Διευθυντής του Τμήματος Δασών ν. Χριστόδουλου Περικλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17377/12, 30/12/2014

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος παρουσιαζόταν αυτοπροσώπως, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τον ΜΚ1 και τον κατηγορούμενο 1. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ σε εκείνα τα μέρη της τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Ο ΜΚ1 στην κυρίως εξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εργάζεται ως δασικός λειτουργός στο Τμήμα Δασών. Στις 16.3.12 περί ώρα 14.20 ενημερώθηκε τηλεφωνικά από το Δασικό Λειτουργό Ά Τάξης Αναστάσιο Ξενοφώντος ότι κοντά στο εστιατόριο της Πέτρας του Ρωμιού (στο εξής το «εστιατόριο») υπήρχε κοπάδι με ζώα. Το εστιατόριο βρίσκεται εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου με την ονομασία «Πέτρα του Ρωμιού» (στο εξής «Εθνικό Δασικό Πάρκο») και αποτελεί μέρος του Κρατικού Δάσους Ραντί. Ο ΜΚ1 μαζί με άλλα πρόσωπα κατευθύνθηκαν στην περιοχή όπου και εντόπισαν κοπάδι αποτελούμενο από 150 περίπου ζώα να βόσκει ανεπιτήρητο κοντά στο εστιατόριο. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι προτού αναχωρήσει από το Δασικό Σταθμό για να μεταβεί στο Εθνικό Δασικό Πάρκο, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Αστυνομικό Σταθμό Κουκλιών και ζήτησε να μεταβεί στην περιοχή και ένας αστυφύλακας. Λόγω ωστόσο κάποιου επείγοντος περιστατικού δεν υπήρχε αστυφύλακας διαθέσιμος. Όταν έφθασε στο εστιατόριο με τα υπόλοιπα πρόσωπα που τον συνόδευαν συνέλαβαν ένα ζώο, αίγια συγκεκριμένα, και σημείωσε τους αριθμούς που αναγράφονταν στα ενώτια που ήταν τοποθετημένα στα αυτιά του ζώου. Ακολούθως, το ζώο αφέθηκε ελεύθερο και ενώθηκε με το υπόλοιπο κοπάδι το οποίο κατευθύνθηκε προς κάποια μάντρα. Παρακολούθησε την κίνηση του κοπαδιού με το συνάδελφο του Κωνσταντίνο Θεμιστοκλέους και παρατήρησε ότι όταν το κοπάδι έφθασε στην εν λόγω μάντρα εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος άνοιξε την πόρτα και εισήλθε το κοπάδι εντός της μάντρας. Σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο ΜΚ1 απάντησε ότι στο δασικό πάρκο δεν υπάρχει περίφραξη. Περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήρια 3 και 4 την επιστολή ημερομηνίας 19.3.12 που στάληκε στον Κτηνιατρικό Λειτουργό Αυδήμου και με την οποία ζητείτο όπως ενημερωθούν για τον ιδιοκτήτη του ζώου που συνέλαβαν και έφερε στο κίτρινο ενώτιο τον αριθμό CY236080459 και στο ροζ ενώτιο τον αριθμό CY241846700 και την επιστολή ημερομηνίας 20.3.12 του εν λόγω Κτηνιατρικού λειτουργού αντίστοιχα. Με την επιστολή ημερομηνίας 20.3.12 (Τεκμήριο 4) πληροφορηθήκαν ότι το ζώο με τους πιο πάνω αναφερόμενους αριθμούς ανήκει στον κατηγορούμενο 1, τον πρώην κατηγορούμενο 2 και κάποιο Ευάγγελο Λατζουράκη. Κατά την αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο 1, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν τον ειδοποίησε όταν εντόπισαν το κοπάδι πλησίον του εστιατορίου διότι δεν γνώριζε κατά τον χρόνο εκείνο σε ποιον ανήκε το κοπάδι. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι όταν μετέβη στη μάντρα με τον συνάδελφο του Κωνσταντίνο Θεμιστοκλέους και τον Δασικό Λειτουργό Ά Τάξης Αναστάσιο Ξενοφώντος ενημέρωσε τον κατηγορούμενο 1 ότι θα καταγγελθεί και ο τελευταίος απάντησε εντάξει και αποχώρησε. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε τις υποβολές του κατηγορούμενου 1 πως δεν τον είδε να βρίσκεται στη μάντρα και ότι δεν του ανέφερε οτιδήποτε. Ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του από τον πρώην κατηγορούμενο 2 ανέφερε ότι η μάντρα στην οποία είδε το κοπάδι να εισέρχεται βρίσκεται εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί. Σε σχετικές ερωτήσεις του πρώην κατηγορούμενου 2 απάντησε ότι το Εθνικό Δασικό Πάρκο δεν είναι περιφραγμένο, παρά μόνο ένα μικρό κομμάτι γύρω από τη μάντρα του κατηγορούμενου 1. Στην υποβολή του πρώην κατηγορούμενου 2 ότι υπάρχει περίφραξη η οποία τέθηκε ειδικά για τη μάντρα που διατηρεί ο κατηγορούμενος 1, ο ΜΚ1 απάντησε ότι μόνο ένα μέρος γύρω από τη μάντρα του κατηγορούμενου 1 είναι περιφραγμένο. Αναφορικά με τα ενώτια του ζώου που συνελήφθη, ο ΜΚ1 είπε ότι ο ίδιος φωτογράφισε το ζώο, καθώς επίσης το ροζ και κίτρινο ενώτιο και σημείωσε τους αριθμούς που αναγράφονταν σε αυτά. Σε σχετική ερώτηση που του τέθηκε είπε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο τα ενώτια μπορούν εύκολα να μετακινηθούν από ένα ζώο και να τοποθετηθούν σε άλλο. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί έχει εκδοθεί άδεια χρήσης δασικής γης για σκοπούς μάντρας σε ακόμα ένα πρόσωπο και συμφώνησε με τον πρώην κατηγορούμενο 2 ότι εκδίδονται άδειες βοσκής για σκοπούς βόσκησης εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί, όχι όμως εντός των ορίων του Εθνικού Δασικού Πάρκου. Τέλος, ο ΜΚ1 σε υποβολή ότι δεν είχε δικαίωμα να συλλάβει το ζώο, είπε ότι με βάση τη δασική νομοθεσία έχει το δικαίωμα να συλλαμβάνει ζώα τα οποία βρίσκονται εντός των ορίων του Κρατικού Δάσους και βόσκουν ανεπιτήρητα. Ο ΜΚ1 μου προκάλεσε θετική εντύπωση. Απαντούσε με φυσικότητα και χωρίς δισταγμό, ενώ κατά την αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο 1 και τον πρώην κατηγορούμενο 2 δεν κλονίστηκε με οποιοδήποτε τρόπο η αξιοπιστία του και δεν διεφάνη ότι η μαρτυρία του υπαγορεύθηκε από αλλότρια κίνητρα. Πέραν από ορισμένες γενικές υποβολές δεν τέθηκε οτιδήποτε συγκεκριμένο που να αμφισβητεί όσα κατέθεσε ο ΜΚ1 σε σχέση με τον εντοπισμό του κοπαδιού εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου, ή αναφορικά με το ότι το ζώο που συνελήφθη ανήκε, μεταξύ άλλων, στον κατηγορούμενο 1, ή ότι το κοπάδι κατευθύνθηκε σε μάντρα στην οποία βρισκόταν ο κατηγορούμενος 1. Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1. Ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Σε αυτήν ανέφερε ότι όλα όσα ειπώθηκαν από τον ΜΚ1 είναι ψεύδη. Η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία, η οποία πρέπει να εξεταστεί και αξιολογηθεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας. Ασφαλώς η αξία της δεν είναι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία, υπό την έννοια ότι δεν μπορεί να αντικρούσει μία ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη (βλ. Ιωάννου v. Δημοκρατία

(2001)2 Α.Α.Δ 195). Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22 αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα σχετικά: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωώτητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.» Υπό τις περιστάσεις, θεωρώ ότι δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στην ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 1, με την οποία ουσιαστικά αρνήθηκε τη μαρτυρία του ΜΚ

1. Το γεγονός αυτό όμως ουδόλως ανατρέπει το τεκμήριο αθωότητας και την υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
2. Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 16.3.12 ο Δασικός Λειτουργός Δημήτρης Εφραίμ (ΜΚ1) μαζί με άλλα πρόσωπα εντόπισαν εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου με την ονομασία «Πέτρα του Ρωμιού» και πλησίον του εστιατορίου της Πέτρας του Ρωμιού κοπάδι αποτελούμενο από 150 περίπου ζώα να βόσκουν ανεπιτήρητα στην εν λόγω περιοχή. Το Εθνικό Δασικό Πάρκο με την ονομασία «Πέτρα του Ρωμιού» βρίσκεται εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί. Συνελήφθη ένα από τα ζώα, συγκεκριμένα μία αίγια, και από τα ενώτια που έφερε διαπιστώθηκε ότι το κίτρινο ενώτιο ανέγραφε τον αριθμό CY236080459 και το ροζ ενώτιο τον αριθμό CY
3. Σύμφωνα δε με τα αρχεία της σήμανσης των κτηνιατρικών υπηρεσιών το ζώο με τους πιο πάνω αναφερόμενους αριθμούς ανήκει στον κατηγορούμενο 1, στον πρώην κατηγορούμενο 2 και σε κάποιο Ευάγγελο Λατζουράκη. Όταν αφέθηκε ελεύθερο το ζώο ενώθηκε με το υπόλοιπο κοπάδι και κατευθύνθηκε σε μάντρα, όπου ο κατηγορούμενος 1 άνοιξε την πόρτα και το κοπάδι εισήλθε σε αυτήν. Η εν λόγω μάντρα βρίσκεται εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί. Ο κατηγορούμενος 1 ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 ότι θα καταγγελθεί και απάντησε εντάξει. Νομική Πτυχή Το άρθρο 36 του περί Δασών Νόμου του 2012 Ν25(Ι)/2012 (στο εξής ο «Νόμος») διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
4. Οποιοδήποτε πρόσωπο, που δεν είναι εξουσιοδοτηµένο δυνάµει των διατάξεων του παρόντος Νόµου ή των δυνάµει αυτού εκδιδόµενων Κανονισµών και που ενεργεί χωρίς άδεια που εκδόθηκε από τον ∆ιευθυντή, το οποίο επιτρέπει την παράνοµη είσοδο ζώων ή τη βόσκηση τους ή παραλείπει να παρεµποδίσει την παράνοµη είσοδο ή τη βόσκηση ζώων σε κρατικό δάσος, είναι ένοχο αδικήµατος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηµατική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο

(2)αυτές ποινές.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που καθιερώνει το άρθρο 36 του Νόμου είναι, κατά την άποψη μου, τα εξής: (α) Πρόσωπο που δεν είναι εξουσιοδοτημένο δυνάμει του Νόμου ή των Κανονισμών και ενεργεί χωρίς άδεια που εκδόθηκε από το Διευθυντή, (β) επιτρέπει ή παραλείπει να παρεμποδίσει την παράνομη είσοδο ζώων ή τη βόσκηση τους (γ) σε κρατικό δάσος. Σύμφωνα δε με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου η έννοια «κρατικό δάσος» ερμηνεύεται ως ακολούθως: «κρατικό δάσος» σηµαίνει οποιοδήποτε δάσος ή δασώδη έκταση ή οποιαδήποτε άλλη γη που έχει κηρυχθεί ως κρατικό δάσος, δυνάµει του άρθρου 10· Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 36 του Νόμου. Πιο συγκεκριμένα, θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται για μία ποινική υπόθεση ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε εξουσιοδότηση ή άδεια για την είσοδο και βόσκηση των ζώων του εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου με την ονομασία «Πέτρα του Ρωμιού» το οποίο αποτελεί μέρος του Κρατικού Δάσους Ραντί. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί ότι το κοπάδι εισήλθε παράνομα στο Εθνικό Δασικό Πάρκο. Ο ΜΚ1 στην μαρτυρία του ουδέν ανέφερε ως προς την απουσία εξουσιοδότησης ή άδειας σε σχέση με την είσοδο του κοπαδιού και τη βόσκηση του στο Εθνικό Δασικό Πάρκο. Δεν μου διαφεύγει ασφαλώς το γεγονός ότι ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του από τον πρώην κατηγορούμενο 2 ανέφερε ότι εκδίδονται άδειες βοσκής για σκοπούς βόσκησης εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί, όχι όμως εντός των ορίων του Εθνικού Δασικού Πάρκου. Δεν μπορώ όμως από την εν λόγω απάντηση να εξάξω με βεβαιότητα το συμπέρασμα πως δεν χορηγήθηκε σχετική εξουσιοδότηση ή άδεια στο πρόσωπο του κατηγορούμενου 1, καθώς η εν λόγω απάντηση του ΜΚ1 δεν δόθηκε σε σχέση με ερώτηση που του υποβλήθηκε ειδικά για τον κατηγορούμενο 1, αλλά δόθηκε στα πλαίσια ερώτησης που αφορούσε τρίτα πρόσωπα. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική στιχομυθία: «Ε.Λέτε ότι υπάρχει ένα άτομο μόνο που του εκδίδεται άδεια μήπως υπάρχουν άλλα άτομα που δεν τους εκδίδεται άδεια, δεν τους εκδίδεται άδεια παραχώρησης κρατικής γης και εισρέουν μέσα στο εθνικό πάρκο Ραντί; Γνωρίζεις κατά πόσο ζώα άλλων ιδιοκτητών μάντρας εισρέουν εντός του κρατικού δάσους και βόσκουν; Α. Μάλιστα εκδίδονται άδειες βοσκής σε άλλους ιδιοκτήτες για σκοπούς βόσκησης μέσα στο δάσος Ραντί εκτός των ορίων του εθνικού δασικού πάρκου.» Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εγείρονται επομένως σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο το κοπάδι εισήλθε παράνομα στο Εθνικό Δασικό Πάρκο, δηλαδή χωρίς άδεια ή εξουσιοδότηση, ιδιαιτέρως αν κάποιος αναλογιστεί ότι η μάντρα στην οποία κατευθύνθηκε το κοπάδι βρίσκεται, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ1, εντός του Κρατικού Δάσους Ραντί. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και ενόψει των αμφιβολιών που έχουν δημιουργηθεί, ο κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο