Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ναντεζντα Κανάρεβα Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 16674/11, 21/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16674/11 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. Ναντεζντα Κανάρεβα Κωνσταντίνου Κατηγορουμένης ----------------------- Ημερομηνία: 21/05/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ειρήνη Σάββα. Για τον Κατηγορούμενο : κα Φ. Γεωργιάδου. Π Ο Ι Ν Η Η κατηγορούμενη έχει κριθεί ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής στην κατηγορία της Έκθεσης παιδιού ηλικίας κάτω των 2 χρόνων, κατά παράβαση του Άρθρου 181 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπισης έχουν ως ακολούθως: Την 01ην/2/2011 και ώρα 16:43 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου από τους γονείς του Ανδρέα Κωνσταντίνου Μ.Κ.2 και την κατηγορούμενη, το βρέφος Τατιάνα Κωνσταντίνου ηλικίας 5 μηνών. Ο Μ.Κ.2 και η κατηγορούμενη είναι παντρεμένοι και απέκτησαν το εν λόγω βρέφος στις 17/9/
- Η κατηγορούμενη ανέφερε στους επί καθήκοντι ιατρούς ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:00 ενώ βρισκόταν στο σπίτι μόνη της και κρατούσε το βρέφος, της έπεσε και κτύπησε στο κεφάλι. Από την εξέταση του Δρ. Παναγιώτη Παπαδόπουλου μετά από ακτινολογικό έλεγχο, διαπιστώθηκε ότι το βρέφος είχε κάταγμα κλείδας και κάταγμα κρανίου. Το βρέφος κρατήθηκε για παρακολούθηση και ως ύποπτη θεωρήθηκε η μητέρα του βρέφους καθότι ο Δρ. Παπαδόπουλος ανέφερε ότι τα τραύματα δεν δικαιολογούσαν πτώση από μικρό ύψος με μέγιστο το ένα μέτρο ως το περιέγραψε η κατηγορούμενη η οποία μετά την γέννηση του παιδιού, παρουσίασε ψυχολογικά προβλήματα, επιλόχεια ψύχωση και τύγχανε ιατρικής περίθαλψης. Ακολούθως, η ίδια μετέβηκε στην οικία της μαζί με τους αστυφύλακες όπου σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, έδειξε την καρέκλα όπου καθόταν και της έπεσε το μωρό όπου το κρατούσε στην αγκαλιά της. Ο σύζυγος της κατηγορούμενης σε κατάθεση που έδωσε, ανέφερε ότι αυτή παρουσίασε επιλόχεια κατάθλιψη και παρακολουθείτο από ψυχίατρο στην Λεμεσό και παρέμεινε για 10 μέρες στην ψυχιατρική κλινική στην Λεμεσό. Κλήθηκε η Ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου η οποία εξέτασε το βρέφος και σύμφωνα με τα τραύματα τα οποία έφερε, δεν δικαιολογούσαν αυτή την πτώση ως ανέφερε η μητέρα. Η ίδια στις 16/02/2010 προσήλθε εκ νέου στον σταθμό και ανέφερε ότι το παιδί δεν έπεσε από την αγκαλιά της ενώ το κρατούσε, αλλά έπεσε από ειδικό μπάνιο - αλαξιέρα όταν η ίδια είχε τοποθετήσει το μωρό και είχε ετοιμάσει το γάλα του και το άφησε σε άλλο δωμάτιο στο γραφείο. Αφού τοποθέτησε το μωρό στην αλαξιέρα αυτή έφυγε από εκεί, πήγε να πιάσει το γάλα και είχε ακούσει το μωρό που έπεσε κάτω και επέστρεψε πίσω και έπιασε το μωρό. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι η κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορουμένης επικεντρώθηκε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στους λόγους που ώθησαν την κατηγορούμενη να προβεί στην πράξη αυτή για να πει ότι δεν είχε πρόθεση να επιφέρει το εν λόγω αποτέλεσμα στο ανήλικο τέκνο της. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε μετά τη γέννηση του παιδιού της και το γεγονός ότι αυτή παρακολουθείτο από τον Δρ. Χ΄΄Βασίλη καθότι παρουσίασε επιλόχεια ψύχωση. Παρουσίασε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό ως τεκμήριο Α και σχετική κατάθεση του Δρ. Χ΄΄Βασιλή ημερομηνίας 02/02/2011 ως τεκμήριο Β στην οποία γίνεται αναφορά στο εν λόγω πρόβλημα υγείας της κατηγορουμένης και στην θεραπεία την οποία ακολούθησε. Επίσης, ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε και δήλωση του συζύγου της κατηγορούμενης ο οποίος περιγράφει την κατάσταση της κατηγορουμένης κατά τον ουσιώδη χρόνο καθώς επίσης και την μετέπειτα συμπεριφορά της μέχρι και σήμερα (βλ. τεκμήριο Γ). Από τις 26/09/2010 μέχρι και τις 07/10/2010 η κατηγορούμενη νοσηλευόταν στην Πολυκλινική Υγεία οπόταν πήρε εξιτήριο και συνέχιζε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Το διάστημα εκείνο η κατηγορούμενη δεχόταν πολλή πίεση από τον σύζυγο της και την οικογένεια του και υπήρξαν διαφωνίες. Η πίεση αυτή και η κριτική που ασκείτο στην κατηγορούμενη είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία άγχους και κατ' επέκταση τη μη σωστή άσκηση των καθηκόντων της. Η συνήγορος της κατηγορούμενης εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια της καθώς επίσης και τη συνεργασία της με την Αστυνομία και σήμερα είπε δεν υπάρχει ένας τέτοιος κίνδυνος στο παιδί από την κατηγορούμενη. Συμπεριφέρεται με πολλή στοργή και αγάπη στο παιδί και κάνει ό,τι είναι δυνατό για να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα της χωρίς έκτοτε να επισυμβεί οποιοδήποτε περιστατικό, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το σύζυγο της. Υπάρχει σήμερα μια άψογη σχέση μεταξύ μητέρας και παιδιού και είναι μια σχέση εξάρτησης αφού το ανήλικο δεν μπορεί να μένει πολύ ώρα χωρίς την μητέρα του και η οικογένεια είναι ευτυχισμένη και ισορροπημένη. Τα πιο πάνω, ανέφερε η συνήγορος, επιβεβαιώνονται και από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Ήταν η θέση της ότι σε περίπτωση ποινής φυλάκισης, αυτό θα ήταν πλήγμα για την οικογένεια αφού η απομάκρυνση της μητέρας θα δημιουργήσει προβλήματα στην οικογένεια. Η ψυχική της κατάσταση σήμερα είναι πολύ καλή και δεν παρουσιάζει προβλήματα (βλ. επίσης και τεκμήριο Δ). Πέραν των πιο πάνω, η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή ο οποίος ανέρχεται σε πέραν των τριών χρόνων. Ο σύζυγος της πρόσφατα έχει απωλέσει τη δουλειά του και η οικογένεια συντηρείται από την κατηγορούμενη η οποία διατηρεί κατάστημα πώλησης ρούχων. Τέλος, τονίστηκε το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε κατάλοιπα στο παιδί ούτε ψυχολογικά τραύματα και ότι σε περίπτωση ποινής φυλάκισης, τότε δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της. Το άρθρο 181 του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «
- Όποιος παράνοµα εγκαταλείπει ή εκθέτει παιδί που έχει ηλικία κάτω των δύο χρόνων, ώστε η ζωή του να τεθεί σε κίνδυνο ή η υγεία του να βλαφτεί ή ενδέχεται να βλαφτεί µόνιµα, είναι ένοχος κακουργήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Το πιο πάνω άρθρο είναι το ίδιο με το Αγγλικό άρθρο 27 του Offences Against the Person Act 1861 (βλ. επίσης Archbold 2009, p.1995-1996). Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από την προβλεπόμενη στο πιο πάνω άρθρο ποινή καθώς επίσης και από το γεγονός ότι κατατάσσεται στην κατηγορία των κακουργημάτων. Περαιτέρω, αδικήματα αυτής της φύσης στόχο και σκοπό έχουν να προστατεύσουν ανήλικα παιδιά από κινδύνους και ενέργειες τρίτων προσώπων που έχουν ως αποτέλεσμα να τους προκαλέσουν τραύματα ή κίνδυνο στην υγεία τους. Στην παρούσα περίπτωση λαμβάνω υπόψη μου την πράξη και συμπεριφορά της κατηγορούμενης, όπως έχει εκτεθεί ανωτέρω, που είχε ως αποτέλεσμα το ανήλικο τέκνο της ηλικίας τότε μόλις 5 μηνών να υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορούμενη ενήργησε τη δεδομένη στιγμή δεν ήταν ο κατάλληλος και αυτός που αρμόζει σε μια μητέρα έναντι του νεογέννητου τέκνου της. Δεν παραγνωρίζω τα προβλήματα υγείας που η κατηγορούμενη αντιμετώπισε μετά τη γέννηση του παιδιού της και την όλη μετέπειτα κατάσταση, που είχε ως αποτέλεσμα να της προκαλέσει άγχος κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά αυτό με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή δικαιολογία για την πράξη και ενέργεια της έναντι του ανήλικου τέκνου της. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατεύσει τα ανήλικα τέκνα τα οποία βρίσκονται σε τόσο μικρή και τρυφερή ηλικία έναντι τέτοιων συμπεριφορών από όπου και αν προέρχονται και για οποιονδήποτε λόγο και αν λαμβάνουν χώρα. Συμπεριφορές οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ζωή ή η υγεία παιδιών σε τέτοια ηλικία θα πρέπει να αποτρέπονται δια της επιβολής αυστηρών ποινών. Πάρα τα πιο πάνω, είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Προς όφελος της κατηγορουμένης στην παρούσα, λαμβάνω λοιπόν υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και ιδιαίτερα: 1) Την παραδοχή της κατηγορουμένης ενώπιον του Δικαστηρίου, έστω και στα στάδιο που αυτή έλαβε χώρα. 2) Την συνεργασία της με την Αστυνομία, την απολογία της ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό της ποινικό μητρώο και την μεταμέλεια της. 3) Τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε αμέσως μετά τη γέννηση του ανήλικου τέκνου της, την απομάκρυνση της από αυτό καθώς επίσης και τις συγκρούσεις που υπήρχαν στο οικογενειακό περιβάλλον της και την πίεση που ασκείτο σε αυτήν με αποτέλεσμα να την προκαλέσει άγχος και ανασφάλεια στην άσκηση του γονεϊκού της ρόλου. 4) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης και γενικότερα το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Ειδικότερα λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: α) ότι είναι ηλικίας 31 ετών, διατηρεί κατάστημα πώλησης παιδικών ειδών ένδυσης και έχει μηνιαίες απολαβές γύρω στα €
- β) ότι παντρεύτηκε με το σύζυγο της κατά το έτος 2002 και μετά από προσπάθειες για απόκτηση παιδιού, λόγω προβλημάτων υγείας που η ίδια είχε, αυτό κατέστη δυνατό τον 9/
- γ) ότι ο σύζυγος της από τον 10/2012 απολύθηκε από την εργασία του και έκτοτε είναι άνεργος. δ) ότι μετά την γέννηση του παιδιού της αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας για τα οποία νοσηλεύτηκε και παρά αυτά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στο γάμο τους, το ζευγάρι νιώθει πιο συνδεδεμένο και στηρίζει και βοηθά ο ένας τον άλλο σε ό,τι χρειαστεί. ε) ότι το παιδί φοιτά σε ιδιωτικό παιδοκομικό σταθμό, παρακολουθεί μαθήματα χορού, ζωγραφικής, δείχνει χαρούμενο και σωστά φροντισμένο. Στον ελεύθερο τους χρόνο όλα τα μέλη της οικογένειας συνηθίζουν να συχνάζουν σε χώρους ψυχαγωγίας για το παιδί και συναναστρέφονται με άλλα φιλικά τους πρόσωπα που έχουν συνομήλικα παιδιά με την κόρη τους. Σύμφωνα με τους δύο συζύγους, επιθυμούν αφού τελειώσει η υπόθεση της κατηγορουμένης στο Δικαστήριο, να αποκτήσουν και άλλο παιδί. στ) ότι η οικογένεια από τον 2/2011 επιβλέπεται από το Γραφείο Ευημερίας στα πλαίσια της προληπτικής εργασίας και στήριξης μετά την αναφορά βίας που έγινε. Τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο σύζυγος της, είναι συνεργάσιμοι και πρόθυμοι να συζητήσουν και να αποδεκτούν καθοδήγηση. Επίσης, αναφέρεται ότι διαπιστώθηκε ότι η οικογένεια λειτουργεί ομαλά στο παρόν στάδιο. Τα προβλήματα που προέκυψαν τη συγκεκριμένη περίοδο μετά τη βοήθεια που είχε η κατηγορούμενη με ειδικούς ιατρούς ξεπεράστηκαν και η ίδια νοιώθει καλά από ψυχολογικής πλευράς. ζ) ότι διαφάνηκε ότι και οι δύο γονείς ασκούν ικανοποιητικά το γονεϊκό τους ρόλο. η) ότι η κατηγορούμενη από άτομα του φιλικού περιβάλλοντος χαρακτηρίζεται ως στοργική μητέρα και καλή σύζυγος. Ενδιαφέρεται πολύ για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού της και περνά ποιοτικό χρόνο μαζί της. 5) Το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα ο οποίος ανέρχεται πέραν των τριών χρόνων. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως, ότι μερίδιο ευθύνης για την καθυστέρηση φέρει και η κατηγορούμενη αφού η υπόθεση αναβλήθηκε και εξ' υπαιτιότητας της κατόπιν δικών της αιτημάτων για αναβολή, όπως προκύπτει από την πορεία της υπόθεσης. Επίσης, δεν έχουν αναφερθεί οποιεσδήποτε ουσιαστικές αλλαγές στο μεσοδιάστημα αυτό, πέραν φυσικά της κατάστασης της υγείας της κατηγορουμένης η οποία φαίνεται έχει βελτιωθεί και ξεπεράσει τα ψυχικά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Παρά τα πιο πάνω, παραμένει ως αντικειμενικό γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από πάροδο τριών και πλέον χρόνων, στοιχείο το οποίο θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως ελαφρυντικό (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Σωτήρης Αβράαμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στυλιανού Στυλιανού
(2009)2 Α.Α.Δ. 543). 6) Το γεγονός ότι το ανήλικο τέκνο δεν έχει οποιαδήποτε κατάλοιπα από τη συμπεριφορά της κατηγορούμενης. Όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες πρέπει να λεχθεί ότι λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω, και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Ως εκ τούτου και ασκώντας την μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο της κατηγορουμένης, επιβάλλεται σε αυτήν, στην κατηγορία αρ. 2 που αντιμετωπίζει, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186
(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα της υπεράσπισης για αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε. Τα γεγονότα και οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος είναι σοβαρές και έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Λαμβάνω υπόψη μου όμως, τη ψυχολογική κατάσταση στην οποία η κατηγορούμενη βρισκόταν και τα άγχος με το οποίο διακατεχόταν, κάτι το οποίο προφανώς συνέτεινε στη διάπραξη του αδικήματος. Επίσης, θα λάβω υπόψη μου το λευκό της ποινικό μητρώο, κάτι το οποίο της δίνει το δικαίωμα να έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή της ποινής φυλάκισης της. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου την έμπρακτη της μεταμέλεια, την συνεργασία της με την Αστυνομία και το γεγονός ότι έκτοτε δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα παρά το χρόνο που έχει παρέλθει. Ιδιαίτερη βαρύτητα όμως, θα προσδώσω στις προσωπικές και οικογενειακές της συνθήκες όπως περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτέθηκαν και από την συνήγορο της συνοδευόμενες και από σχετικά έγγραφα. Συγκεκριμένα, θα λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι φαίνεται η κατηγορούμενη να έχει ξεπεράσει το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπάρχει μια άριστη και αρμονική σχέση σε όλα τα μέλη της οικογένειας, παρακολουθούνται από το Γραφείο Ευημερίας και στα πλαίσια αυτά διαφάνηκε ότι και οι δύο γονείς ασκούν ικανοποιητικά το γονεϊκό τους ρόλο. Επίσης, φαίνεται ότι υπάρχει μια φυσιολογική σχέση μεταξύ μητέρας - κατηγορούμενης και ανήλικου τέκνου και ενδιαφέρεται πολύ για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού της. Ισοζυγίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για αποτροπή από τη μια και τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και τις προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης από την άλλη, κρίνω ότι δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε. Θεωρώ ότι οι συνέπειες σε μια ενδεχόμενη άμεση φυλάκιση, με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, θα είναι δυσμενείς τόσο για την ίδια την κατηγορούμενη αλλά ιδιαίτερα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της και ειδικότερα για το ανήλικο. Ως εκ τούτου, αυτή αναστέλλεται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο