Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 3780/2011, 12/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3780/2011 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 12.05.14 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού (η κα Σ. Παπαλαζάρου για ν' ακούσει απόφαση) Για Κατηγορούμενο: κος Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε κατηγορία διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 1) και σε κατηγορία κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) του Κεφ.154 (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις τροποποιημένες λεπτομέρειες αδικημάτων, μεταξύ των ημερομηνιών 31.01.09 και 03.02.09 στην Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου ο κατηγορούμενος διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Παπανικολάου που βρίσκεται στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου στην Κισσόνεργα την οποία διαχειριζόταν η Μαρούλλα Τούρβα από την οποία έκλεψε ένα πλυντήριο ρούχων μάρκας Siemens, ένα φούρνο μάρκας Siemens, μία κεραμική εστία, μία τηλεόραση μάρκας Samsung LCD, ένα βραστήρα νερού, ένα στεγνωτήρα μαλλιών, πέντε ξύλινα τραπεζάκια σαλονιού, επτά παπλώματα και επτά ζεύγη σεντόνια, συνολικής αξίας €4.405,00 και όλα περιουσία της Παπανικολάου. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Μεταξύ των ημερομηνιών 31.01.09 και 03.02.09 διαρρήχτηκε η κατοικία της Παπανικολάου που βρίσκεται στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου στην Κισσόνεργα την οποία διαχειριζόταν η Μαρούλλα Τούρβα από την οποία κλάπηκαν ένα πλυντήριο ρούχων μάρκας Siemens, ένας φούρνος μάρκας Siemens, μία τηλεόραση μάρκας Samsung LCD, ένας βραστήρας νερού, ένας στεγνωτήρα μαλλιών, πέντε ξύλινα τραπεζάκια σαλονιού, επτά παπλώματα και επτά ζεύγη σεντόνια, συνολικής αξίας €4.405,00 και όλα περιουσία της πιο πάνω κυρίας. Κατόπιν ελέγχου της σκηνής από μέλη της αστυνομίας που μετέβησαν επί τόπου, διαπιστώθηκε ότι η είσοδος και έξοδος του δράστη πραγματοποιήθηκε από αλουμινένιο παράθυρο το οποίο ήταν κλειστό αλλά απασφάλιστο. Επίσης από τη σκηνή λήφθηκαν ως τεκμήρια 5 δειγματοληψίες από κηλίδες που έμοιαζαν με αίμα και ανευρέθηκαν στο καθιστικό και στο πάτωμα του διαδρόμου της οικίας. Ακόμη εντοπίστηκε γενετικό υλικό αγνώστου άνδρα σε δύο από τις 5 δειγματοληψίες που λήφθηκαν. Όλα τα τεκμήρια της σκηνής αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 10.09.09 παραλήφθηκε έκθεση από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας μέσα από την οποία σημειώνεται ότι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στις δύο δειγματοληψίες ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου που απομονώθηκε από τα παρειακά επιχρίσματα του υπόπτου τα οποία είχαν ληφθεί στις 26.08.09 σε σχέση με διερεύνηση άλλων υποθέσεων. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε με βάση δικαστικό ένταλμα και απάντησε 'εντάξει'. Ακολούθως διεξήχθη έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου κατά την οποία ανευρέθηκαν στο δωμάτιο του υπόπτου επτά άσπρα παπλώματα και έξι ζευγάρια σεντόνια καθώς και πέντε ξύλινα τραπέζια σκούρου χρώματος καφέ συνολικής αξίας €1.600,
- Μετά από αυτή την εξέλιξη επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε. Αργότερα ο κατηγορούμενος κλήθηκε να δώσει κατάθεση μέσα από την οποία έδωσε τους δικούς του ισχυρισμούς. Ανάμεσα σ' άλλα δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πως τα έξι ζευγάρια σεντόνια βρέθηκαν στην οικία του. Τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην οικία του κατηγορουμένου υποδείχτηκαν στην Μαρούλλα Τούρβα, που διαχειριζόταν την οικία της Παπανικολάου, η οποία τα αναγνώρισε ως μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας. Στις 15.09.09 ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε 'δεν το έκανα'. Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, αφού ανάφερε ότι η παραπονούμενη μέσω της διαχειρίστριας της οικίας της δηλώνει πως δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου, σημείωσε πως ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα είπε ότι έχουν δημιουργηθεί έξοδα ύψους €414,00 αναφορικά με την υπόθεση αυτή. Επιπλέον, ο κύριος Συμεού ανάφερε ότι η υπόλοιπη κλοπιμαία περιουσία και συγκεκριμένα ένα πλυντήριο ρούχων μάρκας Siemens, ένας φούρνος μάρκας Siemens, μία κεραμική εστία, μία τηλεόραση μάρκας Samsung LCD, ένας βραστήρας νερού, ένας στεγνωτήρας μαλλιών δεν εντοπίστηκαν, των οποίων η συνολική αξία ανέρχεται στα €2.805,
- Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 37 ετών από την Γεωργία, άγαμος, οικοδόμος στο επάγγελμα αλλά σήμερα άνεργος. Βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με την οικογένεια του από το
- Είναι το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του ηλικίας 65 ετών (πατέρας) και 60 ετών (μητέρα) αντίστοιχα είναι και οι δύο άνεργοι, η δε μητέρα του λήπτρια δημοσίου βοηθήματος. Όλοι μαζί καθώς και το παιδί του μεγαλύτερου αδελφού του, μαθήτρια ηλικίας 7 ετών διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στην Κάτω Πάφο. Έχει δύο αδέλφια ηλικίας 40 και 38 ετών αντίστοιχα με τον πρώτο να είναι έγγαμος και να εργάζεται ως οικοδόμος στη Ρωσία και τον δεύτερο να είναι άγαμος και να εργάζεται ως οικοδόμος στη Γεωργία. Μοναδικό εισόδημα που δηλώνεται είναι το ποσό των €578,00 από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων από το οποίο €452,00 χρησιμοποιείται για την κάλυψη βασικών αναγκών και €126,00 για την πληρωμή μέρους του ενοικίου που συνολικά ανέρχεται στα €250,
- Αποταμιεύσεις δεν δηλώθηκαν να υπάρχουν. Ομοίως κινητή και ακίνητη περιουσία. Παράλληλα, εις το όνομα του κατηγορουμένου υπάρχει υπόλοιπο δανείου ύψους €10.000,00 που έγινε σε χρηματοπιστωτικό οργανισμό για την αγορά αυτοκινήτου με την μηνιαία όμως δόση να μην καταβάλλεται τον τελευταίο ένα χρόνο. Η μητέρα του κατηγορουμένου υπεβλήθηκε στο παρελθόν σε εγχείριση καρδίας. Ο δε κατηγορούμενος όταν ολοκλήρωσε τη σχολική του φοίτηση εργάστηκε στις οικοδομές, επάγγελμα που συνέχισε να εξασκεί και στην Κύπρο μέχρι τις αρχές του έτους 2013 που έμεινε άνεργος. Επίσης, ο κατηγορούμενος στις 10.11.08 και 01.04.10 εμπλάκηκε σε δύο τροχαία ατυχήματα για τα οποία υπεβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις στα πόδια του. Στο ένα του πόδι έχει τοποθετηθεί πλατίνα την οποία δεν αφαίρεσε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το πρόβλημα αυτό τον δυσκολεύει στην εκτέλεση διαφόρων χειρονακτικών εργασιών και κατά καιρούς αισθάνεται πόνους. Σε σχέση με την προσωπικότητα του, το οικογενειακό περιβάλλον του τον περιγράφει ως καλό χαρακτήρα που δεν δημιουργεί προβλήματα στο σπίτι του. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης αφού αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχτηκαν και είπε ότι ο πελάτης του απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το χρόνο των 5,5 ετών περίπου που διέρρευσε, στο μεσοδιάστημα το οποίο, όπως ο κύριος Αλεξάνδρου ανάφερε, ο κατηγορούμενος εμπλάκηκε σε δυστύχημα από το οποίο υπέστηκε σοβαρούς τραυματισμούς καθώς επίσης επηρεάστηκε δυσμενώς η οικονομική του κατάσταση. Σε σχέση με τις σωματικές βλάβες του κατηγορουμένου προσκομίστηκε σύντομη έκθεση νοσηλείας του ημερομηνίας 12.04.10 από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μέσα από την οποία σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος υπέστηκε υπερδιακονδύλιο κάταγμα μηριαίου και κατάγματα αμφοτέρων ηβοϊσχιακών κλάδων για τα οποία χρειάστηκε να νοσηλευτεί από 01.04.10 μέχρι 12.04.
- Όσον αφορά δε τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου ο εν λόγω συνήγορος υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Επιπλέον, ο κύριος Αλεξάνδρου ανάφερε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η παραπονούμενη δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο από τον κατηγορούμενο. Τέλος ο συνήγορος υπεράσπισης με παραπομπή σε νομολογία ευσεβάστως εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του αυτή να ανασταλεί καθότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Αναμφίβολα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά, γεγονός που αναγνώρισε ευθέως και ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας θεωρείται κακούργημα και τιμωρείται, με βάση το άρθρο 292(α) του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 7 ετών εκτός αν η διάρρηξη διαπραχτεί κατά τη διάρκεια νύχτας οπότε η ποινή φυλάκισης αυξάνεται σε 10 χρόνια. Το δε αδίκημα της κλοπής επισύρει, με βάση το άρθρο 262 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης του αδικήματος της διάρρηξης, κλοπής καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών έγκειται επιπλέον στο γεγονός ότι πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών παραδέχτηκε ενοχή σε 19 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας, στις περισσότερες από τις οποίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς και κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν ακόμη με 4 προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο τονίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων και ειδικότερα των νυχτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε σε άτομο του οποίου η εγκληματική συμπεριφορά συνοψίστηκε σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές, ήτοι 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Μετρητά που δεν βρέθηκαν ανέρχονταν σε £860,50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε αξίας £960,00. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 που αφορούσε υπόθεση διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στην οποία λήφθηκαν υπόψη άλλες 10 παρόμοιες υποθέσεις όπου μέρος των κλαπέντων επιστράφηκε με τον εφεσείοντα να έχει 6 προηγούμενες καταδίκες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485 που αφορούσε διάρρηξη κατοικίας με συνολικό ποσό κλαπέντων αντικειμένων ανερχόμενο σε £2.795,00 από το οποίο επιστράφηκε ποσό £760,00 με τον εφεσείοντα να βαρύνεται με 5 προηγούμενες καταδίκες και στην οποία υπόθεση λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις όπως και μία άλλη που αφορούσε κλοπή οχήματος £1.000,00 που καταστράφηκε ενώ βρισκόταν στην κατοχή του εφεσείοντος, επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση η οποία δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην δε πρόσφατη υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, το ότι ο κατηγορούμενος διέρρηξε και εισήλθε εντός της οικίας της παραπονούμενης από την οποία έκλεψε πολλά και διαφόρων ειδών αντικείμενα είναι από μόνος του ένας επιβαρυντικός παράγοντας που σαφώς λαμβάνεται υπόψη. Επίσης η επιλογή της συγκεκριμένης οικίας τη δεδομένη στιγμή που η παραπονούμενη μέσω της διαχειρίστριας της οικίας της δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει για το τι θα συνέβαινε εκεί, η οποία «επιχείρηση» στέφτηκε με επιτυχία δείχνει μία οργανωμένη και σχεδιασμένη συμπεριφορά από μέρους του κατηγορουμένου, στοιχείο που επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου το είδος, η μεγάλη ποσότητα, η ποικιλία και η αξία των αντικειμένων που κλάπηκαν. Συγκεκριμένα, η αξία του πλυντηρίου ρούχων, του φούρνου, της τηλεόρασης LCD, του βραστήρα νερού, του στεγνωτήρα μαλλιών, των πέντε ξύλινων τραπεζιών σαλονιού, των επτά παπλωμάτων και επτά ζευγών σεντονιών, που κλάπηκαν ανέρχεται συνολικά στα €4.450,00, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά στην παραπονούμενη στην οποία ανήκει η κλοπιμαία περιουσία. Δεν παραγνωρίζεται ακόμη το γεγονός ότι η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου τερματίστηκε μόνο μετά από την καταγγελία της διαχειρίστριας της οικίας της παραπονούμενης και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από έρευνες. Από την άλλη, προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και αν αυτή έγινε σ' αυτό το στάδιο. (β) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (γ) Την απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια του συνηγόρου του. (δ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 37 ετών, άγαμος και παρόλο ότι είναι οικοδόμος στο επάγγελμα είναι σήμερα άνεργος. · Διαμένει μαζί με τους δύο γονείς του που είναι και οι δύο άνεργοι αλλά και την θυγατέρα του μεγαλύτερου αδελφού του ηλικίας 7 ετών σε ενοικιαζόμενη οικία. · Χωρίς να υπάρχουν αποταμιεύσεις καθώς και κινητή και ακίνητη περιουσία προς όφελος του, μοναδικό εισόδημα του κατηγορουμένου αλλά και των υπολοίπων που διαμένουν μαζί του είναι το ποσό των €578,00 που προέρχεται από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων. · Η μηνιαία δόση υπόλοιπου δανείου ύψους €10.000,00 που υπάρχει εις το όνομα του κατηγορουμένου δεν καταβάλλεται εδώ και ένα χρόνο. · Αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. · Η μητέρα του κατηγορουμένου υπεβλήθηκε στο παρελθόν σε εγχείριση καρδίας. Επίσης, δεν αγνοώ τον εντοπισμό μικρού μέρους της κλοπιμαίας περιουσίας και συγκεκριμένα αντικειμένων αξίας €1.600,00 από τη συνολική αξία €4.405,00 των αντικειμένων που έχουν κλαπεί. Παρόλο ότι το μεγαλύτερο μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας και ειδικότερα αξίας €2.805,00 δεν επιστράφηκε μέχρι σήμερα στην παραπονούμενη και συγκεκριμένα εδώ και 5 έτη και 3 μήνες περίπου από τη διάπραξη των αδικημάτων εντούτοις, η δήλωση της παραπονούμενης μέσω της διαχειρίστριας της οικίας της ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου προσμετρείται προς όφελος του κατηγορουμένου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης αναφέρθηκε στο σοβαρό τραυματισμό που ο κατηγορούμενος είχε στο πόδι του ένεκα τροχαίου ατυχήματος στις 10.11.08 για το οποίο υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο πόδι. Ωστόσο ο εν λόγω τραυματισμός του αλλά και τα όποια προβλήματα που του προκάλεσε δεν εμπόδισαν τον κατηγορούμενο να διαπράξει την διάρρηξη και κλοπή της οικίας της παραπονούμενης. Ούτε τον εμπόδισαν να σηκώσει και να μεταφέρει τα πολλά και διαφόρων ειδών κλαπέντα αντικείμενα εκτός της εν λόγω οικίας. Περαιτέρω, ένα άλλο στοιχείο που κρίνεται ελαφρυντικό για τον κατηγορούμενο είναι ο χρόνος που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι ενώ ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για τη διάπραξη των αδικημάτων στις 10.09.09 η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στις 18.03.11, δηλαδή μετά πάροδο πέραν των 18 μηνών. Στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης από την κατηγορούσα αρχή, το μεγάλο αυτό χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε για την προσαγωγή του κατηγορουμένου ενώπιον της δικαιοσύνης αποτελεί ελαφρυντική περίσταση (Παντελίδης v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 309). Σαφώς όμως και το συνολικά μεγάλο χρονικό διάστημα των 5 ετών και 3 μηνών περίπου που αναλώθηκε μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή λαμβάνεται παράλληλα σοβαρά υπόψη, παρόλο ότι δεν διαπιστώνεται ουσιαστική μεταβολή στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης
(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Μυροφόρα ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84). Η εμπλοκή του κατηγορουμένου σε νέο τροχαίο ατύχημα την 01.04.10 συνεπεία του οποίου υπέστηκε υπερδιακονδύλιο κάταγμα μηριαίου και κατάγματα αμφοτέρων ηβοϊσχιακών κλάδων για την θεραπεία των οποίων χρειάστηκε να νοσηλευτεί 12 ημέρες στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου και τοποθετήθηκε μεταλλική πλάκα (πλατίνα) στο πόδι του την οποία δεν αφαίρεσε λόγω οικονομικών δυσκολιών, αν και ως γεγονός αλλά και ως πρόβλημα που τον δυσκολεύει στην εκτέλεση διαφόρων χειρονακτικών εργασιών και κατά καιρούς αισθάνεται πόνους, λαμβάνεται υπόψη σαν ελαφρυντικός παράγοντας, εντούτοις έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, σε αντίθεση με το τι ευσεβάστως ανάφερε ο συνήγορος υπεράσπισης, δεν φαίνεται να είχε αντίκτυπο στην οικονομική κατάσταση του κατηγορουμένου αφού αυτός εξάσκησε το επάγγελμα του, δηλαδή ως οικοδόμος, μέχρι το έτος 2013 όταν κατέστη άνεργος όπως δυστυχώς και πάρα πολλοί άλλοι συμπολίτες μας ένεκα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που κτύπησε και το νησί μας. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 10 μηνών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 5 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Οφείλω να αναφέρω ότι έχω προβληματιστεί ιδιαίτερα για το ζήτημα αυτό. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος είναι άτομο που έχει λευκό ποινικό μητρώο. Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει περίπου 5 χρόνια και 3 μήνες περίπου από τότε που διέπραξε τα αδικήματα του παρόντος κατηγορητηρίου εντούτοις δεν απασχόλησε ξανά την δικαιοσύνη. Παράλληλα, με την επιστροφή μέρους της κλαπείσας περιουσίας η παραπονούμενη δεν έχει πλέον παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου. Τα πιο πάνω στοιχεία επιτρέπουν στο Δικαστήριο να εκλάβει το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Με γνώμονα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο αισθάνεται ότι θα πρέπει να δώσει στον κατηγορούμενο μία δεύτερη ευκαιρία, εξαντλώντας έτσι κάθε δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του. Συνεπώς, κάτω από αυτές τις συνθήκες και δεδομένα και κατόπιν βαθύτατου προβληματισμού, θεωρώ ότι συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις που κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ανασταλούν για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Έπεται ότι το αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης εγκρίνεται. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης). Έξοδα ύψους €414,00 να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο