Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΝΙΚΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1551/14, 5/9/2014

(1)και 20 του Κεφ.

1. Με βάση τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 1: 1) στις 25.10.13 στην Πάφο μαζί με άλλο άτομο διέρρηξαν και εισήλθαν στο κατάστημα με την ονομασία 'Φάνος Επιφανείου' που βρίσκεται στην λεωφόρο Μεσόγης από το οποίο έκλεψε μία γεννήτρια μάρκας KIPOR IG 2600 αξίας €322,00 και μία μπάρα για μπετόν με μηχανή μάρκας Honda αξίας €702,00, όλα περιουσία της εταιρείας 'Φάνος Εποιφανείου' (κατηγορίες 14 και 15), 2) στον ίδιο με πιο πάνω χρόνο και τόπο μαζί με άλλο άτομο εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιά ύψους €959,00 στη γυάλινη προσθήκη του προαναφερόμενου καταστήματος, επίσης περιουσία της εταιρείας 'Φάνος Επιφανείου' (κατηγορία 16), Αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 5, 8, 11, 12 και 13 η κατηγορούσα αρχή προέβηκε στη διακοπή τους και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απαλλάχτηκαν σ' αυτές. Σχετικά με τον κατηγορούμενο 3, αυτός δήλωσε μη παραδοχή στις κατηγορίες που τον αφορούσαν με αποτέλεσμα αυτές να οριστούν για ακρόαση. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 16.02.14 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από την Άννα Παπακίδου, υπάλληλο στον φούρνο με την ονομασία "PAPANTONIOY BAKERIES", που βρίσκεται στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 57 στην Χλώρακα, ότι περί ώρα 22:27 ενώ βρισκόταν στον φούρνο μόνη της δύο άγνωστα πρόσωπα που είχαν μερικώς καλυμμένα τα πρόσωπα τους με μέρος της μύτης, φρύδια και μέτωπο τους να μπορούσαν να ήταν αναγνωρίσιμα, εκ των οποίων ο ένας κρατούσε μαχαίρι το οποίο της το πρόταξε, της φώναξαν "ληστεία" στην ελληνική γλώσσα και της ζήτησαν να τους παραδώσει τα χρήματα του ταμείου. Επειδή η εν λόγω υπάλληλος φοβήθηκε, πήγε προς το μέρος των δύο ταμείων που υπάρχουν στον φούρνο και τα άνοιξε. Τότε ο ένας από τους δύο δράστες πήρε τα χρήματα από το ένα ταμείο και ο δεύτερος δράστης της είπε να βγάλει το δεύτερο ταμείο πράγμα το οποίο και έκανε ίδια βγάζοντας το πλαστικό με τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα και βάζοντας το στον πάγκο με αποτέλεσμα ο άλλος δράστης να το πάρει και ακολούθως αμφότεροι να τραπούν σε φυγή. Οι δύο δράστες επιβιβάστηκαν σε όχημα το οποίο ανήκει σε άλλο άτομο. Στη συνέχεια η εν λόγω υπάλληλος ενημέρωσε τον ιδιοκτήτη του φούρνου και μετά ενημερώθηκε η Αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στην σκηνή περί ώρα 22:53 της ίδιας ημέρας όπου προέβηκαν σε επιτόπιες εξετάσεις. Μετά από καταμέτρηση που ο ιδιοκτήτης του αρτοποιείου πραγματοποίησε στα ταμεία, διαπιστώθηκε ότι το ακριβές ποσό που κλάπηκε ανέρχεται στα €900,
2. Να σημειωθεί ότι εντός του φούρνου υπήρχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο κατά το επίδικο επεισόδιο βρισκόταν σε λειτουργία. Ως αποτέλεσμα αυτού, ετοιμάστηκε από το τμήμα πληροφορικής της πιο πάνω υπεραγοράς και παραδόθηκε στην αστυνομία ψηφιακός δίσκος, ο οποίος αποτύπωνε τις κινήσεις των δραστών, όπως αυτές καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του αρτοποιείου. Στις 17.02.14 μέλη του ΤΑΕ Πάφου επισκέφθηκαν εκ νέου την σκηνή όπου προέβηκαν σε εξετάσεις και φωτογράφηση του χώρου. Παράλληλα λήφθηκαν τεκμήρια και δειγματοληψίες, τα οποία μεταφέρθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να τύχουν επιστημονικές εξετάσεις. Τις κινήσεις των δραστών οι οποίες καταγράφηκαν στον ψηφιακό δίσκο επιθεώρησαν μέλη της ΑΔΕ Πάφου και όταν αργότερα υποδείχτηκαν και σε πρόσωπο του περιβάλλοντος των κατηγορουμένων αυτό αναγνώρισε ότι τα δύο πρόσωπα που έκαναν την ληστεία ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και
3. Η μαρτυρία αυτή ενισχύθηκε στις 18.02.14 όταν δόθηκε στην αστυνομία πληροφορία από συγκεκριμένο πρόσωπο ότι η πιο πάνω ληστεία διαπράχτηκε από τους κατηγορουμένους 1 και 2 και ότι μέρος των χρημάτων που κλάπηκαν δόθηκαν από τον κατηγορούμενο 2 στη σύζυγο του, η οποία αγόρασε διάφορα είδη ένδυσης και υπόδησης. Επίσης, η συμβία του κατηγορουμένου 2 σε γραπτή κατάθεση της στην αστυνομία ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 της έδωσε €100,00 σε χαρτονομίσματα των 5 και 10 ευρώ και χωρίς η ίδια να γνωρίζει ότι ήταν κλοπιμαία τα εξόδευσε για να αγοράσει τρόφιμα και υποδήματα για τα δύο ανήλικα παιδιά της. Συνεπεία αυτής της εξέλιξης εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον των κατηγορουμένων 1 και
4. Μετά από πληροφορία που η αστυνομία εξασφάλισε, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αναζητήθηκαν στην υπεραγορά "Θεοφάνης". Μπροστά στη θέα μελών της αστυνομίας ο κατηγορούμενος 1 εγκατέλειψε το μέρος τρέχοντας και παρόλο που καταδιώχθηκε δεν εντοπίστηκε. Ωστόσο εντός της υπεραγοράς συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, αυτός απάντησε "Θα τα πω στο Δικαστήριο". Αργότερα ο κατηγορούμενος 2 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση, μέσα από την οποία ανάφερε ότι την προαναφερόμενη ληστεία την διέπραξε ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο
5. Επίσης ανέφερε ότι αμέσως μετά την ληστεία πήγαν σε μία ερημική περιοχή στην Χλώρακα και τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος 1 έβγαλαν τα ενδύματα που φορούσαν κατά την διάπραξη της ληστείας και τα έβαλαν σε μία σακούλα και ακολούθως πήγαν στο σπίτι του κατηγορουμένου 1, όπου εκεί βρισκόταν και άλλο άτομο. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε ότι ζήτησε από το άλλο άτομο να τους μεταφέρει στο σπίτι της συμβίας του, πράγμα που αυτός έπραξε αφού πρώτα του έβαλαν καύσιμα στο όχημα του με τα χρήματα που έκλεψαν από το αρτοποιείο. Όταν έφτασαν στο σπίτι της συμβίας του πήρε τα κλειδιά του οχήματος της και πήγαν στην Λεμεσό. Στην διαδρομή σταμάτησαν και έκαψαν τα ενδύματα που φορούσαν κατά την διάπραξη της ληστείας. Όσον αφορά το υπόλοιπο ποσό των χρημάτων που έκλεψαν, ανάφερε ότι τα εξόδευσαν όλο σε διάφορες καφετέριες, βενζινάδικα και περίπτερα. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε θεληματική υπόδειξη σκηνών, οι οποίες φωτογραφήθηκαν από την αστυνομία, όπως το επίδικο αρτοποιείο λέγοντας κατά λέξη "Είναι εδώ που μπήκα με τον Ραφαέλλο και κάναμε την ληστεία" και το ταμείο αυτού λέγοντας κατά λέξη "Είναι το ταμείο που πήρα τα λεφτά". Στις 20.02.14 και ώρα 08:25 συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 1 στην παρουσία της μητέρας του και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε "Παραδέχομαι". Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση μέσα από την οποία δήλωσε πως την ληστεία στο εν λόγω αρτοποιείο την διέπραξε ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο 2 και ότι στην συνέχεια άλλο άτομο τους μετέφερε με το όχημα του στο σπίτι του κατηγορουμένου 2, αφού πρώτα εφοδίασαν το αυτοκίνητο του με καύσιμα με τα χρήματα που κλάπηκαν από τον φούρνο. Αργότερα στην οικία του κατηγορουμένου 2 πήραν το όχημα της συμβίας του τελευταίου και ξεκίνησαν με προορισμό την Λεμεσό χρησιμοποιώντας τον αυτοκινητόδρομο Πάφου-Λεμεσού. Ακόμη ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι στην διαδρομή ο ίδιος πέταξε το μαχαίρι που χρησιμοποιήθηκε στην ληστεία και λίγο μετά το σημείο που πέταξε το μαχαίρι σταμάτησαν στην άκρη του δρόμου και έκαψαν τα ενδύματα που φορούσαν κατά την διάπραξη της ληστείας. Σε σχέση με το ποσό που κλάπηκε κατά τη ληστεία, ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε πως ξοδεύτηκε ολόκληρο σε περίπτερα, καφετέριες και βενζινάδικα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε θεληματική υπόδειξη σκηνών, οι οποίες φωτογραφήθηκαν από την αστυνομία, όπως το επίδικο αρτοποιείο λέγοντας κατά λέξη "Εν σε τούτον τον φούρνο που εμπήκα με τον Μπέκα τζαι εκάμαμε την ληστεία". Παρά τις εκτεταμένες έρευνες που η αστυνομία πραγματοποίησε κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου Πάφου-Λεμεσού, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί το μαχαίρι που χρησιμοποιήθηκε κατά την ληστεία αλλά και τα ενδύματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 φορούσαν κατά την διάπραξη της ληστείας. Παράλληλα, από τους κατηγορουμένους 1 και 2 λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα μετά από δική τους γραπτή συγκατάθεση, τα οποία και αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Επιπλέον, στις 12.01.14 ο Ιωάννης Αγαθαγγέλου από την Έμπα κατάγγειλε στην αστυνομία ότι μεταξύ των ωρών 00:30-08:00 της ίδιας ημέρας άγνωστος διέρρηξε το κατάστημα του με την ονομασία Centro Gellatiaro που βρίσκεται στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 25 στη Χλώρακα και έκλεψε μία τηλεόραση μάρκας LG χρώματος μαύρου αξίας €300,00, ιδιοκτησία του ιδίου. Ευθύς στη σκηνή μετέβησαν μέλη της αστυνομίας, τα οποία κατόπιν επί τόπου εξετάσεων που διενέργησαν, διαπίστωσαν ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο και έξοδο στο κατάστημα από νάιλον προστατευτικό κάλυμμα στην μπροστινή πλευρά του καταστήματος που παραβίασε με φυσική βία. Κατά τη διερεύνηση της πιο πάνω ληστείας και συγκεκριμένα στις 25.02.14 ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην παρουσία της μητέρας του, μέσα από την οποία ομολόγησε ότι διέρρηξε το εν λόγω κατάστημα από το οποίο έκλεψε μία τηλεόραση. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 υπέδειξε στην αστυνομία το κατάστημα που διέρρηξε και έκλεψε. Περαιτέρω, στις 04.02.14 ο Russell Wahlin από την Αγγλία κατάγγειλε στην αστυνομία ότι περί ώρα 09:00 της ίδιας ημέρας άγνωστοι διέρρηξαν την οικία του που βρίσκεται στην οδό Μιλτιάδη Στυλιανού, Νιόβη Κωρτ, Μπλοκ Β, διαμέρισμα 101 στην Τάλα και έκλεψαν μία τηλεόραση μάρκας LG 50 ιντσών μαζί με το τηλεχειριστήριο συνολικής αξίας €700,00, όλα δικής του περιουσίας. Αμέσως στη σκηνή μετέβησαν μέλη της αστυνομίας, τα οποία κατόπιν επί τόπου εξετάσεων που διενέργησαν, διαπίστωσαν ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο και έξοδο στην κατοικία από κλειστή αλλά ξεκλείδωτη μπαλκονόπορτα που παραβίασαν με αιχμηρό αντικείμενο. Η σκηνή δακτυλοσκοπήθηκε με αρνητικό αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια διερεύνησης άλλης περίπτωσης και συγκεκριμένα στις 19.02.14 ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε θεληματική κατάθεση μέσα από την οποία ομολόγησε ότι διέρρηξε το εν λόγω διαμέρισμα από το οποίο έκλεψε την προαναφερόμενη τηλεόραση και το τηλεχειριστήριο κατονομάζοντας ως συνεργό του τον κατηγορούμενο
6. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε θεληματική υπόδειξη σκηνής υποδεικνύοντας σε μέλη της αστυνομίας την πιο πάνω κατοικία λέγοντας κατά λέξη "Είναι από εδώ που μπήκα μέσα και έκλεψα μια τηλεόραση και ο Ραφαέλλος ήταν έξω και με περίμενε και με βοήθησε να την φορτώσω στο αυτοκίνητο μου". Στις 20.02.14 ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθηκε σε σχέση με την περίπτωση αυτή δυνάμει δικαστικού εντάλματος και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, αυτός απάντησε "Παραδέχομαι την διάρρηξη". Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε και αυτός σε θεληματική κατάθεση στην παρουσία της μητέρας του στην οποία παραδέχεται τη διάπραξη της διάρρηξης της εν λόγω κατοικίας και κλοπής από αυτή της πιο πάνω τηλεόρασης και τηλεχειριστηρίου κατονομάζοντας ως συνεργό του τον κατηγορούμενο
7. Στις 24.02.14, κατόπιν δικής του επιθυμίας, ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε θεληματική υπόδειξη σκηνής υποδεικνύοντας σε μέλη της αστυνομίας την πιο πάνω οικία λέγοντας κατά λέξη "Σε τούτο το διαμέρισμα εμπήκε ο Μπέκας τζιε έκλεψε μια τηλεόραση. Εγώ ήμουν έξω τζιε περίμενα". Επίσης, στις 03.02.14 ο Ilie Florin από τη Ρουμανία κατάγγειλε στην αστυνομία ότι την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 06:50-14:00 άγνωστοι διέρρηξαν το διαμέρισμα του που βρίσκεται στην οδό Λύσης στην Κισσόνεργα από το οποίο έκλεψαν μία τηλεόραση μάρκας IQ 32 ιντσών αξίας €200,00, ένα tablet αξίας €200,00 και ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Asus αξίας €150,00, όλα περιουσία του πιο πάνω προσώπου. Αμέσως στη σκηνή μετέβησαν μέλη της αστυνομίας, τα οποία κατόπιν επί τόπου εξετάσεων που διενέργησαν, διαπίστωσαν ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο και έξοδο στην κατοικία από κλειστή αλλά ξεκλείδωτη συρόμενη μπαλκονόπορτα. Ο χώρος δεν προσφερόταν για δακτυλοσκοπικό έλεγχο. Κατά τη διερεύνηση της περίπτωσης της ένοπλης ληστείας, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προέβηκαν σε θεληματικές καταθέσεις μέσα από τις οποίες ο μεν πρώτος κατηγορούμενος στις 20.02.14 ανάφερε σε μέλος της αστυνομίας, μεταξύ άλλων, επί λέξη "Όσον αφορά τις τρεις διαρρήξεις για τις οποίες με πληροφόρησες προηγουμένως ότι ο Μπέκας παραδέχτηκε ότι τις κάναμε μαζί είναι αλήθεια. Την τηλεόραση που κλέψαμε από την Τάλα επούλησα την κάποιου ξένου στη Χλώρακα. Την άλλη που κλέψαμε που την Κισσόνεργα εν ηξέρω τη την έκαμε ο Μπέκας", ενώ ο δε δεύτερος κατηγορούμενος στις 19.02.14 είπε επί λέξη σε αστυνομικό, ανάμεσα σ' άλλα, "Επίσης με τον Ραφαέλλο πριν ένα μήνα μπήκαμε σε σπίτι στην Κισσόνεργα και κλέψαμε μια τηλεόραση". Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 2 υπέδειξε σημείο δρόμου στην Κισσόνεργα λέγοντας "Εδώ ήμουν μέσα στο αυτοκίνητο και περίμενα τον Ραφαέλο και όταν επέστρεψε είχε μαζί του μια μικρή τηλεόραση". Στη συνέχεια συνελήφθηκαν και οι δύο κατηγορούμενοι και αφού τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης τους και τους επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησαν και οι δύο με την ίδια φράση "Απολογούμαι έκανα λάθος". Ο δε κατηγορούμενος 1 υπέδειξε το εν λόγω διαμέρισμα λέγοντας κατά λέξη "Εν σε τούτο το διαμέρισμα που μπήκα τζιαι έκλεψα μια τηλεόραση". Επιπροσθέτως, στις 25.10.13 και περί ώρα 03:28 ήχησε το σύστημα συναγερμού του καταστήματος με την επωνυμία 'Φάνος Επιφανείου' που βρίσκεται στη λεωφόρο Μεσόγης αρ.82 στη Μεσόγη. Το σύστημα συναγερμού ήταν συνδεδεμένο με κινητό τηλέφωνο υπαλλήλου, ο οποίος έσπευσε στο μέρος ενημερώνοντας ταυτόχρονα και την αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στη σκηνή την οποία και φωτογράφησαν και κατόπιν επιτόπιων εξετάσεων διαπίστωσαν ότι η γυάλινη προθήκη του καταστήματος που εφάπτεται της κύριας εισόδου ήταν θρυμματισμένη προφανώς από κτύπημα οχήματος το οποίο την κτύπησε με το πίσω μέρος του και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη σκηνή. Ακόμη στο έδαφος μπροστά από τη σπασμένη γυάλινη προθήκη του καταστήματος υπήρχε ένας σιδερένιος τραβηχτήρας και ένα ελαστικό αυτοκινήτου, τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Κατόπιν ελέγχου που έγινε στο κατάστημα, διαπιστώθηκε ότι από αυτό κλάπηκαν μία γεννήτρια μάρκας KIPOR IG 2600 χρώματος κίτρινου αξίας €322,00 και μία μπάρα για μπετόν με μηχανή μάρκας Honda αξίας €702,
8. Όσον αφορά τη ζημιά που προκλήθηκε στη γυάλινη προθήκη του καταστήματος ανέρχεται στα €959,
9. Στις 24.12.13 εντοπίστηκε το αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi L200 με αριθμούς εγγραφής EBZ 877 χρώματος κόκκινου που την προηγούμενη ημέρα είχε καταγγελθεί από τον ιδιοκτήτη του ότι κλάπηκε να βρίσκεται σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο στο χωριό Έμπα με εμφανή σημάδια από κτυπήματα στο πίσω μέρος. Στην κάσια του εν λόγω οχήματος εντοπίστηκαν ένα εγχειρίδιο με την επιγραφή Honda GX25-GX35 που αναγνωρίστηκε ότι ανήκει στην προαναφερόμενη μπάρα για μπετόν που κλάπηκε από το κατάστημα 'Φάνος Επιφανείου' καθώς και ένα κίτρινο πλαστικό τεμάχιο που αναγνωρίστηκε ότι ανήκει στην πιο πάνω γεννήτρια που επίσης κλάπηκε από το ίδιο κατάστημα. Στις 24.12.13 ο κατηγορούμενος 1, κατόπιν δικής του επιθυμίας, προέβηκε σε υπόδειξη της σκηνής στην παρουσία της μητέρας του υποδεικνύοντας το κατάστημα 'Φάνος Επιφανείου' και λέγοντας επί λέξη "Σε τούτο το κατάστημα εβάλαμε πισινή το διπλοκάμπινο που έκλεψα τζιε αφού έσπασαν τα γυαλιά εμπήκαμε μέσα τζιε εκλέψαμε μια γεννήτρια τζιε μια μπάρα". Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα δήλωσε πως δεν έχουν δημιουργηθεί έξοδα αναφορικά με την υπόθεση αυτή. Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 και τη συναίνεση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα των ποινικών υποθέσεων υπ' αριθμό 1553/14 και 481/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με σκοπό να ληφθούν υπόψη στην επιβολή ποινής. Η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1553/14 περιέχει μία κατηγορία κλοπής και μία κακόβουλης ζημιάς. Η δε ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 481/14 αφορά 4 κατηγορίες κλοπής, 2 κατηγορίες απόπειρες κλοπής και 4 κατηγορίες κακόβουλης ζημιάς. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης υπ' αριθμό 1553/14 είναι συνοπτικά τα εξής: Στις 25.10.13 καταγγέλθηκε κλοπή του οχήματος Mitsubishi L200 από τον ιδιοκτήτη του Χρίστο Σπύρου, το οποίο ήταν σταθμευμένο και κλειδωμένο στον εκθεσιακό χώρο αυτοκινήτου έξω από τo γραφείo πώλησης αυτοκινήτων με την επωνυμία S.C. Motors, το οποίο βρίσκεται στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου
10. Αμέσως μετά την καταγγελία, μέλη της αστυνομίας μετέβησαν στη σκηνή και κατόπιν επιτόπιων εξετάσεων διαπίστωσαν ότι είχε προκληθεί ζημιά στην ηλεκτρική αλουμινένια μπάρα που βρίσκεται στην είσοδο του πιο πάνω γραφείου. Παράλληλα, μετά την πρόκληση της ζημιάς ήχησε το σύστημα συναγερμού του διπλανού καταστήματος 'Φάνος Επιφανίου', η περίπτωση του οποίου σχετίζεται με τα αδικήματα των κατηγοριών 14, 15 και 16 στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1551/
11. Όπως έχει λεχθεί πιο πάνω, μετά από έρευνες το πιο πάνω όχημα που είχε προηγουμένως κλαπεί εντοπίστηκε εγκαταλειμμένο σε ανοικτό χωράφι στο χωριό Έμπα. Στο όχημα λήφθηκαν δειγματοληπτικοί έλεγχοι, οι οποίοι αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής. Μέσα από τις επιστημονικές εξετάσεις προέκυψε μαρτυρία εναντίον του κατηγορουμένου 1, ο οποίος και συνελήφθηκε στις 20.02.
12. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι παραδέχεται την κλοπή του πιο πάνω αυτοκινήτου και την πρόκληση σ' αυτό κακόβουλης ζημιάς αξίας €1.000,00, το οποίο όχημα χρησιμοποίησε για τη διάπραξη των αδικημάτων στις κατηγορίες 14, 15 και 16 του κατηγορητηρίου στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1551/
13. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης υπ' αριθμό 481/14 είναι περιληπτικά τα πιο κάτω: Στις 20.12.13 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από τον εσωτερικό ελεγκτή του Δήμου Πάφου ότι στις 18.12.13 και ώρα 20:32 άγνωστοι έκλεψαν από κερματοδέκτη του Δήμου Πάφου που βρίσκεται στην οδό Νίκου Αντωνιάδη, το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €42,30 σε κέρματα διαφόρων αξιών. Επίσης το πιο πάνω άτομο κατάγγειλε ότι στις 19.12.13 και ώρα 21:20 άγνωστοι έκλεψαν από κερματοδέκτη που βρίσκεται στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά, το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €174,95 σε κέρματα διαφόρων αξιών. Μετά την καταγγελία μέλη της αστυνομίας μετέβηκαν στους πιο πάνω κερματοδέκτες και διενήργησαν επιτόπιες εξετάσεις. Ακόμη φωτογραφήθηκε η σκηνή ενώ δειγματοληψία λήφθηκε από το εσωτερικό μέρος κερματοδέκτη. Απέναντι από τον κερματοδέκτη βρίσκεται περίπτερο το οποίο διαθέτει κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, το βίντεο του οποίου επιθεωρήθηκε από μέλη της αστυνομίας. Στο βίντεο αυτό φαίνεται ότι στις 25.12.13 και μεταξύ των ωρών 14:36 - 14:40 ένα άτομο με τα χέρια του να τραβά και να παραβιάζει τον κερματοδέκτη, να παίρνει κάτι μέσα από αυτόν, να το βάζει στο εσωτερικό μέρος του σάκου που φορούσε και να εγκαταλείπει το μέρος. Στη συνέχεια φαίνεται το εν λόγω άτομο περί ώρα 15:19 να μεταβαίνει εντός του εν λόγω περιπτέρου και να αγοράζει τσιγάρα με κέρματα μικρής αξίας που βγάζει από την εσωτερική τσέπη του ιδίου σάκου που φορούσε. Το άτομο αυτό αναγνωρίστηκε και κλήθηκε για κατάθεση στην αστυνομία. Ανακρινόμενος προφορικά το εν λόγω πρόσωπο παραδέχτηκε ότι μαζί με άλλα πρόσωπα συμπεριλαμβανομένου του κατηγορουμένου 1 διέπραξαν αδικήματα για τα οποία ο ίδιος ομολόγησε και ενέπλεξε τον κατηγορούμενο 1 ως ένα από τα άτομα που συμμετείχαν στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών. Με τη διερεύνηση της παρούσας περίπτωσης ο κατηγορούμενος 1 κλήθηκε στην αστυνομία στις 02.01.14 όπου ανακρινόμενος στην παρουσία της μητέρας του παραδέχθηκε την διάπραξη αδικημάτων σε σχέση με δύο περιπτώσεις κλοπών από κλειδωμένα κιβώτια και δύο περιπτώσεις απόπειρας κλοπής από κλειδωμένα κιβώτια, κατονομάζοντας ως συνεργούς του άλλα πρόσωπα. Επίσης παραδέχθηκε ότι σε δύο περιπτώσεις μόνος του παραβίασε κερματοδέκτες του Δήμου Πάφου και έκλεψε από μέσα τα μεταλλικά χρηματοκιβώτια. Την επόμενη ημέρα ο κατηγορούμενος 1 στην παρουσία αστυνομικών και της μητέρας του προέβηκε στις πιο κάτω υποδείξεις σκηνών: (α) στο Δημοτικό χώρο στάθμευσης ''ΚΑΡΑΒΕΛΛΑ 2'' στη Πάφο όπου υπέδειξε μηχανή κερματοδέκτη του Δήμου Πάφου και είπε επί λέξη 'Που δαμέ έπιασα λία σελήνια', (β) στο Δημοτικό χώρο στάθμευσης ''ΚΑΡΑΒΕΛΛΑ 3'' στη Πάφο όπου υπέδειξε μηχανή κερματοδέκτη του Δήμου Πάφου και είπε επί λέξη 'Δαμέ έπιασα καμιά €700,00 που την μηχανή', (γ) στο Δημοτικό χώρο στάθμευσης ''ΠΕΡΒΟΛΑ'' στη Πάφο όπου υπέδειξε μηχανή κερματοδέκτη του Δήμου Πάφου και είπε επί λέξη 'Δαμέ εδοκίμασα να την ανοίξω αλλά έν τα κατάφερα', (δ) στο Δημοτικό χώρο στάθμευσης ''ΚΑΝΑΡΗ'' στη Πάφο όπου υπέδειξε μηχανή κερματοδέκτη του Δήμου Πάφου και είπε επί λέξη 'Τούτη δαμέ εδοκίμασε ο Ραφαέλλος που τον Μούτταλλο να την ανοίξει αλλά εν άνοιξε'. Την ίδια ημέρα μέλος της αστυνομίας έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 την γραπτή του συγκατάθεση για λήψη μετρήσεων, φωτογραφιών, αποτυπωμάτων και δείγμα σάλιου κλπ. Επίσης την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε γραπτώς για όλα τα αδικήματα που διέπραξε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε 'Παραδέχομαι και απολογούμαι'. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε το αδίκημα των κατηγοριών 30, 32, 34, 36, 38 και 40 μαζί με άλλα άτομα. Επίσης, ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι μόνος του διέπραξε το αδίκημα των κατηγοριών 47, 48, 49 και
14. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την ετοιμασία εκθέσεων από το Γραφείο Ευημερίας, πράγμα που έγινε. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, το περιεχόμενο της έκθεσης αναφέρει ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 16,5 ετών με τον πατέρα του να είναι κινητικά ανάπηρος και η μητέρα του να είναι οικοκυρά. Οι γονείς του αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Ο κατηγορούμενος 1 έχει μία αδελφή ηλικίας 16 ετών, 3 ετεροθαλή αδέλφια από προηγούμενο γάμο της μητέρας του ηλικίας 26, 25 και 21 ετών αντίστοιχα και μία ετεροθαλή αδελφή από προηγούμενο γάμο του πατέρα του ηλικίας 22 ετών. Η οικογένεια του κατηγορουμένου 1 διαμένει σε ιδιόκτητο ισόγειο διαμέρισμα στο οποίο υπάρχει όλος ο σύγχρονος οικιακός εξοπλισμός και επίπλωση καλύπτοντας ικανοποιητικά τις ανάγκες της οικογένειας. Τα μηνιαία εισοδήματα της οικογένειας του που ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €2.765,47 προέρχονται αποκλειστικά από δημόσια βοηθήματα, σύνταξη ανικανότητας και επιδόματα τέκνου και βαριάς αναπηρίας. Την ίδια στιγμή υπάρχουν χρέη ύψους €90.000,00 που είναι υπόλοιπο δανείου στον Οργανισμό Ανάπτυξης Γης για αγορά διαμερίσματος με τη μηνιαία δόση που πρέπει να καταβάλλεται να ανέρχεται στα €392,
15. Ο πατέρας του κατηγορουμένου 1 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στην ηλικία των 22 ετών. Σήμερα παρουσιάζει τετραπληγία, επιληψία με συχνές κρίσεις και είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό τροχοκάθισμα. Η μητέρα του δεν εργάζεται και ασχολείται με τη φροντίδα του συζύγου της, των παιδιών και του νοικοκυριού, επωμιζόμενη παράλληλα όλες τις ευθύνες της οικογένειας. Ο κατηγορούμενος 1 επανέλαβε την Α' τάξη Γυμνασίου σε δύο συνεχείς σχολικές χρονιές χωρίς να καταφέρει να την ολοκληρώσει λόγω του μεγάλου αριθμού απουσιών. Στο παρελθόν παρακολουθείτο από ψυχολόγο όπου διαγνώστηκε ότι παρουσίαζε προβλήματα συμπεριφοράς και ότι είχε αρκετές εκρήξεις θυμού. Με την πάροδο του χρόνου και με την στήριξη της ψυχολόγου η συμπεριφορά του βελτιώθηκε όμως η διακοπή της παρακολούθησης του δεν τον ωφέλησε τελικά. Κατά τη σχολική χρονιά 2013-2014 εγγράφηκε σε ιδιωτική σχολή μηχανικών την οποία εγκατέλειψε ενωρίς. Ωστόσο σκοπεύει να επανεγγραφεί στη σχολή αυτή κατά τη νέα σχολική χρονιά. Ακόμη ο κατηγορούμενος 1 νοσηλεύτηκε για 16 ημέρες σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης από τα ναρκωτικά στο παλαιό Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Δεν ολοκλήρωσε όμως το πρόγραμμα του λόγω παραβίασης κανονισμών. Συνέχισε να παρακολουθείται για μικρό χρονικό διάστημα από ψυχίατρο στο ίδιο νοσοκομείο και αφού ολοκλήρωσε την φαρμακευτική αγωγή (υποκατάστατα) δεν επισκέφτηκε ξανά το νοσοκομείο. Δεν παρακολουθείται πλέον από ιατρό ή άλλο ειδικό επιστήμονα. Η παραβατική συμπεριφορά του απασχολεί την αστυνομία τα τελευταία 2 χρόνια. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, το περιεχόμενο της έκθεσης σημειώνει ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος, ο οποίος κατάγεται από τη Γεωργία, είναι σήμερα ηλικίας 24 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, συμβιώνει εδώ και 5 χρόνια με μία κοπέλα από την Αγγλία με την οποία απέκτησε 2 παιδιά ηλικίας 2 και 3 ετών αντίστοιχα. Η οικογένεια του κατηγορουμένου 2 φιλοξενείται προσωρινά στην οικία της αδελφής του κατηγορουμένου
16. Η σχέση του με την κοπέλα του βιώνει προβλήματα. Τα μηνιαία εισοδήματα της οικογένειας του κατηγορουμένου 2 ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €1.600,00 και συγκεκριμένα €800,00 από την εργασία του κατηγορουμένου 2 και €800,00 από την εργασία της συμβίας του. Η έκθεση δεν δηλώνει την ύπαρξη οποιονδήποτε χρεών και αποταμιεύσεων. Το έτος 2000 ο κατηγορούμενος 2 ήλθε στην Κύπρο μαζί με τους γονείς του. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον κλάδο ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αργότερα εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στις οικοδομές ενώ τα τελευταία 3 χρόνια εργάζεται στον τομέα των θαλάσσιων αθλημάτων. Πριν από 3 χρόνια άρχισε να κάνει χρήση κάνναβης, πράγμα για το οποίο συνελήφθηκε, κατηγορήθηκε, καταδικάστηκε και τιμωρήθηκε με χρηματική ποινή. Έκτοτε διέκοψε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Σχετικά με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, ο κατηγορούμενος 2 δηλώνει μετανιωμένος. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1, αφού είπε ότι ο πελάτης του απολογείται για την αξιόποινη στάση του και ότι υπόσχεται να μην την επαναλάβει στο μέλλον, απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων από μέρους του, αποτέλεσμα της ευρύτερης παραβατικής συμπεριφορά του, στους εξής λόγους: (α) στη νεανική ανωριμότητα, επιπολαιότητα και έλλειψη αντίληψης της σοβαρότητας των πράξεων του, (β) στις κακές παρέες με τις οποίες συναναστρεφόταν από πολύ νεαρή ηλικία γεγονός που τον οδήγησε να εγκαταλείψει το σχολείο, (γ) στη λανθασμένη κατεύθυνση που λάμβανε καθώς και έλλειψη ελέγχου και επιτήρηση που τύγχανε από την οικογένεια του, (δ) στις στερήσεις που βίωσε ένεκα των οικονομικών δυσκολιών που η οικογένεια του αντιμετώπιζε τη στιγμή που παρακολουθούσε άλλα άτομα να τα απολαμβάνουν με αποτέλεσμα η πρόσβαση στο χρήμα με παράνομο τρόπο να τον κάνει να αισθάνεται ωραία και ότι είχε κάποια μορφή ανεξαρτησίας, (ε) η ανάγκη να εξασφαλίζει χρήματα προκειμένου να ικανοποιεί την εξάρτηση που είχε στις ναρκωτικές ουσίες. Επίσης, ο εν λόγω συνήγορος επισήμανε ότι η διάπραξη των αδικημάτων γινόταν σε συνεργασία με άλλα άτομα πράγμα που κατά την άποψη του συνηγόρου φανερώνει ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν αποκόμισε όλο το όφελος. Ένας άλλος μετριαστικός παράγοντας που ο κύριος Δημητριάδης είπε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η νεαρή ηλικία του πελάτη του. Όπως εξήγησε, κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ο κατηγορούμενος 1 ήταν ηλικίας 15 ετών ενώ σήμερα είναι 16 ετών. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 1 καθώς και η παραδοχή του στο Δικαστήριο, η ομολογία των αξιόποινων πράξεων του στην αστυνομία και η συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές που βοήθησε στην εξιχνίαση αδικημάτων και σύλληψη άλλων ατόμων είναι παράγοντες που ο εν λόγω συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να θεωρήσει ως μετριαστικούς. Ο συνήγορος υπεράσπισης ακόμη δήλωσε πως ο πελάτης του δέχεται την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης για το ήμισυ ποσό χρημάτων που κλάπηκε κατά την ένοπλη ληστεία, γεγονός που όπως είπε επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Σύμφωνα με το συνήγορο υπεράσπισης, η άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου 1 σε συνδυασμό με την ομολογία των πράξεων του στην αστυνομία και η συνεργασία του με αυτές αλλά και το διάταγμα αποζημίωσης που αποδέχεται είναι στοιχεία που δείχνουν έμπρακτη μεταμέλεια από μέρους του. Στρεφόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1, ο εν λόγω συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Συμπληρωματικά ο κύριος Δημητριάδης ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 μεγάλωσε σ' ένα περιβάλλον που δεν τον βοήθησε να αναπτυχθεί ομαλά. Αντίθετα, ένεκα των οικονομικών προβλημάτων που η οικογένεια του αντιμετώπισε, ο ίδιος μέσα από αυτή βίωσε εντάσεις. Καταλήγοντας, ο συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του αυτή να ανασταλεί καθότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Είναι η θέση του κυρίου Δημητριάδη ότι η πολιτεία θα πρέπει να του δώσει μία δεύτερη ευκαιρία, αφού πέραν των προαναφερόμενων ελαφρυντικών παραγόντων, ο κατηγορούμενος 1 προσπαθεί να κάνει μία νέα αρχή στη ζωή του. Ειδικότερα, όπως ο εν λόγω συνήγορος είπε, ο κατηγορούμενος 1 άρχισε να εργάζεται στο θείο του, σταμάτησε να συναναστρέφεται με άτομα του παρελθόντος, σταμάτησε να επιδεικνύει αντικοινωνική συμπεριφορά ενώ συμμετείχε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες. Χωρίς επίσης να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 έκανε αναφορά στα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που η οικογένεια του πελάτη του αντιμετωπίζει, τα οποία τους υποχρέωσαν να εγκαταλείψουν το διαμέρισμα λόγω αδυναμίας καταβολής οφειλομένων ενοικίων και να μετακομίσουν με την αδελφή του κατηγορουμένου 2, παρόλο ότι και αυτή έχει τη δική της οικογένεια. Μάλιστα, όπως ο κύριος Μάτσας είπε, ως αποτέλεσμα του πιο πάνω χρέους, καταχωρήθηκε σχετική αγωγή εναντίον του κατηγορουμένου 2 και της συμβίας του. Ο εν λόγω συνήγορος δικαιολόγησε τη διάπραξη του αδικήματος της ένοπλης ληστείας σε απόφαση της στιγμής, χωρίς στοιχείο προσχεδιασμού, που λήφθηκε κάτω από το βάρος των οικονομικών προβλημάτων και από την αμέσως ανάγκη εξεύρεσης χρημάτων για τα παιδιά του. Προς ενίσχυση της θέση του αυτής ο κύριος Μάτσας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην κατάθεση που η συμβία του κατηγορουμένου 2 έδωσε στην αστυνομία με βάση την οποία αναφέρει ότι την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος της ληστείας ο κατηγορούμενος 2 της έδωσε €100,00, τα οποία χρησιμοποίησε για εξασφάλιση βασικών αναγκών των παιδιών τους. Παρόλα αυτά δηλώθηκε εκ μέρους του κατηγορουμένου 2 ετοιμότητα να δεχτεί την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης για το ποσό των €450,00 που είναι το ήμισυ του ποσού που κλάπηκε κατά την ένοπλη ληστεία, πράγμα που ο συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε να ληφθεί υπόψη. Σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο, με την επιστροφή του εν λόγω ποσού ο κατηγορούμενος 2 δεν θα έχει αποκομίσει οικονομικό όφελος από την αξιόποινη συμπεριφορά του, κάτι που επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Ως επιπρόσθετους μετριαστικούς παράγοντες ο εν λόγω συνήγορος επικαλέστηκε το νεαρό της ηλικίας του πελάτη του καθώς και το λευκό ποινικό μητρώο του. Είναι η θέση του συνηγόρου του κατηγορουμένου 2 ότι θα πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη η παραδοχή του πελάτη του τόσο στο Δικαστήριο όσο και προγενέστερα στις ανακριτικές αρχές με τις οποίες συνεργάστηκε. Όπως ο κύριος Μάτσας είπε, η συνεργασία αυτή του κατηγορουμένου 2 με την αστυνομία δεν έγινε σε στάδιο όπου είχε πλέον αντιληφθεί ότι δεν μπορούσε να διαφύγει της δικαιοσύνης αλλά σε σημείο που υποβοήθησε τις έρευνες της αστυνομίας οδηγώντας τις ανακριτικές αρχές στην εξιχνίαση και άλλων αδικημάτων που χωρίς τη βοήθεια και συνδρομή του δεν θα συνέβαινε. Επιπλέον, είναι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η ομολογία του κατηγορουμένου 2 στην αστυνομία για τη διάπραξη των αδικημάτων, η συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές υποβοηθώντας το έργο τους, η παραδοχή του στο Δικαστήριο και η αποδοχή του στην έκδοση διατάγματος αποζημίωσης είναι στοιχεία που δείχνουν ειλικρινή μεταμέλεια. Ερχόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2, ο εν λόγω συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Καταλήγοντας, ο κύριος Μάτσας, με παραπομπή σε νομολογία και με αναφορά σε νομικά συγγράμματα, ευσεβάστως εισηγήθηκε πως εάν το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του η παρούσα περίπτωση είναι από αυτές που το σύνολο των περιστάσεων δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της δίδοντας μία δεύτερη ευκαιρία στον κατηγορούμενο
17. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν είναι πολύ σοβαρά, γεγονός που αναγνώρισαν ευθέως και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Δεσπόζουσα θέση σοβαρότητας κατέχουν τα αδικήματα της ληστείας και των διαρρήξεων κατοικίας και καταστήματος, χωρίς να υποτιμάται ή να υποβαθμίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων των κλοπών και της κακόβουλης ζημιάς που επίσης τα χαρακτηρίζει. Συγκεκριμένα, το αδίκημα της ληστείας επισύρει, με βάση το άρθρο 283 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 14 ετών. Αν όμως ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της ληστείας, τραυματίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον άλλου, αυτός υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου. Παράλληλα, η διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης καταστήματος και κατοικίας τιμωρείται έκαστο δυνάμει των άρθρων 294 και 292 Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αν όμως η διάρρηξη κατοικίας διαπραχτεί την νύχτα τότε ο υπαίτιος, σύμφωνα με το άρθρο 292 του Κεφ.154, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Το δε αδίκημα της κλοπής επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 262 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών ενώ η διάπραξη του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς τιμωρείται, με βάση το άρθρο 324

(1)του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 2 ετών ή με πρόστιμο €2.562,90 ή και με τις δύο αυτές ποινές. Η ληστεία είναι ένα αποτρόπαιο έγκλημα, το οποίο προκαλεί ψυχικό πόνο και τρόμο στα θύματα. Η πρόταξη όπλου ή επιθετικού οργάνου καθιστά το θύμα έρμαιο στις διαθέσεις του εγκληματία, ο οποίος ενεργεί από θέση ισχύος. Το αδίκημα της ληστείας είναι από τα σοβαρότερα είδη που υπάρχουν στον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα. Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό παρατηρείται αυξητική τάση διάπραξης ληστειών, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις ενώπιον μου υποθέσεις. Αυτό είναι πολύ ανησυχητικό για την κοινωνία. Στα πλαίσια αναχαίτισης τέτοιων απεχθών κρουσμάτων, τα Δικαστήρια επιβάλλουν ποινές αποτρεπτικής φύσεως. Θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποδεικνύει ότι η επιβολή ποινή φυλάκισης είναι το μόνο ενδεδειγμένο είδος τιμωρίας. Στην υπόθεση Samarawickrama v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 162 ποινή άμεσης φυλάκισης που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα με άμεση παραδοχή και συνεργασία με την αστυνομία και δύσκολες οικογενειακές περιστάσεις, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επίσης, στην υπόθεση Παπέττα v. Αστυνομίας. Ποινική Έφεση Αρ. 172/2012, ημερομηνίας 11.03.13, άτομο που μαζί με άλλο πρόσωπο διέπραξε ληστεία σε αρτοποιείο και υπό την απειλή μαχαιριού έκλεψε το ποσό των €583,00, ηλικίας 20 ετών, εξαρτημένο από τη χρήση κάνναβης, κατόπιν παραδοχής, με λευκό ποινικό μητρώο, μεταμέλεια, απολογία, αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, με το κλαπέν ποσό από τη ληστεία να επιστρέφεται, συνεργασία με την αστυνομία και αφού λήφθηκαν υπόψη άλλες 6 υποθέσεις, καταδικάστηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών, η οποία όμως μειώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 2 χρόνια όχι, όπως ειπώθηκε, επειδή η ποινή των 3½ ετών θα ήταν αυτή καθ' αυτή υπερβολική βάσει της νομολογίας, αλλά ως εκ της ανισότητας που είχε προκύψει από τη μη προσαγωγή του συνενόχου του στη δικαιοσύνη. Περαιτέρω, στην υπόθεση Σωκράτους v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132 ποινή φυλάκισης 4 ετών που επιβλήθηκε σε άτομο, το οποίο διέπραξε το αδίκημα της ένοπλης ληστείας με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και μεταμέλειας και συνεργάστηκε με την αστυνομία για την διαλεύκανση της υπόθεσης, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Φανάρας v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50 ποινές φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκαν σε 2 πρόσωπα ηλικίας 19 και 23 ετών που διέπραξαν το αδίκημα της ένοπλης ληστείας προτάσσοντας μαχαίρι και κλέβοντας το ποσό των Λ.Κ.£65,00 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) με λευκό ποινικό μητρώο, παραδοχή μετά από μερική ακρόαση της υπόθεσης, με στοιχείο μέθης, δεν κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές. Δικαιολογώντας την απόφαση του το Ανώτατο Δικαστήριο είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Κρίνεται πως δεν είναι επιθυμητό νεαρό άτομο, στα αρχικά δηλαδή στάδια της δημιουργίας της προσωπικότητας του, να στερηθεί της ευκαιρίας να ωριμάσει για να κάνει τις επιλογές του στη ζωή. Πρέπει όμως να επισημάνουμε, πάνω σ' αυτό το ζήτημα, πως σήμερα τα πράγματα έχουν μεταβληθεί απ' ότι ήσαν μερικές δεκαετίες πριν. Η παιδεία προσφέρεται σχεδόν σε όλους. Η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών, με τα σύγχρονα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πληροφορούν τον πολίτη για τα συμβαίνοντα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η κατάσταση αυτή έχει βεβαίως πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα που συνήθως αποτελούν θέματα σοβαρών συζητήσεων. Με αυτά που αναφέραμε αμέσως πιο πάνω, οδηγούμαστε στη σκέψη πως ο νέος σήμερα έχει καλύτερες ευκαιρίες διαμόρφωσης του χαρακτήρα του, φθάνει βεβαίως να κάνει τις ορθές επιλογές. Οι εφεσείοντες έδειξαν, με τη διάπραξη των εγκλημάτων που εξετάζουμε, τη δική τους επιλογή. Ας ελπίσουμε, για το μέλλον, πως το έγκλημα που διέπραξαν θα αποδεικτεί η μοναδική αντικοινωνική συμπεριφορά τους." Επιπροσθέτως, χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 83, στην οποία ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή για τη διάπραξη της ένοπλης ληστείας σε κατάστημα ενοικιάσεως ποδηλάτων όπου παράλληλα διενεργείτο και αγοραπωλησία ξένου συναλλάγματος. Ο εφεσείων με τον πρωτεργάτη στη διάπραξη του εγκλήματος, με καλυμμένα τα πρόσωπα με κουκούλες, εισέβαλαν στο κατάστημα θέτοντας σε εφαρμογή το καταρτισθέν σχέδιο τους. Ο συνεργός του εφεσείοντα ακινητοποίησε τη μόνη υπάλληλο του καταστήματος θέτοντας το μαχαίρι που μετέφερε στον λαιμό της απειλώντας την με τα χειρότερα αν πρόδιδε την παρουσία τους. Παράλληλα ο εφεσείων μάζεψε τα χρήματα που φυλάττονταν στο κατάστημα, καθοδηγούμενος προς τούτο από τον συνεργό του, αποκομίζοντας ποσό ΛΚ.£14.500. Ακολούθως οι δράστες απομακρύνθηκαν χρησιμοποιώντας μοτοσικλέτα με την οποία είχαν μεταβεί στην σκηνή του εγκλήματος. Η σύλληψη του συνεργού οδήγησε στη σύλληψη του εφεσείοντα, ο οποίος ομολόγησε και παρέδωσε στην αστυνομία το ποσό των ΛΚ.£1.155,00 που του έδωσε ο συνεργός από το προϊόν της ληστείας. Το υπόλοιπο ποσό δεν έχει ανευρεθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο καθοδηγούμενο από την ανησυχητική έξαρση διάπραξης αυτής της μορφής εγκλήματος και προβληματισμένο λόγω της ηλικίας των δραστών, 16 ο εφεσείων και 18 ο συνεργός του, επικύρωσε τη διετή ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, αναφέροντας τα ακόλουθα: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι αρμόζουσα ποινή για την τιμωρία του εφεσείοντος ήταν η φυλάκιση. Στον καθορισμό του ύψους της προσμέτρησαν όλα τα ελαφρυντικά (για τον εφεσείοντα), στα οποία θα μπορούσε να δοθεί βαρύτητα· ο δευτερεύων ρόλος του στη διάπραξη της ληστείας, το πολύ νεαρό της ηλικίας του, η πλήρης συνεργασία του με την Αστυνομία, και οι δύσκολες προσωπικές του συνθήκες, που ανάγονται μεταξύ άλλων και στο χωρισμό των γονιών του όταν ήταν ηλικίας δέκα ετών. Επρόκειτο για σοβαρή μορφή ληστείας καλά προγραμματισμένη που διενεργήθηκε με τη χρήση μαχαιριού προς εκπλήρωση των άνομων σκοπών των ληστών, έγκλημα τιμωρητέο με διά βίου φυλάκιση. Η έκταση στην οποίαν προσμέτρησαν οι προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντος στο μετριασμό της ποινής, φαίνεται από το γεγονός, ότι η φυλάκιση περιορίστηκε μόνο σε δύο έτη. Ενώ για εγκλήματα αυτής της κατηγορίας και σοβαρότητας επιβάλλονται πολύ μακρύτερες ποινές φυλάκισης. Το γεγονός ότι εγκλήματα ληστείας βρίσκονται σε έξαρση καθιστά το στοιχείο της αποτροπής εντονότερο στον καθορισμό της ποινής." Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο επίσης λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων της διάρρηξης, κλοπής καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158 ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών παραδέχτηκε ενοχή σε 19 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας, στις περισσότερες από τις οποίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς και κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν ακόμη με 4 προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο τονίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων και ειδικότερα των νυχτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε σε άτομο του οποίου η εγκληματική συμπεριφορά συνοψίστηκε σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές, ήτοι 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Μετρητά που δεν βρέθηκαν ανέρχονταν σε £860,50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε αξίας £960,00. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 που αφορούσε υπόθεση διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στην οποία λήφθηκαν υπόψη άλλες 10 παρόμοιες υποθέσεις όπου μέρος των κλαπέντων επιστράφηκε με τον εφεσείοντα να έχει 6 προηγούμενες καταδίκες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485 που αφορούσε διάρρηξη κατοικίας με συνολικό ποσό κλαπέντων αντικειμένων ανερχόμενο σε £2.795,00 από το οποίο επιστράφηκε ποσό £760,00 με τον εφεσείοντα να βαρύνεται με 5 προηγούμενες καταδίκες και στην οποία υπόθεση λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις όπως και μία άλλη που αφορούσε κλοπή οχήματος £1.000,00 που καταστράφηκε ενώ βρισκόταν στην κατοχή του εφεσείοντος, επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση η οποία δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην δε πρόσφατη υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς θεωρείται σοβαρό για τον λόγο ότι η διάπραξη του προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Θεώρηση της νομολογίας για το αδίκημα αυτό καταδεικνύει ότι συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι στα πλαίσια προστασίας του κοινού καθώς επίσης για καταστολή αισθημάτων φόβου, τρόμου και κινδύνου αλλά και για αποφυγή της εντύπωσης ότι κυριαρχεί η παρανομία πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσίας. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, σε διάστημα λιγότερο των 4 μηνών και ειδικότερα από 25.10.13 μέχρι 16.02.14 ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε στη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου της υπόθεσης υπ' αριθμό 1551/2014 που είναι η κύρια υπόθεση και συνολικά ανέρχονται σε μία ένοπλη ληστεία, 2 διαφορετικές διαρρήξεις καταστημάτων και κλοπές από αυτά, 2 διαφορετικές διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές και μία κακόβουλη ζημιά. Μεταξύ αυτών η ένοπλη ληστεία και οι 2 διαφορετικές διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές διαπράχτηκαν μαζί με τον κατηγορούμενο 2 σε περίοδο μόλις 13 ημερών και ειδικότερα από 03.02.14 μέχρι 16.02.

1. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου ότι σε διάστημα 3,5 μηνών και ειδικότερα από τον Σεπτέμβριο 2013 μέχρι 16.12.13 ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα αδικήματα των κατηγορητηρίων των υποθέσεων 1553/2014 και 481/2014 που λαμβάνονται υπόψη στην κύρια υπόθεση και συνολικά ανέρχονται σε 4 διαφορετικές κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια μαζί με αντίστοιχες 4 περιπτώσεις κακόβουλης ζημιάς, 2 διαφορετικές απόπειρες κλοπής και μία κλοπή οχήματος μαζί με αντίστοιχη μία περίπτωση κακόβουλης ζημιάς. Σαφώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 επέδειξαν συστηματική, σύνθετη και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προέβηκαν στη διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων χωρίς ίχνος αναστολής ή δισταγμού είναι επιβαρυντικός παράγοντας για αμφότερους κατηγορουμένους. Η πρόταξη μαχαιριού και ο εκφοβισμός και η απειλή στην υπάλληλο του αρτοποιείου ότι το επικίνδυνο όργανο αυτό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά της σωματικής ακεραιότητας της προκειμένου να υλοποιήσουν τον παράνομο στόχο τους είναι ένα γεγονός που αποδεικνύει τον αδίστακτο και ψυχρό τρόπο δράσης των εν λόγω κατηγορουμένων. Ο αριθμός των διαρρήξεων και κλοπών που διαπράχτηκαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δια της χρήσης φυσικής βίας, αιχμηρού αντικειμένου, η οδήγηση κλαπέντος οχήματος με σκοπό διάρρηξη και κλοπή καταστήματος αλλά και οι ώρες που επιλέγηκαν για τη διάπραξη των αδικημάτων που ήταν βραδινές και ώρες χαράματος είναι επιπρόσθετα γεγονότα που δείχνουν το μέγεθος του θράσους και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει τις παράνομες επιχειρήσεις των κατηγορουμένων 1 και
2. Σε αμφότερους κατηγορουμένους αποδίδεται εξίσου βαθμός συμμετοχής και ρόλου που διαδραμάτισαν τόσο στην ληστεία όσο και στις διαρρήξεις και κλοπές, πάντοτε στα αδικήματα όπου υπήρξε κοινή συμμετοχή. Δεν παραγνωρίζεται επίσης η ποσότητα και ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά στους ιδιοκτήτες της. Ταυτόχρονα αμφότεροι οι κατηγορούμενοι μέσα από τις παράνομες δραστηριότητες τους απέκτησαν οικονομικό όφελος εις βάρος των ιδιοκτητών των κλαπέντων αντικειμένων. Περαιτέρω, δεν αγνοώ το γεγονός ότι η κατά συρροή και σύνθετη αξιόποινη συμπεριφορά των κατηγορουμένων 1 και 2 τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελίες των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από έρευνες. Επιπλέον, μελέτη των γεγονότων και συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων φανερώνουν την εκπόνηση και εκτέλεση οργανωμένου σχεδίου δράσης από μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2, πράγμα που επιβαρύνει τη θέση τους. Συγκεκριμένα, η χρήση μαχαιριού, η κάλυψη προσώπων, έστω μέρους αυτών, ο τρόπος αλληλοκάλυψης και ενεργειών που προέβηκαν σε σχέση με την κλοπή των χρημάτων κατά τη ληστεία, η επιβίβαση τους σε όχημα, η χρήση οχήματος στον αυτοκινητόδρομο Πάφου-Λεμεσού και η διαδρομή που διένυσαν, η τοποθέτηση των ενδυμάτων της ληστείας σε σακούλι και το κάψιμο τους αλλά και η εξαφάνιση του μαχαιριού που χρησιμοποιήθηκε δείχνει ακριβώς ένα επιμελή σχεδιασμένο τρόπο δράσης. Όσον αφορά τις διαρρήξεις, ο ρόλος που ο κάθε ένας είχε κατά τη διάπραξη τους και η βοήθεια που ένας έδιδε στον άλλο σε συνδυασμό με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου και οχήματος αλλά και ο μη εντοπισμός αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού στους χώρους διάπραξης των διαρρήξεων αποκαλύπτουν την εκπόνηση και προσεκτική εκτέλεση οργανωμένων και σχεδιασμένων επιχειρήσεων. Όλα αυτά είναι στοιχεία επιβαρυντικά, τα οποία και λαμβάνονται υπόψη. Από την άλλη, προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την συνεργασία τους με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία τους στη διάπραξη των αδικημάτων του κατηγορητηρίου βοηθώντας έτσι στην εξιχνίαση των υποθέσεων. (β) Την παραδοχή τους στο Δικαστήριο. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο τους. (δ) Την απολογία τους όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια των συνηγόρων τους. (ε) Την αποδοχή τους στην εναντίον τους έκδοση διατάγματος αποζημίωσης για το ποσό των €450,00 σε έκαστο από αυτούς. (στ) Το πολύ νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου 1 αφού όταν διέπραξε μερικά από τα αδικήματα ήταν ηλικίας μόλις 15-15,5 ετών ενώ σήμερα είναι ηλικίας 16,5 ετών. (ζ) Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου 2 αφού όταν διέπραξε τα αδικήματα ήταν ηλικίας 24 ετών. (η) Την έμπρακτη μεταμέλεια τους, όπως αυτή φαίνεται από την ομολογία των αξιόποινων πράξεων τους στην αστυνομία, την συνεργασία τους με τις ανακριτικές αρχές υποβοηθώντας την εξιχνίαση υποθέσεων και την μετέπειτα παραδοχή τους στο Δικαστήριο. (θ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων 1 και 2, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αναφέρθηκαν από τους συνηγόρους υπεράσπισης και ειδικότερα: Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 ότι: · Προέρχεται από οικογένεια στην οποία οι γονείς του αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. · Βίωσε προστριβές των γονέων του και εντάσεις στην οικογένεια του. · Η οικογένεια του αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα με τα μηνιαία εισοδήματα της να προέρχονται αποκλειστικά από δημόσια βοηθήματα, σύνταξη ανικανότητας, επίδομα συνταξιούχου από το Υπουργείο Οικονομικών, επίδομα φροντίδας σε παραπληγικά άτομα από το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης, επίδομα βαριάς αναπηρίας και επίδομα τέκνου. · Ο πατέρας του κατηγορουμένου 1 αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας παρουσιάζοντας σήμερα τετραπληγία και επιληψία με συχνές κρίσεις και καθηλωμένος σε αναπηρικό τροχοκάθισμα. · Ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζει εκρήξεις θυμού για τις οποίες στο παρελθόν παρακολουθείτο από ψυχολόγο. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 ότι: · Συμβιώνει με κοπέλα και είναι πατέρας 2 ανήλικων παιδιών ηλικίας 2 ετών και 3 ετών αντίστοιχα. · Ο ίδιος και η οικογένεια του αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα με αποκορύφωμα να φιλοξενείται προσωρινά στην οικία της αδελφής του. · Η σχέση του με την κοπέλα του βιώνει προβλήματα. · Τα μηνιαία εισοδήματα της οικογένειας του κατηγορουμένου 2 ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €1.600,00 και συγκεκριμένα €800,00 από την εργασία του κατηγορουμένου 2 και €800,00 από την εργασία της συμβίας του, χωρίς όμως να υπάρχουν οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις ή οποιαδήποτε ακίνητη ή κινητή περιουσία εις το όνομα του. Περαιτέρω, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τους λόγους στους οποίος ο ευπαίδευτος συνήγορος απέδωσε την παραβατική συμπεριφορά του πελάτη του και έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Παρόλο ότι αυτοί συναντούν την κατανόηση του Δικαστηρίου, εντούτοις δεν μπορούν να διαγράψουν την κατ' επανάληψη σύνθετη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1, η οποία είναι τέτοιου βαθμού και έκτασης που δυστυχώς δείχνει ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει ροπή στη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων. Οι λόγοι αυτοί, τους οποίους το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματικότητα της ποινής ή στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού της χαρακτήρα, που είναι ενδεδειγμένο να έχει στην προκειμένη περίπτωση. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2, το Δικαστήριο δέχεται και λαμβάνει υπόψη του ότι μικρό μέρος των χρημάτων που κλάπηκαν κατά τη ληστεία στο αρτοποιείο χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη βασικών αναγκών των ανήλικων παιδιών του εν λόγω κατηγορουμένου. Από την άλλη όμως το Δικαστήριο παρατηρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών ξοδεύτηκε σε περίπτερα, καφετέριες και βενζινάδικα προς όφελος και των δύο κατηγορουμένων. Επιπρόσθετα, ο μη εντοπισμός των αντικειμένων που κλάπηκαν κατά τις 2 διαρρήξεις κατοικιών και μίας διάρρηξης καταστήματος φανερώνει αποκόμιση οφέλους από τον κατηγορούμενο 2 εις βάρος των ιδιοκτητών, όχι βέβαια επί του συνόλου της κλαπείσας περιουσίας αφού όφελος αποκόμισε και ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος επίσης αποκόμισε όφελος από την κλαπείσα περιουσία κατά τη διάρρηξη καταστήματος στη Χλώρακα, την οποία διέπραξε μόνος του. Ασφαλώς οι μη ρόδινες προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων 1 και 2 δεν αφήνουν απαθή το Δικαστήριο, αλλά αντίθετα σαφώς και λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ωστόσο θα πρέπει να τονιστεί ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Τα δε οικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται από την οικονομική κρίση που μαστίζει το νησί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών (Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13). Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους κατηγορουμένους 1 και 2 είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στους εν λόγω κατηγορουμένους ποινή στερητικής της ελευθερίας τους. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στους κατηγορουμένους 1 και 2 οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος 1: 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 ετών Κατηγορούμενος 2: 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 ετών Κατηγορούμενος 1: 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 1: 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 1: 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 2: 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 1: 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 2: 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 1: 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 2: 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 1: 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 2: 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 1: 14η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών Κατηγορούμενος 1: 15η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών Κατηγορούμενος 1: 16η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 8 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους κατηγορουμένους 1 και 2 συντρέχουν. Το Δικαστήριο, υπό τις περιστάσεις, θεωρεί για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής ότι το γεγονός της διάπραξης περισσότερων σοβαρών αδικημάτων από τον κατηγορούμενο 1 περιλαμβανομένου των δύο επιπλέον υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην κυρίως υπόθεση, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, εξισορροπείται από τον παράγοντα της κατά πολύ νεαρότερης ηλικίας που ο κατηγορούμενος 1 έχει σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στους κατηγορουμένους 1 και 2 θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση τους ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και το αίτημα των συνηγόρων υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών των κατηγορουμένων 1 και 2, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Πρέπει να λεχθεί ότι το Δικαστήριο προβληματίστηκε ιδιαίτερα για την νεαρή ηλικία των εν λόγω κατηγορουμένων, πλην όμως η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το μεγάλο βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης τους σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης. Εν πάσει περιπτώσει, το νεαρό της ηλικίας των κατηγορουμένων 1 και 2 είναι ισχυρός μετριαστικός παράγοντας που λήφθηκε σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο. Πρέπει ακόμη να τονιστεί ότι όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που τους επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Έπεται ότι το αίτημα των συνηγόρων υπεράσπισης απορρίπτεται. Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση για τον κατηγορούμενο 1 λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 1553/14 και 481/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή -Κακόβουλη ζημιά-Ένοπλη ληστεία/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο