Δημοκρατία ν. Ευριπίδης Χρίστου, Αρ. Υπόθεσης: 7342/14, 16/9/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος σε άγνωστη προς την Κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία, μεταξύ της 20ης Ιουλίου 2014 και της 23ης Ιουλίου 2014, συμπεριλαμβανομένων, στην Κρήτου Τέρρα της Επαρχίας Πάφου, με παράνομη πράξη επέφερε τον θάνατο της Αλίκης Χρίστου, τέως από την Κρήτου Τέρρα. Σήμερα, ημερομηνία πρώτης εμφάνισης της υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και μετά τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση η έναρξη της οποίας θα γίνει στις 6.10.2014, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο. Βάσισε το αίτημα του στον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του και αναφέρθηκε στους τρεις λόγους οι οποίοι δικαιολογούν την κράτηση. Υπενθύμισε πως σύμφωνα με τη Νομολογία όσο σοβαρότερο είναι το αδίκημα τόσο μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο για αποφυγή παρουσίας κάποιου κατηγορουμένου στο Δικαστήριο. Στήριξε κυρίως την εισήγηση του αυτή στη σοβαρότητα του αδικήματος και στην πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενο. Ο παράγοντας αυτός αποτέλεσε και τον κύριο άξονα γύρω από τον οποίο περιστράφηκε η επιχειρηματολογία προς υποστήριξη του αιτήματος του. Αποτέλεσε εισήγηση του κ. Αριστείδης πως το μαρτυρικό υλικό αντίγραφο του οποίου βρίσκεται ως Τεκμήριο Α ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο είχε τεθεί κατά τη διαδικασία παραπομπής του κατηγορουμένου στη δίκη, αποκαλύπτει τέτοια πιθανότητα. Παρέπεμψε σε συγκεκριμένες καταθέσεις όπως της Γ. Χριστοφόρου, του Σίμου Χριστοφόρου και σε επιστημονική μαρτυρία όπως αυτή της Ιατροδικαστού Χαράς Σπηλιωτοπούλου. Επικαλέστηκε και άλλη μαρτυρία η οποία βρίσκεται στο ανακριτικό υλικό, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος εξέδωσε διαβατήριο δύο μήνες πριν την διάπραξη του εξεταζόμενου αδικήματος. Σημείωσε περαιτέρω ο συνήγορος πως το παραπέμπον Δικαστήριο είχε εκδώσει απόφαση με την οποία διέτασσε την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του και δεν ασκήθηκε οποιαδήποτε έφεση εναντίον της απόφασης εκείνης, ούτε έχουν αλλάξει τα δεδομένα από την ημερομηνία της παραπομπής μέχρι και σήμερα. Αναφερόμενος περαιτέρω στο χρόνο ο οποίος θα μεσολαβήσει από τη σημερινή ημερομηνία μέχρι την έναρξη της δίκης, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, σημείωσε ότι είναι πολύ σύντομος, είναι μόνο δύο εβδομάδες και έτσι δεν αποτελεί παράγοντα αποτρεπτικό της έκδοσης διατάγματος κράτησης. Η συνήγορος του κατηγορουμένου φέρει ένσταση στην κράτηση του πελάτη της μέχρι τη δίκη του και εισηγείται ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις που πλαισιώνουν την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους. Με αναφορά σε νομολογία και τις κατευθυντήριες γραμμές που τίθενται από αυτή αφού αναγνώρισε τη σοβαρότητα του αδικήματος που ο πελάτης της αντιμετωπίζει ανέφερε το εξής: Τονίζεται ιδιαίτερα ότι το εγχείρημα της παρούσας διαδικασίας συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Σύμφωνα με την συνήγορο πέραν της σοβαρότητας του αδικήματος την οποία όπως προαναφέραμε αναγνωρίζει δεν υπάρχει καμία πιθανότητα καταδίκης του πελάτη της. Το μαρτυρικό υλικό εισηγείται, που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν αποκαλύπτει σοβαρή μαρτυρία και ούτε υπάρχει οποιαδήποτε σαφής και ξεκάθαρη, άμεση μαρτυρία η οποία να ενοχοποιεί τον κατηγορούμενο ή να εξηγεί τον τρόπο ή τις ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες επήλθε ο θάνατος του θύματος. Θεωρεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν νέα στοιχεία τα οποία δεν έχουν τεθεί ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου και τα οποία συνίστανται στην ιατροδικαστική έκθεση του Σ. Σοφοκλέους και την έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής η οποία εκδόθηκε μετά από εξέταση του γενετικού υλικού σε σύγκριση με τεκμήρια της υπόθεσης. Με τη συναίνεση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής οι εκθέσεις αυτές σημειώθηκαν για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο ως Τεκμήρια Α1 και Α
2. Αναφερόμενη η συνήγορος στην ιατροδικαστική έκθεση και στα ευρήματα ότι τραύματα του θύματος προήλθαν από θλον όργανο ενώ κάποια άλλα τραύματα στο κεφάλι προήλθαν από όργανο επίμηκες, κατέληξε ότι η ιατροδικαστική, επιστημονική μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής βρίσκεται σε συμφωνία ότι ο θάνατος του θύματος προκλήθηκε από θλον όργανο το οποίο μπορεί να είναι πέτρα, επίμηκες όργανο ή γροθιά. Σχολιάζοντας την επιστημονική μαρτυρία και κυρίως την έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής υπέδειξε πως το γεγονός ότι βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου σε πέτρα και σε επίμηκες όργανο το οποίο ήταν ένα κομμάτι ξύλο ή το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί και μπαστούνι, αυτό ενισχύει τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου ο οποίος δήλωσε προς την αστυνομία ότι υπέστησαν ληστεία και είχε τραυματιστεί και ο ίδιος με πέτρα από τους ληστές. Η συνήγορος προβαίνει και σε άλλες υποδείξεις, εισηγήσεις και αξιολογήσεις τόσο της επιστημονικής μαρτυρίας, όσο και άλλης, την οποία όμως για ευνόητους λόγους δεν επιθυμούμε να σχολιάσουμε. Εξετάσαμε το ζήτημα που ηγέρθη κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ως θέμα αρχής, ότι ένας υπόδικος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις που υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται και συνταγματικά σαν ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου (βλ. άρθρο 11). Σκοπός της κράτησης του υπόδικου είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του και όχι η τιμωρία του. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά κάθε φορά που το θέμα τίθεται ενώπιον του. Σύμφωνα με τη νομολογία οι κύριοι παράγοντες οι οποίοι εξετάζονται ως προς την πιθανότητα προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη είναι α) η σοβαρότητα του εγκλήματος, β) η πιθανότητα καταδίκης του, γ) η ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Πρόσθετα προς τους ανωτέρω παράγοντες οι οποίοι αποτελούν ουσιαστικά τους δείκτες για εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης ή φυγοδικίας του κατηγορούμενου, εξετάζονται και άλλοι δύο σοβαροί λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση, ήτοι: - Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. - Η πιθανότητα και ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων Καθένας από τους ανωτέρω παράγοντες / λόγους εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν απαιτείται όμως η συνδρομή και των τριών πιο πάνω λόγων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορούμενου (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Κατά την εξέταση των πιο πάνω λαμβάνεται επίσης σοβαρά υπόψη και ο χρόνος που θα μεσολαβήσει μεταξύ της ημέρας που το Δικαστήριο αποφασίζει για την κράτηση ή όχι του κατηγορούμενου και της δίκης του. Βλέπε σχετικά την απόφαση Φ. Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατία

(1997)2 Α.Α.Δ. 45 Για μια λεπτομερή συζήτηση επί των αρχών που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, παραπέμπουμε στις υποθέσεις Ροδοσθένους ν. Αστυνομία

(1961)2 Α.Α.Δ 50, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Χριστοφόρου και Μουστάκη ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 415, Χριστούδιας ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 689, Δημήτρης Οικονομίδης ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 492, Χρίστος Νικολάου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 134/07, ημερομηνίας 20.9.2007 και Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48. Η σοβαρότητα του αδικήματος είναι δεδομένη. Προβλέπεται σε περίπτωση καταδίκης η ποινή ισόβιας φυλάκισης και μπορεί να θεωρηθεί ένα από τα πλέον σοβαρά εγκλήματα του Ποινικού Κώδικα. Η πιθανότητα καταδίκης συνάγεται και συναρτάται πάντοτε με το υπάρχον μαρτυρικό υλικό. Το υλικό αυτό και η μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου εξετάζεται μόνο στη όψη του κατά τρόπο που να ικανοποιεί την προϋπόθεση της πιθανότητας καταδίκης. Δεν αναμένεται να εξαχθεί από αυτή οποιοδήποτε συμπέρασμα ενοχής. Όπως λέχθηκε στη Χριστόδουλος Νικήτας ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 Α.Α.Δ 54. «Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειότνων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 424).» Έχουμε εξετάσει το μαρτυρικό υλικό για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας. Από την εξέταση αυτού του υλικού μπορούμε να πούμε ότι προκύπτει και αναδύεται η απαιτούμενη για το στάδιο τούτο πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος και το θύμα διέμεναν τον ουσιώδη χρόνο αλλά και προγενέστερα στο Χωριό Κρήτου Τέρρα σε χωράφι που διατηρούσαν και κοιμόντουσαν πάνω σε κουβέρτες κάτω από τα δέντρα. Όπως και η συνήγορος του κατηγορούμενου αναγνώρισε, οι συνθήκες διαβίωσης του κατηγορούμενου ήταν πρωτόγνωρες. Η αδελφή του θύματος Γ. Χριστοφόρου διέμενε στο Σικάγο και ήρθε για διακοπές στην Κύπρο φιλοξενούμενη όπως φαίνεται για κάποιες μέρες στο κατάλυμα αυτό. Η ανωτέρω αντιμετωπίσθηκε ως ύποπτη κα κατηγορούμενη στο κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο, πλην όμως ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε την μη δίωξη της. Στις 22/7/2014 περί ώρα 19:00, συγκεκριμένο άτομο που βρισκόταν στην περιοχή άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει και να βρίζει και δύο γυναικείες φωνές που υπολογίζει ότι πρέπει να ήταν του θύματος και της αδελφής της. Προκύπτει σύμφωνα με το ίδιο μαρτυρικό υλικό, ότι θύμα και κατηγορούμενος είχαν διαφορές και τσακώνονταν συχνά και ο κατηγορούμενος απείλησε το θύμα πολλές φορές ότι θα τη σκοτώσει και ότι θα την χτυπήσει στο κεφάλι με το μπαστούνι του. Φαίνεται ότι το θύμα στην προσπάθεια προστασίας της ζωής της από τον κατηγορούμενο και προκειμένου να τον αποκλείσει από την κληρονομιά ήταν διατεθειμένη να το χωρίσει και να τον καταγγείλει στην αστυνομία για πλαστογραφία και ότι ένεκα αυτής απέκτησε περιουσία της, γι' αυτό επισκέφθηκε συγκεκριμένο δικηγόρο. Σε κατάθεση της η Γ. Χριστοφόρου αδελφή του θύματος, φαίνεται να εμπλέκει άμεσα τον κατηγορούμενο με τον θάνατο του θύματος. Σχολιάζοντας η συνήγορος του κατηγορουμένους τις καταθέσεις της Γ. Χριστοφόρου υπέδειξε ότι αυτές πρέπει να αποκλειστούν εντελώς και να μην ληφθούν καθόλου υπόψη από το Δικαστήριο, διότι όχι μόνο οι διάφορες καταθέσεις που έδωσε συγκρούονται μεταξύ τους αλλά υπάρχει και σοβαρή αντίφαση μεταξύ απαντήσεων που δίδει στην ίδια κατάθεση. Υπενθυμίζουμε ότι έργο του Δικαστηρίου σ' αυτό το στάδιο δεν είναι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ή η αποτίμηση της σοβαρότητας της αλλά η διαπίστωση αν αναδεικνύεται από όλο το μαρτυρικό υλικό πιθανότητα καταδίκης. Η έκθεση της Ιατροδικαστού Χαράς Σπηλιωτοπούλου αποκαλύπτει ότι αιτία του θανάτου του θύματος ήταν η υπαραχνοειδής αιμορραγία τραυματικής αιτιολογίας. Διαπιστώθηκε ότι στο θύμα υπήρχαν κακώσεις στην περιοχή της κεφαλής και αιμορραγικές διηθήσεις στα μαλακά μόρια του τριχωτού της κεφαλής και στην επικράνια απονεύρωση αριστερά. Αυτό σύμφωνα με την Ιατροδικαστή, σημαίνει χτυπήματα εξωτερικά πάνω στο κρανίο χωρίς να έχουν τόση σφοδρότητα. Επίσης τα τραύματα τόσο του κατηγορούμενου, του θύματος και της Γ. Χριστοφόρου, αναφέρεται ότι προήλθαν από θλον όργανο που μπορεί να είναι πέτρα, μπορεί να είναι κάποιο επίμηκες όργανο ή και γροθιά. Σημειώνεται ότι η δύναμη της πλήξης δεν ήταν μεγάλη διότι κανένα από τα τρία άτομα δεν είχε κάποιο κάταγμα στην περιοχή της κεφαλής. Δεν αποκλείεται όπως υποδεικνύεται στην ίδια μαρτυρία οι κακώσεις αυτές να έχουν προκληθεί από ηλικιωμένο άτομο ή από πρόσωπο με μικρή μυϊκή δύναμη. Η ύπαρξη γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε πέτρα και σε επίμηκες όργανο δεν μπορεί να έχει τη δυναμική την οποία προσδίδει σε αυτό η συνήγορος του κατηγορούμενου η οποία εισηγείται ότι αποενοχοποιεί αυτόν. Αντίθετα σε αυτό το στάδιο η ύπαρξη γενετικού υλικού επί τεκμηρίων, όπως η ύπαρξη γενετικού που λήφθηκε από αίμα από ρούχα του θύματος και που δότης αυτού ήταν και ο κατηγορούμενος, αποτελεί ένα από τα στοιχεία που ενισχύουν τη πιθανότητα καταδίκης. Κρίνουμε συνεπώς πως υπάρχει πιθανότητα καταδίκης, η οποία σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη ποινή και τη σοβαρότητα του αδικήματος συμπληρώνουν τους τρεις παράγοντες που συνθέτουν τον κίνδυνο φυγοδικίας όπως θέτει η Νομολογία. Πέραν των ανωτέρω παραγόντων, εξέτασης τυγχάνουν και άλλα στοιχεία τα οποία άπτονται θεμάτων υγείας, προσωπικών περιστάσεων αλλά και δεσμών συγκεκριμένου κατηγορούμενου με την Κύπρο. Όπως έχει λεχθεί στη Θεοχάρους ανωτέρω: «... σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος.» Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε έκδοση διαβατηρίου προ δύο μηνών θέλοντας να τονίσει την πιθανότητα και δυνατότητα φυγοδικίας του. Η συνήγορος του κατηγορουμένου έχει τονίσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο πελάτης της είναι ηλικίας 83 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και ότι θα πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να ζήσει ελεύθερος τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Από την άλλη σχολιάζοντας το γεγονός της έκδοσης διαβατηρίου, εισηγήθηκε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κάνει όνειρα για το μέλλον του και δεν είναι παράγοντας αυτός που πρέπει να προσμετρήσει εναντίον της απόφασης για απόλυση του. Έχουμε εξετάσει και αυτούς τους παράγοντες Θέλουμε να επισημάνουμε εκείνο που κατ' επανάληψη έχει νομολογηθεί ότι οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων και η σχέση τους με την Κύπρο, λόγω καταγωγής, οικογένειας και εργασίας, στα πλαίσια και πάλι εκτίμησης του κινδύνου φυγοδικίας, δεν αγνοούνται. Δεν είναι δυνατό όμως, αυτοί από μόνοι τους να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσής υπό όρους. Όπως άλλωστε, υποδείχθηκε στη Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790 (σελ. 798):- «., είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται», (δέστε Χρ. Νικήτας ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54). Κρίνουμε συναφώς ότι οι παράγοντες αυτοί, δηλαδή η ηλικία του κατηγορούμενου και η υγεία του την οποία επικαλέστηκε η συνήγορος για την οποία όμως δεν έδωσε κανένα στοιχείο, πλην πρόβλεψης ότι θα επιβαρυνθεί ενόψει της ηλικίας του, δεν είναι στοιχεία τα οποία να υπερφαλαγγίζουν το δημόσιο συμφέρον. Δώσαμε στην υπόθεση αυτή τη μέγιστη δυνατή προτεραιότητα, ορίζοντας τη σε χρόνο που δεν ξεπερνά τις είκοσι ημέρες από σήμερα, έχοντας συνέχεια κατά νου τη συνταγματική επιταγή για γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και εκδίκασης της υπόθεσης μέσα σε τέτοιο χρονικό πλαίσιο ώστε να διασφαλίζεται το ανθρώπινο δικαίωμα του κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη (Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. Έχουμε την άποψη ότι η χρονική περίοδος των είκοσι ημερών είναι ελάχιστη και το Δικαστήριο είναι έτοιμο και διαθέσιμο να εκδικάσει σύντομα την υπόθεση αυτή. Ο υπολογισθείς από τη συνήγορο του κατηγορουμένου χρόνος εκδίκασης της υπόθεσης τον οποίο εκτίμησε στα δύο χρόνια, είναι τουλάχιστο άστοχος. Πέραν των ανωτέρω σημειώνουμε πως το παραπέμπον Δικαστήριο είχε με ενδιάμεση απόφαση του η οποία δόθηκε στις 4.8.2014, αποφασίσει την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του. Παρατηρούμε πως εκτός από το γεγονός ότι δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης εκείνης, δεν τέθηκε ενώπιον μας οποιοδήποτε στοιχείο που να δικαιολογεί παρέκκλιση του Δικαστηρίου από την προηγούμενη απόφαση ούτε οποιοδήποτε στοιχείο που να μεταβάλλει κάποιο δεδομένο. Με την ολοκλήρωση της αγόρευσης της κυρίας Ηλία, έγινε εκ μέρους του κ. Ροτσίδη η εξής δήλωση: Η υπεράσπιση κατέχει μαρτυρία πως συγκεκριμένο πρόσωπο παραδέχθηκε στην αστυνομία ότι είχε επιτεθεί και ληστέψει τον κατηγορούμενο. Ανέφερε ότι θα ζητήσει να επιτραπεί στην υπεράσπιση να προσφέρει μαρτυρία για τούτο το θέμα διότι ενδεχόμενα η μη παρουσίαση αυτής της μαρτυρίας να συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Απαντώντας ο κ. Αριστείδης επί του θέματος τούτου, ανάφερε πως όντως κάποιο πρόσωπο αυτόβουλα προσήλθε στην αστυνομία, αναφέροντας ληστεία, η οποία έγινε μέρες πριν το επίδικο αδίκημα και συνεπώς είναι εισήγηση πως τυχόν θέμα μη δίκαιης δίκης αν τεθεί από την υπεράσπιση αυτό εξετάζεται στο τέλος της διαδικασίας. Επιθυμούμε να τονίσουμε πως αποτελεί δικαίωμα της υπεράσπισης, εάν ο κατηγορούμενος κληθεί σε απολογία να προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία επιθυμεί και να θέσει τις θέσεις της μέσω της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας για να αποφασιστεί το πλημμελές ή όχι της διερεύνησης της υπόθεσης. Τονίζουμε μόνο ότι στο μαρτυρικό υλικό Τεκμήριο Α που δόθηκε στο Δικαστήριο υπάρχουν καταθέσεις αστυνομικών οι οποίοι αναφέρουν πληροφορία που λήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε υποστεί επίθεση και ληστεία σε άγνωστο μέρος στις 19/7/
2. Σε επίσκεψη που πραγματοποίησαν στο χώρο διαμονής του συνάντησαν τη σύζυγο του κατηγορούμενου δηλαδή το θύμα και συνομίλησαν μαζί της. Επίσης αναζήτησαν και βρήκαν τον κατηγορούμενο ο οποίος ήταν καλά στην υγεία του χωρίς οποιοδήποτε εμφανές τραύμα και δεν παραπονέθηκε για οτιδήποτε. Τούτο καταγράφεται και ως απάντηση της εισήγησης περί πλημμελούς εξέτασης της υπόθεσης η οποία να δικαιολογεί απόρριψη του αιτήματος για κράτηση. Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω έχουμε αποφασίσει να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του και εκδίδουμε διάταγμα για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι 6/10/2014, ημερομηνία κατά την οποία έχει οριστεί η υπόθεση. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής .Χ/Κ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο