Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΕΥΑΝΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4515/2010, 16/5/2014

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο μεν κατηγορούμενος 1 επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και ο δε κατηγορούμενος 5 επέλεξε να προβεί σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, χωρίς οποιοσδήποτε από αυτούς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 26 τεκμήρια. Επιπροσθέτως, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού το εξής παραδεχτό γεγονός: Στις 14.04.09 και μεταξύ των ωρών 10:45-11:30 ο αστυφύλακας 2474 Αστραίος του Τ.Α.Ε. Πάφου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο

1. Ακολούθως την ίδια ημέρα, αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο ο εν λόγω αστυφύλακας συνέλαβε τον κατηγορούμενο 5 με δικαστικό ένταλμα. Όταν δε τον πληροφόρησε για τους λόγους σύλληψης του αυτός απάντησε 'όχι'. Το πιο πάνω παραδεχτό γεγονός εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και αποτελεί αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου 5 ημερομηνίας 14.04.09, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, κατατέθηκε από κοινού μόνο ως προς την ύπαρξη του σαν Τεκμήριο
2. Ο ΜΚ1, αστυφύλακας 2639 Ζήνωνα Ζήνωνος, ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Στην κυρίως εξέταση του, μεταξύ άλλων, παρουσίασε τη γραπτή κατάθεση του σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του που κατατέθηκε στην διαδικασία αυτή ως Τεκμήριο 1, μέσα από την οποία αναφέρει ότι παρέλαβε διάφορα τεκμήρια που σχετίζονταν με την διερεύνηση της υπόθεσης, όπως για παράδειγμα δύο παρειακά επιχρίσματα από αμφότερους κατηγορουμένους 1 και 5 αλλά και έκαστο παραπονούμενο, τα οποία συσκευάστηκαν σε χακί φακέλους και σφραγίστηκαν με αστυνομική ταινία. Στις 14.04.09 ο εν λόγω μάρτυρας συνέλαβε με δικαστικό ένταλμα στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Πάφου τον κατηγορούμενο 1 και αφού τον πληροφόρησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε "Παραδέχομαι και απολογούμαι". Αργότερα της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορουμένους 1 και 5 στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Πάφου και αφού τους επέστησε την προσοχή στο νόμο ο μεν κατηγορούμενος είπε "Παραδέχομαι και απολογούμαι" ενώ ο δε κατηγορούμενος απάντησε "Ήμουν εκεί αλλά δεν κτύπησα κανένα." Περαιτέρω, στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ1 κατάθεσε τα εξής έγγραφα και αντικείμενα τα οποία είχε στην κατοχή του υπό την ιδιότητα του εξεταστή της υπόθεσης αυτής: Τεκμήριο 2 - Μία δειγματοληψία με τα διακριτικά ΣΠ1 που λήφθηκε στις 14.04.09 από το έδαφος του πρατηρίου καυσίμων Agip Τεκμήριο 3 - Μία δειγματοληψία με τα διακριτικά ΣΠ2 που λήφθηκε στις 14.04.09 και ώρα 02:50 από τον αστυφύλακα 3144 από το έδαφος του πρατηρίου καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου Τεκμήριο 4 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΖΖ1 του Στέλιου Λιασίδη τα οποία έγιναν από τον ΜΚ1 στις 16.04.09 και ώρα 10:15 Τεκμήριο 5 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΖΖ2 του Νεόφυτου Σοφοκλέους τα οποία έγιναν από τον ΜΚ1 στις 16.04.09 και ώρα 10:20 Τεκμήριο 6 - Μια αθλητική φόρμα παντελόνι με διακριτικά ΑΝ1 χρώματος μαύρου μάρκας Adidas μέγεθος μικρό (size small) που παρέλαβε ο αστυφύλακς 3892 στις 14.04.09 και ώρα 09:40 από τον Στέλιο Λιασίδη Τεκμήριο 7 - Μια αθλητική μακρυμάνικη φόρμα με διακριτικά ΑΝ2 χρώματος άσπρου μάρκας Cedarwood Stata μέγεθος μεσαίο (size medium) που παρέλαβε ο αστυφύλακας 3892 στις 14.04.09 και ώρα 09:45 από τον Στέλιο Λιασίδη Τεκμήριο 8 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΑΝ3 του Ανδριανού Αντωνίου τα οποία λήφθηκαν στις 14.04.09 και ώρα 12:00 και τα έλαβε ο αστυφύλακας 3892 Τεκμήριο 9 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΑΝ6 του Ανδρέα Κωνσταντίνου (κατηγορουμένου 5) τα οποία λήφθηκαν στις 14.04.09 και ώρα 12:15 και τα έλαβε ο αστυφύλακας 3892 Τεκμήριο 10 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΑΝ8 του Δημήτρη Φιλίππου τα οποία λήφθηκαν στις 14.04.09 και ώρα 19:15 και τα έλαβε ο αστυφύλακας 3892 Τεκμήριο 11 - Δύο παρειακά επιχρίσματα με τα διακριτικά ΙΑΝ1 του Ευάνθη Γεωργίου (κατηγορουμένου 1) τα οποία λήφθηκαν στις 14.04.09 και ώρα 14:00 και τα έλαβε ο αστυφύλακας 3892 Τεκμήριο 12 - Ένας ψηφιακός δίσκος με την ένδειξη GG Power Security System Limited μαζί με ένα αντίγραφο με τα διακριτικά ΖΖ1 που παρέλαβε ο αστυφύλακας 2639 και φέρει τα διακριτικά ΓΓ του προσώπου που το ετοίμασε καθώς και τα διακριτικά ΠΕ1 που είναι τα διακριτικά του αστυφύλακα 3416 της ΥΠΕΓΕ που εκτύπωσε φωτογραφίες από αυτό Τεκμήριο 13 - Ανακριτική κατάθεση Δημήτρη Φιλίππου (κατηγορουμένου 6) ημερομηνίας 14.04.09 Τεκμήριο 14 - Δύο έγχρωμες φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον αστυφύλακα 1825 Α. Χριστοφίδη στις 14.04.09 και ώρα 07:40 Τεκμήριο 15 - Δεκαπέντε έγχρωμες φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον αστυφύλακα 3416 Π. Εκτωρίδη Τεκμήριο 16 - Γραπτό αστυνομικό έντυπο κατηγορίας (Α.Δ.3/3) του κατηγορουμένου 1 ημερομηνίας 14.04.09 Τεκμήριο 17 - Δικαστικό ένταλμα σύλληψης κατηγορουμένου 1 ημερομηνίας έκδοσης 14.04.09 και ώρα 06:00 Τεκμήριο 18 - Γραπτό αστυνομικό έντυπο κατηγορίας (Α.Δ.3/3) του κατηγορουμένου 5 ημερομηνίας 14.04.09 Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο κατηγορούμενος 1 ήταν ο πρώτος που κατονομάστηκε και αφού δόθηκε περιγραφή του οχήματος του ο πρώτος που εντοπίστηκε και συνελήφθηκε. Όσον αφορά το επιθετικό όργανο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι χρησιμοποιήθηκε στο επίδικο επεισόδιο, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν ανευρέθηκε. Ο ΜΚ2, Νεόφυτος Σοφοκλέους, είναι ο ένας από τους δύο παραπονούμενος της παρούσας υπόθεσης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε σαν Τεκμήριο 20 την γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 14.04.09 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Μέσα από την κατάθεση αυτή δηλώνεται πως το βράδυ της 13.04.09 ο ίδιος, ο άλλος παραπονούμενος (Στέλιος Λιασίδης) καθώς και ένας φίλος τους πήγαν για βόλτες με το όχημα του Λιασίδη. Γύρω στις 22:40 της ίδιας ημέρας ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε του Λιασίδη και του ζήτησε να συναντηθούν στο πρατήριο βενζίνης Agip στη Γεροσκήπου για να λυθεί η παρεξήγηση που δημιουργήθηκε ενωρίτερα της ίδιας ημέρας όταν ένα αυτοκίνητο χρώματος άσπρου μάρκας Suzuki Vitara ακολουθούσε το όχημα που αυτός οδηγούσε με αριθμούς εγγραφής RN117 αναγκάζοντας τον να βγάλει το χέρι του έξω από το παράθυρο και στρίβοντας το καρπό έκανε νόημα στον οδηγό του άλλου οχήματος τι ήθελε. Όπως τότε του είπε ο Λιασίδης ο οδηγός του άλλου οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος 1 που ήταν το πρώην αγόρι της νυν κοπέλας του. Ευθύς και οι τρεις κατευθύνθηκαν στο πρατήριο βενζίνης Agip στη Γεροσκήπου. Όταν έφθασαν εκεί εξήλθαν του οχήματος και τότε κατέφθασαν στο χώρο 3 αυτοκίνητα. Όπως ακόμη σημειώνεται, από το πρώτο όχημα εξήλθαν 4-5 άτομα που κρατούσαν μαύρα ξύλινα ρόπαλα τα οποία άρχισαν να κτυπούν τον Λιασίδη κοντά στις αντλίες. Σύνολο ήταν 8-10 άτομα. Άλλα 4 άτομα κτύπησαν τον ΜΚ
3. Ο εν λόγω μάρτυρας έσκυψε τοποθέτησε τα χέρια του μπροστά από το πρόσωπο του για να το προστατεύσει και δεχόταν κτυπήματα στην πλάτη και στο δεξί του χέρι για περίοδο 10 λεπτών περίπου δίπλα από το όχημα του Λιασίδη. Ένα άλλο άτομο ονόματι Αυγουστίνος που ήλθε μαζί με την αντίπαλη ομάδα παρεμπόδιζε και προσπαθούσε να εμποδίσει τους φίλους του να κτυπούν τους παραπονούμενους. Ενώ οι παραπονούμενοι δέχονταν συνεχώς κτυπήματα, ο ΜΚ2 άκουσε τα άτομα που τους κτυπούσαν να φωνάζουν και να τους λένε "Φύετε που τη Γεροσκήπου, αν ξανάρθετε θα σας σκοτώσουμε." Όταν στη συνέχεια ο ΜΚ2 στάθηκε στα πόδια του πρόσεξε τον Λιασίδη να έχει αίματα στα ρούχα του. Τότε ένα από τα άτομα της άλλης ομάδας τον κτύπησε δυνατά με το χέρι του στο δεξί του αυτί από το οποίο αμέσως άρχισε να ακούει δυνατό βουητό και να αισθάνεται έντονο πόνο. Εισερχόμενος στο όχημα του Λιασίδη του ζήτησε να τον μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών ο επί καθήκον ιατρός που τον εξέτασε διαπίστωσε ότι υπέστηκε ρήξη τυμπάνου. Όπως ο Λιασίδης του είπε, ένα από τα άτομα που κρατούσε ρόπαλο και τον κτυπούσε ήταν ο κατηγορούμενος 1 με τον οποίο ο Λιασίδης πιάστηκαν αρχικά στα χέρια και σύρθηκαν στις αντλίες. Στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ο μάρτυρας αυτός περίγραψε τα εμφανισιακά χαρακτηριστικά του κατηγορουμένου
4. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος κτύπησε μόνο τον Λιασίδη. Επίσης, ξεκαθάρισε ότι ούτε ο κατηγορούμενος 5 τον κτύπησε. Σε σχέση με τα τραύματα που υπέστηκε ένεκα του επιδίκου επεισοδίου ο ΜΚ2 κατάθεσε ως Τεκμήριο 21 ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 14.04.09 του Δρ. Γρηγόρη Τρύφωνος του Τμήματος Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, ο οποίος αφού τον εξέτασε διαπίστωσε ότι δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις αλλά ότι υπέστηκε ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης. Στα πλαίσια θεραπείας λάμβανε για δύο μήνες με σταγόνες αντιφλεγμονώδη φάρμακα και παρόλο η πληγή επουλώθηκε ανά πάσα στιγμή με οτιδήποτε όπως νερό της θάλασσας μπορεί να μολυνθεί και κατ' επέκταση να υποστεί ζημιά. Ο ΜΚ2 αισθανόταν πόνο όχι μόνο στο τύμπανο αλλά και στο κεφάλι προκαλώντα του ζάλη. Για το λόγο αυτό λάμβανε παυσίπονα Σε σχέση με το επίμαχο τηλεφώνημα που ο Λιασίδης είχε από τον κατηγορούμενο 1, ο ΜΚ2, κατόπιν σχετικής ερώτησης που είχε από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ανάφερε ότι ενώ αρχικά ο Λιασίδης με τον κατηγορούμενο αποφάσισαν να συναντηθούν σε γήπεδο ποδοσφαίρου στη Γεροσκήπου ο ίδιος αμέσως πήρε το τηλέφωνο του Λιασίδη και είπε στον κατηγορούμενο να συναντηθούν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου έτσι ώστε αν συμβεί οτιδήποτε να καταγραφεί από κάμερες που υπάρχουν εκεί. Ακολούθως, από το Τεκμήριο 15 ο ΜΚ2 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1, τον οποίο και υπέδειξε μέσα από τη φωτογραφία υπ' αριθμό 13 ως το άτομο που στο επίδικο επεισόδιο φορούσε μαύρο μπλουζάκι και κοντό παντελόνι. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2, ανάμεσα σ' άλλα, επανέλαβε πως το τραύμα που υπέστηκε μέσα από το επίδικο επεισόδιο δεν αφορά τον κατηγορούμενο
5. Ωστόσο δήλωσε κατηγορηματικά ο κατηγορούμενος 1 ήταν ένα από τα άτομα που κρατούσαν ρόπαλο μήκους 30-40 εκατοστά χωρίς όμως λόγω της απόστασης που είχε να είναι σε θέση να διακρίνει ακριβώς τι είδους ρόπαλο ήταν. Μέσα από τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 15 ο ΜΚ2 υπέδειξε τον κατηγορούμενο 1 ως το άτομο που φορούσε κοντό παντελόνι τζιν και μαύρη φανέλα και κρατούσε ένα ρόπαλο. Παράλληλα, ο εν λόγω μάρτυρας αρνήθηκε ότι είναι αυτός που προσκάλεσε τον κατηγορούμενο 1 σε συνάντηση επιδιώκοντας τη δημιουργία καβγά. Ακόμη ο μάρτυρας αυτός αρνήθηκε ότι προέβηκε σε προσβλητική χειρονομία προς τον κατηγορούμενο
6. ΜΚ3 ήταν ο αστυφύλακας 3144 Πλαστήρας Σιμιλλίδης, ο οποίος έλαβε μέρος στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε σαν Τεκμήριο 22 την γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 18.04.09 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Μέσα από την κατάθεση αυτή δηλώνεται πως στις 14.04.09 και ώρα 02:40 μετέβηκε μαζί με τον αστυφύλακα 2639 στο πρατήριο καυσίμων Agip που βρίσκεται στη λεωφόρο Μακαρίου στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου όπου εκεί έλαβε δειγματοληψίες από δύο σημεία που εντόπισε κηλίδες ομοιάζουσες με αίμα τις οποίες συσκεύασε και σφράγισε την κάθε μια ξεχωριστά σε άσπρο χάρτινο φάκελο, τις οποίες και παρέδωσε στον ΜΚ1 ως εξεταστή της υπόθεσης. Στη συνέχεια και ειδικότερα την ίδια ημέρα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 σε σχέση με την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ3 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος 1 ενημερώθηκε για τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως κρατούμενος υπογράφοντας γι' αυτό σχετικό έγγραφο, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Ακολούθως, ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 24 την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 ημερομηνίας 14.04.
8. Ο ΜΚ4, Στέλιος Λιασίδης, είναι ο άλλος παραπονούμενος της παρούσας υπόθεσης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε σαν Τεκμήριο 25 την γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 14.04.09 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Μέσα από την κατάθεση αυτή δηλώνεται πως στις 13.04.09 και λίγο μετά τις 20:30 οδηγούσε το όχημα του στο οποίο επέβαιναν η φιλενάδα του, ο πρώτος παραπονούμενος (ΜΚ2) και η δική του φιλενάδα. Σε κάποια στιγμή μετέφερε την φιλενάδα του στην οικία της και καθοδόν προς το σπίτι του διαπίστωσε σχεδόν πίσω από το όχημα του να βρίσκεται ένα όχημα χρώματος άσπρου μάρκας Vitara και ν κάνει διάφορους ελιγμούς. Ο ΜΚ4 αντιλήφθηκε ότι το όχημα που τον ακολουθούσε ήταν του κατηγορουμένου 1 επειδή τον είχε δει να το οδηγά αρκετές φορές. Σε κάποια στιγμή το όχημα του εν λόγω μάρτυρα σταμάτησε σε διασταύρωση όπως και το όχημα του κατηγορουμένου 1 που το ακολουθούσε και βρισκόταν σχεδόν "κολλημένο" στο δικό του. Ο μάρτυρας κοίταξε από το καθρεφτάκι του οχήματος και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 ως τον οδηγό του οχήματος που τους ακολουθούσε με συνοδηγό ένα άλλο άντρα που του ήταν άγνωστος. Τότε ο ΜΚ2 που ήταν συνοδηγός έβγαλε το χέρι του προς τα έξω θέλοντας να δείξει στον οδηγό του οχήματος που τους ακολουθούσε ότι πρέπει να διατηρεί κάποια απόσταση. Στη συνέχεια αφού μετέφεραν την κοπέλα του ΜΚ2 στην οικία της κατευθύνθηκαν προς την δική του κατοικία. Περί ώρα 21:00 και ενώ βρισκόταν στην οικία του μαζί με τον ΜΚ2 , ο εν λόγω μάρτυρας δέχτηκε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος του ζήτησε να συναντηθούν στο παλαιό δημοτικό της Γεροσκήπου για να συζητήσουν, πράγμα που αποδέχτηκε. Ο ίδιος όμως μετέβηκε στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου και από εκεί τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 λέγοντας του που βρισκόταν. Ο ΜΚ4, ο ΜΚ2 και ο φίλος τους εξήλθαν από το όχημα και ανάμεναν. Σε 6-7 λεπτά έφθασαν στο μέρος 2 οχήματα όπου από αυτά εξήλθαν γύρω στα 10 άτομα. Το ένα όχημα ήταν μάρκας Pajero χρώματος μαύρου και το άλλο μάρκας BMW χρώματος βαθύ πράσινο. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν ο κατηγορούμενος 1 που κρατούσε στα χέρια του ένα ρόπαλο χρώματος μαύρου και μήκους 30 εκατοστών. Χωρίς να πει οτιδήποτε ο κατηγορούμενος 1 κινήθηκε προς το μέρος του ΜΚ4 και με το ρόπαλο που κρατούσε χτύπησε τον μάρτυρα αυτό στο κεφάλι και συνέχισε να τον χτυπά σε διάφορα μέρη του σώματος του. Ο εν λόγω μάρτυρας μάταια προσπαθούσε να αμυνθεί επειδή τα υπόλοιπα πρόσωπα που ήλθαν μαζί με τον κατηγορούμενο 1 τον χτυπούσαν και αυτά με τα χέρια και τα πόδια τους σε διάφορα μέρη του σώματος τους. Στο μεταξύ στο μέρος ήλθαν άλλα δύο οχήματα από τα οποία εξήλθαν 5-6 άτομα τα οποία κινήθηκαν προς το μέρος του ΜΚ2 όπου και άρχισαν να τον κτυπούν. Στο μέσο του μπροστινού θώρακα του οχήματος του ΜΚ4 υπάρχει βούλωμα το οποίο προκλήθηκε από τα χτυπήματα του κεφαλιού του ΜΚ2 στο σημείο εκείνο. Μετά από 10 λεπτά τους είπαν να φύγουν και έτσι ο μάρτυρας αυτός, ο ΜΚ2 και ο άλλος φίλος τους εισήλθαν στο όχημα του ΜΚ4 και αφού έφυγαν πήγαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ4 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι όλα άρχισαν από τότε που ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στην πρώην φιλενάδα του και νυν κοπέλα του ΜΚ4 οπότε και ο τελευταίος του τηλεφώνησε για να του πει να σταματήσει να την ενοχλεί. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, ενώ όταν του τηλεφώνησε ομιλούσε σιωπηρά ο κατηγορούμενος 1 άρχισε να του φωνάζει. Ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 ως το άτομο με το οποίο είχε τηλεφωνική επικοινωνία ενώ για τον κατηγορούμενο 5 είπε ότι βρισκόταν εκεί αλλά δεν γνωρίζει εάν ήταν ένας από αυτούς που τον είχαν κτυπήσει. Από τη φωτογραφία υπ' αριθμό 14 του Τεκμηρίου 15 ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε τον εαυτό του ως το άτομο που απεικονίζεται με τη δεξιά μπλούζα στο δεξιό μέρος της φωτογραφίας καθώς επίσης υπέδειξε τον κατηγορούμενο 1 τον οποίο αναγνώρισε ως το πρόσωπο που απεικονίζεται να στέκεται απέναντι από το άτομο που υπέδειξε ως τον εαυτό του φορώντας κοντό παντελόνι. Το ίδιο έπραξε και με τη φωτογραφία υπ' αριθμό 9 του Τεκμηρίου 15 όπου υποδεικνύει τον κατηγορούμενο 1 να φορά κοντό παντελόνι και να επιτίθεται σε άτομο με άσπρο μπλουζάκι που βρίσκεται στο αριστερό μέρος της εν λόγω φωτογραφίας το οποίο αναγνώρισε ως τον εαυτό του. Στη δε φωτογραφία 3 υποδεικνύει τον κατηγορούμενο 1 να κρατεί ένα όργανο που φαίνεται να είναι ρόπαλο. Όσον αφορά τα τραύματα που υπέστηκε, ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 26 ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 25.05.11 του Δρ. Π. Παπαδόπουλου, Βοηθού Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής Νοσοκομείου Πάφου, με το οποίο σημειώνεται ότι ο ΜΚ4 έφερε θλαστικό τραύμα στην ινιακή χώρα που του έγινε συρραφή και μικρή εκδορά στη βάση του ρινός. Στον ΜΚ4 έγινε εργαστηριακός και ακτινολογικός έλεγχος χωρίς να διαπιστωθούν παθολογικά ευρήματα ή να εντοπιστούν άλλες εξωτερικές κακώσεις. Παρέμεινε για παρακολούθηση και εξήλθε στις 14.04.09 ενώ στη συνέχεια του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι τις 18.04.09 (προφανώς η ημερομηνία 18.04.11 αναγράφεται εκ παραδρομής ένεκα προφανούς τυπογραφικού λάθους). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο για να του πει να σταματήσει να ενοχλεί την κοπέλα του περίπου μία εβδομάδα πριν από το επίδικο συμβάν. Ακολούθως, ο ΜΚ4 διευκρίνισε πως ο κατηγορούμενος 1 ήταν που του τηλεφώνησε για να συναντηθούν και ότι αυτός απλά άλλαξε τον τόπο συνάντησης από το γήπεδο ποδοσφαίρου (φούτσαλ) που ο κατηγορούμενος 1 είχε καθορίσει στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου. Σύμφωνα με τον ίδιο, αποδέχτηκε την συνάντηση για να λυθεί η μεταξύ τους παρεξήγηση χωρίς να προβλέψει την τροπή που τελικά είχε η κατάσταση πραγμάτων. Επιπλέον, ο μάρτυρας αυτός είπε ότι παρόλο που δεν είναι σίγουρος αν το αντικείμενο που ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε και χρησιμοποίησε εναντίον του ήταν ξύλινο ή μεταλλικό, εντούτοις είναι σίγουρος από την χρήση του προκλήθηκε σχίσιμο στο κεφάλι του. Ωστόσο απέκλεισε το ενδεχόμενο το αντικείμενο να ήταν ηλεκτρικό σύρμα, ως η υποβολή της συνηγόρου του κατηγορουμένου 1, επειδή από το κτύπημα στο κεφάλι που δέχτηκε γινόταν αντιληπτό ότι το αντικείμενο ήταν στερεό. Ο κατηγορούμενος 1 άσκησε το δικαίωμα της σιωπής ενώ ο κατηγορούμενος 5 προέβηκε σε χωρίς όρκο δήλωση. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος 5 είπε ότι σε καμία περίπτωση έχει συνωμοτήσει με οποιονδήποτε για να διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα. Όπως είπε, ο ίδιος πήγε στο χώρο μαζί με άλλα άτομα και παρακολούθησε το επεισόδιο. Επίσης, ο εν λόγω κατηγορούμενος αφού δήλωσε πως δεν γνώριζε τους παραπονούμενους και ούτε είχε συνεννοηθεί με κανένα για να κτυπήσει οποιονδήποτε κατέληξε λέγοντας πως άδικα σήμερα κατηγορείται καθότι είναι αθώος και δεν κτύπησε κανένα. Στην ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήριο 24) ημερομηνίας 14.04.09 ο κατηγορούμενος 1 αναφέρει ότι ο πατέρας του είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KTX 332 μάρκας Suzuki Vitara χρώματος άσπρου που ο ίδιος οδηγεί καθημερινά. Επιπλέον, ο εν λόγω κατηγορούμενος είπε ότι στις 13.04.09 δέχτηκε τηλεφώνημα από ένα φίλο του, ο οποίος του είπε ότι οι παραπονούμενοι προέβηκαν σε άσεμνες χειρονομίες εις βάρος του νομιζόμενοι ότι ήταν εκείνος. Τότε ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον ΜΚ4 για να ζητήσει εξηγήσεις, ο οποίος όμως προέβηκε σε απρεπείς λέξεις για τον ίδιο. Ως αποτέλεσμα αυτού ο κατηγορούμενος προσκάλεσε τους παραπονούμενους λέγοντας στον ΜΚ4 να συναντηθούν. Περί ώρα 22:30 του τηλεφώνησε ο ΜΚ4 και του είπε όπως η συνάντηση διεξαχθεί στο πρατήριο καυσίμων του Παπακώστα στη Γεροσκήπου. Ο ίδιος μετέβηκε στο εν λόγω πρατήριο με το όχημα κάποιου Άριστου μαζί με τον κατηγορούμενο 5 κρατώντας ένα χοντρό ηλεκτρικό σύρμα χρώματος μαύρου μήκους 20 εκατοστών περίπου, το οποίο πήρε από το γήπεδο για το σκοπό αυτό. Με αυτό κτύπησε τον ΜΚ4 στο κεφάλι. Ακολούθως πιάστηκε στα χέρια με τον ΜΚ4 και με την εμπλοκή και άλλων ατόμων γενικεύτηκε σύρραξη, οι οποίοι κτυπούσαν τους παραπονούμενους. Με τη λήξη του επεισοδίου 3 άτομα ήλθαν να προμηθευτούν καύσιμα και προτού εγκαταλείψουν το χώρο ο ένας εξ' αυτών παρέλαβε το ηλεκτρικό σύρμα. Στην ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήριο 19) ημερομηνίας 14.04.09 ο κατηγορούμενος 5 αναφέρει ότι στις 13.04.09 ο κατηγορούμενος 1 τους είπε στο γήπεδο που είχαν βρεθεί ότι προηγουμένως είδε στο δρόμο τον ΜΚ4 και ότι αμφότεροι προέβηκαν σε μεταξύ τους απρεπείς χειρονομίες. Ακόμη ότι είχαν τηλεφωνηθεί μεταξύ τους και ότι κανόνισαν να συναντηθούν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου για να λύσουν τις διαφορές τους. Ο ίδιος όταν πήγε στο χώρο εκείνο είδε τον κατηγορούμενο 1 να παλεύει με τον ΜΚ4 και περιορίστηκε στο να παρακολουθεί τη φάση. Στη συνέχεια όταν πλησίασε εκεί που άλλοι τσακώνονταν δέχτηκε μια γροθιά στο αριστερό του μάτι με αποτέλεσμα να ανταποδώσει και έτσι να εμπλακεί και ο ίδιος στον καυγά. Ο κατηγορούμενος 5 δεν είδε τον κατηγορούμενο 1 να κτυπά με σύρμα οποιονδήποτε αλλά πρόσεξε ένα χοντρό σύρμα χρώματος μαύρου να βρίσκεται στο έδαφος και να το παίρνουν δύο άτομα που ήλθαν εκεί να προμηθευτούν καύσιμα. Τελικές Αγορεύσεις: Όλες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι η συμπεριφορά καθώς και οι ενέργειες των κατηγορουμένων 1 και 5 είναι τέτοιες που οδηγούν σε στοιχειοθέτηση των κατηγοριών. Είναι γι' αυτό που κατά την γνώμη της κυρίας Παπαλαζάρου τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 5 θα πρέπει να κριθούν ένοχοι σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 1, η οποία ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο εν λόγω κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Ειδικότερα είναι η θέση της κυρίας Λεμονάρη ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν παραπέμπει σε κατάληξη συμφωνίας, σχεδιασμό και οργανωμένη εκτέλεση σχεδίου από τον πελάτης της μαζί με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Επιπλέον, η εν λόγω συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία που να διευκρινίζει τι είδους αντικείμενο μετέφερε ο κατηγορούμενος 1, να φαίνεται ο σκοπός κατασκευής του αλλά και το ότι ο πελάτης της προκάλεσε οποιαδήποτε βλάβη σε πρόσωπο ή περιουσία χρησιμοποιώντας συγκεκριμένο αντικείμενο. Στη βάση αυτών η κυρία Λεμονάρη κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο 1 σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στο ίδιο πλαίσιο με την νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου του κατηγορουμένου 1, καθ' όσον αφορά τις κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξης κακουργήματος και πλημμελήματος, κυμάνθηκε και η αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 5, ο οποίος ευσεβάστως εισηγήθηκε την αθώωση του πελάτη του σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισμένα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Η μαρτυρία του αστυφύλακα 2639 Ζήνωνα Ζήνωνος (ΜΚ1) ήταν γενικά τυπικής φύσεως αφού ως εξεταστής της υπόθεσης αυτής εστιάζεται στην από μέρους του συλλογή, συγκέντρωση στην κατοχή του και σφράγιση των Τεκμηρίων 2 μέχρι 18 καθώς και στο γεγονός ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 δυνάμει δικαστικού εντάλματος αλλά και κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορουμένους 1 και 5 (Τεκμήρια 16, 17 και 18). Οι ενέργειες του αυτές δεν αμφισβητήθηκαν τόσο από τον κατηγορούμενο 1 όσο και από τον κατηγορούμενο

1. Εξ' ου και ο μάρτυρας αυτός ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης επί των θεμάτων αυτών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1 υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης που περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός έκαμε στα πλαίσια διερεύνησης αυτής της υπόθεσης περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο
2. Ειδικότερα, αποδέχομαι ότι ο ΜΚ1 εκτέλεσε το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου 1 που είναι το Τεκμήριο 16 αλλά και τα Τεκμήρια 17 και 18 που είναι τα αστυνομικά έντυπα κατηγορίας των κατηγορουμένων 1 και 5 καθώς επίσης συγκέντρωσε στην κατοχή του τα Τεκμήρια 2 μέχρι 15 φροντίζοντας την σφράγιση τους με αστυνομική κορδέλα, μόνο ως αδιαμφισβήτητες ενέργειες που έγιναν από μέρους του μάρτυρα αυτού. Τυπική ήταν και η μαρτυρία του αστυφύλακα 3144 Πλαστήρα Σιμιλλίδη (ΜΚ3), ο οποίος συμμετείχε και αυτός στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Όπως και στην περίπτωση του ΜΚ1 έτσι και εδώ οι ενέργειες του εν λόγω αστυφύλακα παρέμειναν μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης αναντίλεκτες. Με γνώμονα αυτό αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ3, η οποία καλύπτει ακριβώς αυτές τις αδιαμφισβήτητες πράξεις στις οποίες προέβηκε κατά τη διάρκεια διερεύνησης της υπόθεσης, περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο
3. Πιο συγκεκριμένα αποδέχομαι ότι ο ΜΚ3 στις 14.04.09 και ώρα 02:40 μετέβηκε μαζί με τον αστυφύλακα 2639 στο πρατήριο καυσίμων Agip που βρίσκεται στη λεωφόρο Μακαρίου στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου όπου εκεί έλαβε δειγματοληψίες από δύο σημεία που εντόπισε κηλίδες ομοιάζουσες με αίμα τις οποίες συσκεύασε και σφράγισε την κάθε μια ξεχωριστά σε άσπρο χάρτινο φάκελο, τις οποίες και παρέδωσε στον ΜΚ1 ως εξεταστή της υπόθεσης. Επίσης, αποδέχομαι ως αδιαμφισβήτητες ενέργειες ότι την ίδια ημέρα ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 σε σχέση με την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του που είναι το Τεκμήριο 24 αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και τον ενημέρωσε για τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως κρατούμενος δίδοντας για το σκοπό αυτό σχετικό έγγραφο που είναι το Τεκμήριο 23, το οποίο ο εν λόγω κατηγορούμενος διάβασε και με την υπογραφή του πιστοποίησε ότι δεν επιθυμούσε να τα ασκήσει. Αναφορικά με την μαρτυρία των μαρτύρων γεγονότων αυτή μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ανεξάρτητα μέρη και συγκεκριμένα στο κομμάτι που σχετίζεται με ότι προηγήθηκε μέχρι το επίδικο επεισόδιο και στο κομμάτι που αφορά το επίδικο επεισόδιο. Ο δεύτερος παραπονούμενος, Στέλιος Λιασίδης (ΜΚ4), γενικά άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας απαντούσε με σαφήνεια και ευθύτητα στις διάφορες ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν χωρίς να επιδεικνύει τάση προσχεδιασμού ή υπεκφυγής αλλά επί της ουσίας τους καθιστώντας έτσι πειστική και αξιόπιστη την εκδοχή του επί των κρίσιμων πτυχών της υπόθεσης. Η μαρτυρία του στα ουσιώδη μέρη της υπόθεσης επαληθεύεται από αδιαμφισβήτητα γεγονότα αναδεικνύοντας έτσι την φιλαλήθεια του ως άτομο και συνάμα εκπέμποντας σφαιρικά μια θετική εικόνα για τον ίδιο. Στη δια ζώσης κατάθεση του περίγραψε με τρόπο απλοϊκό τα γεγονότα που προσωπικά βίωσε χωρίς να υποπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις που γενικά θα κλόνιζαν την αξιοπιστία του ως μάρτυρα. Ασφαλώς δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ορισμένες τοποθετήσεις του δεύτερου παραπονούμενου (ΜΚ2) που συγκρούονται με αυτές του πρώτου παραπονούμενου (ΜΚ2) ή διαφέρουν από θέσεις που ο ίδιος εξέφρασε στην γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 25). Πρόκειται όμως για αντιφάσεις σε επουσιώδη ζητήματα της υπόθεσης και που σχετίζονται με το κομμάτι που άπτεται των γεγονότων που προηγήθηκαν του επίδικου επεισοδίου οι οποίες δεν έλαβαν την μορφή ουσιωδών αντιφάσεων και σε σχέση με σημεία κλειδιά της υπόθεσης. Σαφώς και αυτά δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο ως έχουν. Σε καμία όμως περίπτωση είναι ικανά, υπό το πρίσμα ολόκληρης της δοθείσας μαρτυρίας, να χαρακτηρίσουν τον ΜΚ4 ως αναξιόπιστο μάρτυρα. Ειδικότερα, σε σχέση με τις πιο πάνω αντιφάσεις και διιστάμενες θέσεις με τον άλλο πρωταγωνιστή του επίδικου επεισοδίου, επίσης παραπονούμενο της υπόθεσης αυτής και ταυτόχρονα στενό φίλο του, παρατηρώ τα εξής:

(1)Ενώ στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 25) ο ΜΚ4 αναφέρει ότι η κοπέλα του και πρώην φιλενάδα του κατηγορουμένου 1 παρέλαβε από τον τελευταίο γραπτό μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο της τη στιγμή που αυτοί, ο ΜΚ2 και η φίλη του βρισκόντουσαν στο όχημα του ΜΚ4 που οδηγούσε, ο ΜΚ2 ισχυρίζεται μέσα από τη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 20) ότι αυτό συνέβηκε στο δικό του όχημα που αυτός οδηγούσε.

(2)Ενώ στο Τεκμήριο 25 ο ΜΚ4 αναφέρει ότι περί ώρα 21:00 βρισκόταν στην οικία του μαζί με τον ΜΚ2 όταν και ο κατηγορούμενος 1 του τηλεφώνησε, ο ΜΚ2 στο Τεκμήριο 20 ισχυρίζεται ότι το τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο 1 έγινε περί ώρα 22:40 όταν αυτός και ο φίλος του ΜΚ4 επέβαιναν σε όχημα που βρισκόταν σε κίνηση και με πορεία την Γεροσκήπου. Βέβαια στην δια ζώσης κυρίως εξέταση του ο ΜΚ2 διαφοροποιήθηκε συμφωνώντας με την πιο πάνω θέση του ΜΚ4 μέσα από το Τεκμήριο 25.

(3)Ενώ στο Τεκμήριο 25 ο ΜΚ4 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 του είχε πει να βρεθούν στο παλαιό δημοτικό της Γεροσκήπου και ότι αυτός του είπε να βρεθούν σε μισή ώρα, ο ΜΚ4 στο Τεκμήριο 20 ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε ζητήσει η συνάντηση να γίνει στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου έτσι ώστε να λυθεί η παρεξήγηση μεταξύ του ΜΚ4 και του κατηγορουμένου 1.

(4)Ενώ στο Τεκμήριο 25 ο ΜΚ4 αναφέρει ότι περί ώρα 22:50 ο ίδιος, ο ΜΚ2 και κάποιος φίλος του με το επίθετο Νικολάου μετέβησαν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου όπου εκεί ο ΜΚ4 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 λέγοντας του που βρισκόταν και έτσι να ερχόταν εκεί να μιλήσουν, στην δια ζώσης κυρίως εξέταση του ο ΜΚ2 διαφοροποιήθηκε από αυτά που ανάφερε στο Τεκμήριο 20 δηλώνοντας πως είναι ο ίδιος που άρπαξε το τηλέφωνο του ΜΚ2 όταν ο κατηγορούμενος 1 του τηλεφώνησε και ότι είναι αυτός που πρότεινε στον εν λόγω κατηγορούμενο να συναντηθούν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου.

(5)Ενώ στο Τεκμήριο 25 ο ΜΚ4 αναφέρει ότι τηλεφώνησε πίσω στον κατηγορούμενο 1 λέγοντας του ότι βρισκόταν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου και να ερχόταν εκεί για να συζητήσουν, αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 ελίχθηκε δηλώνοντας πως τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 στα μισά της διαδρομής κατευθυνόμενος στο εν λόγω πρατήριο καυσίμων. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η πέτρα του σκανδάλου που οδήγησε στο επίδικο επεισόδιο ήταν διαφορές που ο κατηγορούμενος 1 είχε με τον ΜΚ4 λόγω του ότι η κοπέλα του τελευταίου ήταν πρώην φιλενάδα του πρώτου. Όλα τα άλλα που επικαλούνται τόσο οι παραπονούμενοι όσο και οι κατηγορούμενοι ότι οδήγησαν στο να προκληθεί το επίδικο περιστατικό είναι φτηνές προφάσεις και δικαιολογίες από όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Η ουσία παραμένει ότι οι προσωπικές σχέσεις του ΜΚ4 και του κατηγορουμένου 1 βρίσκονταν την περίοδο εκείνη σε επικίνδυνα άσχημο επίπεδο ένεκα του πιο πάνω λόγου με τα υπόλοιπα πρόσωπα απλά να υποστηρίζουν τον φίλο τους. Η 13η Απριλίου 2009 δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος είχε έλθει σε σύγκρουση με τον ΜΚ

1. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μία εβδομάδα πριν από τα 13.04.09 ο ΜΚ4 είχε τηλεφωνήσει στον κατηγορούμενο 1 ζητώντας του να σταματήσει να ενοχλεί την κοπέλα του και να αποδεχτεί πλέον ότι έχει νέο συνοδό, πλην όμως σύμφωνα με τον ΜΚ4 αυτός άρχιζε να του φωνάζει. Στις 13.04.09 ενώ ο ΜΚ4 βρισκόταν με την κοπέλα του και πρώην φιλενάδα του κατηγορουμένου 1 σε όχημα μαζί με τον ΜΚ2 και την κοπέλα του, έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 γραπτό μήνυμα, πράγμα που έδειξε στον ΜΚ
2. Μετά η φιλενάδα του ΜΚ4 αποβιβάστηκε οπότε οι υπόλοιποι συνέχισαν την πορεία τους στο όχημα. Σε κάποια στιγμή πρόσεξαν ένα όχημα να τους ακολουθεί κάνοντας αισθητή την παρουσία του. Όταν το όχημα στο οποίο βρισκόντουσαν οι ΜΚ2 και ΜΚ4 σταμάτησε σε διασταύρωση το όχημα που τους ακολουθούσε τους προσέγγισε. Ο ΜΚ4 αντιλήφθηκε ότι ο οδηγός του οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος 1 και συνοδηγός ένα άγνωστο γι' αυτόν άτομο. Το είπε στον ΜΚ
3. Τότε ο ΜΚ2 έβγαλε το χέρι του έξω από το όχημα θέλοντας να υποδείξει στον οδηγό του οχήματος που τους ακολουθούσε ότι έπρεπε να τηρεί απόσταση ασφαλείας από το δικό τους όχημα. Ακολούθως το όχημα που ο κατηγορούμενος 1 οδηγούσε άλλαξε πορεία και εξαφανίστηκε. Αργότερα ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον ΜΚ4 λέγοντας του να συναντηθούν στο παλαιό δημοτικό σχολείο της Γεροσκήπου για να συζητήσουν αλλά ο ΜΚ4 του είπε να βρεθούν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου, με το οποίο συμφώνησε ο κατηγορούμενος
4. Επίσης θα πρέπει να τονιστεί ότι η μαρτυρία του δεύτερου παραπονούμενου (ΜΚ4) ταυτίζεται με αυτή του πρώτου παραπονούμενου (ΜΚ2) αναφορικά με το κομμάτι του επίδικου επεισοδίου σε τέτοιο βαθμό και έκταση που αλληλοενισχύονται, πράγμα το οποίο και αποδέχομαι ως έχει. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ4 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 25 που αποτελεί μέρος αυτής ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, με εξαίρεση βέβαια τις πιο πάνω παρατηρήσεις και σχόλια όπως αυτά έχουν προηγουμένως αναλυθεί. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ4 στο βαθμό, την έκταση και στο πλαίσιο που έχει σημειωθεί πιο πάνω. Τα όσα ανάφερα για τον δεύτερο παραπονούμενο ισχύουν και για τον πρώτο παραπονούμενο, Νεόφυτο Σοφοκλέους (ΜΚ2), χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά. Με το ίδιο σκεπτικό και πάνω στην ίδια βάση και πλαίσιο αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ2 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 20 που αποτελεί μέρος της, πάντοτε στο βαθμό και την έκταση που ισχύει για την μαρτυρία του ΜΚ
5. Όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 13 που είναι η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου 6, συγκατηγορούμενου των κατηγορουμένων 1 και 5, δεν λαμβάνεται υπόψη αφού ουδεμία βαρύτητα μπορεί να έχει στα πλαίσια απόδειξης ενοχής είτε του κατηγορουμένου 1 είτε του κατηγορουμένου 5 με δεδομένο ότι αυτό δεν συνοδεύεται από ένορκη μαρτυρία του προσώπου αυτού (Ευρυπίδου και άλλος v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Νεάρχου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 38). Παράλληλα, το Δικαστήριο προσδίδει μηδενική βαρύτητα στα Τεκμήρια 2 μέχρι 12 καθότι αυτά απλά κατατέθηκαν χωρίς να επιχειρηθεί σύνδεση οποιουδήποτε από αυτού με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ή να εξηγηθεί η σχετικότητα τους με την αξιόποινη συμπεριφορά που αποδίδεται τόσο στον κατηγορούμενο 1 όσο και στον κατηγορούμενο

1. Αντίθετα, με γνώμονα την ήδη παραδοχή του κατηγορουμένου 1 στην κατηγορία της επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον ΜΚ4 και με δεδομένο ότι το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού ημερομηνίας 25.05.11 του Δρ. Π. Παπαδόπουλου του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον εν λόγω κατηγορούμενο, το Δικαστήριο, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποδέχεται το Τεκμήριο 26 ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο και ανταποκρινόμενο στην ιατρική κατάσταση του ΜΚ4 κατά το χρόνο εξέτασης του. Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι οι έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14 και 15, των οποίων η γνησιότητα ουδέποτε αποτέλεσε επίδικο θέμα, έχουν ληφθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου και απεικονίζουν σκηνές, αντικείμενα, πρόσωπα και καταστάσεις αντλημένα μέσα από το επίδικο επεισόδιο. Ερχόμενος στον κατηγορούμενο 1, γίνεται αντιληπτό ότι αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής. Μπροστά σε αυτό το δεδομένο η μοναδική μαρτυρία που προέρχεται από τον κατηγορούμενο 1 είναι η ανακριτική κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 24). Μελετώντας και αξιολογώντας το Τεκμήριο 24, κρίνω ότι το περιεχόμενο του στερείται λογικού ερείσματος. Αυτό όμως που επιβεβαιώνει, πέραν από το ότι το επίδικο περιστατικό όντως διαδραματίστηκε στις 13.04.09 στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου με πρωταγωνιστές, ανάμεσα σ' άλλους, τους δύο παραπονούμενους και τους κατηγορουμένους 1 και 5, είναι τις επικίνδυνα κακές προσωπικές σχέσεις του κατηγορουμένου 1 και ΜΚ4 κάτω από τις ευλογίες και κάλυψη των φίλων τους. Μέσα από την εν λόγω κατάθεση ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζει ένα σενάριο διάτρητο από κενά και ερωτηματικά, Η προχειρότητα και η ευκολία με την οποία περιγράφονται και διαφοροποιούνται οι θέσεις του εν λόγω κατηγορουμένου χωρίς συνοχή και λογικό υπόβαθρο δημιουργούν εύλογες υπόνοιες ότι πρόκειται για κατασκευασμένη εκδοχή προκειμένου ο κατηγορούμενος 1 να βοηθήσει τη θέση του και παράλληλα να επιρρίψει όλες τις ευθύνες στους παραπονούμενους. Ενδεικτικό των πιο πάνω και ειδικότερα του χαμηλού επιπέδου λογικής αναφέρω τη θέση του κατηγορουμένου 1 ότι ο κατηγορούμενος 6 δήθεν του είπε ότι και οι δύο παραπονούμενοι προχώρησαν σε άσεμνες πράξεις εναντίον του νωρίτερα της επίδικης ημέρας ενώ ο κατηγορούμενος 5 μέσα από τη δική του γραπτή κατάθεση στην αστυνομία (Τεκμήριο 19) ισχυρίζεται ότι εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος 1 είχε πει στον ίδιο αλλά και στους υπόλοιπους φίλους του που κατονομάζει ότι προηγουμένως είχε συναντηθεί στο δρόμο με τον ΜΚ4 με τον οποίο αντάλλαξαν άσεμνες χειρονομίες. Όπως γίνεται αντιληπτό οι εκδοχές των φίλων είναι αλληλοσυγκρουόμενες σε βαθμό που αλληλοαναιρούνται. Επίσης, ο κατηγορούμενος 1 στο Τεκμήριο 24 ισχυρίζεται ότι κτύπησε τον ΜΚ4 με χοντρό ηλεκτρικό σύρμα χρώματος μαύρου, θέση η οποία καταρρίπτεται από πραγματική μαρτυρία και συγκεκριμένα από τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 15 όπου απεικονίζει ένα άτομο που αναγνωρίστηκε ως ο κατηγορούμενος 1 να κρατεί ένα όργανο που να ομοιάζει με ρόπαλο σε στάση επιθετική απέναντι στον ΜΚ4, πράγμα που δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο
2. Το ότι με αυτό το αντικείμενο ο κατηγορούμενος 1 κτύπησε το κεφάλι του ΜΚ4 είναι κάτι που όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από οποιονδήποτε κατηγορούμενο αλλά παραδέχτηκε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι τα τραύματα στον ΜΚ4 προκλήθηκαν αποκλειστικά από τη χρήση του αντικειμένου αυτού. Εξ' ου και η παραδοχή του κατηγορουμένου 1 στην κατηγορία της επίθεσης στον ΜΚ4 από την οποία του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Η πιο πάνω θέση του κατηγορουμένου 1 δεν επαληθεύεται και από άλλη πραγματική μαρτυρία και συγκεκριμένα από το ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 26) στο οποίο καταγράφεται ότι ο ΜΚ4 υπέστηκε θλαστικό τραύμα στην ινιακή χώρα το οποίο και συνερράφη. Είναι προφανές ότι ένα ηλεκτρικό σύρμα, έστω χοντρό, δεν θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τέτοιου είδους τραύμα αλλά μόνο ένα όργανο τύπου ρόπαλο. Υπό αυτό το πρίσμα το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ότι το Τεκμήριο 24 είναι ορθό, αληθές και αξιόπιστο και καταλήγει ότι το περιεχόμενο του δεν εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Ο δε κατηγορούμενος 5, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, εξασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεση δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R

(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας

(1978)2 CLR 132). Πρόκειται για αξία πειστική παρά αποδεικτική. Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Αξιολογώντας την χωρίς όρκο κατάθεση του κατηγορούμενου 5 παρατηρώ ότι το περιεχόμενο της δεν προσθέτει οτιδήποτε αξιοσημείωτο και ούτε επιβεβαιώνει κάτι. Όσον αφορά δε τη γραπτή κατάθεση του εν λόγω κατηγορουμένου στην αστυνομία (Τεκμήριο 19), η οποία, αν και ο κατηγορούμενος 5 ουδεμία μνεία κάνει σ' αυτή μέσα από την ανώμοτη δήλωση του, δεν μπορεί να ενταχθεί υπό το πρίμα ένορκης μαρτυρίας, επιβεβαιώνει συμμετοχή του κατηγορουμένου αυτού στο γενικευμένο καβγά έστω κάτω από τις συνθήκες που αυτός περιγράφει, σε αντίθεση με την χωρίς όρκο δήλωση του μέσα από την οποία είπε, μεταξύ άλλων, ότι απλά παρακολουθούσε. Εν πάσει περιπτώσει ούτε το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού προσθέτει οτιδήποτε το αξιοσημείωτο. Βέβαια ένα σοβαρό ερώτημα που εγείρεται είναι εφόσον απλά και μόνο παρακολουθούσε τη φάση, όπως ισχυρίζεται, πως και δεν πρόσεξε τον κατηγορούμενο 1 να κτυπά τον ΜΚ4 στο κεφάλι με αντικείμενο τη στιγμή που ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 παραδέχεται ότι τον κτύπησε με χοντρό ηλεκτρικό σύρμα μαύρου χρώματος. Τα πιο πάνω από μόνα τους είναι ενδεικτικά για το χαμηλό επίπεδο αξιοπιστίας που χαρακτηρίζει την μαρτυρία του κατηγορουμένου

1. Συνεπώς, η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου 5 αλλά και το Τεκμήριο 19 δεν μπορούν να κριθούν επί της ουσίας τους αληθή και αξιόπιστα και ως εκ τούτου το περιεχόμενο τους δεν γίνεται δεχτό από το Δικαστήριο. Παράλληλα, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή δεν είναι σε θέση να εξουδετερώσει την ένορκες μαρτυρίες των ΜΚ2 και ΜΚ4 που κρίθηκαν αξιόπιστες στο βαθμό και την έκταση που έχουν ήδη σχολιαστεί και κατ' επέκταση έγιναν αποδεκτές από το Δικαστήριο για τους λόγους που σημειώθηκαν πιο πάνω. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτή και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 13.04.09 ενώ ο ΜΚ4 βρισκόταν με την κοπέλα του και πρώην φιλενάδα του κατηγορουμένου 1 σε όχημα μαζί με τον ΜΚ2 και την κοπέλα του, έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 γραπτό μήνυμα, πράγμα που έδειξε στον ΜΚ
2. Μετά η φιλενάδα του ΜΚ4 αποβιβάστηκε όταν οι υπόλοιποι συνέχισαν την πορεία τους στο όχημα. Σε κάποια στιγμή πρόσεξαν ένα όχημα να τους ακολουθεί κάνοντας αισθητή την παρουσία του. Όταν το όχημα στο οποίο βρισκόντουσαν οι ΜΚ2 και ΜΚ4 σταμάτησε σε διασταύρωση το όχημα που τους ακολουθούσε τους προσέγγισε. Ο ΜΚ4 αντιλήφθηκε ότι ο οδηγός του οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος 1 και συνοδηγός ένα άγνωστο γι' αυτόν άτομο. Το είπε στον ΜΚ
3. Τότε ο ΜΚ2 έβγαλε το χέρι του έξω από το όχημα θέλοντας να υποδείξει στον οδηγό του οχήματος που τους ακολουθούσε ότι έπρεπε να τηρεί απόσταση ασφαλείας από το δικό τους όχημα. Ακολούθως το όχημα που ο κατηγορούμενος 1 άλλαξε πορεία και εξαφανίστηκε. Αργότερα ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον ΜΚ4 λέγοντας του να συναντηθούν στο παλαιό δημοτικό σχολείο της Γεροσκήπου για να συζητήσουν αλλά ο ΜΚ4 του είπε να βρεθούν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου, με το οποίο συμφώνησε ο κατηγορούμενος
4. Κατά τον ουσιώδη χρόνο του επιδίκου επεισοδίου οι ΜΚ2, ΜΚ4 και ο φίλος τους Νικολάου ήταν οι πρώτοι που έφθασαν στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου και εξήλθαν του οχήματος. Μετά πάροδο 6-7 λεπτών εισήλθαν στο χώρο του πιο πάνω πρατηρίου 2 οχήματα από τα οποία εξήλθαν γύρω στα 10 άτομα περίπου. Ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε ένα αντικείμενο που ομοίαζε με ρόπαλο χρώματος μαύρου και μήκους 30-40 εκατοστών περίπου και αφού κινήθηκε προς το μέρος του ΜΚ4 τον κτύπησε στο κεφάλι. Τα υπόλοιπα άτομα βοηθούσαν τον κατηγορούμενο 1 στο καβγά αυτό. Όλοι μαζί κτυπούσαν τον ΜΚ4 χρησιμοποιώντας τα χέρια και τα πόδια τους. Σε κάποια στιγμή εισήλθαν στο συγκεκριμένο πρατήριο άλλα δύο οχήματα από τα οποία εξήλθαν 4-6 άτομα περίπου τα οποία κινήθηκαν προς το μέρος του ΜΚ2 όπου και όλοι μαζί άρχισαν να τον κτυπούν σε όλο του το σώμα. Ένα δε από τα άτομα αυτά κτύπησε με δύναμη τον ΜΚ2 στο δεξί του αυτί. Αμέσως ο ΜΚ2 άκουσε ένα δυνατό βουητό ενώ ένιωσε έντονο πόνο. Όλο το επίδικο επεισόδιο διήρκησε για 10 λεπτά περίπου. Ακολούθως, οι ΜΚ2 και ΜΚ4 μετέβησαν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου αφού έτυχαν όλων των αναγκαίων εξετάσεων διαπιστώθηκε ότι συνεπεία των κτυπημάτων που δέχτηκαν ο μεν ΜΚ4 έφερε θλαστικό τραύμα στην ινιακή χώρα το οποίο συνερράφη και μικρή εκδορά στη βάση του ρινός και αφού εξήλθε στις 14.04.09 του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι τις 18.04.09, ενώ ο ΜΚ2 υπέστηκε ρήξη τυμπάνου στο δεξί αυτί. Στα πλαίσια θεραπείας ο ΜΚ2 έλαβε αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Επιπλέον, επειδή αισθανόταν πόνο και ζάλη έλαβε και παυσίπονα για να αντιμετωπίσει. Μέχρι σήμερα μπορεί εύκολα να πάθε μόλυνση και ανά πάσα στιγμή διατρέχει κίνδυνο να υποστεί νέα ζημιά στο τύμπανο του δεξιού αυτιού του. Στις 14.04.09 και μεταξύ των ωρών 10:45-11:30 ο αστυφύλακας 2474 Αστραίος του Τ.Α.Ε. Πάφου, στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο
5. Ακολούθως την ίδια ημέρα, αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο ο εν λόγω αστυφύλακας συνέλαβε τον κατηγορούμενο 5 με δικαστικό ένταλμα. Όταν δε τον πληροφόρησε για τους λόγους σύλληψης του αυτός απάντησε 'όχι'. Περαιτέρω, εναντίον του κατηγορουμένου 1 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης, το οποίο εκτελέστηκε από τον αστυνομικό εξεταστή της παρούσας υπόθεσης (ΜΚ1). Ακολούθως ο ΜΚ3 έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 ανακριτική κατάθεση αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και τον ενημέρωσε για τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως κρατούμενος δίδοντας για το σκοπό αυτό σχετικό έγγραφο που είναι το Τεκμήριο 23, το οποίο ο εν λόγω κατηγορούμενος διάβασε και με την υπογραφή του πιστοποίησε ότι δεν επιθυμούσε να τα ασκήσει. Παράλληλα, ο ΜΚ1 συγκέντρωσε στην κατοχή του τα Τεκμήρια 2 μέχρι 15 τα οποία φρόντισε να σφραγιστούν με αστυνομική κορδέλα. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι 1 και 5 κατηγορήθηκαν γραπτώς, οι οποίοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Στις 14.04.09 και ώρα 02:40 ο ΜΚ3 μετέβηκε μαζί με τον αστυφύλακα 2639 στο πρατήριο καυσίμων Agip που βρίσκεται στη λεωφόρο Μακαρίου στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου όπου εκεί έλαβε δειγματοληψίες από δύο σημεία που εντόπισε κηλίδες ομοιάζουσες με αίμα τις οποίες συσκεύασε και σφράγισε την κάθε μια ξεχωριστά σε άσπρο χάρτινο φάκελο και παρέδωσε στον ΜΚ1 ως εξεταστή της υπόθεσης. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 και 5 αντιμετωπίζουν. Τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και πλημμελήματος που είναι η πρώτη και τρίτη κατηγορία αντίστοιχα του κατηγορητηρίου διέπονται από το άρθρο 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το περιεχόμενο των οποίων εκτίθεται πιο κάτω: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή." [άρθρο 371 Κεφ.154] "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει πλημμέλημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν πλημμέλημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος πλημμελήματος." [άρθρο 372 Κεφ.154] Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134: "... το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σλ. 2035, παράγρ. 28-4.) Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373." Συνεπώς, η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας δεν συνίσταται στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας. H εκδήλωση (actus reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4). Η βάση της κατηγορίας της συνομωσίας είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά. Είναι λοιπόν άνευ σημασίας το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Επίσης, ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον δεν υπάρχει αδίκημα. Ακόμη δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν ποτέ συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλέπε Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει ν' αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου η πρωτοβουλία του κατηγορουμένου 1 να τηλεφωνήσει στον ΜΚ4 με πρόθεση να συναντηθούν σε συγκεκριμένο μέρος και σε καθορισμένη ώρα με σκοπό να συζητήσουν και να λογαριαστούν, υπό το φως των επικίνδυνα κακών σχέσεων αλλά και προσωπικών διαφορών που υπήρχαν μεταξύ του κατηγορουμένου 1 και ΜΚ

1. Η σχεδόν ταυτόχρονη μετάβαση όλων των μελών της ομάδας του κατηγορουμένου 1 στον επίδικο χώρο τη δεδομένη εκείνη στιγμή φανερώνει επικοινωνία, ενημέρωση, διαβούλευση και συνεννόηση μεταξύ των κατηγορουμένων 1 και 5 με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν από όλους η οριστική συμφωνία και απόφαση να μεταβούν στο χώρο για κοινή δράση και συμμετοχή. Η δε μεταφορά αντικειμένων που ομοιάζουν με ρόπαλα ή άλλων ειδών αντικειμένων στο χώρο εκείνο δείχνει ένα σχέδιο κοινής δράσης με πρόθεση την επίθεση και τον τραυματισμό των ΜΚ2 και ΜΚ
2. Η εκεί παρουσία τους κάθε άλλο παρά συμπτωματική και χωρίς σκοπό ήταν. Το ότι άλλα πρόσωπα δεν καταδικάστηκαν στο αδίκημα της συνομωσίας δεν απαλλάσσει τους κατηγορουμένους 1 και 5 από του να συνωμοτήσουν τουλάχιστο μεταξύ τους. Άνευ σημασίας είναι ακόμη αν ο κατηγορούμενος 5 τελικά παρακολούθησε ή όχι το επίδικο επεισόδιο χωρίς οποιαδήποτε εμπλοκή. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει επαρκής περιστατική μαρτυρία η οποία όχι μόνο συμβιβάζεται με την ενοχή των κατηγορουμένων 1 και 5 αλλά και δεν συμβιβάζεται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το συμπέρασμα ότι οι εν λόγω κατηγορούμενοι διέπραξαν το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος (Λαζάρου και άλλος v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Κατά συνέπεια, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 1 συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 5 και με κάποιο Βαλεντίνο, Ανδριανό, Κυριάκο, Αυγουστίνο, Δημήτρη και Κυριάκο με πρόθεση να επιτεθούν στους ΜΚ2 και ΜΚ4 και να τους προκαλέσουν τραύματα. Με βάση το σκεπτικό αυτό η κατηγορούσα αρχή έχει στοιχειοθετήσει τα συστατικά στοιχεία της τρίτης κατηγορίας σε σχέση και με τους δύο κατηγορουμένους. Αντίθετα, με δεδομένο ότι η ρήξη τυμπάνου στο δεξί αυτί του ΜΚ2 έγινε σε ανύποπτη στιγμή από ένα μεμονωμένο άτομο δείχνοντας έτσι ανυπαρξία συμφωνίας και σχεδίου για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον ΜΚ2, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία της πρώτης κατηγορίας για οποιονδήποτε από τους κατηγορούμενους. Το δε αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού οργάνου που είναι η πέμπτη κατηγορία του κατηγορητηρίου διέπεται από το άρθρο 3

(1)του Περί Επιθετικών Όπλων (Απαγόρευση) Νόμου, Κεφ. 159 μετά των συναφών τροποποιήσεων, οι διατάξεις του οποίου προνοούν τα εξής: "Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου." Από τα πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Ο κατηγορούμενος 1, (β) έχει μαζί του, (γ) σε δημόσιο χώρο, (δ) επιθετικό όπλο. Ωστόσο αποτελεί νομοθετική υπεράσπιση αν ο κατηγορούμενος 1 είχε μαζί του επιθετικό όπλο σε δημόσιο χώρο κατόπιν νόμιμης εξουσιοδότησης ή εύλογης δικαιολογίας. Ο ορισμός του 'επιθετικού όπλου' παρέχεται μέσα από το άρθρο 2 του Κεφ.159 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας δυνάμει του οποίου σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία, ή που προορίζεται από το πρόσωπο που το έχει μαζί του για τέτοια χρήση από αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε μεταφέρει μαζί του το αντικείμενο που ομοιάζει με ρόπαλο στην σκηνή και το είχε μαζί του καθ' όλη τη διάρκεια του επίδικου επεισοδίου μέχρι που απωλέστηκε. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία περί του αντιθέτου. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το αντικείμενο αυτό βρισκόταν κατά το επίδικο επεισόδιο στο πρατήριο καυσίμων Agip στη Γεροσκήπου, δηλαδή σε δημόσιο χώρο. Παρόλα αυτά όμως ελλείπουν τα χαρακτηριστικά του αντικειμένου αυτού που θα προσδιόριζαν το είδος και τη φύση της χρήσης του. Καμία μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο. Ούτε οι έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14 και 15 είναι διαφωτιστικές στο θέμα αυτό. Το ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο ομοιάζει με ρόπαλο δεν σημαίνει ότι είναι και ρόπαλο ή έχει τη χρήση ή την ίδια επικινδυνότητα με αυτό. Με αυτά τα δεδομένα δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του είδους και της φύσης του αντικειμένου, στοιχεία που θα καθόριζαν κατά πόσο ή όχι θα μπορούσε να έχει επιθετικό χαρακτήρα ή χρήση. Ο μη εντοπισμός του εν λόγω αντικειμένου διατηρεί το ομιχλώδες τοπίο γύρω από το ζήτημα αυτό. Από την άλλη η αδυναμία των παραπονουμένων να προσδιορίσουν το είδος του αντικειμένου επίσης συντηρεί την αβεβαιότητα γύρω από το θέμα αυτό. Η δε απουσία οποιασδήποτε ιατρικής, επιστημονικής και/ή άλλης δεκτής μαρτυρίας που να συνδέει ευθέως και αποκλειστικά την πρόκληση των τραυμάτων του ΜΚ4 με τη χρήση του εν λόγω αντικειμένου από τον κατηγορούμενο 1 δεν βοηθά στο να εξαχθεί με ασφάλεια συμπέρασμα περί επικίνδυνου οργάνου ή ότι αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και να προκαλέσει βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχτεί ότι το αντικείμενο που ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε αποτελεί επιθετικό όπλο και ως εκ τούτου καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την πέμπτη κατηγορία. Υπό το φως των πιο πάνω και με γνώμονα την παραδοχή του κατηγορουμένου 1 η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αναφορικά με τις κατηγορίες 3 και 4 και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 5 κρίνονται ένοχοι ο μεν κατηγορούμενος 1 στις κατηγορίες 3 και 4 και ο δε κατηγορούμενος 5 στην κατηγορία 3 του κατηγορητηρίου. Αντίθετα, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την πρώτη και πέμπτη κατηγορία και έτσι ο μεν κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία και πέμπτη κατηγορία ενώ ο δε κατηγορούμενος 5 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος και πλημμελήματος-Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη-Μεταφορά επιθετικού οργάνου/Άρθρα 371, 372 και 243-Άρθρα 2 και 3 Κεφ.159/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο