Δημοκρατία ν. ALEXANDER LIASTSCHENKO, Αρ. Υπόθεσης: 4122/14, 29/9/2014

(1)(α), 30, 30Α, 31, 31Α Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (2η κατηγορία). Καταλογίζεται ειδικότερα σ' αυτόν ότι εισήγαγε στην Κύπρο ποσότητα 7034 δισκίων στα οποία ανιχνεύθηκε η ουσία (±)-Ν-Ο- Διμέθυλο-3, 4 (μεθυλενοδιόξυ) φαιναιθυλαμίνη (MDMA), χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. - Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, των ανωτέρω αναφερθέντων δισκίων, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 30(Α), 31, 31(Α) Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, (3η κατηγορία). - Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, των ανωτέρω αναφερθέντων δισκίων, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, (5

(1)(β)

(2), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (4η κατηγορία). Καταγράφουμε κατωτέρω, σφαιρικά ειδομένη, την μαρτυρία που προσφέρθηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για στοιχειοθέτηση των κατηγοριών. Υπόθεση Κατηγορούσας Αρχής Στις 21/5/2014 είχε δοθεί πληροφορία στην ΥΚΑΝ ότι ο Alexander Liastschenko (ο κατηγορούμενος) θα ταξίδευε από Βρυξέλλες με τη πτήση FR3582 στο Αεροδρόμιο Πάφου και θα εισήγαγε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Η πληροφορία αυτή διαβιβάστηκε από την ΥΚΑΝ στον αστυφύλακα 2790 Σ. Νεοφύτου (Μ.Κ.1), ο οποίος μετέβη αμέσως με τους Λοχίες Π. Ταμπούρα, Π. Δημητρίου και με τους αστυφύλακες Κ. Παύλου και Κ. Κακουλή όλοι μέλη της ΥΚΑΝ στο Αεροδρόμιο Πάφου για εντοπισμό του ανωτέρω προσώπου. Με την άφιξη τους, ενημέρωσαν τον τελωνειακό λειτουργό Λ. Σιτανάρη (Μ.Κ. 2) για τον σκοπό της εκεί επίσκεψης τους και την αναμονή του ύποπτου προσώπου. Στις 22.5.2014 περί ώρα 00:55 προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Πάφου η πτήση από Βρυξέλλες επιβάτης της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος και τον οποίον μέλος της ΥΑΜ Αεροδρομίου Πάφου το οποίο βρισκόταν καθήκον για διαβατηριακό έλεγχο υπέδειξε στον Μ.Κ. 1 ο οποίος τον έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση. Όταν ο κατηγορούμενος παρέλαβε από τον ιμάντα αποσκευών μία μωβ αποσκευή (Τεκμήριο 4) προχώρησε προς το χώρο του τελωνειακού ελέγχου και έξοδο από την αίθουσα αφίξεων. Ο εν λόγω επιβάτης πέρασε από την πράσινη δίοδο προβαίνοντας σε σιωπηρή δήλωση ότι δεν είχε οτιδήποτε για δήλωση. Αμέσως ο Μ.Κ. 1 υπέδειξε στον Μ.Κ. 2 και στον άλλο τελωνειακό λειτουργό ονόματι Γεωργίου, το ύποπτο αυτό πρόσωπο το οποίο αμέσως ο Μ.Κ. 2 ανέκοψε για έλεγχο. Ο Μ.Κ. 2 ρώτησε στην αγγλική γλώσσα την οποία ο κατηγορούμενος φαινόταν ότι αντιλαμβανόταν επαρκώς αν η μωβ αποσκευή η οποία κρατούσε και η οποία έφερε ετικέτα αναγνώρισης στο όνομα Alexander Liastschenko, ήταν δική του και ο τελευταίος απάντησε καταφατικά. Τον κάλεσε τότε να τοποθετήσει και ο κατηγορούμενος τοποθέτησε την αποσκευή στον πάγκο για διενέργεια ελέγχου του περιεχομένου της. Του ζήτησε το διαβατήριο και ο κατηγορούμενος του έδωσε ένα γερμανικό ταξιδιωτικό έγγραφο στο όνομα Alexander Liastschenko με αριθμό ταξιδιωτικού εγγράφου ZOHOF 195H το οποίο έφερε τη φωτογραφία του. Στην παρουσία του Μ.Κ. 1 και των υπολοίπων μελών της ΥΚΑΝ, ο Μ.Κ. 2 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να ανοίξει την αποσκευή του, πράγμα το οποίο και έπραξε. Ο Μ.Κ. 2 προέβη σε σχολαστικό έλεγχο των αντικειμένων που υπήρχαν μέσα στην αποσκευή χωρίς να εντοπίσει οτιδήποτε το παράνομο. Στη συνέχεια πέρασε την άδεια αποσκευή από την ακτινοδιαγνωστική μηχανή και εκεί φάνηκε στο κυρίως μέρος της αποσκευής, στη βάση να υπάρχει κάτι το οποίο δεν αποτελούσε μέρος της αποσκευής και το οποίο δημιούργησε την υποψία στον Μ.Κ.2 ότι κάτι παράνομα κρυμμένο υπήρχε εκεί. Στη συνέχεια ο Μ.Κ. 2 τοποθέτησε την αποσκευή στον πάγκο ελέγχου όπου στην παρουσία του κατηγορούμενου και των μελών της ΥΚΑΝ μετακίνησε τη φόδρα η οποία ήταν κολλημένη στα πλάγια του κυρίου μέρους της αποσκευής με γόμα και διαπίστωσε ότι κάτω από τη φόδρα υπήρχε πλαστικό το οποίο ήταν στερεωμένο κάτω από δύο μεταλλικές ράβδους οι οποίες είναι η προέκταση του χερουλιού της αποσκευής. Αφού ο Μ.Κ. 2 αφαίρεσε τις βίδες από το χερούλι, αφαίρεσε εν συνεχεία και το πλαστικό και αποκαλύφθηκε κάτω από αυτό να υπάρχει μια συσκευασία με καφέ κολλητική ταινία πάνω στην οποία υπήρχε ζωγραφισμένο ένα τόξο με μαύρο μελάνι και ήταν διαχωρισμένη σε οκτώ μέρη (Τεκμήριο 5). Ακολούθως η ώρα 01:35 έσκισε με μαχαίρι την άκρη του πρώτου μέρους του Τεκμηρίου 5 και διαπίστωσε ότι μέσα σ' αυτό υπήρχε μεγάλος αριθμός από δισκία χρώματος πράσινου τα οποία είχαν ανάγλυφα πάνω το λογότυπο «Power On-Off». Αμέσως ο Μ.Κ. 2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο στην αγγλική γλώσσα ότι τα εν λόγω δισκία είναι δισκία έκσταση των οποίων η εισαγωγή, κατοχή και χρήση απαγορεύονται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο τελευταίος απάντησε I don't know anything. Ακολούθως, η ώρα 01:37 τον συνέλλαβε για τα αυτόφορα αδικήματα της παράνομης κατοχής και εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε «No I don't know what is this». Ενημέρωσε προφορικά τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του ως κρατουμένου και ο τελευταίος δεν ανέφερε οτιδήποτε. Έλεγχος που διενεργήθηκε από τον ίδιο μάρτυρα Μ.Κ. 2 σε τσάντα που κατείχε ο κατηγορούμενος δεν αποκάλυψε οτιδήποτε. Ακολούθως με την προφορική συγκατάθεση του κατηγορουμένου ο Μ.Κ. 2 τον συνόδευσε σε γραφείο της ΥΚΑΝ στο Αεροδρόμιο Πάφου μαζί με τις αποσκευές του όπου στην παρουσία του, ο Μ.Κ. 1 προέβηκε σε σωματική έρευνα και παρέλαβε ως τεκμήρια τα κάτωθι. - Μία ηλεκτρονική κράτηση για το ξενοδοχείο Sun Remo στην Λάρνακα (Τεκμήριο 8). - Ένα εισιτήριο τρένου από Βρυξέλλες για Charleroi, ημερομηνίας 21.5.2014 (Τεκμήριο 9). - Ένα τηλέφωνο μάρκας NOKIA (Τεκμήριο 10) και - Τρεις κάρτες κινητού τηλεφώνου (Τεκμήριο 11) Κατά την παραλαβή των τεκμηρίων αυτών και την πληροφόρηση του κατηγορουμένου από τον Μ.Κ. 1 ότι θα παραληφθούν ως τεκμήρια ο κατηγορούμενος δεν έδιδε καμία απάντηση. Στη συνέχεια κατέφθασε στο μέρος ο αστυφύλακας 2482 Χ. Σάββα ο οποίος καθ΄ υπόδειξη και στην παρουσία του Μ.Κ. 1 και Μ.Κ. 2 και του κατηγορουμένου έλαβε αριθμό φωτογραφιών τόσο από την αποσκευή (Τεκμήριο 4) όσο και από το περιεχόμενο της (Τεκμήριο 2 φωτογραφικός φάκελος, Τεκμήριο 1 κατάθεση του Χ. Σάββα). Ακολούθησε μεταφορά του κατηγορουμένου και των αποσκευών του στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Στα εν λόγω γραφεία περί ώρα 03:16 ο Μ.Κ. 1 ενημέρωσε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του ως κρατουμένου και αφού τα διάβασε ανέφερε ότι επιθυμούσε σε μεταγενέστερο στάδιο να μιλήσει με δικηγόρο που να μιλά γερμανικά. Ο Μ.Κ. 2 προχώρησε σε κατάσχεση της αποσκευής και του περιεχομένου της αφού ενημέρωσε σχετικά τον κατηγορούμενο και εξέδωσε το έντυπο κατάσχεσης Τελ. 71Α με αριθμό Β035044 ημερομηνίας 22/5/2014 (Τεκμήριο 13) αφού προηγουμένως ο κατηγορούμενος το υπέγραψε στην παρουσία του Μ.Κ.

1. Ακολούθησε η εκ μέρους του Μ.Κ. 2 παράδοση στον Μ.Κ. 1 του συλληφθέντος και όλων των τεκμηρίων για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Στη συνέχεια μεταξύ των ωρών 03:30 μέχρι 05:55 στην παρουσία του Μ.Κ. 2 και του κατηγορούμενου ο Μ.Κ. 1 καταμέτρησε, συσκεύασε και σφράγισε όλα τα τεκμήρια τα οποία υπέγραψε ο ίδιος, ο Μ.Κ. 2 και ο κατηγορούμενος. Ο τελευταίος αρνήθηκε να υπογράψει τη συσκευασία η οποία περιείχε τα δισκία καθώς και τα οκτώ νάιλον σακουλάκια μέσα στα οποία τοποθετήθηκαν τα δισκία (Τεκμήρια 6Α - 6Η). Την ίδια ημερομηνία περί ώρα 09:15 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου με τη βοήθεια του Κωνσταντίνου Φούντα (Μ.Κ 5) ο οποίος εκτέλεσε χρέη διερμηνέα, ο Αστυφύλακας 2364 Κ. Χριστοφόρου (Μ.Κ.3), συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκμήριο 20) τον κατηγορούμενο. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο τελευταίος απάντησε «Τα βρήκατε στη βαλίτσα μου». Ακολούθως περί ώρα 09:20 και πάλι με τη βοήθεια του διερμηνέα (Μ.Κ. 5) ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε γραπτώς από τον Μ.Κ. 3 για τα δικαιώματα του, και αφού διάβασε το σχετικό έντυπο (Τεκμήριο 21) το οποίο και υπέγραψε, ανέφερε ότι επιθυμούσε να τα ασκήσει σε μεταγενέστερο στάδιο. Ακολούθως λήφθηκαν κατόπιν συγκατάθεσης του κατηγορούμενου τα παρειακά του επιχρίσματα τα οποία συσκευάστηκαν και σφραγίστηκαν κατάλληλα (Τεκμήριο 12). Ακολούθησε την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 18:00 - 22:05 με τη βοήθεια του διερμηνέα Μ.Κ. 5 η λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο από τον Αστυφύλακα 2968 Σ. Αντωνίου (Μ.Κ. 4). Στο περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης (Τεκμήριο 25) αναφορά γίνεται κατωτέρω. Τα Τεκμήρια 4, 5, 6Α- 6Η, 10, 11 μεταφέρθηκαν από τον Αστυφύλακα 2364 Κ. Χριστοφόρου ( Μ.Κ. 3) στη Λευκωσία για επιστημονικές εξετάσεις. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι: η συσκευασία, σφράγιση και διακίνηση όλων των τεκμηρίων, μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο, έγινε νομότυπα και χωρίς να επέλθει οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση από οποιοδήποτε πλην από τις επιστημονικές εξετάσεις. Η εξέταση των τεκμηρίων 6Α - 6Η, δηλαδή των δισκίων που ανευρέθησαν στην κατοχή του κατηγορούμενου η οποία έγινε από το Γενικό Χημείο του κράτους, (Τεκμήριο 17) απεκάλυψε ότι όλα αυτά περιέχουν τις ουσίες (±)-Ν-α- Διμέθυλο-3,4 (μεθυλενοδιόξυ) φαιναιθυλαμίνη (MDMA), οι οποίες περιλαμβάνονται στων Πρώτο Πίνακα Μέρος Ι, (Φάρμακα τάξεως Α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του
2. Το περιεχόμενο της έκθεσης αυτής αποτέλεσε και παραδεκτό γεγονός. Από το Κρατικό Χημείο καταμετρήθηκαν 7034 δισκία και όχι 7038, όπως αρχικά καταμετρήθηκαν, βάρους 1853,7 gr.. Όπως εξηγήθηκε από τον Μ.Κ. 1, η διαφορά στον αριθμό των δισκίων, εξηγείται από το γεγονός ότι μερικά εξ' αυτών ήσαν μοιρασμένα. Η ταξιδιωτική αποσκευή (Τεκμήριο 4) και η συσκευασία από καφέ κολλητική ταινία στο εσωτερικό της οποίας ήταν τοποθετημένα τα δισκία (Τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα) και τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου απεστάλησαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις και ετοιμάστηκε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 18). Το συμπέρασμα από τις συγκρίσεις που έγιναν και το οποίο αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός είναι ότι από το Τεκμήριο 5 (συσκευασία από καφέ κολλητική ταινία) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού με κύριο δότη άγνωστο άνδρα. Ο κατηγορούμενος δεν είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Μαρτυρία προσφέρθηκε και από τον Χρ. Χριστόπουλο (Μ.Κ. 6) ο οποίος είναι διευθυντής στην εταιρεία εξυπηρέτησης αεροσκαφών Swissport και εργάζεται στο αεροδρόμιο Πάφου. Μία από τις εταιρείες τις οποίες εξυπηρετεί είναι και η εταιρεία Ryanair. Ζητήθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα από τον υπεύθυνο της ΥΚΑΝ Πάφου με επιστολή ημερομηνίας 22/5/2014 να παραδώσει κάποια έγγραφα και να ενημερώσει την αστυνομία σχετικά με τα στοιχεία του κατηγορούμενου. Με την εξουσιοδότηση της εταιρείας Ryanair παρέδωσε: α) την λίστα επιβατών της πτήσης FR8532 στην οποία δεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος ταξίδεψε στη θέση 28F από Βρυξέλες προς Πάφο (Τεκμήριο 28). β) Αντίγραφο των στοιχείων κράτησης από όπου δεικνύεται ότι στις 19/5/2014 και ώρα 16:32 μέσω πρακτορείου το οποίο βρίσκεται στην πόλη Amstelveen έκανε κράτηση ο Dr. Aj Polak (Τεκμήριο 29). γ) Τα αναγνωριστικά στοιχεία της αποσκευής με την οποία ταξίδεψε ο κατηγορούμενος από το αεροδρόμιο Charleroi το οποίο βρίσκεται στις Βρυξέλες (Τεκμήριο 27). Εξήγησε ο μάρτυρας ότι στο Τεκμήριο 27 που ουσιαστικά είναι το email το οποίο του αποστάληκε από τις Βρυξέλες, με το Check in του επιβάτη περιλαμβάνεται σε αυτό το Τaq Νumber. Ο αριθμό αυτός είναι μοναδικός αριθμός αναγνώρισης της αποσκευής. Σύμφωνα με τον έλεγχο που διενήργησε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της εταιρείας Ryanair την κράτηση και προκράτηση της αποσκευής την έκανε κάποιο άτομο με το όνομα Dr. Aj Polak, ο οποίος πλήρωσε με Master Card η οποία έχει τέσσερα τελευταία ψηφία 1728 και λήγει 09/15 και ανήκει στο πιο πάνω πρόσωπο. Απάντησε ο μάρτυρας σε σχετική ερώτηση πως υπάρχει υποχρέωση για οποιοδήποτε πρόσωπο που μεταφέρει διαμάντια να το δηλώνει στο αεροδρόμιο τόσο κατά την έξοδο του από τη χώρα αναχώρησης όσο και κατά την είσοδο του στη χώρα άφιξης. Εκδοχή Κατηγορουμένου Ο κατηγορούμενος αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη με την υπόθεση. Ουσιαστικά εκείνο που αμφισβητεί είναι το στοιχείο της γνώσης του περιεχομένου της αποσκευής που μετέφερε. Έχουν ανωτέρω καταγραφεί οι απαντήσεις που έδιδε στα διάφορα στάδια, της ανακοπής του, της έρευνας του, της σύλληψης του και λοιπά. Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 25), (Τεκμήριο 25Α μετάφραση στην ελληνική γλώσσα), απαντά σε σχετική ερώτηση ότι δεν γνώριζε ότι στην αποσκευή του είχε ναρκωτικά έκσταση γιατί συμφώνησε να φέρει στην Κύπρο διαμάντια κόκκινα. Ανέφερε επίσης ότι μετέφερε ακόμα μια φορά διαμάντια από την Αφρική στη Γερμανία. Ήταν σίγουρος ότι μετέφερε διαμάντια γιατί έτσι του είχαν πει. Σε ερώτηση αν δεν είχε την περιέργεια να κοιτάξει τι είχε τοποθετηθεί στην αποσκευή για να μεταφέρει στην Κύπρο απάντησε «Ναι εκοίταξα είδα ότι ήταν πακεταρισμένα και καλά κρυμμένα μέσα στη βαλίτσα, έριξα τα ρούχα μου μέσα και ήρθα στην Κύπρο». Ανέφερε περαιτέρω ότι συμφώνησε με κάποιο πρόσωπο ονόματι Μάικ και ένα άγνωστο πρόσωπο οι οποίοι του έδωσαν το εισιτήριο και την αποσκευή, και ότι «με την συμπλήρωση της δουλειάς θα λάμβανα €1.500». Συγκεκριμένα «το Σάββατο το βράδυ στις 17/5/2014 αφού εμίλησα με τον Μάικ στο κινητό τηλέφωνο και ότι θα βρεθούμε στο σταθμό του τρένου στο Άμστερνταμ για να μάθω τι πρέπει να κάμω και επειδή δεν ήταν οργανωμένα όλα αυτά έμεινα για τρεις ημέρες στο Άμστερνταμ και περίμενα τον Μάικ να μου πει τι θα κάμω». ...... «χθες με πήρε ο Μάικ τηλέφωνο τρεις φορές ότι σε λίγο θα έρθει σε ένα πάρκο. Εγώ τον περίμενα και αυτός ήρθε γύρω στο μεσημέρι με ένα άγνωστο πρόσωπο. Ο Μάικ είχε μαζί του τη βαλίτσα και μου την έδωσε μαζί με ένα αεροπορικό εισιτήριο για Κύπρο μέσω Βρυξελών και μια κράτηση ξενοδοχείου στη Λάρνακα. Ο Μάικ μου είπε όταν φτάσω Κύπρο να του τηλεφωνήσω και ένα πρόσωπο θα ερχόταν στο ξενοδοχείο και να του δώσω τη βαλίτσα και να μου πληρώσει την επιστροφή για την Παρασκευή όπως και €1.500 λεφτά δουλειάς. Έπιασα τη βαλίτσα και με τρένο πήγα στο αεροδρόμιο Βρυξελών και ήρθα Κύπρο». Σε περαιτέρω ερωτήσεις σχετικά με τη γνωριμία του με τον Μάικ απάντησε ότι τον γνωρίζει τρεις μήνες αλλά όχι πολύ καλά. Δεν γνωρίζει περισσότερα στοιχεία, γνωρίζει ότι είναι μαύρος ίσως από τη Νιγηρία. Στην εκφρασθείσα απορία του ανακριτή γιατί τον εμπιστεύθηκε αφού δεν τον γνωρίζει πολύ καλά απάντησε ότι τον εμπιστεύθηκε γιατί ήταν πάντα στην ώρα του. Αρνήθηκε ότι συμφώνησε να μεταφέρει ναρκωτικά ή ότι γνώριζε ότι η αποσκευή περιείχε ναρκωτικά. Με την ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη του μαρτυρία την κυρίως εξέταση της οποίας πρόσφερε υπό μορφή έγγραφης κατάθεσης (Ένδειξη ΣΤ και ΣΤ1) αφού αναφέρεται στο οικογενειακό του ιστορικό προσθέτει ότι από το 2009 έχει ασχοληθεί με πολύτιμους λίθους δηλαδή με χρυσό και διαμάντια και έχει ασχοληθεί με την ώρα σε μια εταιρεία στο Βερολίνο. Η εργασία του ήταν να μεταφέρει διαμάντια ή άλλους πολύτιμους λίθους εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στο υπόλοιπο εξωτερικό από τον ένα πελάτη στον άλλο. Το 2013 γνώρισε μέσω της εταιρείας που εργαζόταν ένα Νιγηριανό με το όνομα Μάικ το επίθετο του οποίου δεν ήταν γνωστό και δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με το πρόσωπο αυτό. Κατά τη διάρκεια του 2013 είχε πάρει από τον Μάικ τηλεφωνική πρόταση να μεταφέρει διαμάντια. Αυτή η πρόταση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και έτσι δεν είχε την ευκαιρία να τον γνωρίσει προσωπικά. Το 2014 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Μάικ τον ερώτησε αν είναι διαθέσιμος να μεταφέρει διαμάντια και του πρόσφερε για την εκτέλεση αυτής της εργασίας το ποσό των €1.
3. Με τον Μάικ και ένα τρίτο πρόσωπο συναντήθηκε στις 21/05/2014 και ώρα 10:30 π.μ. σε πάρκο στο Άμστερνταμ όπου του παρέδωσε ένα εισιτήριο τρένου από Άμστερνταμ στις Βρυξέλες και από τις Βρυξέλες στο αεροδρόμιο Charleroi, μια κράτηση ξενοδοχείου στη Λάρνακα, €170 σε μετρητά και μια αποσκευή ταξιδίου χρώματος μωβ. Στην εν λόγω αποσκευή τοποθέτησαν τα προσωπικά του αντικείμενα και κατά την παράδοση της, δεν είχε χρόνο να ελέγξει το περιεχόμενο της. Δεν είχε κανένα λόγο να μην πιστέψει εφόσον ο Μάικ τον διαβεβαίωσε ότι είχε τοποθετήσει και κρύψει πολύ καλά τα διαμάντια στην αποσκευή την οποία του παρέδωσε. Στο αεροδρόμιο Πάφου και κατά τη στιγμή που κατευθύνετο στην έξοδο του αεροδρομίου, ένας υπάλληλος τον ρώτησε αν έχει να δηλώσει οτιδήποτε, του απάντησε αρνητικά, του ζήτησε να τοποθετήσει την αποσκευή του στον πάγκο, του έδωσε το μυστικό αριθμό της κλειδαριάς της αποσκευής και αυτός την άνοιξε. Ο κατηγορούμενος είδε για πρώτη φορά ως ισχυρίζεται, τα δισκία πράσινου χρώματος όταν ο τελωνειακός με μαχαίρι έσκισε κατά μήκος ένα από τα οκτώ μέρη της συσκευασίας η οποία ανευρέθηκε κάτω από τη φόδρα της αποσκευής και κάτω από πλαστικό το οποίο ήταν στερεωμένο κάτω από ράβδους. Τότε για πρώτη φορά αντιλήφθηκε ότι δεν είχε μεταφέρει διαμάντια και ήταν φανερό ότι τον ξεγέλασε. Περαιτέρω, αναφέρει ότι δεν προέβαλε οποιαδήποτε αντίσταση στο άνοιγμα της αποσκευής και έχει συνεργαστεί τόσο με τον τελωνειακό υπάλληλο όσο και με τους παρευρισκομένους αστυνομικούς. Απάντησε στις ερωτήσεις του τελωνειακού υπαλλήλου και δεν φταίει γιατί δεν μπορούσε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες γιατί δεν γνώριζε και προσπάθησε να δηλώσει ότι ήταν σε γνώση του. Δεν υπέγραψε τα σακουλάκια στα οποία βρίσκονταν τα ναρκωτικά γιατί τα ναρκωτικά δεν ήταν προσωπική του περιουσία. Δεν ρωτήθηκε καθόλου από την αστυνομία για να τους περιγράψει τον Μάικ, ούτε για το πρόσωπο το οποίο συνόδευε τον Μάικ στο Άμστερνταμ. Δεν ήταν όμως σε θέση να δώσει για τον Μάικ οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τη διεύθυνση του ή οτιδήποτε άλλο γιατί δεν είχε καμιά προσωπική επαφή. Μπορούσε όμως να περιγράψει τη φυσιογνωμία του στην αστυνομία, αλλά είναι η θέση του ότι η αστυνομία δεν ενδιαφέρετο γι' αυτά τα πρόσωπα. Ζήτησε να του παρασχεθεί γερμανόφωνος δικηγόρος, δεν μπορούσε να συνομιλήσει με κανένα για την υπόθεση του στη γερμανική γλώσσα και αντιλήφθηκε ότι οι αστυνομικοί στον αστυνομικό σταθμό εκστόμιζαν συνεχώς διάφορες ύβρεις εναντίον του όπως γκεστάπο και μαφία. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι ο αστυνομικός ο οποίος του λάμβανε κατάθεση ήθελε να έχει τις απαντήσεις που αυτός επιθυμούσε και όχι αυτά που ο ίδιος προσπαθούσε να απαντήσει και για τα οποία είχε προσωπική γνώση. Αξιολόγηση μαρτυρίας Το έργο της αξιολόγησης όπως έχει εύστοχα εξηγηθεί στην υπόθεση Pelecanos & Pelecanos

(1999)1 (B) A.A.Δ. 1273 είναι το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου, αφού πρέπει το Δικαστήριο υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να αναδείξει το αξιόπιστον ή μη μιας εκδοχής υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης που διαθέτει. Η έννοια «της εντύπωσης» από το μάρτυρα δεν είναι βέβαια ένα σχήμα λόγου, αλλά έχει ακριβώς να κάμει με το αποτέλεσμα αυτής της πολύμορφής διεργασίας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη,

(2002)1 Α. Α. Δ. 401, έχουν λεχθεί τα εξής: «Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητάς του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Έχουμε παρακολουθήσει με άτρητη προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν από το εδώλιο, και διεξέλθει με σχολαστικότητα τη μαρτυρία τους. Η εισήγηση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής είναι η αποδοχή της θέσης των μαρτύρων κατηγορίας και η απόρριψη της εκδοχής του κατηγορούμενου ως αβάσιμης, αστήρικτης και μη λογικής. Από την αντίπερα όχθη, η υπεράσπιση προτείνει την αποδοχή της εκδοχής του κατηγορούμενου ως αληθούς και τεκμηριωμένης και απόρριψη των θέσεων που προώθησαν οι μάρτυρες κατηγορίας. Υποστηρίχθηκε από τον κ. Κουρίδη πως, οι αστυνομικοί ήσαν αναξιόπιστοι, αφού εξέφραζαν τη γνώμη ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένοχος, δεν ενδιαφέρθηκαν να πληροφορηθούν για τον παραλήπτη και τον αποστολέα των ναρκωτικών, αρκούμενοι στο γεγονός της σύλληψης του κατηγορούμενου τον οποίον αρέσκονταν να χαρακτηρίζουν μη συνεργάσιμο. Είναι γεγονός ότι οι αστυνομικοί μάρτυρες εξέφρασαν την πεποίθηση ότι ο κατηγορούμενος, ήταν υπαίτιος, αφού μετέφερε την αποσκευή. Είναι επίσης γεγονός ότι εξέλαβαν τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου ως μη συνεργάσιμη, κυρίως διότι αρνείτο γνώση του περιεχομένου της αποσκευής. Αποτελεί βεβαίως γεγονός πως ο κατηγορούμενος, πέραν της αναφοράς στο όνομα Μάικ, καμία περαιτέρω πληροφορία παρέσχε ούτε επιθυμία εξέφρασε για να παράσχει, όπως τόπο διαμονής, κατοικίας κ.α, αφού είχε και ο ίδιος άγνοια, όπως ανέφερε. Τότε προς τι το παράπονο ότι η αστυνομία δεν εξέταζε περαιτέρω. Τούτα όμως δεν πλήττουν την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας αφού όλα τα ουσιώδη θέματα, όσον αφορά την έρευνα, απαντήσεις και μεταφορά ναρκωτικών είναι παραδεκτά εκ μέρους του κατηγορούμενου, ο οποίος με γραπτή του δήλωσε περιγράφει τα διαδραματισθέντα όπως ακριβώς τα κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου οι αστυνομικοί μάρτυρες. Χαρακτηρίστηκε από τον κ. Κουρίδη ο κ. Φούντας (Μ.Κ.5) ο διερμηνέας που χρησιμοποιήθηκε για μετάφραση από τα Γερμανικά στα Ελληνικά και αντίστροφα, κατά τη λήψη της κατάθεσης ως άτομο του οποίου η γνώση της Γερμανικής γλώσσας ήταν ελλιπής. Με όλη την εκτίμηση προς το συνήγορο παρατηρούμε πως δεν τέθηκε τέτοιο θέμα ή υποβολή κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ούτε αμφισβητήθηκε η επάρκεια της γνώσης του αλλά ούτε και τέθηκε σε αυτόν μη ακριβής και ορθή μεταφορά και μετάφραση των λεχθέντων από τον κατηγορούμενο. Η εκδοχή του κατηγορούμενου για τους λόγους που καταγράφονται κατωτέρω δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αληθινή και γνήσια. Στερείται λογικής, πειστικότητας και συνέπειας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αναδεικνύει ανειλικρίνεια και ασυνέπεια. Ο κατηγορούμενος σε ερωτήσεις για ουσιώδη και καίρια ζητήματα απέφευγε να απαντήσει ή απαντούσε με υπεκφυγές. Σημειώνουμε σαν τέτοιο παράδειγμα τις ερωτήσεις κατά την έναρξη της αντεξέτασης σχετικά με την διαφοροποίηση των καταγραφέντων στην κατάθεση του Τεκμήριο 25 και των λεχθέντων στην κυρίως εξέταση του. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 25, ο κατηγορούμενος στην απάντηση αριθμός 6, αναφέρει ότι «Ναι, κοίταξα, είδα ότι ήταν πακεταρισμένα και καλά κρυμμένα μέσα στη βαλίτσα, έριξα τα ρούχα μου μέσα και ήρθα στην Κύπρο». Προηγήθηκε η ερώτηση «Δεν ήσουν περίεργος να κοιτάξεις τι σου είχαν βάλει μέσα στη βαλίτσα για να μεταφέρεις στην Κύπρο;» Στην κυρίως εξέταση που δόθηκε μέσω γραπτής δήλωσης (ΣΤ, ΣΤ 1), διορθώνοντας και προσαρμόζοντας τη θέση αυτή αναφέρει «εγώ κοίταξα τη βαλίτσα, αλλά δεν είδα την συσκευασία και υπέθεσα ότι ήταν καλά συσκευασμένη και κρυμμένη στην αποσκευή». Επέμενε δε αντεξεταζόμενος πως δεν είχε φυσική επαφή με τα ναρκωτικά. Σημειώνουμε πως δεν τέθηκε στον Μ.Κ. 4, αστυφύλακα Αντωνίου, που έλαβε την κατάθεση ότι ο κατηγορούμενος έδωσε τέτοια απάντηση. Επισημαίνουμε επίσης πως η δοθείσα απάντηση με αριθμό 6, δόθηκε μετά από την συγκεκριμένη ερώτηση για έλεγχο της αποσκευής και περιέργεια για γνώση του περιεχομένου της και γι' αυτό ο κατηγορούμενος έδωσε τη συγκεκριμένη απάντηση, θέλοντας να φανεί ότι, όντως έλεγξε το περιεχόμενο και επιβεβαίωσε τη σιγουριά του πως επρόκειτο για διαμάντια, όπως αναφέρει στην απάντηση αριθμός 5. Θεωρούμε πως η μια απάντηση δεν είναι ασύνδετη με την άλλη και η πρόθεση του κατηγορούμενου ήταν να δικαιολογήσει την ισχυριζόμενη πεποίθηση για ύπαρξη διαμαντιών. Η θέση του κατηγορούμενου περί εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Μάικ, χαρακτηρίζεται από αμφιταλαντεύσεις και αντιθέσεις. Τον συνάντησε μόνο μια φορά και μίλησε τηλεφωνικώς μαζί του σε άλλες 2 - 3 περιπτώσεις. Του έδειξε εμπιστοσύνη, γιατί, σε αντίθεση με άλλους Αφρικανούς, τον καρακτήριζε συνέπεια στην ώρα. Συνέπεια Γερμανική όπως είπε. Όμως: Φαίνεται, εξ όσων ο κατηγορούμενος αναφέρει, ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο έστειλε τον κατηγορούμενο στην Αφρική (Burkina Faso), με πρόφαση/πρόταση να μεταφέρει διαμάντια στη Γερμανία και τον έστειλε πίσω άπρακτο αφού παρέμεινε εκεί για μια εβδομάδα. Συμφώνησαν να συναντηθούν στο Άμστερνταμ και περίμενε τρεις μέρες για να πραγματοποιηθεί η συνάντηση αυτή. Τελικά μετά από σχετικές ερωτήσεις, απαντά στο Τεκμήριο 25 ότι «το συγκεκριμένο πρόσωπο την τελευταία στιγμή δεν μου άρεσε». Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του αναφέρει ότι δεν είχε κανένα λόγο να μην τον πιστέψει, ενώ καταδεικνύεται από την ίδια τη μαρτυρία του ότι συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Ενώ ισχυρίζεται - με σκοπό την ανάδειξη και μη αποκάλυψη εκ μέρους του οποιασδήποτε ευθύνης - ότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Mike και ούτε έλεγξε, ούτε ερεύνησε, εντούτοις στις επίμονες ερωτήσεις του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής που τέθηκαν κατά την αντεξέταση, θέλοντας να πείσει για την βεβαιότητα του για ύπαρξη διαμαντιών δήλωσε ότι ρώτησε τον Mike και ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι υπήρχαν έγγραφα που επιβεβαίωναν την αυθεντικότητα των διαμαντιών που θα κουβαλούσε. Τα οποία βεβαίως δεν θεώρησε σκόπιμο να δει, να διαβάσει ή να ελέγξει. Διαπιστώνουμε μια ξεκάθαρη και έντεχνη αναπροσαρμογή των θέσεων του κατηγορουμένου ανάλογη με το σκοπό και θέση που ήθελε να προωθήσει και παρουσιάσει. Αναφέρει στην κυρίως εξέταση πως μετέφερε διαμάντια, στην κατάθεση του Τεκμήριο 25, δηλώνει ότι μετέφερε ακόμα μια φορά διαμάντια από την Αφρική στη Γερμανία, για να παραδεχθεί στην αντεξέταση πως ουδέποτε προηγουμένως προέβη σε τέτοια μεταφορά. Παρατηρείται από τις απαντήσεις που πρόσφερε στην αντεξέταση πως είχε μόνο πεποίθηση και όχι θετική πληροφόρηση πως επρόκειτο για διαμάντια. Σε σχετικές αναφορές κάνει χρήση των λέξεων ίσως, υπέθεσα, γνώριζα κ.λ.π. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στον Μάικ, λέει ότι είναι μαύρος, ίσως Νιγηριανής καταγωγής. Αφού στη Νιγηρία υπάρχουν διαμάντια, όπως είπε, υπέθεσε ότι και ο Μάικ ασχολείτο με αυτά. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση για το τι του ανάφερε ο Μάικ δίδοντας του την αποσκευή απάντησε: «Ότι τα πράγματα ήταν συσκευασμένα και μετά τα πράματα μου από την ταξιδιωτική μου βαλίτσα μεταφέρθηκαν σε αυτή την συγκεκριμένη βαλίτσα γρήγορα». Στην ερώτηση κατά την αντεξέταση εάν του συστήθηκε ο Μάικ ως έμπορος διαμαντιών απάντησε «υπέθεσα ότι ήταν έτσι, γιατί διαφορετικά δεν μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι κάποιος ασχολείται με τέτοια πράγματα. Με άλλη ειδικότητα». Η θέση του κατηγορούμενου, στις επίμονες ερωτήσεις για το αν έψαξε, αν είδε το περιεχόμενο της αποσκευής, ήταν τουλάχιστον άτοπη και άστοχη. Είπε ότι δεν είναι περίεργος, δεν είναι ζηλιάρης και δεν ψάχνει τα ξένα πράγματα. Προσπάθησε να παρουσιάσει εικόνα αφελούς ατόμου και απονήρευτου, εικόνα όμως την οποία ουδόλως στήριξε ή παρουσίασε στο Δικαστήριο, με την όλη συμπεριφορά του και η οποία ουδόλως ανταποκρίνεται στη ζωή του, όπως ο ίδιος την περιέγραψε. Ισχυρίζεται ότι ήταν επιχειρηματίας για αρκετά χρόνια και από το 2002 ασχολείται με χρυσό και πολύτιμους λίθους. Συνεπώς η τέτοια ενασχόληση απαιτεί και κάποιο βαθμό εξυπνάδας, εγρήγορσης και πρωτοβουλίας. Στην κυρίως εξέταση του προσπάθησε να αποδώσει στους αστυνομικούς εκβιαστική και απειλητική εναντίον του συμπεριφορά όπως π.χ. ότι θα τον τοποθετούσαν σε κελλί με άλλα εννέα άτομα τα οποία θα τον «βίαζαν» και ότι τουλάχιστο 30 φορές κάποιος από τους αστυνομικούς, τον έβρισε με τις λέξεις γκεστάπο και μαφία. Πέραν του γεγονότος πως οι συγκεκριμένες θέσεις δεν υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, διαπιστώνουμε πως δεν εμπόδισαν τον κατηγορούμενο να προβάλει και εκθέσει τις θέσεις του. Ενώ κατά την αντεξέταση ισχυρίζεται πως ήθελε να προσθέσει και να τροποποιήσει την κατάθεση του Τεκμήριο 25, αλλά δεν του δόθηκε χρόνος, δέχεται όμως ότι ο ίδιος συμπλήρωσε το κείμενο μετά τη λήψη της κατάθεσης με το οποίο δηλώνει συμφωνία με όσα το Τεκμήριο 25 καταγράφει και δηλώνει ότι πληροφορήθηκε για το δικαίωμα του να προσθέσει ή να τροποποιήσει οτιδήποτε επιθυμούσε. Πέραν τούτου, σημειώνουμε πως στον Μ.Κ.4 δεν υποβλήθηκε η θέση αυτή, ότι ο κατηγορούμενος επιθυμούσε να του δοθεί χρόνος για να προβεί σε προσθήκες. Ούτε ο διερμηνέας (Μ.Κ.5) ρωτήθηκε οτιδήποτε σχετικό με τούτη την «επιθυμία» του κατηγορούμενου. Έχοντας κρίνει αξιόπιστους τους μάρτυρες κατηγορίας και αναξιόπιστο τον κατηγορούμενο, η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ως ανωτέρω καταγράφηκε, καθίσταται εύρημα του Δικαστηρίου. Νομική βάση και συμπεράσματα Παρά την κρίση του κατηγορουμένου ως αναξιόπιστου η υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει κάθε στοιχείο των κατηγοριών εξακολουθεί να βαραίνει τους ώμους της. Κατηγορίες 3 και 4 Κοινό και απαραίτητο συστατικό στοιχείο των κατηγοριών 3 και 4 είναι αυτό της κατοχής. Όπως επεξηγήθηκε στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)1 ΑΑΔ 211, σε περίπτωση ισχυριζόμενης παράνομης κατοχής ναρκωτικών ουσιών, ο όρος «κατοχή» μέσα στην έννοια του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου της κατοχής. Σε άλλη απόφαση του, το Εφετείο στην υπόθεση Queiss v. Republic

(1987)2 CLR 49 at 61, εξήγησε ότι η «κατοχή» εμπεριέχει το στοιχείο της γνώσης και κάποιου βαθμού έλεγχο επί του απαγορευμένου φαρμάκου. Όπως πρόσθεσε το Εφετείο, άμεση μαρτυρία περί γνώσης, σπάνια ενυπάρχει. Πιο συχνά, αυτή εξάγεται συμπερασματικά από τα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα από τη σύνδεση τους με τις ενέργειες του Κατηγορούμενου σε σχέση με τις απαγορευμένες ουσίες. (Βλ. επίσης Blackstones Criminal Practice

(2009)σελ. 947, παρ. Β 19 και επόμενα). Το στοιχείο αυτό ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου (Joussef v. Republic

(1993)2 A.A.Δ. 289). Για απόδειξη αυτής επιστρατεύεται περιστατική μαρτυρία, αφού η συμπεραινόμενη γνώση ως περιστατική μαρτυρία, τότε μόνο μπορεί να αποτελέσει βάση για καταδίκη του κατηγορούμενου όταν η ενοχή του προκύπτει από τη σύγκριση της μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όπως τόνισε και ο κ. Ερωτοκρίτου με παραπομπή σε νομολογία (βλ. Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας και Αναστασίου ν. Republic

(1972)2 C.L.R. 121), για την ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης του mcns rea όπως σε όλες τις παρόμοιες περιστάσεις, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης. Όπως ανωτέρω έχει λεχθεί η φυσική κατοχή και μεταφορά της αποσκευής Τεκμήριο 4 εντός της οποίας ευρίσκοντο συσκευασμένα τα ναρκωτικά δεν αμφισβητείται. Εκείνο που αμφισβητείται είναι η γνώση την οποία η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει με στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας. Άμεση μαρτυρία για τη γνώση δεν μπορεί να προσφερθεί. Η διαθέσιμη μαρτυρία είναι περιστατική στη φύση της. Κοινολεκτούμε νομικά, αλλά πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι η περιστατική μαρτυρία δε θεωρείται υποδεέστερη οποιασδήποτε άλλης φύσεως απόδειξης. Και είναι δυνατό να αποτελέσει τη βάση και το πλαίσιο καταδικαστικής απόφασης χωρίς τη συνδρομή οποιουδήποτε άλλου αποδεικτικού στοιχείου. Κλασσική περίπτωση καταδίκης βασισμένη στα συμπαρομαρτούντα στοιχεία είναι η υπόθεση Fournides v. Republic (ανωτέρω). Θεωρείται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η περιστατική μαρτυρία είναι πιο ασφαλής απόδειξη γιατί δεν είναι εύκολα επιδεκτική πλάνης. Παραπέμπουμε στο κλασσικό σύγγραμμα των Wills on "Circumstantial Evidence" σελ. 19 και Best on "Evidence" 12η έκδοση σελ. 265. (Ιωάννου Χριστάκης άλλως Τίτος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409). Ιδιαίτερης μνείας γίνεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 σελ. 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. ... Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 σελ. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του.» Παραθέτουμε κατωτέρω τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας που πείθουν για τη γνώση που ο κατηγορούμενος είχε της κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών. Κατ' αρχήν μεταφέρονταν από τον ίδιο σε αποσκευή η οποία ήταν δική του, είχε ετικέτα αναγνώρισης στο όνομα του και κατείχε τον κωδικό με τον οποίο ανοίχθηκε. Τα ναρκωτικά ήταν συσκευασμένα και τόσο καλά κρυμμένα σε μία περίπλοκη συσκευασία, δηλαδή κάτω από τη φόδρα της αποσκευής, κάτω από πλαστικό κάλυμμα το οποίο ήταν στερεωμένο και βιδωμένο σε μεταλλικές ράβδους οι οποίες αποτελούσαν επέκταση των χερουλιών της αποσκευής και συσκευασμένα στην καφέ συσκευασία Τεκμήριο 5. Σύμφωνα με τον Μ.Κ 2, τελωνειακό λειτουργό Σιτανάρη, πρώτη φορά στην καριέρα του, η οποία υπερβαίνει τα 21 χρόνια συνάντησε τέτοια άψογη συσκευασία. Έχει υποδείξει ο κ. Κουρίδης πως η μη ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορουμένου επί της συσκευασίας, αποδεικνύει την ανυπαρξία σχέσης και επαφής του με τα ναρκωτικά. Δεν συμφωνούμε με τη θέση αυτή. Η απουσία δακτυλικών αποτυπωμάτων κατηγορουμένων (ή γενετικού υλικού) δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν άγγιξε ή ότι δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με τα τεκμήρια. Εν αντιθέσει με την ύπαρξη η οποία πλειστάκις οδηγεί σε θετικό εύρημα η απουσία τέτοιων αποτυπωμάτων δεν καταλήγει σε αρνητικό συμπέρασμα (Χριστάκης Χ"Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 123). Όπως λέχθηκε στην ανωτέρω υπόθεση «.... από το ότι θα είχε σημασία η ύπαρξη δικών του δακτυλικών αποτυπωμάτων, δεν ακολουθεί ότι σημασία είχε και η ανυπαρξία τους». Εάν ο κατηγορούμενος μετέφερε διαμάντια, γιατί προέβη ή γιατί έπρεπε το προϊόν αυτό να τύχει τέτοιας τέλειας συσκευασίας και απόκρυψης. Αφού όπως ανέφερε είναι προϊόν που διακινείται στις Ευρωπαϊκές χώρες ή τουλάχιστο έτσι πίστευε. Γιατί δεν δήλωσε κατά την άφιξη του στην Κύπρο ότι μεταφέρει διαμάντια; Παρατηρείται ότι ο κατηγορούμενος είχε την ευκαιρία σε δύο περιπτώσεις να δηλώσει προς τις Αρμόδιες Αρχές ότι μετέφερε διαμάντια. Η πρώτη όταν φεύγοντας από το διαβατηριακό έλεγχο και αφού παρέλαβε την αποσκευή του είχε τη δυνατότητα να περάσει από τη δίοδο από την οποία διέρχονται όσοι έχουν να δηλώσουν κάτι. Ο κατηγορούμενος διήλθε από την άλλη δίοδο δηλώνοντας σιωπηρά ότι δεν έχει να δηλώσει οτιδήποτε. Η δεύτερη ευκαιρία του δόθηκε όταν ξεκάθαρα ρωτήθηκε από το Μ.Κ. 2 εάν έχει κάτι να δηλώσει. Απάντησε αρνητικά. Όταν ο Μ.Κ. 2 άδειασε την αποσκευή του κατηγορούμενου από τα προσωπικά του αντικείμενα και δεν αποκαλύφθηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή η ποσότητα των ναρκωτικών αφού ήταν καλά κρυμμένα με τον τρόπο που ανωτέρω περιγράφεται, και πάλι ο κατηγορούμενος αποφεύγει να αποκαλύψει ότι μεταφέρει διαμάντια. Η μη αποκάλυψη και μη δήλωση της μεταφοράς διαμαντιών αποκαλύπτει ξεκάθαρα την ένοχη διάνοια και γνώση του κατηγορούμενου. Συνεπώς κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος είχε την απαραίτητη γνώση η οποία συνθέτει το συστατικό στοιχείο της κατοχής με την οποία αποδεικνύεται η κατηγορία 3, στον βαθμό που απαιτείται. Έχει σχολιάσει ιδιαίτερα ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κ. Ερωτοκρίτου, την απάντηση 7 του κατηγορούμενου του Τεκμηρίου 25 η οποία δόθηκε στην αντίστοιχη ερώτηση και αφορά την κατοχή των ναρκωτικών. Ερωτάται ο κατηγορούμενος με ποιο πρόσωπο συμφώνησε να μεταφέρει τα ναρκωτικά στην Κύπρο και ποιο ήταν το κέρδος του και ο τελευταίος χωρίς αμφισβήτηση ή άρνηση της λέξης ναρκωτικά, δίδει μια μακροσκελέστατη απάντηση, με την οποία εξηγεί πως συμφώνησε με τον Mike και καταγράφει λεπτομέρειες της συνάντησης στο πάρκο και τα εκεί διαδραματισθέντα. Αυτή η απάντηση εισηγείται ο συνήγορος, δηλώνει άμεσα τη γνώση του κατηγορούμενου. Κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αλλάξει το βάρος της δήλωσης αυτής, επιμένοντας ότι αρκετές φορές διόρθωνε τον αστυνομικό, ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιεί τη λέξη ναρκωτικά. Παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε τέτοια υποβολή είτε στον Μ.Κ.4 είτε στον Μ.Κ.5 ότι ο κατηγορούμενος προέβαινε σε τέτοια διόρθωση, παρά το γεγονός πως η κατάθεση (Τεκμήριο 25) διακόπηκε κατά τη λήψη της απάντησης αυτής ώστε να ξεκουραστεί ο κατηγορούμενος (στον οποίο προσφέρθηκε καφές και γλυκό) εντούτοις κρίνουμε πως δεν είναι ορθό να λάβουμε την απάντηση αυτή κατ΄ απομόνωση από το υπόλοιπο κείμενο του Τεκμηρίου 25, σε διάφορα μέρη του οποίου αντιτάσσει και θέτει τη διαφωνία του για γνώση. Με την 4η κατηγορία καταλογίζεται στον κατηγορούμενο η κατοχή της ανωτέρω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό τη προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Έχει υποδείξει ο κ. Ερωτοκρίτου με παραπομπή σε νομολογία (Youssef v. Δημοκρατίας

(1973)2 Α.Α.Δ. 295 και στο σύγγραμμα Misuse of Drugs) πως η κατοχή υπολογίσιμης ποσότητας ναρκωτικών, δεικνύει τον σκοπό της προμήθειας. Πέραν της ανωτέρω νομολογίας, με βάση το άρθρο 30Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/1977, τέθηκε τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Για την περίπτωση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α όπως τα παρόντα, η ύποπτη ποσότητα η ικανοποιούσα το Τεκμήριο, είναι 20 ή περισσότερα γραμμάρια υπό στερεή μορφή. Ποσότητα που στην παρούσα περίπτωση υπερβαίνει κατά πολύ το όριο της ποσότητας που κάποιος θα δικαιολογείτο να έχει για δική του χρήση. Σημειώνουμε ότι το βάρος της ποσότητας των 7034 δισκίων ήτο 1853,7 γραμμάρια και ο κατηγορούμενος δεν έχει δώσει οποιαδήποτε άλλη εξήγηση περί του αντιθέτου. Ως εκ τούτου καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό τη προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (κατηγορία 4). Κατηγορία 2 Δεδομένο και παραδεκτό είναι ότι οι απαγορευμένες ουσίες που περιείχε η αποσκευή, Τεκμήριο 4, μεταφέρθηκαν και εισήχθησαν από τις Βρυξέλες δια μέσου του Αεροδρομίου Πάφου στην Κύπρο. Διαπιστώνεται η απόδειξη των συστατικών στοιχείων της 2ης κατηγορίας, αυτή της εισαγωγής, στο βαθμό που απαιτείται. Κατηγορία 1 Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134). Η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με τη μαρτυρία του ιδίου αλλά και του Χριστόπουλου (Μ.Κ.6) από την οποία δεικνύεται ότι η κράτηση των εισιτηρίων και αποσκευής έγινε από κάποιο άλλο άτομο πλην του κατηγορούμενου δεικνύει την ύπαρξη συνομωσίας του κατηγορούμενου με άλλο πρόσωπο και συνεπώς αποδεικνύει την τέλεση και αυτού του αδικήματος. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize/Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο