Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. IVAYLO STOILKOV, Αρ. Υπόθεσης: 3627/14, 17/10/2014

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε χωρίς όρκο κατάθεση χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν 34 τεκμήρια. Από αυτά τα πιο κάτω τεκμήρια, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, κατατέθηκαν από κοινού, το περιεχόμενο των οποίων τα μέρη αποδέχονται ως αληθές:

(1)Τεκμήριο 1 - Γραπτή κατάθεση Πανίκου Πικρίδη ημερομηνίας 31.12.13 στην αστυνομία όπου αναφέρει ότι στις 31.12.13 και περί ώρα 08:45 έφυγε από το διαμέρισμα του κλειδώνοντας όλες τις θύρες και τα παράθυρα αλλά όταν επέστρεψε η ώρα 11:00 της ίδιας ημέρας πρόσεξε ότι η κλειδωνιά της εισόδου ήταν σπασμένη και έτσι κάλεσε την αστυνομία. Μετά από έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι κλάπηκαν, ανάμεσα σ' άλλα, από χαρτοφύλακα στο υπνοδωμάτιο του το ποσό των €5.000,00 σε χαρτονομίσματα των €100,00 καθώς και 4 συλλεκτικά νομίσματα συνολικής αξίας €200,00.

(2)Τεκμήριο 2 - Γραπτή συμπληρωματική κατάθεση Πανίκου Πικρίδη ημερομηνίας 31.12.13 στην αστυνομία όπου αναφέρει ότι ενώ τακτοποιούσε το κρεβάτι του βρήκε ένα ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς με το κολανάκι να είναι βγαλμένο από τη μια πλευρά.

(3)Τεκμήριο 3 - Γραπτή κατάθεση αρχιαστυφύλακα 4554 Μ. Χριστοδούλου του ΤΑΕ Πάφου ημερομηνίας 02.01.14 όπου αναφέρει ότι αφού παρέλαβε τεκμήρια από τον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη τα παρέδωσε την ίδια ημέρα σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Ανάμεσα σ' αυτά ήταν το ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς

(4)Τεκμήριο 4 - Γραπτή κατάθεση αστυφύλακα 4415 Β. Βασιλείου του ΤΑΕ Πάφου ημερομηνίας 10.05.14 όπου αναφέρει ότι την 09.05.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου τα οποία την ίδια ημέρα παρέδωσε σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις.

(5)Τεκμήριο 5 - Γραπτή κατάθεση αστυφύλακα 2588 Α. Παπακλεοβούλου του ΤΑΕ Πάφου στην οποία αναφέρεται ότι στις 15.04.10 μετέβηκε για εξετάσεις στο διαμέρισμα αρ. 208, οδός Αδαμάντιου Κοραή, Ανεμώνη Κωρτ, για διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης και κλοπής όπου προέβηκε σε δειγματοληψίες σε χώρους από κουδούνι έξω από την κύρια είσοδο του διαμερίσματος, από κουτιά χρυσαφικών από το κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και χερούλια ερμαριών από το κυρίως υπνοδωμάτιο του εν λόγω διαμερίσματος και τα τεκμήρια που περισυνέλλεξε αφού τα συσκεύασε κατάλληλα σε φακέλους και τους σφράγισε με αστυνομική ταινία τους οποίους και υπέγραψε, τα παρέδωσε στις 15.04.10 στον αστυφύλακα 495 του ΤΑΕ Πάφου.

(6)Τεκμήριο 6 - Γραπτή κατάθεση αρχιαστυφύλακα 2495 Ανδρόνικου Τσαππή του ΤΑΕ Πάφου ημερομηνίας 11.05.14 όπου αναφέρει ότι στις 22.04.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 495 Γ. Δημητρίου 4 σφραγισμένες δειγματοληψίες τις οποίες παρέδωσε σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις.

(7)Τεκμήριο 7 - Γραπτή κατάθεση αρχιλοχία 2982 Νίκου Γιάννακα του ΤΑΕ Πάφου ημερομηνίας 11.05.14 όπου αναφέρει ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού διατάγματος για το αδίκημα της διάρρηξης και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε "Δεν ξέρω τίποτε".

(8)Τεκμήριο 17 - Γραπτή κατάθεση αστυφύλακα 1665 Α. Νεοφύτου του ΤΑΕ Πάφου στην οποία αναφέρεται ότι στις 31.12.13 μετέβηκε για εξετάσεις στο διαμέρισμα 202 στην οδό Μεσσηνίας 1, Melis Court για εξετάσεις σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης και κλοπής όπου προέβηκε σε μία δειγματοληψία από μαύρο χαρτοφύλακα στο κυρίως υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος από τον οποίο κλάπηκαν χρήματα καθώς και στη συλλογή μιας μαύρης τρίχας που λήφθηκε από φάκελο που οι δράστες μετακίνησαν στο κυρίως υπνοδωμάτιο του εν λόγω διαμερίσματος, τεκμήρια τα οποί παρέδωσε στον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη του ΤΑΕ Πάφου.

(9)Τεκμήριο 25 - Έκθεση αποτελεσμάτων επιστημονικών εξετάσεων ημερομηνίας 30.05.14 του Δρ. Μάριου Α. Καριόλου Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής σημειώνει τα εξής: (α) Από επίχρισμα της εξωτερικής πλευράς του κορδονιού του ανδρικού ρολογιού χειρός μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς που εντοπίστηκε στην οικία Πικρίδη απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ που προέρχεται από τουλάχιστο 3 άτομα και ειδικότερα είτε τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα είτε τρία άγνωστα άτομα με πιθανότερο ενδεχόμενο να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. (β) Από επίχρισμα της εσωτερικής πλευράς του κορδονιού του ανδρικού ρολογιού χειρός μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς που εντοπίστηκε στην οικία Πικρίδη απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ που προέρχεται από τουλάχιστο 3 άτομα και ειδικότερα είτε τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα είτε τρία άγνωστα άτομα με πιθανότερο ενδεχόμενο να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. (γ) Ουδέν στοιχείο προέκυψε που να συνδέει επιστημονικά τον κατηγορούμενο με τις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από χώρους της δεύτερης υπόθεσης. Τα παραδεχτά γεγονότα που προκύπτουν από το κοινώς αποδεκτό ως αληθές περιεχόμενο των προαναφερόμενων εγγράφων, τα οποία κατατέθηκαν μαζί από αμφότερα μέρη, εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Ο ΜΚ1 εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου στο κλιμάκιο διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε δύο γραπτές καταθέσεις ημερομηνίας 27.02.14 και 10.05.14, τις οποίες έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήρια 8 και

1. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 8, στις 31.12.13 καταγγέλθηκε διάρρηξη και κλοπή στην οικία Πικρίδη που βρίσκεται στην οδό Μεσσηνίας αρ.1 Melis Court, διαμέρισμα αρ. 202 (πρώτη υπόθεση). Αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ1 μαζί με συναδέλφους του μετέβηκαν επί τόπου όπου μέσα που εξετάσεις που διεξήγαγαν διαπιστώθηκε ότι ο/οι δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο και έξοδο από το διαμέρισμα αφού πρώτα παραβίασε/αν την κλειδαριά της κυρίας εισόδου με αιχμηρό αντικείμενο. Παράλληλα, την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον Πικρίδη (στο εξής ο 'πρώτος παραπονούμενος') ένα ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς με το κολονάκι να είναι βγαλμένο από τη μια πλευρά καθώς και από τον αστυφύλακα 1665 μία δειγματοληψία και μία τρίχα συσκευασμένα κατάλληλα που λήφθηκαν από την σκηνή, τα οποία και παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα 4554 Μ. Χριστοδούλου για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 9, αναφέρεται ότι στις 07.05.14 ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1422 Γεώργιο Λεωνίδα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση και ακολούθως την ίδια ημέρα τον συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος ως ύποπτο για τη διάπραξη δύο διαρρήξεων των κατοικιών της δεύτερης και τρίτης υπόθεσης, ο οποίος με τη βοήθεια διερμηνέως απάντησε "Δεν έχω να πω τίποτε". Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου στη μητρική του γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10Α ενώ πιστή μετάφραση αυτής στην ελληνική γλώσσα ως Τεκμήριο 10Β. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του στην κυρίως εξέταση ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ακόμη τα πιο κάτω τεκμήρια: Τεκμήριο 11 - Αστυνομική αίτηση υπ' αρ. 2709/2014 για επιστημονική εξέταση δειγματοληψίας από μαύρο χαρτοφύλακα σε κυρίως υπνοδωμάτιο από τον οποίο κλάπηκαν χρήματα, μία τρίχα που λήφθηκε από φάκελο που ο/οι δράστης/ες μετακίνησε/αν στο κυρίως υπνοδωμάτιο καθώς και ένα ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς, όλα από την κατοικία Πικρίδη Τεκμήριο 12 - Αστυνομική αίτηση υπ' αρ. 4/2014 για επιστημονική εξέταση δύο παρειακών επιχρισμάτων του κατηγορουμένου Τεκμήριο 13 - Δειγματοληψία από μαύρο χαρτοφύλακα (ενός από τα στοιχεία του Τεκμηρίου 11 που αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις) Τεκμήριο 14 - Διαφανές άδειο γυάλινο μπουκαλάκι Τεκμήριο 15 - Ένα ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς και μαύρο δερμάτινο κολανάκι Τεκμήριο 16 - Δύο άσπρα κουτάκια, εντός ενός από τα οποία υπάρχει παρειακό επίχρισμα του κατηγορουμένου (στοιχεία του Τεκμηρίου 12 που αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις) Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως κατηγόρησε αποκλειστικά τον κατηγορούμενο βάση του Τεκμηρίου
2. Ήταν ο εξεταστής της πρώτης υπόθεσης που διερεύνησε τις κατηγορίες 1 και 2 του κατηγορητηρίου. Ο ΜΚ2 επίσης εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου στο κλιμάκιο διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε δύο γραπτές καταθέσεις, τις οποίες έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήρια 18 και
3. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 18, στις 07.05.14 σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα ότι η αστυνομία σκόπευε να καλούσε μάρτυρα στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για να τον έβλεπε σε σχέση με τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπής στη δεύτερη και τρίτη υπόθεση. Ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν είχε ένσταση δίδοντας σχετική γραπτή συγκατάθεση. Στη συνέχεια σε διαφορετικές χρονικές στιγμές αφίχθηκαν στο ΤΑΕ Πάφου η Άννα Ποσοβίδου και η Mariam Tumasyan (στο εξής η 'τρίτη παραπονούμενη'). Μόλις αντίκρισαν τον κατηγορούμενο η μεν πρώτη είπε "Αυτός είναι Χίλια τις εκατόν" ενώ η δε δεύτερη είπε "Είναι αυτός που μπήκε στο σπίτι". Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19, αναφέρεται ότι στις 07.05.14 ο ΜΚ2 έλαβε από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του, παρειακά επιχρίσματα στην παρουσία διερμηνέας τα οποία ακολούθως έδωσε στον ΜΚ1 για περαιτέρω εξετάσεις. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του στην κυρίως εξέταση ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ακόμη τα πιο κάτω τεκμήρια: Τεκμήριο 20Α - Έγγραφο συνταγμένο στην μητρική γλώσσα του κατηγορουμένου που είναι η βουλγάρικη Τεκμήριο 21Α - Έγγραφο συνταγμένο στην μητρική γλώσσα του κατηγορουμένου που είναι η βουλγάρικη Τεκμήριο 22 - Γραπτή συγκατάθεση του κατηγορουμένου για δειγματοληψία DNA στην μητρική γλώσσα του κατηγορουμένου που είναι η βουλγάρικη καθώς και πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα Επίσης λέχθηκε ότι το Τεκμήριο 22 συνδέεται άμεσα με το Τεκμήριο
4. Ακόμη ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε ότι έλαβε γραπτές καταθέσεις ημερομηνίας 07.05.14 από την δεύτερη και τρίτη παραπονούμενη, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 23 και
5. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως πρώτα έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο για τα οποία πήρε οδηγίες το αργότερο μέχρι τις 16:00 της ημέρας που ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε από τη Λεμεσό στην Πάφο και στη συνέχεια γνώριζε ότι μπορούσε να εντοπίσει τα πρόσωπα που ειδοποίησε μετά τις 16:00 για να αναγνωρίσουν τον κατηγορούμενο, αναγνώριση η οποία διεξήχθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ στην Πάφο. Ο ίδιος δεν γνωρίζει αν υπήρξε διαδικασία αναγνώρισης από τα ίδια πρόσωπα και για τα άλλα 9 άτομα που ανακρίθηκαν. Την στιγμή της αναγνώρισης στο δωμάτιο βρισκόταν η διερμηνέας Φωτεινή Μυλωνά, ο ΜΚ2, άλλοι συνάδελφοι του που εργάζονταν για τη διερεύνηση της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος που έφερε χειροπέδες και ο μάρτυρας που ερχόταν για αναγνώριση. Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι εξήγησε τη διαδικασία στην Ποζοβίδου στο διάδρομο-βεράντα έξω από το γραφείο μετά που ανέβηκε τις σκάλες, χωρίς να βλέπει ο κατηγορούμενος. Απορρίπτοντας τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το άτομο είδε τον κατηγορούμενο από την πόρτα χωρίς να εισέλθει στο δωμάτιο, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι η Ποζοβίδου εισήλθε στο γραφείο και είδε τον κατηγορούμενο πρόσωπο με πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος καθόταν μεταξύ των φωριαμών των αστυνομικών και της πόρτας που επεκτείνεται με τα άλλα γραφεία και όταν η Ποζοβίδου εισήλθε στο γραφείο αυτός στάθηκε όρθιος. Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό η διαδικασία διήρκησε περίπου 5 λεπτά. Ακολούθως, ο ΜΚ2 απέρριψε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ούτε και το δεύτερο πρόσωπο εισήλθε στο δωμάτιο που βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Επίσης ο ΜΚ2 απέρριψε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι υπέδειξε στα δύο άτομα φωτογραφία του κατηγορουμένου που είχε στο κινητό του τηλέφωνο λέγοντας ότι δεν είχε καμία φωτογραφία του κατηγορουμένου στο κινητό τηλέφωνο του. Ο ΜΚ3 ήταν ακόμη ένας αστυνομικός που κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου εργαζόταν στο κλιμάκιο διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε δύο γραπτές καταθέσεις, τις οποίες έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήρια 26 και
6. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 26, στις 15.04.14 καταγγέλθηκε από την Κουρτζίδου ότι μεταξύ των ωρών 10:30-11:20 της ίδιας ημέρας άγνωστος/οι διέρρηξε/αν την οικία της από την οποία κλάπηκαν ένα κινητό τηλέφωνο και διάφορα χρυσαφικά (δεύτερη υπόθεση). Μέλη της αστυνομίας περιλαμβανομένου του ΜΚ3 που μετέβηκαν στο μέρος και προέβηκαν σε επί τόπου εξετάσεις διαπίστωσαν ότι ο δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο-έξοδο στην κατοικία από την κύρια ξύλινη πόρτα αφού πρώτα αφαίρεσαν την κλειδαριά με εργαλείο. Διάφορες δειγματοληψίες από το κουδούνι της κύριας εισόδου, κουτιά χρυσαφικών από το κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και χερούλια ερμαριών από το κυρίως υπνοδωμάτιο που ο ΜΚ3 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2588 Παπακλεοβούλου τα παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα Τσαππή για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27, αναφέρεται ότι στις 02.12.13 καταγγέλθηκε από την Tumasyan ότι την ίδια ημέρα ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της οικίας της που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου αρ. 73, Katsouras Court, διαμέρισμα αρ. 202 στην Πάφο, άκουσε το κουδούνι του διαμερίσματος της να κτυπά και σε λίγο άκουσε την πόρτα να ανοίγει και είδε ένα άγνωστο της άνδρα να εισέρχεται στο δωμάτιο των γονέων της που βρίσκεται δίπλα από το δικό της. Ωστόσο μόλις του φώναξε, ο άγνωστος άνδρας τράπηκε σε φυγή χωρίς να κλέψει οτιδήποτε. Αμέσως ο ΜΚ3 μετέβηκε στο μέρος και αφού προέβηκε σε επί τόπου εξετάσεις διαπίστωσε ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο στην εν λόγω οικία παραβιάζοντας με εργαλείο την κλειδαριά της κυρίας εισόδου. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του στην κυρίως εξέταση ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ακόμη τις προαναφερόμενες δειγματοληψίες ως Τεκμήρια 28, 29, 30 και
7. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο ίδιος έλαβε κατάθεση από την Κιουρτζίδου στο διαμέρισμα της ενώ ο αρχιαστυφύλακας Σταμάτη έλαβε κατάθεση από την Ποζοβίδου η οποία αφίχθηκε εκεί μετά από λίγα λεπτά. Επιπλέον, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν έπεσε στην αντίληψη του η φωτογραφία του κατηγορουμένου να ήταν αναρτημένη στο ΤΑΕ ή να βρισκόταν στο κινητό τηλέφωνο οποιουδήποτε συναδέλφου του. Ακόμη ο μάρτυρας δήλωσε πως ήταν ενήμερος για τα αρνητικά αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων. Παράλληλα, ο ΜΚ3 κατάθεσε ως Τεκμήριο 32 την αστυνομική αίτηση για επιστημονική εξέταση τεκμηρίων υπ' αριθμό 2283/2014, κατάλογος των οποίων επισυνάπτεται. Η ΜΚ4, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, παρουσίασε σαν Τεκμήριο 33 γραπτή κατάθεση που στις 15.04.14 έδωσε στην αστυνομία και σχετίζεται με την δεύτερη υπόθεση. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 15.04.14 και περί ώρα 11:20 δέχτηκε τηλεφώνημα από την θυγατέρα της, ηλικίας 10 ετών, η οποία της είπε ότι επιστρέφοντας από το διαμέρισμα της γιαγιά της που βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία με το δικό της βρήκε σπασμένη την κλειδαριά της κύριας εισόδου, η οποία ήταν ανοικτή. Την ώρα που ερχόταν πρόσεξε ένα άνδρα άγγλος ή ρουμάνος χωρίς μαλλιά, γεμάτος, ηλικίας 35-40 ετών, ύψους 1,70 μέτρα, να φορά ένα κοντό παντελόνι χρώματος μπεζ καρό και μαύρη κοντομάνικη φανέλα, με πολλά τατουάζ πάνω στα δύο χέρια του να κατεβαίνει πολύ γρήγορα τις σκάλες. Όταν η Κιορτζίδου έφθασε αντίκρισε αυτά που η κόρη της την πληροφόρησε και παράλληλα διαπίστωσε ότι είχαν κλαπεί ένα κινητό τηλέφωνο και διάφορα χρυσαφικά. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης της η εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε ότι το διαμέρισμα της γιαγιάς της θυγατέρας της βρίσκεται πάνω στον τέταρτο όροφο και η θυγατέρα της εκείνη τη στιγμή ερχόταν από πάνω προς τα κάτω. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως αργότερα είδε την περιγραφή που η θυγατέρα της είπε για τον δράστη από κάμερα ασφαλείας κυκλώματος παρακολούθησης που υπήρχε στη γειτονιά, τον οποίο υπέδειξε η κόρη της. Περαιτέρω, η εν λόγω μάρτυρας είπε ότι η θυγατέρα της είδε τον δράστη ερχόμενη από τον τέταρτο όροφο που ήταν το διαμέρισμα της γιαγιά της στο δεύτερο που ήταν το δικό της χρησιμοποιώντας τις σκάλες ενώ αυτός κατέβαινε πολύ γρήγορα τις σκάλες από το δεύτερο όροφο προς το ισόγειο. Όπως ακόμη η ΜΚ4 είπε, 2-3 ημέρες μετά το περιστατικό η αστυνομία έδειξε στην θυγατέρα της φωτογραφία του κατηγορουμένου. Παράλληλα, η μάρτυρας αυτή είπε ότι η Ποζοβίδου διαμένει σε άλλη πολυκατοικία που βρίσκεται μπροστά από την κατοικία στην οποία βρίσκεται το διαμέρισμα της. Η ΜΚ5, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, παρουσίασε σαν Τεκμήριο 34 γραπτή κατάθεση που στις 10.05.14 έδωσε στην αστυνομία. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 07.05.14 η εν λόγω μάρτυρας κλήθηκε από την αστυνομία στο ΤΑΕ Πάφου για να εκτελέσει χρέη διερμηνέα στις προαναφερόμενες τρεις υποθέσεις. Η μάρτυρας αυτή ήταν παρούσα όταν ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτώς τη συγκατάθεση του για τη λήψη των παρειακών επιχρισμάτων του καθώς και στις αναγνωρίσεις αλλά και στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και στη σύλληψη του. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης της η εν λόγω μάρτυρας υπέδειξε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο για το οποίο εκτελούσε χρέη διερμηνέα όταν κλήθηκε στο ΤΑΕ Πάφου. Παράλληλα μετέφρασε στην ελληνική γλώσσα τα Τεκμήρια 22, 20Α και 21Α που της υποδείχτηκαν λέγοντας ότι μέσα από τη γραπτή μετάφραση τους στη μητρική γλώσσα του κατηγορουμένου εντόπισε ένα λάθος στα δύο τελευταία τεκμήρια και ειδικότερα κατέγραψε τη φράση 'σαν λάμψη' αντίς της λέξης "άρνηση". Αντεξεταζόμενη η ΜΚ5, ανάμεσα σ' άλλα, παραδέχτηκε ότι στο βουλγάρικο κείμενο του Τεκμηρίου 20Α γίνεται αναφορά μόνο σε κλοπή διαμερίσματος αντίς σε διάρρηξη και κλοπή που σημειώνεται στο ελληνικό κείμενο αποδίδοντας στην πίεση κάτω από την οποία βρισκόταν. Σχετικά με το Τεκμήριο 20Α η εν λόγω μάρτυρας απέρριψε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι είπε στον κατηγορούμενο απλά να το υπογράψει λέγοντας ότι του είπε πρώτα να διαβάσει το περιεχόμενο του και μετά να το υπογράψει. Επίσης, η ΜΚ5 είπε ότι τον περισσότερο χρόνο κατά τη διάρκεια της αναγνώρισης ο κατηγορούμενος έφερε χειροπέδες και καθόταν σε μια καρέκλα μέσα στα δεξιά του γραφείου. Κατά την αναγνώριση οι δύο κοπέλες εισήλθαν στο γραφείο και δεν υπέπεσε στην αντίληψη της αν ποτέ οι αστυνομικοί τις έδειξαν την φωτογραφία του κατηγορουμένου. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι αναφορικά με τις πρώτες δύο κατηγορίες τα παραδεκτά γεγονότα σε συνδυασμό με την περιστατική μαρτυρία που υπάρχει περιλαμβανομένου της ύπαρξης επιστημονικής μαρτυρίας που συνδέει τον κατηγορούμενο αρκούν για να καταδικάσουν τον κατηγορούμενο. Σε σχέση με τις υπόλοιπες 3 κατηγορίες η κυρία Παπαλαζάρου κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί την μαρτυρία της ΜΚ4 μαζί με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Με αναφορά σε νομολογία η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ζήτησε την καταδίκη του κατηγορουμένου σε όλες τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος ανέπτυξε ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο γραπτής αγόρευσης του. Παραπέμποντας σε αγγλική και κυπριακή νομολογία αλλά και με σχολιασμό της προσαχθείσας μαρτυρίας ο κύριος Καραμανής αναφέρθηκε σε κινδύνους που κατά την άποψη του εγκυμονεί η αποδοχή της μαρτυρίας του γενετικού υλικού σε σχέση με την πρώτη και δεύτερη κατηγορία καθώς και η οπτική αναγνώριση αναφορικά με την τρίτη, τέταρτη και πέμπτη κατηγορία του κατηγορητηρίου. Παράλληλα, ο εν λόγω συνήγορος έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένα ερωτηματικά και αμφιβολίες που εγείρονται από τυχόν αποδοχή της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής. Στη βάση αυτών ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο αθωώσει τον κατηγορούμενο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Το παρόν κατηγορητήριο περιέχει κατ' ισχυρισμό αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών που παραπέμπουν σε 3 διαφορετικές υποθέσεις. Τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα της κάθε υπόθεσης φέρονται να διαπράχτηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες. Σε κάθε μία υπόθεση φαίνεται να εμπλέκεται διαφορετική οικία και όλες φέρονται να βρίσκονται σε διαφορετικές μεταξύ τους τοποθεσίες. Παράλληλα, για κάθε μια υπόθεση διεξήχθηκε ξεχωριστή διερεύνηση με ξεχωριστούς αστυνομικούς εξεταστές και διαφορετικούς παραπονούμενους και φερόμενα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Ο ΜΚ1 ήταν ο αστυνομικός που είχε την κύρια ευθύνη της διερεύνησης της πρώτης υπόθεσης. Η μαρτυρία του εστιάζεται στις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την εξέταση της υπόθεσης αυτής. Οι ενέργειες του αυτές ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της, η οποία και περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός έλαβε στα πλαίσια διερεύνησης αυτής της υπόθεσης περιλαμβανομένου των γραπτών καταθέσεων του που είναι τα Τεκμήρια 8 και 9 και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Ειδικότερα από την μαρτυρία του ΜΚ1 δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή και στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής προέβηκε, στις πιο κάτω αδιαμφισβήτητες ενέργειες: (α) Στις 31.12.13 καταγγέλθηκε από τον Πικρίδη διάρρηξη και κλοπή στην οικία του που βρίσκεται στην οδό Μεσσηνίας αρ.1, Melis Court, διαμέρισμα αρ.

1. (β) Αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ1 μαζί με συναδέλφους του μετέβηκαν επί τόπου όπου μέσα από εξετάσεις που διεξήγαγαν διαπιστώθηκε ότι ο/οι δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο και έξοδο από το διαμέρισμα αφού πρώτα παραβίασε/αν την κλειδαριά της κυρίας εισόδου με αιχμηρό αντικείμενο. (γ) Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον Πικρίδη ένα ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς με το κολονάκι να είναι βγαλμένο από τη μια πλευρά. (δ) Επίσης, ο ΜΚ1 έλαβε από τον αστυφύλακα 1665 μία δειγματοληψία και μία τρίχα συσκευασμένα κατάλληλα που λήφθηκαν από την σκηνή, τα οποία και παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα 4554 Μ. Χριστοδούλου για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. (ε) Στις 07.05.14 ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1422 Γεώργιο Λεωνίδα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. (στ) Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση και ακολούθως την ίδια ημέρα τον συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος ως ύποπτο για τη διάπραξη δύο διαρρήξεων των κατοικιών της δεύτερης και τρίτης υπόθεσης, ο οποίος με τη βοήθεια διερμηνέως απάντησε "Δεν έχω να πω τίποτε". Επίσης, κατόπιν αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδέχεται τα Τεκμήρια 11, 12, 13, 14, 15 και 16 ως αληθή και αξιόπιστα, πέραν του ότι τόσο το περιεχόμενο όσο και η γνησιότητα αυτών των εγγράφων και αντικειμένων σε καμία περίπτωση αμφισβητήθηκαν από οποιονδήποτε μέρος. Ο ΜΚ2 είχε περιορισμένο και προσδιορισμένο ρόλο στη διερεύνηση και των τριών υποθέσεων. Ο εν λόγω αστυφύλακας προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο δέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη με βάση τον ειδικά καθορισμένο ρόλο και συμμετοχή που είχε στις υπό διερεύνηση υποθέσεις και άπτεται των αδιαμφισβήτητων ενεργειών του περιλαμβανομένου των γραπτών καταθέσεων του που είναι τα Τεκμήρια 18 και 19 και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού δέχομαι ότι: (α) Σε σχέση με την πρώτη υπόθεση ο ΜΚ2 έλαβε στις 07.05.14 παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του τελευταίου με τη βοήθεια διερμηνέα στη μητρική του γλώσσα. (β) Ο ΜΚ2 έδωσε τα παρειακά επιχρίσματα στον ΜΚ1 με σκοπό να αποσταλούν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. (γ) Στις 07.05.14 σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα ότι η αστυνομία επιθυμούσε να καλούσε μάρτυρα στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για να τον έβλεπε σε σχέση με τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπής στη δεύτερη και τρίτη υπόθεση. Προς τούτο ο κατηγορούμενος υπέγραψε δύο έντυπα με τη βοήθεια διερμηνέα. (δ) Στη συνέχεια σε διαφορετικές χρονικές στιγμές αφίχθηκαν στο ΤΑΕ Πάφου η Άννα Ποζοβίδου και η Mariam Tumasyan (στο εξής η 'τρίτη παραπονούμενη'). Μόλις αντίκρισαν τον κατηγορούμενο η μεν πρώτη είπε "Αυτός είναι Χίλια τις εκατόν" ενώ η δε δεύτερη είπε "Είναι αυτός που μπήκε στο σπίτι". (ε) Την στιγμή των συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο στο δωμάτιο βρισκόταν η διερμηνέας Φωτεινή Μυλωνά (ΜΚ5), ο ΜΚ2, άλλοι συνάδελφοι του που εργάζονταν για τη διερεύνηση της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος που έφερε χειροπέδες και η μάρτυρας που ερχόταν για τη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο. Σε αντίθεση με την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία απλά περιορίστηκε σε λεκτική διατύπωση, μέσα από την πιεστική αντεξέταση του ΜΚ2 δεν προέκυψε οτιδήποτε που μπορούσε να ανατρέψει το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ2 οδηγώντας με σε αντίθετο εύρημα. Ούτε ο κατηγορούμενος έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που θα με οδηγούσαν σε κάτι τέτοιο. Συνεπώς, δέχομαι τη θέση του εν λόγω μάρτυρα στο θέμα αυτό καθότι δεν έχω κανένα λόγο να την αμφισβητήσω, δεδομένης της αξιοπιστίας που τον χαρακτηρίζει. (στ) Ο κατηγορούμενος καθόταν μεταξύ των φωριαμών των αστυνομικών και της πόρτας που επεκτείνεται με τα άλλα γραφεία και όταν τα πιο πάνω άτομα εισήλθαν στο γραφείο αυτός στάθηκε όρθιος. (ζ) Έκαστη διαδικασία των συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο των πιο πάνω ατόμων με τον κατηγορούμενο διήρκησε μέχρι 5 λεπτά περίπου. (η) Πριν από έκαστη συνάντηση, ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε τη διαδικασία στα προαναφερόμενα άτομα στο διάδρομο-βεράντα έξω από το γραφείο μετά που ανέβηκαν τις σκάλες, χωρίς να βλέπει ο κατηγορούμενος. (θ) Στις 07.05.14 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε γραπτές καταθέσεις από την δεύτερη και τρίτη παραπονούμενη. Όσον αφορά την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 υπέδειξε στις Ποζοβίδου και Tumasyan φωτογραφία του κατηγορουμένου που δήθεν είχε στο κινητό του τηλέφωνο, αυτή δεν γίνεται δεκτή για τους ίδιους λόγους που η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης σχετικά με τον ισχυρισμό για μη είσοδο των εν λόγω προσώπων στο γραφείο που βρισκόταν ο κατηγορούμενος και ότι αυτές απλά τον είδαν από την πόρτα, έχει απορριφθεί, στους οποίους και παραπέμπω. Παράλληλα, κατόπιν αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδίδει μηδενική βαρύτητα στα Τεκμήρια 23 και 24 καθότι πρώτο το περιεχόμενο τους ουσιαστικά παραπέμπει σε διαδικασία συνάντησης της Ποζοβίδου και τρίτης παραπονούμενης με τον κατηγορούμενο σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές, πράγμα που δεν έχει αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο ως απλά ένα γεγονός και δεύτερο τα εν λόγω πρόσωπα δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν ενόρκως και παράλληλα να υποστούν τη βάσανο της αντεξέτασης προκειμένου να επαληθεύσουν την εκδοχή τους και παράλληλα να ενισχύσουν το αποτέλεσμα των συναντήσεων αυτών. Ο ΜΚ3 είχε συμμετοχή στη διερεύνηση της δεύτερης και τρίτης υπόθεσης. Οι ενέργειες στις οποίες προέβηκε παρέμειναν αναντίλεκτες. Το Δικαστήριο δέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη με βάση τον ειδικά καθορισμένο ρόλο και συμμετοχή που είχε στις δύο υπό διερεύνηση υποθέσεις (δεύτερη και τρίτη) και άπτεται των αδιαμφισβήτητων ενεργειών του περιλαμβανομένου των γραπτών καταθέσεων του που είναι τα Τεκμήρια 26 και 27 και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού δέχομαι ότι: (α) Στις 15.04.14 καταγγέλθηκε από την Κουρτζίδου (δεύτερη παραπονούμενη) ότι μεταξύ των ωρών 10:30-11:20 της ίδιας ημέρας άγνωστος/οι διέρρηξε/αν την οικία της που βρίσκεται στην οδό Αδαμάντιου Κοραή, Anemoni Court, διαμέρισμα 208 από την οποία κλάπηκαν ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy S2 αξίας €200,00 και διάφορα κοσμήματα συνολικής αξίας €7.760,00, όλα περιουσία του προαναφερόμενου ατόμου (δεύτερη υπόθεση). (β) Ο ΜΚ3 μαζί με συναδέλφους του μετέβηκαν στο μέρος και προέβηκαν σε επί τόπου εξετάσεις μέσα από τις οποίες διαπίστωσαν ότι ο δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο-έξοδο στην κατοικία από την κύρια ξύλινη πόρτα αφού πρώτα αφαίρεσαν την κλειδαριά με εργαλείο. (γ) Ο ΜΚ3 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2588 Παπακλεοβούλου διάφορες δειγματοληψίες από το κουδούνι της κύριας εισόδου, κουτιά χρυσαφικών από το κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και χερούλια ερμαριών από το κυρίως υπνοδωμάτιο, τα οποία και παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα Τσαππή για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. (δ) Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων των προαναφερόμενων δειγματοληψιών ήταν αρνητικά χωρίς έτσι ο κατηγορούμενος να συνδέεται με αυτές. (ε) Ο ΜΚ3 έλαβε γραπτή κατάθεση από την Κουρτζίδου ενώ ο συνάδελφος του, αρχιαστυφύλακας Σταμάτη, έλαβε γραπτή κατάθεση από την Ποζοβίδου. (στ) Επίσης, στις 02.12.13 καταγγέλθηκε από την Tumasyan (τρίτη παραπονούμενη) ότι την ίδια ημέρα ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της οικίας της που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου αρ. 73, Katsouras Court, διαμέρισμα αρ. 202 στην Πάφο, άκουσε το κουδούνι του διαμερίσματος της να κτυπά και σε λίγο άκουσε την πόρτα να ανοίγει και είδε ένα άγνωστο της άνδρα να εισέρχεται στο δωμάτιο των γονέων της που βρίσκεται δίπλα από το δικό της (τρίτη υπόθεση). (ζ) Μόλις η Tumasyan φώναξε στον άγνωστο άνδρα αυτός τράπηκε σε φυγή χωρίς να κλέψει οτιδήποτε. (η) Αμέσως ο ΜΚ3 μετέβηκε στο μέρος και αφού προέβηκε σε επί τόπου εξετάσεις διαπίστωσε ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο στην εν λόγω οικία παραβιάζοντας με εργαλείο την κλειδαριά της κυρίας εισόδου. Παράλληλα, κατόπιν αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδέχεται τα Τεκμήρια 28, 29, 30, 31 και 32 ως αληθή και αξιόπιστα, πέραν του ότι τόσο το περιεχόμενο όσο και η γνησιότητα των εγγράφων αυτών ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από οποιονδήποτε μέρος. Αναφορικά με την ΜΚ4 το ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας της που στρέφεται κατά του κατηγορουμένου αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία, η αξιολόγηση της οποίας διεξάγεται στη βάση παραμέτρων οι οποίοι καθορίζονται κατά τρόπο μη εξαντλητικό από το άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Όπως προκύπτει από μελέτη της μαρτυρίας της, η όλη γνώση της εν λόγω μάρτυρας στο θέμα αυτό προέρχεται αποκλειστικά από πληροφόρηση που είχε από την ηλικίας 10 ετών θυγατέρα της, η οποία φαίνεται να αντιλήφθηκε την παρουσία του δράστη που διέρρηξε το διαμέρισμα της στα σκαλοπάτια του κλιμακοστασίου ερχόμενη από το διαμέρισμα της γιαγιά της στον τέταρτο όροφο και αυτός κατεβαίνοντας τον δεύτερο όροφο προς το ισόγειο. Έχοντας υπόψη τις παραμέτρους αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 27 του Κεφ.9, παρατηρώ ότι δεν έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο γραπτή κατάθεση της θυγατέρας της ΜΚ4 στην αστυνομία, πράγμα που θα μπορούσε να γίνει, χωρίς να δοθεί κάποια εξήγηση γι' αυτό. Παράλληλα, η ΜΚ5 αναφέρει για υπόδειξη του δράστη από τη θυγατέρα της από γειτονική κάμερα ασφαλείας κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Ο ψηφιακός δίσκος όπως και η φωτογραφία του κατηγορουμένου που η ΜΚ4 ισχυρίζεται ότι η αστυνομία έδειξε αργότερα στην θυγατέρα της παράλληλα με διευκρινίσεις ως προς τον τρόπο και τις συνθήκες που αυτή επιδείχτηκε, μπορούσαν εύλογα να κατατεθούν στο Δικαστήριο για να επιβεβαιωθεί η ορθότητα της πληροφόρησης που η ΜΚ4 έλαβε στο βαθμό και την έκταση που την αντιλήφθηκε, πλην όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία από την κατηγορούσα αρχή. Με βάση το σκεπτικό αυτό και για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, το Δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν είναι ασφαλές να στηριχτεί στην πληροφόρηση που η ΜΚ4 έτυχε από την δεκάχρονη θυγατέρα της με τον τρόπο που η εν λόγω μάρτυρας αντιλήφθηκε και να καταλήξει σε ευρήματα και συμπεράσματα. Κατά συνέπεια, για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το μέρος αυτό της μαρτυρίας της ΜΚ
2. Αντίθετα, το Δικαστήριο από την μαρτυρία της ΜΚ4 αποδέχεται τα πιο κάτω για τα οποία η εν λόγω μάρτυρας έχει προσωπική γνώση και αντίληψη: (α) Στις 15.04.14 και περί ώρα 11:20 η ΜΚ4 δέχτηκε τηλεφώνημα από την δεκάχρονη θυγατέρα της, η οποία της είπε ότι επιστρέφοντας από το διαμέρισμα της γιαγιά της που βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία με το δικό της βρήκε σπασμένη την κλειδαριά της κύριας εισόδου, η οποία ήταν ανοικτή. (β) Φθάνοντας στο διαμέρισμα της που βρίσκεται στην οδό Αδαμάντιου Κοραή, Anemoni Court, διαμέρισμα 208 η ΜΚ4 πράγματι αντίκρισε αυτά που η κόρη της την πληροφόρησε ενώ παράλληλα διαπίστωσε ότι είχαν κλαπεί ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy S2 αξίας €200,00 και διάφορα κοσμήματα συνολικής αξίας €7.760,00, όλα περιουσία της. (γ) Το διαμέρισμα της γιαγιάς της θυγατέρας της βρίσκεται πάνω στον τέταρτο όροφο και η θυγατέρα της εκείνη τη στιγμή ερχόταν από πάνω προς τα κάτω. (δ) Η Ποζοβίδου διαμένει σε άλλη πολυκατοικία που βρίσκεται μπροστά από την κατοικία στην οποία βρίσκεται το διαμέρισμα της. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ4 στο βαθμό και την έκταση που έχω αναφέρει αλλά και για τους λόγους που έχουν σημειωθεί πιο πάνω, περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου 33 που αποτελεί μέρος αυτής. Η ΜΚ5 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η εν λόγω μάρτυρας απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της υπεβλήθηκαν με ευθύτητα, σαφήνεια και αυθορμητισμό. Ήλθε στο Δικαστήριο και με σεβασμό στην αλήθεια κατάθεσε αυτά που περιήλθαν στη σφαίρα της προσωπικής της γνώσης και αντίληψης. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας της είναι εκεί που δεν θυμόταν κάτι ή που δεν γνώριζε το έλεγε χωρίς περιστροφές. Εξίσου φιλότιμη και συνάμα αξιοσέβαστη στάση τήρησε όταν χωρίς υπεκφυγές και δικαιολογίες παραδέχτηκε αμέσως ορισμένα λάθη που εντόπισε στα βουλγάρικα κείμενα των Τεκμηρίων 20Α και 21Α που αυτή σύνταξε. Η ίδια κλήθηκε από την αστυνομία για να εκτελέσει χρέη διερμηνέα στον κατηγορούμενο που ομιλεί τη βουλγάρικη γλώσσα σε σχέση με τρεις υποθέσεις και ουσιαστικά αυτό έπραξε. Οι επαγγελματικές ικανότητες της μάρτυρας αυτής δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Η ΜΚ5 εκτελούσε χρέη διερμηνέα στον κατηγορούμενο κατά τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον ίδιο χωρίς να αμφισβητηθεί η επάρκεια και η ορθότητα μετάφρασης του περιεχομένου της στην βουλγάρικη γλώσσα. Ούτε αμφισβητήθηκε ο ρόλος και η επάρκεια των δεξιοτεχνιών της κατά τη διαβίβαση αιτήματος της αστυνομίας στον κατηγορούμενο για λήψη παρειακών επιχρισμάτων με σκοπό την αποστολή τους στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Με τη θετική βοήθεια της μάρτυρας αυτής, πάντοτε ως προς την ποιότητα παροχής υπηρεσιών διερμηνέα, ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε γραπτώς στη λήψη παρειακών επιχρισμάτων αφού πρώτα ζήτησε και έτυχε νομικής συμβουλής από το δικηγόρο του. Παρά το γεγονός ότι κατά την προφορική μετάφραση του Τεκμηρίου 22 από την μάρτυρα προκύπτει ότι από το βουλγάρικο κείμενο δεν υπάρχει η λέξη 'διάρρηξη' το οποίο περιορίζεται σε αναφορά για κλοπή κατοικίας, σε αντίθεση με αναφορά σε 'διάρρηξη κατοικίας και κλοπής' που η γραπτή μετάφραση του πιο πάνω τεκμηρίου στην ελληνική γλώσσα περιέχει, εντούτοις αυτή η παράλειψη δεν αποτέλεσε λόγο αμφισβήτησης από τον κατηγορούμενο για την ορθότητα της σύνταξης του. Ούτε και βέβαια θα είχε νόημα κάτι τέτοιο αφού είναι εξόφθαλμο ότι δεν μπορούσε να επηρεάσει την ουσία του αιτήματος της αστυνομίας και ούτε επηρέασε την απόφαση του κατηγορουμένου δεδομένης της νομικής συμβουλής που ζήτησε και έτυχε από το δικηγόρο του. Ούτε όμως το περιεχόμενο αλλά και η γνησιότητα του εγγράφου αυτού αμφισβητήθηκαν από οποιονδήποτε μέρος σε οποιοδήποτε στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. Κατά συνέπεια, κατόπιν αξιολόγησης, το Δικαστήριο δέχεται το Τεκμήριο 22 ως αληθές και αξιόπιστο υπό το φως της προαναφερόμενης τυπικής παράλειψης. Ο συνήγορος υπεράσπισης επιχείρησε να πλήξει την ποιότητα της μετάφρασης των Τεκμηρίων 20Α και 21Α προβάλλοντας ορισμένες παραλείψεις που εντόπισε στα βουλγάρικα κείμενα των εν λόγω τεκμηρίων που η ΜΚ5 σύνταξε. Πράγματι η ίδια στην προφορική κατάθεση της στο Δικαστήριο παραδέχτηκε ότι στα εν λόγω τεκμήρια χρησιμοποιήθηκε η λέξη 'λάμψη' αντίς 'άρνηση' καθώς επίσης δεν υπάρχει η λέξη σ' αυτά 'διάρρηξη' ενώ έπρεπε να είχε καταγραφεί. Οι παραλείψεις όμως αυτές δεν μπορούσαν να σταθούν εμπόδιο στην ουσία των αιτημάτων της αστυνομίας για διαδικασία αναγνώρισης με τον τρόπο που αυτή διεξήχθηκε. Είναι πρόδηλο ότι ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτώς τη συγκατάθεση του και για τα δύο αιτήματα για αναγνώριση από άτομα και η κρίση του δεν μπορούσε να επηρεαστεί από τις προαναφερόμενες παραλείψεις. Όσον αφορά την χρήση μίας άλλης επίμαχης λέξης, το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί για την ορθότητα της θέσης του συνηγόρου υπεράσπισης και με γνώμονα την έλλειψη τέτοιας μαρτυρίας που θα οδηγούσε σε αντίθετο αποτέλεσμα από την ερμηνεία που η ΜΚ5 αποδίδει μέσω της χρήσης της εν λόγω λέξης στο Τεκμήριο 20Α, η τοποθέτηση του κυρίου Καραμανή παρέμεινε μετέωρη και συνεπώς απορρίπτεται ως αβάσιμη. Συνακόλουθα, κατόπιν αξιολόγησης, το Δικαστήριο δέχεται τα Τεκμήρια 20Α και 21Α ως αληθή και αξιόπιστα υπό το φως των πιο πάνω παραλείψεων. Είναι ακόμη η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η ΜΚ5 δεν ζήτησε από τον κατηγορούμενο να διαβάσει το Τεκμήριο 20Α αλλά μόνο να το υπογράψει. Το Δικαστήριο δέχεται τη θέση της ΜΚ5 ότι έδωσε στον κατηγορούμενο το εν λόγω έγγραφο να το διαβάσει και αν συμφωνεί να το υπογράψει, πράγμα που έπραξε, καθότι η μάρτυρας αυτή δεν είχε κανένα λόγο να κάνει κάτι το διαφορετικό. Εξάλλου και έτσι να είχαν τα πράγματα ο κατηγορούμενος μπορούσε να αρνηθεί να υπογράψει το κείμενο μέχρι να το διαβάσει. Η τοποθέτηση της υπογραφής προϋπόθετε το κείμενο να βρίσκεται ενώπιον του, γεγονός που του επέτρεπε να το διαβάσει πρώτα. Πέραν αυτού, ο κατηγορούμενος μπορούσε προτού να υπογράψει να ζητήσει και να τύχει νομικής συμβουλής από το δικηγόρο του, όπως έπραξε στην περίπτωση της λήψης των παρειακών επιχρισμάτων. Το να μην προβεί σε οποιαδήποτε από τα πιο πάνω διαβήματα ή σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, σημαίνει ότι συμφωνούσε στο αίτημα της αστυνομίας και με την υπογραφή του επισφράγιζε τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ5 για τα γεγονότα που περιβάλουν την συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο δύο ατόμων με τον κατηγορούμενο, αυτό επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του ΜΚ
3. Στη βάση των πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ5 ως ορθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 34 που αποτελεί μέρος αυτής. Συγκεκριμένα δέχομαι ότι: (α) Στις 07.05.14 η εν λόγω μάρτυρας κλήθηκε από την αστυνομία στο ΤΑΕ Πάφου για να εκτελέσει χρέη διερμηνέα στις προαναφερόμενες τρεις υποθέσεις. (β) Η ΜΚ5 ήταν παρούσα όταν ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτώς τη συγκατάθεση του για τη λήψη των παρειακών επιχρισμάτων του καθώς και για συνάντηση του πρόσωπο με πρόσωπο με δύο άτομα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. (γ) Η ΜΚ5 ήταν παρούσα στις συναντήσεις αυτές που διεξήχθηκαν με δύο πρόσωπα, στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο καθώς και στη σύλληψη του από την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, εξασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεσης δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R

(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας

(1978)2 CLR 132). Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχοντας αξιολογήσει την χωρίς όρκο κατάθεση του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτή έχει μηδενική βαρύτητα. Το σενάριο με το ρολόι που ο κατηγορούμενος επινόησε αποτελεί εκ των υστέρων κατασκεύασμα του. Εάν όντως ίσχυε κάτι τέτοιο θα το σημείωνε από την πρώτη στιγμή στην ανακριτική του κατάθεση όπως ανάφερε άλλα θέματα. Η δικαιολογία που πρόβαλε για να εξηγήσει το λόγο που δεν ανάφερε αυτόν τον ισχυρισμό του τότε στην αστυνομία στερείται πειστικότητας και ως εκ τούτου δεν γίνεται δεκτός. Ομοίως μη πειστικός κρίνεται και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου για το ότι δεν αντιλήφθηκε ότι όταν υπέγραφε τα Τεκμήρια 20Α και 21Α έδιδε τη συγκατάθεση του για συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με δύο άτομα. Ο ίδιος δεν εξηγεί τι ήταν εκείνο που τον παρέσυρε και δεν αντιλήφθηκε. Ούτε ακόμη εξηγεί τι ήταν εκείνο που αντιλήφθηκε και υπέγραψε τα έγγραφα αυτά. Από την άλλη το περιεχόμενο των εγγράφων με τις επουσιώδεις παραλείψεις του σε δύο λέξεις σε καμία περίπτωση δεν δίδει νόημα, έννοια και σημασία άλλο από αυτό για παροχή συγκατάθεσης για συνάντηση με άτομα. Εάν όντως ίσχυε αυτό που ο κατηγορούμενος επικαλείται τότε θα αναζητούσε νομική συμβουλή από το δικηγόρο του, όπως έπραξε στην περίπτωση της γραπτής συγκατάθεσης που έδωσε για τα του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα. Συνεπώς, πρόκειται για ακόμη ένα εκ των υστέρων εφεύρημα του κατηγορουμένου, το οποίο όμως πέφτει στο κενό. Παράλληλα, η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου δεν ενισχύεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία και ούτε είναι σε θέση να εξουδετερώσει την ένορκη μαρτυρία της ΜΚ5 που κρίθηκε αξιόπιστη και κατ' επέκταση έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που σημειώθηκαν πιο πάνω. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του κατηγορουμένου. Αναφορικά με τη γραπτή ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 07.05.14 του κατηγορουμένου στην αστυνομία που είναι τα Τεκμήρια 10Α και 10Β φαίνεται ότι αυτή δεν αποτέλεσε μέρος της χωρίς όρκου κατάθεσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου το περιεχόμενο της ουδεμία σημασία ή αποδεικτική αξία έχει. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως του πιο πάνω, μέσα από τα Τεκμήρια 10Α και 10Β ο κατηγορούμενος απέφυγε να απαντήσει σε καίρια ερωτήματα, γεγονός που εκμηδενίζει την αξιοπιστία του. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις δεν θα προσέδιδα οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 10Α και 10Β. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 31.12.13 καταγγέλθηκε από τον Πικρίδη διάρρηξη και κλοπή στην οικία του που βρίσκεται στην οδό Μεσσηνίας αρ.1 Melis Court, διαμέρισμα αρ.

1. Αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ1 μαζί με συναδέλφους του μετέβηκαν επί τόπου όπου μέσα που εξετάσεις που διεξήγαγαν διαπιστώθηκε ότι ο/οι δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο και έξοδο από το διαμέρισμα αφού πρώτα παραβίασε/αν την κλειδαριά της κυρίας εισόδου με αιχμηρό αντικείμενο. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον Πικρίδη ένα ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς με το κολονάκι να είναι βγαλμένο από τη μια πλευρά. Επίσης, ο ΜΚ1 έλαβε από τον αστυφύλακα 1665 μία δειγματοληψία και μία τρίχα συσκευασμένα κατάλληλα που λήφθηκαν από την σκηνή, τα οποία και παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα 4554 Μ. Χριστοδούλου για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 07.05.14 ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1422 Γεώργιο Λεωνίδα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση και ακολούθως την ίδια ημέρα τον συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος ως ύποπτο για τη διάπραξη δύο διαρρήξεων των κατοικιών της δεύτερης και τρίτης υπόθεσης, ο οποίος με τη βοήθεια διερμηνέως ΜΚ5 απάντησε "Δεν έχω να πω τίποτε". Στις 31.12.13 ο Πανίκος Πικρίδης προέβηκε σε γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 31.12.13 στην αστυνομία όπου αναφέρει ότι στις 31.12.13 και περί ώρα 08:45 έφυγε από το διαμέρισμα του κλειδώνοντας όλες τις θύρες και τα παράθυρα αλλά όταν επέστρεψε η ώρα 11:00 της ίδιας ημέρας πρόσεξε ότι η κλειδωνιά της εισόδου ήταν σπασμένη και έτσι κάλεσε την αστυνομία. Μετά από έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι κλάπηκαν, ανάμεσα σ' άλλα, από χαρτοφύλακα στο υπνοδωμάτιο του το ποσό των €5.000,00 σε χαρτονομίσματα των €100,00 καθώς και 4 συλλεκτικά νομίσματα συνολικής αξίας €200,
2. Την ίδια ημέρα ο Πικρίδης έδωσε στην αστυνομία γραπτή συμπληρωματική κατάθεση όπου αναφέρει ότι ενώ τακτοποιούσε το κρεβάτι του βρήκε ένα ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς με το κολανάκι να είναι βγαλμένο από τη μια πλευρά. Στις 15.04.14 και περί ώρα 11:20 η ΜΚ4 δέχτηκε τηλεφώνημα από την δεκάχρονη θυγατέρα της, η οποία της είπε ότι επιστρέφοντας στο διαμέρισμα της από το διαμέρισμα της γιαγιά της που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο στην ίδια πολυκατοικία με το δικό της βρήκε σπασμένη την κλειδαριά της κύριας εισόδου, η οποία ήταν ανοικτή. Φθάνοντας στο διαμέρισμα της που βρίσκεται στην οδό Αδαμάντιου Κοραή, Anemoni Court, διαμέρισμα 208, η ΜΚ4 πράγματι αντίκρισε αυτά που η κόρη της την πληροφόρησε ενώ παράλληλα διαπίστωσε ότι είχαν κλαπεί ένα κινητό τηλέφωνο ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy S2 αξίας €200,00 και διάφορα κοσμήματα συνολικής αξίας €7.760,00, όλα περιουσία της. Ακολούθως, η Κιουρτζίδου μεταξύ των ωρών 10:30-11:20 της ίδιας ημέρας κατάγγειλε στην αστυνομία άγνωστος/οι διέρρηξε/αν την οικία της από την οποία κλάπηκαν ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy S2 αξίας €200,00 και διάφορα κοσμήματα συνολικής αξίας €7.760,00, όλα περιουσία του προαναφερόμενου ατόμου. Ο ΜΚ3 μαζί με συναδέλφους του μετέβηκαν στο μέρος και προέβηκαν σε επί τόπου εξετάσεις μέσα από τις οποίες διαπίστωσαν ότι ο δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο-έξοδο στην κατοικία από την κύρια ξύλινη πόρτα αφού πρώτα αφαίρεσαν την κλειδαριά με εργαλείο. Ο ΜΚ3 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2588 Παπακλεοβούλου διάφορες δειγματοληψίες από το κουδούνι της κύριας εισόδου, κουτιά χρυσαφικών από το κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και χερούλια ερμαριών από το κυρίως υπνοδωμάτιο, τα οποία και παρέδωσε στον αρχιαστυφύλακα Τσαππή για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων των προαναφερόμενων δειγματοληψιών ήταν αρνητικά χωρίς έτσι ο κατηγορούμενος να συνδέεται με αυτές. Ο ΜΚ3 έλαβε γραπτή κατάθεση από την Κουρτζίδου ενώ ο συνάδελφος του, αρχιαστυφύλακας Σταμάτη, έλαβε γραπτή κατάθεση από την Ποζοβίδου. Επίσης, στις 02.12.13 καταγγέλθηκε από την Tumasyan (τρίτη παραπονούμενη) ότι την ίδια ημέρα ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της οικίας της που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου αρ. 73, Katsouras Court, διαμέρισμα αρ. 202 στην Πάφο, άκουσε το κουδούνι του διαμερίσματος της να κτυπά και σε λίγο άκουσε την πόρτα να ανοίγει και είδε ένα άγνωστο της άνδρα να εισέρχεται στο δωμάτιο των γονέων της που βρίσκεται δίπλα από το δικό της. Μόλις η Tumasyan φώναξε στον άγνωστο άνδρα αυτός τράπηκε σε φυγή χωρίς να κλέψει οτιδήποτε. Αμέσως ο ΜΚ3 μετέβηκε στο μέρος και αφού προέβηκε σε επί τόπου εξετάσεις διαπίστωσε ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο στην εν λόγω οικία παραβιάζοντας με εργαλείο την κλειδαριά της κυρίας εισόδου. Στις 07.05.14 ο ΜΚ2 έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του τελευταίου με τη βοήθεια της ΜΚ5 που παρείχε υπηρεσίες διερμηνέα στη μητρική γλώσσα του κατηγορουμένου που είναι η βουλγάρικη, αφού πρώτα ζήτησε και έτυχε νομικής συμβουλής από το δικηγόρο του. Ο ΜΚ2 έδωσε τα παρειακά επιχρίσματα στον ΜΚ1 με σκοπό να αποσταλούν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο υπό τη μορφή ερωτοαπαντήσεων. Επίσης στις 07.05.14 σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια της ΜΚ5 ότι η αστυνομία επιθυμούσε να καλούσε μάρτυρα στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για να τον έβλεπε σε σχέση με τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπής στη δεύτερη και τρίτη υπόθεση. Προς τούτο ο κατηγορούμενος υπέγραψε δύο έντυπα με τη βοήθεια της ΜΚ5 αφού πρώτα διάβασε τα σχετικά κείμενα που ήταν συνταγμένα στην μητρική του γλώσσα. Στη συνέχεια σε διαφορετικές χρονικές στιγμές αφίχθηκαν στο ΤΑΕ Πάφου η Άννα Ποσοβίδου, που διαμένει σε άλλη πολυκατοικία που βρίσκεται μπροστά από την κατοικία στην οποία βρίσκεται το διαμέρισμα της Κιουρτζίδου, καθώς και η Mariam Tumasyan. Μόλις αντίκρισαν τον κατηγορούμενο πρόσωπο με πρόσωπο η μεν πρώτη είπε "Αυτός είναι Χίλια τις εκατόν" ενώ η δε δεύτερη είπε "Είναι αυτός που μπήκε στο σπίτι". Την στιγμή των συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο στο δωμάτιο βρισκόταν η διερμηνέας ΜΚ5, ο ΜΚ2, άλλοι συνάδελφοι του που εργάζονταν για τη διερεύνηση της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος που έφερε χειροπέδες και η μάρτυρας που ερχόταν για τη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος καθόταν μεταξύ των φωριαμών των αστυνομικών και της πόρτας που επεκτείνεται με τα άλλα γραφεία και όταν τα πιο πάνω άτομα εισήλθαν στο γραφείο αυτός στάθηκε όρθιος. Έκαστη διαδικασία των συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο των πιο πάνω ατόμων με τον κατηγορούμενο διήρκησε μέχρι 5 λεπτά περίπου. Πριν από έκαστη συνάντηση, ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε τη διαδικασία στα προαναφερόμενα άτομα στο διάδρομο-βεράντα έξω από το γραφείο μετά που ανέβηκαν τις σκάλες, χωρίς να βλέπει ο κατηγορούμενος. Στις 07.05.14 ο ΜΚ2 έλαβε γραπτές καταθέσεις από την δεύτερη και τρίτη παραπονούμενη. Με γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 02.01.14 ο αρχιαστυφύλακας 4554 Μ. Χριστοδούλου του ΤΑΕ Πάφου αναφέρει ότι αφού παρέλαβε τεκμήρια από τον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη τα παρέδωσε την ίδια ημέρα σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Ανάμεσα σ' αυτά ήταν το ανδρικό ρολόι μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς. Με γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 10.05.14 ο αστυφύλακας 4415 Β. Βασιλείου του ΤΑΕ Πάφου όπου αναφέρει ότι την 09.05.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου τα οποία την ίδια ημέρα παρέδωσε σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Με γραπτή κατάθεση αστυφύλακα 2588 Α. Παπακλεοβούλου του ΤΑΕ Πάφου στην οποία αναφέρεται ότι στις 15.04.10 μετέβηκε για εξετάσεις στο διαμέρισμα αρ. 208, οδός Αδαμάντιου Κοραή, Ανεμώνη Κωρτ, για διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης και κλοπής όπου προέβηκε σε δειγματοληψίες σε χώρους από κουδούνι έξω από την κύρια είσοδο του διαμερίσματος, από κουτιά χρυσαφικών από το κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και χερούλια ερμαριών από το κυρίως υπνοδωμάτιο του εν λόγω διαμερίσματος και τα τεκμήρια που περισυνέλλεξε αφού τα συσκεύασε κατάλληλα σε φακέλους και τους σφράγισε με αστυνομική ταινία τους οποίους και υπέγραψε, τα παρέδωσε στις 15.04.10 στον αστυφύλακα495 του ΤΑΕ Πάφου. Με γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 11.05.14 ο αρχιαστυφύλακας 2495 Ανδρόνικος Τσαππής του ΤΑΕ Πάφου όπου αναφέρει ότι στις 22.04.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 495 Γ. Δημητρίου 4 σφραγισμένες δειγματοληψίες τις οποίες παρέδωσε σε εκπρόσωπο του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Με γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 11.05.14 ο αρχιλοχίας 2982 Νίκος Γιάννακας του ΤΑΕ Πάφου όπου αναφέρει ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού διατάγματος για το αδίκημα της διάρρηξης και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε "Δεν ξέρω τίποτε". Με γραπτή κατάθεση του ο αστυφύλακας 1665 Α. Νεοφύτου του ΤΑΕ Πάφου στην οποία αναφέρεται ότι στις 31.12.13 μετέβηκε για εξετάσεις στο διαμέρισμα 202 στην οδό Μεσσηνίας 1, Melis Court για εξετάσεις σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης και κλοπής όπου προέβηκε σε μία δειγματοληψία από μαύρο χαρτοφύλακα στο κυρίως υπνοδωμάτιο του διαμερίσματος από τον οποίο κλάπηκαν χρήματα καθώς και στη συλλογή μιας μαύρης τρίχας που λήφθηκε από φάκελο που οι δράστες μετακίνησαν στο κυρίως υπνοδωμάτιο του εν λόγω διαμερίσματος, τεκμήρια τα οποί παρέδωσε στον αστυφύλακα 3144 Π. Σιμιλλίδη του ΤΑΕ Πάφου. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής καταγράφονται σε έκθεση του Δρ. Μάριου Καριόλου ημερομηνίας 30.05.
3. Η έκθεση σημειώνει τα εξής: (α) Από επίχρισμα της εξωτερικής πλευράς του κορδονιού του ανδρικού ρολογιού χειρός μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς που εντοπίστηκε στην οικία Πικρίδη απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ που προέρχεται από τουλάχιστο 3 άτομα και ειδικότερα είτε τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα είτε τρία άγνωστα άτομα με πιθανότερο ενδεχόμενο να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. (β) Από επίχρισμα της εσωτερικής πλευράς του κορδονιού του ανδρικού ρολογιού χειρός μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς που εντοπίστηκε στην οικία Πικρίδη απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ που προέρχεται από τουλάχιστο 3 άτομα και ειδικότερα είτε τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα είτε τρία άγνωστα άτομα με πιθανότερο ενδεχόμενο να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άγνωστα άτομα. (γ) Ουδέν στοιχείο προέκυψε που να συνδέει επιστημονικά τον κατηγορούμενο με τις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από χώρους της δεύτερης υπόθεσης. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες διάρρηξης και δύο κλοπής που όπως έχει προαναφερθεί αφορούν τρεις ξεχωριστές υποθέσεις με τρεις διαφορετικούς παραπονούμενους για τρεις διαφορετικές οικίες σε ξεχωριστές τοποθεσίες σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας διέπεται από το άρθρο 292(α) του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου προνοούν ρητά τα εξής: "

1. Όποιος— (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό· ή είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης..." Μελέτη των πιο πάνω καθιστούν αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι: (α) Ο κατηγορούμενος διαρρήχνει και εισέρχεται σε κατοικία, (β) με σκοπό διάπραξης κακουργήματος. Ο ορισμός της διάρρηξης παρέχεται στο άρθρο 291 του Κεφ.154 και περιλαμβάνει άνοιγμα με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο. Στο ίδιο άρθρο δίδεται και ο ορισμός της εισόδου που είναι όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματός ενός ατόμου ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου. Το δε αδίκημα της κλοπής εδράζεται στο άρθρο 255 του Κεφ.
2. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: "

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Συνδυασμένη μελέτη των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 καθιστά αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή και αποκόμισε περιουσία του παραπονούμενου και (β) η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (γ) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και (δ) ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (ε) αν ο κατηγορούμενος κατέχει την περιουσία της παραπονούμενης νόμιμα με δόλιο τρόπο σφετερίζεται τη χρήση της για λογαριασμό του ιδίου ή άλλου προσώπου εκτός από την παραπονούμενη και (στ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία από την παραπονούμενη. Η 'απόκτηση κατοχής περιουσίας' με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Αντικείμενο δε κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο όπως για παράδειγμα στον παραπονούμενο [άρθρο 255

(3)Κεφ.154]. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με την πρώτη υπόθεση η κλειδαριά της κυρίας εισόδου της οικίας του Πικρίδη παραβιάστηκε με αιχμηρό αντικείμενο. Ακόμη αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι από χαρτοφύλακα στο υπνοδωμάτιο της οικίας του πρώτου παραπονούμενου κλάπηκαν το ποσό των €5.000,00 σε χαρτονομίσματα των €100,00 καθώς και 4 συλλεκτικά νομίσματα συνολικής αξίας €200,00, όλα δικής του ιδιοκτησίας. Συνεπώς, υπάρχει μαρτυρία που με οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι υπήρχε διάρρηξη και είσοδος στην οικία του Πικρίδη από όπου κλάπηκαν χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα. Η αποκόμιση του χρηματικού ποσού και των αντικειμένων από την κατοικία του πρώτου παραπονούμενου αποδεικνύει ότι η διάρρηξη και είσοδος σ' αυτή συνοδεύτηκε από σκοπό διάπραξης κακουργήματος που ήταν η διάπραξη του αδικήματος της κλοπής. Η υπάρχουσα μαρτυρία ακόμη τεκμηριώνει ότι ο δράστης ενέργησε με δόλιο τρόπο και αποκομίζοντας παράνομα τα προαναφερόμενα χρήματα και αντικείμενα, τα οποία χωρίς δεύτερη σκέψη εμπίπτουν στον ορισμό και έννοια της περιουσίας που το άρθρο 255

(3)του Κεφ.154 αποδίδει, απέκτησε κατοχή αυτής με σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία από τον πρώτο παραπονούμενο προς τον οποίον ανήκουν δικαιωματικά. Το καίριο ερώτημα που χρήζει απάντησης στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ο δράστης που διέπραξε τα αδικήματα της διάρρηξης της κατοικίας του πρώτου παραπονούμενου και κλοπής της πιο πάνω περιουσίας από αυτή. Η μόνη μαρτυρία που σχετίζεται με τον κατηγορούμενο είναι μέσω του Τεκμηρίου 25, το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό από τον κατηγορούμενο. Πρόκειται για περιστατική μαρτυρία και αφορά επιστημονική εξέταση του ρολογιού χειρός μάρκας Tina χρώματος μαύρου με κίτρινους αριθμούς (Τεκμήριο 15) που βρέθηκε στο κρεβάτι του πρώτου παραπονούμενου την ημέρα που διαπράχτηκαν η διάρρηξη και η κλοπή στην οικία του και το οποίο δεν του ανήκει. Εκτός από το Τεκμήριο 25 ουδεμία άλλη άμεση ή περιστατική μαρτυρία υπάρχει που να συνδέει τον κατηγορούμενο είτε άμεσα είτε έμμεσα με την υπόθεση αυτή. Σχετικές επί της αποδοχής και αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας, ως περιστατικής μαρτυρίας, παρέχουν οι υποθέσεις Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Πέτρου v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 331. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να αντληθεί από την πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Παναγιώτη Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 212/2009, ημερομηνίας 10.11.10, απόσπασμα της οποίας παρατίθεται πιο κάτω: "Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερη της άμεσης τοιαύτης, όταν δε είναι '... συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους ... (δέστε Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 σελ. 119-120 και Αντωνίου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746)... " Όπως έχει περαιτέρω εξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41: "Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα." Επίσης, χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102, απόσπασμα της οποίας εκτίθεται ακολούθως: " Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν π ρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του." Στα πλαίσια αξιολόγησης της περιστατικής μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες αλλά ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση. Όπως λέχθηκε επίσης στην υπόθεση Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41: "Οι δε διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι το έργο του Δικαστηρίου." Σχετική ακόμη επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου, μεταξύ άλλων, τονίστηκαν τα εξής: " Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104." Επανερχόμενος στην πρώτη υπόθεση παρατηρώ ότι το Τεκμήριο 25 δεν παρέχει περιστατική μαρτυρία τέτοιας δυναμικής που να οδηγεί τα γεγονότα στο να συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου και παράλληλα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα, με αποτέλεσμα έτσι να μην αποκλείει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας κάθε άλλη εύλογη δυνατότητα ή πιθανότητα. Ειδικότερα, το Τεκμήριο 25 δημιουργεί δύο σενάρια από τα οποία να προέρχεται το μικτό γενετικό προφίλ που εντοπίστηκε στην εξωτερική και εσωτερική πλευρά του κορδονιού του ρολογιού. Το ενδεχόμενο να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άλλα πρόσωπα δεν είναι το μοναδικό αλλά σημειώνεται ρητά ότι υπάρχει και η πιθανότητα να είναι από τρία άγνωστα άτομα. Το πιο είναι πιθανότερο ενδεχόμενο είναι άνευ σημασίας. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι υπάρχουν πέραν τους ενός πιθανά σενάρια. Η πιθανότητα να είναι ο κατηγορούμενος και δύο άλλα πρόσωπα είναι απογυμνωμένο από άλλη μαρτυρία, της οποίας η ύπαρξη θα την ενίσχυε. Με αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι αυτό που υπάρχει είναι μόνο υποψία για την ενοχή του κατηγορουμένου στη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής από την οικία του Πικρίδη. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου σχετικά με την δεύτερη υπόθεση από την κύρια ξύλινη πόρτα της οικίας της Κιουρτζίδου αφαιρέθηκε η κλειδαριά με εργαλείο με αποτέλεσμα πρόσωπο να εισέλθει σ' αυτή και να αποκομίσει ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy S2 αξίας €200,00 και διάφορα κοσμήματα συνολικής αξίας €7.760,00, όλα περιουσία της δεύτερης παραπονούμενης. Επαναλαμβάνοντας τις αρχές που αναφέρθηκαν στην πρώτη υπόθεση και στη βάση του υπάρχοντος μαρτυρικού υλικού, ο δράστης διέπραξε τα αδικήματα της διάρρηξης της κατοικίας της δεύτερης παραπονούμενης και κλοπής από αυτή της προαναφερόμενης περιουσίας. Το ερώτημα που και πάλι αναδύεται είναι κατά πόσο υπάρχει μαρτυρία είτε άμεση είτε περιστατική που να αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό ότι το άτομο που διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα είναι ο κατηγορούμενος. Η απάντηση είναι και πάλι αρνητική. Ειδικότερα, η μαρτυρία της Κιουρτζίδου προερχόμενη από μαρτυρία της δεκάχρονης θυγατέρας της δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που έχουν σημειωθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της. Η δε αποκαλούμενη από την δεύτερη παραπονούμενη ύπαρξη ψηφιακού δίσκου σε ισχυριζόμενο καταγεγραμμένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης από το οποίο η θυγατέρα της ισχυρίζεται ότι υπέδειξε την παρουσία του κατηγορουμένου στον επίδικο χώρο κατά τον επίδικο χρόνο, ουδέποτε κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της δεύτερης παραπονούμενης ότι η θυγατέρα της αναγνώρισε τον κατηγορούμενο από φωτογραφία του αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ενδεδειγμένη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν πρόκειται για αναγνώριση προσώπου από φωτογραφίες (Διατάξεις 3(α) και 3(στ) Αστυνομική Διάταξη 3/8, Θεοδωρίδης v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 160 και Πουτζιουρής και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 309). Η αναγνώριση προσώπου από φωτογραφίες γίνεται τουλάχιστον μέσα από 12 φωτογραφίες με σχετική ομοιότητα και όχι μόνο από μία φωτογραφία του κατηγορουμένου όπως η ΜΚ4 είπε ότι υποδείχτηκε στη θυγατέρα της από την αστυνομία. Εν πάσει περιπτώσει, ουδεμία φωτογραφία ή φωτογραφίες του κατηγορουμένου και/ή άλλων ατόμων παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο. Παράλληλα, η προσπάθεια της αστυνομίας να συνδεθεί επιστημονικά ο κατηγορούμενος με τις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από χώρους της δεύτερης υπόθεσης έπεσε στο κενό αφού τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας ήταν αρνητικά. Η κατηγορούσα αρχή επιχείρησε να παρουσιάσει τη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο του κατηγορουμένου με την Ποζοβίδου ως αναγνώριση του δράστη που ευθύνεται για τη διάπραξη των αδικημάτων διάρρηξης και κλοπής στην κατοικία της Κιουρτζίδου. Η διαδικασία όμως που η αστυνομία εδώ ακολούθησε κάθε άλλο παρά ως τέτοια αναγνώρισης ατόμου μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο ΤΑΕ και έκδηλα ήταν το μόνο άτομο που εκεί φαινόταν να μην ανήκε στο εργασιακό περιβάλλον με καθήκοντα. Ήταν ακόμη το μόνο άτομο που έφερε χειροπέδες καθώς επίσης ο μόνος που από καθιστός έγινε όρθιος με την είσοδο της Ποζοβίδου στο δωμάτιο προς την οποία και υποδείχτηκε ο κατηγορούμενος για να πει κατά πόσο τον αναγνώριζε. Αυτή σίγουρα δεν είναι αναγνωριστική παράταξη αλλά ούτε καθ' οιονδήποτε τρόπος διαδικασίας αναγνώρισης. Αυτό που πραγματικά έγινε είναι απλά διαδικασία υπόδειξης και επιβεβαίωσης κατηγορουμένου, η οποία δεν είναι αποδεκτή από το Δικαστήριο. Το ότι ο κατηγορούμενος έδωσε τη συγκατάθεση του γι' αυτό είναι άνευ σημασίας καθότι η διαδικασία δεν παύει από του να μην είναι η δέουσα για αναγνώριση ενός προσώπου. Έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί πιστά οι πρόνοιες της Αστυνομικής Διάταξης 3/8. Σχετικές ακόμη είναι οι υποθέσεις Πουτζιουρής και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 309 και Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 259. Έπρεπε, μεταξύ άλλων, να είχε πραγματοποιηθεί αναγνωριστική παράταξη με τη συμμετοχή του κατηγορουμένου καθώς και άλλων ατόμων που του έμοιαζαν, ιδίας κατά προσέγγισης ηλικίας και κοινωνικής τάξης. Σίγουρα όχι διαδικασία με τον τρόπο που αυτή έγινε εδώ. Μοιραία το λανθασμένο και παράτυπο και ταυτόχρονα μεροληπτικό και δρομολογημένο από την αστυνομία αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης καμία αποδεικτική αξία έχει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως αυτού, ουδέποτε λέχθηκε πως η Ποζοβίδου μπορούσε να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο δεδομένου ότι δεν ήταν αυτή που ισχυρίζεται ότι είδε το άτομο να τρέχει από τον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας που βρίσκεται η οικία της Κιουρτζίδου προς το ισόγειο. Αντίθετα, αυτό που έχει λεχθεί και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι η Ποζοβίδου διαμένει σε πολυκατοικία που βρίσκεται μπροστά από την πολυκατοικία στην οποία στεγάζεται το διαμέρισμα της Κιουρτζίδου. Η ίδια η Ποζοβίδου δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να δώσει εξηγήσεις μέσα από ένορκη προφορική κατάθεση και να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ουσιαστικά κενά και αδυναμίες στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, δεδομένης της απουσίας οποιασδήποτε άλλης άμεσης και/ή περιστατικής αποδεκτής μαρτυρίας. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι αυτό που μόνο υπάρχει είναι υποψία ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου στη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής από την οικία της δεύτερης παραπονούμενης. Σε σχέση με την τρίτη υπόθεση τα ευρήματα του Δικαστηρίου επισημαίνουν ότι η κλειδαριά της κυρίας εισόδου παραβιάστηκε με εργαλείο και άτομο εισήλθε εντός της οικίας της Mariam Tumasyan, ο οποίος όμως τράπηκε σε φυγή μόλις η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος τον αντιλήφθηκε. Προφανώς σκοπός του δράστη με τη διάρρηξη και είσοδο του στο εν λόγω διαμέρισμα ήταν να κλέψει περιουσία της ιδιοκτήτριας, η οποία όμως κλοπή ευτυχώς αποτράπηκε. Παραπέμποντας στις αρχές που αναφέρθηκαν στην πρώτη και δεύτερη υπόθεση και στη βάση του υπάρχοντος μαρτυρικού υλικού, ο δράστης διέπραξε το αδίκημα της διάρρηξης της κατοικίας της τρίτης παραπονούμενης. Ανατρέχοντας στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και έγινε αποδεκτό για να διαπιστωθεί κατά πόσο αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο δράστης είναι ο κατηγορούμενος, παρατηρώ ότι η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει προέρχεται από την Tumasyan όταν μετέβηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με τον κατηγορούμενο και επικαλείται αναγνώριση του κατηγορουμένου ως του προσώπου που είδε να εισέρχεται στην οικία της την ημέρα της διάρρηξης. Τα όσα ανάφερα για την ανορθόδοξη διαδικασία που ακολουθήθηκε με την Ποζοβίδου ισχύουν και εδώ. Αναπόφευκτα το λανθασμένο και παράτυπο και ταυτόχρονα μεροληπτικό και δρομολογημένο από την αστυνομία αποτέλεσμα της εν λόγω συνάντησης καμία αποδεικτική αξία έχει και ως εκ τούτου αγνοείται από το Δικαστήριο. Η δε τρίτη παραπονούμενη δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να δώσει ένορκη κατάθεση σχετικά με την εκδοχή της και να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης. Παράλληλα, ουδεμία άλλη αποδεκτή μαρτυρία υπάρχει ενώπιον μου είτε άμεση είτε περιστατική. Όλα τα πιο πάνω δημιουργούν απλά υποψίες ως προς το κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ο δράστης στην τρίτη υπόθεση. Κατά προέκταση, υπάρχουν μόνο υποψίες ότι ο κατηγορούμενος ευθύνεται για τη διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης της οικίας της τρίτης παραπονούμενης. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R.110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι ελλιπής και ισχνή τέτοιου βαθμού που να μην μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σύνδεση του κατηγορουμένου με την αξιόποινη συμπεριφορά που του αποδίδεται και στις τρεις προαναφερόμενες υποθέσεις. Ανεπαρκής και συνάμα λανθασμένη σε κάποιες πτυχές της ήταν και η διερεύνηση των υποθέσεων από μέρους της αστυνομίας με αποκορύφωμα τη διαδικασία που ακολούθησε για τη διεξαγωγή συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο με τον κατηγορούμενο. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. €180,00 έξοδα να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Έξοδα μεταφράστριας €78,00 να καταβληθούν επίσης από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη και Κλοπή/Άρθρα 291, 292(α), 255 και 262 Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο