Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7/2014, 17/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7/2014 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ
- ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 17.04.14 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού Για Κατηγορούμενο 1: κος Κ. Σιαηλής Κατηγορούμενος 1: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος 1 βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε 3 κατηγορίες διάρρηξης αποθήκης κατά παράβαση των άρθρων 294(α) του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορίες 2, 5 και 12), σε 3 κατηγορίες κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 (κατηγορίες 3, 6 και 13), σε 2 κατηγορίες παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ.154 (κατηγορίες 7 και 8) και σε 2 κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ.154 (κατηγορίες 1 και 4). Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων εκτίθενται αναλυτικά μέσα από το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Αναφορικά με την κατηγορίες 9, 10 και 11 του κατηγορητηρίου η κατηγορούσα αρχή προέβηκε στη διακοπή τους με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος 1 να απαλλαγεί σ' αυτές. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 30.09.13 o Νεόφυτος Χαριλάου (ΜΚ21), παραπονούμενος στην υπόθεση αυτή, κατάγγειλε στην αστυνομία ότι εκείνη την ώρα διαρρήχθηκε η αποθήκη που διατηρεί στην Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου. Επειδή το τελευταίο διάστημα η εν λόγω αποθήκη του είχε διαρρηχθεί αρκετές φορές ο παραπονούμενος τοποθέτησε συσκευή εντοπισμού GPS στο εσωτερικό μέρος ξύλινου καρουλιού με ηλεκτρονικό καλώδιο η οποία τον ειδοποίησε ότι κάτι μετακινείται. Ο ίδιος τότε πλησίασε την αποθήκη και εντόπισε ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi να εγκαταλείπει το μέρος. Στη συνέχεια ο ίδιος μαζί με μέλη της αστυνομίας μετέβησαν στην αποθήκη του κατηγορουμένου 1, η οποία βρίσκεται στην οδό Οσμάν Εφέντη 12 στο Μούταλλο της επαρχίας Πάφου όπου εξωτερικά αυτής εντοπίστηκε ένα πλαστικό βαρέλι εντός του οποίου υπήρχε με ηλεκτρονικό καλώδιο ένα καρούλι ενώ στην είσοδο της πιο πάνω αποθήκης υπήρχε μια γεννήτρια και μια δεντροκοπτική μηχανή. Τα αντικείμενα αυτά αναγνωρίστηκαν από τον ΜΚ21 ως η κλαπείσα περιουσία του. Σε γραπτή κατάθεση του ο Θεόδωρος Ανδρέου (ΜΚ20) ανάφερε ότι λίγη ώρα προηγουμένως είχε μεταβεί εκεί ο κατηγορούμενος 1 με το αυτοκίνητο του μάρκας Mitsubishi, τον οποίο γνωρίζει, παραδίδοντας του τα πιο πάνω αντικείμενα για επιδιόρθωση μετά από συνεννόηση τους. Από εξετάσεις που έγιναν στη σκηνή διαπιστώθηκε ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο από την αποθήκη κόβοντας με εργαλείο την μεταλλική αλυσίδα με την οποία ήταν κλειδωμένη η αποθήκη και αφού έγινε η κλοπή εξήλθε από αυτήν. Ο κατηγορούμενος 1 κλήθηκε στα γραφεία του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο παραδέχτηκε τη διάρρηξη της κλοπής της αποθήκης του παραπονούμενου αναφέροντας ότι έκλεψε μόνο όσα ανευρέθηκαν στον Μούτταλο. Ακολούθως, έγινε έρευνα στην αποθήκη του κατηγορουμένου 1 όπου ο κατηγορούμενος 1 παράδωσε ένα χειροψάλιδο μάρκας CRM 30 χρώματος μπλε και ανέφερε ότι είναι με αυτό που έκοψε την αλυσίδα της αποθήκης του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε "Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο." Περαιτέρω, στις 08.10.13 καταγγέλθηκε στον Aστυνομικό Σταθμό Πόλης Χρυσοχούς από τον Μιχάλη Κλαβάρη, παραπονούμενο στην υπόθεση αυτή (ΜΚ1), ότι στις 07.10.13 και ώρα 17:20 άγνωστοι εισήλθαν στο περβόλι του με εσπεριδοειδή στο χωριό Σκουλλί πλησίον του κύριου δρόμου και αφού έκοψαν την κλειδαριά της αποθήκης στην οποία φυλάττει τα γεωργικά του εργαλεία έκλεψαν από αυτή 10 πόρτες αλουμινίου, μια επαγγελματική μάσκα ψεκάσματος, μίξερ μπάνιου και νιπτήρων, πέντε μπαταρίες αυτοκινήτων και άλλα σίδερα συνολικής αξίας €1.
- Έξω από την αποθήκη υπήρχε τοποθετημένη κάμερα παρακολούθησης η οποία είχε καταγράψει και φωτογραφίσει τις κινήσεις των υπόπτων. Συγκεκριμένα, φαίνεται διπλοκάμπινο όχημα μάρκας Mitsubishi χρώματος άσπρου με κόκκινη γραμμή κατά μήκος να οδηγείται από νεαρό άνδρα με συνοδηγό άλλο πρόσωπο και να σταθμεύει έξω από την εν λόγω αποθήκη. Τότε οι δράστες έκοψαν την κλειδαριά και αφού τοποθέτησαν τα προαναφερόμενα κλοπιμαία στο πιο πάνω όχημα αναχώρησαν από το μέρος. Από έλεγχο που έγινε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή, διαπιστώθηκε ότι ο οδηγός και ιδιοκτήτης του οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος 1 και τη συγκεκριμένη στιγμή συνοδευόταν από άλλο πρόσωπο. Ενόψει των πιο πάνω εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και έρευνας της οικίας του κατηγορουμένου
- Στις 09.10.13 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε "Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο." Με βάση το δικαστικό ένταλμα σύλληψης ερευνήθηκε η οικία του κατηγορουμένου 1 χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε που να σχετίζεται με την παρούσα υπόθεση και ερευνήθηκε το όχημα του κατηγορουμένου επίσης χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε που να σχετίζεται με την παρούσα υπόθεση. Ακολούθως, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 στην οποία παραδέχτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Επίσης, διεξήχθηκε έρευνα στην αποθήκη του κατηγορουμένου 1 όπου παραλήφθηκε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας δηλαδή μια επαγγελματική μάσκα ψεκάσματος, 2 αδιάβροχες στολές ψεκάσματος, μια πλαστική ψεκαστήρα 16 λίτρων, είδη υγιεινής καθώς και το ψαλίδι κοπής σιδέρου το οποίο ο κατηγορούμενος 1 χρησιμοποίησε για να κόψει την κλειδαριά της αποθήκης. Στις 09.10.13 ο αστυφύλακας 1262 Πάτροκλος Ανδρονίκου (ΜΚ5) μετέβηκε με τον κατηγορούμενο 1 στο χώρο συλλογής παλαιών μετάλλων στη Βιομηχανική Περιοχή Τρεμιθούσας όπου ο τελευταίος του υπόδειξε το χώρο όπου κατέβασε τα κομμάτια αλουμινίου και τις μπαταρίες. Στη συνέχεια λήφθηκε κατάθεση από την Burlacu Silvia Mihaella (ΜΚ2) η οποία ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 μετέβηκε στο μέρος στις 08.10.13 όπου τους παρέδωσε μέταλλα αξίας €97,00 έναντι του τιμολογίου με αριθμό
- Ακολούθως πραγματοποιήθηκε έρευνα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης μέσα από την οποία ο ΜΚ5 βρήκε και παρέλαβε ως τεκμήρια 3 μπαταρίες αυτοκινήτου και κομμάτια από άλλο αλουμίνιο. Aργότερα o κατηγορούμενος 1 υπέδειξε και την αποθήκη την οποία διέρρηξε και αφού κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε "παραδέχομαι". Επίσης, στις 27.12.13 ο επιστάτης της εταιρείας Vesta Holidays Ltd κατάγγειλε στην αστυνομία ότι μεταξύ των ημερομηνιών 24.12.13 και 27.12.13 και ωρών 14:00 με 08:30 πρωινή διαρρήχτηκε η αποθήκη της πιο πάνω εταιρείας στον υπόγειο χώρο του Limnaria West Park στη Λεωφόρο Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο από την οποία κλάπηκε ένας κομπρεσόρος αέρος αγνώστου μάρκας χρώματος γκρίζου αξίας €2.000,
- Κατόπιν ελέγχου της σκηνής διαπιστώθηκε πως οι δράστες πέτυχαν είσοδο και έξοδο από την κύρια αλουμινένια πόρτα η οποία προηγουμένως είχε παραβιαστεί με αιχμηρό αντικείμενο. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι η εν λόγω αποθήκη διαθέτει σύστημα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης το οποίο κατέγραψε τις κινήσεις των δραστών. Ο ψηφιακός δίσκος του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης παραδόθηκε την ίδια ημέρα στον αστυφύλακα 3281 Χ. Ιωάννου (ΜΚ10), ο οποίος τον έθεσε υπό τη φύλαξη του. Στις 28.12.13 ο ΜΚ10 παρακολούθησε τον ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης μέσα από τον οποίο ο οποίο φάνηκε ότι κατά η ώρα 06:33 άνδρας συνοδευόμενος από άλλο πρόσωπο αφού παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο την κύρια αλουμινένια πόρτα της αποθήκης εισήλθε σ' αυτή και έκλεψε τον εν λόγω κομπρεσόρο. Ο άνδρας-δράστης αναγνωρίστηκε από τον ΜΚ10 ως ο κατηγορούμενος
- Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε και συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος από τον αστυφύλακα 3708 Π. Γεωργίου (ΜΚ4) και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε "απολογούμαι το έκαμα". Στη συνέχεια ερευνήθηκε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 1 χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το ενοχοποιητικό εναντίον του. Επιπλέον ερευνήθηκε η οικία του κατηγορουμένου 1 όπου εκεί βρέθηκαν κάποια αντικείμενα χωρίς να δοθούν ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς την προέλευση τους. Συγκεκριμένα, εντοπίστηκε ένα φλέξ μάρκας AGP χρώματος μαύρου, ένα φλέξ μάρκας EINHELL χρώματος πορτοκαλί και μαύρου, ένα τράπανο μπαταρίας χρώματος μπλε και ένα μηχάνημα μέτρησης αποστάσεων λέιζερ μάρκας BOSH χρώματος πράσινου. Ακολούθως, την ίδια ημέρα ερευνήθηκε από τον ΜΚ4 η αποθήκη του κατηγορουμένου 1 που διατηρεί στην Έμπα όπου εκεί ανευρέθηκαν και παρελήφθησαν ως τεκμήρια ένας κομπρεσόρος αέρος χρώματος γκρίζου καθώς και ένα Jiq Saw μάρκας TOLEDO χρώματος πράσινου, ένα κάγκο χρώματος μπλε άγνωστης μάρκας, ένα μπογιατισμένο σε πράσινο χρώμα φλεξ άγνωστης μάρκας, μια μικρή γεννήτρια μάρκας YANGE, μια πλαστική θήκη χρώματος κόκκινου που περιείχε πιστόλα καρφιών ξύλου μάρκας HILTI και ένα τράπανο μπαταρίας μάρκας BOSH χρώματος μπλε σε μπλε πλαστική θήκη. Στη συνέχεια ο ΜΚ10 έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 μέσα από την οποία ο κατηγορούμενος 1 παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι τον κομπρεσόρο τον οποίο είχε κλέψει κατά τον επίδικο χρόνο τον μετέφερε στην αποθήκη του στην Έμπα όπου τον μπογιάτισε και τον επιδιόρθωσε. Επίσης, ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι όλα τα αντικείμενα που βρέθηκαν τόσο στην οικία του όσο και στην αποθήκη του είναι όλα δικά του αφού τα αγόρασε από συγκεκριμένη εταιρεία στην Πάφο. Στις 30.12.13 ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε βάσει δικαστικού εντάλματος αναφορικά με τα αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στην κατοχή του. Στις 31.12.13 ο εκπρόσωπος της παραπονούμενης εταιρείας είδε και αναγνώρισε τον κομπρεσόρο ως αυτόν που είχε κλαπεί από την αποθήκη. Το εν λόγω τεκμήριο παραδόθηκε στον εκπρόσωπο της παραπονούμενης εταιρείας. Στις 31.12.13 κλήθηκε ο Ανδρέας Μιλτιάδους (ΜΚ7), ο οποίος διατηρεί κατάστημα πώλησης μηχανημάτων και γεωργικών εργαλείων και ανέφερε ότι τα προαναφερόμενα τεκμήρια που βρέθηκαν στην αποθήκη του κατηγορουμένου 1 πλην του κομπρεσόρου, η αξία των οποίων ανέρχεται γύρω στα €250,00 δεν βρίσκονται σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Την ίδια ημέρα κλήθηκε στα γραφεία του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου ο Mohammad Saleem Al Jammal (ΜΚ15), ο οποίος ανέφερε ότι τα εν λόγω τεκμήρια δεν τα είχε πουλήσει στον κατηγορούμενο 1 διαψεύδοντας έτσι τους ισχυρισμούς του. Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, αφού ζήτησε την επιστροφή όσης κλοπιμαίας περιουσίας δεν έχει παραδοθεί στους νόμιμους δικαιούχους της, ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα δήλωσε ότι έχουν δημιουργηθεί €25,00 έξοδα. Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 και τη συναίνεση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα των ποινικών υποθέσεων 14868/13 και 3657/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, τα οποία αφορούν αδικήματα κλοπής, κακόβουλης ζημιάς, είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος και διάφορα τροχαία αδικήματα, με σκοπό να ληφθούν υπόψη στην επιβολή ποινής. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 14868/13 όπως εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι συνοπτικά τα εξής: Στις 02.01.14 ο Ευστάθιος Αυγουστής (ΜΚ6), ιδιοκτήτης καταστήματος ηλεκτρικών ειδών κατάγγειλε στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου ότι μεταξύ των ημερομηνιών 31.12.12 και 02.01.13 και ωρών 11:00 με 08:00 κλάπηκαν από τον αποθηκευτικό ανοικτό περιφραγμένο χώρο που διατηρεί στη βιομηχανική περιοχή Ανατολικού 20-30 τεμάχια κομπρεσόρων διάφορων βαρών συνολικής αξίας €500,
- Κατόπιν εξετάσεων που πραγματοποιήθηκαν στην σκηνή διαπιστώθηκε ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο και έξοδο από τον περιφραγμένο χώρο προκαλώντας ζημιά στη κλειδωνιά του κάγκελου της εισόδου, χωρίς όμως να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή επιστημονικών εξετάσεων. Στις 03.01.13 ο παραπονούμενος επανήλθε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων όπου ανέφερε ότι εξακρίβωσε πληροφορία ότι οι δράστες που έκλεψαν την περιουσία του μετέβηκαν στο μέρος με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΚB
- Επίσης, ο εν λόγω παραπονούμενος είχε αναφέρει ότι μετέβηκε στο διπλανό εργοστάσιο που διέθετε κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης από το οποίο παρατήρησε να κινείται ύποπτα το εν λόγω αυτοκίνητο στις 31.12.12 και ώρα 13:
- Από εξετάσεις που διεξήχθηκαν διαπιστώθηκε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του πιο πάνω αυτοκινήτου είναι ο κατηγορούμενος
- Εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου 1 ως και ένταλμα έρευνας στο υποστατικό του. Στα πλαίσια εκτέλεσης του δικαστικού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε και του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 1 υπέδειξε σε μέλη της αστυνομίας τα αντικείμενα που οποία πήρε από τον εν λόγω παραπονούμενο και συγκεκριμένα ένα παλιό ηλεκτρικό φούρνο, ένα αποσμητήρα, ένα κομπρεσόρο, 2 ψηφιακούς δίσκους (dvd) και ένα σπασμένο ψυγείο νερού, όλα συνολικής αξίας €60,00 και περιουσία του Ευστάθιου Αυγουστή. Αναφορικά με το όχημα έγιναν εξετάσεις μέσα από τις οποίες διαφάνηκε ότι είναι διαγραμμένο από 31 Δεκεμβρίου του 2010 καθότι η άδεια κυκλοφορίας του είχε λήξη από τις 31 Δεκεμβρίου του 2007, ότι δεν έχει πιστοποιητικό καταλληλόλητας σε ισχύ από τις 20.03.07 και ότι δεν διαθέτει σε ισχύ από 26.04.07 πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου μέρους. Ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα των κατηγοριών του κατηγορητηρίου που διέπραξε και απάντησε "παραδέχομαι και απολογούμαι". Τα δε γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 3657/12 όπως εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής που επίσης λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι περιληπτικά τα πιο κάτω: Στις 10.03.12 και ώρα 16:05 ο ειδικός αστυφύλακας 5102 Π. Ηρακλέους (ΜΚ1) ενώ διερευνούσε έλεγχο τροχαίας στο χωριό Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου ανέκοψε για έλεγχο το όχημα στο οποίο οδηγός του οχήματος ήταν αλλοδαπό πρόσωπο και συνοδηγός επέβαινε ο κατηγορούμενος
- Εκεί διαπιστώθηκε ότι το αλλοδαπό πρόσωπο οδηγούσε χωρίς άδεια οδηγού, χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου μέρους και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλόλητας. Επειδή τόσο ο αλλοδαπός όσο και ο κατηγορούμενος 1 δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε στοιχεία για την ταυτότητα τους συνελήφθηκαν για εξακρίβωση των στοιχείων τους. Μέσα από έρευνες που ακολούθησαν διαπιστώθηκε ότι ιδιοκτήτης του πιο πάνω οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος
- Ο δε αλλοδαπός ανακρινόμενος ανέφερε ότι ο λόγος που οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο ήταν γιατί εργοδοτείτο από τον κατηγορούμενο
- Στη συνέχεια λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 μέσα από την οποία ανέφερε ότι είναι έμπορας παλαιών μετάλλων και διατηρεί αποθήκη στην περιοχή Πετρίδια στην Πάφο. Όπως ο κατηγορούμενος 1 περαιτέρω ανάφερε, στις 10.03.12 ενώ βρισκόταν στην αποθήκη του τον προσέγγισε ο αλλοδαπός, ο οποίος του ζήτησε δουλειά. Επειδή ο ίδιος χρειαζόταν κάποιον για να συγυρίσει την αποθήκη του και εφόσον ο αλλοδαπός του είπε ότι θα του παρουσίαζε την επόμενη ημέρα τα έγγραφα του, o κατηγορούμενος 1 τον προσέλαβε να εργαστεί για 2 μέρες έναντι ημερήσιας αμοιβής €30,
- Αργότερα ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα των κατηγοριών του κατηγορητηρίου που διέπραξε και απάντησε "παραδέχομαι". Κατόπιν ερευνών που πραγματοποιήθηκαν, ο αλλοδαπός κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου, του οποίου η αίτηση εκκρεμούσε για εξέταση. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, άνεργος, έγγαμος και πατέρας τριών ανηλίκων τέκνων ηλικίας 9,5, 6,5 και 3,5 ετών αντίστοιχα. Προέρχεται από φτωχή και πολυμελή οικογένεια. Τελείωσε με επιτυχία το γυμνάσιο αλλά στη συνέχεια φοίτησε μόνο για 6 μήνες στην Τεχνική Σχολή που είχε εγγραφεί λόγω οικονομικών δυσκολιών. Η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Το ίδιο και ο ίδιος αφού από το 1996-2008 υπεβλήθηκε σε 10 εγχειρήσεις στα γόνατα λόγω αρθρίτιδας και μηνίσκου, συνεπεία των οποίων δημιουργήθηκαν μεγάλα χρέη. Επίσης είχε σοβαρό ατύχημα που του προκάλεσε βλάβη στον αυχένα, σπόνδυλο και στο χέρι του. Για 2 εβδομάδες παρακολουθείτο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου από νευροχειρούργο ενώ μετά για περίοδο 2 ετών ακολούθησε θεραπευτική αγωγή από ιδιώτη ιατρό. Εργάστηκε για 7 περίπου χρόνια ως τεχνικός σε διάφορα ξενοδοχεία της Πάφου, για 13 χρόνια περίπου σε εταιρεία του θείου του που ασχολείτο με τις κατασκευές αλουμινίων και ένα χρόνο σε ιδιωτική εταιρεία εισαγωγής καφέδων ως τεχνικός και υπεύθυνος για την επισκευή και συντήρηση των μηχανών κατασκευής καφέ στην επαρχία Πάφου. Έκτοτε ο κατηγορούμενος 1 είναι άνεργος. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης αναγνώρισε χωρίς περιστροφές την σοβαρότητα με την οποία χαρακτηρίζονται τα αδικήματα που ο πελάτης του παραδέχτηκε ότι διέπραξε. Ωστόσο ο κύριος Σιαηλής κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι ο κατηγορούμενος 1 απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του, είναι λευκού ποινικού μητρώου, προέβηκε σε παραδοχή και συνεργάστηκε πλήρως με τις αστυνομικές αρχές. Περαιτέρω, ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί ως μετριαστικός παράγοντας το γεγονός ότι εντοπίστηκε όλη η κλοπιμαία περιουσία καθώς επίσης το ότι η εταιρεία Vesta Holidays Ltd, μία εκ των παραπονούμενων, με βάση γραπτή δήλωση του εκπροσώπου της ημερομηνίας 26.03.14 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2, έχει συγχωρέσει τον κατηγορούμενο 1 εναντίον του οποίου πλέον δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο. Στρεφόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ο συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Παράλληλα, ο κύριος Σιαηλής αναφέρθηκε στα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει. Σε σχέση με το θέμα αυτό ο εν λόγω συνήγορος κατάθεσε ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 24.03.14 του Δρ. Γ. Νικάνδρου, ορθοπεδικού χειρούργου-τραυματολόγου με την οποία σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος 1 παρακολουθείται από το 2002 και πάσχει από ρήξη έσω μηνίσκου δεξιού γόνατος-μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα δεξιού γόνατος, εμμένουσα μπουρσίτιδα γονάτων, εμμένουσα αριστερή οσφυοϊσχιαλγία-κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου και χρόνια ριζίτιδα. Επιπλέον, γίνεται αναφορά στο ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει χειρουργηθεί για διάφορα προβλήματα ενώ εξακολουθεί να νοσηλεύεται για ανοικτά προβλήματα υγείας. Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι χρήζει στο άμεσο διάστημα ο εν λόγω κατηγορούμενος να υποβληθεί σε εγχύσεις υαλουρονικού οξέος στο δεξιό γόνατο και σε φυσιοθεραπεία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και γόνατος δεξιά. Καταλήγοντας, ο συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του αυτή να ανασταλεί καθότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο δίδοντας έτσι μία δεύτερη ευκαιρία στον κατηγορούμενο 1 που σε αυτή την φάση της ζωής του έχει παρεκτραπεί, έτσι ώστε να βρεθεί δίπλα στην οικογένεια του όπου η πατρική παρουσία του είναι αυτή την στιγμή απαραίτητη αλλά και αναγκαία από οικονομικής άποψης. Κατ' αρχήν οφείλω να αναφέρω ότι έχω προβληματιστεί κατά πόσο η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 3657/12, το κατηγορητήριο της οποίας περιλαμβάνει μόνο διάφορα τροχαία αδικήματα μπορεί να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια επιμέτρησης της ποινής στην παρούσα ποινική υπόθεση. Μελέτη του θέματος αυτού δεν οδήγησε σε κάτι που να το απαγορεύει και ως εκ τούτου κρίνω ότι η πιο πάνω υπόθεση μπορεί να ληφθεί υπόψη στην παρούσα ποινική υπόθεση. Στρέφομαι ευθύς στην επιμέτρηση της ποινής της υπόθεσης αυτής. Αναμφίβολα όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά, γεγονός που αναγνώρισε ευθέως και ο ευαπίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης αποθήκης θεωρείται κακούργημα και τιμωρείται, με βάση το άρθρο 294(α) του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αντίστοιχη ποινή προβλέπεται για τη διάπραξη του αδικήματος της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος καθότι τα αδικήματα των διαρρήξεων προς τα οποία απευθύνεται κατατάσσονται ως κακουργήματα. Το αδίκημα της κλοπής επισύρει, με βάση το άρθρο 262 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Η δε διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας επισύρει, με βάση του άρθρου 309 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης του αδικήματος της διάρρηξης, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Όπως πολύ ορθά παρατήρησε ο συνήγορος υπεράσπισης, πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Την ανάγκη για τιμωρία των παραβατών που διαπράττουν τέτοιου είδους αδικήματα με αυστηρότητα εύστοχα υπέδειξε ο κύριος Σιαηλής επειδή όπως είπε οι σοβαρές συνέπειες που επιφέρουν προκαλούν την αποστροφή της κοινωνίας. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών παραδέχτηκε ενοχή σε 19 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας, στις περισσότερες από τις οποίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς και κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν ακόμη με 4 προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο τονίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων και ειδικότερα των νυχτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε σε άτομο του οποίου η εγκληματική συμπεριφορά συνοψίστηκε σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές, ήτοι 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Μετρητά που δεν βρέθηκαν ανέρχονταν σε £860,50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε αξίας £960,00. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 που αφορούσε υπόθεση διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στην οποία λήφθηκαν υπόψη άλλες 10 παρόμοιες υποθέσεις όπου μέρος των κλαπέντων επιστράφηκε με τον εφεσείοντα να έχει 6 προηγούμενες καταδίκες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485 που αφορούσε διάρρηξη κατοικίας με συνολικό ποσό κλαπέντων αντικειμένων ανερχόμενο σε £2.795,00 από το οποίο επιστράφηκε ποσό £760,00 με τον εφεσείοντα να βαρύνεται με 5 προηγούμενες καταδίκες και στην οποία υπόθεση λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις όπως και μία άλλη που αφορούσε κλοπή οχήματος £1.000,00 που καταστράφηκε ενώ βρισκόταν στην κατοχή του εφεσείοντος, επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση η οποία δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην δε πρόσφατη υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Στην υπόθεση Vedat v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/13 ημερ. 22.11.12 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος 1 σε διάστημα 3 μηνών περίπου προέβηκε στη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου που συνολικά ανέρχονται σε 10, περιλαμβανομένων 3 διαφορετικών διαρρήξεων και 3 κλοπών αποθηκών σε ξεχωριστές περιπτώσεις, επιδεικνύοντας έτσι συστηματική και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε στη διάπραξη των αδικημάτων και ιδιαίτερα των διαρρήξεων και κλοπών χωρίς ίχνος αναστολής ή δισταγμού είναι επιβαρυντικός παράγοντας στην υπόθεση αυτή. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου η μεγάλη ποσότητα και ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν από τον κατηγορούμενο 1 από τις προαναφερόμενες 3 αποθήκες καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας που βρέθηκε στην κατοχή του η οποία συγκεκριμένα ανέρχεται στα €4.450,00, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά στους ιδιοκτήτες της για την περίοδο τουλάχιστο που υπήρξε η παράνομη οικειοποίηση. Δεν παραγνωρίζεται ακόμη το γεγονός ότι η κατά συρροή αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελίες των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από έρευνες. Σαφώς η κατ' επανάληψη παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 προϋποθέτει οργανωμένο και σχεδιασμένο τρόπο δράσης από μέρους του που επιτεύχθηκε με τη βοήθεια άλλων προσώπων, αιχμηρών αντικειμένων και εργαλείων και μεταφορικών μέσων, στοιχεία επιβαρυντικά τα οποία λαμβάνονται υπόψη. Από την άλλη, προς όφελος του κατηγορουμένου 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία του στη διάπραξη των αδικημάτων του κατηγορητηρίου. (β) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (δ) Την απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια του συνηγόρου του. (ε) Ο εντοπισμός όλης της κλοπιμαίας περιουσίας. (στ) Το ότι η εταιρεία Vesta Holidays Ltd, μία εκ των παραπονούμενων, με βάση γραπτή δήλωση του εκπροσώπου της ημερομηνίας 26.03.14, έχει συγχωρέσει τον κατηγορούμενο 1 εναντίον του οποίου πλέον δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο (Τεκμήριο 2). (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αναφέρθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 33 ετών, άνεργος, νυμφευμένος και πατέρας 3 ανηλίκων παιδιών ηλικίας 9,5, 6,5 και 3, 5 ετών αντίστοιχα με το νεαρότερο παιδί να φροντίζεται από τους μητρικούς και πατρικούς παππούδες του. · Προέρχεται από φτωχή πολύτεκνη οικογένεια. · Η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. · Η οικογένεια του αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα με τα μόνα εισοδήματα της να προέρχονται από τον μηνιαίο μισθό €500,00 που η σύζυγος του λαμβάνει από την εργασία της ως πωλήτρια σε μπουτίκ καθώς επίσης το ποσό των €250,00 που εισπράττεται μηνιαίως ως επίδομα τέκνου από το Υπουργείο Οικονομικών. Βέβαια δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η οικογένεια του κατηγορουμένου 1 τυγχάνει οικονομικού στηρίγματος από τους γονείς του ιδίου αλλά και της συζύγου του, οι οποίοι τους βοηθούν ανάλογα με τις δικές τους οικονομικές δυνατότητες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε στο παρελθόν και σ' αυτά που συνεχίζει να έχει σήμερα. Ωστόσο τα εν λόγω προβλήματα υγείας δεν εμπόδισαν τον κατηγορούμενο 1 να διαπράξει 3 διαρρήξεις και κλοπές τριών διαφορετικών αποθηκών και ούτε να προβεί στην παράνομη κατοχή περιουσίας σε δύο περιπτώσεις εντός σύντομου χρονικού διαστήματος. Ούτε τον εμπόδισαν να σηκώσει και να μεταφέρει την ποικιλία αυτών των αντικειμένων στην δική του αποθήκη. Παρόλα αυτά, δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο αγνοεί τα εν λόγω προβλήματα υγείας του κατηγορουμένου 1. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο 1. Ασφαλώς οι μη ρόδινες προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1 δεν αφήνουν απαθή το Δικαστήριο, αλλά αντίθετα σαφώς και λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ωστόσο θα πρέπει να τονιστεί ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Τα δε οικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται από την οικονομική κρίση που μαστίζει το νησί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών (Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13). Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο 1 ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο 1 οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 8 μηνών 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 8 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 8 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου 1, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Το Δικαστήριο δεν μένει απαθές μπροστά στις δυσκολίες και τον κλονισμό που η οικογένεια του κατηγορουμένου 1 βιώνει, ιδιαίτερα τα ανήλικα τέκνα του, σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Αντίθετα τα κατανοεί απόλυτα και εκφράζει την αμέριστη συμπάθεια του. Ομοίως το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται την ανάγκη οικονομικής στήριξης της οικογένειας του κατηγορουμένου 1 από τον ίδιο. Την ίδια στιγμή όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαγράψει την κατ' επανάληψη και κατά συρροή διάπραξη των σοβαρών αυτών αδικημάτων. Πρέπει ακόμη να τονιστεί ότι όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη μείωση της ποινής που του επιβλήθηκε (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Η έκτιση της ποινής του κατηγορουμένου 1 θα αρχίσει από τις 02.01.14, δηλαδή από την ημερομηνία που τελεί υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, δίδω οδηγίες όπως όλη η περιουσία που βρίσκεται στην κατοχή της αστυνομίας παραδοθεί στους νόμιμους δικαιούχους της. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου, έξοδα ύψους €25,00 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις 3657/12 και 14868/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή -Παράνομη κατοχή περιουσίας/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο