Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μιχαήλ Καργάκη, Αρ.Υπόθεσης: 1339/14, 25/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B118 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 1339/14 Μεταξύ Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου -ν- Μιχαήλ Καργάκη Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 25 Ιουνίου, 2014 Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Νεοκλέους Για Κατηγορούμενο: κ. Π»Παπαχαραλάμπους Κατηγορούμενος: Παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος, μετά από δική του παραδοχή, κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες υπ' αρ. 1, 2 και 4 οι οποίες αφορούν τα πιο κάτω αδικήματα:
- Επέτρεψε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης.
- Επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους και
- Επέτρεψε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας Αναφορικά με την κατηγορία υπ' αρ. 3, η οποία αφορούσε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας, καταχωρήθηκε, στις 09.05.14, προφορικά αναστολή της ποινική δίωξης και ο Κατηγορούμενος σε σχέση με αυτήν την κατηγορία απαλλάχθηκε. Τα γεγονότα τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Σύμφωνα με αυτές ο Κατηγορούμενος την 16.02.14 στον κύριο δρόμο Σκούλλι - Περιστερώνα της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ο ιδιοκτήτης του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής SY976 επέτρεψε στην θυγατέρα του Ελένη Καργάκη ηλικίας 8 ετών να το οδηγήσει χωρίς άδεια οδήγησης. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στη θυγατέρα του να οδηγήσει το εν λόγω όχημα χωρίς να υπάρχει ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου για αυτόν που χρησιμοποιεί το πιο πάνω όχημα και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου στη γραπτή αγόρευση του για μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου αναγνώρισε την σοβαρότητα των αδικημάτων και μετέφερε στο Δικαστήριο την ειλικρινή μεταμέλεια και απολογία του πελάτη του. Ο κ. Παπαχαραλάμπους αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και χαρακτήρισε την ενέργεια του Κατηγορούμενου να επιτρέψει στην θυγατέρα του ηλικίας 8 ετών να οδηγήσει το όχημα ως επιπόλαιη, απερίσκεπτη και ανόητη. Ανέφερε δε ότι ο Κατηγορούμενος κάμφθηκε και επέτρεψε στη θυγατέρα του να οδηγήσει το όχημα λόγω της πολύ στενής σχέσης τους και της ιδιαίτερης αδυναμίας του προς αυτήν ένεκεν του ότι είναι το πρωτότοκο παιδί του. Ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν τα αδικήματα, ανέφερε ότι διαπράχθηκαν ημέρα Κυριακή σε δρόμο που δεν υπάρχει συχνή τροχαία κίνηση. Το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής SY976 διαθέτει αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, ο Κατηγορούμενος είχε καθίσει ως συνοδηγός και σε τέτοια θέση που μπορούσε να ελέγξει το τιμόνι και το χειρόφρενο του οχήματος σε περίπτωση που παρίστατο ανάγκη. Το όχημα κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα, αφού η θυγατέρα του Κατηγορούμενου λόγω και του ύψους της δεν ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει το πετάλι του γκαζιού. Το όχημα ουσιαστικά κινείτο λόγω του ότι είναι αυτόματο και ο μοχλός ταχυτήτων είχε τοποθετηθεί στην ένδειξη "D". Το όχημα κινήθηκε για μία απόστασή 5 -10 μέτρων οπότε και ανακόπηκε για έλεγχο. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου ανέφερε ότι δεν προκλήθηκε οποιοδήποτε ατύχημα ή βλάβη σε τρίτο πρόσωπο, ότι ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την Αστυνομία και παρέμεινε υπό κράτηση για μία ημέρα. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, ο κ. Παπαχαραλάμπους ανέφερε ότι πρόκειται για ένα φιλήσυχο οικογενειάρχη, και υιοθέτησε την σχετική κοινωνικοοικονομική έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας. Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, νυμφευμένος και πατέρας 4 ανήλικων παιδιών ηλικίας 9, 8, 3 και 2 ετών. Ο Κατηγορούμενος κατάγεται από την Κρήτη και μετακόμισε με την σύζυγο του στην Κύπρο το 2003 για επαγγελματική αποκατάσταση. Απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες και από τον Μάιο του 2013 εργάζεται ως επαγγελματίας οδηγός λεωφορείου στην εταιρεία Ο.ΣΥ.ΠΑ. Η σύζυγος του Κατηγορούμενου δεν εργάζεται και τα μόνα εισοδήματα της οικογένειας προέρχονται από την εργασία του Κατηγορούμενου, ο οποίος λαμβάνει ως μισθό το ποσό των €1,100 μηνιαίως και από το επίδομα τέκνου ύψους €500,00 μηνιαίως. Επιπρόσθετα, ο κ. Παπαχαραλάμπους ανέφερε ότι η σύζυγος του Κατηγορούμενου είναι έγκυος στο πέμπτο παιδί τους και επισύναψε στην γραπτή αγόρευση του σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό του Γ.Ν. Πάφου. Τέλος, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της κατοχής άδειας οδήγησης του Κατηγορουμένου, αφού η φύση της εργασίας του ως επαγγελματίας οδηγός λεωφορείου απαιτεί την κατοχή επαγγελματικής άδειας οδηγού. Επισύναψε δε ως Παράρτημα Ε στη γραπτή αγόρευση του σχετική βεβαίωση των εργοδοτών του Κατηγορούμενου στην οποία γίνεται αναφορά ότι είναι απαραίτητο για την άσκηση των καθηκόντων του να είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού λεωφορείου. Επίσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου ανέφερε ότι υπήρξε έμπρακτη μεταμέλεια του πελάτη του σε σχέση με τις κατηγορίες υπ' αρ. 2 και 4 αφού εξασφάλισε τόσο πιστοποιητικό ασφάλισης του οχήματος με αρ. εγγραφής SY976 όσο και πιστοποιητικό καταλληλότητας του (Παραρτήματα Α και Β αντίστοιχα της γραπτής αγόρευσης του). Τα αδικήματα που παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος αποκτούν ιδιαίτερη σοβαρότητα ενόψει των γεγονότων που τα περιβάλλουν. Ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στην ανήλικη θυγατέρα του ηλικίας μόλις 8 ετών να οδηγήσει το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής SY
- Ασφαλώς ο ρόλος του Δικαστηρίου δεν είναι η παροχή συμβουλών στον Κατηγορούμενο ως προς την άσκηση των γονικών του καθηκόντων. Ωστόσο δεν μπορεί, παρά να αποδοκιμαστεί η εν λόγω ενέργεια του Κατηγορούμενου, η οποία το ελάχιστο που μπορεί να χαρακτηριστεί είναι ως επιπόλαιη και απερίσκεπτη. Όσο καλοπροαίρετα και αν ήταν τα κίνητρα του Κατηγορούμενου, η ενέργεια του έθεσε σε κίνδυνο πρώτα από όλα την ίδια του την θυγατέρα, ακολούθως τον ίδιο αλλά και τους τρίτους που μπορεί να χρησιμοποιούσαν τον συγκεκριμένο δρόμο κατά τον επίδικο χρόνο. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 220, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid
(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο, καθώς το Δικαστήριο θα πρέπει να εξισορροπήσει το γενικό συμφέρον της δικαιοσύνης από την μία και να εξατομικεύσει την ποινή στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Έχει ασφαλώς κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση των στοιχείων εκείνων που σχετίζονται με τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για προστασία της κοινωνίας. Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του, την μεταμέλεια και απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του και έχει, όσον αφορά τις κατηγορίες υπ' αρ. 2 και 4, εκφραστεί εμπράκτως, καθώς ο Κατηγορούμενος εξασφάλισε πιστοποιητικό ασφάλισης και πιστοποιητικό καταλληλότητας του οχήματος με αρ. εγγραφής SY976. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, όπως αυτές καταγράφονται στη σχετική έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και αναπτύχθηκαν από τον συνήγορο του. Σε σχέση με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου, προσδίδω ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι είναι πολύτεκνος οικογενειάρχης, πατέρας τεσσάρων ανήλικων παιδιών με την σύζυγο του να είναι έγκυος στο πέμπτο τους παιδί. Επιπρόσθετα, προσμετρώ το γεγονός ότι το εισόδημα από την απασχόληση του Κατηγορούμενου αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων της οικογένειας, αφού εκτός από το επίδομα τέκνου δεν υπάρχει άλλη πηγή εισοδήματος καθώς ο Κατηγορούμενος είναι ο μοναδικός που εργάζεται. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου προς όφελος του Κατηγορουμένου την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου έστω και στο στάδιο που αυτή έλαβε χώρα. Σύμφωνα με τη νομολογία η παραδοχή ενοχής αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος παρέμεινε για μία ημέρα υπό κράτηση. Συνεκτιμώντας, όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια προς τον Κατηγορούμενο και χωρίς να παραγνωρίζω τις ιδιάζουσες περιστάσεις που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι η επιβολή ποινής προστίμου. Κατά συνέπεια επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές Στην πρώτη κατηγορία ποινή προστίμου ύψους €300,
- Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος, να υπογράψει εγγύηση ύψους €300,00 για τήρηση των Νόμων και Κανονισμών της Τροχαίας για περίοδο ενός έτους από σήμερα. Στην δεύτερη κατηγορία ποινή προστίμου ύψους €600,
- Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος, να υπογράψει εγγύηση ύψους €600,00 για τήρηση των Νόμων και Κανονισμών της Τροχαίας για περίοδο ενός έτους από σήμερα. Το άρθρο 3
(4)(α) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος του 2000, Ν. 96
(1)/2000, (στο εξής ο «Νόμος») ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, αναφέρει ότι πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα βάσει του εν λόγω άρθρου θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης. Στο δε άρθρο 3
(5)του Νόμου αναφέρεται ότι «....στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου
(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.» Στο σύγγραμμα του πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου κ. Γεώργιου Μ. Πική Sentencing in Cyprus, 2η Αναθεωρημένη έκδοση, στη σελίδα 233, αναφέρεται ότι Νόμος δεν μπορεί να προβλέψει καθορισμένη ή κατ' ελάχιστο τιμωρία για την διάπραξη αδικήματος, εκτός εκείνων για τα οποία το ίδιο το Σύνταγμα ρητά επιτρέπει τούτο. Δυνάμει του άρθρου 12.3 του Συντάγματος και των προνοιών του απόλυτος κριτής για το είδος και το ύψος της τιμωρίας είναι το Δικαστήριο. Ως εκ των πιο πάνω, παρά τις πρόνοιες του σχετικού άρθρου του Νόμου για επιβολή στέρησης για περίοδο όχι μικρότερη των 6 μηνών, το Δικαστήριο είναι εκείνο που τελικά ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα αποφασίσει όχι μόνο την επιβολή στέρησης της άδειας οδήγησης αλλά και το χρονικό διάστημα αυτής. Προς τούτο θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες διάπραξης και η σοβαρότητα του αδικήματος, καθώς επίσης και οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 57 (η οποία αφορούσε το αδίκημα της οδήγησης χωρίς ασφαλιστική κάλυψη) αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Σε σειρά υποθέσεων το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης - (βλ. μεταξύ άλλων Solomos Stylianou v. The Police
(1962)CLR 152, Andreas Miltiadous v. The Police
(1970)2 CLR 81, Μαρία Παναγίδου και Άλλος ν. Της Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 448, Μιχαήλ Σαρίδης άλλως Μάϊκ ν. Της Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 465). Όπως επίσης λέχθηκε στην υπόθεση Μιχαήλ Σαρίδης άλλως Μάϊκ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ σελ. 465, «η σοβαρότητα των γεγονότων που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος και οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου είναι οι αποκλειστική παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την επιβολή στέρησης του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδηγού καθώς επίσης και το εύρος της χρονικής διάρκειας.» Τα όσα έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορουμένου, δηλαδή οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, η έμπρακτή μεταμέλεια του όπως αυτή εκφράστηκε με την εξασφάλιση σχετικού πιστοποιητικού ασφάλισης του οχήματος, καθώς επίσης και το επάγγελμα του Κατηγορούμενου για την εξάσκηση του οποίου είναι απαραίτητη η κατοχή επαγγελματικής άδειας οδηγού σε συνδυασμό με το ότι ο Κατηγορούμενος είναι ο μόνος που εργάζεται στην οικογένεια του και συνεισφέρει οικονομικά, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις συνιστούν τέτοιους ειδικούς λόγους που επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου και να παραχωρήσει σε αυτόν μία δεύτερη ευκαιρία. Με βάση τα πιο πάνω, λαμβάνοντας υπόψη μου και το γενικότερο πρόβλημα ανεργίας που επικρατεί στην πατρίδα μας, θεωρώ ότι στην προκείμενη περίπτωση η επιβολή ποινής στέρησης της άδειας οδήγησης του Κατηγορούμενου θα ήταν υπέρμετρη τιμωρία. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €150,00. Οι πιο πάνω ποινές προστίμου ενόψει των οικονομικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, να καταβληθούν δια μηνιαίων δόσεων ύψους €80,00 έκαστη αρχής γενομένης την 01.07.14 και ακολούθως την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι τελικής εξόφλησης. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο