ZENONAS SUNSET LIMITED ν. J.K. FASHIONART LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6845/14, 8/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B139 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΑΓΙΟΜΑΜΙΤΗ, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6845/14 Μεταξύ: ZENONAS SUNSET LIMITED, εκ Κάτω Πάφου Κατηγορούσα Αρχή και
- J.K. FASHIONART LIMITED
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (ΚΥΡΣΟΦ) (Διευθυντής)
- Α.Ν. IOANNOU CONSTRUCTION LIMITED
- ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Διευθυντής Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 8, Αυγούστου 2014 Για Παραπονούμενους/Αιτητές: κ. Ηλιάδης Για Κατηγορούμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γεωργιάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Παραπονούμενοι - Αιτητές (για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης θα καλούνται στη συνέχεια ως οι «Αιτητές») καταχώρησαν στις 16.7.14 μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνταν την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάζει τους Κατηγορούμενους - Καθ' ων η Αίτηση (για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης θα καλούνται στη συνέχεια ως οι «Καθ' ων η Αίτηση») και/ή τους υπαλλήλους τους όπως τερματίσουν τις οικοδομικές και /ή προσθήκες και/ή εργασίες για αλλαγή χρήσης του καταστήματος αρ.17 σε σνακ μπαρ και /ή take away και/ή παγωταρία που άρχισαν και συνεχίζουν να κάνουν στο συνιδιόκτητο κατάστημα (1/4 μερίδιο) αρ.17 της παραπονούμενης/αιτήτριας, το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αποστόλου Παύλου με αρ. εγγραφής 0-5279, αρ. τεμαχίού ΕΠΙ 354, Φ. Σχ. 51/180202 , τμήμα 2, στην Κάτω Πάφο της Επαρχίας Πάφου και χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Δήμο Πάφου. Το Δικαστήριο επιλήφθηκε αυθημερόν της πιο πάνω μονομερούς αίτησης και εξέδωσε την ίδια ημέρα το αιτούμενο διάταγμα ορίζοντας το επιστρεπτέο στις 23.7.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 28.7.14 ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρουν οκτώ λόγους ένστασης. Ακολούθως το προσωρινό διάταγμα ορίστηκε για ακρόαση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, οι διάδικοι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Ως εκ τούτου θα βασιστώ στους ισχυρισμούς που καταγράφονται στις υποστηρικτικές ενόρκους δηλώσεις της αίτησης και της ένστασης αντίστοιχα. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δημήτρη Πιττοκοπίτη (στο εξής η «ένορκη δήλωση των Αιτητών»), ο οποίος είναι Διευθυντής των Αιτητών. Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι Αιτητές είναι συνιδιοκτήτες κατά ¼ μερίδιο του υποστατικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση από τις 9.7.14 παράνομα άρχισαν και συνεχίζουν διάφορες εργασίες και/ή προσθήκες και/ή μετατροπές στο υποστατικό για μετατροπή του σε σνακ μπαρ και/ή take away και/ή παγωταρία χωρίς να ενημερώσουν τους Αιτητές για την εν λόγω πρόθεση τους και χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια αλλαγής χρήσης του υποστατικού από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Πάφου. Οι εν λόγω εργασίες, οι οποίες άρχισαν χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων η συγκατάθεση των Αιτητών και η απαραίτητη άδεια από τον Δήμο Πάφου, θα έχουν ως αποτέλεσμα την παράνομη μετατροπή και αλλοίωση του υποστατικού προς ζημιά των Αιτητών. Επίσης, υπάρχει το ενδεχόμενο ο Δήμος Πάφου να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον των Παραπονουμένων ως συνιδιοκτητών του υποστατικού για τις πιο πάνω παράνομες ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρόλο που ειδοποιήθηκαν για να αναστείλουν και/ή τερματίσουν τις εργασίες για μετατροπή του υποστατικού, συνεχίζουν και δεν έχουν πρόθεση να τις αναστείλουν εκτός και αν διαταχθούν από το Δικαστήριο. Από την άλλη μεριά, οι Καθ' ων η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του Δημήτρη Κυριάκου Κυρσόφ (στο εξής η «ένορκη δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση») που υποστηρίζει την ένσταση τους αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 20.8.10 (Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) ενοικίασαν τα υποστατικό από τους ιδιοκτήτες του περιλαμβανομένων των Αιτητών. Όπως φαίνεται από το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο το υποστατικό συμφωνήθηκε ότι θα χρησιμοποιείται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ως "take away" για την πώληση σάντουιτς, χυμών, παγωτών και άλλων συναφών προϊόντων. Αποτελούσε δε εξυπακουόμενο όρο και υποχρέωση όλων των ιδιοκτητών ότι θα υπόγραφαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα για εξασφάλιση από τον Δήμο Πάφου άδειας λειτουργίας του υποστατικού για τον λόγο που αυτό ενοικιάστηκε. Οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν τόσο προφορικά όσο και γραπτά με επιστολές ημερομηνίας 12.7.11 και 5.8.11 (Τεκμήρια Β και Γ αντίστοιχα της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) από όλους τους συνιδιοκτήτες του υποστατικού όπως υπογράψουν τις απαραίτητες αιτήσεις και τα αρχιτεκτονικά σχέδια για να υποβληθούν στο Δήμο Πάφου προκειμένου να καταστεί δυνατή η έκδοση της απαιτούμενης πολεοδομικής άδειας για την μετατροπή και λειτουργία του υποστατικού ως "take away'. Όλοι οι συνιδιοκτήτες πλην των Αιτητών υπέγραψαν τις πιο πάνω αναφερόμενες αιτήσεις. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 υπέβαλαν στις 19.10.11 την αίτηση υπ' αρ. 144/11 στο Δήμο Πάφου για μετατροπή της χρήσης του υποστατικού σε "take away". Ο Δήμος Πάφου όμως, ενημέρωσε τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν ήταν δυνατή η προώθηση της αίτησης τους διότι αυτή θα έπρεπε να υπογραφεί από όλους τους συνιδιοκτήτες του υποστατικού. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών την αγωγή με αρ. 3006/13 Ε.Δ. Πάφου (Τεκμήριο Δ της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) με την οποία, μεταξύ άλλων, αξιώνουν αποζημιώσεις και διατάγματα που να διατάσσουν τους Αιτητές να υπογράψουν την αίτηση υπ' αρ. 144/11 και να προβούν σε κάθε ενέργεια που απαιτείται για την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας για το υποστατικό προκειμένου να μπορεί το τελευταίο να λειτουργήσει ως "take away". Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ανέθεσαν στους Καθ' ων η Αίτηση 3 την εκτέλεση εργασιών ανακαίνισης του υποστατικού, οι οποίες εργασίες ουδόλως αποσκοπούν στην μετατροπή του υποστατικού σε "take away", σνακ μπαρ ή παγωταρία. Μάλιστα οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν πριν την έναρξη των εργασιών σχετική επιστολή στο Δήμο Πάφου ημερομηνίας 3.6.14 (Τεκμήριο Ε της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) και ενημέρωσαν για την πρόθεση τους να προχωρήσουν στις εν λόγω εργασίες. Ο Δήμος Πάφου με επιστολή του ημερομηνίας 27.6.14 ( Τεκμήριο Στ της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) απάντησε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι εφόσον οι εν λόγω εργασίες δεν συνιστούσαν διαφοροποίηση της εξωτερικής όψης και/ή νέο εσωτερικό διαχωρισμό με τοίχους, τότε δεν απαιτείτο άδεια. Τέλος, οι Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών και αναφέρουν ότι οι Αιτητές δεν έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από την ακύρωση του επίδικου διατάγματος. Ένας από τους λόγους ένστασης που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι οι Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή απέκρυψαν σχετικά γεγονότα και/ή δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια. Από την στιγμή που το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς έχει τεράστια σημασία και πρέπει να εξεταστεί πριν από οτιδήποτε άλλο το κατά πόσο οι Αιτητές όντως παραβίασαν το καθήκον αποκάλυψης. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παραβίαση του καθήκοντος αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, τότε, το Δικαστήριο ακυρώνει το διάταγμα που εξέδωσε μονομερώς. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Γρηγορίου κ.α ν. Χριστοφόρου κ.α
(1995)1 Α.Α.Δ 248 είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τυχόν παραβίαση του εν λόγω καθήκοντος: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. (Βλ. Attorney-General and Another (No. 2) v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349· NationalLine v. Ship "Sunset"
(1986)1 C.L.R. 393, σελ. 406-412· Zachariades Ltd v.Economides
(1989)1 C.L.R. 437, σελ. 443, 446· Άνθιμος Δημητρίου v. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων,
(1990)1 A.A.Δ. 351· Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. και Άλλου,
(1992)1(A) Α.Α.Δ. 360· και Χριστιάνα Στυλιανού, διά της μητρός αυτής Έλλης Στυλιανού ως πλησιεστέρας συγγενούς και φίλης, v. Ανδρέα Στυλιανού,
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583.)». Τα σημεία της ισχυριζόμενης απόκρυψης ή μη αποκάλυψης, όπως αυτά προσδιορίζονται στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, είναι τα ακόλουθα: «(α) ενοικίασαν το επίδικο κατάστημα στους Καθ΄ων η αίτηση αρ.1 σαν «Take Away» για την πώληση σάντουιτς, χυμών, παγωτών κα άλλων συναφή προϊόντων. (β) αποτελούν το μοναδικό λόγο που η Αρμόδια Αρχή δεν έχει παραχωρήσει στους Καθ΄ ων η Αίτηση αρ.1 άδεια για αλλαγή χρήσης του καταστήματος σαν «Take Away», καθώς είναι οι μοναδικοί από τους 8 συνιδιοκτήτες που αρνούνται να υπογράψουν τη συγκατάθεση τους για έκδοση της εν λόγω άδειας. (γ) εναντίον τους έχει καταχωρηθεί από τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ.1 η αγωγή με αρ.3006/13 ενώπιον του Ε. Δ. Πάφου με την οποία οι τελευταίοι αξιώνουν, ανάμεσα σε άλλα, αποζημιώσεις και διατάγματα που να διατάσσουν του Αιτητές να υπογράψουν την Αίτηση με αριθμό 144/11 στον Δήμο Πάφου και να προβούν σε κάθε δήλωση , υπογραφή, αίτηση και κάθε άλλη ενέργεια που απαιτείται για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας για το κατάστημα σαν «Take Away».» Αυτό το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα είναι το κατά πόσο τα πιο πάνω αναφερόμενα δεν έχουν αποκαλυφθεί από τους Αιτητές. Από την μελέτη της ένορκης δήλωσης των Αιτητών, προκύπτει ότι οι τελευταίοι δεν έθεσαν τα πιο πάνω ζητήματα ενώπιον του Δικαστηρίου όταν αιτήθηκαν και εξασφάλισαν μονομερώς το επίδικο διάταγμα. Το επόμενο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσο πρόκειται για ουσιώδη γεγονότα τα οποία, αν ήταν γνωστά στο Δικαστήριο, θα επηρέαζαν την κρίση του. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v The Timberland Co of USA
(1997)1Γ Α.Α.Δ 1791, τονίστηκε πως αν ένα γεγονός είναι ουσιώδες προσδιορίζεται σε αναφορά με τα επίδικα θέματα. Ουσιώδες είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την χορήγηση ή μη του αιτούμενου διατάγματος. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα: «Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί, σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονότα γνωστά στον Αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Περαιτέρω στην αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)I W.L.R. η οποία έχει υιοθετηθεί από τα Δικαστήρια μας, διατυπώθηκαν 7 προτάσεις σε σχέση με το ζήτημα της αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Η 2η και η 6η πρόταση αναφέρουν τ΄ ακόλουθα σχετικά (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «(ii).The material facts are those which it is material for the judge to know in dealing with the application as made;. (vi) Whether the fact not disclosed is of sufficient materiality to justify or require immediate discharge of the order without examination of the merits depends on the importance of the fact to the issues which were to be decided by the judge on the application. The answer to the question whether the non-disclosure was innocent, in the sense that the fact was not known to the applicant or that its relevance was not perceived, is an important consideration but not decisive by reason of the duty on the applicant to make all proper inquiries and to give careful consideration to the case being presented.» Τα ζητήματα που δεν αποκάλυψαν οι Αιτητές είναι ξεκάθαρο ότι σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Οι Καθ' ων η Αίτηση αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων, την κατηγορία της αλλαγής χρήσης του υποστατικού από κατάστημα σε σνακ μπαρ και/ή take away και/ή παγωταρία. Όπως όμως προκύπτει από το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση) η συμφωνηθείσα χρήση του υποστατικού ήταν ως take away για την πώληση σάντουιτς, χυμών, παγωτών κλπ. Επίσης, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση οι λοιποί συνιδιοκτήτες έχουν υπογράψει όλες τις αναγκαίες αιτήσεις για να εξασφαλιστεί η σχετική άδεια αλλαγής χρήσης του υποστατικού και οι μόνοι που αρνούνται να υπογράψουν είναι οι Αιτητές. Τέλος, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Δ της ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση, οι τελευταίοι καταχώρησαν στις 21.10.13 εναντίον των Αιτητών την αγωγή 3006/13 Ε.Δ. Πάφου στην οποία, μεταξύ άλλων, αξιώνουν και την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τους Αιτητές να υπογράψουν κάθε αναγκαίο έγγραφο, περιλαμβανομένης της αίτησης 144/11, που απαιτείται για να εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια προκειμένου να λειτουργήσει το υποστατικό ως take away. Όπως έχω ήδη αναφέρει, τα πιο πάνω ζητήματα συναρτώνται άμεσα με τα επίδικα θέματα και πρόκειται ασφαλώς για ουσιώδη γεγονότα τα οποία εξ αντικειμένου θα διαδραμάτιζαν αποφασιστικό ρόλο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, εάν ήταν γνωστά, κατά την χορήγηση του επίδικου διατάγματος. Σημειώνω επίσης ότι τα πιο πάνω ζητήματα παρέμεινα ουσιαστικά αναντίλεκτα, αφού δεν επιχειρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών να αντικρουστούν. Τα όσα δε αναφέρονται στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους για το ότι υπήρξε δόλος ή απάτη κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Είναι καλά γνωστό ότι δια μέσω των αγορεύσεων δεν προσφέρεται ούτε και προσάγεται μαρτυρία. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και όσα επισύναψε ως Τεκμήρια στην αγόρευση του ο κ. Ηλιάδης. Έχοντας επομένως αποφασίσει ότι οι Αιτητές παραβίασαν το καθήκον τους για πλήρη αποκάλυψη και απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα, περιττεύει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση αλλά και των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Όπως αναφέρεται και στην υπόθεση Γρηγορίου ανωτέρω, το Δικαστήριο ακυρώνει την διαταγή που εξέδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται και το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 16.7.14 ακυρώνεται. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. (Υπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΓΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο