει ότι δεν τον γνωρίζει καθόλου και ότι πρώτη φορά τον έβλεπε. Επίσης, αναφέρει ότι οι κατηγορούμενες αρ. 3 και 4 ήξεραν που είναι το χωράφι του αφού βρίσκεται στο ενδιάμεσο του δρόμου από το σπίτι που διαμένει και του σπιτιού που διαμένουν αυτές. Σήμερα το πρωί, αναφέρει περαιτέρω, δεν τις είδε καθόλου. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τις ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων αρ. 2,3 και 4 καθώς επίσης και τις γραπτές κατηγορίες τους. (Βλ. τεκμήρια 5Α ,5Β, 6Α, 6Β, 7Α,7Β, 7Γ, 8Α, 8Β, 8Γ, 9Α, 9Β, 9Γ, 10Α, 10Β και 10Γ). Επίσης, ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι κατηγόρησε τον κατηγορούμενο λόγω των αναφορών των αλλοδαπών ότι ήταν ο εργοδότης τους. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η πλευρά της υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, καθότι η μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου προέρχεται από τους αλλοδαπούς η οποίοι είναι συγκατηγορούμενοι και η μαρτυρία τους δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ενόψει του ότι δεν κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Επίσης, ανέφερε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος ήταν ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου χωραφιού όπου ανευρέθηκαν οι εν λόγω αλλοδαπές. NΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Mετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να χρειάζεται να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Στην Δικαστική Πρακτική του 1962 [1962] 1 ALL ER 448 η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, o όρος « εκ πρώτης όψεως υπόθεση» υποδηλώνει μια προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή την απόδειξη της υπόθεσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (βλ. Re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250). Επίσης, να αναφερθεί ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, ο Δικαστής δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το Δικαστήριο προβαίνει σε μια αντικειμενική θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 λέχθηκε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: « (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,
(2002)2 ΑΑΔ 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πική και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή έγκειται στη δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Πέραν των πιο πάνω, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στο αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ποια τα συστατικά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να αποδειχθούν. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, στηρίζονται στο άρθρο 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ.
  1. Από την ανάγνωση του άρθρου αυτού προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
  2. H εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο, με την έννοια που έχει ο όρος "εργοδότηση" στα πλαίσια του Κεφ.
  4. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός.
  5. Να μην έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πιρίκκη
(2001)2 Α.Α.Δ. 279 αναφέρθηκε ότι το αδίκημα της εργοδότησης αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability) και αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος. Σε τέτοιας φύσης υποθέσεις δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου με την αυστηρή έννοια που δίδει στον όρο το αστικό δίκαιο. Η εργοδότηση με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες που δεν απαιτούν συμφωνία εργοδότησης, στενό έλεγχο από τον εργοδότη ή την καταβολή μισθού. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο αλλοδαπός προέβαινε σε πράξεις, οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί η ύπαρξη εργοδότησης με την έννοια συμφωνίας, ή ελέγχου από τον εργοδότη ή καταβολής ημερομισθίου (βλ. κατ' αναλογία Seraphim v. The Police
(1981)2 C.L.R. 227 και Karaoglanian v. The Police
(1984)2 C.L.R. 161 που αφορούσαν τον Καν. 38 των Κανονισμών του 1972). Ως προς το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. επίσης Jones v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Τέλος, όσον αφορά το τρίτο συστατικό στοιχείο, δηλαδή την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια αυτό δεν οφείλει να το αποδείξει η κατηγορούσα αρχή αλλά εφόσον αποδειχθεί η εργοδότηση του αλλοδαπού μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου το βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι είχε τέτοια άδεια από το αρμόδιο, για την έκδοση αυτής, τμήμα του κράτους (βλ. Ζυπιτής ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 220 και το σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω νομική πτυχή και την προσαχθείσα μαρτυρία θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η μόνη ουσιαστική μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή του Μ.Κ.1. Ο μάρτυρας αυτός όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω είδε τους εν λόγω αλλοδαπούς να ασχολούνται με το μάζεμα ελιών. Θεωρώ ότι δεν είναι επί του παρόντος το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εν λόγω αναφορές του και να αποφασίσει κατά πόσο οι εν λόγω αλλοδαποί εργάζονταν ή διεξήγαγαν οποιαδήποτε εργασία. Για σκοπούς του σταδίου αυτού κρίνω επαρκή την εν λόγω μαρτυρία αναφορικά με το εν λόγω συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Πέραν των πιο πάνω, υπάρχει μαρτυρία από τον ίδιο μάρτυρα αναφορικά με την καταγωγή των εν λόγω προσώπων και το καθεστώς παραμονής τους στην Κύπρο κατά τον ουσιώδη χρόνο, μαρτυρία την οποία, επίσης θεωρώ επαρκή για σκοπούς του σταδίου αυτού. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί στην παρούσα, είναι κατά πόσο η μαρτυρία είναι τέτοιας φύσεως που να συνδέει τον κατηγορούμενο με την ανεύρεση των τριών αλλοδαπών στο συγκεκριμένο χωράφι και ότι ασχολούνταν με το μάζεμα ελιών για λογαριασμό ή κατόπιν εντολής και/ή οδηγιών του κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν βρήκε στο μέρος τον κατηγορούμενο και ούτε γνωρίζει αν αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου χωραφιού. Η μόνη μαρτυρία στην οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας και είναι με βάση αυτήν που συνδέθηκε ο κατηγορούμενος με τις ενέργειες των αλλοδαπών, προέρχεται από τους ίδιους τους αλλοδαπούς και το τι ανέφεραν προφορικά σε αυτόν καθώς επίσης και στις γραπτές τους καταθέσεις. Εκείνο που θα πρέπει να αναφερθεί στο σημείο αυτό είναι ότι οι εν λόγω καταθέσεις των αλλοδαπών οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη δεδομένου του γεγονότος ότι οι εν λόγω αλλοδαποί δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν προφορικά και να τις υιοθετήσουν. Και τούτο διότι οι αλλοδαποί είναι συγκατηγορούμενοι και οποιαδήποτε κατάθεση τους εναντίον του κατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία εναντίον του (βλ. Ευριπίδου κ.α v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ.337 και Νεάρχου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 38 και Ανδρέα Αριστοφάνους v. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. Αρ. 146/10, Ημερ. 24/10/
  1. Παρόλο που οι γραπτές καταθέσεις συγκατηγορούμενων, δεν αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία εναντίον κατηγορουμένου, εντούτοις δεν φαίνεται να είναι ξεκάθαρο από τη νομολογία κατά πόσο ισχύει το ίδιο και για οποιεσδήποτε δηλώσεις γίνονται από τους συγκατηγορούμενους πέραν των γραπτών καταθέσεων τους. Φαίνεται ότι ενδεχομένως αυτές να μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον φυσικά αξιολογηθούν κατάλληλα (βλ. Ανδρέα Αριστοφάνους v. Αστυνομίας, (ανωτέρω). Επομένως, θεωρώ ότι για σκοπούς του σταδίου αυτού μπορώ να λάβω υπόψη μου τις προφορικές αναφορές των αλλοδαπών προς τον Μ.Κ.1, καθώς επίσης και τις αντιδράσεις τους στον Αστυνομικό Σταθμό αφού αυτά αποτελούν ζητήματα αξιολόγησης τα οποία εκφεύγουν του σκοπού του σταδίου αυτού. Κατ' αρχήν σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 2 δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου που να τον συνδέει με τον κατηγορούμενο. Αντιθέτως, οι προφορικές δηλώσεις του ιδίου προς τον Μ.Κ.1 είναι ότι τον προσέλαβε για δουλειά η κατηγορούμενη αρ.
  2. Αναφορικά με τις κατηγορούμενες αρ. 3 και 4, η μόνη αναφορά που προέρχεται από τις ίδιες προς τον Μ.Κ.1 είναι ότι εργοδότης τους είναι ο κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας και ζητώντας του να διευκρινίσει κατά πόσο συνεννοήθηκε ορθά με τις εν λόγω αλλοδαπές και τι εννοούσαν με αυτήν την αναφορά τους, ο ίδιος είπε ότι δεν γνωρίζει και συμφώνησε ότι ίσως η αναφορά τους αυτή καθώς επίσης και το ποσό το οποίο ανέφεραν ότι πληρώνονται ύψους €350, να αφορά την νόμιμη εργοδότηση τους ως οικιακές βοηθοί του κατηγορούμενου. Θεωρώ ότι με βάση τις πιο πάνω αναφορές του μάρτυρα και μόνο και χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση τους, ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κληθεί σε απολογία ούτε και στις κατηγορίες αρ. 2 και 3 που αντιμετωπίζει. Ουσιαστικά η θέση του μάρτυρα είναι ότι δεν γνωρίζει εάν η αναφορά των εν λόγω αλλοδαπών ότι εργοδότης τους είναι ο κατηγορούμενος αφορούσε το μάζεμα ελιών στο συγκεκριμένο χωράφι το οποίο ανευρέθηκαν ή την νόμιμη εργασία τους ως οικιακές βοηθοί. Ως εκ τούτου ελλείπει επαρκής μαρτυρία, σαφής και ξεκάθαρη που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τις κατηγορούμενες 2 και 3 πέραν του ότι ήταν οικιακές βοηθοί, η μεν 3η στην οικία του και η μεν 4η στην οικία του γιού του. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά ακόμα και να θεωρηθεί ότι υπάρχει μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με την εργασία που οι εν λόγω αλλοδαπές έκαναν και ότι αυτός τις μετέφερε στο μέρος, αυτή είναι τόσο αδύνατη και ισχνή που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα βασιζόταν σε αυτήν για να προβεί σε καταδίκη. Χωρίς να θέλω να προβώ σε αξιολόγηση της εν λόγω μαρτυρίας στο στάδιο αυτό, η εν λόγω δήλωση αποτελεί εξ΄ ακοής μαρτυρία, δεν έχουν παρατεθεί περισσότερα στοιχεία κάτω από ποιες περιστάσεις αυτή έγινε και ούτε έχει διευκρινιστεί από ποια αλλοδαπή έγινε ή αν έγινε και από τις δύο. Επίσης, αν και οι γραπτές καταθέσεις των εν λόγω αλλοδαπών δεν αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία, εντούτοις σε αυτές φαίνεται να υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το ποιος τις μετέφερε στο μέρος. Επομένως, κρίνω ότι ελλείπει επαρκείς μαρτυρία και τέτοιας φύσεως που απαιτείται για τους σκοπούς του σταδίου αυτού, που να συνδέει τον κατηγορούμενο ως εργοδότη των εν λόγω αλλοδαπών στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου για καμία κατηγορία και αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1,2 και 3 που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό. (Υπ.) ...................................... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Ενδιάμεση - Παράνομη εργοδότηση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.