Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. STEVEN RUSSEL HALKET κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5551/14, 12/12/2014

(1)Ένα ρολόι μάρκας «ROTARY»

(2)Ένα ζευγάρι ασημένια σκουλαρίκια

(3)Ένα περιδέραιο-κολιέ λαιμού με πέτρες

(4)Μια φωτογραφική μηχανή μάρκας «Panasonic» με συριακό αριθμό FD7GB01888R μαζί με τη θήκη της

(5)Κυάλια μάρκας «PRAKTICA» μαζί με τη θήκη τους μαύρου χρώματος

(6)Ένα ρολόι χρώματος κόκκινου μάρκας «IDENTITY»

(7)Ένα ρολόι χρώματος ασημί μάρκας «VAN»

(8)Ένα ρολόι χρώματος μαύρου μάρκας «STORM»

(9)Μια καδένα ποδιού

(10)Ένα κόσμημα λαιμού σε σχήμα καρδιάς και

(11)Ένα ζεύγος σκουλαρίκια. Αμέσως ο Μ-2 τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο και ο οδηγός του οχήματος απάντησε «I bought them with Carol today at the harbour for 15 euros» ενώ ο κατηγορούμενος απάντησε: «I bought them with Steven today at the harbour». Περαιτέρω, εντός της προαναφερόμενης αθλητικής τσάντας εντοπίστηκαν τα εξής αντικείμενα που αφορούν την διάρρηξη και κλοπή της έπαυλης με την ονομασία VILLA MERMAID (κατηγορίες 6 και 7): - Μια ροζ φωτογραφική μάρκας «SONY» με συριακό αριθμό 7692461 μοντέλο Α330 - Μια φωτογραφική μάρκας «SAMSUNG» μαζί με τη θήκη της με συριακό αριθμό Α3AMC9OSB024871 Στη συνέχεια και ώρα 2145 και 2146 αντίστοιχα ο Μ-2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο και το άλλο άτομο για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και αφού τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στο Νόμο αυτοί δεν έδωσαν καμιά απάντηση. Από έλεγχο που έγινε στη προαναφερόμενη φωτογραφική μηχανή μάρκας «Panasonic» που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου και του άλλου προσώπου εντοπίστηκαν φωτογραφίες που απεικόνιζαν μια έπαυλη με την ονομασία «EFI STONE HOUSE», η οποία βρίσκεται στο χωριό Αργάκα. Μέλος της αστυνομίας που μετέβηκε στην πιο πάνω έπαυλη αλλά και από εξετάσεις που διενήργησε διαπίστωσε ότι σε αυτή διαμένει ο Μ-1. Ακολούθως ο Μ-1 κλήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλυς Χρυσοχούς όπου η ώρα 1030 ο Λοχ.50 Ι. Αγαθοκλέους (Μ-5) του υπέδειξε τη φωτογραφική μηχανή μάρκας «Panasonic» και αμέσως ο Μ-1 την αναγνώρισε ως δική του ενώ από έλεγχο που διενήργησε σε αυτή εντόπισε φωτογραφίες που απεικονίζουν τόσο τον ίδιο όσο και τη σύζυγο του. Επίσης ο Μ-1 αναγνώρισε την πιο κάτω περιουσία ως δική του:

(1)Ένα ρολόι μάρκας «ROTARY»

(2)Ένα ζευγάρι ασημένια σκουλαρίκια

(3)Ένα περιδέραιο-κολιέ λαιμού με πέτρες και

(4)Κιάλια μάρκας «PRAKTICA» μαζί με τη θήκη τους μαύρου χρώματος. Αργότερα και μεταξύ των ωρών 1230-1300 λήφθηκε γραπτή κατάθεση από τον Μ-1 στην οποία κατάγγειλε ότι μεταξύ των ωρών 1130-1600 της 22.06.14 άγνωστος (οι) διέρρηξαν την έπαυλη στην οποία διαμένει στην Αργάκα με την ονομασία «EFI STONE HOUSE», παραβιάζοντας με φυσική βία το αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας και έκλεψαν από αυτή τα ακόλουθα:

(1)Ένα ρολόι μάρκας «ROTARY» αξίας €250

(2)Ένα ζευγάρι ασημένια σκουλαρίκια αξίας €50

(3)Ένα περιδέραιο-κολιέ λαιμού με πέτρες αξίας €50

(4)Μια φωτογραφική μηχανή μάρκας «Panasonic» με συριακό αριθμό FD7GB01888R μαζί με τη θήκη της αξίας €120

(5)Κυάλια μάρκας «PRAKTICA» μαζί με τη θήκη τους μαύρου χρώματος άγνωστης αξίας

(6)Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας «LG» αξίας €80

(7)Μια χρυσή καδένα με μενταγιόν αξίας €

1. Η δε συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας ανέρχεται στα €1.150,
2. Στις 24,.06.14 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε με δικαστικό ένταλμα σύλληψης για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξης και κλοπής της έπαυλης "Efi Stone House" αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 22.06.
3. Στις 26.06.14 και ώρα 1135 στα κρατητήρια της ΑΔΕ Πάφου ο Αστ.1574 Κ. Αντωνίου (Μ-4) συνέλαβε με δικαστικό ένταλμα σύλληψης τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της

(1)Συνωμοσίας προς Διάπραξη Κακουργήματος και

(2)Τρεις Διαρρήξεις Κατοικιών και Κλοπές, τα οποία διαπράχθηκαν στις 16.06.14 στην έπαυλη με την ονομασία «EFI STONE HOUSE» που βρίσκεται στην Αργάκα, στις 12.06.14 και μεταξύ των ωρών 1300-1500 στην έπαυλη με την ονομασία CORALIA VILLA-VILLA OYRANIA στη Λεωφ. Θαλασσινών Σπηλιών Αρ.10-12 στην Πέγεια και στις 18.06.14 και μεταξύ των ωρών 1200-1730 στην έπαυλη με την ονομασία VILLA MERMAID στην οδό Σκαλουπιών Αρ.7 στην Πέγεια. Του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε: «I want to apologise from the people I stole from and I am sorry». Στις 24.06.14 και μεταξύ των ωρών 1600-1645 στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλυς Χρυσοχούς ο Μ-6 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο, στην οποία παραδέχθηκε ότι μαζί με άλλα 2 πρόσωπα μετέβηκαν στην Αργάκα όπου συμφώνησαν να διαρρήξουν την έπαυλη του Μ-

1. Επίσης παραδέχθηκε ότι στη συνέχεια μαζί με άλλο πρόσωπο διέρρηξαν την πιο πάνω έπαυλη ενώ το δεύτερο άτομο τους ανέμενε στο αυτοκίνητο. Στη συνέχεια μεταξύ των ωρών 1955-2017 ο κατηγορούμενος μετά από δική του επιθυμία, υπέδειξε στον Μ-6 την έπαυλη του Μ-1 καθώς επίσης και το παράθυρο το οποίο παραβίασε για να εισέλθει σε αυτή. Επιπλέον την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1140-1150 ο κατηγορούμενος, μετά από δική του επιθυμία, υπέδειξε στον αστυφύλακα 1574 την έπαυλη του Μ-8 καθώς επίσης και τα σημεία που παραβίασαν για να πετύχουν είσοδο-έξοδο στην κατοικία. Ακολούθως την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1350-1500 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο αστυφύλακας 1574 (Μ-4) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία παραδέχθηκε ότι μαζί με άλλο πρόσωπο διέρρηξαν την έπαυλη του Μ-8 και έκλεψαν από αυτήν χρήματα και διάφορα άλλα αντικείμενα. Επίσης παραδέχθηκε ότι κατά τη διάπραξη της διάρρηξης άλλο πρόσωπο τους ανέμενε στο αυτοκίνητο. Ακόμη στις 26.06.14 και μεταξύ των ωρών 1015-1040 ο κατηγορούμενος, μετά από δική του επιθυμία, υπέδειξε στον Μ-4 την έπαυλη του Μ-9 καθώς επίσης και τα σημεία που παραβίασαν για να πετύχουν είσοδο-έξοδο στην κατοικία. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1350-1500 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Αστ.1574 (Μ-4) πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία παραδέχθηκε ότι μαζί με άλλο πρόσωπο διέρρηξαν την έπαυλη του παραπονούμενου και έκλεψαν από αυτήν χρήματα και διάφορα άλλα αντικείμενα. Επίσης παραδέχθηκε ότι κατά τη διάπραξη της διάρρηξης άλλο πρόσωπο τους ανέμενε στο αυτοκίνητο. Στο στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης για τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2 και 3 και μετά από καταθέσεις που δόθηκαν και υποδείξεις σκηνών που έγιναν από τον κατηγορούμενο είχε λεχθεί ότι η ίδια έπαυλη με την ονομασία "Efi Stone House" την είχαν διαρρήξει και μία εβδομάδα προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 18.06.
2. Από αυτή έκλεψαν διάφορα χρυσαφικά άγνωστης αξίας. Μετά από εξετάσεις που έκανε η αστυνομία εντοπίστηκαν μια καδένα με ένα αστέρι, μία καδένα με τρεις κύκλους και ένα ζεύγος σκουλαρίκια, περιουσία του Α. Seerey. Ο κατηγορούμενος έδωσε 3 ανακριτικές καταθέσεις στις 24.06.14, 25.06.14 και 26.06.14 μέσα από τις οποίες παραδέχεται τη διάπραξη όλων των αδικημάτων του κατηγορητηρίου. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος προέβηκε σε 3 υποδείξεις σκηνών και συγκεκριμένα στις 24.06.14 και σε 2 διαφορετικές χρονικές στιγμές στις 26.06.14 σε μέλη της αστυνομίας. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σε σχέση με την κλοπιμαία περιουσία η κυρία Παπαλαζάρου ανάφερε ότι αυτή που αφορούσε την έπαυλη για την οποία γίνεται αναφορά στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας επιστράφηκε όλη όπως μια ροζ φωτογραφική μάρκας «SONY» με συριακό αριθμό 7692461 μοντέλο Α330, μια φωτογραφική μάρκας «SAMSUNG» μαζί με τη θήκη της με συριακό αριθμό Α3AMC9OSB024871, μια καδένα με ένα αστέρι, μια καδένα με τρεις κύκλους και δύο ζευγάρια σκουλαρίκια που σχετίζεται με την έπαυλη των λεπτομερειών της δωδέκατης κατηγορίας, ενώ κανένα από τα άλλα αντικείμενα που κλάπηκαν στις υπόλοιπες επαύλεις επιστράφηκε στον ιδιοκτήτη της. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, πράγμα που έγινε. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 17 ετών, το μεγαλύτερο από τα δύο παιδιά της οικογένειας του και μαθητής Τεχνικής Σχολής. Διαμένει μαζί με την οικογένεια του σε ιδιόκτητη κατοικία στα Κονιά. Οι γονείς του κατάγονται από την Αγγλία και το έτος 2005 μετανάστευσαν στην Κύπρο με σκοπό να προσφέρουν στα παιδιά τους μια ποιοτικότερη ζωή. Σχετικά με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, ο κατηγορούμενος αισθάνεται άγχος και ανησυχεί για το μέλλον του. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, αφού είπε ότι ο πελάτης του απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του και ότι αντιλήφθηκε όταν του εξηγήθηκε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η άμεση παραδοχή του στην αστυνομία, η πλήρης συνεργασία του με την αστυνομία αλλά και η παραδοχή του στην αστυνομία δείχνει έμπρακτη μεταμέλεια από μέρους του κατηγορουμένου. Είναι η θέση του κυρίου Σιαηλή ότι η έμπρακτη μεταμέλεια του πελάτη του ενισχύεται από την απόφαση του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στην υπόθεση αυτή εναντίων των άλλων συγκατηγορουμένων του. Ερχόμενος στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο εν λόγω συνήγορος ανάφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο κατηγορούμενος ήταν μαθητής της Β' Τάξης στην Τεχνική Σχολή Πάφου. Όπως ο συνήγορος υπεράσπισης είπε, άλλο άτομο μεγαλύτερο και ενήλικας που ήταν ο ιθύνων νους των διαρρήξεων και κλοπών της παρούσας υπόθεσης προσέγγισε τον κατηγορούμενο και άλλο πρόσωπο του οποίους κατάφερε να παρασύρει για 2-3 μήνες στον εφιάλτη των ναρκωτικών. Εξηγώντας το σχέδιο του εγκεφάλου της παρούσας υπόθεσης, ο κύριος Σιαηλής ανάφερε ότι αρχικά τους πωλούσε δωρεάν ναρκωτικά. Στη συνέχεια όμως τους πρότεινε ότι θα μπορούσαν να εξασφαλίζουν τη δόση τους στην κάνναβη δωρεάν και παράλληλα να κερδίζουν δικά τους χρήματα εάν τον βοηθούσαν να διαρρήξουν και να κλέβουν διάφορα αντικείμενα από επαύλεις αλλοδαπών που απουσίαζαν στο εξωτερικό. Μάλιστα για να τους δελεάσει περισσότερο ο εγκέφαλος της υπόθεσης έδωσε στον κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των €700,00 και στο άλλο πρόσωπο το χρηματικό ποσό των €600,
3. Θέτοντας σε εφαρμογή το παράνομο σχέδιο ο εγκέφαλος της υπόθεσης τους μετέφερε στις προαναφερόμενες επαύλεις και παρέμενε στο όχημα τη στιγμή που ο κατηγορούμενος και το άλλο άτομο προχωρούσαν στις διαρρήξεις και κλοπές από αυτές. Στη συνέχεια παρέδιδαν την κλοπιμαία περιουσία στον εγκέφαλο, ο οποίος και επωφελήθηκε από αυτή. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση κλοπής περιουσίας από την έπαυλη με την ονομασία 'Efi Stone House' που ο εγκέφαλος άφησε τα κλοπιμαία αντικείμενα στον κατηγορούμενο και το άλλο άτομο, τα οποία και επιστράφηκαν στον ιδιοκτήτη τους. Όσον αφορά τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ο συνήγορος υπεράσπισης ουσιαστικά υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Τέλος ο κύριος Σιαηλής ανάφερε ότι η αλλαγή της στάσης του κατηγορουμένου επέφερε αποκατάσταση των σχέσεων του κατηγορουμένου με τους γονείς του με την οικογένεια αυτή πλέον να εμφανίζεται ενωμένη. Στη βάση αυτών ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του η παρούσα περίπτωση είναι από αυτές που το σύνολο των περιστάσεων δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά, γεγονός που αναγνώρισε ευθέως ο ευπαίδευτος συνήγορο υπεράσπισης. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Δεσπόζουσα θέση σοβαρότητας κατέχουν τα αδικήματα των διαρρήξεων επαύλεων και της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, χωρίς να υποτιμάται ή να υποβαθμίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων των κλοπών και της παράνομης κατοχής περιουσίας που επίσης τα χαρακτηρίζει. Συγκεκριμένα, το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας τιμωρείται δυνάμει των άρθρων 294 και 292 Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αν όμως η διάρρηξη κατοικίας διαπραχτεί την νύχτα, που εδώ δεν οποιαδήποτε περίπτωση από την παρούσα υπόθεση, τότε ο υπαίτιος, σύμφωνα με το άρθρο 292 του Κεφ.154, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Το ίδιο ύψος ποινής επισύρει, δυνάμει του άρθρου 371 του Κεφ.154, το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Το δε αδίκημα της κλοπής επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 262 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 3 ετών ενώ η διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας τιμωρείται, με βάση το άρθρο 309 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα θεωρούνται σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων της διάρρηξης, κλοπής καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Εξίσου όμως ανησυχητικό και συνάμα θλιβερό είναι το γεγονός ότι σημειώνεται αυξητική τάση κρουσμάτων διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων και ειδικότερα στην Πάφο από άτομα πολύ νεαρής ηλικίας. Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158 ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών παραδέχτηκε ενοχή σε 19 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας, στις περισσότερες από τις οποίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς και κλοπές. Λήφθηκαν υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν ακόμη με 4 προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο τονίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων και ειδικότερα των νυχτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Επιπλέον, στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που το πρωτόδικο δικαστήριο επέβαλε σε άτομο του οποίου η εγκληματική συμπεριφορά συνοψίστηκε σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές, ήτοι 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Μετρητά που δεν βρέθηκαν ανέρχονταν σε £860,50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε αξίας £960,00. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 που αφορούσε υπόθεση διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στην οποία λήφθηκαν υπόψη άλλες 10 παρόμοιες υποθέσεις όπου μέρος των κλαπέντων επιστράφηκε με τον εφεσείοντα να έχει 6 προηγούμενες καταδίκες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών που επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485 που αφορούσε διάρρηξη κατοικίας με συνολικό ποσό κλαπέντων αντικειμένων ανερχόμενο σε £2.795,00 από το οποίο επιστράφηκε ποσό £760,00 με τον εφεσείοντα να βαρύνεται με 5 προηγούμενες καταδίκες και στην οποία υπόθεση λήφθηκαν υπόψη 10 παρόμοιες υποθέσεις όπως και μία άλλη που αφορούσε κλοπή οχήματος £1.000,00 που καταστράφηκε ενώ βρισκόταν στην κατοχή του εφεσείοντος, επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση η οποία δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην δε πρόσφατη υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, σε διάστημα 11 ημερών και ειδικότερα από 12.06.14 μέχρι 23.06.14 ο κατηγορούμενος προέβηκε στη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης και συνολικά ανέρχονται σε 4 διαφορετικές διαρρήξεις επαύλεων και κλοπές από αυτές και μία περίπτωση παράνομης κατοχής περιουσίας. Σαφώς ο κατηγορούμενος επέδειξε συστηματική, σύνθετη και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος προέβηκε στη διάπραξη των σοβαρών αδικημάτων χωρίς ίχνος αναστολής ή δισταγμού είναι επιβαρυντικός παράγοντας για τον ίδιο. Ο αριθμός των διαρρήξεων και κλοπών που διαπράχτηκαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δια της χρήσης φυσικής βίας, αιχμηρού αντικειμένου, καθώς και η χρήση οχήματος για μετάβαση του στους χώρους των διαρρήξεων και κλοπών είναι επιπρόσθετα γεγονότα που δείχνουν το μέγεθος του θράσους και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει τις παράνομες επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε και ο κατηγορούμενος. Δεν παραγνωρίζεται επίσης η μεγάλη ποσότητα και μεγάλη ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε ταλαιπωρία και αντίστοιχη ζημιά στους ιδιοκτήτες της, στοιχεία που σε σχέση με την κλοπιμαία περιουσία που ουδέποτε επιστράφηκε παρέμειναν μόνιμα, με τον κατηγορούμενο να ευθύνεται για τη συμμετοχή του στις παράνομες δραστηριότητες όπως βέβαια και τα υπόλοιπα μέλη που αποτελούσαν της ομάδα επιχείρησης. Περαιτέρω, δεν αγνοώ το γεγονός ότι η επαναλαμβανόμενη και σύνθετη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελίες των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από έρευνες και πληροφορίες που συνέλλεξαν. Επιπλέον, μελέτη των γεγονότων και συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων φανερώνουν την εκπόνηση και εκτέλεση οργανωμένου σχεδίου δράσης από μέρους της ομάδας επιχείρησης, μέλος της οποίας ήταν και ο κατηγορούμενος, ο οποίος και συμμετείχε στην παράνομη δράση της, πράγμα που επιβαρύνει τη θέση του. Συγκεκριμένα, η χρήση αιχμηρών αντικειμένων για παραβίαση των επαύλεων, η χρήση οχήματος για μεταφορά των ιδίων αλλά και της κλοπιμαίας περιουσίας, η παραμονή του εγκεφάλου στο όχημα προφανώς για παρακολούθηση και κάλυψη, η εκτέλεση των διαρρήξεων και κλοπών από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια άλλου ατόμου καθώς και η επιλογή κατοικιών των οποίων οι ιδιοκτήτες τους ήταν αλλοδαποί και κατά το χρόνο της παράνομης δράσης αυτοί απουσίαζαν στο εξωτερικό, δείχνει ακριβώς ένα επιμελή σχεδιασμένο τρόπο δράσης μέσω μιας καλά οργανωμένης ομάδας, της οποίας μέλος ήταν και ο κατηγορούμενος. Ταυτόχρονα αποκαλύπτουν την εκπόνηση και προσεκτική εκτέλεση οργανωμένων και σχεδιασμένων επιχειρήσεων. Όλα αυτά είναι στοιχεία επιβαρυντικά για τον κατηγορούμενο, τα οποία και λαμβάνονται υπόψη. Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία όλης της αξιόποινης συμπεριφοράς του βοηθώντας έτσι στην εξιχνίαση των υποθέσεων. (β) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (δ) Την απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια του συνηγόρου του. (ε) Την ετοιμότητα του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στην υπόθεση αυτή. (στ) Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου αφού όταν διέπραξε τα αδικήματα ήταν ηλικίας 17 ετών. (ζ) Την έμπρακτη μεταμέλεια του, όπως αυτή φαίνεται από την ομολογία των αξιόποινων πράξεων του στην αστυνομία, την συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές υποβοηθώντας στην εξιχνίαση υποθέσεων και την μετέπειτα παραδοχή του στο Δικαστήριο. (η) Η επιστροφή μέρους της κλοπιμαίας περιουσίας και συγκεκριμένα όλων των κλοπιμαίων αντικειμένων αξίας €1.150,00 που σχετίζονται με την έπαυλη για την οποία γίνεται αναφορά στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας που ήταν και η μόνη τέτοια περιουσία που περιήλθε στην κατοχή του, χωρίς έτσι να προσποριστεί οποιοδήποτε οικονομικό ή άλλου είδους όφελος. (θ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αναφέρθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα το ότι: · Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε δυσκολίες προσαρμογής στο σχολείο. · Οι γονείς του κατάγονται από την Αγγλία και το έτος 2005 μετανάστευσαν στην Κύπρο. · Ο κατηγορούμενος αισθάνεται άγχος και ανησυχεί για το μέλλον του. Ερχόμενος στις συνθήκες διάπραξης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι παρόλο ότι ο κατηγορούμενος συμμετείχε ως μέλος μιας οργανωμένης ομάδας, η οποία υλοποίησε ένα καλά εκπονημένο σχέδιο, εντούτοις δεν ήταν ο εγκέφαλος της επιχείρησης αλλά απλά ένα εκτελεστικό πιόνι που άλλο άτομο ως ιθύνων νους επιστράτευσε δελεάζοντας τον μέσω αρχικά της δωρεάν παροχής ναρκωτικών και στη συνέχεια υποσχόμενος συνέχιση δωρεάν δόσης κάνναβης αλλά και χρήματα. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον εν λόγω κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 9 μηνών 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 9 μηνών 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 9 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 9 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα σε ηλικία 17 ετών. Αυτή είναι μια ηλικία κρίσιμη που ένας νέος εύκολα παρασύρεται στο δρόμο της παρανομίας είτε από αντίδραση και εγωισμό είτε από φαινομενικό ενθουσιασμό. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος ήταν ένας έφηβος που αντιμετώπιζε προβλήματα προσαρμογής στο σχολείο όπου φοιτά. Η εμφάνιση του μεσήλικα εγκεφάλου της υπόθεσης, ο οποίος προσέγγισε τον κατηγορούμενο και εκμεταλλευόμενος την ανωριμότητα αλλά και το ριψοκίνδυνο που χαρακτηρίζει το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου τον παράσυρε στα ναρκωτικά δίδοντας του δωρεάν κάνναβη. Με αυτόν τον τρόπο που ουσιαστικά τον αιχμαλώτισε στην χρήση ναρκωτικών και παράλληλα δελεάζοντας τον όχι μόνο ότι η δωρεάν παροχή ναρκωτικών θα συνέχιζε αλλά ότι θα κέρδιζε και χρήματα, ο εγκέφαλος της υπόθεσης επιστράτευσε τον κατηγορούμενο που μπορεί να ήταν μέλος της παράνομης ομάδας αλλά ουσιαστικά ενεργούσε ως πιόνι του ιθύνοντα νου της υπόθεσης αυτής προς εξυπηρέτηση των παράνομων σκοπών του. Αυτά που έπραξε ήταν κάτω από τις οδηγίες του εγκεφάλου προς τον οποίον παρέδωσε μαζί με άλλο άτομο όλα τα κλοπιμαία αντικείμενα των επαύλεων, με εξαίρεση την κλοπιμαία περιουσία της έπαυλης για την οποία γίνεται αναφορά στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας. Σε σχέση με αυτή σημειώνεται ότι επιστράφηκε ολόκληρη στον ιδιοκτήτη της. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι η υπόλοιπη περιουσία που δεν επιστράφηκε παραδόθηκε στον εγκέφαλο της υπόθεσης αλλά και το ότι τελικά ο ιθύνον νους δεν φαίνεται να έδωσε οποιαδήποτε χρήματα στον κατηγορούμενο ως αρχικά είχε υποσχεθεί, φανερώνει ότι ο κατηγορούμενος μέσα από τις παράνομες ενέργειες του δεν απέκτησε οικονομικό όφελος ή να έχει επωφεληθεί από την κλοπιμαία περιουσία. Παράλληλα ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Μετά τη διάπραξη των αδικημάτων ο κατηγορούμενος ομολόγησε χωρίς περιστροφές την αξιόποινη συμπεριφορά του στην αστυνομία. Περαιτέρω χωρίς δεύτερη σκέψη έδωσε τρεις καταθέσεις μέσα από τις οποίες παραδέκτηκε τη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου και υπέδειξε σε μέλη της αστυνομίας τις σκηνές των διαρρήξεων και κλοπών από τις επαύλεις του κατηγορητηρίου. Συνεργάστηκε με τις ανακριτικές αρχές βοηθώντας έτσι στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Ακολούθως ο κατηγορούμενος προέβηκε στο Δικαστήριο αμέσως σε παραδοχή όλων των κατηγοριών που τον αφορούσαν ενώ επιπλέον εκδήλωσε επιθυμία να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης εναντίον των υπολοίπων συγκατηγορουμένων του. Όλα αυτά δείχνουν μια εκ των υστέρων θετική διαγωγή από μέρους του κατηγορουμένου, η οποία συνοδεύεται από έμπρακτη μεταμέλεια, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος βρίσκεται προς το τέλος της φοίτησης του από την Τεχνική Σχολή. Η αποφασιστικότητα του να αφήσει στο παρελθόν την μικρή διάρκειας παράνομη δράση του υπό τις συνθήκες που έχουν περιγραφεί πιο πάνω και η αποκατάσταση των σχέσεων του με την οικογένεια του, του επιτρέπει να ελπίζει σε μία δεύτερη ευκαιρία με σκοπό να κτίσει τη ζωή του. Συνεπώς, στη βάση των προαναφερόμενων περιστατικών και δεδομένων και κατόπιν βαθύτατου προβληματισμού, θεωρώ ότι συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις που κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ανασταλούν για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Έπεται ότι το αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης εγκρίνεται. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης). Έξοδα μεταφραστή €146,00 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή -Παράνομη Κατοχή Περιουσίας/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο