Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Άριστος Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 3623/14, 29/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:B185 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3623/14 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. Άριστος Κωνσταντίνου Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 29/10/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Περγαντή. Για τον Κατηγορούμενο : κ. Ν. Νικήτα. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας (κατηγορίες αρ.1 και 3), σε δύο κατηγορίες κλοπής από κατοικία (κατηγορίες αρ. 2 και 4) και σε μία κατηγορία Κατοχής - Μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (κατηγορία αρ. 10). Πέραν των πιο πάνω, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνονται υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις Αρ. 13435/11, 554/13, 12718/13, 586/14, 7892/13 και 1492/13 όλες του Ε.Δ. Πάφου. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεση αλλά και των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με αρ. 3623/14: Στις 23/12/2013 η Μ.1 παραπονούμενη, κατήγγειλε στο Τ.Α.Ε. Πάφου ότι άγνωστοι διέρρηξαν την οικία της η οποία βρίσκεται στην Χλώρακα, στην οδό Χριστόδουλου Πολυδώρου 29Α από την οποία κλάπηκαν χρυσαφικά συνολικής αξίας €
- Μετά από εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Τ.Α.Ε. Πάφου διαπιστώθηκε ότι τα πρόσωπα που διέρρηξαν την οικία ή το πρόσωπο, πέτυχαν είσοδο από αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας το οποίο είχε παραβιαστεί με αιχμηρό αντικείμενο αφού προηγουμένως αφαιρέθηκε η εξωτερική ράγια του. Έγιναν διάφορες εξετάσεις επί τόπου και παραλήφθηκαν σωρεία τεκμηρίων από τον χώρο όπου έγινε η διάρρηξη. Μεταξύ αυτών, στάληκε και γενετικό υλικό στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής. Για την υπόθεση αυτή συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος τόσο ανακρινόμενος όσο και στην γραπτή του κατηγορία σε εκείνο το στάδιο δεν παραδέχθηκε οτιδήποτε για αυτή τη διάρρηξη και κλοπή. Στην πορεία έγινε καταγγελία και από την αδελφή της πρώτης παραπονούμενης, την κυρία Νικολέτα Μαρκίτση ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 22:00 διαρρήχθηκε το σπίτι της όπου από αυτό κλάπηκαν διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας €
- Οι δυο πιο πάνω κατοικίες βρίσκονται στην ίδια οδό, δηλαδή στην οδό Χριστόδουλου Πολυδώρου και αυτή η οικία έχει αριθμό 29Β, είναι η μια στο ισόγειο και η άλλη στο πάνω μέρος. Ο τρόπος εισόδου και σε αυτό το σπίτι ήταν όμοιος με τον προηγούμενο, δηλαδή είσοδο από αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας το οποίο παραβιάστηκε με αιχμηρό όργανο. Ο κατηγορούμενος και σε αυτή την περίπτωση, δήλωσε ότι δεν έχει καμία ανάμειξη στην υπόθεση. Όταν στάληκαν τα δείγματα γενετικού υλικού στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με τις εν λόγω διαρρήξεις. Επίσης, όσον αφορά την κατηγορία αρ. 10 έγιναν έρευνες στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου όπου ανευρέθηκαν 4 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου. Ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος γι' αυτή την κατηγορία απάντησε «παραδέχομαι ότι τα είχα μέσα στο αυτοκίνητο μου». Στάληκαν τα εν λόγω τεκμήρια για επιστημονικές εξετάσεις όπου διαπιστώθηκε ότι είναι σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Γεγονότα της υπόθεσης αρ. 1492/13 Στις 10/09/2011 καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι κλάπηκαν από την περιοχή Βατούθκια του χωριού Κοίλη τρεις σκύλοι, οι δύο ήταν αξίας €5000 και ο άλλος αξίας €
- Ο χώρος αυτός που ήταν οι σκύλοι παρακολουθείτο από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο παραδόθηκε από τον παραπονούμενο, όπου σε λειτουργία του είχαν καταγραφεί όλες οι κινήσεις των δραστών και δει του κατηγορούμενου. Επίσης, από το τεκμήριο αυτό εμφανίστηκαν οι φωτογραφίες απ' όπου αποτυπώνει τον κατηγορούμενο μαζί με άλλο πρόσωπο, τον κατηγορούμενο αρ. 2 στην υπόθεση αυτή, να μπαίνουν μέσα στο κλουβί των σκύλων και να τους παίρνουν. Ο κατηγορούμενος υπέδειξε στην πορεία σκηνές όσον αφορά την κλοπή και παγίδα που όπως είπε έφτιαξε ο αδελφός του και επίσης ότι «είναι με τούτη που πιάσαμε τους σσίηλους, παραδέχομαι τις κατηγορίες αλλά επιστρέψαμε τους σσίηλους». Αναφέρθηκε επίσης, ότι οι σκύλοι επιστράφηκαν στον ιδιοκτήτη τους άμεσα. Γεγονότα της υπόθεσης αρ. 554/13 Στις 02/03/2012 ο παραπονούμενος Μ.1 βρισκόταν στις αποθήκες που διατηρεί σε χωράφι στην αγροτική περιοχή Μερσινούθκια στην Έμπα και αφού έλεγξε ότι οι σιδερένιες πόρτες της αποθήκης ήταν κλειδωμένες, αναχώρησε από την τοποθεσία αυτή. Επιστρέφοντας την ίδια ημέρα και περί ώρα 15:00 και ενώ βρισκόταν σε χωράφι το οποίο ανήκει σε συγγενικό του πρόσωπο και το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 500 μέτρα από τις πιο πάνω ιδιόκτητες αποθήκες, άκουσε δυνατούς θορύβους από κτυπήματα σε λαμαρίνες οι οποίοι προέρχονταν από τις αποθήκες του και κατευθύνθηκε εκεί όπου εντόπισε ένα αυτοκίνητο τύπου saloon μάρκας Ford με αριθμούς εγγραφής ΥΡ 101 να βρίσκεται σταθμευμένο μπροστά από την αποθήκη με το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου να βλέπει προς το δρόμο του χωραφιού και των αποθηκών. Στο αυτοκίνητο αυτό επέβαινε ως οδηγός ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν έτοιμος να αναχωρήσει από το μέρος. Πριν ο κατηγορούμενος αναχωρήσει από το μέρος, ο παραπονούμενος πρόσεξε ότι η σιδερένια πόρτα της μιας αποθήκης ήταν παραβιασμένη. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ζήτησε εξηγήσεις από τον κατηγορούμενο και για ποιο λόγο βρισκόταν στην περιουσία του και εάν έχει κλέψει οτιδήποτε. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον Μ.1 ότι από την αποθήκη του είχε κλέψει ένα ψαλίδι κοπής σιδέρων, ένα μαρτέλι με ξύλινο στέλεχος, δυο σύρματα ηλεκτρολόγου τα οποία και ταυτόχρονα έβγαλε από το αυτοκίνητο του και τα τοποθέτησε στο έδαφος. Η υπόθεση καταγγέλθηκε στην αστυνομία όπου μέλη της επισκέφθηκαν την σκηνή και ο Μ.1 υπέδειξε τον κατηγορούμενο και το αυτοκίνητο του εξηγώντας τι επεσυνέβη και ο κατηγορούμενος στο μέρος εκεί απάντησε «το αυτοκίνητο είναι δικό μου τζιαί έκαμα λάθος». Διαπιστώθηκε από τις περαιτέρω εξετάσεις ότι ο κατηγορούμενος έσπασε με φυσική βία την σιδερένια εμπρόσθια πόρτα της αποθήκης η οποία ήταν κλειδωμένη με κλειδωνιά ασφαλείας. Την ίδια ημέρα αργότερα υπέδειξε στους αστυφύλακες σε συγκεκριμένο σημείο του εδάφους του χωραφιού δίπλα από το αυτοκίνητο του, τα υπό αναφορά τεκμήρια και κλοπιμαία περιουσία τα οποία είχαν παραληφθεί από τους αστυνομικούς. Η συνολική αξία των κλαπέντων είναι γύρω στα €
- Ο κατηγορούμενος στην πορεία έδωσε θεληματική κατάθεση στην αστυνομία στην οποία παραδέχθηκε ενοχή και ανέφερε περαιτέρω ότι έκλεψε τα αντικείμενα αυτά με σκοπό να τα πουλήσει και με τα χρήματα που θα έπαιρνε θα έβαλε βενζίνη στο αυτοκίνητο του και θα αγόραζε τσιγάρα. Ζητώ συγνώμη ανέφερε, έκαμα λάθος και απολογούμαι. Γεγονότα της υπόθεσης αρ. 7892/13 Στις 16/12/2011 και η ώρα 11:15 και ενώ ο Μ.4 βρισκόταν στο χωράφι του στην περιοχή Κισσόνεργα κοντά στο στρατόπεδο, πρόσεξε ένα αυτοκίνητο διπλοκάμπινο χρώματος μπλε χωρίς πινακίδες εγγραφής να είναι σταθμευμένο και στο πίσω μέρος του να έχει διάφορα παλαιά σίδερα και δυο άτομα να στέκονται δίπλα από αυτό και να προσπαθούν να βγάλουν σιδερένιους πασσάλους από το έδαφος. Τα άτομα αυτά, μεταξύ αυτών ήταν και ο κατηγορούμενος, του ήταν γνωστά άτομα. Εκείνη την στιγμή στο μέρος ήρθε και ο Μ.5 όπου αναγνώρισε ένα μικρό παλαιό γεωργικό τρακτέρ που άνηκε στον Μ.2 του οποίου το χωράφι συνορεύει με το δικό του. Επίσης, αναγνώρισε τσάπες, ένα σταυρό που μπαίνει πάνω στην τσάπα και διάφορα άλλα σίδερα που άνηκαν στον Μ.1 επί κατηγορητηρίου του οποίου επίσης το χωράφι συνορεύει με αυτό του Μ.
- Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και μετέβηκε στο μέρος όπου περισυνέλεξαν ως τεκμήρια τα πιο πάνω αντικείμενα. Ο κατηγορούμενος αναφορικά με την κατοχή των εν λόγω αντικειμένων είπε ότι τα βρήκε «ποτζι ποδά». Στο μέρος έφθασε ο Μ.1 ο οποίος ανέφερε ότι υπάρχουν δικά του πράγματα στο αυτοκίνητο, δηλαδή γεωργικές τσάπες, ένα κομμάτι σύρμα, ένα κάγκο και διάφορα άλλα σίδερα τα οποία κλάπηκαν από το χωράφι του στην Τάλα κοντά στο μνημείο πεσόντων. Το αυτοκίνητο στο οποίο βρίσκονταν τα πιο πάνω τεκμήρια, έφερε αριθμούς εγγραφής ΑΑL 891 και από έλεγχο που έγινε αυτό δεν είχε πιστοποιητικό καταλληλότητας και η άδεια κυκλοφορίας του είχε ανασταλεί. Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο όπου ανέφερε ότι μαζί με φίλο του ονόματι Josef πήγαν σε χωράφι κοντά στην Τάλα πήραν διάφορα παλαιά αντικείμενα και επίσης σε δεύτερο χωράφι από το οποίο πήραν παλαιά αντικείμενα και πίστευαν είπε ότι αυτά δεν τα ήθελε κανένας και είχαν σκοπό να τα πουλήσουν σε συλλέκτες μεταλλικών υλικών. Γεγονότα της υπόθεσης αρ. 12718/13 Στις 09/04/2012 έγινε ανακοπή του οχήματος με αριθμό εγγραφής KJL 440 με οδηγό την Γεωργία Χρυσοστόμου και συνοδηγό τον κατηγορούμενο για σκοπούς ελέγχου από την Υ.Κ.Α.Ν. Αφού ανευρέθηκε κάποια ποσότητα ναρκωτικών, ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι είναι περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών και συγκεκριμένα κάνναβης και ότι τα ναρκωτικά τα οποία κρατούσε και προσπάθησε να φάει ήταν δικά του για δική του χρήση και τελευταία φορά που έκανε χρήση κάνναβης ήταν κατά τον Μάρτιο του
- Γεγονότα της υπόθεσης αρ. 13435/11 Στις 11/11/2009 η Μ.1 κατήγγειλε στον σταθμό Πέγειας ότι άγνωστος έκλεψε το μοτοποδήλατο της με αριθμούς εγγραφής ΚWΚ 220 μάρκας Honda αξίας €700 το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στην οδό Γιάννη Οικονομίδη έξω από την πολυκατοικία όπου διαμένει στην Κισσόνεργα. Αμέσως, η παραπονούμενη εξέφρασε υποψία εναντίον προσώπου το οποίο διαμένει κοντά στο σπίτι της δηλαδή τον κατηγορούμενο και υπέδειξε την κατοικία του. Ακολούθησε έρευνα στην αυλή της οικίας του κατηγορούμενου όπου ανευρέθηκε το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο με επικολλημένη πλάκα με άλλο αριθμό πάνω στον αριθμό πλαισίου. Η παραπονούμενη ανέφερε ότι είναι το ίδιο με το δικό της αλλά το μπροστινό πλαστικό μέρος της ήταν άσπρο και όχι μπλε. Η παραπονούμενη είχε στην κατοχή της κλειδί του συγκεκριμένου μοτοποδηλάτου το οποίο όταν το τοποθέτησε στην κλειδαριά εκκίνησε, ταυτιζόταν πλήρως και το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο τέθηκε σε λειτουργία. Ο κατηγορούμενος κληθείς να δώσει εξηγήσεις είπε ότι «το ήβρα δαμέ που πίσω και εξήλωσα το, εννα της φέρω τα πλαστικά και εννα τις τα σάσω». Επίσης, την ίδια ημέρα ανευρέθηκαν δυο μοτοποδήλατα μάρκας Honda χρώματος κίτρινου με αλλοιωμένους αριθμούς πλαισίου και ένα δεύτερο μοτοποδήλατο χρώματος πορτοκαλί για τις οποίες μηχανές ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για την παρουσία τους εκεί και συγκεκριμένα ανέφερε ότι τις βρήκε στα σκουπίδια. Ανέφερε επίσης, ότι το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο το οποίο αναγνωρίστηκε από την παραπονούμενη, παρόλο που το αναγνώρισε ως το δικό της, «είναι του πατέρα μου». Αναφορικά με τις κατηγορίες 7 και 8, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 21-22/11/2008 είχε στην κατοχή του το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής WQ 645 αξίας €180 και μεταξύ των ημερομηνιών 29-30/07/2009 είχε στην κατοχή του το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής VP 775 αξίας €300 για τα οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο που κλάπηκε από την παραπονούμενη, ξηλώθηκε και η ζημιά που προκλήθηκε ανερχόταν στα €
- Γεγονότα της υπόθεσης 586/14 Στις 30/12/2013 και η ώρα 16:00 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό σταθμό Πέγειας από τον Lee Riches από την Αγγλία μόνιμο κάτοικο Κύπρου, ότι μεταξύ των ημερομηνιών 28 έως 30/12/2013 άγνωστοι διέρρηξαν το κατάστημα του πώλησης θαλασσινών σκαφών και μοτοσικλετών στην Λεωφόρο Χρυσονέρας 70 στην Κισσόνεργα και έκλεψαν από αυτό δυο μοτοσικλέτες, η μια μάρκας Suzuki GSXR 750 αξίας €5000 της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Christopher Fulton από την Αγγλία. Η δεύτερη μοτοσικλέτα ήταν μάρκας Suzuki GSX αξίας €3000 και ιδιοκτήτης της είναι ο Lee Riches. Επίσης, καταγγέλθηκε ότι κλάπηκε και μια μπαταρία αξίας €50 της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Lambert Robert Patri από την Αγγλία. Διαπιστώθηκε από τις έρευνες που ακολούθησαν, ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο από αλουμινένια πόρτα του καταστήματος αφού την παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο και εξήλθε από το κατάστημα από συρόμενη πλαϊνή γυάλινη πόρτα. Στην πορεία και σε άλλη επιχείρηση της αστυνομίας που έγινε στις 18/01/2014 για άλλο πρόσωπο από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., το πρόσωπο αυτό είχε στην κατοχή του μια εκ των δυο μοτοποδηλάτων με αριθμούς εγγραφής KRG 574 η οποία ήταν μια από τις δυο κλοπιμαίες. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για το πρόσωπο αυτό, ο οποίος σε ανακριτική του κατάθεση κατονόμασε τους συνεργάτες του και ότι την μοτοσικλέτα αυτή όπως ανέφερε την αγόρασε για το ποσό των €1000 από κάποιο φίλο του τον οποίο κατονόμασε. Το πρόσωπο αυτό κλήθηκε για ανάκριση ο οποίος δεν ανέφερε σε εκείνο το στάδιο οτιδήποτε. Στις 22/01/2014 σε νέα ανακριτική του κατάθεση κατονόμασε το πρόσωπο από το οποίο αγοράστηκε η μοτοσικλέτα αυτή, δηλαδή κατονόμασε τον κατηγορούμενο και επίσης υπέδειξε και το σημείο που έγινε η αγοραπωλησία. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και σε ανακριτική του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι μια ημέρα πριν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μετέβηκε με το αυτοκίνητο του στο μαγαζί με την ονομασία «The boat shop» στην Λεωφόρο Χρυσονέρας 70 στην Κισσόνεργα μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο, όπου εκεί, όπως ανέφερε, μπήκαν μέσα στο συγκεκριμένο μαγαζί και πήραν τις δυο μοτοσικλέτες και ανέφερε και τον τρόπο με τον οποίο έγινε η συγκεκριμένη διάρρηξη και κλοπή. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή του αγόρευση, το περιεχόμενο της οποίας έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα όσα παραθέτει σε αυτή καθώς και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια. Συνοπτικά, σε αυτή αναγνωρίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και εκφράζεται η απολογία και μεταμέλεια του. Αποδίδεται η όλη εγκληματική συμπεριφορά του στη χρήση ναρκωτικών από την ηλικία των 16 χρόνων που είχε ως αποτέλεσμα να επηρεάζει την κρίση του και οι ενέργειες του να κατευθύνονται από τα συμπτώματα της χρήσης τέτοιων ουσιών και την ανάγκη να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του. Ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη του τον παράγοντα αυτό και να αντιμετωπίσει διαφορετικά τον κατηγορούμενο από ένα κοινό εγκληματία και ως ένα άρρωστο άτομο και να σταθεί αρωγός στην προσπάθεια του να αποτοξινωθεί και να ξεφύγει από τη χρήση ναρκωτικών. Δεν πρόκειται είπε, για ένα επικίνδυνο άτομο για την κοινωνία, έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και είναι αποφασισμένος και έτοιμος να ενταχθεί σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης κάτι που καταδεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Επίσης, έχει εξομολογηθεί σε ιερέα των κεντρικών φυλακών όπου κρατείται ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι είναι έτοιμος να δεχθεί την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης των παραπονουμένων. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρεται ότι η διάπραξη των αδικημάτων διέπονται από μια μεγάλη επιπολαιότητα, ερασιτεχνισμό, έλλειψη σχεδιασμού, νεανική και ανώριμη απερισκεψία και να δεν φαίνεται να είναι στη βάση των οργανωμένων εγκλημάτων. Κάλεσε, περαιτέρω, το Δικαστήριο ο συνήγορος όπως ληφθεί υπόψη η παραδοχή του κατηγορούμενου κάτι το οποίο όπως έχει νομολογηθεί αποτελεί σοβαρό μετριαστικό παράγοντα και εξοικονομεί πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου καθώς επίσης και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων τόσο της παρούσας όσο και έκαστης των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη. Συγκεκριμένα, για την παρούσα υπόθεσε ανέφερε ότι η διάπραξη των αδικημάτων θα πρέπει να εκληφθεί ως μια ενιαία συμπεριφορά αφού έλαβε χώρα την ίδια μέρα και ώρα. Επίσης, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα μαζί με άλλα 3 πρόσωπα ως συνεργός και ένας εκ των οποίων που ήταν και ο «εγκέφαλος» του όλου περιστατικού καρπώθηκε το περισσότερο όφελος από την κλοπιμαία περιουσία. Δυστυχώς όμως, συνέχισε, ο κατηγορούμενος δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και δεν κατονόμασε τα άλλα πρόσωπα αλλά σήμερα δηλώνει ότι είναι έτοιμος να δεχθεί διάταγμα αποζημίωσης για το ¼ της κλοπιμαίας περιουσίας. Σε σχέση με την υπόθεση αρ. 586/14 αναφέρθηκε στην ομολογία του κατηγορούμενου και στο γεγονός ότι το θύμα δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά αφού η κλαπείσα περιουσία επιστράφηκε σε αυτόν καθώς επίσης και το γεγονός ότι ήταν άλλος ο «εγκέφαλος» της υπόθεσης ο οποίος παρέσυρε και τον κατηγορούμενο. Αναφορικά με την υπόθεση αρ. 12718/13 κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων ο οποίος ανέρχεται στα 2 ½ περίπου χρόνια και την καθυστέρηση από την κατηγορούσα αρχή στην προώθηση της. Στην υπόθεση 7892/13, τονίστηκε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας τα οποία είναι πλημμελήματα με ανώτατο όριο ποινής τους 6 μήνες και ότι και εδώ δεν προκλήθηκε ζημιά στο θύμα. Τα ίδια αναφέρθηκαν και για τις υποθέσεις αρ. 554/13 και 1492/13 όπου τα θύματα επίσης δεν υπέστηκαν ζημιά καθώς και η ηλικία του κατά τη διάπραξη τους αφού ήταν μόλις 17 ½ ετών. Τέλος, σε σχέση με την υπόθεση αρ. 13435/11 τονίστηκε ο χρόνος που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων. Πέραν των πιο πάνω, στην αγόρευση του συνηγόρου τονίζεται το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου καθώς επίσης και το γεγονός ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 21 μηνών και ότι το ζητούμενο σε νεαρούς παραβάτες είναι η αναμόρφωση πρώτιστα και όχι η τιμωρία και ότι θα πρέπει να ασκηθεί η μέγιστη δυνατή επιείκεια από το Δικαστήριο. Σε σχέση με τις προσωπικές του συνθήκες υιοθετήθηκε η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και τονίστηκε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος προέρχεται από πολυμελή και φτωχή οικογένεια η οποία όμως είναι έτοιμη να τον στηρίξει για να απέχει από εγκληματικές δραστηριότητες. Τέλος, ο συνήγορος αναφέρει στην αγόρευση του ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να την αναστείλει έχοντας υπόψη του όλα τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν. Ειδικότερα, κλήθηκε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις συνέπειες που τυχόν ποινή άμεσης φυλάκισης θα έχει στο ανήλικο τέκνο του κατηγορουμένου και στην αρραβωνιαστικιά του καθώς επίσης και τον δυσμενή επηρεασμό που θα έχει στην προσπάθεια του και απόφαση του να ενταχθεί σε πρόγραμμα αποθεραπείας από τα ναρκωτικά. Aναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα τους φαίνεται άλλωστε και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης 7 χρόνων σε περίπτωση διάρρηξης κατοικίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος. Το δε άρθρο 262 προνοεί ως γενική ποινή για το αδίκημα της κλοπής αυτή των 3 χρόνων και το άρθρο 266(β) του ιδίου Κώδικα προνοεί φυλάκιση 5 χρόνων για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία. Περαιτέρω, το άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα προνοεί, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μηνών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει επίσης και από τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται. Αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον της περιουσίας, παρουσιάζουν δυστυχώς έξαρση. Επί τούτου αντλώ δικαστική γνώση από τη σωρεία υποθέσεων τέτοιας φύσεως που το Δικαστήριο επιλαμβάνεται καθημερινά. Ως αποτέλεσμα τα Δικαστήρια καλούνται σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα παρόμοιας φύσης, είναι αυτή της φυλάκισης (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222, Hassan v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 71). Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 104 διακηρύττεται η υποστήριξη του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά και επισημαίνεται ότι αδικήματα εναντίον της περιουσίας όπως κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (βλ. επίσης Φιλίππου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 2 Α.Α.Δ. 194). Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επαναδιατυπώθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση στην Δημήτρης Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 99/12, Ημερομηνίας 23/01/2013 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο εφεσειών παραδέχθηκε ενοχή. Αυτή είναι δεδομένη, όπως δεδομένες είναι και οι συνέπειες τους για τα θύματα και την κοινωνία ευρύτερα. Συμφωνούμε επίσης, με τη διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων και κυρίως η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση τους από τα Δικαστήρια. Είναι πιστεύουμε αρκετό να υπενθυμίσουμε την επισήμανση της νομολογίας μας ότι τέτοια αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και δυναμιτίζουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.» Περαιτέρω, παραπέμπω στην Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 487, Αργυρού ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 57, Βαρνάβας Ευγένιου Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485 και Xiaojin κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104). Η σοβαρότητα λοιπόν των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Επίσης, ιδιαίτερα σοβαρά είναι και τα περιστατικά διάπραξης τους αφού όπως προκύπτει ο κατηγορούμενος κατά τις 23/12/2013 διάρρηξε και εισήλθε στις δύο πιο πάνω αναφερόμενες κατοικίες κλέβοντας χρυσαφικά η αξία των οποίων επίσης αναφέρθηκε ανωτέρω με σκοπό το οικονομικό όφελος. Είναι ξεκάθαρο και αυτονόητο ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι απαράδεκτες και άκρως καταδικαστέες και το Δικαστήριο έχει καθήκον να στείλει το μήνυμα σε επίδοξους παραβάτες ότι πράξεις που αποσκοπούν σε αποστέρηση περιουσίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αυστηρά, όταν αυτές μάλιστα λαμβάνουν χώρα στην ιδιωτική εστία του πολίτη και τείνουν να πλήξουν τα αίσθημα ασφάλειας του. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η πιο πάνω συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος δεν ήταν και η μοναδική. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη και άλλες 6 υποθέσεις ως αναφέρθηκε ανωτέρω, πλείστες των οποίων αφορούν αδικήματα κλοπών, διαρρήξεων και γενικότερα αδικήματα που στρέφονται ενάντια στην περιουσία. Πέραν του γεγονότος ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598, Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194) αυτό καταδεικνύει και τη συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα, αυτός κατά τα έτη 2008 και 2009 διάπραξε αδικήματα κλοπής και παράνομης κατοχής περιουσίας που αφορούσαν μοτοποδήλατα. Ακολούθως, κατά το έτος 2011 έκλεψε διάφορα σιδερικά και αντικείμενα όπως περιγράφηκαν στα γεγονότα καθώς επίσης και σκύλους από τα κλουβιά του παραπονούμενου ενώ κατά το έτος 2012 διέρρηξε αποθήκη από την οποία και πάλι έκλεψε διάφορα αντικείμενα. Καταδεικνύεται δηλαδή, μια συστηματική διάπραξη αδικημάτων από τον κατηγορούμενο και παρόλο που αυτός συλλαμβανόταν για όλες τις υποθέσεις αυτές και κατηγορείτο από την Αστυνομία, εντούτοις εξακολουθούσε να επιδεικνύει την ίδια συμπεριφορά. Παράλληλα, διέπραξε και αδίκημα το οποίο σχετίζεται με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν εθισμένος στη χρήση ναρκωτικών ουσιών για όλη αυτή την περίοδο κάτι το οποίο τον ωθούσε στη διάπραξη των αδικημάτων με σκοπό να εξασφαλίζει χρήματα για τη δόση του, αλλά αυτό με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την εγκληματική δραστηριότητα την οποία επέδειξε. Αντίθετα καταδεικνύει ότι το κίνητρο του στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων είχε ως απώτερο σκοπό την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους με σκοπό να χρησιμοποιηθεί για τη διάπραξη άλλων ιδιαίτερα επίσης σοβαρών αδικημάτων και παρά την κατ' επανάληψη συμπεριφορά που επεδείκνυε δεν κατάφερε να συνετιστεί και να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς που επεδείκνυε. Δεν μπορεί για αυτήν την κατάσταση που ο ίδιος και από μόνος του περιήλθε να μέμφεται οποιοδήποτε άλλο παρά τον εαυτό του. Ούτε οι ανυποψίαστοι πολίτες από τους οποίους στερούσε την περιουσία τους φταίνε σε τίποτε. Στην David Piliev v Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 99/2005, Ημερ. 04/11/2005 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτισε εναντίον της περιουσίας των παραπονουμένων με σκοπό να εξασφαλίσει λεφτά για να ικανοποιήσει τον εθισμό του σε σκληρά ναρκωτικά δεν αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. Μc Inerney [2003] 1 Cr. App. R. 627, Lawrence [1988] 10 Cr. App. R. (S) 463)». Η πιο πάνω συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος είναι άκρως σοβαρή και ανησυχητική και η οποία να σημειωθεί, όπως προκύπτει, σταμάτησε μόνο μετά την τελευταία του σύλληψη και όταν πλέον είχε τεθεί υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης λόγο κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Σε μια περίοδο που αδικήματα αυτής της φύσης βρίσκονται σε έξαρση το Δικαστήριο έχει καθήκον δια της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών να στείλει το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές από την κοινωνία για οποιονδήποτε υποκειμενικό λόγο και αυτές λαμβάνουν χώρα. Παρά τα πιο πάνω όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί (βλ. Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Η εξατομίκευση της ποινής όμως, δεν θα πρέπει να εξουδετερώνει ούτε τη σοβαρότητα του εγκλήματος, ούτε το στοιχείο της αποτροπής και να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Προς όφελος του κατηγορουμένου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: 1) Την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. 2) Την μεταμέλεια και απολογία του όπως του εκφράστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του και προκύπτει από την επιλογή του να παραδεχθεί όχι μόνο την παρούσα υπόθεση αλλά και τις υπόλοιπες που λαμβάνονται υπόψη καθώς επίσης και την επιλογή του να εξομολογηθεί και να μετανοήσει για την συμπεριφορά του. 3) Το λευκό του ποινικό μητρώο, στοιχείο που του δίνει τη δυνατότητα να αιτείται της μέγιστης επιείκιας από το Δικαστήριο. 4) Επίσης, θα λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι, παρόλο που όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν αποτελεί υπεράσπιση και επαρκή δικαιολογία για τη διάπραξη των αδικημάτων, την κατάσταση που βρισκόταν ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη των αδικημάτων λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και τον περιορισμό των αντιστάσεων του κάτι που συνέβαλε στη διάπραξη των αδικημάτων (βλ. David Piliev v Αστυνομίας (ανωτέρω)). 5) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες όπως αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: α) ότι είναι ηλικίας 22 χρόνων και προέρχεται από φτωχή και πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. β) ότι ο ίδιος είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. γ) ότι στην ηλικία των 16 χρόνων άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και μετά τη σύλληψη του άρχισε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών με σκοπό την απεξάρτηση. δ) ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 21 μηνών σήμερα το οποίο απέκτησε από δεσμό που διατηρούσε. ε) το νεαρό της ηλικίας του, την επιπολαιότητα του και την απερισκεψία με την οποία δρούσε σε όλες τις περιπτώσεις. 6) Το είδος και την αξία των κλαπέντων αντικειμένων στις υποθέσεις που αντιμετωπίζει. Εκτός από την παρούσα υπόθεση η οποία αφορά χρυσαφικά κάποιας αξίας, στις υπόλοιπες των περιπτώσεων τα κλαπέντα δεν ήταν σημαντικά και μεγάλης αξίας και στις πλείστες των περιπτώσεων επιστράφηκαν στους ιδιοκτήτες, με τον τρόπο φυσικά που έγινε και λόγω της σύλληψης του κατηγορουμένου και την ανεύρεση της περιουσίας με αποτέλεσμα να μην υφίστανται οποιαδήποτε ζημιά. Πέραν των πιο πάνω, δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου τη θέση της υπεράσπισης ότι για την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος έδρασε μαζί με άλλα τρία πρόσωπα, παρασυρόμενος και ότι ο «εγκέφαλος» ήταν άλλος. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει από μόνος του την παρούσα υπόθεση και δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία για την εμπλοκή άλλων προσώπων. Η θέση του ότι υπήρχαν και άλλα άτομα με τα οποία έδρασε μαζί και ότι ο ίδιος δεν τα αποκάλυψε λόγω απειλών που δέχθηκε, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Εκτός του ότι παρέμεινε μια γενική και αόριστη αναφορά παρά τις υποδείξεις του Δικαστηρίου, δεν είναι δυνατό σε ένα κράτος δικαίου το Δικαστήριο να δέχεται ότι λόγω παράνομων συμπεριφορών και απειλών να αποτρέπεται η προσαγωγή αδικοπραγούντων στο Δικαστήριο και παράλληλα να λαμβάνεται υπόψη και ως μετριαστικός παράγοντας. Περαιτέρω, στην πιο πάνω βάση, έγινε και εισήγηση για έκδοση διατάγματος αποζημίωσης των παραπονουμένων για το ¼ της περιουσίας τους, θέση με την οποία διαφώνησε η κατηγορούσα αρχή. Στο σύγγραμμα "SENTENCING IN CYPRUS", 2nd Edition, p.37 αναφέρεται ότι είναι επιθυμητή πρακτική να εκδίδεται διάταγμα αποζημίωσης προς το θύμα σε ποινική διαδικασία όταν το ποσό είναι μικρό και εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον τα μέρη έχουν συμφωνήσει γι αυτό. Επίσης, αναφέρεται ότι ένα τέτοιο διάταγμα είναι δραστικό μέτρο καθότι εισπράττεται ως χρηματική ποινή με βάση τις πρόνοιες του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και περισώζεται χρήμα και ταλαιπωρία των μερών (βλ. επίσης Υiangos Katsari and Others v. Androulla Hambi
(1969)1 C.L.R. 298, Aνδρέας Ευτυχίου άλλως Ραιφ Χασσαν v. Της Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 78)). Εν όψει των πιο πάνω και τη μη ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των μερών για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος για συγκεκριμένο ποσό, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει με την έκδοση του. Επιπρόσθετα, ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει και στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου τόσο σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή όσο και κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, που ήταν ακόμη πιο μικρός σε ηλικία. Έχει νομολογηθεί ότι νεαρά άτομα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο με επιείκια και να τους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να συνεχίσουν με τη ζωή τους εκεί όπου τα γεγονότα και οι περιστάσεις το επιτρέπουν. Η έμφαση που πρέπει να δίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd Edition, p. 88-90). Στην παρούσα περίπτωση τα γεγονότα και οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Επίσης, καταδεικνύεται μια συστηματική συμπεριφορά εκ μέρους του κατηγορούμενου και λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις της ίδιας φύσης. Εν όψει αυτών, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα για την μη αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου. Ως εκ τούτου το γεγονός αυτό από μόνο του δεν είναι ικανό να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στην παρούσα. Επιπρόσθετα, όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά του κατηγορούμενου και οι προσωπικές του συνθήκες δεν είναι τέτοια που και συνολικά ιδωμένα μπορούν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας του. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά, βρίσκονται σε έξαρση και υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Παρόλα αυτά όλα τα ανωτέρω, θα ληφθούν υπόψη και θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο ύψος των ποινών που θα επιβληθούν. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στις κατηγορίες 1 και 3, ποινή φυλάκισης 20 μηνών σε έκαστη από αυτές. Στην κατηγορίες 2 και 4 ποινές φυλάκισης 12 μηνών σε έκαστη από αυτές. Στην κατηγορία 10, ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Έχοντας καταλήξει στις πιο πάνω ποινές φυλάκισης, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή τους. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373) Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 . Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ' όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. (βλ. επίσης Σκεύη Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα σοβαρές και έχουν αναφερθεί ανωτέρω. O κατηγορούμενος διέρρηξε και εισήλθε σε δύο κατοικίες κλέβοντας χρυσαφικά αξίας και επιπρόσθετα φαίνεται και από τις άλλες υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη ότι και προγενέστερα της διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων επέδειξε μια ανάλογη και συστηματική συμπεριφορά διαπράττοντας αδικήματα που στρέφονται ενάντια στην περιουσία. Δεν διαφαίνεται επίσης, οποιοδήποτε κίνητρο στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων ο οποίο θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στο στάδιο αυτό. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, στοιχείο που του δίνει την ευχέρεια να έχει καλύτερη δυνατή απαίτηση για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν, έχει δεόντως ληφθεί υπόψη ανωτέρω κατά την επιμέτρηση της ποινής. Το ίδιο ισχύει και για μεταμέλεια του, στο βαθμό που αυτή προκύπτει τόσο από την παραδοχή του, την απολογία του και την εξομολόγηση του. Να σημειωθεί όμως, ότι παρά τη διάπραξη σωρεία αδικημάτων πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης και για τα οποία συλλαμβανόταν και κατηγορείτο, εντούτοις συνέχισε με την ίδια συμπεριφορά μέχρι που τέθηκε υπό κράτηση. Όλα τα πιο πάνω όμως, έχουν δεόντως ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και αντικατοπτρίζονται στο ύψος των ποινών που επιβλήθηκαν και δεν μπορούν από μόνα τους να δικαιολογήσουν την αναστολή των ποινών φυλάκισης (βλ. Radoslav Yankov Mixaylov κ.α. v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 94/11, 95/11 και 96/11, ημερ. 30 Μαρτίου 2012). Εκείνο το οποίο θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστεί στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσο όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος του για αναστολή των ποινών φυλάκισης. Εκείνο το οποίο προκύπτει από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας είναι ότι, ο κατηγορούμενος είναι νεαρό άτομο και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 21 μηνών σήμερα. Να σημειωθεί όμως, ότι αυτό διαμένει με τη γυναίκα με την οποία διατηρούσε δεσμό και αποκτήθηκε και με την οποία ο κατηγορούμενος χώρισε. Επίσης, και κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι ήταν πατέρας του εν λόγω τέκνου και όφειλε να ήταν πιο προσεκτικός και να είχε αναλογιστεί τις ευθύνες του ως πατέρας προτού διαπράξει τα εν λόγω αδικήματα. Πέραν τούτου, δεν προκύπτει ότι από το γεγονός αυτό και μόνο, τυχόν ποινή άμεσης φυλάκισης θα είχε δυσανάλογες και δυσμενείς επιπτώσεις στο εν λόγω ανήλικο αφού όπως προκύπτει είναι υπό τη φύλαξη και φροντίδα της μητέρας του. Επιπρόσθετα, από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος μεγάλωσε σε ένα φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον και διατηρούσε πάντα καλές σχέσεις με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. Επομένως, δεν προκύπτει ότι οι οικογενειακές του συνθήκες συνέβαλαν στη διάπραξη των αδικημάτων. Εκείνο το οποίο προκύπτει και λέχθηκε και ανωτέρω από το συνήγορο του, είναι ότι συνέβαλε στη διάπραξη των αδικημάτων η χρήση ναρκωτικών κάτι για το οποίο δόθηκε η ανάλογη βαρύτητα ανωτέρω. Εντούτοις όμως, ο ίδιος δεν κατέβαλε οποιαδήποτε ουσιαστική προσπάθεια να απαλλαγεί από αυτή τη συνήθεια και παράνομη συμπεριφορά του παρά μόνο μετά τη σύλληψη του και τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Επομένως, θεωρώ ότι τυχόν ποινή άμεσης φυλάκισης δεν θα έχει δυσμενή αποτελέσματα για τον κατηγορούμενο σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Αντίθετα, αυτό θα είναι βοηθητικό και για τον ίδιο για να συνεχίσει τη θεραπεία την οποία έχει ήδη αρχίσει. Ισοζυγίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για αποτροπή που υπάρχει από τη μια και όλα τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν από την άλλη και ιδιαίτερα την μεταμέλεια του κατηγορουμένου, το λευκό του ποινικό μητρώο και των προσωπικών του συνθηκών, έχω καταλήξει, ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την αναστολή των ποινών φυλάκισης. Στην παρούσα περίπτωση, δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε ιδιαιτερότητες στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου οι οποίες θα μπορούσαν να επενεργήσουν υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης, ούτε οποιαδήποτε μεταβολή σε αυτές από τη διάπραξη του τελευταίου αδικήματος, αλλά ακόμη και προηγουμένως. Ούτε και το νεαρό της ηλικίας του, υπό όλες τις περιστάσεις μπορεί να επενεργήσει υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου έχουν δεόντως ληφθεί υπόψη ανωτέρω κατά την επιμέτρηση της ποινής και αντικατοπτρίζονται και στο ύψος αυτής. Οι ποινές φυλάκισης να αρχίζουν να προσμετρούν από την ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 12/05/2014. Για σκοπούς επιβολής των πιο πάνω ποινών λήφθηκαν υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις Αρ. 13435/11, 554/13, 12718/13, 586/14, 7892/13 και 1492/13 όλες του Ε.Δ. Πάφου. Το τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης με αρ. 3623/14 να κατασχεθούν και καταστραφούν. Επίσης, το ποσό των €195 έξοδα της διαδικασίας να καταβληθεί από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια της Υπόθεσης Αρ. 554/13 και συγκεκριμένα ένα αποτσίγαρο και δυο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Όσον αφορά τα υπόλοιπα τεκμήρια, δηλαδή ένα σιδερένιο ψαλίδι κοπής σιδέρων, ένα μαρτέλι κοπής πετρών με ξύλινο στέλεχος και δυο σύρματα ηλεκτρολόγου να παραδοθούν στο νόμιμο δικαιούχο τους. Τα τεκμήρια της Υπόθεσης Αρ. 7892/13, όπως αναφέρθηκαν από την κατηγορούσα αρχή να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Τα τεκμήρια της Υπόθεσης Αρ. 12718/13 να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια της Υπόθεσης Αρ. 13435/11, δηλαδή ένα μοτοποδήλατο μάρκας Honda Dio χρώματος μαύρου και ένας σκελετός μοτοποδηλάτου Honda Dio χρώματος μαύρου να επιστραφούν στον νόμιμο δικαιούχο τους. Τα έξοδα της Υπόθεσης Αρ. 586/14 ύψους €15 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο