Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. BENJAMIN RUSSEL, Αρ. Υπόθεσης: 2537/14, 20/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2537/14 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. BENJAMIN RUSSEL Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 20.08.14 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού Για Κατηγορούμενο: κα Ε. Γεωργιάδου Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις εξής κατηγορίες που αφορούν αδικήματα στην Πάφο δυνάμει του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977 (Ν.29/77)και του Περί της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπινγκ στον Αθλητισμό (Κυρωτικός) Νόμος του 2009 (Ν.7(ΙΙΙ)/2009), μετά των συναφών τροποποιήσεων: Πρώτη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β και συγκεκριμένα 17 φυτά κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση του άρθρου 6
(1)&
(2)του Ν.29/77, Δεύτερη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 καλλιεργούσε τα πιο πάνω 17 φυτά κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7
(1)(α) &
(2), 30 και 30Α του Ν.29/77, Τρίτη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 είχε στην κατοχή του τα προαναφερόμενα 17 φυτά κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 6
(3), 30 και 30Α του Ν.29/77, Τέταρτη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β και συγκεκριμένα μία δερμάτινη θήκη στην οποία ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση του άρθρου 6
(1)&
(2)του Ν.29/77, Πέμπτη Κατηγορία - Στις 22.03.14 έκανε χρήση ελεγχόμενου φάρμακου τάξεως Β καπνίζοντας κάνναβη κατά παράβαση του άρθρου 10(α) του Ν.29/77, Έκτη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 είχε στην κατοχή του απαγορευμένες ουσίες και συγκεκριμένα 34 δισκία πενταγωνικού σχήματος με λογότυπο AS LABS στην μία πλευρά και λογότυπο 50 στην άλλη στα οποία ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone που ανήκουν στην ομάδα των αναβολικών ανδρογενών στεροειδών κατά παράβαση του άρθρου 5
(1)(ε) του Ν.7(ΙΙΙ)/2009, Έβδομη Κατηγορία - Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24.03.14 είχε στην κατοχή του απαγορευμένες ουσίες και συγκεκριμένα 31 δισκία στρογγυλά καθώς και 4 τεμάχια δισκίων στα οποία ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymelholone και methylandrostanolone που ανήκουν στην ομάδα των αναβολικών ανδρογενών στεροειδών κατά παράβαση του άρθρου 5
(1)(ε) του Ν.7(ΙΙΙ)/2009. Κατά την απαγγελία των κατηγοριών ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε τις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 6 και 7 ενώ αρνήθηκε την τρίτη κατηγορία. Ως αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής, η παρούσα υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση μόνο σε σχέση με την τρίτη κατηγορία. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα και συγκεκριμένα τον εξεταστή της υπόθεσης αστυφύλακα 2465 Πανίκο Δανιήλ (ΜΚ). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον τoυ κατηγορουμένου στην τρίτη κατηγορία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση καλώντας παράλληλα ένα μάρτυρα υπεράσπισης και συγκεκριμένα τον γεωπόνο Μιχαήλ Ταπακούδη (ΜΥ1). Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν 12 τεκμήρια. Από αυτά, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού το Τεκμήριο 1 που είναι κατάλογος συγκεκριμένων εγγράφων, το Τεκμήριο 2Α που είναι η γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 27.03.14 του αστυφύλακα Χρ. Σάββα, το Τεκμήριο 2Β που είναι 22 έγχρωμες φωτογραφίες, το Τεκμήριο 2Γ που είναι δακτυλογραφημένος κατάλογος φωτογραφιών υπό τη μορφή κειμένου, το Τεκμήριο 3 που είναι η Έκθεση Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας ημερομηνίας 02.04.14, το Τεκμήριο 4 που είναι η γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 26.03.14 του Νίκου Βασιλείου, διαχειριστή του διαμερίσματος υπ' αριθμό 206 όπου ο κατηγορούμενος διέμενε κατά τον ουσιώδη χρόνο, τα Τεκμήρια 5Α-5Π που είναι 17 φάκελοι που περιέχουν συνολικά 17 φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστά, το Τεκμήριο 6 που είναι μία δερμάτινη κυλινδρική θήκη που περιέχει ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης καθώς και 3 σπόρους κάνναβης, το Τεκμήριο 7 που είναι ένα άσπρο χαρτομάντηλο εντός τους οποίου υπάρχουν 34 δισκία χρώματος μπλε, το Τεκμήριο 8 που είναι ένα κυλινδρικό δοχείο στο οποίο αναγράφεται η λέξη Androlic και περιέχει 34 δισκία χρώματος πράσινου, το Τεκμήριο 9 που είναι μία γλάστρα χρώματος καφέ και το Τεκμήριο 10 που είναι ποσότητα χώματος, το περιεχόμενο των οποίων τεκμηρίων τα μέρη αποδέχονται ως αληθές. Επιπλέον, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού τα εξής παραδεχτά γεγονότα: 1) Το διαμέρισμα υπ' αριθμό 206 που βρίσκεται στην οδό Πεύκιου Γεωργιάδη αρ.10, King Holiday Apartments, Block 4, στον Μούτταλλο της επαρχίας Πάφου που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1Α και υποδεικνύεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο 1Β καθώς και στο Τεκμήριο 1Γ ενοικιαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο του κατηγορητηρίου από τον κατηγορούμενο. 2) Τα αντικείμενα που περιγράφονται στο Τεκμήριο 3 και εξετάστηκαν από το Κρατικό Χημείο είναι αυτά που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου και περιγράφονται στα Τεκμήρια 1, 2Α, 2Β και 2Γ. 3) 17 φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστά ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα στην οικία του και είναι αυτά που περιέχονται σε 17 φακέλους ως Τεκμήρια 5Α-5Π, περιγράφονται στα Τεκμήρια 1, 2Α και 3 και απεικονίζονται στα Τεκμήρια 2Β και 2Γ. 4) Εντός της δερμάτινης κυλινδρικής θήκης που είναι το Τεκμήριο 6 και εντοπίστηκε στο κομοδίνο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου υπάρχουν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης καθώς και 3 σπόροι κάνναβης και είναι αυτή η θήκη που περιγράφεται στα Τεκμήρια 1, 2Α και 3 και απεικονίζεται στα Τεκμήρια 2Β και 2Γ. 5) Εντός του άσπρου χαρτομάντιλου που είναι το Τεκμήριο 7 και ανευρέθηκε σε συρτάρι σε ερμάρι του υπνοδωματίου του κατηγορουμένου υπάρχουν 34 δισκία και είναι αυτά που περιγράφονται στη σελίδα 5 του Τεκμηρίου 3 καθώς και στα Τεκμήρια 1 και 2Α αλλά και απεικονίζονται στα Τεκμήρια 2Β και 2Γ. 6) Εντός του κυλινδρικού δοχείου χρώματος πράσινου με ασημένιο πώμα στο οποίο αναγράφεται η λέξη Androlic που είναι το Τεκμήριο 8 και ανευρέθηκε σε συρτάρι σε ερμάρι του υπνοδωματίου του κατηγορουμένου υπάρχουν 32 δισκία χρώματος πράσινου και είναι αυτά που περιγράφονται στα Τεκμήρια 1, 2Α και 3 και απεικονίζονται στα Τεκμήρια 2Β και 2Γ. 7) Εντός πλαστικής γλάστρας χρώματος καφέ που είναι το Τεκμήριο 9 και εντοπίστηκε στο μπαλκόνι της οικίας του κατηγορουμένου υπάρχουν φυτεμένα και υπό καλλιέργεια 17 φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστά που είναι τα Τεκμήρια 5Α-5Π και είναι η γλάστρα που περιγράφεται στα Τεκμήρια 1, 2Α και 3 και απεικονίζεται στα Τεκμήρια 2Β και 2Γ. 8) Ποσότητα χώματος που είναι το Τεκμήριο 10 και υπάρχει εντός της προαναφερόμενης γλάστρας που είναι το Τεκμήριο 9 είναι το χώμα στο οποίο ήταν φυτεμένα τα πιο πάνω υπό καλλιέργεια 17 φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστά που είναι τα Τεκμήρια 5Α-5Π. 9) Στις 24.03.14 και μεταξύ των ωρών 18:15-18:50 ο αστυφύλακας 2986 Κυριάκος Λουκά μαζί με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου ερεύνησαν την οικία του κατηγορουμένου δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας στην παρουσία του ιδίου και της συμβίας του και κατά την έρευνα ανευρέθηκαν στο μπαλκόνι του διαμερίσματος τα αντικείμενα των Τεκμηρίων 5Α-5Π, 6, 7, 8, 9 και 10. 10) Στο μέρος κλήθηκε ειδικός φωτογράφος και συγκεκριμένα ο αστυφύλακας 2482 Χρ. Σάββα της ΥΚΑΝ, ο οποίος στην παρουσία του αστυφύλακα 2986 Κυριάκος Λουκά έλαβε τις έγχρωμες φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2Β. 11) Οι λεπτομέρειες των κατηγοριών 1, 2, 4, 5, 6 και 7 στις οποίες ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή. Τα παραδεχτά γεγονότα που προκύπτουν τόσο μέσα από τις κοινές δηλώσεις των μερών όσο και από το περιεχόμενο καθώς και την απεικόνιση των τεκμηρίων που κατατέθηκαν από κοινού από τα μέρη εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Μοναδικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής ήταν ο αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης αυτής, αστυφύλακας 2465 Πανίκος Μιχαήλ (ΜΚ), ο οποίος στην κυρίως εξέταση της δια ζώσης μαρτυρίας του, αφού του υποδείχτηκαν οι έγχρωμες φωτογραφίες 10 και 12 του Τεκμηρίου 2Β, αναγνώρισε τον εαυτό του, τον κατηγορούμενο καθώς και την χρώματος καφέ πλαστική γλάστρα όπου σ' αυτήν ανευρέθηκαν φυτεμένα τα 17 υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης ως τα πρόσωπα και αντικείμενα που απεικονίζονται σ' αυτές. Μέρος της κυρίως εξέτασης του ΜΚ αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 02.04.14 που κατατέθηκε σαν Τεκμήριο 11, μέσα από την οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 24.03.14 ο ίδιος μαζί με άλλους συναδέλφους του ερεύνησαν στη βάση δικαστικού εντάλματος έρευνας την πιο πάνω οικία του κατηγορουμένου όπου και εντόπισαν τα προαναφερόμενα ναρκωτικά, απαγορευμένες ουσίες και άλλα συναφή αντικείμενα με τον κατηγορούμενο να είναι όλα δικά του. Περαιτέρω σημειώνεται ότι αργότερα της ίδιας ημέρας ο κατηγορούμενος, μετά από δική του επιθυμία, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποία έδωσε την δική του εκδοχή για την υπόθεση αυτή. Ακόμη σημειώνεται ότι σε μεταγενέστερο στάδιο της ίδιας ημέρας στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο ΜΚ συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο για τα υπό διερεύνηση αδικήματα και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε "I didn't intend to supply anyone." Επίσης, όπως αναφέρεται, ο ΜΚ παρέδωσε όλα τα πιο πάνω αντικείμενα για επιστημονικές εξετάσεις. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως στην οικία του κατηγορουμένου δεν ανευρέθηκε ζυγαριά ακριβείας αλλά ούτε και χρήματα. Τη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε στην κατοχή του τα συγκεκριμένα ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα άτομα, ο μάρτυρας αντέκρουσε λέγοντας ότι η ποσότητα των 17 φυτών κάνναβης που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου παραπέμπει σε συμπέρασμα προμήθειας τους. Ο κατηγορούμενος, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, παρουσίασε γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 24.03.14 που έδωσε στην αστυνομία, της οποίας το αυθεντικό περιεχόμενο στην μητρική του γλώσσα μαζί με πιστή μετάφραση του κειμένου της στην ελληνική γλώσσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήρια 12Α και 12Β όπου, μεταξύ άλλων, σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος εργάζεται στην Πάφο ως σχεδιαστής ιστοσελίδων υπό το καθεστώς του αυτοεργοδοτούμενου. Ακόμη σημειώνεται ότι τους σπόρους κάνναβης τους του έδωσε ένας άγγλος στην οδό με τα μπαρ στην Κάτω Πάφο, του οποίου όμως το όνομα και την περιγραφή του δεν θυμάται επειδή ο ίδιος ήταν μεθυσμένος. Όπως περαιτέρω καταγράφεται πήρε τους σπόρους αυτούς από περιέργεια για να δει αν αυτοί θα φύτρωναν και τους φύτευσε σε πλαστική γλάστρα στην ταράτσα του Μπλοκ 4 που διαμένει. Μετά από πάροδο 1,5 εβδομάδων παρατήρησε ότι οι σπόροι είχαν φυτρώσει. Όταν όμως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα πρόσεξε ότι 'πέθαιναν' τους μετέφερε κάτω στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του. Επίσης σημειώνεται ότι σε σχέση με τα ίχνη κάνναβης που εντοπίστηκαν σε δερμάτινη θήκη αυτά είναι μέρος της κάνναβης και των σπόρων που ο άγγλος του είχε δώσει. Όσον αφορά τα χάπια που επίσης εντοπίστηκαν στην οικία του κατηγορουμένου είναι, όπως η εν λόγω κατάθεση αναφέρει, είναι συμπληρώματα γυμναστικής τα οποία αγόρασε από το διαδίκτυο και τα έφερε μαζί του από την Αγγλία. Σημειώνεται ακόμη ότι η τελευταία φορά που ο κατηγορούμενος έκανε χρήση κάνναβης ήταν στις 21.03.14 στο διαμέρισμα του. Επιπλέον, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε είχε σκοπό να πωλήσει ή να δώσει τους σπόρους ή τα φυτά. Στην κυρίως εξέταση της δια ζώσης μαρτυρία του ο κατηγορούμενος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι χρήστης κάνναβης και τα επίδικα ναρκωτικά προορίζονταν για δική του χρήση. Επειδή, όπως είπε, υποφέρει από κατάθλιψη και αϋπνίες τα εν λόγω ναρκωτικά θα τον βοηθούσαν να χαλαρώνει και να κοιμάται. Από το επάγγελμα του σχεδιαστή ιστοσελίδων που ασκεί στην Πάφο λαμβάνει εισόδημα. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο σοβαρότερος λόγος για τον οποίος είχε φυτέψει τους σπόρους κάνναβης ήταν για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της κατάθλιψης και των αϋπνιών που αντιμετώπιζε, για τα οποία είχε επισκεφτεί ιατρούς στην Αγγλία και ήταν ενήμερα μέλη της Βρετανικής Υπατικής Αρμοστείας. Σε ερώτηση γιατί δεν ανάφερε τα προβλήματα αυτά στα μέλη της ΥΚΑΝ επικαλέστηκε ψυχολογική αδυναμία και στη συνέχεια το απέδωσε στο ότι δεν ερωτήθηκε από τους αστυνομικούς. Παράλληλα, είπε ότι επειδή μόλις είχε ξεκινήσει εργασία ως αυτοεργοδοτούμενος δεν είχε αρκετά χρήματα για να αποταθεί σε ιατρό στην Κύπρο και μέσω ιατρικής συνταγής να αγοράσει αντικαταθλιπτικά χάπια. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος δήλωσε πως φύτευσε τους σπόρους μέσα σε γλάστρα, την οποία τοποθέτησε αρχικά στην οροφή και στη συνέχεια επειδή θεώρησε ότι τα φυτά 'πέθαιναν' τα κατέβασε στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του με προοπτική να πετάξει αυτά που ήταν καταστραμμένα και να κρατήσει για δική του χρήση αυτά που διατηρήθηκαν. Δεν πρόλαβε όμως, όπως είπε, επειδή την ημέρα που τα κατέβασε συνελήφθηκε από ην αστυνομία. Ο ΜΥ1 στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ασκεί το επάγγελμα του γεωπόνου από το 1971 προς 1972 όταν είχε αποφοιτήσει από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Όπως ακόμη είπε, για κάποιο χρονικό διάστημα εργάστηκε στον έλεγχο καταγραφής αμπελώνων στο Τμήμα Γεωργίας της Επαρχιακής Διοίκησης και ακολούθως στο Δήμο Πάφου όπου παρέμεινε εκεί μέχρι την αφυπηρέτηση του. Στρεφόμενος στην υπόθεση και αφού πρώτα κοίταξε τις έγχρωμες φωτογραφίες υπ' αριθμό 11-14 του Τεκμηρίου 2Β, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι τα απεικονιζόμενα φυτά φαίνεται να έχουν μεγάλες ελλείψεις αζώτου, μαγνησίου, σιδήρου. Το κίτρινο χρώμα των φυτών δείχνει, κατά την γνώμη του μάρτυρα, ότι τα φυτά δεν είναι υγιή αλλά είναι καταπονημένα και ότι αυτός που τα καλλιεργούσε δεν γνώριζε πως να τα περιποιηθεί. Ακόμη ο ΜΥ1 εξήγησε πως επειδή τα φυτά αυτά χρειάζονται πλούσιο έδαφος που να διαθέτει βάθος, θα ήταν αδύνατο να ευδοκιμήσουν μέσα στη γλάστρα που εντοπίστηκαν. Επίσης, κατά τον ΜΥ!, λόγω του μεγέθους τους τα φυτά δεν θα μπορούσαν να μεταφυτευθούν επειδή το ρίζωμα μπλέκεται τόσο πολύ που κατά την μεταφύτευση το ριζικό σύστημα κόβεται, καταστρέφεται και προσβάλλεται από συψυφιζίες. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, τα φυτά αυτά μεταφυτεύονται όταν έχουν μέγεθος 8-10 εκατοστά με μέγιστο 12 εκατοστά. Είναι επιπλέον η επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι τα εν λόγω φυτά δεν θα μπορούσαν να δώσουν ταξιανθίες που είναι αυτές που παράγουν την ρυτίνη με την άνθιση των φυτών. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως από τα φυτά κάνναβης καπνίζονται τα φύλλα και οι νεαροί βλαστοί όταν τεμαχιστούν. Όπως ο μάρτυρας αυτός ανάφερε, τα συγκεκριμένα φυτά είναι κιτρινοπράσινα πράγμα που δείχνει ότι είναι προβληματικά. Κατά την γνώμη του εν λόγω μάρτυρα, αν τα φυτά εκείνα ήταν υγιή έπρεπε οι κορυφές τους να ήταν αμιγώς πράσινες. Στη συνέχεια ο εν λόγω μάρτυρας, εμμέσως πλην σαφώς, συμφώνησε με τη θέση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι ένα άτομο που για πρώτη φορά ασχολείτο με το φύτεμα και καλλιέργεια φυτών κάνναβης δεν θα μπορούσε να ήταν γνώστης της κατάστασης τους. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ΜΥ1 τα φυτά κάνναβης έχουν ανάπτυξη 1,5 έως 4 μέτρα ύψος και τότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα φύλλα τους για κάπνισμα, όταν θα ανθίσουν και η ταξιανθία παράγει την ρητίνη. Σε σχέση με τα συγκεκριμένα φυτά, ο ΜΥ1 υπολόγισε ότι ήταν ενός μηνός περίπου και θεωρητικά θα μπορούσαν να πάρουν ανάπτυξη σε 4 περίπου μήνες από την ημέρα που οι σπόροι τους φυτευτούν. Εκτιμώντας την κατάσταση των επιδίκων φυτών, ο ΜΥ1 ανάφερε ότι τα κακής ποιότητας φύλλα τους θα μπορούσαν τώρα να καπνιστούν χωρίς, όπως άφησε να εννοηθεί, μεγάλες προοπτικές πώλησης τους σε υποψήφιους αγοραστές. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι έχουν δημιουργηθεί αμφιβολίες για το ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα φυτά κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Η κυρία Γεωργιάδου στήριξε την νομική θέση της αυτή, ανάμεσα σ' άλλα, στο ότι ο κατηγορούμενος δεν έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στο να κρύψει τη γλάστρα με τα φυτά, η οποία βρισκόταν σε περίοπτη θέση, στο ότι η δερμάτινη θήκη με τα ίχνη κάνναβης και τους 3 σπόρους ενισχύει την εκδοχή του κατηγορουμένου ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών πράγμα που συνάδει με την τοποθέτηση του ότι καλλιεργούσε τα φυτά για προσωπική του χρήση, στο γεγονός ότι δεν βρέθηκαν ζυγαριά ακριβείας και οποιοδήποτε ποσό σε μετρητά στην οικία του, στην απουσία μαρτυρίας για επαφές του κατηγορουμένου με άλλα πρόσωπα καθώς και στην κακή κατάσταση των επιδίκων φυτών κάνναβης. Στη βάση αυτών η συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως οι προαναφερόμενες αμφιβολίες επενεργήσουν προς όφελος του κατηγορουμένου και κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τον πελάτη της στην κατηγορία κατοχής φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος αφού επικεντρώθηκε στην κατηγορία κατοχής φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα που αποτέλεσε αντικείμενο εκδίκασης μέσα από ακροαματική διαδικασία, ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η ποσότητα των 17 τέτοιων φυτών που εντοπίστηκαν στην κατοχή του είναι επιβαρυντική για τον κατηγορούμενο και δείχνει πρόσωπο που είχε πρόθεση να ασχοληθεί με την καλλιέργεια τέτοιων ναρκωτικών ουσιών. Παράλληλα, είναι η θέση του κυρίου Συμεού ότι ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να δώσει μια λογική εξήγηση που να πείθει ότι καλλιεργούσε τα εν λόγω φυτά κάνναβης για δική του χρήση. Είναι ακόμη η θέση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι η ενέργεια να μεταφέρει τα φυτά κάνναβης από την οροφή στην βεράντα της οικίας του επειδή ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι ήταν καταπονημένα φανερώνει ότι ενδιαφερόταν γι' αυτά. Η δε θέση του κατηγορουμένου ότι θα χρησιμοποιούσε τις ναρκωτικές ουσίες για ιατροφαρμακευτικούς λόγους είναι κατά την άποψη του κυρίου Συμεού ψευδής και ως εκ τούτου θα πρέπει να επενεργήσει εις βάρος του. Καταλήγοντας, ο κύριος Συμεού κάλεσε το Δικαστήριο να θεωρήσει την μαρτυρία του ΜΥ1 υπερβολική και ότι είχε σαν μοναδική πρόθεση να ενισχύσει τη θέση του κατηγορουμένου. Με βάση το σκεπτικό αυτό ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο ένοχος στην κατηγορία κατοχής φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, επιπρόσθετα σε όλες τις άλλες κατηγορίες του κατηγορητηρίου για τις οποίες έχει ήδη δηλώσει παραδοχή. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Αντίθετα, όταν οι αντιφάσεις είναι ουσιαστικής μορφής πλήττουν καίρια την αξιοπιστία μάρτυρα αφού φανερώνουν διάθεσή του να αποκρύψει την αλήθεια. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,
(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας
(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου
(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates
(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades
(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα
(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας που ήταν ο αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης, αστυφύλακας 2465 Πανίκος Δανιήλ (ΜΚ), έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και έδωσε την εικόνα του φιλαλήθη ατόμου. Ήταν απλός, θετικός και ουσιαστικός στις τοποθετήσεις του. Ο τρόπος που απαντούσε ήταν ευθύς, αυθόρμητος και σαφής και σε καμία περίπτωση έδειξε τάση να προσχεδιάζει τις απαντήσεις του. Οι δε απαντήσεις που έδωσε ήταν περιεκτικές και δεν χαρακτηρίζονται από δόση υπερβολής. Ως αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης κατάθεσε μαρτυρία που το περιεχόμενο της εμπίπτει στην σφαίρα της προσωπικής γνώσης του περιλαμβάνοντας ενέργειες που ο ίδιος προέβηκε. Ολόκληρη η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη ενώ παράλληλα επαληθεύεται από τα παραδεκτά γεγονότα που προέκυψαν τόσο από τις κοινές δηλώσεις των μερών όσο και από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας που αμφότερα μέρη αποδέχονται ως αληθές. Εξ' ου και ο μάρτυρας αυτός ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε από την συνήγορο υπεράσπισης επί των θεμάτων αυτών. Χωρίς να υποπέσει σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις το επίπεδο αξιοπιστίας του παρέμεινε ακλόνητο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ στην ολότητα της, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 11 που αποτελεί μέρος αυτής. Ακόμη γίνονται αποδεκτά σαν αληθή και αξιόπιστα ως προς το περιεχόμενο τους αλλά και ως προς το τι απεικονίζουν, τα Τεκμήρια 1, 2Α-2Γ, 3, 4, 5Α-5Π, 6, 7, 8, 9 και 10, τα οποία κατατέθηκαν από κοινού από αμφότερα μέρη. Από αυτά ξεχωρίζει η έκθεση του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας ημερομηνίας 02.04.14 (Τεκμήριο 3) που περιέχει τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων σε σχέση με τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου. Μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης αυτής αποκαλύπτονται τα εξής: (α) τα 17 υπό καλλιέργεια φυτά είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, (β) τα εν λόγω φυτά κάνναβης περιέχουν Δ.9 τετραϋδροκανναβινόλη που είναι συστατικό της κάνναβης και ρητίνης κάνναβης, (γ) τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, (δ) στα 34 δισκία πενταγωνικού σχήματος με λογότυπο AS LABS στην μία πλευρά και λογότυπο 50 στην άλλη ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone (mestanolone), οι οποίες ανήκουν στην ομάδα αναβολικών ανδρογενών στεροειδών, (ε) στα 31 στρογγυλά δισκία χρώματος πράσινου ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone (mestanolone), οι οποίες ανήκουν στην ομάδα αναβολικών ανδρογενών στεροειδών και (στ) στα 4 τεμάχια δισκία ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone (mestanolone), οι οποίες ανήκουν στην ομάδα αναβολικών ανδρογενών στεροειδών. Ο ΜΥ1 κατάθεσε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα και τόσο τα ακαδημαϊκά όσο και τα επαγγελματικά προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί από την κατηγορούσα αρχή. Το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει ότι είναι πτυχιούχος γεωπόνος με πολυετή πείρα στον τομέα αυτό, αν και λαμβάνεται υπόψη αυτό που ο ίδιος είπε ότι δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά με φυτά κάνναβης. Ολόκληρη σχεδόν η μαρτυρία του πραγματεύεται την κατάσταση των επιδίκων φυτών. Χωρίς να αμφισβητείται η ορθότητα αυτών που είπε σε σχέση με την κατάσταση των επιδίκων φυτών, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι αυτά είναι σχετικά με το υπό εκδίκαση ζήτημα. Η κατάσταση των εν λόγω υπό καλλιέργεια φυτών δεν είναι παράμετρος που προσδιορίζει την ύπαρξη ή όχι κατοχής τους από τον κατηγορούμενο με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα άτομα. Η εμπειρία ή απειρία του κατηγορουμένου να περιποιείται τέτοια είδη φυτών δεν συνδέονται με το νοητικό στοιχείο της ένοχης διάνοιας (mens rea) που είναι απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια εξέτασης της υπό εκδίκασης τρίτης κατηγορίας του κατηγορητηρίου. Άλλοι είναι οι παράγοντες που αποτελούν δείκτες πρόθεσης κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, στους οποίους το Δικαστήριο θα αναφερθεί πιο κάτω. Όσον αφορά την προσπάθεια του ΜΥ1 να υποδείξει ότι επειδή δεν θα ήταν δυνατή η παραγωγή ρητίνης τα επίδικα υπό καλλιέργεια φυτά ήταν ουσιαστικά χωρίς χρήση δεν είναι πειστική και ως εκ τούτου αγνοείται δεδομένης της δικής του τοποθέτησης ότι κάποιος μπορεί να καπνίσει τόσο τα φύλλα των επιδίκων φυτών ακόμη και αν αυτά είναι κακής ποιότητας όσο και άλλα μέρη αυτών. Ασφαλώς η στάση του κατηγορουμένου να λάβει σπόρους κάνναβης από άγνωστα του άτομα με πρόθεση να καλλιεργήσει φυτά κάνναβης σε συνδυασμό με τις ενέργειες στις οποίες στη συνέχεια προέβηκε όπως να φυτέψει τους σπόρους σε γλάστρα με χώμα που τοποθέτησε αρχικά στην οροφή του κτιρίου στο οποίο βρισκόταν το διαμέρισμα του έτσι ώστε τα φυτά που καλλιεργούσε να προμηθεύονται ήλιο και ακολούθως, κατόπιν ελέγχου που ασκούσε, να την μεταφέρει σε μπαλκόνι της οικίας του με την προοπτική να κρατήσει τα φυτά που κατά την γνώμη του μπορούσαν να διατηρηθούν, φανερώνει άτομο που ενδιαφερόταν για την πορεία ανάπτυξης τους και παράλληλα αποφασισμένο να περιποιηθεί τα φυτά που πήραν ήδη κάποιο ύψος μετά που οι σπόροι είχαν βλαστήσει. Η ύπαρξη ενδιαφέροντος και αποφασιστικότητας από μέρους του κατηγορουμένου στο θέμα της καλλιέργειας των επιδίκων φυτών είναι ανεξάρτητη από το αν αυτός διέθετε τα αναγκαία μέσα ή είχε τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις για να επιτύχει τον πιο πάνω σκοπό του που ήταν η ανάπτυξη των εν λόγω υπό καλλιέργεια φυτών. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήρια 12Α και 12Β) τονίζει κατά τρόπο σαφή την επιθυμία και συνάμα πρόθεση του να δοκιμάσει από μόνος του να καλλιεργήσει τα φυτά κάνναβης, πρόθεση η οποία τέθηκε σε εφαρμογή μέσω των προαναφερόμενων πράξεων που εκδήλωσε. Είναι γεγονός ότι διαφωτιστική για το επίδικο θέμα θα μπορούσε να ήταν τυχόν απάντηση του ΜΥ1 στη διευκρινιστικής φύσεως ερώτηση του Δικαστηρίου πόση ποσότητα ναρκωτικών ουσιών θα μπορούσε να είχε εξαχθεί από τα φυτά αν αυτά είχαν κανονική ανάπτυξη. Ωστόσο ο εν λόγω εμπειρογνώμονας δήλωσε αδυναμία να τοποθετηθεί επειδή δεν είχε επαγγελματική εμπειρία με φυτά κάνναβης. Δεδομένης ακριβώς της θέσης του αυτής, το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχτεί και να αποδεχτεί την απάντηση που ο ΜΥ1 έδωσε μετά σε σχέση με την ποσότητα φύλλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένεκα της προβληματικής, σύμφωνα με τον ίδιο, κατάστασης των υπό καλλιέργεια φυτών. Στη βάση των πιο πάνω, το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΥ1 είναι τέτοιο που δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο προσδίδει στην μαρτυρία του ΜΥ1 μηδενική βαρύτητα. Ο κατηγορούμενος δεν δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η όλη στάση και συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα έδειξε ένα μη φιλαλήθη άτομο. Σκοπός του δεν ήταν να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά να ωραιοποιήσει την εκδοχή του. Καταθέτοντας μαρτυρία με κενά και αδυναμίες προσπάθησε να δώσει μια παραπλανητική εικόνα για τον εαυτό του σε σχέση με το επίδικο θέμα. Πρόβαλε θέσεις τις οποίες αναίρεσε στη συνέχεια με εκ των υστέρων αντίθετες τοποθετήσεις του. Οι ουσιώδεις αντιφάσεις που επίσης χαρακτηρίζουν την μαρτυρία του κατηγορουμένου κλόνισαν αναπόφευκτα το επίπεδο αξιοπιστίας του. Στην κυρίως εξέταση της δια ζώσης μαρτυρίας του ο κατηγορούμενος προβάλλει για πρώτη φορά ως λόγο που έλαβε τους σπόρους κάνναβης από τον άγνωστο άνδρα, του οποίου το όνομα λέει ότι δεν θυμάται αλλά ούτε είναι σε θέση να δώσει περιγραφή των χαρακτηριστικών του επειδή όπως λέει ήταν μεθυσμένος, το ότι χρησιμοποιούσε κάνναβη για να τον βοηθήσει να κοιμάται και να χαλαρώνει επικαλούμενος ότι υποφέρει από κατάθλιψη και αϋπνίες. Ένα τέτοιο ισχυρισμό όμως δεν πρόβαλε στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήρια 12Α και 12Β). Εκεί περιορίστηκε απλά να αναφέρει ότι είναι περιστασιακός χρήστης χωρίς κατ' ανάγκη να σημαίνει χρήση κάνναβης για αντιμετώπιση προσωπικών προβλημάτων υγείας. Ο εν λόγω ισχυρισμός προβλήθηκε με εμφανή ευκολία και χωρίς ίχνος σκέψης ή προβληματισμού εκ των υστέρων. Δεδομένου του παραδεκτού γεγονότος ότι στις 22.03.14 ο κατηγορούμενος κάπνισε κάνναβη, το Δικαστήριο δέχεται ότι ο κατηγορούμενος είναι περιστασιακός χρήστης κάνναβης, χωρίς όμως να αποδέχεται το λόγο της χρήσης που ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε. Αντεξεταζόμενος γιατί δεν ανάφερε τα προβλήματα υγείας που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει όταν έδωσε γραπτή ανακριτική κατάθεση στην αστυνομία, ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε αδυναμία από μέρους του να μοιράζεται με άλλους προσωπικά προβλήματα που τον απασχολούσαν. Ωστόσο αμέσως μετά στην αντεξέταση του παραδέχτηκε ότι ο ίδιος είχε προγενέστερα της σύλληψης του από την αστυνομία σχετικά με την παρούσα υπόθεση ενημερώσει την Βρετανική Υπάτη Αρμοστεία για το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα του, αναιρώντας έτσι μόνος του την δικαιολογία που αρχικά προέβαλε. Όταν δε ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής του υπέδειξε την εν λόγω αντίφαση του ο κατηγορούμενος διαφοροποιήθηκε αποδίδοντας την μη αναφορά σε προβλήματα υγείας στην γραπτή ανακριτική κατάθεση του στην παράλειψη των αστυνομικών να τον ρωτήσουν ειδικά για ποιο λόγο καλλιεργούσε τα φυτά κάνναβης. Ούτε αυτή η θέση του είναι πιστευτή και ως εκ τούτου απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη να αναφέρει μέσα από τα Τεκμήρια 12Α και 12Β ότι ήταν περιστασιακός χρήστης, ότι σκέφτηκε να δοκιμάσει να καλλιεργήσει φυτά κάνναβης από μόνος του και ότι ήταν περίεργος να δει αν οι σπόροι κάνναβης που ο άγνωστος άνδρας του έδωσε θα φύτρωναν ενώ την ίδια στιγμή δεν αισθάνθηκε την ανάγκη ή την σημασία να αναφέρει ένα τέτοιο σοβαρό ισχυρισμό, γεγονός που τον καθιστά εκ των υστέρων κατασκεύασμα του προκειμένου να τον βοηθήσει στην εκδοχή του σε σχέση με το επίδικο θέμα. Αναφερόμενος στο εν λόγω πρόβλημα του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ιατρικό ιστορικό καθότι, όπως είπε, όταν βρισκόταν στην Αγγλία επισκέφτηκε ιατρούς, οι οποίοι του χορήγησαν ιατρική συνταγή με το όνομα ενός φαρμάκου. Παρόλο όμως η θέση του αυτή αμφισβητήθηκε έντονα από την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος παρέλειψε να συνοδεύσει τον λεκτικό ισχυρισμό του με οποιαδήποτε ιατρική βεβαίωση, πιστοποιητικό ή άλλο συναφές έγγραφο που αναπόφευκτα και φυσιολογικά θα υπήρχε αν όντως υπήρχε το ιατρικό ιστορικό που ο κατηγορούμενος επικαλείται. Ουδεμία τέτοια παρουσίαση εγγράφου έγινε στο Δικαστήριο αφήνοντας έτσι τον εν λόγω ισχυρισμό του κατηγορουμένου μετέωρο και κατ' επέκταση έκθετο σε απόρριψη. Ο κατηγορούμενος περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στην Κύπρο δεν είχε αρκετά χρήματα για να επισκεφτεί ιατρό και να αγοράσει φάρμακα από ιατρική συνταγή προς αντιμετώπιση του προαναφερόμενου προβλήματος του, πλην όμως παραδέχεται ότι στην Αγγλία είχε χρήματα αλλά δεν αναφέρει κατά πόσο είχε ξοδέψει όλα του τα χρήματα προτού έλθει στην Κύπρο. Επίσης, ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι στην Αγγλία που είχε χρήματα και επισκέφτηκε ιατρούς διέθετε ιατρική συνταγή με το όνομα συγκεκριμένου φαρμάκου προς αντιμετώπιση του προβλήματος του. Η θέση του όμως αυτή δεν συμβιβάζεται με την τοποθέτηση του ότι και στην Αγγλία έκανε χρήση κάνναβης. Αν ο ισχυρισμός περί προβλήματος και η χρήση κάνναβης προς αντιμετώπιση του είναι αληθής τότε εφόσον στην Αγγλία ο κατηγορούμενος είχε χρήματα καθώς και το όνομα συγκεκριμένου φαρμάκου για ποιο λόγο να καταφύγει και στην Αγγλία στη χρήση κάνναβης. Αυτό το λογικό ερώτημα που παρέμεινε αναπάντητο αφήνει τον κατηγορούμενο εκτεθειμένο ακόμη μια φορά καθότι φανερώνει ότι η σχέση του με την κάνναβη δεν είναι λόγω του κατ' ισχυρισμό προβλήματος του. Παράλληλα, δείχνει τον κατηγορούμενο να καταφεύγει στο ψεύδος. Στην δε γραπτή ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήρια 12Α και 12Β) ο κατηγορούμενος δεν αναφέρει πόσους σπόρους παρέλαβε από τον άγνωστο άνδρα και ούτε αν τους φύτεψε όλους. Ούτε εξήγησε για ποιο λόγο ο ίδιος χρειαζόταν για δική του χρήση να καλλιεργήσει 17 φυτά κάνναβης. Παρόλο ότι στην δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει πόση παραγωγή θα είχε από τα φυτά αυτά, εντούτοις τόσο στα Τεκμήρια 12Α και 12Β όσο και στη δια ζώσης μαρτυρία του δεν εξηγεί για ποιο λόγο, ακριβώς επειδή δεν γνώριζε την παραγωγή που θα είχε από σχετικά μεγάλο αριθμό φυτών, δεν προχώρησε στην φύτευση ενός ή δύο σπόρων έτσι ώστε να διαπίστωνε στην πράξη την παραγωγή που θα είχε από ένα ή δύο φυτά κάνναβης. Με γνώμονα τα προαναφερόμενα, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι η δια ζώσης μαρτυρία του κατηγορουμένου εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων και ως εκ τούτου δεν την αποδέχεται ως αληθή και αξιόπιστη. Το Δικαστήριο επίσης κρίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια ούτε στην αστυνομία μέσα από τη γραπτή ανακριτική κατάθεση του, δηλαδή τα Τεκμήρια 12Α και 12Β, πάντοτε σε σχέση με το επίδικο θέμα. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτή και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 24.03.14 ο ΜΚ μαζί με άλλους συναδέλφους του της ΥΚΑΝ Πάφου ερεύνησαν στη βάση δικαστικού εντάλματος έρευνας το διαμέρισμα υπ' αριθμό 206 που βρίσκεται στην οδό Πεύκιου Γεωργιάδη αρ.10, King Holiday Apartments, Block 4, στον Μούτταλλο της επαρχίας Πάφου και κατά τον επίδικο χρόνο του κατηγορητηρίου ενοικιαζόταν από τον κατηγορούμενο, το οποίο αυτός χρησιμοποιούσε σαν οικία του. Κατά την διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου τα πιο κάτω: (α) Στο μπαλκόνι της οικίας του 17 υπό καλλιέργεια από τον ίδιο φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστά που ήταν φυτεμένα σε χώμα μέσα σε πλαστική γλάστρα χρώματος καφέ. (β) Στο κομοδίνο του υπνοδωματίου της οικίας του κατηγορουμένου μέσα σε δερμάτινη κυλινδρική θήκη ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης καθώς και 3 σπόροι κάνναβης. (γ) Σε συρτάρι σε ερμάρι του υπνοδωματίου της οικίας του κατηγορουμένου εντός άσπρου χαρτομάντιλου 34 δισκία πενταγωνικού σχήματος με λογότυπο AS LABS στην μία πλευρά και λογότυπο 50 στην άλλη στα οποία ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone που ανήκουν στην ομάδα των αναβολικών ανδρογενών στεροειδών. (δ) Σε συρτάρι σε ερμάρι του υπνοδωματίου της οικίας του κατηγορουμένου εντός του κυλινδρικού δοχείου χρώματος πράσινου με ασημένιο πώμα στο οποίο αναγράφεται η λέξη Androlic 31 δισκία στρογγυλά χρώματος πράσινου καθώς και 4 τεμάχια δισκία στα οποία ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymelholone και methylandrostanolone που ανήκουν στην ομάδα των αναβολικών ανδρογενών στεροειδών. Στο μέρος κλήθηκε ειδικός φωτογράφος και συγκεκριμένα ο αστυφύλακας 2482 Χρ. Σάββα της ΥΚΑΝ, ο οποίος στην παρουσία του αστυφύλακα 2986 Κυριάκου Λουκά έλαβε τις έγχρωμες φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2Β. Ως αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης αυτής, ο ΜΚ παρέλαβε όλα τα ανευρεθέντα αντικείμενα και τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Παράλληλα, με την συγκατάθεση του κατηγορουμένου, ο ΜΚ έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα. Στη συνέχεια και στην παρουσία του κατηγορουμένου ο ΜΚ προχώρησε στην συσκευασία και σφράγιση όλων των πιο πάνω αντικειμένων, τα οποία στις 26.03.14 και παρέδωσε στο Γενικό Χημείο της Κυπριακής Δημοκρατίας και Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου αντίστοιχα για επιστημονικές εξετάσεις. Μετά την ολοκλήρωση των επιστημονικών εξετάσεων ο ΜΚ παρέλαβε πίσω τα αντικείμενα, τα οποία και έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Αργότερα της ίδιας ημέρας ο κατηγορούμενος, μετά από δική του επιθυμία, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποία έδωσε την δική του εκδοχή για την υπόθεση αυτή. Σε μεταγενέστερο στάδιο της ίδιας ημέρας στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο ΜΚ συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο για τα υπό διερεύνηση αδικήματα και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε "I didn't intend to supply anyone." Προγενέστερα και συγκεκριμένα στις 22.03.14 ο κατηγορούμενος έκανε χρήση ελεγχόμενου φάρμακου τάξεως Β καπνίζοντας κάνναβη. Ο κατηγορούμενος ήταν και είναι περιστασιακός χρήστης κάνναβης. Με βάση την έκθεση του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας ημερομηνίας 02.04.14 τα 17 υπό καλλιέργεια από τον κατηγορούμενο φυτά είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Τα εν λόγω φυτά περιέχουν Δ.9 τετραϋδροκανναβινόλη που είναι συστατικό της κάνναβης και ρητίνης κάνναβης. Σύμφωνα ακόμη με την εν λόγω έκθεση, τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Περαιτέρω σύμφωνα με την ίδια έκθεση, στα 34 δισκία πενταγωνικού σχήματος με λογότυπο AS LABS στην μία πλευρά και λογότυπο 50 στην άλλη, στα 31 δισκία στρογγυλά χρώματος πράσινου καθώς επίσης στα 4 τεμάχια δισκίων ανιχνεύτηκαν οι ουσίες oxymetholone και methylandrostanolone (mestanolone), οι οποίες ανήκουν στην ομάδα αναβολικών ανδρογενών στεροειδών. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, που είναι το αντικείμενο της πρώτης κατηγορίας, εδράζεται στα εδάφια
(1)και
(2)του άρθρου 6 του Ν.29/77. Οι διατάξεις των εδαφίων του εν λόγω άρθρου προνοούν τ' ακόλουθα: " 6.—
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου
(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω." Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:
- Ο κατηγορούμενος να έχει στην κατοχή του,
- ελεγχόμενο φάρμακο. Η επιστημονική έκθεση, το περιεχόμενο της οποίας είναι παραδεκτό από αμφότερα μέρη, πιστοποιεί ότι τα επίδικα 17 υπό καλλιέργεια φυτά είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Τα εν λόγω φυτά κάνναβης καλύπτονται από τον νομικό ορισμό 'κάνναβης' που χρησιμοποιείται στις διατάξεις του Ν.29/77 (άρθρο 2-ερμηνευτικό πλαίσιο του Ν.29/77). Συνδυασμένη μελέτη του άρθρου 3 και των Πινάκων II και IV του Ν.29/77 φανερώνει ότι τα συγκεκριμένα φυτά κάνναβης κατατάσσονται στην κατηγορία των ναρκωτικών ουσιών ως ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Β. Η έννοια της 'κατοχής' ρυθμίζεται από το άρθρο 32 του Ν.29/77, η οποία, πέραν της φυσικής φύλαξης που υφίσταται όταν το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του ναρκωτικά ή όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του, περιλαμβάνει και την περίπτωση όπου αυτά βρίσκονται φυλαγμένα σε μέρος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του εν λόγω προσώπου. Στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό γεγονός και συνακόλουθα εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα 17 υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης ύψους 10-21 εκατοστών εντοπίστηκαν σε γλάστρα στο μπαλκόνι του διαμερίσματος υπ' αριθμό 206 που βρίσκεται στην οδό Πεύκιου Γεωργιάδη αρ.10, King Holiday Apartments, Block 4, στον Μούτταλλο της επαρχίας Πάφου που περί τις 24.03.14 ενοικιαζόταν από τον κατηγορούμενο και χρησιμοποιείτο σαν οικία του. Από αυτό το δεδομένο προκύπτει χωρίς δυσκολία ότι ο κατηγορούμενος είχε τον έλεγχο και συνεπώς την κατοχή τους. Εξάλλου από την μαρτυρία του ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχεται πλήρη και αποκλειστικό έλεγχο και κατοχή των επιδίκων ναρκωτικών. Μαζί με την κατοχή απαραίτητο και συνάμα αλληλένδετο στοιχείο είναι η γνώση. Μέσα από άμεση ή περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να καταδειχθεί ότι ο φερόμενος κάτοχος είχε γνώση της κατοχής των ναρκωτικών. Στις υποθέσεις Ιακώβου v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Queiss v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 49 διευκρινίστηκε ότι 'κατοχή' εν τη εννοία του νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του πράγματος που αποτελεί το αντικείμενο κατοχής. Σχετική ακόμη είναι η υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου 'Τίτος' v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 409. Επίσης, στην υπόθεση Καΐμης v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 662 τονίστηκε πως δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής με το βάρος απόδειξης αυτών να βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος σαφώς γνώριζε την φύση της παράνομης ουσίας που κατείχε, πράγμα που είναι έκδηλο μέσα από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος αποκάλυψε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά τα κατείχε για δική του χρήση αφού είναι περιστασιακός χρήστης κάνναβης. Χωρίς αμφιβολία στοιχειοθετούνται στον απαιτούμενο βαθμό το στοιχείο γνώσης κατοχής κάνναβης καθώς και το ότι επρόκειτο για ναρκωτικές ουσίες. Συνεπώς, με αυτά τα δεδομένα και τα δύο συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού θεμελιώνονται στον απαιτούμενο βαθμό ενώ παράλληλα, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, δεν τίθεται θέμα επίκλησης οποιασδήποτε νομοθετικής υπεράσπισης. Εξάλλου, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Η δεύτερη κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αφορά την παράνομη καλλιέργεια φυτών κάνναβης. Με το αδίκημα αυτό πραγματεύονται τα εδάφια
(1)και
(2)του άρθρου 7 του Ν.29/77, το περιεχόμενο των οποίων έχει ως εξής: "7.—
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να καλλιεργή- (α) οιονδήποτε φυτόν του γένους Κάνναβις (Cannabis)· ή (β) οιονδήποτε φυτόν του είδους Μήκων η υπνοφόρος (Papaver somniferum L). (γ) οποιοδήποτε φυτό του γένους ερυθρόξυλο (erythroxylum coca).
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα η καλλιέργεια ή η φύτευση οιωνδήποτε τοιούτων φυτών κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω." Μελέτη των πιο πάνω διατάξεων καθιστούν αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτούς είναι: (α) Ο κατηγορούμενος να καλλιεργεί (β) φυτό του γένους κάνναβης. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί παραδεκτό γεγονός (κοινές δηλώσεις μερών καθώς και περιεχόμενο επιστημονικής έκθεσης-Τεκμήριο 3) και κατ' επέκταση εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος μέχρι και τις 24.03.14 που μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου ερεύνησαν την οικία του δυνάμει σχετικού εντάλματος έρευνας, καλλιεργούσε μέσα σε πλαστική γλάστρα χρώματος καφέ 17 φυτά κάνναβης, τα οποία ήταν φυτεμένα σ' αυτή την γλάστρα. Σημειώνεται ότι είναι ακόμη παραδεκτό γεγονός και επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι η γλάστρα με τα φυτεμένα 17 υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης εντοπίστηκε να βρίσκεται στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορουμένου και να καλλιεργούνται από αυτόν. Κάτω από αυτές τις συνθήκες και τα δύο συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού στοιχειοθετούνται στον απαιτούμενο βαθμό. Εξάλλου, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Η τέταρτη κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αφορά δεύτερη περίπτωση παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε σχέση με μία δερμάτινη θήκη στην οποία ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης καθώς και 3 σπόροι κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας. Ισχύουν τα όσα έχουν αναφερθεί στην πρώτη κατηγορία, στα οποία και παραπέμπω. Στην παρούσα υπόθεση, είναι παραδεκτό γεγονός και συνακόλουθα εύρημα του Δικαστηρίου ότι σε κομοδίνο του υπνοδωματίου της οικίας του κατηγορουμένου ανευρέθηκε δερμάτινη κυλινδρική θήκη όπου εντός αυτής υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που με βάση την αδιαμφισβήτητη επιστημονική έκθεση του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας (Τεκμήριο 3) είναι κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Αυτό το στοιχείο σε συνδυασμό με την προσκομισθείσα μαρτυρία αποκαλύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε τον αποκλειστικό έλεγχο και συνεπώς την κατοχή τους. Όπως έχει εξηγηθεί πιο πάνω, τα ίχνη κάνναβης που ανιχνεύτηκαν σε συνδυασμό με τους 3 σπόρους κάνναβης εμπίπτουν στον νομικό ορισμό της 'κάνναβης' και κατατάσσονται ως ναρκωτική ουσία υπό τη μορφή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Β. Κατά συνέπεια, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού στοιχειοθετούνται στον απαιτούμενο βαθμό ενώ παράλληλα, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, δεν τίθεται θέμα επίκλησης οποιασδήποτε νομοθετικής υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος σαφώς γνώριζε ότι κατείχε κάνναβη και ότι επρόκειτο για ναρκωτικά, πράγμα που είναι έκδηλο μέσα από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Εξάλλου, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φάρμακου τάξεως Β, που είναι το αντικείμενο της πέμπτης κατηγορίας, εδράζεται στο άρθρο 10(α) του Ν.29/77. Το εν λόγω άρθρο ρητά προνοεί τα εξής: "10. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32, αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο— (α) Να καπνίζει ή καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο να λαμβάνει ή χρησιμοποιεί παρασκευασμένο όπιο, κοκαΐνη, κάνναβη, ή ρητίνη κάνναβης ή οποιαδήποτε παράγωγα αυτών· ή ..... " Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το αδίκημα στοιχειοθετείται όταν η υπάρχουσα μαρτυρία αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος καπνίζει οποιαδήποτε από τις προαναφερόμενες ναρκωτικές ουσίες. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί παραδεκτό γεγονός και συνακόλουθα εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 22.03.14 ο κατηγορούμενος κάπνισε κάνναβη. Με βάση αυτά τα δεδομένα το εν λόγω αδίκημα στοιχειοθετείται στον απαιτούμενο βαθμό. Εξάλλου, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Η έκτη και έβδομη κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αφορούν και οι δύο κατοχή απαγορευμένων ουσιών. Με το αδίκημα αυτό ασχολείται το άρθρο 5
(1)(ε) του Ν.7(ΙΙΙ)/2009, οι διατάξεις του οποίου προνοούν τα πιο κάτω: "5. -
(1)Διαπράττει αδίκημα όποιος - (α) ..... ......... (ε) κατέχει ή διακινεί ή προμηθεύει ή χορηγεί σε αθλητή οποιαδήποτε απαγορευμένη ουσία ή εφαρμόζει σε αθλητή οποιαδήποτε απαγορευμένη μέθοδο στον αθλητισμό, κατά παράβαση των προνοιών της Σύμβασης ή των Προσαρτημάτων ή των Παραρτημάτων της ή Διατάγματος· ή (στ) ... ..........." Προσεκτική μελέτη του περιεχομένου του πιο πάνω άρθρου καθιστούν σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι: (α) Ο κατηγορούμενος κατέχει ή (β) διακινεί ή (γ) προμηθεύει ή χορηγεί σε αθλητή, (δ) απαγορευμένη ουσία ή (ε) εφαρμόζει σε αθλητή απαγορευμένη μέθοδο Οι ουσίες που θεωρούνται απαγορευμένες περιλαμβάνονται σε σχετικό πρόσφατο κατάλογο έτους 2014 που έχει ισχύ από 01.01.14, ο οποίος είναι ενσωματωμένος στον Περί της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπινγκ στον Αθλητισμό (Τροποποιητικός)(Κυρωτικός) Νόμος του 2014 (Ν.1(ΙΙΙ)/14)και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 14.02.14, ο οποίος διαβάζεται μαζί με τον Ν.7(ΙΙΙ)/2009 που είναι η βασική νομοθεσία. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί παραδεκτό γεγονός και κατ' επέκταση εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος μέχρι και τις 24.03.14 που μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου ερεύνησαν την οικία του δυνάμει σχετικού εντάλματος έρευνας, κατείχε σε συρτάρι σε ερμάρι του υπνοδωματίου της οικίας του εντός άσπρου χαρτομάντιλου 34 δισκία πενταγωνικού σχήματος με λογότυπο AS LABS στην μία πλευρά και λογότυπο 50 στην άλλη (έκτη κατηγορία) καθώς επίσης εντός κυλινδρικού δοχείου χρώματος πράσινου με ασημένιο πώμα στο οποίο αναγράφεται η λέξη Androlic 31 δισκία στρογγυλά χρώματος πράσινου όπως και 4 τεμάχια δισκίων (έβδομη κατηγορία). Περαιτέρω, η επιστημονική έκθεση, το περιεχόμενο της οποίας είναι επίσης παραδεκτό από αμφότερα μέρη, πιστοποιεί την ανίχνευση των ουσιών oxymetholone και methylandrostanolone (mestanolone) στα πιο πάνω δισκία, οι οποίες ανήκουν στην ομάδα των αναβολικών ανδρογενών στεροειδών. Οι ουσίες αυτές περιλαμβάνονται στον κατάλογο έτους 2014 των απαγορευμένων ουσιών που περιέχεται στον Ν.1(ΙΙΙ)/14, ο οποίος συμπληρώνει την βασική νομοθεσία που είναι ο Ν.7(ΙΙΙ)/2009. Συνεπώς, τα υφιστάμενα στοιχεία και δεδομένα οδηγούν σε σωρευτική στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων στην έκτη και έβδομη κατηγορία στον απαιτούμενο βαθμό. Εξάλλου, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην διάπραξη των αδικημάτων και στις δύο εν λόγω κατηγορίες. Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Β και συγκεκριμένα 17 φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα που είναι η τρίτη κατηγορία του κατηγορητηρίου και η οποία αποτέλεσε αντικείμενο εκδίκασης, εδράζεται στο άρθρο 6
(3)του Ν.29/77. Ειδικότερα οι πρόνοιες του άρθρου 6
(3)της κείμενης νομοθεσίας σημειώνουν αυτολεξεί τα εξής: "Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5
(1)του παρόντος Νόμου." Μελέτη του πιο πάνω άρθρου καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι: (α) Ο κατηγορούμενος αγοράζει ή προμηθεύεται ή έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο είτε νομίμως είτε όχι, (β) με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλο άτομο. Το ότι ο κατηγορούμενος παράνομα κατείχε και καλλιεργούσε 17 φυτά κάνναβης είναι κοινό παραδεκτό γεγονός. Το ότι τα εν λόγω φυτά κάνναβης εμπίπτουν στην κατηγορία των ελεγχόμενων φαρμάκων τάξης Β είναι γεγονός επίσης παραδεκτό από τον κατηγορούμενο αλλά παράλληλα και συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο κατέληξε πιο πάνω. Το ότι ο κατηγορούμενος κατείχε εν τη εννοία του νόμου τα υπό καλλιέργεια φυτά και ότι γνώριζε ότι αυτά ήταν κάνναβη και κατ' επέκταση ναρκωτικά αποτελούν συμπεράσματα του Δικαστηρίου με το σκεπτικό αυτών να έχει ήδη αναλυθεί πιο πάνω. Επομένως το πρώτο συστατικό στοιχείο ικανοποιείται. Αυτό που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να προμηθεύσει κάνναβη από τα εν λόγω 17 υπό καλλιέργεια φυτά σε άλλο άτομο ή άλλα άτομα. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η κατοχή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτά προορίζονται για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359). Το δε περιεχόμενο του άρθρου 30Α του Ν.29/77 δημιουργεί μαχητό τεκμήριο ότι ο κατηγορούμενος κατέχει τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα άτομα όταν η ποσότητα που κατέχει υπερβαίνει κατά πολύ την ποσότητα που καθορίζεται από το εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα, οι διατάξεις του άρθρου 30Α του Ν.29/77 προνοούν κατά λέξει τα πιο κάτω: "Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Παράνομη καλλιέργεια Πρώτη Στήλη Δεύτερη Στήλη Οποιοδήποτε φυτό του γένους κάνναβης (cannabis). Τρία ή περισσότερα φυτά." Ωστόσο η ύπαρξη μαχητού τεκμηρίου δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο, το οποίο παραμένει πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής, πλην όμως θέτει στον κατηγορούμενο το βάρος να δημιουργήσει λογική αμφιβολία (Ηλίας v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 432). Επίσης, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Σκούλλου v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 87 η δημιουργία του εν λόγω μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητας εφόσον: (α) τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών οπόταν με την καθιέρωσή τους ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός, (β) το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους των επίμαχων συμπερασμάτων δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας (το αποδεικτικό βάρος) παραμένει στους ώμους της κατηγορούσας αρχής καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης και δεν μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος καλλιεργούσε τα επίδικα φυτά κάνναβης με σκοπό την προμήθεια κάνναβης σε άλλο άτομο ή άλλα άτομα. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται αποκλειστικά στον αριθμό των φυτών που μέλη της αστυνομίας εντόπισαν να καλλιεργούνται από τον κατηγορούμενο στην οικία του, έχοντας ασπίδα το άρθρο 30Α του Ν.29/77. Η ποσότητα των 17 υπό καλλιέργεια φυτών κάνναβης, η οποία υπερβαίνει το οκταπλάσιο της ποσότητας που οι διατάξεις του άρθρου 30Α του Ν.29/77 καθορίζουν, που είναι παραδεκτό ότι βρίσκονταν υπό την κατοχή του κατηγορουμένου και στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας αλλά και των ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, δημιουργούν μαχητό τεκμήριο κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου με την καλλιέργεια 3 ή περισσοτέρων φυτών κάνναβης τεκμαίρεται ότι κατέχονται με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο άτομο. Η ύπαρξη όμως αυτής της μαρτυρίας δεν οδηγεί μονοδρομικά σε απόλυτο συμπέρασμα κατοχής φυτών από τον κατηγορούμενο με σκοπό προμήθειας κάνναβης σε άλλα άτομα. Δεν μπορεί απλά από τον αριθμό και μόνο των φυτών που βρέθηκαν να καλλιεργούνται να αποκλειστεί η πιθανότητα ότι προορίζονταν για αποκλειστική χρήση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος καλείται μέσω της εκδοχής και μαρτυρίας του να δημιουργήσει λογική αμφιβολία στον φαινομενικό σκοπό της κατοχής τέτοιας μεγάλης ποσότητας κάνναβης. Η εκδοχή του κατηγορουμένου ήταν ότι τα επίδικα φυτά κάνναβης προορίζονταν για δική του χρήση. Μπορεί η μαρτυρία του να μην έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, ωστόσο είναι παραδεκτό και κατ' επέκταση εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ήταν και είναι περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών. Το προαναφερόμενο μαχητό τεκμήριο ενδυναμώνεται από την παρουσία άλλων γεγονότων που το ενισχύουν. Στην υπόθεση Γεωργίου v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 354 αποφασίστηκε ότι η κατοχή των ναρκωτικών ουσιών είχε σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο όχι κατ' εφαρμογή του άρθρου 30Α του Ν.29/77 αλλά επειδή τα περιστατικά της εν λόγω υπόθεσης οδηγούσαν σ' αυτό και μόνο το συμπέρασμα, υπό το φως απουσίας μαρτυρίας από τον εφεσείοντα που να έδιδε κάποια εξήγηση η οποία να πρόσθετε το στοιχείο της αμφιβολίας στην ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων. Περαιτέρω, στην υπόθεση Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359 κρίθηκε ότι το συμπέρασμα της πρόθεσης προμήθειας μετά την απόρριψη της μαρτυρίας του εφεσείοντα ήταν το μόνο λογικό που μπορούσε να εξαχθεί στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου και όχι λόγω της εφαρμογής του άρθρου 30Α του Ν.29/77. Επίσης, στην υπόθεση Hurbanek και άλλη v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 524 τα περιστατικά της υπόθεσης σε συνδυασμό με την μεγάλη ποσότητα που εντοπίστηκε στην κατοχή του εφεσείοντα και η έλλειψη μαρτυρίας που να ανέτρεπε το μαχητό τεκμήριο που το άρθρο 30Α του Ν.29/77 δημιουργεί, οδήγησαν στην καταδίκη του εφεσείοντα στην κατηγορία της κατοχής ποσότητας κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα άτομα. Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σημειώνεται ότι τα 17 επίδικα υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης εντοπίστηκαν όλα μαζί σε πλαστική γλάστρα με χώμα στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορουμένου. Η θέση που εντοπίστηκαν και ο τρόπος με τον οποίο ήταν τοποθετημένα στη γλάστρα, όπως αυτά απεικονίζονται από το Τεκμήριο 2Γ αλλά και από την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν καταδεικνύουν εικόνα λήψης από τον κατηγορούμενο προστατευτικών μέτρων και επιμελών ενεργειών προς αποφυγή του εντοπισμού τους. Κατά τη διάρκεια της έρευνας του διαμερίσματος του κατηγορουμένου από μέλη της ΥΚΑΝ δεν εντοπίστηκε ζυγαριά ακριβείας ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο που θα μπορούσε να εκληφθεί ότι δυνατό να χρησιμοποιηθεί για την εξυπηρέτηση συναλλαγής που αφορούσε την προμήθεια ναρκωτικών ή έστω διευκόλυνση τέτοιας πράξης, αφήνοντας έτσι υπόνοια ότι υπήρχε σκέψη από τον κατηγορούμενο για προμήθεια ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο. Επιπλέον, κατά την έρευνα την οικία του κατηγορουμένου δεν εντοπίστηκαν χρήματα που είτε όλα είτε μέρος αυτών θα μπορούσαν να συνδεθούν με πιθανές συναλλαγές κάνναβης. Ακόμη σημειώνεται ότι καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου που να αποκαλύπτει ότι η αστυνομία κατείχε πληροφορία για πιθανή διακίνηση ή συναλλαγής ναρκωτικών είτε στην οικία του κατηγορουμένου είτε κάπου αλλού με πιθανό εμπλεκόμενο τον κατηγορούμενο. Καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει ότι η αστυνομία είχε στη διάθεση της οποιοδήποτε στοιχείο που να φανερώνει επαφή ή πρόθεση επαφής του κατηγορουμένου με πρόσωπο που να εμπλέκεται με ναρκωτικά ή στο παρελθόν να απασχόλησε την αστυνομία για ναρκωτικά, πράγμα που θα μπορούσε να είναι ενδεικτικό σκοπού προμήθειας κάνναβης από τα επίδικα υπό καλλιέργεια φυτά. Παράλληλα, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ίχνος αποδεκτής μαρτυρίας που να επισημαίνει πόση ποσότητα κάνναβης μπορούσε ο κατηγορούμενος να αντλήσει από τα εν λόγω φυτά είτε αυτά ακολουθούσαν κανονική πορεία ανάπτυξης είτε στην κατάσταση που ο κατηγορούμενος επικαλείτο ότι βρίσκονταν. Βέβαια το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει ότι η παρούσα υπόθεση αφορά 17 φυτά κάνναβης, πλην όμως τυχόν προσπάθεια του Δικαστηρίου να υπολογίσει από μόνο του τέτοια ποσότητα χωρίς μαρτυρία εμπειρογνώμονα θα ήταν όχι μόνο παρακινδυνευμένη αλλά επίσης αυθαίρετη και λανθασμένη. Παρά την ύπαρξη του μαχητού τεκμηρίου, αυτό είναι ένα στοιχείο που παρέμεινε κενό και αδιευκρίνιστο. Περαιτέρω, δεν υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με την συχνότητα και ποσότητα καπνίσματος κάνναβης από τον κατηγορούμενο, ως περιστασιακός χρήστης κάνναβης που αδιαμφισβήτητα ήταν. Αυτό είναι δύο άλλα στοιχεία που παρέμειναν κενά και αδιευκρίνιστα. Συνεπώς, οποιαδήποτε προσπάθεια για εξαγωγή συμπεράσματος από τη σύγκριση δεδομένων της ποσότητας κάνναβης που μπορούσε να παραχθεί από τα επίδικα φυτά με αυτής που πραγματικά απαιτείτο για προσωπική χρήση είναι αδύνατη. Αυτά είναι ακόμη ένα στοιχείο που παρέμεινε κενό και αδιευκρίνιστο. Από την άλλη, δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η ποσότητα κάνναβης που ο κατηγορούμενος κάπνισε ήταν επιπλέον της ποσότητας κάνναβης που ο άγνωστος άνδρας έδωσε στον κατηγορούμενο, γεγονός που ενισχύεται από τον μη εντοπισμό άλλων ναρκωτικών στην οικία του κατηγορουμένου. Αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του κατηγορουμένου δεν υπάρχουν οποιαδήποτε χειροπιαστά στοιχεία που θα έδειχναν περιστάσεις τέτοιες που μέσα από αυτές θα αναδυόταν υπαρκτός κίνδυνος εξώθησης του στην πώληση ναρκωτικών. Μπροστά στα πιο πάνω δεδομένα καθώς και στη βάση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε, έχει δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου υποβόσκουσα εύλογη αμφιβολία για το ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα επίδικα υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης με σκοπό την προμήθεια κάνναβης σε άλλα άτομα. Κατά συνέπεια, το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος δεν έχει τεκμηριωθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Υπό το φως των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τρίτη κατηγορία. Παράλληλα, η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 6 και 7, στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Καλλιέργεια, κατοχή, χρήση και προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα άτομα/ Κατοχή απαγορευμένων ουσιών/Άρθρα 6, 7 και 10 του Ν.29/77 και άρθρο 5 του Ν.7(ΙΙΙ)/2009/ Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο