Δημοκρατίας ν. ΜΙΤΚΟ MLADENOV, Αρ. Αγωγής: 10084/14, 30/12/2014

(1)/2007 και τη διάπραξη του αδικήματος της άσεμνης επίθεσης κατά γυναικός κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα. Δια τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε ο Κατηγορούμενος καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να απαλλαγεί από τις κατηγορίες 1, 2, 4, 6, 8-25, 27 και

1. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Κατηγορουμένου εκτός ενός σημείου το οποίο δεν αντιβαίνει της παραδοχής του και θα αναφερθεί πιο κάτω. Στις 21.10.2014 και ώρα 00:05 προσήλθε στο ΤΑΕ Πάφου η μητέρα (Μ.1) της Ε.Α.Υ. ανήλικης παραπονούμενης (στο εξής θα αναφέρεται ως «η ανήλικη») και κατήγγειλε ότι στις 20.10.2014 ενημερώθηκε από την κόρη της ότι σε διαφορετικές περιπτώσεις ο Κατηγορούμενος την κακοποίησε σεξουαλικά. Σύμφωνα με τη Μ.1 κατάγονται από τη Βουλγαρία και διαμένουν στην Κύπρο μαζί με το σύζυγο της (Μ.3) και τα δύο ανήλικα παιδιά τους, ένα αγόρι το οποίο γεννήθηκε στις 17.9.2002 και την ανήλικη η οποία γεννήθηκε στις 18.9.
2. Ζουν και εργάζονται στην Πάφο και τα παιδιά τους πηγαίνουν στην έκτη και πέμπτη τάξη Δημοτικού Σχολείου αντίστοιχα. Ο Κατηγορούμενος κατάγεται και αυτός από τη Βουλγαρία και τον γνώρισαν οικογενειακώς πριν από δυόμιση χρόνια περίπου και διέμενε στο Κολόσσι της Επαρχίας Λεμεσού. Λόγω της φιλίας που είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους τον καλούσαν πολλές φορές στο σπίτι τους στην Πάφο και του έκαναν τραπέζι, διανυχτέρευε στο σπίτι τους και του είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη. Στις 20.10.2014 και ώρα 07:00 το βράδυ ενώ η Μ.1 βρισκόταν στο σπίτι με την ανήλικη και ξεκίνησε να της μιλά σχετικά με την έμμηνο ρύση που έχουν τα κορίτσια η ανήλικη ήθελε να της πει κάτι αλλά δίσταζε. Στη συνέχεια όμως άρχισε να της λέει από μόνη της ότι ο θείος Mitko Mladenov δηλαδή ο Κατηγορούμενος, «την έγλειψε από κάτω». Όταν την ρώτησε τι εννοεί της ανέφερε ότι τη χαϊδεψε με τα χέρια του και την έγλειψε στα γεννητικά της όργανα «εκεί που κάμνει πισιά της». (Χρησιμοποιείται το κείμενο όπως ετέθη). Περαιτέρω η Μ.1 ανέφερε ότι κατ΄ αρχάς όταν ο Κατηγορούμενος διανυχτέρευε στο σπίτι τους του έστρωναν να κοιμηθεί στο σαλόνι και αργότερα όταν δέθηκαν περισσότερο και αναπτύχθηκε μεταξύ της οικογένειας μεγαλύτερη οικειότητα και εμπιστοσύνη τον έβαζαν να κοιμάται στο δωμάτιο των παιδιών για να τους λέει παραμύθια. Τα παιδιά, ο γιος και η κόρη της Μ.1 έμεναν σε ένα υπνοδωμάτιο και κοιμόντουσαν σε ξεχωριστά κρεβάτια. Όταν έμενε ο Κατηγορούμενος ένωναν τα δύο κρεβάτια και κοιμόντουσαν και οι τρεις στο ενωμένο κρεβάτι. Ο Κατηγορούμενος στη μια άκρη, η ανήλικη στη μέση και ο γιος τους στην άλλη άκρη. Οι γονείς ουδέποτε υποψιάστηκαν οτιδήποτε και γι΄ αυτό ο Κατηγορούμενος συνέχιζε να διανυχτερεύει στο σπίτι τους και να κοιμάται με τα παιδιά. Διανυχτέρευσε στο σπίτι τους μεταξύ άλλων ημερομηνιών την 1.1.2014, το βράδυ μεταξύ της 4/2 και 5/2/2014 και στις 20.4.
3. Στην οπτικογραφημένη κατάθεση που έδωσε η ανήλικη ανέφερε ότι όταν ο Κατηγορούμενος έμενε στο σπίτι τους και κοιμόταν στο κρεβάτι τους της έκανε κακό. Την έγλειφε εκεί που κάνει πισιά της, δηλαδή στα γεννητικά της όργανα, δεν της άρεσε και δεν άντεχε. Την άφηνε να κοιμηθεί αλλά αυτός δεν κοιμόταν και όταν αυτή κοιμόταν τη φιλούσε στα γεννητικά της όργανα και η μικρή ξυπνούσε. Ο αδελφός της που κοιμόταν δίπλα ποτέ δεν αντιλήφθηκε οτιδήποτε. Σύμφωνα με την ανήλικη ο Κατηγορούμενος χαϊδευε τα γεννητικά της όργανα, αυτή αντιδρούσε λέγοντας ότι δεν θέλει και ο τελευταίος επέμενε και της έλεγε ότι «δεν πειράζει». Όταν την έγλειφε στα γεννητικά της όργανα της κρατούσε τα πόδια, ο Κατηγορούμενος έβγαζε τα ρούχα του και η ανήλικη έβλεπε την «πουλλού του» δηλαδή το πέος του και το έβλεπε να είναι «προς τα πάνω» δηλαδή να έχει στύση. Ο Κατηγορούμενος έλεγε στη μικρή να πιάσει το πέος του και να το αγγίξει, στη συνέχεια της έλεγε παραμύθι, έπιανε το χέρι της και το έβαζε στο πέος του και ενώ της έλεγε παραμύθι οδηγούσε το χέρι της πάνω και κάτω στο πέος του και αυτός το απολάμβανε μέχρι που «η πουλλού του», δηλαδή το πέος του έπεφτε κάτω. Επίσης η ανήλικη ανέφερε ότι για να τον αποφύγει του έλεγε ότι ήθελε να πάει τουαλέτα και αυτός την ακολουθούσε και πήγαινε μαζί της ενώ αυτή του ζητούσε να βγει έξω. Η ανήλικη φοβόταν να τα πει στους γονείς της γιατί φοβόταν ότι θα της έκανε κακό ο Κατηγορούμενος να την πιάσει από τους γονείς της. Όλα τα ανωτέρω διαδραματίζονταν όταν όλοι κοιμόντουσαν. Η ανήλικη εξετάστηκε από την παιδοψυχίατρο Δρ Ελένη Δημοσθένους και τον ιατροδικαστή Σοφοκλή Σοφοκλέους. Ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι τα έξω γεννητικά όργανα της ανήλικης ελέγχονται φυσιολογικά και ο παρθενικός υμένας ήταν άθικτος. Η ανήλικη συνεχίζει να παρακολουθείται από την παιδοψυχίατρο και σύμφωνα με αυτήν η ανήλικη τυγχάνει υποστήριξης από την οικογένεια της. Οι γονείς της νιώθουν ενοχοποιημένοι για τη σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού τους από φίλο τους του οποίου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη και δεν κατάλαβαν ότι είναι παιδεραστής. Περαιτέρω αναφέρει ότι η ανήλικη είναι έξυπνη, καλή μαθήτρια, κάνει μπαλέτο και δεν θέλει να θυμάται αυτά που της έκανε ο Κατηγορούμενος. Φοβάται να περπατήσει μόνη της και να πάει από το σχολείο στο σπίτι της όπως έκανε και στο παρελθόν μήπως και κάποιος της κάνει κακό και τα βράδια βλέπει εφιάλτες. Σύμφωνα πάντα με την παιδοψυχίατρο θα συνεχίσει να την παρακολουθεί διότι αυτό που συνέβηκε στην ανήλικη είναι μια βαθιά τραυματική εμπειρία με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της μικρής. Ο Κατηγορούμενος όταν συνελήφθηκε παραδέχθηκε και ομολόγησε τις κατηγορίες και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών σε σχέση με τα ανωτέρω αδικήματα. Κατά το χρόνο που τελούσε υπό κράτηση στις 24.10.2014 η Μ.15 συνοδευόμενη από τους γονείς της Μ.12 και Μ.13 μετέβηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής όπου κατήγγειλαν ότι κατά το μήνα Αύγουστο του 2014 ενώ όλοι βρίσκονταν μαζί και με τον αδελφός της στο σπίτι του Κατηγορούμενου ο οποίος ήταν γείτονας και οικογενειακός τους φίλος και κάθονταν στη βεράντα της οικίας του Κατηγορουμένου, η Μ.15 μπήκε στο σαλόνι να χρησιμοποιήσει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Κατηγορούμενου, ο Κατηγορούμενος την ακολούθησε και αφού την πλησίασε έβαλε το χέρι του στην κοιλιά της χαϊδεύοντας την και κίνησε το χέρι του λίγο προς τα πάνω και λίγο προς τα κάτω. Η ίδια απομακρύνθηκε αμέσως. Η Μ.Κ.15 γεννήθηκε στις 22.10.
4. Λήφθηκε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο ο οποίος απάντησε «ότι έχω θα το πω στο Δικαστήριο» και δεν παραδέχθηκε ενοχή. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Καραμανής στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι τα γεγονότα είναι παραδεκτά όπως εξετέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή και ότι ο Κατηγορούμενος είχε στύση. Ως προς το θέμα της εκσπερμάτωσης υποδεικνύεται ότι αυτό δεν εσυνέβη. Η κα Ξενοφώντος ανέφερε ότι δεν διαφωνεί αν ο κ. Καραμανής συμφωνεί ότι η πράξη του Κατηγορουμένου είχε διάρκεια και το απολάμβανε ο Κατηγορούμενος. Ο κ. Καραμανής συμφώνησε. Περαιτέρω ανέφερε ότι τα αδικήματα διαπράχθησαν αυθόρμητα και χωρίς οποιαδήποτε παγίδευση, προμελέτη ή οποιοδήποτε προσχεδιασμό του Κατηγορουμένου και σε κάθε πράξη των αδικημάτων προηγήθηκε φαγοπότι και συγκεκριμένα στην τρίτη κατηγορία ήταν η γιορτή της Πρωτοχρονιάς, στην πέμπτη κατηγορία η γιορτή των γενεθλίων της μητέρας της ανήλικης και στην έβδομη κατηγορία η γιορτή του Πάσχα. Σε σχέση με την 26η κατηγορία υπήρξε και σε αυτή φαγοπότι στο σπίτι του για αποχαιρετιστήριο δείπνο ομοεθνή τους. Είναι η θέση του πως ο Κατηγορούμενος ότι έπραξε το έπραξε υπό την επήρεια αλκοόλ και μετά από αρκετή κατανάλωση ζιβανίας, κάτι που και οι γονείς της ανήλικης το θεώρησαν επικίνδυνο να οδηγήσει για τη Λεμεσό και τον έβαλαν να κοιμηθεί στο ίδιο στρώμα με τη δεκάχρονη κόρη τους. Χαρακτήρισε την πράξη αυτή των γονιών της ανήλικης ως ενδεικτική της χαλαρότητας που επικρατούσε λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ. Παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία όσον αφορά την κατανάλωση οινοπνεύματος αλλά και επί της ουσίας της υπόθεσης σε σχέση με τις αρμόζουσες ποινές. Τόνισε ότι η σχέση του Κατηγορούμενου με το θύμα δεν ήταν στο βαθμό επιρροής εμπιστοσύνης και εξουσίας ενός πατέρα ή πατριού, ο Κατηγορούμενος ήταν ένας φίλος της οικογένειας με γνωριμία λιγότερη των δύο χρόνων και είναι εισήγηση του ότι δεν δικαιολογείται η σημαντική απόκλιση από τις ενδεδειγμένες από τη νομολογία ποινές. Ζήτησε να ληφθεί υπόψη η άμεση παραδοχή και η απολογία του παρόλο που αντιλαμβάνεται πλήρως ότι η απολογία δεν μπορεί να επαναφέρει την κατάσταση και τη ψυχική ειρήνη των θυμάτων. Αντιλήφθηκε άμεσα το σφάλμα του και αμέσως μετά την αναφορά από τους γονείς του θύματος ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του. Συνεργάστηκε αμέσως με την Αστυνομία. Οι προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις του Κατηγορουμένου αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία υιοθετήθηκε από το δικηγόρο του. Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 48 ετών και κατάγεται από τη Βουλγαρία. Είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 20 ετών, το οποίο απέκτησε από το δεύτερο γάμο του και το οποίο βρίσκεται στη Βουλγαρία. Πριν τη σύλληψη του διέμενε στο Κολόσσι. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, η μητέρα του απεβίωσε και ο πατέρας του ζει σε χωριό της Βουλγαρίας. Ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία, είναι απόφοιτος πανεπιστημίου και απέκτησε πτυχίο του κλάδου γεωπονίας. Εργάστηκε στη Βουλγαρία ως γεωπόνος καθώς και ως δάσκαλος στο χωριό που διέμενε. Σε ηλικία 20 ετών τέλεσε τον πρώτο του γάμο ο οποίος διαλύθηκε μετά από πάροδο δύο χρόνων και σε ηλικία 27 ετών τέλεσε δεύτερο γάμο και απέκτησε το γιό του. Διατηρούσαν μαζί με τη σύζυγο του κατάστημα πώλησης ειδών ένδυσης καθώς και καφενείο. Ήρθε στην Κύπρο το 2006 για να εργαστεί και έκτοτε είναι σε διάσταση με τη δεύτερη σύζυγο του. Πριν τη σύλληψη του εργαζόταν στη Λεμεσό ως διανομέας σε εταιρεία σχολικών ειδών. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα πάσχει από καρδιακές αρρυθμίες και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Περιστασιακά όπως ο ίδιος ανέφερε κάνει καταχρήσεις αλκοόλ. Τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά με τη σοβαρότητα τους να αντικατοπτρίζεται στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή (βλ. Suilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα των κατηγοριών 3, 5 και 7 δηλαδή αυτό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού είναι 20ετής ποινή φυλάκισης και για το αδίκημα της κατηγορίας 26 δηλαδή αυτό της άσεμνης επίθεσης κατά γυναικός είναι 5ετής ποινή φυλάκισης. Ο βασικός σκοπός του Νόμου 87

(1)/2007 αλλά και του Νόμου 91(Ι)/2014 ο οποίος κατήργησε το Νόμο 87

(1)/2007 είναι ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας κατά τρόπο που να καλύπτει και να αντιμετωπίζει τις νέες μορφές με τις οποίες εμφανίζεται σήμερα το φαινόμενο της οργανωμένης σεξουαλικής εκμετάλλευσης και εμπορίας ανθρώπου. Η εμβέλεια του όμως καλύπτει και μεμονωμένες περιπτώσεις. Με άλλα λόγια η μέγιστη ποινή των 20 χρόνων που προβλέπεται στο Νόμο 87

(1)/2007 και τη δια βίου φυλάκιση που προβλέπεται στο Νόμο 91(Ι)/2014 (ο οποίος όμως στην κρινόμενη περίπτωση δεν εφαρμόζεται) αν και αποβλέπει κατά κύριο λόγο στην πάταξη της οργανωμένης σεξουαλικής εκμετάλλευσης και εμπορίας ανθρώπων αποβλέπει ταυτόχρονα και στην αυστηρότερη αντιμετώπιση μεμονωμένων περιπτώσεων σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων (βλ. Μάμας Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. σελ. 141, Μ.Θ. v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. σελ. 174 και Κ.Κ. v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 294 επιβλήθηκε και επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων στην κατηγορία της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκου και 3 χρόνων στην κατηγορία της άσεμνης επίθεσης. Η σεξουαλική παρενόχληση της ανήλικης άρχισε όταν ήταν 5 ετών και συνεχίστηκε για μερικά χρόνια με αποκορύφωμα την προσπάθεια πρωκτικής επαφής ανεπιτυχώς. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Μ.Ι., Ποινική Έφεση 174/2010, ημερ. 19.9.2011, επικυρώθηκε, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Σε αυτή την υπόθεση ο εφεσίβλητος κατηγορείτο ότι σε άγνωστη ημερομηνία εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά την ανήλικη θυγατέρα του ηλικίας 4 ετών. Στην υπόθεση Γιάννης Κέρκης v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. σελ. 433, επικυρώθηκαν διαδοχικές ποινές φυλάκισης 2,5 ετών και 18 μηνών για τα αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων, άσεμνης επίθεσης εναντίον κοριτσιού και άσεμνης επίθεσης εναντίον αγοριού. Λήφθηκε υπόψη η άμεση παραδοχή και η συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 22 ετών και πρόσωπο με περιορισμένη νοητική ικανότητα. Η παραδοχή του κατηγορούμενου για τα αδικήματα των κατηγοριών 3, 5 και 7 ήταν άμεση τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο και συνεργάσθηκε με την Αστυνομία και υπέδειξε τις σκηνές. Παρά την αρχική σιωπή του και μη παραδοχή του αδικήματος της κατηγορίας 26 στην Αστυνομία ενώπιον του Δικαστηρίου η παραδοχή του ήταν άμεση. Η παραδοχή σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις απαλλάσσει το θύμα από του να αναβιώσει την κακή εμπειρία μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και την επανάληψη των γεγονότων τα οποία έχουν προξενήσει σε αυτό τραυματικές εμπειρίες. Συνεπώς η παραδοχή του Κατηγορουμένου λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Επίσης υπόψη λαμβάνονται από το Δικαστήριο το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου και οι προσωπικές του συνθήκες. Δεν παραγνωρίζουμε όμως την αρχή πως σε υποθέσεις όπου η ανάγκη για αποτροπή προκύπτει επιτακτικά και έντονα οι μετριαστικοί παράγοντες δεν μπορούν να δράσουν στο μέγεθος που να εξουδετερώνουν τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Χωρίς βέβαια να χάνουν τη σημασία τους επενεργούν ως προς το εύρος και όχι ως προς το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Τονίζουμε πως το κυριότερο ελαφρυντικό του κατηγορούμενου στην κρινόμενη περίπτωση, αποτελεί η άμεση παραδοχή του τόσο ενώπιον των Διωκτικών Αρχών όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν παραγνωρίζουμε βέβαια το γεγονός της αυξητικής τάσης τέτοιας φύσεως αδικημάτων, και ότι η ανησυχία του Νομοθέτη γι΄ αυτά οδήγησε στην αύξηση των ποινών από 20 χρόνια στην ισόβια φυλάκιση. Ούτε παραγνωρίζουμε πως η συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν αρκέστηκε σε μια περίπτωση αλλά ήταν συνεχής και ενδεχομένως να παρατείνετο, εάν το θύμα παρέμενε σιωπηλό. Ενδεικτική της φύσης και τάσης του κατηγορούμενου είναι πως μόλις του δόθηκε η ευκαιρία προσπάθησε να εκμεταλλευθεί σεξουαλικά, ευτυχώς ανεπιτυχώς, και άλλο ανήλικο κοριτσάκι. Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω εκτέθησαν, τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και χωρίς να παραγνωρίζουμε τους ανωτέρω μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι αναφέρθηκαν, κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Με γνώμονα όλες τις πιο πάνω παραμέτρους και αφού λάβαμε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές. Στις κατηγορίες 3, 5 και 7 ποινή φυλάκισης 5 ετών σε κάθε μια από αυτή. Στην κατηγορία 26 ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν και ο χρόνος κράτησης του Κατηγορουμένου να συνυπολογιστεί. (Υπ.) ................ Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο