Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΙΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8857/11, 31/10/2014

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο μεν κατηγορούμενος 2 επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση ενώ ο δε κατηγορούμενος 8 προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, χωρίς οποιοσδήποτε από αυτούς να καλέσει κάποιο μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 10 τεκμήρια. Ο μοναδικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής (ΜΚ) ήταν ένας από τα μέλη της αστυνομίας που διερεύνησαν την υπόθεση αυτή. Ως μέρος της κυρίως εξέταση του παρουσίασε γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 12.01.10, την οποία προσκόμισε σαν Τεκμήριο

1. Με βάση το περιεχόμενο της, στις 12.01.10 και ώρα 20:30, κατόπιν πληροφορίες που η αστυνομία κατείχε ότι στο υποστατικό με την επωνυμία 'Bet Fair' που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου αρ.74 στην Πάφο άτομα επιδίδονταν σε κυβεία με χρήματα, οργανώθηκε αστυνομική επιχείρηση στο εν λόγω υποστατικό με σκοπό την επ' αυτοφώρω σύλληψη όσων συμμετείχαν σε κάτι τέτοιο. Με την είσοδο των αστυνομικών στο εν λόγω υποστατικό, ο ΜΚ πρόσεξε, ανάμεσα σ' άλλους, τους κατηγορουμένους 2 και 8 να κάθονται σε στρογγυλό τραπέζι και μπροστά τους να υπάρχουν φίσιες και να επιδίδονται στο τυχερό παιγνίδι γνωστό ως 'Texas Holdem' με αντάλλαγμα χρήματα. Στη συνέχεια ο εν λόγω μάρτυρας, αφού αποκάλυψε την αστυνομική του ιδιότητα, επέδειξε την αστυνομική ταυτότητα του στους θαμώνες και τους επέστησε την προσοχή στο νόμο, τους πληροφόρησε ποιο αδίκημα διέπραξαν χωρίς οι κατηγορούμενοι 2 και 8 να πουν οτιδήποτε. Παράλληλα, παραλείφθηκαν ως τεκμήρια 52 τραπουλόχαρτα, 22 ροζ φίσιες, 15 μπλε φίσιες,, 4 πράσινες φίσιες καθώς και το χρηματικό ποσό των €160,
2. Ακολούθως, ο ΜΚ κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο ότι επιδιδόταν σε κυβεία με χρήματα ασχολούμενος με το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem' αφού πρώτα του επέστησε την προσοχή στο νόμο και ο εν λόγω κατηγορούμενος απάντησε 'Έπαιζα τουρνουά'. Επίσης, ο ΜΚ παρέλαβε από τον κατηγορούμενο αυτό έναντι σχετικής απόδειξης 4 ροζ φίσιες που ήταν μπροστά του πάνω στο τραπέζι. Ομοίως ο ΜΚ ενέργησε και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 8 λαμβάνοντας από αυτόν την απάντηση 'Επαίζαμε ένα τουρνουά για να βγουν τα έξοδα του καταστήματος με δώρο δύο κινητά τηλέφωνα.' Επίσης, παρέλαβε από το τραπέζι και μπροστά του κατηγορουμένου αυτού 3 μπλε φίσιες και 2 πράσινες φίσιες έναντι σχετικής απόδειξης. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον Ουλαμό Πρόληψης Εγκλημάτων Πάφου (ΟΠΕ Πάφου). Ερχόμενος στα γεγονότα της υπόθεσης, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι στην είσοδο του υποστατικού υπάρχει ένα δωμάτιο στο οποίο υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές και μετά από αυτό υπήρχε μία κλειστή πόρτα που όταν την άνοιξε υπήρχε ένα στρογγυλό τραπέζι πάνω στο οποίο διεξαγόταν το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem'. Από την εμπειρία των 7 χρόνων στο ΟΠΕ και τις διάφορες επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε, ο μάρτυρας αυτός γνωρίζει ότι οι φίσιες που βρίσκονται μπροστά από τους παίκτες που επιδίδονται σε κυβεία αντιστοιχούν σε χρηματικό ποσό. Στην προκειμένη περίπτωση είναι η θέση του ΜΚ ότι οι διάφοροι αριθμοί που φέρουν οι φίσιες δυνατό να αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο καθορισμένο ποσό ενώ για τις φίσιες που δεν έχουν αριθμό το ποσό χρημάτων ορίζεται με το χρώμα. Ο ίδιος όμως δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εδώ σε τι ποσά αντιστοιχούν τα διάφορα χρώματα των φισιών. Ερωτώμενος κατά πόσο εξέτασε τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων ότι συμμετείχαν σε τουρνουά, ο ΜΚ ανάφερε ότι έψαξε τις επίσημες εφημερίδες χωρίς να εντοπίσει σχετική ανακοίνωση. Παράλληλα, ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του υποστατικού να τον προμηθεύσει με διάφορες σχετικές πληροφορίες χωρίς όμως αυτός να το πράξει. Περαιτέρω, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ κατάθεσε τα ακόλουθα έντυπα: Τεκμήρια 2Α και 2Γ - Αστυνομικά έντυπα γραπτών κατηγοριών ημερομηνίας 12.01.10 των κατηγορουμένων 2 και 8 Τεκμήρια 3Α και 3Γ - Αστυνομικά έντυπα απόδειξης παραλαβής τεκμηρίων στις 21.01.10 από τους κατηγορουμένους 2 και 8 Τεκμήριο 4 - 3 χαρτονομίσματα των €50,00 και ένα χαρτονόμισμα των €10,00 Τεκμήριο 5 - Καφέ φάκελος που περιέχει 52 τραπουλόχαρτα Τεκμήριο 6 - Καφέ φάκελος που περιέχει 4 ροζ φίσιες Τεκμήριο 7 - Καφέ φάκελος που περιέχει 8 ροζ φίσιες και 2 πράσινες φίσιες Τεκμήριο 8 - Καφέ φάκελος που περιέχει 3 μπλε φίσιες και 2 πράσινες φίσιες Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ, ανάμεσα σ' άλλα, απέρριψε τη θέση ότι δεν υπήρχαν χρήματα στο τραπέζι. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι από την εμπειρία του γνωρίζει ότι το συγκεκριμένο παιγνίδι ήταν 'Texas Holdem' και μπορεί να παιχτεί και με δέκα φίσιες έναντι χρηματικού ποσού. Ακόμη απέρριψε τη θέση ότι η αστυνομία επέτρεψε σε άτομα που ασχολούνταν και αυτά με το παιγνίδι να φύγουν από το μέρος λέγοντας πως όσοι ασχολούνταν με το παιγνίδι κατηγορήθηκαν. Ακολούθως, ο ΜΚ δήλωσε πως η επιχείρηση διεξήχθηκε χωρίς ένταλμα έρευνας ενώ τα μέλη της φορούσαν πολιτικά ρούχα. Απαντώντας στην θέση ότι η υπογραφή στο Τεκμήριο 3Γ δεν ανήκει στον κατηγορούμενο 8, ο ΜΚ είπε ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος υπέγραψε το συγκεκριμένο έγγραφο στην παρουσία του, όπως και οι υπόλοιποι που ασχολούνταν με το τυχερό παιγνίδι. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ κατάθεσε αστυνομικό έντυπο απόδειξης παραλαβής τεκμηρίων από Αντώνη Φωτίου ως Τεκμήριο
3. Στην κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι το επίδικο υποστατικό φέρει αριθμό 78 και όχι 74 όπως σημειώνεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας. Ακολούθως, ο εν λόγω κατηγορούμενος είπε ότι δεν υπήρχαν χρήματα στο τραπέζι επειδή δεν έπαιζαν παιγνίδι έναντι χρημάτων (cash game) αλλά έλαβαν από 6 φίσιες για να συμμετέχουν σε τουρνουά με έπαθλο 2 τηλέφωνα, ήτοι το ένα καινούργιο και το άλλο μεταχειρισμένο. Προς απόδειξη του επιχειρήματος του ο κατηγορούμενος 2 εξήγησε πως το παιγνίδι 'Texas Holdem' με χρήματα διεξάγεται με μεγάλο αριθμό φισιών με ελάχιστο αριθμό 40 για κάθε παίκτη. Επ' αυτού κατάθεσε 5 έγχρωμες φωτογραφίες ως Τεκμήρια 10

(1)μέχρι 10

(5), τις οποίες ο ίδιος μετέφερε από το διαδίκτυο στο USB του και στη συνέχεια εκτυπώθηκαν από αυτό στο τυπογραφείο 'Ζωνάρι'. Κατά την άποψη του κατηγορουμένου 2, το γεγονός ότι εντοπίστηκαν 5 φίσιες κατά μέσο όρο για κάθε άτομο που σύμφωνα με την αστυνομία ασχολείτο με το πιο πάνω παιγνίδι φανερώνει ότι δεν διεξαγόταν στη βάση χρημάτων αφού ήταν αδύνατο το παιγνίδι αυτό να παιχτεί με μετρητά. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως τα έπαθλα ήταν δύο τηλέφωνα και ότι το τουρνουά, το είδος του οποίου ονόμασε 'Texas Holdem' 'sold out', διοργανώθηκε εκείνη τη στιγμή. Γι' αυτό και δεν δημοσιεύτηκε σε καμία εφημερίδα. Ο κατηγορούμενος 8 προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση λέγοντας πως την συγκεκριμένη ημερομηνία εργαζόταν στο υποστατικό και όταν μέλη της αστυνομίας μετέβησαν εκεί αυτός καθόταν στην βεράντα με τον παππού του ιδιοκτήτη του επιδίκου υποστατικού. Ο επικεφαλής της αστυνομίας κρατούσε στο χέρι του ένα έγγραφο που του είπε ότι ήταν ένταλμα έρευνας και ζήτησε να έλθει ο ιδιοκτήτης του υποστατικού. Πηγαίνοντας να φωνάξει τον ιδιοκτήτη οι αστυνομικοί τον ακολούθησαν. Ο ιδιοκτήτης βρισκόταν μαζί με πολλά άλλα άτομα μέσα στο δωμάτιο. Ο ίδιος ουδέποτε βρισκόταν στο δωμάτιο και δεν γνωρίζει τι έγινε εκεί. Ο εν λόγω κατηγορούμενος είπε ακόμη ότι ο ίδιος δεν έπαιξε το παιγνίδι 'Texas Holdem'. Τελικές Αγορεύσεις: Όλες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 2 και 8 θα πρέπει να κριθούν από το Δικαστήριο ένοχοι στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Ο κύριος Συμεού κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ στην ολότητα της. Παράλληλα είναι η θέση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι η ένορκη μαρτυρία του κατηγορουμένου 2 είναι συγκεχυμένη και αντιφατική και ως εκ τούτου δεν είναι πειστική. Αναφερόμενος στον κατηγορούμενο 8 ο κύριος Συμεού είπε ότι παρόλο που αμφισβήτησε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 3Γ εντούτοις δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να τεκμηριώνει τον εν λόγω ισχυρισμό του, τον οποίος, όπως είπε, έθεσε σε μεταγενέστερο στάδιο και ειδικότερα κατά την αντεξέταση του ΜΚ. Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία του κατηγορουμένου 2, ο οποίος είπε ότι έχει αποδείξει ότι δεν διεξαγόταν παιγνίδι με χρήματα. Επίσης, ο εν λόγω κατηγορούμενος εισηγήθηκε ότι η αστυνομία εισήλθε στο υποστατικό χωρίς να κατέχει ένταλμα έρευνας με αποτέλεσμα να παραβιαστούν ατομικά δικαιώματα. Στη δική του επιχειρηματολογία ο κατηγορούμενος 8 είπε ότι ήταν αυτός που οδήγησε τους αστυνομικούς στο δωμάτιο όπου βρίσκονταν οι άλλοι και εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία του ΜΚ είναι ψευδής. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Ο ΜΚ έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ως μάρτυρας ήταν απλός και ουσιαστικός, καταθέτοντας με σεβασμό στην αλήθεια. Με λεπτομέρεια και παραστατικότητα περιέγραψε αυτά που ο ίδιος βίωσε. Στις διάφορες ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν ο εν λόγω μάρτυρας απαντούσε με αμεσότητα, ευθύτητα, σαφήνεια και αυθορμητισμό, χωρίς τάση υπερβολής ή προσχεδιασμού. Θεωρώ ότι ο μάρτυρας αυτός με ειλικρίνεια κατάθεσε τα γεγονότα αυτά που πραγματικά διαδραματίστηκαν. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και συνέπεια και όντας απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις η αξιοπιστία του παρέμεινε ακλόνητα σε υψηλό επίπεδο μέχρι τέλους. Στη βάση αυτών αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 που αποτελεί μέρος αυτής. Παράλληλα, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποδέχομαι το Τεκμήριο 5 ως αληθές και αξιόπιστο. Ακόμη αποδέχομαι το Τεκμήριο 2Α ως αναντίλεκτη ενέργεια στην οποία ο ΜΚ προέβηκε σχετικά με τον κατηγορούμενο 2. Ο κατηγορούμενος 2 δημιούργησε φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Με διάφορες θεωρίες που στερούνται λογικής προσπάθησε να κατασκευάσει εκδοχή που θα βοηθούσε την υπόθεση του. Χωρίς να ενδιαφέρεται να πει την αλήθεια δημιούργησε σενάρια που εμπίπτουν στη σφαίρα της φαντασίας με μοναδικό σκοπό να πλήξει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Η αμηχανία ήταν έκδηλα ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του και προκειμένου να γίνει πειστικός δεν δίστασε να επιρρίψει ευθύνες στον ιδιοκτήτη του επιδίκου υποστατικού και να επικαλεστεί αδικία εις βάρος του από μέρους της αστυνομίας. Ο εν λόγω κατηγορούμενος αμφισβήτησε την τοποθεσία του επιδίκου υποστατικού λέγοντας πως παρόλο ότι δέχεται ότι αυτό βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου εντούτοις ο αριθμός αυτού είναι 78 και όχι 74 όπως αναγράφεται στις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι ο αριθμός του υποστατικού δεν είναι ουσιώδες γεγονός που αξιολογώντας το θα διαφωτίσει το Δικαστήριο στο να καταλήξει αν στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος. Είναι αρκετό που όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι το επίδικο υποστατικό βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πάφο. Ανεξαρτήτως όμως αυτού ο ισχυρισμός του εν λόγω κατηγορουμένου, ο οποίος ας σημειωθεί υπεβλήθηκε από τον ίδιο για πρώτη φορά στην κυρίως εξέταση της ένορκης μαρτυρίας του, παρέμεινε μετέωρος. Ο ίδιος δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που θα αποδείκνυε την θέση του αυτή. Ζητήθηκε από τον ίδιο να δώσει στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό του αυτό αλλά ο ίδιος παρόλο ότι προέβαλε ένα τέτοιο ισχυρισμό δεν είχε κάτι να παρουσιάσει για να τον στηρίξει. Ακόμη όμως και να αποδειχτεί ως αληθής ο ισχυρισμός αυτός, το αποτέλεσμα σε περίπτωση που κριθεί ένοχος είτε αυτός είτε ο κατηγορούμενος 8 δεν θα διαφοροποιηθεί, δεδομένου ότι δεν επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα ή συμφέροντα τους αλλά και με γνώμονα ότι συντρέχουν όλες οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που το Κεφ.155 θέτει, επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε αυτεπάγγελτη τροποποίηση των λεπτομερειών της δεύτερης κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος 2 ισχυρίστηκε ακόμη ότι επειδή ο ιδιοκτήτης του υποστατικού παραδέχτηκε ότι το χρηματικό ποσό των €160,00 θα δινόταν για φιλανθρωπικό σκοπό, σημαίνει, κατά την άποψη του, ότι η κατηγορούσα αρχή έμμεσα παραδέχεται ότι τα χρήματα αυτά ανήκουν στον ιδιοκτήτη προσωπικά και συνακόλουθα αυτοί δεν ασχολούνταν με το τυχερό παιγνίδι έναντι χρημάτων. Ο συλλογισμός αυτός του κατηγορουμένου 2 είναι λανθασμένος. Ουδεμία μαρτυρία περί ύπαρξης τέτοιας παραδοχής του ιδιοκτήτη του εν λόγω υποστατικού τέθηκε ενώπιον μου. Επίσης, καμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να δείχνει ότι το ποσό των €160,00 προοριζόταν για φιλανθρωπικό σκοπό. Είναι περαιτέρω θέση του κατηγορουμένου 2 ότι ο μικρός αριθμός φισιών που κατά μέσο όρο αναλογούσαν στον κάθε παίκτη του παιγνιδιού αποδεικνύει ότι το παιγνίδι διεξαγόταν χωρίς χρήματα. Κατ' αρχήν σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος 2 παραδέχεται ότι την δεδομένη χρονική στιγμή της αστυνομικής επιχείρησης στο επίδικο υποστατικό ο ίδιος έπαιζε μαζί με άλλους το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem', όχι όμως με χρήματα αλλά συμμετέχοντας σε διαγωνισμό που ο ιδιοκτήτης διοργάνωσε με έπαθλα δύο κινητά τηλέφωνα. Ακόμη ο εν λόγω κατηγορούμενος δέχεται ότι μπροστά του στο τραπέζι υπήρχαν 4 ροζ φίσιες που αυτός χρησιμοποιούσε κατά τη συμμετοχή του στο προαναφερόμενο παιγνίδι, τις οποίες παρέδωσε στον ΜΚ στα πλαίσια συλλογής τεκμηρίων, υπογράφοντας σχετικό αστυνομικό έντυπο. Επανερχόμενος στην ουσία της τοποθέτησης του κατηγορουμένου 2, παρατηρώ ότι μέσα από την μαρτυρία του ο εν λόγω κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση αναφέρθηκε ότι το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem' διεξάγεται στη βάση συγκεκριμένων αναγνωρισμένων κανονισμών. Αυτό αφήνει ανοικτό τον τρόπο που το παιγνίδι αυτό διεξάγεται να γίνεται κατά την ελεύθερη επιλογή των εκάστοτε παικτών, όπως αυτοί ελεύθερα αποφασίσουν μεταξύ τους. Ο ευέλικτος τρόπος διεξαγωγής του παιγνιδιού αυτού εξυπηρετεί τις ανάγκες των εκάστοτε παικτών και γενικότερα το προσαρμόζει στις ιδιαιτερότητες της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά. Η προσπάθεια του κατηγορουμένου 2 να πείσει ότι στην προκειμένη περίπτωση το προαναφερόμενο τυχερό παιγνίδι διεξήχθηκε χωρίς λεφτά στη βάση διαφορετικών παραγόντων που ο εν λόγω κατηγορούμενος επικαλέστηκε ότι ρυθμίζουν τη διεξαγωγή του περιγράφοντας μία διαφορετική διαδικασία, ενισχύει την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου. Επίσης, ο κατηγορούμενος 2 στην αντεξέταση του ανάφερε χαρακτηριστικά ότι 'ένα τουρνουά κάθε φορά έχει τους δικούς του νόμους'. Αν το τουρνουά διεξάγεται με ελεύθερο τρόπο δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην μπορεί να συμβεί το ίδιο και όταν το παιγνίδι αυτό διεξάγεται με χρήματα. Παράλληλα, ο εν λόγω κατηγορούμενος απέφυγε να απαντήσει στην διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου αν μπορεί κάποιος να παίξει το παιγνίδι 'Texas Holdem' 'sold out' με χρήματα. Αν και ο κατηγορούμενος 2 έδειξε πως ήταν έμπειρος στο τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem' εντούτοις δήλωσε άγνοια πως αυτό διεξάγεται. Ωστόσο από την στάση που αυτός τήρησε, εύκολα κάποιος αντιλαμβάνεται ότι αυτό είναι εφικτό. Ούτε οι έγχρωμες φωτογραφίες που ο κατηγορούμενος 2 κατάθεσε ως Τεκμήρια 10

(1)έως 10

(5)αποδεικνύουν ένα μοναδικό και αποκλειστικό τρόπο διεξαγωγής του τυχερού παιγνιδιού 'Texas Holdem'. Είναι γι' αυτό το λόγο που δεν προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στα Τεκμήρια 10

(1)έως 10

(5). Ομοίως καμία βαρύτητα αποδίδω στα Τεκμήρια 2Β, 3Β και 7 καθότι ουδεμία σχέση έχουν με την υπόθεση των κατηγορουμένων 2 και

1. Αντίθετα, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποδέχομαι τα Τεκμήρια 3Α και 6 ως αληθή και αξιόπιστα. Επίσης, ο κατηγορούμενος 2, όπως και ο κατηγορούμενος 8, επικαλέστηκε εσκεμμένη ενέργεια μελών της αστυνομίας να επιτρέψουν σε 4 άτομα να φύγουν από το μέρος αν και συμμετείχαν και αυτά στη διεξαγωγή του τυχερού παιγνιδιού, χωρίς να κατηγορηθούν. Εδώ ας σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 8 ισχυρίζεται ότι οι θαμώνες που έπαιζαν παιγνίδι ήταν συνολικά 14 σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 2 που ισχυρίζεται ότι ήταν
2. Ακόμα και αν αυτή η θέση ευσταθεί, δεν σημαίνει ότι υπάρχει κώλυμα στο να εξεταστεί κατά πόσο οι κατηγορούμενοι 2 και 8 διέπραξαν το αδίκημα που τους αποδίδεται. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, επί της ουσίας του ισχυρισμού αυτού παρατηρώ ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σταθερός στη θέση του. Ειδικότερα, ενώ αρχικά είπε ότι η αστυνομία άφησε να φύγουν 4 άτομα στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας πως ο ιδιοκτήτης του υποστατικού ζήτησε από τον κατηγορούμενο 8 και από άλλο άτομο να δηλωθούν στη θέση άλλων που είχαν εγκαταλείψει το χώρο, οι οποίοι λόγω επαγγελματικής συνεργασίας τους με τον ιδιοκτήτη του εν λόγω υποστατικού δεν μπορούσαν να αρνηθούν και έτσι υποχρεώθηκαν να υπακούσουν, πράγμα που όπως είπε ο ίδιος δυσκολευόταν να αντιληφθεί. Εκτός της αντιφατικής στάσης του κατηγορουμένου 2 στο θέμα αυτό, δεν βλέπω το λόγο που η αστυνομία θα ενδιαφερόταν να αντικαταστήσει δύο από τους 4 που υποτίθεται ότι άφησε να φύγουν, καταλήγοντας στα ονόματα του κατηγορουμένου 8 και ενός άλλου ατόμου. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος 2, όπως και ο κατηγορούμενος 8, εγείρουν θέμα παράνομης έρευνας στο επίδικο υποστατικό λόγω μη ύπαρξης σχετικού δικαστικού εντάλματος. Είναι γεγονός ότι μέλη της αστυνομίας εισήλθαν στο επίδικο υποστατικό χωρίς να υπάρχει σχετικό ένταλμα έρευνας. Ωστόσο από την μαρτυρία προκύπτει ότι οι αστυνομικοί εισήλθαν στο εν λόγω υποστατικό με τον ίδιο τρόπο που και οι κατηγορούμενοι 2 και 8 εισήλθαν. Συγκεκριμένα, αυτό που αβίαστα προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία είναι ότι οι αστυνομικοί εισήλθαν στο επίδικο υποστατικό κατόπιν συγκατάθεσης του ιδιοκτήτη, ο οποίος τους κάλεσε να εκτελέσουν τα καθήκοντα τους. Η μαρτυρία αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη. Περαιτέρω, η τοποθέτηση του κατηγορουμένου 2 για στιγμιαία διοργάνωση με έπαθλα δύο κινητά τηλέφωνα δεν πείθει το Δικαστήριο. Ο εν λόγω κατηγορούμενος δεν ανάφερε λεπτομέρειες αυτών των τηλεφώνων όπως μάρκα, χρώμα και σχήμα κ.λ.π. και ούτε που αυτά βρίσκονταν την στιγμή της διεξαγωγής του τυχερού παιγνιδιού εφόσον επρόκειτο για τα υποτιθέμενα έπαθλα. Ούτε οποιοσδήποτε από τους κατηγορουμένους τα προσκόμισε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια. Παράλληλα, το ότι η αστυνομία δεν τα εντόπισε κατά την έρευνα της στο υποστατικό επιβεβαιώνει την ανυπαρξία τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του κατηγορουμένου 2 αξιόπιστη και ότι αυτή εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Ο κατηγορούμενος 8, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, εξασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεσης δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R

(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας

(1978)2 CLR 132). Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχοντας αξιολογήσει την χωρίς όρκο κατάθεση του κατηγορουμένου 8, κρίνω ότι το περιεχόμενο της απογυμνωμένο από οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία ή λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να το στηρίξουν δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Παράλληλα, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή δεν είναι σε θέση να εξουδετερώσει την ένορκη μαρτυρία του ΜΚ που κρίθηκε αξιόπιστη και κατ' επέκταση έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που σημειώθηκαν πιο πάνω. Ο εν λόγω κατηγορούμενος επέμεινε ότι ο ίδιος δεν συμμετείχε στο τυχερό παιγνίδι και ούτε υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο. Παρόλα αυτά ο ΜΚ ήταν κατηγορηματικός στο ότι εντόπισε τον κατηγορούμενο 8 να βρίσκεται στο τραπέζι που διεξαγόταν το παιγνίδι και μπροστά από αυτόν να υπάρχουν 3 μπλε φίσιες και 2 πράσινες φίσιες, τις οποίες μάζεψε ως τεκμήρια. Πάνω δε στο τραπέζι ήταν απόλυτα βέβαιος ότι υπήρχε το χρηματικό ποσό των €160,00 σε 3 χαρτονομίσματα των €50,00 και ένα χαρτονόμισμα των €10,00, τα οποία επίσης μάζεψε ως τεκμήρια. Επίσης, ο ΜΚ ήταν το άτομο που έδωσε το σχετικό αστυνομικό έντυπο παραλαβής φισιών στον κατηγορούμενο, ο οποίος και το υπέγραψε στην παρουσία του. Το ίδιο έπραξε και με τα χρήματα που παρέλαβε με τον ιδιοκτήτη να υπογράφει επίσης στην παρουσία του. Στην παρουσία του ακόμη ο κατηγορούμενος 8 υπέγραψε όταν κατηγορήθηκε από τον ΜΚ λέγοντας ότι συμμετείχε σε τουρνουά για να βγουν τα έξοδα του καταστήματος με δώρο δύο κινητά τηλέφωνα. Όλα τα πιο πάνω δείχνουν ότι συμμετείχε στη διεξαγωγή του τυχερού παιγνιδιού 'Texas Holdem'. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του κατηγορουμένου 8, η οποία παρεμπιπτόντως δεν ενισχύεται από οποιαδήποτε άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία. Περαιτέρω, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, το Δικαστήριο δέχεται τα Τεκμήρια 3Γ, 4, 8 και 9 ως αληθή και αξιόπιστα. Ακόμη το Δικαστήριο αποδέχεται το Τεκμήριο 2Γ ως ενέργεια στην οποία ο ΜΚ προέβηκε αναφορικά με τον κατηγορούμενο

1. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου καθώς και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 12.01.10 και ώρα 20:30, κατόπιν πληροφορίες που η αστυνομία κατείχε ότι στο υποστατικό με την επωνυμία 'Bet Fair' που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου αρ.74 στην Πάφο άτομα επιδίδονταν σε κυβεία με χρήματα, οργανώθηκε αστυνομική επιχείρηση στο εν λόγω υποστατικό με σκοπό την επ' αυτοφώρω σύλληψη όσων συμμετείχαν σε κάτι τέτοιο. Μέλη της αστυνομίας εισήλθαν στο υποστατικό με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και αφού προχώρησαν σ' ένα δωμάτιο με ηλεκτρονικούς υπολογιστές έφθασαν σε μία κλειστή πόρτα. Όταν την άνοιξαν ο ΜΚ πρόσεξε, ανάμεσα σ' άλλους, τους κατηγορουμένους 2 και 8 να κάθονται σε στρογγυλό τραπέζι και μπροστά τους να υπάρχουν φίσιες και να επιδίδονται στο τυχερό παιγνίδι γνωστό ως 'Texas Holdem' με αντάλλαγμα χρήματα. Επίσης, πάνω στο τραπέζι υπήρχε το χρηματικό ποσό των €160,00 σε 3 χαρτονομίσματα των €50,00 και ένα χαρτονόμισμα των €10,
2. Στη συνέχεια ο εν λόγω μάρτυρας, αφού αποκάλυψε την αστυνομική του ιδιότητα, επέδειξε την αστυνομική ταυτότητα του στους θαμώνες και τους επέστησε την προσοχή στο νόμο, τους πληροφόρησε ποιο αδίκημα διέπραξαν χωρίς οι κατηγορούμενοι 2 και 8 να πουν οτιδήποτε. Παράλληλα, παραλείφθηκαν ως τεκμήρια 52 τραπουλόχαρτα, 22 ροζ φίσιες, 15 μπλε φίσιες, 4 πράσινες φίσιες καθώς και το χρηματικό ποσό των €160,
3. Ακολούθως της ίδιας ημέρας, ο ΜΚ κατηγόρησε γραπτώς τους θαμώνες μεταξύ των οποίων τους κατηγορουμένους 2 και 8 ότι επιδίδονταν σε κυβεία με χρήματα ασχολούμενοι με το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem' αφού πρώτα τους επέστησε την προσοχή στο νόμο. Τότε ο κατηγορούμενος 2 απάντησε 'Έπαιζα τουρνουά'. Επίσης, ο ΜΚ παρέλαβε από τον κατηγορούμενο αυτό έναντι σχετικής απόδειξης που ο τελευταίος υπέγραψε στην παρουσία του ΜΚ 4 ροζ φίσιες που ήταν μπροστά του πάνω στο τραπέζι. Ομοίως ο ΜΚ ενέργησε και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 8 λαμβάνοντας από αυτόν την απάντηση 'Επαίζαμε ένα τουρνουά για να βγουν τα έξοδα του καταστήματος με δώρο δύο κινητά τηλέφωνα.' Επίσης, παρέλαβε από το τραπέζι και μπροστά του κατηγορουμένου αυτού 3 μπλε φίσιες και 2 πράσινες φίσιες έναντι σχετικής απόδειξης που ο τελευταίος υπέγραψε στην παρουσία του ΜΚ. Οι κατηγορούμενοι 2 και 8 υπέγραψαν ακόμη το αστυνομικό έντυπο γραπτής κατηγορίας τους στην παρουσία του ΜΚ. Ο ΜΚ παρέλαβε επίσης ως τεκμήριο το προαναφερόμενο ποσό έναντι σχετικής απόδειξης παραλαβής που υπέγραψε ο ιδιοκτήτης του υποστατικού. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η κατηγορία που οι κατηγορούμενοι 2 και 8 αντιμετωπίζουν είναι ότι επιδίδονταν σε κυβεία. Το άρθρο 4 του Κεφ.151 καθιστά αδίκημα την περίπτωση που άτομα επιδίδονται σε κυβεία ή συγκεντρώνονται με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οποιαδήποτε οδό. Το άρθρο 2 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας παρέχει το νομικό ορισμό του 'επιδίδομαι σε κυβεία' που σημαίνει κάποιος να παίζει σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Ωστόσο η συμμετοχή κάποιου στο παιγνίδι που γίνεται για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος δεν θεωρείται επίδοση σε κυβεία. Μελέτη των προνοιών του πιο πάνω άρθρου καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος συγκεντρώνεται με σκοπό να επιδοθεί σε κυβεία ή (β) παίζει ή επιδίδεται σε παιγνίδι και (γ) που είναι τυχερό ή μεικτό τύχης και δεξιότητας και (δ) διεξάγεται με χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Το άρθρο 12

(2)του Κεφ.151 προνοεί ρητά ότι πρόσωπο που βρίσκεται σε οίκο κυβείας τεκμαίρεται ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία μέσα σε αυτό μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Με βάση το ερμηνευτικό πλαίσιο του νόμου, οίκος κυβείας περιλαμβάνει οποιοδήποτε τόπο που διατηρείται ή χρησιμοποιείται για κυβεία έστω και για μία μόνο περίπτωση. Σχετική είναι η υπόθεση Ηλία και άλλος v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ.

1. Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το 'Texas Holdem' εμπίπτει στην κατηγορία του τυχερού παιγνιδιού. Αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητήθηκε τόσο από τον κατηγορούμενο 2 όσο και από τον κατηγορούμενο
2. Από εκεί και πέρα υπάρχει η αδιάσειστη μαρτυρία του ΜΚ ότι κατά την είσοδο του στο υποστατικό εντόπισε σε δωμάτιο τους κατηγορουμένους 2 και 8 να βρίσκονται μαζί με άλλα άτομα γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι όπου διεξαγόταν το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem'. Το ότι εκείνη τη στιγμή διεξαγόταν το παιγνίδι αυτό προκύπτει εξάλλου από την παραδοχή του κατηγορουμένου 2, ο οποίος ακόμη παραδέχεται την παρουσία του εντός του δωματίου όπου αυτό παιζόταν. Η αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ επίσης αναφέρει ότι μπροστά από τους κατηγορουμένους 2 και 8 υπήρχαν διάφορες φίσιες, οι οποίες χρησιμοποιούνται για το παιγνίδι αυτό. Το ότι οι φίσιες που βρίσκονταν πάνω στο τραπέζι χρησιμοποιούνταν από τους θαμώνες για να παίζουν το συγκεκριμένο παιγνίδι τη δεδομένη εκείνη στιγμή επιβεβαιώνεται μέσα από την μαρτυρία του κατηγορουμένου
3. Επιπροσθέτως, η αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ σημειώνει ότι πάνω στο τραπέζι που εντοπίστηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και 8 να έχουν μπροστά τους διάφορες φίσιες που χρησιμοποιούνταν για τη διεξαγωγή του πιο πάνω τυχερού παιγνιδιού υπήρχε το χρηματικό ποσό των €160,
4. Παράλληλα, οι διαφορετικές εκδοχές που οι κατηγορούμενοι 2 και 8 προέβαλαν στο Δικαστήριο απορρίφθηκαν για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί προηγουμένως. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του ΜΚ, η οποία είναι η μοναδική αποδεκτή μαρτυρία, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 12

(2)του Κεφ.151 είναι επαρκή στο να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 8 επιδίδονταν σε κυβεία με χρήματα στο επίδικο υποστατικό ασχολούμενοι με το τυχερό παιγνίδι 'Texas Holdem' τη στιγμή που μέλη της αστυνομίας εισήλθαν αρχικά στο εν λόγω υποστατικό και στη συνέχεια στο δωμάτιο όπου αυτοί βρίσκονταν μαζί με άλλα άτομα. Συνεπώς, πληρούνται σωρευτικά όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που οι κατηγορούμενοι 2 και 8 αντιμετωπίζουν. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον των κατηγορουμένων 2 και 8, οι κρίνονται ένοχοι στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/I Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Επίδοση σε Κυβεία/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο