Δημοκρατία ν. KHALED AL ALI κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1385/14, 2/4/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 15). Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε τα πιο κάτω αδικήματα: - Παράνομη είσοδο στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 12

(1),

(2),

(5)του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 (κατηγορία 8) και - παράνομη παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(1)(κ) και 19(λ) του ιδίου Νόμου (κατηγορία 9). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 4 (ληστείας): «αμφότεροι οι κατηγορούμενοι στις 4.2.2014 στην Πάφο έκλεψαν από τον Σωτήρη Χ"Νεοκλέους από την Πάφο το χρηματικό ποσό των €2.100, ένα πορτοφόλι που περιείχε το χρηματικό ποσό των €300 καθώς και διάφορες σημειώσεις και κάρτες καταστημάτων, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ, το κλειδί του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΒΑΧ 925, ένα μπρελόκ με πέντε κλειδιά και ένα κλειδί διαμερίσματος και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής χρησιμοποίησαν εναντίον του πιο πάνω πραγματική βία, δηλαδή τον έσπρωξαν με τα χέρια στο στήθος με αποτέλεσμα να πέσει ανάσκελα στο κρεβάτι και ακολούθως τον κτύπησαν στο στόμα όπου προκλήθηκε αιμορραγία, με σκοπό να αποκτήσουν ή να κατακρατήσουν την πιο πάνω περιουσία.» Λεπτομέρειες της κατηγορίας 10: «Ο πρώτος κατηγορούμενος την 31.12.2013 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' 17 στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου, έκλεψε από το κατάστημα με την ονομασία «ΑΘΗΝΑ» ένα τσαντάκι καλλυντικών που περιείχε το χρηματικό ποσό των €1.840 σε μετρητά, μια επιταγή για το ποσό των €140, μια επιταγή για το ποσό των €157, ένα βιβλιάριο καταθέσεων της Συνεργατικής Τράπεζας Γεροσκήπου και ένα φάκελο που περιείχε το χρηματικό ποσό των €140, όλα περιουσία της Αθηνάς Αθηνοδώρου από την Πάφο.» Λεπτομέρειες κατηγοριών 11 και 12: «ο πρώτος κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 27.1.2014 και 28.1.2014 στο χωριό Λεμόνα της επαρχίας Πάφου διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του France Marynen από το Βέλγιο και διέπραξε μέσα σε αυτή κακούργημα, δηλαδή κλοπή ήτοι έκλεψε τα κλειδιά του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΗΚΥ 802 περιουσία του ανωτέρω προσώπου». Λεπτομέρειες κατηγορίας 13: «ο πρώτος κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στις κατηγορίες 11 και 12 έκλεψε από το γκαράζ της κατοικίας του ανωτέρω παραπονούμενου το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΚΥ 802 αξίας €10.000». Λεπτομέρειες κατηγορίας 14: «ο πρώτος κατηγορούμενος την 27.1.2014 στην υπεραγορά με την ονομασία «DS PAPHOS SUPERMARKET» που βρίσκεται στην οδό Νεόφυτου Νικολαίδη στην Πάφο έκλεψε ένα χαρτοφύλακα ο οποίος περιείχε το χρηματικό ποσό των €100 σε μετρητά καθώς και διάφορα άλλα έγγραφα περιουσία του Δημήτρη Σιέλη από την Πάφο». Τα αδικήματα τα οποία διέπραξαν οι κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά με τη σοβαρότητα τους να αντικατοπτρίζεται και να επιμαρτυρείται από την προνοούμενη από το Νόμο ποινή (Suilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Για το αδίκημα της ληστείας η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι αυτή των 14 χρόνων με την πρόνοια για επιβολή ισόβιας φυλάκισης όταν ο δράστης είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια ενώ για αυτό της κλοπής ποινή μέχρι 3 χρόνια. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος η προνοούμενη ποινή είναι αυτή των 7 χρόνων, ενώ πολύ μικρότερες ποινές προνοούνται για τα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παράνομης παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως προδιαγράφεται από τις ανωτέρω ποινές το πλέον σοβαρό των αδικημάτων είναι αυτό της ληστείας, χωρίς να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα των υπολοίπων, η διάπραξη των οποίων προσδιορίζει την εγκληματική δράση και τον τρόπο συμπεριφοράς των κατηγορουμένων. Τα γεγονότα που συνθέτουν τις περιστάσεις που διαπράχθηκαν τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης και που συνθέτουν τις επιμέρους κατηγορίες όπως εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και έγιναν αποδεκτά από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων, μπορούν να συνοψιστούν στα πιο κάτω: (Κατηγορίες 4, 5, 8 και 9) Στις 4.2.2014 περί ώρα 18:00 ο παραπονούμενος Σωτήρης Χ"Νεοκλέους, ιδιοκτήτης του διαμερίσματος υπ΄ αριθμό 5 επί της πολυκατοικίας «ΠΑΦΙΑ» η οποία βρίσκεται στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στην Πάφο, μετέβηκε στο εν λόγω διαμέρισμα αφού δέχθηκε κλήση από κάποιο άγνωστο του πρόσωπο το οποίο του ανέφερε ότι ενδιαφερόταν για την ενοικίαση του εν λόγω διαμερίσματος. Το πρόσωπο αυτό ήταν ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και κάποιο τρίτο πρόσωπο μετέβηκαν στο χώρο της πολυκατοικίας αναμένοντας τον παραπονούμενο. Να σημειωθεί ότι είχαν αποφασίσει την κλοπή από τον εν λόγω παραπονούμενο μέρες προηγουμένως και ως εκ τούτου είχαν επισκεφθεί και πάλι με το πρόσχημα της εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ενοικίαση του διαμερίσματος την 30.1.2014 το ίδιο διαμέρισμα πλην όμως άλλο τρίτο άτομο που είχε μεταβεί μαζί τους, τους απέτρεψε από την πραγματοποίηση των σχεδίων τους. Στο διαμέρισμα του παραπονούμενου ανέβηκε ο κατηγορούμενος 2 με το τρίτο πρόσωπο ενώ ο πρώτος ανέμενε κάτω. Εισερχόμενοι στο διαμέρισμα προφασίστηκαν ότι ανέμεναν και κάποιο άλλο φίλο τους ο οποίος θα ερχόταν με τη σύζυγο του και άρχισαν να κοιτάζουν το διαμέρισμα. Εισερχόμενοι σε κάποια στιγμή μέσα στο υπνοδωμάτιο, έσπρωξαν με τα χέρια τους τον παραπονούμενο στο στήθος με αποτέλεσμα να πέσει ανάσκελα στο κρεβάτι. Στη συνέχεια παρέλαβαν από την πίσω τσέπη του παντελονιού του το πορτοφόλι το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €300 σε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ καθώς και το χρηματικό ποσό των €100 σε διάφορα χαρτονομίσματα από την μπροστινή τσέπη του παντελονιού. Ο παραπονούμενος προσπαθούσε να αποδράσει και φώναζε να τον αφήσουν ελεύθερο. Τότε οι δράστες φίμωσαν τον παραπονούμενο με ένα μαντήλι που βρήκαν στις τσέπες του και ταυτόχρονα τον κτύπησαν στο στόμα με αποτέλεσμα να σπάσουν τα χείλη του και να αιμορραγούν. Ακολούθως έκλεψαν από τον παραπονούμενο μέσα από ένα φάκελο που είχε στο σακάκι του το χρηματικό ποσό των €2.000 σε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ, το κινητό του τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ και ένα μπρελόκ στο οποίο ήταν τοποθετημένο τόσο το κλειδί του αυτοκινήτου του παραπονούμε νου όσο και άλλα 5 κλειδιά. Στη συνέχεια γύρισαν τον παραπονούμενο μπρούμυτα στο πάτωμα, και ο κατηγορούμενος 2 του έβγαλε την γραβάτα που φορούσε με την οποία του έδεσε σφικτά πίσω τα χέρια ενώ με ένα σχοινί του έδεσαν τα πόδια. Εν τω μεταξύ τηλεφώνησαν και ανέβηκε πάνω στο διαμέρισμα ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος παρέλαβε το κλειδί του αυτοκινήτου και ακολούθως το αυτοκίνητο του παραπονούμενου υπ΄ αριθμό ΒΑΧ 925 με το οποίο και εγκατέλειψε τη σκηνή. Αργότερα συναντήθηκαν και οι τρεις δράστες, ήτοι 1ος και 2ος κατηγορούμενος και το τρίτο άτομο και διαμοίρασαν τη λεία τους λαμβάνοντας στο μερίδιο τους €780 έκαστος. Τον παραπονούμενο τον παράτησαν δεμένο στο πάτωμα ο οποίος συνέχιζε να φωνάζει και να καλεί σε βοήθεια. Εν τέλει κατάφερε μετά πάροδο 10 περίπου λεπτών να λυθεί. Η Αστυνομία η οποία έφθασε επιτόπου μετά από κλήση του ιδίου του παραπονούμενου τον μετέφερε στο Τμήμα πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε εκδορές εσωτερικά στο στόμα, στο κάτω χείλος, εκδορές στο πηγούνι, μικρό θλαστικό τραύμα στο τρίτο δάκτυλο του δεξιού χεριού και διάφορες άλλες εκδορές σε διάφορα μέρη του προσώπου του. Στην γραπτή κατάθεση που ο παραπονούμενος παραχώρησε προς την Αστυνομία, αφού περιέγραψε με λεπτομέρειες τα όσα διαδραματίστηκαν, έδωσε περιγραφή των δραστών καθώς και των αντικειμένων τα οποία είχαν κλαπεί. Στις 8.2.2014 εντοπίστηκε το κλεμμένο όχημα του παραπονούμενου να κινείται μαζί με κάποιο άλλο όχημα με αρ. εγγραφής ΚΑΤ 975 και έγινε προσπάθεια ανακοπής του. Οι οδηγοί όμως κατάφεραν να διαφύγουν, ο μεν ένας πεζός εγκαταλείποντας το κλεμμένο όχημα του παραπονούμενου, ο δε άλλος οδηγώντας το δεύτερο ως άνω αυτοκίνητο με μεγάλη ταχύτητα και κάνοντας επαναστροφή. Μετά από έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι το ανωτέρω όχημα ανήκε στον πρώτο κατηγορούμενο ο οποίος ήδη καταζητείτο για διάρρηξη κατοικίας και κλοπής που διερευνούσε ο Αστυνομικός Σταθμός Παναγιάς. Στις 10.2.2014 εντοπίστηκε από τον Αστυφύλακα 1303 το αναζητούμενο όχημα ΚΑΤ 975 να είναι σταθμευμένο στην οδό Κιλκής στην Πάφο έξω από το κατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας. Ο οδηγός του οχήματος μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και διαπιστώθηκε ότι ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος. Πληροφορηθείς για τους λόγους της σύλληψης του αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη, Την επομένη όμως στις 11.2.2014 υπέδειξε διάφορες σκηνές μεταξύ των οποίων το χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας «ΠΑΦΙΑ» παραδεχόμενος τη ληστεία και αναφέροντας το άτομο το οποίο κατ΄ ισχυρισμό του τον προέτρεψε να κλέψουν τον παραπονούμενο δίδοντας το όνομα του 2ου κατηγορούμενου. Ο τελευταίος εντοπίστηκε στις 12.2.2014 στη Λεμεσό και από έλεγχο που έγινε από την ΥΑΜ Λεμεσού διαπιστώθηκε ότι τα στοιχεία του δεύτερου κατηγορούμενου δεν εντοπίζονταν στον κατάλογο αφίξεων-αναχωρήσεων αλλά ούτε και στον κατάλογο εγγραφής αλλοδαπών. Συνελήφθηκε για τα αυτόφωρα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παράνομης παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την ίδια μέρα σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε την διάπραξη της ληστείας εξηγώντας ότι μετέβη στην Πάφο με ένα αυτοκίνητο μάρκας Renault το οποίο έκλεψε από τη Λεμεσό. Πρόσθετα ο δεύτερος κατηγορούμενος υπέδειξε διάφορες σκηνές και χώρους στους οποίους είτε είχε πετάξει είτε είχε τοποθετήσει διάφορα αντικείμενα και έγγραφα τα οποία έκλεψαν από το διαμέρισμα του παραπονούμενου. Εντοπίστηκε το κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ, ένα ασημένιο κλειδί του διαμερίσματος αρ. 5 με πράσινο μπρελόκ και ένα πορτοφόλι μαύρου χρώματος το οποίο περιείχε αποδείξεις και σημειώσεις σε κάποιο σημείο του παλαιού δρόμου Πάφου-Λεμεσού παρά το χωριό Κολώνη. Σε χωράφι στη Γερμασόγεια Λεμεσού εντοπίστηκαν κρυμμένα κάτω από χόρτα διάφορα έγγραφα του παραπονούμενου τα οποία όπως ανέφερε ο δεύτερος κατηγορούμενος τα είχε κρύψει εκεί. Αμφότερους τους κατηγορούμενους ανεγνώρισε ο παραπονούμενος ως τα άτομα τα οποία είχαν επισκεφθεί το διαμέρισμα του στις 30.1.2014 και πρόσθετα τον μεν κατηγορούμενο 2 ως το άτομο το οποίο τον είχε ληστέψει μαζί με άλλο άτομο στις 4.2.2014 και τον κατηγορούμενο 1 ως το άτομο το οποίο είχε ανέβει σε κάποια στιγμή επάνω στο διαμέρισμα και του παρέδωσαν οι άλλοι δύο τα κλοπιμαία. Τα γεγονότα των κατηγοριών 10-15 αποκαλύφθηκαν κυρίως μέσα από θεληματικές καταθέσεις του ιδίου του πρώτου κατηγορούμενου. Ειδικότερα για την κλοπή και διάρρηξη της οικίας στη Λεμόνα (κατηγορία 11) ο κατηγορούμενος 1 ισχυρίστηκε ότι αυτή διαπράχθηκε μαζί με κάποιο ομοεθνή του ονόματι Alla αφού παραβιάστηκε από το εν λόγω πρόσωπο η πισινή πόρτα με ένα σίδερο. Όταν εισήλθαν στην κατοικία επειδή ο κατηγορούμενος 1 ψάχνοντας για λεφτά δεν βρήκε οτιδήποτε έκλεψε τα κλειδιά του αυτοκινήτου ΗΚΥ 802 το οποίο ήταν σταθμευμένο στο γκαράζ και στη συνέχεια πήρε το αυτοκίνητο και έφυγε. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να το πωλήσει σε ομοεθνή του. Με το ίδιο άτομο διέπραξαν και τη κλοπή στο «DS Paphos Supermarket» αντικείμενο της κατηγορίας 14 αρπάζοντας ένα χαρτοφύλακα από το ταμείο αφού ο κατηγορούμενος 1 απέσπασε τη προσοχή του ιδιοκτήτη καθιστώντας έτσι κατορθωτή την κλοπή του χαρτοφύλακα. Ο χαρτοφύλακας περιείχε πέραν των άλλων εγγράφων και το ποσό των €100, το οποίο διαμοίρασαν με τον συνεργό του και ακολούθως επέστρεψαν το χαρτοφύλακα στο σπίτι του παραπονούμενου. Οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Για αμφότερους τους κατηγορούμενους έχουν ετοιμαστεί εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας μέσα από τις οποίες αναδύονται οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές τους συνθήκες, το περιεχόμενο των οποίων υιοθετήθηκε από τους συνηγόρους τους. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 38 ετών, κατάγεται από τη Συρία, είναι έγγαμος και πατέρας τριών ανηλίκων παιδιών τα οποία βρίσκονται στη πατρίδα τους με τη μητέρα τους. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. O μεγάλης ηλικίας πατέρας του ζει στη Συρία ενώ η μητέρα του σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στη χώρα του. Ολοκλήρωσε την φοίτηση του στο σχολείο και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Στην Κύπρο ήρθε το 2006 μέσω των κατεχομένων περιοχών, παρέμεινε αρχικά στη Λεμεσό και ακολούθως στην Πάφο. Του δόθηκε προσωρινή άδεια παραμονής στην Κύπρο. Διατηρεί δεσμό με γυναίκα Βουλγαρικής καταγωγής. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα έχει πέτρα στο νεφρό. Πριν από τη σύλληψη του εργαζόταν με ευκαιριακή απασχόληση ως εργάτης. Αγορεύοντας ο συνήγορος του για μετριασμό της ποινής, εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του πελάτη του, τονίζοντας ότι αυτή εκφράσθηκε έμπρακτα αφού με τις δικές του υποδείξεις εξιχνιάσθηκαν τα αδικήματα. Να σημειώσουμε εδώ πως ο κατηγορούμενος 1 όντως παραδέχθηκε. Όχι όμως μόλις συνελήφθηκε. Αυτό έγινε αφού αναγνωρίστηκε από τον παραπονούμενο. Ιδιαίτερης μνείας έτυχε το λευκό ποινικό μητρώο όσο και το γεγονός της υποκίνησης του στην διάπραξη των αδικημάτων από τρίτο άτομο. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 20 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Συρία. Προέρχεται από φτωχή, πολύτεκνη οικογένεια και έχει ακόμα 4 αδελφές και 2 αδελφούς. Οι δύο αδελφές και ο ένας αδελφός του απεβίωσαν πριν από ένα χρόνο περίπου λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που επικρατεί στη χώρα του. Άρχισε να εργάζεται από μικρή ηλικία στις οικοδομές μαζί με τα 6 αδέλφια του λόγω οικονομικών δυσκολιών και δεν ολοκλήρωσε το σχολείο στη χώρα του. Μετέβη με την υπόλοιπη οικογένεια του πριν από 8 περίπου μήνες στη Τουρκία όπου παρέμεινε για περίπου 20 μέρες και στη συνέχεια ήρθε στην Κύπρο και εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Στην Κύπρο βρίσκεται τους τελευταίους 8 μήνες περίπου χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε διαδικασία για εξασφάλιση άδειας παραμονής και εργασίας. Κατά την παραμονή του στις Κεντρικές Φυλακές υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση πολιτικού ασύλου. Είναι άνεργος και δεν έχει καθόλου εισοδήματα. Δεν έχει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται σε Δικαστήριο. Κατά τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν είχε αντιληφθεί τις συνέπειες των πράξεων του και σήμερα έχει μετανιώσει για αυτές. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2, προέβη σε ιδιαίτερη μνεία και αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του, στην άμεση παραδοχή του και στην μεταμέλεια του, η οποία εκφράσθηκε με την συνεργασία του με την Αστυνομία, την υπόδειξη σκηνών και επιστροφή κλαπέντων εγγράφων αλλά και στο γεγονός ότι αποδέχθηκε να τον δει ο παραπονούμενος στο γραφείο χωρίς να γίνει αναγνωριστική παράταξη. Στους λοιπούς προταθέντες μετριαστικούς παράγοντες αναφορά γίνεται κατωτέρω. Έχουμε εξετάσει με προσοχή τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης και κάθε σχετικό στοιχείο που τέθηκε ενώπιον μας. Όπως πάντα, το έργο του Δικαστηρίου συνίσταται, από τη μια, στο να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και της τάξης, δίδοντας μέσω της επιβλητέας ποινής τα ορθά μηνύματα και από την άλλη να εξαντλήσει τα όποια περιθώρια είναι διαθέσιμα, εξατομικεύοντας την ποινή ώστε να συνάδει και με τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου και βεβαίως να συνάδει με τα περιστατικά του αδικήματος. Η εξισορρόπηση των δύο αυτών καθηκόντων καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη σε σχέση με αδικήματα όπως τα υπό εξέταση. Αυξανομένης της αναγκαιότητας για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, λόγω της σοβαρότητας και της έξαρσης στην οποία τελεί ένα αδίκημα, μειώνονται και τα περιθώρια εξατομίκευσης. Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι παρουσιάζουν όλα αυξητική τάση και ταλανίζουν την κοινωνία. Οι ληστείες ένοπλες και μη κατάντησαν φαινόμενο καθημερινής ρουτίνας, με τον φιλήσυχο πολίτη αυτού του τόπου να αισθάνεται και να νοιώθει ανασφαλής και ανήσυχος τόσο για την περιουσία όσο και για την σωματική του ακεραιότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων αδικημάτων όπως προδιαγράφονται από τη νομολογία, παρέχει ασφαλή καθοδήγηση για την επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής που πρέπει να επιβάλλεται. Στην υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 13, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, που παραδέχθηκε το αδίκημα της ληστείας του άρθρου 282, ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ο Κατηγορούμενος απέσπασε με τη χρήση βίας που συνίστατο σε γροθιά, τσάντα με χρήματα συνολικού ύψους £4.782 αφού παραπλάνησε το διευθυντή υπεραγοράς που την κατείχε. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες και το Κακουργιοδικείο δέχθηκε ότι το αδίκημα αποτελούσε μια, εκτός χαρακτήρα, ενέργεια του Κατηγορούμενου. Επίσης, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τη μικρή συνδρομή του στη διαλεύκανση του αδικήματος καθώς και τη γνήσια μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 50, οι Κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δύο κατηγορίες ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 255, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο Κατηγορούμενοι κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δύο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £65. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους Κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 411 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο που ήταν ένας από τους δύο δράστες που με την απειλή όπλου απέσπασαν το ποσό των £4.582 από κατάστημα τραπέζης, ποινή φυλακίσεως 10 ετών. Ο Κατηγορούμενος βαρύνετο με μια προηγούμενη καταδίκη για ένοπλη ληστεία ήταν πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και είχε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ποινή φυλάκισης 4 ετών επιβλήθηκε στο Κατηγορούμενο στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1986)2 ΑΑΔ 224. Ο συγκατηγορούμενος ηλικίας 21 χρονών, επιτέθηκε εναντίον γυναίκας, η ώρα 3:00 το πρωί, ενώ εκείνη βρισκόταν έξω από τον ανελκυστήρα πολυκατοικίας και της απέσπασε τη τσάντα, η οποία ανευρέθη αργότερα με το περιεχόμενο της άθικτο, πλην του ποσού των £12.00= που είχε αφαιρεθεί. Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πολλά ψυχολογικά προβλήματα, μεγάλωσε σε προβληματικό περιβάλλον και πρώτη φορά βρέθηκε αντιμέτωπος με τόσο σοβαρή κατηγορία, αν και λήφθηκαν υπόψη άλλα τέσσερα αδικήματα. Στην απόφαση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 104, το Εφετείο επικροτεί την επιβολή αυστηρών ποινών σε αδικήματα όπως είναι οι διαρρήξεις και οι κλοπές και επισημαίνει τα πιο κάτω, που παραθέτουμε αυτούσια: «.. Οι κλοπές, διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη..» H ανησυχία του Εφετείου, μέσω της νομολογίας για αδικήματα τέτοιας φύσης είχε εκφραστεί διαχρονικά ώστε ακόμη και με παλαιότερες αποφάσεις Αντωνιάδης ν. Police

(1986)2 CLR 21, τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών χαρακτηρίστηκαν λόγω της συχνότητας τους ως «κοινωνική μάστιγα» γεγονός που επαυξάνει και επιτείνει τη σημασία του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Αναφορά και από τους δύο δικηγόρους έτυχε και η υπόθεση Ippokratis Giannakov v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:B133, Ποιν. Έφ. 220/12, ημερ. 24.2.2014 στην οποία επεβλήθη ποινή φυλάκισης 4 χρόνων σε κατηγορούμενο ο οποίος αφού παραβίασε την πόρτα διαμερίσματος εισήλθε σε αυτήν και έκλεψε τραυματίζοντας τον ένοικο του διαμερίσματος, μεταξύ άλλων το κλειδί του αυτοκινήτου και στην προσπάθεια του να διαφύγει ανακόπηκε από την Αστυνομία. Το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση σημειώνοντας ότι η ποινή ήταν επιεικής. Οι συνήγοροι επικαλέστηκαν την απόφαση αυτή θεωρώντας τα περιστατικά της σοβαρότερα της κρινόμενης υπόθεσης. Δεν παραγνωρίζουμε την αρχή ότι η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και συνθήκες. Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη είναι αυτό της αποτροπής, οι προεκτάσεις της οποίας εξετάστηκαν στην απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «. η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή ή οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing» και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Στην υπόθεση Mehmet Urgan v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 159/11/ ημερ. 4/4/12), ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής, ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Επανερχόμενοι στην κρινόμενη υπόθεση σημειώνουμε τα εξής: Έγινε εισήγηση από τον συνήγορο του κατηγορούμενου 2 πως οι κατηγορούμενοι έδρασαν με ερασιτεχνικό τρόπο και ελλείπουν τα στοιχεία εγκληματικής δράσης. H εισήγηση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους, εν΄ όψει όλων των ανωτέρω λεχθέντων. Ούτε η προταθείσα θέση περί επιπόλαιης συμπεριφοράς είναι αποδεκτή. Πιστεύουμε ότι έγινε προσπάθεια υποτίμησης της σοβαρότητας των ενεργειών των κατηγορουμένων με τις υποδείξεις πως «απλά δέθηκε ο παραπονούμενος αλλά κατάφερε να λυθεί μόνος του». Σε σχετική παρατήρηση του Δικαστηρίου όμως, έγινε επιβεβαίωση της αποδοχής των γεγονότων όπως αυτά εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 υπέδειξε πως ήταν μειωμένης σημασίας ο ρόλος του πελάτη του, αφού αυτός ήταν φρουρός και δεν ήταν παρών με τους υπόλοιπους 2 στο διαμέρισμα. Δέχθηκε όμως ο συνήγορος πως μαζί συνωμότησαν να ληστέψουν και ότι όντως ο πελάτης του ανέβηκε στο διαμέρισμα αργότερα. Σε σχέση με την ανωτέρω εισήγηση παρατηρούμε τα εξής: Μπορεί τη συγκεκριμένη στιγμή να ήταν διαφορετικός ο ρόλος του κατηγορούμενου 1 αλλά αυτό έγινε γιατί έτσι διαμοιράσθηκαν οι ρόλοι. Σημειώνουμε ότι συνωμότησαν να ληστέψουν, προέβηκαν από κοινού σε προκαταρκτικές ενέργειες και πράξεις και αδόλως διαφοροποίησε τη θέση του από τις πράξεις των άλλων. Η απόφαση να ληστέψουν ήταν δεδομένη και ειλημμένη. Παρέμεινε μεν στον ισόγειο χώρο της πολυκατοικίας φυλάττοντας και επιτηρώντας το χώρο, ανέβηκε όμως επάνω και παρέλαβε τόσο τα κλοπιμαία όσο και τα κλειδιά του αυτοκινήτου του θύματος, με το οποίο (αυτοκίνητο) εγκατέλειψε τη σκηνή. Ανεβαίνοντας στο διαμέρισμα είδε το θύμα δεμένο (αφού και το θύμα τον είδε και τον αναγνώρισε) και δεν διαμαρτυρήθηκε ή επέκρινε τις πράξεις των άλλων δύο. Αμφότεροι οι συνήγοροι επικαλέστηκαν και τη συμμετοχή του τρίτου προσώπου τονίζοντας πως οι πελάτες τους υποκινήθηκαν από εκείνον. Είναι γεγονός πως τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή φέρουν και τρίτο άτομο ως δράστη. Δεν έχουν τεθεί όμως περισσότερα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να διαπιστωθεί ο βαθμός επιρροής του, πλην της αναφοράς από τους ίδιους τους κατηγορούμενους, σε τρίτο άτομο, ονόματι Alla και αναφορά από τους δικηγόρους τους περί υποκίνησης τους. Εκείνο που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του είναι τη συμμετοχή του τρίτου ατόμου και τη συνεργασία των κατηγορουμένων με αυτό. Πάρα ταύτα, θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, κυρίως σε συνάρτηση και με το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου 2 ο οποίος όμως, όπως φαίνεται, έδρασε με ιδιαίτερη σκληρότητα και βιαιότητα έναντι του θύματος. Σημειώνουμε συναφώς πως οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος της ληστείας ήταν ιδιαίτερα σοβαρές και βίαιες. Οι κατηγορούμενοι με το συνεργάτη τους έδρασαν με σχεδιασμό και ενήργησαν με προμελέτη και οργάνωση. Οργάνωσαν την εγκληματική τους δράση, μέρες πριν, επιλέγοντας το ανυποψίαστο θύμα τους, ένα ηλικιωμένο άτομο, το οποίο φαίνεται ότι τελείως ανυποψίαστο άνοιξε το σπίτι του, δίδοντας έτσι την πρόσβαση που οι ληστές επιδίωκαν. Εκμεταλλεύτηκαν την εμπιστοσύνη του παραπονούμενου, τον έδεσαν χειροπόδαρα, τον κτύπησαν, τον τραυμάτισαν και τον εγκατέλειψαν αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων και των τραυμάτων που του επέφεραν. Πλήττοντας και πληγώνοντας όχι μόνο το σώμα αλλά και την αξιοπρέπεια του. Πιστεύουμε ότι όσα γλαφυρά εκφράζονται στην απόφαση Tatal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 128 αντικατοπτρίζουν πλήρως και εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν, και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν και ζούσαν την ασφάλεια. Την άνεση π.χ. να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής και άκρως ανησυχητικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας είναι επαρκής λόγος για να δράσουν τα δικαστήρια προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίσουν τη νομιμότητα. Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχθηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας ενίοτε σκληρής και άγριας περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολίτες όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις με τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί». (Σημειώνουμε πως η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή ήταν αυτή των εννέα χρόνων). Όσον αφορά τα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας που αφορούν τον κατηγορούμενο 2 έχει τονισθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών λόγω της συχνότητας διάπραξης του καθώς επίσης και τις αρνητικές επιπτώσεις που επιφέρει στη ζωή του τόπου. (Βλέπε Mohamed El Feky και άλλοι ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166, Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231 και Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Έχουμε σταθμίσει προσεκτικά κάθε παράγοντα που ετέθη ενώπιον μας. Σημαντικός και ουσιώδης, το λευκό ποινικό μητρώο και η ενώπιον του Δικαστηρίου παραδοχή όσο και η συνεργασία με την Αστυνομία που υποβοήθησε στην εξιχνίαση των λοιπών αδικημάτων. Οι υπόλοιποι παράγοντες μόνο περιθωριακή σημασία ενέχουν. Έγινε εισήγηση εκ μέρους του συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 πως τα κλοπιμαία περιουσιακά στοιχεία επεστράφησαν. Σημειώνουμε πως επεστράφησαν τα αυτοκίνητα, τα οποία όπως λέχθηκε δεν κατάφεραν να τα πωλήσουν. Τα χρήματα βεβαίως, εξανεμίσθηκαν. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 2 υπέδειξε πως δεν υπήρξε μεγάλο οικονομικό όφελος των δραστών ούτε αντίστοιχη μεγάλη οικονομική ζημιά στο θύμα. Σε σχέση με τούτη την εισήγηση, δεν έχουμε παρά να παρατηρήσουμε πως οι δράστες άρπαξαν ότι βρήκαν. Άδειασαν το πορτοφόλι και τις τσέπες του παραπονούμενου, ακόμη και προσωπικά του έγραφα παρέλαβαν χωρίς να αφήσουν πίσω οτιδήποτε και χωρίς να επιλέξουν μέρος και να αφήσουν άλλο. Συνεπώς η θέση αυτή δεν είναι προς όφελος των κατηγορουμένων. Η εισήγηση και πάλι εκ μέρους του συνηγόρου του κατηγορουμένου 2 για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που βίωσε, απαντάται από τον ίδιο με επίκληση της υπόθεσης Φραντζίδη ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 στην οποία λέχθηκε πως «η δυστυχία που πλήττει ένα άνθρωπο στην παιδική του ηλικία δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά τη συνέχιση της παρανομίας με ατιμωρησία.» Η προταθείσα από τους συνηγόρους έκρυθμη και εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τους, δεν μπορεί να εξασφαλίσει άλλοθι και συγχώρεση για τις εδώ πράξεις και τελεσθέντα κακουργήματα των κατηγορουμένων. Η πατρίδα μας τους παρέχει φιλοξενία την οποία οφείλουν να μην καταχρώνται. Οι πολίτες αυτής της χώρας δικαιούνται ένα σύστημα ασφάλειας και άνεσης το οποίο δραστηριότητες σαν αυτές των κατηγορουμένων διαταράσσει. Πιστεύουμε πως στην προσπάθεια στάθμισης και εξισορρόπησης όλων των στοιχείων και παραγόντων δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και τις συνέπειες των πράξεων των κατηγορουμένων που επήλθαν στο θύμα, ούτε την αγωνία, το φόβο, τα τραύματα και τον πόνο που εκείνο ένοιωσε. Έχουμε την άποψη πως τα όσα λέχθηκαν στην Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231, 234 (αφορούσε υπόθεση παράνομης παραμονής) τυγχάνουν εφαρμογής και στην κρινόμενη υπόθεση. «Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η συχνότητα, με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης, και οι αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο συνοψίζονται περιεκτικά στο απόσπασμα που ακολουθεί από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου. Mohamed και Άλλοι ν. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 166 που δόθηκε από το Νικήτα Δ.:- «Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δε θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων.» Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω έχουν εκτεθεί, τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την ανάγκη αποτροπής, την συχνότητα διάπραξης τους, χωρίς να παραγνωρίζουμε την παραδοχή και την έλλειψη προηγούμενων καταδικών και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες που προτάθηκαν επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Σε αμφότερους τους κατηγορούμενους Στην 3η κατηγορία (συνωμοσία) ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Στην 4η κατηγορία (ληστεία) ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Στον 1ο κατηγορούμενο: Στην 5η κατηγορία (κλοπή) ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 10η κατηγορία (κλοπή) ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 11η κατηγορία (διάρρηξη κατοικίας) ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Στην 12η κατηγορία (κλοπή από κατοικία) ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 13η κατηγορία (κλοπή) ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 14η κατηγορία (κλοπή) ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 15η κατηγορία (κακόβουλη ζημιά) ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στον 2ο κατηγορούμενο: Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην 9η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής να ξεκινά από 19.2.2014. Τα αντικείμενα με αύξοντα αριθμό 1, 2, 8, 9, 54-59, 63, 64, 68-73 επί του καταλόγου τεκμηρίων (Τεκμήριο 1) να επιστραφούν στους νόμιμους αυτών ιδιοκτητών. Επίσης επιστροφής να τύχουν στους ιδιοκτήτες τους τα διπλοκάμπινο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΚΥ 802 και ένα φανάρι Duracel (κατηγορία 13 υπόθεσης Σ5/14). (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο