Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Mιχαλάκης Κυπριανού, Αρ. Υπόθεσης: 11503/11, 12/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11503/11 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. Mιχαλάκης Κυπριανού Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 12/06/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ειρήνη Σάββα. Για τον Κατηγορούμενο : κα Ε. Γεωργιάδου. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε 12 συνολικά κατηγορίες και συγκεκριμένα σε τρεις κατηγορίες πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 332, 333 και 337 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 2, 6 και 10), σε τρεις κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 332, 333, 337 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 3, 7 και 11), σε τρεις κατηγορίες πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 341 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορίες 4, 8 και 12) και σε τρεις κατηγορίες εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 305 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 5, 9 και 13). Πέραν των πιο πάνω, στην παρούσα λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η Υπόθεση Αρ.11507/11 Ε.Δ. Πάφου στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε πανομοιότυπα αδικήματα με αυτά της παρούσας. Συγκεκριμένα, έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε δύο κατηγορίες πλαστογραφίας (κατηγορίες 2 και 5), σε δύο κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (κατηγορίες 3 και 6) και σε δύο κατηγορίες πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορίες 4 και 7). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αλλά και αυτά της πιο πάνω υπόθεσης η οποία λαμβάνεται υπόψη εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την κατηγορούσα αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα στην 11503/11 Κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στο Τ.Α.Ε. Πάφου ότι ο κατηγορούμενος εξασφάλισε για λογαριασμό αλλοδαπού Αραβικής καταγωγής αγνώστων λοιπών στοιχείων, Κυπριακό δελτίο ταυτότητας και Κυπριακό διαβατήριο στο όνομα Θράσου Κόκκινου ο οποίος είχε αποβιώσει πριν από κάποια χρόνια στην Ελλάδα, στις 12/05/2009 ο Μ.Κ.11 μετέβηκε στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και σύμφωνα με την Μ.Κ.2, λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου, μετά από έλεγχο διαπιστώθηκε ότι στο όνομα Θράσου Κόκκινου ημερομηνία γέννησης 26/02/1965, στις 24.7.2007 εκδόθηκε Κυπριακό δελτίο ταυτότητας με αριθμό 01139038, στις 27.7.2007 εκδόθηκε Κυπριακό διαβατήριο με αριθμό Ε282418 και στις 02/01/2008 εκδόθηκε εκλογικό βιβλιάριο με αριθμό
- Επίσης, εκδόθηκαν και δυο πιστοποιητικά γέννησης στο όνομα του Θράσου Κόκκινου. Κατόπιν εξετάσεων, εντοπίστηκε ο Μ.Κ.1, αδελφός του Θράσου Κόκκινου στην Ελλάδα και ανέφερε ότι ο αδελφός του Θράσος Κόκκινος, απεβίωσε στην Ελλάδα στις 15/11/2002 μετά από τροχαίο δυστύχημα. Επίσης, ο Μ.Κ.1 ο οποίος είναι παντρεμένος με την αδελφή του κατηγορούμενου, αφού του υποδείχθηκαν τα έντυπα δηλαδή ταυτότητα, διαβατήριο με τα στοιχεία του Θράσου Κόκκινου και στα οποία απεικονιζόταν μια φωτογραφία, αυτός ανέφερε ότι δεν επρόκειτο για τον αδελφό του αλλά για άλλο άτομο το οποίο είχε δει στο κέντρο που διατηρούσε ο κατηγορούμενος. Σύμφωνα με την λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου στις 24/07/2007 υποβλήθηκε στο γραφείο της αίτηση για την έκδοση του Κυπριακού δελτίου ταυτότητας με τα στοιχεία του Θράσου Κόκκινου, στις 25.7.2007 υποβλήθηκε αίτηση για την έκδοση διαβατηρίου με τα στοιχεία του Θράσου Κόκκινου και την 02/01/2008 υποβλήθηκε στο γραφείο της αίτηση για έκδοση εκλογικού βιβλιαρίου με τα στοιχεία του Θράσου Κόκκινου συνοδευόμενες οι αιτήσεις με φωτογραφία. Οι εν λόγω αιτήσεις υποβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω η Μ.Κ.10, κοινοτάρχης της Γεροσκήπου, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος της είχε παρουσιάσει συμπληρωμένες αιτήσεις και συγκεκριμένα την αίτηση του εκλογικού βιβλιαρίου στο όνομα του Θράσου Κόκκινου για να την πιστοποιήσει και της ανέφερε ότι πρόκειται για τον αδελφό του γαμπρού του. Όσον αφορά τις κατηγορίες που αφορούν την πρόκληση εκτέλεσης εγγράφου με ψευδής παραστάσεις, ο κατηγορούμενος στις 24/07/2007, με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς τον χαρακτήρα, το περιεχόμενο ή την ισχύ εγγράφου προκάλεσε την Μαρία Ευσταθίου, λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης και του έκδωσε το Κυπριακό Δελτίο ταυτότητας με αριθμό 01139038 στο όνομα του αποβιώσαντα Θράσου Κόκκινου, παρουσιάζοντας πλαστογραφημένη αίτηση γνωρίζοντας ότι ήταν πλαστογραφημένη. Επίσης, στις 27/07/2007 ο κατηγορούμενος προκάλεσε την Αγγελική Σιήκ, λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου και του έκδωσε το Κυπριακό διαβατήριο με αριθμό Ε282418 στο όνομα του αποβιώσαντα Θράσου Κόκκινου, παρουσιάζοντας πλαστογραφημένη αίτηση γνωρίζοντας ότι ήταν πλαστογραφημένη αφού την υπέγραψε ο ίδιος. Περαιτέρω, στις 02/01/2008 ο κατηγορούμενος προκάλεσε την Έμιλυ Κάιζερ, λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου και του έκδωσε το εκλογικό βιβλιάριο της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό 650519 στο όνομα του αποβιώσαντα Θράσου Κόκκινου, παρουσιάζοντας πλαστογραφημένη αίτηση γνωρίζοντας ότι ήταν πλαστογραφημένη. Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή, ότι η διερεύνηση της υπόθεσης άρχισε το 2009 όταν δόθηκε η σχετική πληροφορία, οπόταν αρχικά ο κατηγορούμενος ανευρέθηκε ενώ στην πορεία έφυγε στο εξωτερικό και εναντίον του εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης στις 14/05/2009 και έκτοτε καταζητείτο. Τελικά, συνελήφθηκε στις 25/08/2011 όταν παρουσιάστηκε στην Αστυνομία με το δικηγόρο του. Γεγονότα στην 11507/11 Στις 03/02/2009 δόθηκε πληροφορία ότι ο IMBRAHIM MOHAMMAD BARAZI, Μ.Κ.1 είχε στην κατοχή του πλαστό διαβατήριο το οποίο χρησιμοποιούσε για να ταξιδεύει εκτός Κύπρου. Εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας της οικίας του εν λόγω προσώπου και κατά την έρευνα στην οικία του εντοπίστηκε το Κυπριακό διαβατήριο με αριθμό J040102 στο όνομα Μιχαλάκης Κυπριανού ημερομηνία γέννησης 14/01/1955, με ημερομηνία έκδοσης 23/10/2008 και μια Κυπριακή ταυτότητα με αριθμό 487301 με ημερομηνία έκδοσης 20/10/2008 με στοιχεία του εν λόγω Μιχαλάκη Κυπριανού και σε αυτά απεικονιζόταν η φωτογραφία του αλλοδαπού. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ανέφερε ότι τα αγόρασε από άλλο άτομο Αραβικής καταγωγής για συγκεκριμένο ποσό. Στις 03/04/2009 διαπιστώθηκε ότι τα στοιχεία που αναγράφονταν στο Κυπριακό διαβατήριο και στην ταυτότητα στο όνομα του Μιχαλάκη Κυπριανού, ανήκουν στον αγνοούμενο Μιχαλάκη Κυπριανού ο οποίος αγνοείται από τις 15/08/1974 κατά την εισβολή. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον αδελφό του, Μ.Κ.2 και την υπηρεσία αγνοουμένων. Σύμφωνα με την Μ.Κ.11 λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης, στις 07/10/2008 εκδόθηκαν δυο πιστοποιητικά γέννησης στο όνομα του Μιχαλάκη Κυπριανού, στις 20/10/2008 υποβλήθηκε σχετικό έντυπο και εκδόθηκε το δελτίο ταυτότητας στο όνομα Μιχαλάκης Κυπριανού με αριθμό 487301 και στις 23/10/2008 παρουσιάστηκε αίτηση για έκδοση Κυπριακού διαβατηρίου στο όνομα Μιχαλάκης Κυπριανού όπου εκδόθηκε το σχετικό διαβατήριο. Παραλήφθηκαν σχετικές αιτήσεις ως τεκμήρια και στις 10/04/2009 με γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου αφού θεωρήθηκε ως ύποπτος, ερευνήθηκε η οικία του όπου ανευρέθηκε σε νάιλον φάκελο ένα πιστοποιητικό γέννησης του αγνοούμενου Μιχαλάκη Κυπριανού, οκτώ φωτογραφίες που απεικόνιζαν τον IMBRAHIM MOHAMMAD BARAZI σφραγισμένες και πιστοποιημένες, στις οποίες αναγραφόταν ο αριθμός ταυτότητας, δυο αποδείξεις εισπράξεων τελών του Υπουργείου Εσωτερικών για την έκδοση πιστοποιητικού γέννησης, απόδειξη είσπραξης τελών προς έκδοσης της ταυτότητας του Μιχαλάκη Κυπριανού η οποία ανευρέθηκε στην κατοχή του αλλοδαπού και η απόδειξη είσπραξης τελών προς έκδοση του διαβατηρίου με τα στοιχεία του αγνοουμένου. Ο κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση και ανέφερε ότι ο αλλοδαπός τον επισκεπτόταν συχνά, του ανέφερε ότι ήθελε να βγάλει Κυπριακό διαβατήριο, ο κατηγορούμενος του ζήτησε κάποιες φωτογραφίες για να του βγάλει το διαβατήριο και την ταυτότητα, ανέφερε ότι σκέφτηκε ότι είχε κάποιο συμμαθητή, τον Μιχαλάκη Κυπριανού που ήταν αγνοούμενος και γνώριζε κάποια στοιχεία του, μετέβηκε στην Επαρχιακή Διοίκηση έκδωσε τα πιστοποιητικά και όταν τα παρέλαβε συμπλήρωσε τις σχετικές αιτήσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, τις κατέθεσε το συγκεκριμένο άτομο και του εκδώσαν την ταυτότητα και το διαβατήριο στα στοιχεία του Μιχαλάκη Κυπριανού, του αγνοούμενου, με τα στοιχεία του αλλοδαπού. Κατηγορήθηκε γραπτώς και παραδέχθηκε ενοχή. Ανέφερε ότι το έκανε χωρίς να πάρει οποιαδήποτε λεφτά, απλώς ήταν για να βοηθήσει τον αλλοδαπό. Περαιτέρω, λήφθηκαν δείγματα γραφής και υπογραφής του και από τις εξετάσεις τόσο τα γραφόμενα στις αιτήσεις και οι υπογραφές, συνδέονται με τα δείγματα γραφής και υπογραφής του κατηγορούμενου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση. Σε αυτή αναφέρεται στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την παραδοχή του στο Δικαστήριο και τη συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές, κάτι το οποίο αποδεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια του, το γεγονός ότι έχει παραμείνει 9 μέρες υπό κράτηση για την υπόθεση αυτή καθώς επίσης το γεγονός ότι δεν είχε κανένα οικονομικό όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων. Ιδιαίτερη αναφορά όμως, έγινε στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Υιοθετήθηκε η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Σε αυτήν αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 59 χρονών, διαζευγμένος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων ηλικίας 34 και 31 χρονών. Έχει υποβληθεί σε μεταμόσχευση της κεντρικής στεφανιαίας αρτηρίας το 2008 και μέχρι σήμερα λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή καθώς επίσης παρακολουθείται και από Ψυχίατρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Είναι κάτοχος πτυχίου στις Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες και στο στάδιο αυτό είναι ανίκανος για εργασία και τα εισοδήματα του προέρχονται από σύνταξη ανικανότητας ύψους €264 μηνιαίως καθώς επίσης λαμβάνει και ένα ποσό της τάξης των €130 μηνιαίως ως ειδική χορηγία. Είναι ιδιοκτήτης ½ μεριδίου κατοικίας στην οποία διαμένει η πρώην σύζυγος του και 1/3 μεριδίου κτηματικής περιουσίας στη Γεροσκήπου. Έχει επίσης, χρέη ύψους €75,000 στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης και €450,000 στη ΣΠΕ Στροβόλου για την ανέγερση κατοικίας. Επιπρόσθετα, στην αγόρευση της συνηγόρου γίνεται λεπτομερείς αναφορά στην κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου. Επισυνάπτονται ιατρικά πιστοποιητικά ημερομηνίας 15/02/2008 και 20/02/2008 στα οποία αναφέρεται ότι εντοπίστηκε σοβαρό πρόβλημα με την στεφανιαία αρτηρία και ότι έχρηζε άμεσης επέμβασης κάτι το οποίο έγινε. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Γ. Καουτζάνη ημερομηνίας 14/03/2008 ο κατηγορούμενος στις 03/03/2008 υπεβλήθη σε διπλή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Η αριστερή έσω μαστική αρτηρία αναστομώθηκε στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και φλεβικό μόσχευμα αναστομώθηκε στην πλάγια περισπωμένη αρτηρία. Επίσης, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είχε ομαλή μετεγχειρητική πορεία και εξήλθε του Νοσοκομείου στις 14/03/
- Περαιτέρω, κατατέθηκαν ιατρικά πιστοποιητικά του Δρ. Μαρκαντώνη ημερομηνίας 15/10/2010 και 09/09/2011 στα οποία αναφέρεται η κατάσταση του κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα στην ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 9/9/2011 αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος παρακολουθείται από το συγκεκριμένο ιατρό από το 2003 μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Το 2008 υπέστη εκ νέου έμφραγμα και τον Μάρτιο υπεβλήθη σε εγχείριση BY-PASS. Tα ίδια περίπου βεβαιώνει και το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 9/9/2011 και 29/11/2013 του Νοσοκομείου Πάφου. Το τελευταίο αυτό πιστοποιητικό επίσης, αναφέρει ότι από τον χρόνο της εγχείρισης και μετά ο κατηγορούμενος παρακολουθείται τακτικά υποβαλλόμενος σε τακτικές εξετάσεις και λαμβάνει συνεχής αγωγή. Από το Σεπτέμβριο του 2008 βρίσκεται σε σύνταξη μερικής αναπηρίας (75%) κατόπιν απόφασης ιατροσυμβουλίου. Έκτοτε η κατάσταση του δεν έχει βελτιωθεί, αντίθετα ανέπτυξε καρδιακή ανεπάρκεια και ως εκ τούτου δεν δύναται να εργάζεται. Πέραν των πιο πάνω, επισυνάπτονται στην αγόρευση της συνηγόρου Βεβαιώσεις για λήψη σύνταξης ανικανότητας για τα έτη 2008, 2009, 2010 και
- Πέραν των πιο πάνω, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος ήταν αγωνιστής της ένωσης αγωνιστών και ότι η υγεία της μητέρας του είναι άσχημη και είναι ο μόνος από τα παιδιά της που βρίσκεται στην Πάφο και αυτή είναι πλήρως εξαρτώμενη του. Επισυνάφθηκε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό της μητέρας του ημερομηνίας 25/10/2010 το οποίο περιγράφει την κατάσταση της υγείας της. Αναφέρεται σε αυτό ότι υποβλήθηκε σε ολική αρθροπλαστική αμφοτέρων των γονάτων λόγω εκσεσημασμένης οστεοαθρίτιδας. Λόγω της έντονης παραμόρφωσης των άκρων ποδών η υπόδηση είναι δύσκολη και λόγω του άλγους βαδίζει πάντα με την βοήθεια περιπατήρα ή μπαστουνιού γι αυτό χρήζει βοήθειας επί 24ώρου βάσεως. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά το έτος 2007 και μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή έχουν παρέλθει 7 χρόνια. Συμφώνησε η συνήγορος ότι από τον Μαϊο του 2009 ο κατηγορούμενος είχε αναχωρήσει για το εξωτερικό και ότι επέστρεψε τον Αύγουστο του 2011 και με την επιστροφή του παραδόθηκε στην Αστυνομία μαζί με το δικηγόρο του. Ήταν η θέση της όμως, ότι δεν έφυγε στο εξωτερικό για να αποφύγει οτιδήποτε ή την παρούσα δίωξη καθότι το διάστημα εκείνο δεν είχε κατηγορηθεί για οτιδήποτε. Είχε κρατηθεί για περίοδο 8 ημερών και ακολούθως αφέθηκε ελεύθερος. Οι λόγοι είπε που τον ώθησαν να εγκαταλείψει την Κύπρο ήταν επαγγελματικοί αλλά και λόγοι υγείας και όλο αυτό το χρονικό διάστημα που βρισκόταν στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ελλάδα δεν γνώριζε ότι καταζητείτο από την Αστυνομία και ούτε κρυβόταν. Προς το σκοπό αυτό, παρουσίασε σχετική ιατρική γνωμάτευση του Δρ. Παύλου Εμμ. Πατερομιχελάκη ημερομηνίας 22/05/2014 στην οποία αναφέρεται ότι κατά το έτος 2009 επειδή είχε παρουσιαστεί επιδείνωση του στηθαγχικού συνδρόμου προσπαθείας, συνεστήθη στον κατηγορούμενο να μην μετακινείται στην πατρίδα του και να παρακολουθείται σχολαστικά στο ιατρείο ή στο Κ/Χ κέντρο ΩΝΑΣΕΙΟ από όπου είχε πάρει οδηγίες και πρόβλεψη για πιθανή επανεπέμβαση. Συνεχίζοντας, το εν λόγω πιστοποιητικό αναφέρει ότι η εν λόγω παρακολούθηση έγινε κατά τα έτη 2009, 2010, 2011 οπότε ο κατηγορούμενος αναχώρησε για την πατρίδα του. Περαιτέρω, η συνήγορος παραπέμποντας σε νομολογία σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο, ανέφερε ότι έκτοτε οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχουν αλλάξει δραματικά, η υγεία του έχει πάρει πολύ άσχημη τροπή και η μητέρα του έχει αρρωστήσει και είναι πλέον εξαρτώμενη του. Επίσης, απέκτησε εγγόνια. Τέλος, αναφέρθηκε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει στην επιβολή ποινής φυλάκισης, τότε εν όψει όλων που έχουν αναφερθεί, ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης ότι δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της. Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει o κατηγορούμενος, είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Οι πρόνοιες των άρθρων 337, 339 και 341 του Ποινικού Κώδικα διαγράφουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού επίσημου εγγράφου καθώς επίσης και της πρόκλησης εκτέλεσης τέτοιου εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις, αφού προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνων. Το δε άρθρο 305 του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια για το αδίκημα της εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις. Η σοβαρότητα των πιο πάνω αδικημάτων διαφαίνεται και μέσα από τη νομολογία, η οποία δείχνει μια σταθερή τάση για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα. Στην Salih Necatt v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 336 ο εφεσειών ο οποίος ήταν τουρκοκύπριος ηλικίας 21 ετών, είχε προσπαθήσει να παραχωρήσει τα στοιχεία της ταυτότητας του για να βοηθήσει άλλο, μη δικαιούμενο, πρόσωπο να εκδώσει δελτίο ταυτότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόπειρα αποκαλύφθηκε και ο εφεσειών παραδέχθηκε ότι θα έπαιρνε από το πρόσωπο αυτό, σε αντάλλαγμα για τα έγγραφα που θα εκδίδονταν, μέρος του ποσού των €5,000. Αντιμετώπισε αδικήματα συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, εξασφάλιση εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις και απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις και του επιβλήθηκαν διάφορες ποινές φυλάκισης με ανώτερη αυτή των τριών χρόνων η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, επισημαίνοντας ότι τα αδικήματα αυτά είναι πολύ σοβαρά και επισύρουν μακρές ποινές φυλάκισης. Στην Ηossein Javid Atefi v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 190 ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν από δύο μέχρι δέκα μήνες που επιβλήθηκαν σε αδικήματα ψευδής δήλωσης, πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, εξασφάλισης πιστοποιητικού εγγραφής αλλοδαπού δια ψευδών παραστάσεων παραμονή στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας παραμονής και είσοδος στη Δημοκρατία από απαγορευμένο λιμάνι επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Mοhammad Khaknegad v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 148/10, Ημερ. 24/05/2011, o εφεσειών αντιμετώπιζε μεταξύ άλλων και κατηγορίες πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού διαβατηρίου όπου διάφορες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν με ανώτερη αυτή των 15 μηνών που επιβλήθηκε για το αδίκημα της πλαστογραφίας διαβατηρίου επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Ιδιαίτερα σοβαρές όμως, είναι και οι περιστάσεις διάπραξης τους. Αυτός πλαστογράφησε και κυκλοφόρησε σχετικές αιτήσεις υπογράφοντας εκ μέρους του αιτητή, ο οποίος ήταν πεθαμένο πρόσωπο, με σκοπό να εξασφαλίσει την έκδοση Κυπριακού Δελτίου ταυτότητας, Κυπριακού διαβατηρίου και εκλογικού βιβλιαρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στις εν λόγω αιτήσεις επίσης και κατ΄ επέκταση στα εν λόγω έγγραφα που εκδόθηκαν τοποθετήθηκε η φωτογραφία συγκεκριμένου αλλοδαπού. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το πρόσωπο που χρησιμοποίησε τα στοιχεία του για να εξασφαλίσει όλα τα πιο πάνω έγγραφα δεν ήταν άσχετο και άγνωστο προς το κατηγορούμενο. Επρόκειτο για τον αδελφό του γαμπρού του ο οποίος είχε αποβιώσει. Αυτό καταδεικνύει και τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς που επέδειξε ο κατηγορούμενος αφού προκειμένου να φέρεις εις πέρας τον στόχο του, δεν σεβάστηκε τίποτε. Πέραν των πιο πάνω, δεν πρέπει να παραγνωριστεί και το γεγονός ότι στην παρούσα λαμβάνεται υπόψη και η Υπόθεση Αρ. 11507/2011, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πανομοιότυπα αδικήματα τα οποία διέπραξε ένα σχεδόν χρόνο μετά τη διάπραξη των αδικημάτων στην παρούσα και συγκεκριμένα περί τον Οκτώβριο 2008 όπως αναφέρθηκε ανωτέρω στα γεγονότα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εν λόγω υπόθεση, το πρόσωπο του οποίου άνηκαν τα στοιχεία που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος είναι αγνοούμενο από το 1974. Ούτε αυτό το γεγονός σεβάστηκε και προχώρησε και επανέλαβε τις ίδιες πράξεις εξασφαλίζοντας τα σχετικά έγγραφα τα οποία απεικόνιζαν τη φωτογραφία συγκεκριμένου αλλοδαπού. Η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορουμένου είναι ιδιαίτερα σοβαρή και καταδικαστέα. Καταδεικνύει ότι αυτός έδρασε με προσχεδιασμό, χρησιμοποιώντας ονόματα προσώπων των οποίων τα στοιχεία γνώριζε, συμπλήρωσε όλες τις σχετικές αιτήσεις σε διάφορες ημερομηνίες και εξασφάλισε τα συγκεκριμένα έγγραφα που προφανώς είχαν ως απώτερο σκοπό και στόχο την νομιμοποίηση της παραμονής στην Κύπρο συγκεκριμένων αλλοδαπών που γνώριζε ή είχε σχέση μαζί τους. Το γεγονός ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος εισέπραξε σε κάθε μια από τις περιπτώσεις οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, δεν θεωρώ ότι μειώνει τη σοβαρότητα των πράξεων του. Οι ενέργειες αυτές είναι από μόνες τους ιδιαίτερα σοβαρές για οποιοδήποτε λόγο και αν γίνονται και το Δικαστήριο έχει καθήκον και υποχρέωση να τις πατάξει με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Παρά τα πιο πάνω όμως, η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και στο στάδιο που αυτή έλαβε χώρα (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28) Υπόψη μου επίσης, λαμβάνω την συνεργασία του με την Αστυνομία, την ομολογία του καθώς επίσης και την απολογία και μεταμέλεια του όπως εκφράστηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, υπόψη θα ληφθεί και το λευκό του ποινικό μητρώο στοιχείο που του δίνει τη δυνατότητα να αιτείται την μέγιστη δυνατή επιείκια του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες όπως αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και όπως εκτέθηκαν ενώπιον μου από την ευπαίδευτη συνήγορο του. Ιδιαίτερα θα λάβω υπόψη μου τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει όπως αποκαλύπτονται και από τα ιατρικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον μου και αναφέρθηκαν λεπτομερώς ανωτέρω, το γεγονός ότι κρίθηκε ανάπηρος κατά 75% καθώς επίσης και την οικονομική του κατάσταση. Επιπρόσθετα, θα λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι ήταν αγωνιστής της ένωσης αγωνιστών παρά τον γενικό τρόπο που τέθηκε. Αντιλαμβάνομαι πρόκειται περί στοιχείου που αποκαλύπτει προσφορά στον τόπο και στη κοινωνία, κάτι το οποίο λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας (βλ. Σάββα Σάββα v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 242). Παρά ταύτα, θα πρέπει να αναφερθεί στο σημείο αυτό ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου από μόνες τους δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής. Τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρές και υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540, Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57, Αlarsan v. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 11 και Ψύλλος v. Aστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430). Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331 έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: «Έχει αποφασιστεί ότι σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, ανκαι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας». Πέραν από τα πιο πάνω, ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει και στον παράγοντα χρόνο. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 24 και 27/07/2007 καθώς και στις 02/01/2008 και καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή σήμερα, μετά από πάροδο 6 ½ έως 7 χρόνων περίπου. Η καθυστέρηση είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος - (βλ. Μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, σελ. 10 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71, σελ. 77). Η πάροδος μακρού χρόνου από το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου στο διάστημα αυτό μπορεί να αλλάξουν ριζικά, όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση.» Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτης κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617 λέχθηκε ότι όταν για την καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης ευθύνεται ο κατηγορούμενος τότε δεν μπορεί να την επικαλείται ως ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Bαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 638). Πέραν των πιο πάνω, έχει νομολογηθεί ότι βασικός λόγος για τον οποίο η καθυστέρηση προσμετρά ως ελαφρυντικός παράγοντας είναι διότι στο μεταξύ οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου μπορεί να έχουν αλλάξει. Περαιτέρω, η αποτίμηση της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται ως προ το άτομο του παραβάτη, μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του (βλ. Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365). Περαιτέρω, θα πρέπει να γίνει και ιδιαίτερη αναφορά στην Αβραάμ (ανωτέρω) όπου διαφαίνεται ότι ακόμη και στην περίπτωση που για την καθυστέρηση ευθύνεται ο κατηγορούμενος, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά και τη φύση της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση αυτή λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρά τη θέση της νομολογίας ως προς τις επιπτώσεις της καθυστέρησης όταν για αυτήν ευθύνεται ο κατηγορούμενος και τη θέση της ως προς την ευθύνη του δικαστηρίου για τη διεξαγωγή της μέσα σε εύλογο χρόνο παραμένει το γεγονός της επιβολής ποινής μετά την παρέλευση 40 μηνών από τη διάπραξη των αδικημάτων». Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να εξεταστεί η όλη πορεία της παρούσας υπόθεσης μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή και οι λόγοι που προκλήθηκε η καθυστέρηση αυτή. Κατ' αρχή θα πρέπει να αναφερθεί ότι αν και τα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά το έτος 2007 και 2008, στις ημερομηνίες που αναφέρθηκαν ανωτέρω, η διάπραξη τους αποκαλύφθηκε κατά έτος 2009 όταν λήφθηκε σχετική πληροφορία στην Αστυνομία και έκτοτε άρχισε η διερεύνηση τους. Δεν φαίνεται μέχρι τη στιγμή εκείνη οποιαδήποτε ολιγωρία στις Αστυνομικές Αρχές και γι αυτήν την καθυστέρηση ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να μέμφεται οποιοδήποτε άλλο. Μετά από την αποκάλυψη της πιθανής διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, η υπόθεση, τόσο αυτή αλλά και αυτή που λαμβάνεται υπόψη, άρχισαν να διερευνούνται και ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 10/04/2009, τουλάχιστον για την υπόθεση αυτή όπως προέκυψε από τα ενώπιον τεθείσα στοιχεία. Αφού κρατήθηκε για 8 μέρες, ακολούθως αφέθηκε ελεύθερος. Φαίνεται όμως, ότι οι έρευνες δεν είχαν ολοκληρωθεί και συνεχίζονταν αφού στις 14/05/2009 όταν εκδόθηκε εκ νέου ένταλμα σύλληψης του κατηγορουμένου είχαν ολοκληρωθεί τα αποτελέσματα των γραφολογικών εξετάσεων. Ο κατηγορούμενος όμως, αναχώρησε στο εξωτερικό και έκτοτε καταζητείτο μέχρι τον Αύγουστο του 2011, οπόταν μαζί με τον δικηγόρο του παρουσιάστηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου. Είναι φανερό ότι η καθυστέρηση στην προώθηση και καταχώριση της υπόθεσης στο Δικαστήριο από την Αστυνομία οφειλόταν στην αναχώρηση του κατηγορουμένου στο εξωτερικό και στη μη ανεύρεση και σύλληψη του για να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η διερεύνηση της υπόθεσης. Λαμβάνω υπόψη μου τα όσα η συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε για τους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο να μεταβεί στο εξωτερικό καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο ίδιος δεν γνώριζε για την έκδοση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Παρά ταύτα όμως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ήδη για την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του και ότι αμέσως μετά την απόλυση του από την κράτηση του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτός αναχώρησε στο εξωτερικό. Επίσης, δεν μπορεί να παραγνωριστεί και το γεγονός ότι στο εξωτερικό βρισκόταν πέραν των δύο χρόνων. Το γεγονός ότι εκεί βρισκόταν για επαγγελματικούς και λόγους υγείας δεν έτυχε αμφισβήτησης από την πλευρά της κατηγορούσας αρχής. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι προωθήθηκε στο Δικαστήριο ο λόγος υγείας και παρουσιάστηκε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό, το τεκμήριο Α. Παρά το ότι επεξηγείται η ανάγκη για παραμονή του κατηγορούμενου στην Ελλάδα το διάστημα εκείνο, εντούτοις δεν φαίνεται να προέκυψε και οποιαδήποτε διαφοροποίηση στην κατάσταση της υγείας του ή η ανάγκη για να τύχει περαιτέρω περίθαλψης από τον συγκεκριμένο ιατρό. Χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω στοιχεία και γεγονότα τα οποία παράθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η υπεράσπιση και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την κατηγορούσα αρχή, το γεγονός το οποίο προκύπτει από τα πιο πάνω, είναι ότι για 1 ½ και πλέον χρόνο από τη διάπραξη των αδικημάτων, αυτά δεν είχαν αποκαλυφθεί και για περαιτέρω δύο και πλέον χρόνια μετά την αποκάλυψη τους και την έναρξη της διερεύνησης τους, ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να προχωρήσει η παρούσα υπόθεση, παρά μόνο τον Αύγουστο του 2011 όταν ο ίδιος επέστρεψε και παραδόθηκε στις Αστυνομικές Αρχές (βλ. Νάσος Μιχαήλ Αθανασιάδης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 701). Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να εξεταστεί και η πορεία της υπόθεσης από τις 26/08/2011 που καταχωρήθηκε και μετέπειτα. Όπως φαίνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, για την μετέπειτα καθυστέρηση, πέραν από την επιλογή του κατηγορούμενου να αρνηθεί τις κατηγορίες που ήταν δικαίωμα του, φαίνεται να μην φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης ο ίδιος αφού πέραν της μια φοράς για την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε λόγω αιτήματος της υπεράσπισης ( βλ. πρακτικό ημερ. 04/03/2013), για τις υπόλοιπες φορές η υπόθεση αναβαλλόταν λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα από τους λόγους καθυστέρησης της υπόθεσης, υπόψη θα πρέπει να ληφθούν και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και κατά πόσο επήλθε οποιαδήποτε δραματική αλλαγή στο μεσοδιάστημα. Εκείνο το οποίο παρατηρείται στο σημείο αυτό, είναι ότι ο κατηγορούμενος από το 2003 αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας και συγκεκριμένα υπέστη έμφραγμα και έκτοτε παρακολουθείτο από ιατρό. Φαίνεται ότι κατά το έτος 2008, δηλαδή αμέσως μετά τη διάπραξη των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση και πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων στην Υπόθεση Αρ. 11507/2011 Ε.Δ. Πάφου, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε εγχείριση BY-PASS. Έκτοτε, συνεχίζει να παρακολουθείται τακτικά και προκύπτει επίσης ότι ανέπτυξε καρδιακή ανεπάρκεια η οποία τον κατέστησε ανίκανο για εργασία κατά 75%. Επίσης, υπόψη μου λαμβάνω και όλα όσα έχουν αναφερθεί από την υπεράσπιση ότι επισυνέβησαν στο μεσοδιάστημα όπως το πρόβλημα υγείας της μητέρας του και οτιδήποτε άλλο. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως, ότι όλα τα πιο πάνω και συγκεκριμένα οι αλλαγές στην κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου δεν μπορούν να θεωρηθούν ουσιώδεις αλλαγές στη ζωή του έτσι ώστε να μπορούσαν να ληφθούν υπόψη και από μόνες τους να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση. Οι λόγοι της καθυστέρησης στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης στο Δικαστήριο έχουν αναφερθεί ανωτέρω και τούτοι δεν μπορεί να αποδοθούν στις διωκτικές αρχές. Έλαβα υπόψη μου επίσης, την μετέπειτα καθυστέρηση που προκλήθηκε για την οποία δεν φέρει ουσιαστική ευθύνη ο κατηγορούμενος, σε συνδυασμό πάντοτε και με τις προσωπικές του συνθήκες ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω που αφορούν το παράγοντα χρόνο καθώς επίσης τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, την πάγια θέση της νομολογίας για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα, τις περιστάσεις διάπραξης τους, που ήταν η εξασφάλιση των συγκεκριμένων επίσημων εγγράφων της Δημοκρατίας επ' ονόματι αλλοδαπού με στοιχεία πεθαμένου προσώπου το οποίο άνηκε στην ευρύτερη οικογένεια του κατηγορούμενου σε συνδυασμό ότι στην παρούσα λαμβάνεται υπόψη και η άλλη πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση η οποία αφορά πανομοιότυπα αδικήματα που διαπράχθηκαν ένα περίπου χρόνο μετά τη διάπραξη των αδικημάτων αυτών, έχω καταλήξει ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί για το λόγο αυτό και μόνο, λόγω δηλαδή της παρέλευσης του χρόνου. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, θεωρώ ότι θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα και δεν θα εξυπηρετούσε την ανάγκη για αποτροπή. Παρόλα αυτά όμως, η καθυστέρηση αυτή θα ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής και θα παίξει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του ύψους της. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω και επιδεικνύοντας τη μέγιστη δυνατή επιείκια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: 1) Στις κατηγορίες αρ. 2, 6 και 10 ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε έκαστη από αυτές. 2) Στις κατηγορίες 3, 4, 7, 8, 11 και 12 ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε έκαστη από αυτές. 3) Στις κατηγορίες 5, 9 και 13 ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε έκαστη από αυτές. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε τρεις ξεχωριστές ημερομηνίες και δεν αποτελούσαν όλα μέρος μιας εγκληματικής δραστηριότητας του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη μου την αρχή της συνολικότητας της ποινής και ότι εν όψει όλων των περιστάσεων της υπόθεσης σε περίπτωση που οι ποινές ήταν συνεχόμενες για κάποιες κατηγορίες θα απόληγε σε υπερβολική και δυσανάλογη ποινή για όλη της εγκληματική του συμπεριφορά. Για την επιβολή των πιο πάνω ποινών λήφθηκε υπόψη και η Ποινική Υπόθεση Αρ. 11507/11 Ε.Δ. Πάφου. Επίσης, για το καθορισμό του ύψους της ποινής έπαιξε σημαντικό ρόλο ο χρόνος που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων σε συνδυασμό με όλα τα ανωτέρω που αναφέρθηκαν σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, το οποίο υπό άλλες συνθήκες θα ήταν σαφώς μεγαλύτερο. Θα εξετάσω τώρα την εισήγηση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373) Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 . Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ' όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. (βλ. επίσης Σκεύη Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστατικών διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Ο κατηγορούμενος εξασφάλισε επίσημα έγγραφα της Δημοκρατίας σε τρίτο αλλοδαπό πρόσωπο χρησιμοποιώντας τα στοιχεία πεθαμένου προσώπου που γνώριζε και άνηκε στο ευρύτερο συγγενικό του περιβάλλον. Επίσης, δεν έχει προκύψει από τα ενώπιον μου στοιχεία οποιοδήποτε κίνητρο το οποίο θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της εξέτασης του αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Περαιτέρω, το λευκό του ποινικό μητρώο έχει δεόντως ληφθεί υπόψη ανωτέρω κατά την επιμέτρηση της ποινής, το ίδιο και η απολογία και μεταμέλεια του η οποία προκύπτει από την ομολογία και συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές αλλά και την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να παραγνωρίζεται το στάδιο στο οποίο έλαβε χώρα. Σε σχέση με τις προσωπικές του περιστάσεις, πέραν του ότι έχουν δεόντως ληφθεί υπόψη ανωτέρω κατά τον καθορισμό του ύψους της ποινής, στο σημείο αυτό θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να επενεργήσουν υπέρ της αναστολής εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή στα όσα τέθηκαν και αναφέρθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Ιδιαίτερα έχω λάβει υπόψη μου την κατάσταση της υγείας του όπως αυτή αποκαλύπτεται από τα ιατρικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον μου και αναφέρθηκε και λεπτομερώς ανωτέρω. Τα εν λόγω προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου τον καθιστούν ανίκανο για εργασία και η κατάσταση της υγείας του χρήζει παρακολούθησης. Τα εν λόγω προβλήματα όμως, δεν είναι τέτοιας φύσεως που θα δικαιολογούσαν την αναστολή της ποινής φυλάκισης και μπορεί να αντιμετωπιστούν και στις φυλακές, όπου είμαι σίγουρος θα εξασφαλιστεί κάθε δυνατή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στον κατηγορούμενο αν και όταν την χρειάζεται. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ούτε οι υπόλοιπες προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι τέτοιες που θα δικαιολογούσαν την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Τα τέκνα του κατηγορούμενου είναι ενήλικα και ο ίδιος δεν έχει οποιοδήποτε εξαρτώμενο. Έλαβα υπόψη μου τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου σε σχέση με τη φροντίδα της μητέρας του και το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε το 2010. Εκείνο το οποίο τέθηκε ενώπιον μου είναι το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 25/10/2010 το οποίο αναφέρει ότι η μητέρα του κατηγορούμενου υποβλήθηκε σε ολική αρθροπλαστική αμφοτέρων των γονάτων λόγω εκσεσημασμένης οστεοαρθρίτιδας και χρήση βοήθειας επί 24ώρου βάσεως. Να σημειωθεί ότι το εν λόγω πιστοποιητικό δεν περιγράφει την κατάσταση της υγείας του προσώπου αυτού σήμερα και ποιες είναι οι ανάγκες της. Επίσης, να αναφερθεί ότι κατά το έτος 2010 ο κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στην Κύπρο οπόταν δεν θα μπορούσε να βοηθά ο ίδιος την μητέρα του. Εν πάσει περιπτώσει όμως, αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνο του λόγο αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεως και αν πράγματι ο κατηγορούμενος είναι το μόνο πρόσωπο που φροντίζει τη μητέρα του, μπορούν να γίνουν άλλες διευθετήσεις και οι συνέπειες δεν θα είναι τόσο δυσμενείς. Ισοζυγίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τις περιστάσεις διάπραξης τους και την ανάγκη για αποτροπή από τη μια, σε συνδυασμό με όλα τα ανωτέρω που έχουν αναφερθεί προς όφελος του κατηγορουμένου και ειδικότερα των προσωπικών του περιστάσεων και των προβλημάτων υγείας του, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. €45 έξοδα της διαδικασίας να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Όλα τα τεκμήρια, τόσο της υπόθεσης αυτής όσο και της Ποινική Υπόθεσης Αρ. 11507/2011 Ε.Δ. Πάφου να κατασχεθούν. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.).............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο