Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Πέτρος Κυριακίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10130/10, 19/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10130/10 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v.
- Πέτρος Κυριακίδης
- Μάριαμ Θεολόγου Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 19/06/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ειρήνη Σάββα. Για τον Κατηγορούμενο αρ.1 : Καμία εμφάνιση. Για την Κατηγορούμενη αρ.2: κ. Αλ. Αλεξάνδρου. Κατηγορούμενος αρ. 1: απών. Κατηγορούμενη αρ.2 : παρούσα. Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν κριθεί ένοχοι κατόπιν δικής τους παραδοχής στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα 27,2266 γραμμαρίων κάνναβης (κατηγορία 2) και στην κατηγορία της κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 3). Επίσης, οι κατηγορούμενοι 1 και 2, έχουν κριθεί ένοχοι σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες που αντιμετωπίζουν σύμφωνα με το κατηγορητήριο και αφορούν την παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα κάνναβης (κατηγορίες 4 και 6) ενώ ο 1ος κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος επίσης κατόπιν δικής του παραδοχής και σε δεύτερη κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα ιχνών κάνναβης σε μια ζυγαριά (κατηγορία 5). Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη η Υπόθεση Αρ. 13706/11 Ε.Δ. Πάφου και οι ποινικοί φάκελοι Σ38/14 και Σ40/14 που αφορούν τον 1ον κατηγορούμενο καθώς επίσης και η Υπόθεση Αρ. 7575/12 Ε.Δ. Πάφου που αφορούν την 2ην κατηγορούμενη. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα στην 10130/10 Στις 07/08/2010 και ώρα 22:30, κατόπιν συντονισμένης επιχείρησης από Αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου μετέβηκαν στην αδιέξοδο Βίκτωρος Ουγκώ στην Κάτω Πάφο, καθότι υπήρχε πληροφορία ότι εκεί θα συναντιόνταν κάποια άτομα που είχαν σχέση με ναρκωτικά. Την ίδια ημέρα και ώρα 22:50, αφού προηγουμένως αστυφύλακες μετέβηκαν και επέβλεπαν στην εν λόγω διεύθυνση, αντιλήφθηκαν να προσεγγίζει την πιο πάνω οδό το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΧΤ 568 με επιβαίνοντες τέσσερα άτομα. Αφού το εν λόγω όχημα στάθμευσε, ένα άτομο εξήλθε του οχήματος και συνομιλούσε στο τηλέφωνο του λέγοντας «επάρκαρα στο σημείο που μου είπες, ο δρόμος είναι καθαρός, βαστώ τα λεφτά και περιμένω σε». Ακολούθως, μετά πάροδο δέκα λεπτών περίπου έφθασε και το όχημα με αρ. εγγραφής KNQ 319 το οποίο οδηγείτο από τον 1ο κατηγορούμενο και είχε ως συνοδηγό την 2η κατηγορούμενη. Το άτομο το οποίο προηγουμένως συνομιλούσε στο κινητό τηλέφωνο και το οποίο είναι ο Μ.Κ.1, κατευθύνθηκε προς το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι δυο κατηγορούμενοι. Τότε ο Μ.Κ.6 αστυφύλακας της Υ.ΚΑ.Ν. αφού έθεσε σε λειτουργία τον φάρο υπηρεσιακού οχήματος, ανέκοψε το όχημα που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος σταθμεύοντας μπροστά του ενώ ο Μ.Κ.16 ο οποίος οδηγούσε το υπηρεσιακό όχημα με αρ. εγγραφής KUX 468, στάθμευσε ακριβώς πίσω από το εν λόγω όχημα. Ο 1ος κατηγορούμενος μόλις το αντιλήφθηκε οδήγησε με όπισθεν χωρίς να καταφέρει να ξεφύγει αφού πίσω του ήταν το όχημα KUX 468 και με την όπισθεν που έβαλε χτύπησε το όχημα όπου προκλήθηκαν ελαφρές ζημιές και στα δυο οχήματα. Οι δύο κατηγορούμενοι κλήθηκαν να ανοίξουν τις πόρτες και αυτοί δεν το έπραξαν. Η 2η κατηγορούμενη ενώ βρισκόταν εντός του οχήματος θεάθηκε να κρατά στα χέρια της τεμάχιο από νάιλον σακουλάκια και να τα πετά στο πίσω κάθισμα του οχήματος. Ο Μ.Κ.5 με σκοπό να αποτρέψει οποιαδήποτε καταστροφή τεκμηρίων, έσπασε τον μπροστινό ανεμοθώρακα και το γυαλί της αριστερής πλευράς του συνοδηγού με το χέρι του και συνεπεία αυτού οι δυο κατηγορούμενοι εξήλθαν τελικά του οχήματος. Από έρευνα που έγινε στο όχημα, στο χαλάκι πίσω από την θέση του συνοδηγού ανευρέθηκε σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη, στο χαλάκι πίσω από τη θέση του οδηγού άλλο νάιλον σακουλάκι το οποίο περιείχε κάνναβη, πάνω στην πόρτα του οδηγού ανευρέθηκαν δυο σακουλάκια τα οποία περιείχαν κάνναβη, πάνω στην θέση του οδηγού άλλο σακουλάκι το οποίο περιείχε κάνναβη τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια μαζί με δυο κινητά τηλέφωνα που κατασχέθηκαν και υποδείχθηκαν στους κατηγορούμενους οι οποίοι απάντησαν «είναι δικά μας». Ακολούθως, συνελήφθηκαν και οι δυο κατηγορούμενοι, ακολούθησε έρευνα στην οικία του 1ου κατηγορούμενου όπου εντοπίστηκε στο υπνοδωμάτιο του μια ζυγαριά ακριβείας όπου ανιχνεύθηκαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης η οποία κατασχέθηκε, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «εν με τούτα που σάζω το πράμα». Ο Μ.Κ.1 ο οποίος ανακρίθηκε προφορικά εκεί στο μέρος ανέφερε ότι ο σκοπός της παρουσίας του ήταν να προμηθευτεί ναρκωτικά από τους δυο κατηγορούμενους με τους οποίους είχε κανονίσει συνάντηση μετά από τηλεφωνική επικοινωνία για να συναντηθούν στο εν λόγω μέρος. Οι κατηγορούμενοι έδωσαν θεληματική κατάθεση παραδεχόμενοι τα αδικήματα. Τα τεκμήρια στάληκαν στο Γενικό Κρατικό Χημείο όπου μετά από έλεγχο όλα συνολικά μαζί ήταν κάνναβη βάρους 27,2266 γραμμάρια. Επίσης, στην ζυγαριά ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης και οι ίδιοι στις θεληματικές τους καταθέσεις παραδέχθηκαν και τις κατηγορίες 4 και 6 που αφορούν την χρήση. Επίσης, αναφέρθηκε ότι οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Γεγονότα στην 7575/12 Την 01ην/08/2010 και ώρα 20:00 αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου αντιλήφθηκαν την κατηγορούμενη να βρίσκεται στο όχημα με αρ. εγγραφής KNQ 319 το οποίο ήταν σταματημένο και αυτή καθόταν στην θέση του οδηγού. Οι αστυφύλακες έθεσαν σε λειτουργία τον υπηρεσιακό φάρο και μόλις η κατηγορούμενη αντιλήφθηκε την παρουσία τους στο μέρος, έβαλε όπισθεν ταχύτητα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί στο όχημα με αρ. εγγραφής KNV 087 το οποίο ήταν σταθμευμένο πίσω από το όχημα της, ιδιοκτησίας του Μ.Κ.1 και στην προσπάθεια της να διαφύγει χτύπησε ελαφρά τον Μ.Κ.3 στο γόνατο. Οι αστυφύλακες ακινητοποίησαν το όχημα της και σε έρευνα που διενεργήθηκε εντός αυτού, ανευρέθηκαν πάνω στην πόρτα του οδηγού έξι νάιλον συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη, στο κάθισμα του οδηγού ένα τεμάχιο χαρτιού που περιείχε κάνναβη και στο πάτωμα του συνοδηγού ένα άσπρο χαρτί που περιείχε επίσης κάνναβη. Όλα παραλήφθηκαν ως τεκμήρια, της επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο και απάντησε «είναι όλα δικά μου». Η ίδια έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων και επίσης ανέφερε ότι στις 31/06/2010 έκανε χρήση κάνναβης ήτοι κάπνισε. Τα ανευρεθέντα στάληκαν στο Γενικό Κρατικό Χημείο και μετά από έλεγχο διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη βάρους 3,7997 γραμμαρίων. Γεγονότα στην 13706/11 Στις 18/01/2011 και ώρα 19:10 ο Μ.Κ.1 αφού εισήλθε στην οικία του στην οδό Ιάκωβου Πατάτσου 3 στην Πάφο, άκουσε θόρυβο στο υπνοδωμάτιο και τότε αντιλήφθηκε μια κοπέλα με ένα άνδρα να βγαίνουν από το παράθυρο του δωματίου του. Τότε, βγήκε έξω και τους καταδίωξε, αλλά αυτοί κατάφεραν να διαφύγουν. Σε απόσταση 20 μέτρων περίπου από την οικία του, αντιλήφθηκε σταθμευμένο συγκεκριμένο όχημα μάρκας Mercedes όπου του φώναξαν γείτονες και του ανέφεραν ότι σε αυτό βρισκόταν μια κοπέλα. Αφού πήγε στο μέρος διαπίστωσε ότι η κοπέλα ήταν το ίδιο άτομο που έφυγε από το σπίτι του εκείνο το βράδυ. Ειδοποίησε την αστυνομία και κατά την έρευνα που έγινε στο όχημα της από αστυφύλακες, ανευρέθηκαν δυο Κυπριακές άδειες οδήγησης και Ελληνικό δελτίο ταυτότητας όπου με αυτά τα στοιχεία ο παραπονούμενος αναγνώρισε πάνω στις ταυτότητες ένα άλλο άτομο το οποίο είχε σχέση με την διάρρηξη του σπιτιού του και τα οποία διέφυγαν. Κατά την διαφυγή τους, έπεσε στο έδαφος κουτί χρυσαφικών το οποίο αναγνώρισε ως μέρος της κλαπείσας περιουσίας. Ο ίδιος από έλεγχο που έκανε στην οικία του, διαπίστωσε ότι κλάπηκαν τέσσερα λευκόχρυσα δακτυλίδια αξίας €2,000, μια καδένα λευκόχρυση χρυσή με σταυρό και διαμάντια αξίας €500, μια φωτογραφική μηχανή μάρκας CANON 130, 2 ξυριστικές μηχανές μάρκας PANASONIC αξίας €110, ένα ζεύγος γυαλιά ηλίου μάρκας DIESEL αξίας €100, ένα φορητό Η/Υ αξίας €130 και 15 τεμάχια fonbiju αξίας €
- Η κοπέλα που ανευρέθηκε στο μέρος συνελήφθηκε, έδωσε θεληματική κατάθεση παραδεχόμενη την διάπραξη της διάρρηξης κατονομάζοντας ως συνεργούς της ακόμα δυο άτομα, μεταξύ αυτών και τον 3ο κατηγορούμενο ο οποίος συνελήφθηκε, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «τι να κάμω ρε Πάμπο έχω ανάγκη από χρήματα και έκλεψα». Επίσης, συνελήφθηκε και το άλλο άτομο όπου το άλλο άτομο υπέδειξε συγκεκριμένο χώρο όπου εκεί ανευρέθηκαν διάφορα κοσμήματα, fonbiju, 2 ξυριστικές μηχανές, 1 mini laptop, 1 ζεύγος γυαλιά σε θήκη και ένα άδειο κουτάκι χρυσαφικών τα οποία αναγνωρίστηκαν ως μέρος από την κλοπιμαία περιουσία. Ο κατηγορούμενος 3 έδωσε θεληματική κατάθεση παραδεχόμενος την διάπραξη των αδικημάτων και ως συνεργούς του κατονόμασε άλλα δυο άτομα. Ο ίδιος οδήγησε τους αστυφύλακες σε συγκεκριμένο χωράφι όπου υπέδειξε 3 δακτυλίδια κρυμμένα τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και αναγνωρίστηκαν και αυτά ως μέρος από την κλοπιμαία περιουσία. Γεγονότα στην Σ38/14 Στις 15/03/2014 και ώρα 00.15, μετά από πληροφορία ανακόπηκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΤΚ 960 στο οποίο ο Πέτρος Κυριακίδης ήταν συνοδηγός, όπου θεάθηκε να πετά προς το παράθυρο του οδηγού ένα χειροποίητο τσιγάρο. Από έρευνα που έγινε στην θήκη της πόρτας του οδηγού ανευρέθηκε το μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο το οποίο παραλήφθηκε ως τεκμήριο
- Περαιτέρω, σε σωματική έρευνα που έγινε στον κατηγορούμενο, στην δεξιά τσέπη του σακακιού του ανευρέθηκαν δυο καλαμάκια κομμένα εντός των οποίων υπήρχε άσπρη σκόνη, τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια 2 και 3 και μια ζυγαριά ακριβείας στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης η οποία επίσης παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Ο ίδιος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε ότι όλα ήταν δικά του, ανέφερε ότι το χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε κάνναβη το κάπνιζε κατά την ανακοπή του και επίσης ότι τα δυο καλαμάκια ήταν δικά του και ότι τελευταία φορά που είχε κάνει χρήση μεταμφεταμίνης ήταν την ίδια ημέρα δηλαδή στις 14/03/2014 και περαιτέρω ο οδηγός δεν είχε σχέση με τα ανευρεθέντα. Στάληκαν όλα στο Γενικό Κρατικό Χημείο όπου διαπιστώθηκε ότι το μισοκαπνισμένο τσιγάρο ήταν κάνναβης βάρους 0,0976 γραμμαρίων ενώ στο ένα καλαμάκι υπήρχε μεταμφεταμίνη βάρους 0,1944 και στο άλλο καλαμάκι μεταμφεταμίνη βάρους 0,1498 και ίχνη κάνναβης και μεταμφεταμίνη στην ζυγαριά. Ουσιαστικά, όπως έχει λεχθεί, ο φάκελος αυτός αφορά κατηγορίες κατοχής κάνναβης και μεταμφεταμίνης καθώς επίσης και χρήση των πιο πάνω ουσιών από τον κατηγορούμενο. Γεγονότα στην Σ40/14 Στις 17/03/2014 και ώρα 15:15 ο κατηγορούμενος ο οποίος βρισκόταν πεζός στον δρόμο έξω από την οικία του, θεάθηκε από αστυφύλακα της Υ.ΚΑ.Ν. να τοποθετεί άγνωστο αντικείμενο στο στόμα του και να απομακρύνεται από το μέρος. Ανακόπηκε από τον Αστ. 2968 όπου κατά την ανακοπή του, έφτυσε στο έδαφος τεμάχιο χαρτιού το οποίο περιείχε ποσότητα κάνναβης και τεμάχιο χαρτιού με μια άσπρη σκόνη. Παραλήφθηκαν ως τεκμήρια, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «είναι δικά μου». Έγινε έρευνα στην οικία του χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Έδωσε κατάθεση στην οποία ανέφερε ότι η κάνναβης η οποία ανευρέθηκε ήταν δική του και την είχε για δική του χρήση. Τα τεκμήρια στάληκαν στο Γενικό Κρατικό Χημείο όπου η ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβης βάρους 0,7774 και στην άσπρη σκόνη δεν ανιχνεύτηκε οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία. Η ευπαίδευτη συνήγορος του 1ου κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορουμένου και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Επίσης, ανάφερε ότι ο 1ος κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών από την ηλικία των 16 ετών και ότι στο παρόν στάδιο κάνει προσπάθειες απεξάρτησης του, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο γι αυτόν. Κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική Βεβαίωση των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Λεμεσού ημερομηνίας 24/04/2012 η οποία αναφέρεται προφανώς σε παλαιότερες προσπάθειες του κατηγορουμένου για απεξάρτηση (βλ. τεκμήριο Α). Περαιτέρω, τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και πρόσφατη Βεβαίωση, ημερομηνίας 10/04/2013 της Μονάδας Απεξάρτησης «ΑΝΩΣΗ» (βλ. τεκμήριο Β) στην οποία αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος νοσηλεύεται από τις 04/04/2014 στην πιο πάνω Μονάδα και ότι το πρόγραμμα διαρκεί για περίοδο 3 - 5 εβδομάδων. Πέραν των πιο πάνω, η συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου σε σχέση με τις κοινωνικο - οικονομικές του συνθήκες. Επιπρόσθετα, αναφορά έγινε στον παράγοντα χρόνο και ότι από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει τέσσερα περίπου χρόνια. Ιδιαίτερη αναφορά όμως, έγινε στην αρχή της συνολικότητας των ποινών και πιο συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Αρ. 1851/12 βρέθηκε ένοχος σε ανάλογης σοβαρότητας ή ακόμη και σοβαρότερης μορφής αδικήματα και του επιβλήθηκε στις 21/06/2013 μέγιστη ποινή φυλάκισης 3 χρόνων η οποία θα προσμετρούσε από τις 20/01/2012, ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση. Προς υποστήριξη των πιο πάνω, κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφο του κειμένου της ποινής ως τεκμήριο Γ. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος εξέτισε την πιο πάνω ποινή και έχει αποφυλακιστεί πρόσφατα. Παραπέμποντας σε νομολογία επί του θέματος, η συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής στην πιο πάνω υπόθεση αλλά δεν έγινε διότι τότε δεν παραδεχόταν τις κατηγορίες ο κατηγορούμενος. Μετά όμως από σχετική τροποποίηση του κατηγορητηρίου παραδέχθηκε και ότι αν γινόταν τότε αυτή θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη αφού αφορά αδικήματα που διαρπάχθηκαν πριν από αυτά για τα οποία καταδικάστηκε ή την ίδια περίοδο. Επίσης, είπε ότι στην περίπτωση αυτή η ποινή δεν θα ήταν διαφορετική και κάλεσε το Δικαστήριο να διατάξει ότι η οποιαδήποτε ποινή επιβληθεί να συντρέχει με αυτή που επιβλήθηκε στην πιο πάνω υπόθεση. Παρά τα πιο πάνω όμως, εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της δεδομένων όλων των συνθηκών της υπόθεσης και ειδικότερα του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης 2 εξέφρασε και αυτός την απολογία και μεταμέλεια της κατηγορουμένης. Τόνισε ιδιαίτερα την άμεση ομολογία της στην Αστυνομία μετά τη σύλληψη της και το γεγονός ότι η ίδια ανέφερε από τότε ότι ντρέπεται για τη διάπραξη των αδικημάτων και για το γεγονός ότι έμπλεξε με αυτές τις υποθέσεις. Επίσης, αναφέρθηκε στο χρόνο που μεσολάβησε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα για να πει ότι έκτοτε δεν έχει απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη. Περαιτέρω, τόνισε τη σημασία του χρόνου παραπέμποντας σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Σε σχέση με τις προσωπικές της συνθήκες, ο συνήγορος της κατηγορουμένης υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Τόνισε τα δύσκολα παιδικά της χρόνια και το γεγονός ότι από την ηλικία των 7 χρόνων έμεινε χωρίς μητέρα. Δυστυχώς λόγω έλλειψη της δέουσας φροντίδας από το Γραφείο Ευημερίας είπε και την έλλειψη καθοδήγησης αφού ο πατέρας της εργαζόταν πολλές ώρες, δεν έγινε κατορθωτό να παραμείνει μακριά από εγκληματική συμπεριφορά και στην ηλικία των 16 χρονών έμπλεξε με κακές παρέες που την ώθησαν εν τέλει στη διάπραξη των αδικημάτων. Από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, η ίδια έχει μεταμορφωθεί και έχουν αλλάξει οι προσωπικές της συνθήκες. Σήμερα, είπε ο συνήγορος της, είναι μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 2 ετών, συζεί με τον πατέρα του παιδιού της και έχει μια σταθερότητα στη ζωή της. Δεν έχει σχέση με ναρκωτικά πλέον και σταμάτησε να παρανομεί. Τότε ήταν ένα νεαρό πρόσωπο ενώ σήμερα είναι μια μητέρα με ένα ανήλικο τέκνο. Επίσης, αναφέρθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χρόνος για τον οποίο η κατηγορούμενη παρέμεινε υπό κράτηση για την υπόθεση αυτή και συγκεκριμένα ότι αυτή τέθηκε υπό κράτηση από τις 07/08/2010 μέχρι τις 23/12/2010 για την υπόθεση αυτή λόγω του ότι δεν μπορούσε να τηρήσει τους όρους εγγύησης της και να θεωρήσει το γεγονός ως ικανοποιητική τιμωρία. Καταλήγοντας, ο συνήγορος της κατηγορουμένης ανέφερε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι η ποινή φυλάκισης είναι αναπόφευκτη τότε, εισηγήθηκε ότι αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Τόνισε ιδιαίτερα το γεγονός ότι η κατηγορούμενη άλλαξε συμπεριφορά, μεταμορφώθηκε, έχει σταματήσει να ασχολείται με τέτοιου είδους ουσίες και ότι είναι μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 2 ετών. Παρά το γεγονός είπε, ότι με βάση το Νόμο 33
(1)/05 υπάρχει εξαίρεση για τις μητέρες που καταδικάζονται για αδικήματα ναρκωτικών, εντούτοις είπε ο παράγοντας αυτός θα πρέπει να συνυπολογιστεί. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές ενώ για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια και αυτό της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκισης πέραν της ποινής του προστίμου. Βέβαια δεν παραγνωρίζεται ότι το Δικαστήριο αυτό έχει εξουσία επιβολής ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνων, όμως οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος και το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Aστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Λεβέντης v. Aστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Πέραν των πιο πάνω, αντλώ δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Επίσης, παραπέμπω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ 297 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορος των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Περαιτέρω, παραπέμπω στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ 356 όπου τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών και ο τρόπος που πρέπει να αντιμετωπίζονται. Συγκεκριμένα παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι τα αδικήματα που έχουν σχέση με το εμπόριο και τη διακίνηση ναρκωτικών προσλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Το στοιχείο της αποτροπής, που στην προκείμενη περίπτωση εξυπηρετεί ένα από τους πιο βασικούς σκοπούς της ποινής, εμφανίζεται να έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων. Πολλοί άνθρωποι έγιναν χρήστες ναρκωτικών επειδή κάποιοι αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό τους όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών κυρίως μεταξύ των νέων οι οποίοι, καθώς φαίνεται, αποτελούν την πιο ευάλωτη ομάδα του πληθυσμού. Οι επικρατούσες συνθήκες στη χώρα μας λόγω της κατοχής, καθιστούν ευκολότερη τη διακίνηση ναρκωτικών από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές. Αυτοί που εμπλέκονται σε τέτοιου είδους συναλλαγές πρέπει να αντιληφθούν ότι η ανάμιξή τους ενέχει σοβαρές γι' αυτούς συνέπειες. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι καθώς και αυτή των περιστάσεων διάπραξης τους, είναι δεδομένη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου την ποσότητα την οποία κατείχαν και είχαν σκοπό να προμηθεύσουν σε άλλο πρόσωπο καθώς επίσης και το γεγονός ότι στην παρούσα λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής ακόμη μια υπόθεση για την 2ην κατηγορούμενη που αφορά πανομοιότυπα αδικήματα με αυτά της παρούσας και συγκεκριμένα κατοχή μικρότερης ποσότητας κάνναβης που διαπράχθηκαν 6 μέρες πριν από την διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας, ενώ για τον 1ον κατηγορούμενο ακόμη, ουσιαστικά, τρεις υποθέσεις, μια που είναι ήδη καταχωρημένη ενώπιον του Δικαστηρίου και ακόμη δύο ποινικοί φάκελοι. Να σημειωθεί επίσης, ότι οι δύο ποινικοί φάκελοι αφορούν υποθέσεις ναρκωτικών όπως αναφέρονται λεπτομερώς ανωτέρω στα γεγονότα ενώ η ποινική υπόθεση 13706/11 αφορά αδικήματα διάρρηξης και κλοπής από κατοικίας. Επίσης, υπόψη λαμβάνονται και όλες οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων όπως εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και η αντίδραση των κατηγορουμένων στην θέα και αντίληψη της Αστυνομίας. Περαιτέρω, έχει προκύψει ότι η προμήθεια των ναρκωτικών από τους κατηγορουμένους θα είχε χρηματικό αντάλλαγμα και οικονομικό όφελος γι αυτούς καθώς επίσης και ότι η προμήθεια αυτή είχε προφανώς προσχεδιαστεί έχοντας υπόψη τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και τον τρόπο συμπεριφοράς του. Τέτοιες ενέργειες και συμπεριφορές είναι απαράδεκτες, ενέχουν κινδύνους για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και θα πρέπει να αποτρέπονται. Κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και ουσιαστικά η διάδοση του αργού θανάτου όπως έχει χαρακτηριστεί, είναι αδίκημα ιδιαίτερης σοβαρότητας και θα πρέπει να αντιληφθούν τα άτομα που εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις ότι τα Δικαστήρια θα είναι αμείλικτα και οι ποινές που θα επιβάλλονται αυστηρότατες. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Aστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135. Προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 λαμβάνω υπόψη μου τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους ανέφεραν στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα τα ακόλουθα: 1) Την παραδοχή, απολογία και μεταμέλεια τους όπως εκφράστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τους συνηγόρους τους. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου την ομολογία και συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές. 2) Το λευκό τους ποινικό μητρώο, στοιχείο που τους δίνει το δικαίωμα να αιτούνται τη μέγιστη δυνατή επιείκεια από το Δικαστήριο. 3) Το γεγονός ότι η κατηγορούμενη 2 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τέτοιου είδους ουσίες πλέον και ότι ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται σε προσπάθεια απεξάρτησης. Τέτοια προσπάθεια, σύμφωνα με τη νομολογία, πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ' ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του χρήστη (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ 82). 4) Το γεγονός ότι επρόκειτο για ναρκωτικά τάξης Β που δεν είναι η σοβαρότερη κατηγορία ναρκωτικών. 5) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και όπως έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους συνηγόρους τους. Ειδικότερα ότι: Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1: α) είναι ηλικίας 26 ετών, άγαμος, άνεργος και λήπτης Δημοσίου Βοηθήματος από την 01ην/03/2014 ύψους €452 μηνιαίως. β) αντιμετωπίζει προβλήματα ουσιοεξαρτήσεων και διαταραχής προσωπικότητας. Σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε τη χρήση ουσιών (κάνναβη, έκσταση, ηρωίνη). γ) ήταν εντεταγμένος σε θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης και σήμερα παρακολουθείται από την Ανοικτή Θεραπευτική Κοινότητα Εξαρτημένων Ατόμων «Η ΤΟΛΜΗ» στην Πάφο και από τις 20/03/2014 παρακολουθείται από τη Μονάδα Αποτοξίνωσης «Άνωση» στη Λεμεσό, με σκοπό την ένταξη του και πάλι στο πρόγραμμα. δ) υπήρξε δύο φορές κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές για υποθέσεις ναρκωτικών και διαρρήξεων. Σε σχέση με την κατηγορούμενη 2: α) είναι ηλικίας 25 χρονών, άνεργη και μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας δύο χρονών η οποία συζεί με 24 χρόνο αγγλικής καταγωγής. β) οι γονείς της χώρισαν όταν η ίδια ήταν ηλικίας 7 χρονών και την φροντίδα της ίδιας και του αδελφού της, ηλικίας 11 μηνών ανέλαβε ο πατέρας της αφού η μητέρα της δημιούργησε σχέση με διαζευγμένο άντρα και έφυγε μαζί του. γ) η οικογένεια της επιβλέπετο προληπτικά από το Γραφείο Ευημερίας για αρκετά χρόνια, με σκοπό την επίβλεψη της φροντίδας και προστασίας των ανηλίκων. δ) η κατηγορούμενη βίωσε αρκετές δυσκολίες και προβλήματα, λόγω της εγκατάλειψης της μητέρας της και την πολύωρη απασχόληση του πατέρα της στην εργασία του σαν οδηγός. ε) σε ηλικία 16 χρονών έμπλεξε με κακές παρέες και ξεκίνησε τη χρήση απαγορευμένων ουσιών, την οποία διέκοψε το 2010, όταν συνελήφθηκε για χρήση και διακίνηση ουσιών και παρέμεινε σαν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές για περίοδο 4 μηνών. στ) οι ανάγκες της κατηγορούμενης και του ανήλικου τέκνου της καλύπτονται από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων και η οικογένεια επιβλέπεται προληπτικά με σκοπό την επίβλεψη της φροντίδας και προστασίας του ανήλικου τέκνου της. Πέραν των πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου προς όφελος της κατηγορουμένης 2 το γεγονός ότι παρέμεινε υπόδικος για την υπόθεση αυτή για περίοδο 4 ½ περίπου μηνών λόγω αδυναμίας συμμόρφωσης με τους όρους εγγύησης που τέθηκαν σε αυτήν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Αντώνη Σάββα Παντελή
(2000)2 Α.Α.Δ. 384). Επίσης, υπόψη μου θα λάβω τα όσα ο συνήγορος της ανέφερε σχετικά με τον τρόπο ζωής της κατηγορούμενης και ότι αυτός από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων και μέχρι σήμερα έχει αλλάξει, η ίδια έχει μεταμορφωθεί και προσπαθεί να ανταποκριθεί στο γονεϊκό της ρόλο. Στο σημείο αυτό όμως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι παρόλο που οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι ήσσονος σημασίας καθότι εκείνο το οποίο προέχει είναι η αποτροπή και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους (βλ. Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Reslan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127 και Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαχαραλάμπους
(2007)2 Α.Α.Δ. 11). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.» Πέραν των πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή και ο οποίος ανέρχεται στα 3 χρόνια και 10 περίπου μήνες. Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι για την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της υπόθεσης, πέραν από την επιλογή των κατηγορουμένων να αρνηθούν τις κατηγορίες που ήταν δικαίωμα τους, μερίδιο ευθύνης φέρει και ο κατηγορούμενος 1, εξαιτίας του οποίου η υπόθεση αναβλήθηκε σε κάποιες δικασίμους. Παρόλα αυτά όμως, φαίνεται ότι για το μεγαλύτερο μέρος της καθυστέρησης δεν φέρουν ευθύνη οι κατηγορούμενοι. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο μεσοδιάστημα αυτό δεν παρατηρείται οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του 1ου κατηγορουμένου ούτε έχουν τεθεί οποιαδήποτε στοιχεία ενώπιον μου προς αυτήν την κατεύθυνση. Το γεγονός ότι στο μεσοδιάστημα καταδικάστηκε σε άλλη υπόθεση και η παρούσα θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη είναι κάτι το οποίο θα εξεταστεί ξεχωριστά και σχετίζεται με την αρχή της συνολικότητας της ποινής. Σε σχέση με την 2ην κατηγορούμενη, θα πρέπει να αναφερθεί ότι έκτοτε και μέχρι σήμερα υπάρχει κάποια αλλαγή στις προσωπικές της συνθήκες, αφού αυτή σήμερα είναι μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 2 ετών, στοιχείο που θα ληφθεί υπόψη. Επίσης, υπόψη θα ληφθεί και το γεγονός και μόνο ότι αντικειμενικά έχει παρέλθει τόσο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτης κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Γενικός Εισαγγελέας v. Bαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 638, Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365 σε σχέση με τον τρόπο που λαμβάνεται υπόψη η καθυστέρηση ως μετριαστικός παράγοντας. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι ούτε ο παράγοντας χρόνος υπό τις παρούσες περιστάσεις από μόνος του θα μπορούσε να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής δεδομένης και της ανάγκης που υπάρχει για αποτροπή για τέτοιου είδους αδικήματα. Θα ληφθεί σοβαρά υπόψη όμως η καθυστέρηση αυτή και θα παίξει ρόλο στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο, όπως ήταν και η εισήγηση της υπεράσπισης για τον 1ον κατηγορούμενο, η παρούσα υπόθεση να είχε ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 1851/12 Ε.Δ.Πάφου. Είναι γεγονός ότι στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε της ίδιας φύσης με την παρούσα αδικήματα δηλαδή αδικήματα που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή ναρκωτικών διαφόρων τάξεων με σκοπό την προμήθεια (βλ. τεκμήριο Γ). Θα πρέπει να αναφερθεί επίσης, ότι η παρούσα υπόθεση δεν είχε ζητηθεί από την υπεράσπιση να ληφθεί υπόψη στην πιο πάνω υπόθεση κατά το στάδιο της επιβολής ποινής. Ο λόγος ήταν διότι ο κατηγορούμενος δεν παραδεχόταν τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε στην παρούσα τότε. Παρά το γεγονός ότι στην παρούσα διακόπηκαν οι κατηγορίες 1 και 7 και ακολούθησε η παραδοχή του κατηγορουμένου στις υπόλοιπες, εντούτοις δεν φάνηκε ούτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι κατά το στάδιο της επιβολής της ποινής στην πιο πάνω υπόθεση ζητήθηκε από την υπεράσπιση να γίνει κάτι τέτοιο και η κατηγορούσα αρχή αρνείτο. Παρόλα αυτά όμως, φαίνεται ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει με την παρούσα ο κατηγορούμενος διαπράχθηκαν πριν από τα αδικήματα της πιο πάνω υπόθεσης που επιβλήθηκε ποινή στον κατηγορούμενο και είναι της ίδιας φύσης και ως εκ τούτου θεωρώ ότι η παρούσα θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής της ποινής στην πιο πάνω υπόθεση αν ζητείτο κάτι τέτοιο. Βασικό στοιχείο της αρχής της συνολικότητας της ποινής είναι ο κατηγορούμενος να τιμωρείται μια φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά που έλαβε χώρα κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ή περίοδο και η ποινή στην περίπτωση που αυτή θα είναι διαδοχική με ποινή που επιβλήθηκε σε άλλη υπόθεση να μην καταλήγει να είναι πάνω από το κανονικό επίπεδο των ποινών που επιβάλλονται για το πιο σοβαρό αδίκημα (βλ. Χριστοφόρου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 443, Παναγιώτης Γ. Δημητρίου (Μιχαήλ) v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 27, Θεοδώρου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφεση Αρ. 72/2010, ημερ. 19/09/2011, Κέρκης v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 433 και Μιχάλης Παραρε v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 46/2013, Ημερομηνίας 20/03/2013). Παραπέμπω επίσης, στην Δημήτρης Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 99/12, Ημερ. 22/01/2013 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, εκεί όπου μια υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη και δεν λήφθηκε, αυτό δυνατό να αποτελέσει λόγο για μείωση της ποινής που επιβλήθηκε κατά τη μεταγενέστερη εκδίκαση του αδικήματος. Ωστόσο, όπως η νομολογία επισημαίνει, θέση που μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους, δεν είναι βέβαιο σε μια τέτοια περίπτωση ποια θα ήταν η ποινή που θα επιβαλλόταν στην προηγούμενη υπόθεση αν είχε ζητηθεί η μεταγενέστερη υπόθεση να ληφθεί υπόψη και δεν λήφθηκε.» Επομένως, θα λάβω υπόψη μου το γεγονός αυτό ως μετριαστικό παράγοντα υπέρ του κατηγορουμένου. Θα πρέπει να διευκρινιστεί όμως, ότι με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου ο κατηγορούμενος έχει εκτίσει την ποινή που του επιβλήθηκε στην πιο πάνω υπόθεση ή αυτός έχει αποφυλακιστεί. Ως εκ τούτου, η όποια ποινή επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση δεν είναι δυνατό να συντρέχει με την ποινή που επιβλήθηκε στην άλλη υπόθεση. Απλώς θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και θα ληφθεί υπόψη ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην άλλη υπόθεση και το γεγονός αυτό θα αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα και θα παίξει ρόλο στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί. Προτού καταλήξω στην επιβολή της ποινής, θα πρέπει να εξεταστεί και η αρχή της ισότητας των παραβατών η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 28.1 του Συντάγματος. Εκείνο που διασφαλίζεται με το εν λόγω άρθρο είναι ότι ίσα και όμοια πράγματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Εκείνο που προκύπτει από τη νομολογία επί του θέματος είναι ότι το πιο πάνω άρθρο, δεν προϋποθέτει την εξομοίωση των ανομοίων, ούτε παρεμβάλει κώλυμα σε διακρίσεις μεταξύ των ανομοίων οι οποίες δικαιολογούνται από την ανομοιότητα τους. Εκεί όπου τα δεδομένα δικαιολογούν τη μεταξύ των κατηγορουμένων διαφοροποίηση, η διαφοροποίηση είναι επιτρεπτή και δεν οδηγεί σε παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου που επηρεάζεται. Στην Μιχάλης Καλαθάς v. Γενικός Εισαγγελέας
(2002)2 Α.Α.Δ. 38 λέχθηκε ότι ο όρος «ίσοι ενώπιον του νόμου» στο άρθρο 28.1 του Συντάγματος δεν μεταδίδει την εικόνα της αριθμητικής ισότητας αλλά προβλέπει στη διασφάλιση και κατοχύρωση του ατόμου μόνο εναντίον αυθαίρετων διακρίσεων χωρίς να αποκλείει εύλογες διακρίσεις οι οποίες πρέπει να γίνονται λόγω της ιδιάζουσας φύσης των πραγμάτων (βλ. επίσης Τάσος Φιλίππου v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 360, Λούκας Παναγιώτου Κακουρή και Άλλος v. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 391 και Γιαννάκης Ξυδιάς & Άλλος v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Περαιτέρω, στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194). Στην παρούσα περίπτωση εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι ότι για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα για τον 1ον κατηγορούμενο λαμβάνονται υπόψη ακόμη ουσιαστικά τρεις υποθέσεις ως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Τα αδικήματα της παρούσα διαπράχθηκαν στις 07/08/2010 ενώ αυτά της Ποινικής Υπόθεσης Αρ. 13706/11 στις 18/01/2011 και αφορούν κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής ενώ αυτά των ποινικών φακέλων Σ38/14 και Σ40/14 αφορούν επίσης υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών ουσιών, αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 15 και 17/03/2014, αμέσως μάλιστα μετά την αποφυλάκιση του όπως έχει διαφανεί. Από την άλλη, για την 2ην κατηγορούμενη λαμβάνεται υπόψη μόνο μια υπόθεση, η Ποινική Υπόθεση αρ. 7575/12 Ε.Δ.Πάφου, η οποία αφορά αδικήματα, ουσιαστικά, κατοχής μικρής ποσότητας κάνναβης και χρήσης τα οποία διαπράχθηκαν την ίδια περίοδο με τα αδικήματα της παρούσας. Συγκεκριμένα, διαπράχθηκαν μόλις 6 μέρες προηγουμένως δηλαδή την 01ην/08/
- Τα πιο πάνω, θεωρώ ότι θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των κατηγορουμένων και συγκεκριμένα δια τη επιβολής αυστηρότερης και μεγαλύτερης ποινής στον 1ον κατηγορούμενο. Παρόλα αυτά, έλαβα υπόψη μου το γεγονός ότι προς όφελος του 1ου κατηγορουμένου λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας και το γεγονός ότι η παρούσα θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 1851/12 κάτι το οποίο θα παίξει σημαντικό ρόλο στην κατάληξη του Δικαστηρίου για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί σε αυτόν και η οποία θα είναι ουσιωδώς μικρότερη από αυτήν που θα επιβαλλόταν εν όψει όλων περιστάσεων της παρούσας. Ως εκ τούτου, έχω καταλήξει όπως μη προβώ σε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στο είδος και στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί στους κατηγορούμενους, εν όψει και του γεγονότος ότι δεν διαφαίνεται και οποιοσδήποτε διαφορετικός ρόλος συμμετοχής στη διάπραξη των αδικημάτων. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω, καταλήγω ότι η καταλληλότερη ποινή στην παρούσα είναι αυτή της φυλάκισης. Τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά, βρίσκονται σε έξαρση και απαιτείται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Οποιαδήποτε άλλη ποινή θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα και δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς του Νόμου. Όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία των κατηγορουμένων λήφθηκαν υπόψη αλλά αυτά θα παίξουν ρόλο στο ύψος της ποινής και όχι στο είδος της. Καταληκτικά και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκια προς το πρόσωπο των κατηγορουμένων, επιβάλλονται σε αυτούς οι ακόλουθες ποινές: Στην 2ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 6 μηνών σε έκαστο από τους κατηγορούμενους. Στην 3ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 8 μηνών σε έκαστο από τους κατηγορούμενους. Στην 4ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών στον κατηγορούμενο
- Στην 5ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών, στον κατηγορούμενο
- Στην 6ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών, στην κατηγορούμενη
- Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Επίσης, για σκοπούς επιβολής των πιο πάνω ποινών λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις 13706/11 Ε.Δ.Πάφου που αφορά τον 1ον κατηγορούμενο καθώς και οι ποινικοί φάκελοι Σ38/14 και Σ40/14 ενώ για την 2ην κατηγορούμενη η Υπόθεση Αρ. 7575/12 Ε.Δ.Πάφου. Έχοντας υπόψη μου την επιβολή των πιο πάνω ποινών φυλάκισης, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης αυτών ως ήταν και η εισήγηση των συνηγόρων υπεράσπισης και για τους δύο κατηγορούμενους. Προς το σκοπό αυτό έχω υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε και τις αρχές για αναστολή των ποινών φυλακίσεως που καθιέρωσε η νομολογία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Η σοβαρότητα των αδικημάτων και οι περιστάσεις διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Επίσης, το κίνητρο των κατηγορουμένων ήταν η πώληση των ναρκωτικών και η διάδοση του αργού θανάτου με σκοπό το οικονομικό όφελος, στοιχείο ιδιαίτερα σοβαρό. Είναι γεγονός ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου, στοιχείο που τους δίνει τη δυνατότητα να έχουν καλύτερη απαίτηση για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεως. Σε σχέση με το κατά πόσο υπάρχει έμπρακτη μεταμέλεια των κατηγορουμένων, εδώ θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός των δύο κατηγορουμένων. Εκείνο το οποίο προκύπτει για τον 1ον κατηγορούμενο σε σχέση με τη συμπεριφορά του μετά τη διάπραξη των αδικημάτων φαίνεται και ανωτέρω με τα όσα έχουν αναφερθεί και από τις υπόλοιπες υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη. Παρόλο που δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στην παρούσα υπόθεση μόνο, εντούτοις δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις, τα αδικήματα των οποίων διαπράχθηκαν σε μεταγενέστερους χρόνους από τη διάπραξη των παρόντων αδικημάτων. Μάλιστα στην υπόθεση αρ. 13706/11 τα αδικήματα που λαμβάνονται υπόψη είναι και διαφορετικής υφής από αυτά της παρούσας αφού αφορούν διάρρηξη και κλοπή και διαπράχθηκαν 6 περίπου μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας. Περαιτέρω, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι οι ποινικοί φάκελοι που λαμβάνονται υπόψη προέκυψαν στις 15 και 17/03/2014, αμέσως μάλιστα μετά την αποφυλάκιση του. Όλα αυτά καταδεικνύουν την μετέπειτα συμπεριφορά του η οποία κάθε άλλο παρά έμπρακτη μεταμέλεια καταδεικνύει για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στην παρούσα. Το ίδιο όμως δεν φαίνεται να συμβαίνει με την 2ην κατηγορούμενη, η οποία ουσιαστικά επέδειξε μια παραβατική συμπεριφορά την ίδια χρονικά περίοδο. Τα αδικήματα της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα διαπράχθηκαν μόλις 6 μέρες προηγουμένως. Φαίνεται ότι επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό για την κατηγορούμενη αφού έκτοτε και μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει σχεδόν 4 χρόνια δεν έχει υποπέσει σε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, κάτι το οποίο, σε συνδυασμό και με την συμπεριφορά της κατά τη σύλληψη της για την παρούσα υπόθεση και τη συνεργασία και απολογία της στις Αστυνομικές Αρχές, καταδεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια της. Πέραν των πιο πάνω, έχω στρέψει τη προσοχή μου και στις προσωπικές συνθήκες και των δύο κατηγορουμένων όπως έχουν προκύψει και τεθεί ενώπιον μου. Πέραν του ότι οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων 1 και 2 έχουν ληφθεί υπόψη ανωτέρω για σκοπούς μετριασμού της ποινής, θα εξετάσω στο παρόν στάδιο κατά πόσο είναι τέτοιες που θα μπορούσαν από μόνες τους ή από κοινού με τα ανωτέρω να δικαιολογήσουν την αναστολή εκτέλεση των ποινών φυλάκισης. Σε σχέση με τον 1ον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα ουσιοεξάρτησης και διαταραχή προσωπικότητας και ότι από τις 04/04/2014 νοσηλεύεται στην Μονάδα Απεξάρτησης «ΑΝΩΣΗ». Επίσης, υπόψη θα πρέπει να ληφθεί και το γεγονός ότι προσπάθειες για απεξάρτηση έγιναν και τα προηγούμενα χρόνια από τον κατηγορούμενο χωρίς επιτυχία, όπως φαίνεται στην 3ην σελίδα της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου ότι στο παρελθόν παρακολουθείτο από ψυχίατρο λόγω των προβλημάτων ουσιοεξάρτησης ενώ στο παρόν στάδιο δεν παρακολουθείται. Δεν παραγνωρίζω επίσης και το γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην άλλη υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και την επιθυμία του να αλλάξει τρόπο ζωής. Αυτά όμως, έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη ανωτέρω κατά την επιμέτρηση της ποινής και αντικατοπτρίζονται στο ύψος αυτής και δεν θεωρώ ότι όλα τα ανωτέρω θα μπορούσαν, είτε από μόνα τους είτε από κοινού με τα πιο πάνω που ανέφερα να δικαιολογήσουν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβληθήκαν για τον κατηγορούμενο 1. Σε σχέση με την 2ην κατηγορούμενη θα λάβω υπόψη μου τις δυσκολίες που πέρασε στην παιδική της ηλικία και την απουσία της μητέρας της από το σπίτι όταν αυτή ήταν μόλις 7 χρονών. Πέραν τούτου, φαίνεται ότι απών από το σπίτι ήταν και ο πατέρας της λόγω της απασχόλησης του και η ίδια από την πιο πάνω ηλικία αναλάμβανε την φροντίδα και προστασία του μικρότερου αδελφού της καθώς και την ευθύνη του νοικοκυριού της. Παρόλο που η οικογένεια της κατηγορούμενης παρακολουθείτο από το Γραφείο Ευημερίας, εντούτοις φαίνεται ότι η έλλειψη καθοδήγησης από τους γονιούς της και η απουσία τους από το σπίτι είχε ως αποτέλεσμα, στην ευαίσθητη ηλικία των 16 χρονών να μπλέξει με κακές παρέες και να ξεκινήσει τη χρήση απαγορευμένων ουσιών. Κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ήταν ηλικίας 21 ετών περίπου και αμέσως μετά τη σύλληψη της έχει διακόψει τη χρήση τέτοιων ουσιών και την οποία σχέση με ναρκωτικά. Επίσης, ένα άλλο σημαντικό στοιχείο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι έκτοτε η κατηγορούμενη φαίνεται να έχει αλλάξει τρόπο ζωής και απέχει από οποιεσδήποτε εγκληματικές δραστηριότητες. Κατά το έτος 2011 γνώρισε το συμβίο της με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 2 χρονών σήμερα και παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αλλά και τα προβλήματα και δυσκολίες που βίωσε κατά την παιδική της ηλικία προσπαθεί να ανταποκριθεί όσο το δυνατό στο γονεϊκό της ρόλο και στις υπόλοιπες υποχρεώσεις. Εν όψει όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την αναστολή των ποινών φυλάκισης ξεχωριστά για τους κατηγορούμενους, αφού υπάρχουν διαφορετικά στοιχεία για τον κάθε ένα και ιδιαίτερα επικεντρώνομαι στις προσωπικές τους συνθήκες και θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρξει διαφοροποίηση στον τρόπο αντιμετώπισης τους και άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τον 1ον κατηγορούμενο, όπως προκύπτει και από τα ανωτέρω που ανέφερα, δεν διαπιστώνω οτιδήποτε που να δικαιολογούσε την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης. Τα αδικήματα είναι σοβαρά, χρήζουν αποτροπής και πέραν των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου που δεν είναι τέτοιες ως αναφέρθηκε και ανωτέρω που να δικαιολογούν την αναστολή, δεν διαπιστώνεται και η οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια του, αφού η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του δεν καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Σε σχέση με την 2ην κατηγορούμενη, η διαπίστωση για την σοβαρότητα των αδικημάτων δεν μπορεί να είναι διαφορετική από αυτή που μόλις αναφέρθηκε ανωτέρω. Έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί όμως, για την περίπτωση της κατηγορούμενης αυτής κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορούσε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος της για αναστολή. Αφού έλαβα υπόψη μου το λευκό της ποινικό μητρώο, την έμπρακτη μεταμέλεια της, την μεταμόρφωση της και την αλλαγή στον τρόπο ζωής της, το γεγονός ότι δεν έχει απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη παρά το χρονικό διάστημα που παρήλθε, το γεγονός ότι έχει παραμείνει υπό κράτηση για περίοδο περίπου 4 ½ μηνών για την υπόθεση αυτή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σήμερα είναι και μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας μόλις δύο ετών, προστάτης αυτού και παράλληλα προσπαθεί να ανταποκριθεί στον γονεϊκό της ρόλο παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και τα δύσκολα χρόνια που η ίδια βίωσε, έχω καταλήξει όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του αιτήματος της για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Και τούτο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και το ότι με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου δεν διαφαίνεται να αποτελεί κίνδυνο πλέον για την κοινωνία αλλά και σε μια προσπάθεια του Δικαστηρίου να δώσει την ευκαιρία στην κατηγορουμένη να αντιληφθεί τις ευθύνες της ως μητέρα ενός ανήλικου τέκνου και το καθήκον να βρίσκεται δίπλα του αλλά και την υποχρέωση της να απέχει από οποιεσδήποτε εγκληματικές δραστηριότητες. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, το αίτημα του 1ου κατηγορουμένου για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης δεν δικαιολογείται ενώ σε σχέση με την 2η κατηγορούμενη κρίνω ότι αυτό δικαιολογείται γι αυτό οι ποινές φυλακίσεως που επιβλήθηκαν σε αυτήν αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο αρ. 1 να αρχίζουν να προσμετρούν από την ημέρα που θα εντοπιστεί και συλληφθεί και θα μεταφερθεί στις Κεντρικές Φυλακές για την έκτιση τους Τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα τα ναρκωτικά να κατασχεθούν και να καταστραφούν ενώ τα δύο κινητά τηλέφωνα να επιστραφούν στους κατηγορούμενους και/ή στους νόμιμους δικαιούχους τους. Το ποσό των €150 που αφορά τα έξοδα στην υπόθεση αυτή να καταβληθεί από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια της Υπόθεσης Αρ. 7575/12 Ε.Δ.Πάφου και συγκεκριμένα τα ναρκωτικά να κατασχεθούν και να καταστραφούν. €45 έξοδα να καταβληθούν από την κατηγορούμενη. €45 έξοδα που αφορούν την Υπόθεση Αρ. 13706/11 Ε.Δ.Πάφου να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια των ποινικών φακέλων Σ38/14 και Σ40/14 και συγκεκριμένα τα ναρκωτικά και οτιδήποτε άλλο σχετικό να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο