Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Εταιρεία Κ & Μ FAMAGUSTA LTD ( υπό εκκαθάριση μέσω του Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή) κ.α., Αρ

(15)μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Αστ.2686 κ. Καούλλας, (Μ.Κ.1), του οποίου η κατάθεση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο

1. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι είχε καταγγελθεί, στις 12/08/10 από τον Παύλο Μιχαήλ ότι κατά ή περί τις 23/11/06 είχε εξαπατηθεί από τους μετόχους της εταιρείας K. & M. FAMAGUSTA DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD και είχε πληρώσει ένα ποσό για την αγορά μιας μεζονέτας στο Παραλίμνι, η οποία μεζονέτα ουδέποτε είχε γραφτεί επ' ονόματι του αλλά είχε γραφτεί σε 3ο πρόσωπο. Κατά τη διενέργεια των εξετάσεων είχε παραλάβει ο ίδιος από τον Παναγιώτη Στυλιανού, Λειτουργό του Κτηματολογίου Αμμοχώστου, το πρωτότυπο πωλητήριο έγγραφο με αριθμό ΠΩΕ 2207/2006, φωτοαντίγραφο προσωρινού διατάγματος με αριθμό Κτηματολογίου ΕΒ407/2010 και την έκθεση ακινήτου. Είχε επίσης παραλάβει από την Θεοδώρα Θεοδοσίου, η οποία εργαζόταν στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, δύο επιταγές του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αριθμούς 087731 και
2. Στις 12/02/2010 είχε παραλάβει από την Χαρίκλεια Άππιου, από την Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας, μια επιταγή με αριθμό
3. Από το Γιώργο Ελευθεριάδη, Διευθυντή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης, είχε παραλάβει την επιταγή με αριθμό 084596 και ακολούθως στις 22/12/2010 είχε παραλάβει από το Σωκράτη Σωκράτους, της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, τέσσερεις

(4)επιταγές: μια της Σ.Π.Ε. Ορούντας με αριθμό 010-02703408, μια επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής με αριθμό 04679392, μια επιταγής της Σ.Π.Ε. Λακατάμιας με αριθμό 04726314 και μια επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας με αριθμό

1. Στις 15/01/2011 είχε καλέσει για ανάκριση τον Κύπρο Κυπριανού, τον οποίο είχε πληροφορήσει για την εναντίον του εξεταζόμενη υπόθεση αφού του είχε επιστήσει την προσοχή του στο νόμο. Μετά από δική του επιθυμία είχε καταγράψει τη θεληματική του κατάθεση την οποία ο Κύπρος Κυπριανού ανέγνωσε και ως ορθή την είχε υπογράψει. Την ίδια μέρα είχε κατηγορήσει γραπτώς τον Κύπρο Κυπριανού και είχε καταγράψει την απάντησή του. Στις 17/01/2011 είχε κληθεί για ανάκριση η Μαρία Αντωνίου και αφού είχε πληροφορηθεί για την εναντίον της εξεταζόμενη υπόθεση και αφού της είχε επιστηθεί η προσοχή της στο νόμο αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση. Είχε ληφθεί, από την Μαρία Αντωνίου, ανακριτική κατάθεση και ακολούθως κατηγορήθηκε γραπτώς αφού προηγουμένως είχε επιστηθεί η προσοχή της στο νόμο. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2 ως τον Κύπρο Κυπριανού και την Κατηγορούμενη 3 ως τη Μαρία Αντωνίου. Κατέθεσε ως τεκμήρια: το έντυπο καταγραφής τεκμηρίων, το πρωτότυπο πωλητήριο έγγραφο, το διάταγμα του δικαστηρίου σε σχέση με την μεζονέτα 1, την έκθεση περιγραφής ακινήτου, την επιταγή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αριθμό 087731, την επιταγή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αριθμό 084594, την επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής με αριθμό 04679376, την επιταγή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αριθμό 084596, την επιταγή της Σ.Π.Ε. Ορούντας με αριθμό 010-02703408, την επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής με αριθμό 04679392, την επιταγή της Σ.Π.Ε. Λακατάμιας με αριθμό 04726314 και την επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής με αριθμό
2. Τα συγκεκριμένα έγγραφα σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 2 μέχρι
3. Είχε στην κατοχή του αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου το οποίο του είχε παραδοθεί από τον Παύλο Π. Μιχαήλ το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι είχε διενεργήσει μια σειρά από εξετάσεις σε σχέση με την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία και είχαν ζητηθεί, με επιστολή, από τον Έφορο Εταιρειών τα έγγραφα που αφορούσαν την εγγραφή της συγκεκριμένης εταιρείας. Κατατέθηκε δέσμη εγγράφων, που είχε παραληφθεί από τον Έφορο Εταιρειών και αφορούσε την Κατηγορούμενη 1, ως Τεκμήριο
4. Στην προσπάθεια του να καταθέσει την κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 η πλευρά της Υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 2 έφερε ένσταση και διεξήχθη δίκη εντός δίκης και με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου η κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 είχε κριθεί θεληματική και είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
5. Η γραπτή κατηγορία που είχε απαγγελθεί στο Κατηγορούμενο είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
6. Η κατάθεση της Κατηγορούμενης 3 είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο 19 και η γραπτή κατηγορία που της είχε απαγγελθεί ως Τεκμήριο
7. Ο ίδιος είχε αιτηθεί από το Δικαστήριο διάταγμα αποκάλυψης των Τραπεζικών λογαριασμών που αφορούσαν τους Κατηγορούμενους. Η αίτηση είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο Β προς αναγνώριση. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ο Παραπονούμενος του είχε παραδώσει αποδείξεις για την πληρωμή κάποιων ποσών προς την Κατηγορουμένη εταιρεία
8. Οι συγκεκριμένες αποδείξεις είχαν κατατεθεί ως δέσμη εγγράφων και είχαν σημειωθεί ως Τεκμήριο
9. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι είναι τοποθετημένος στο Τ.Α.Ε. Αμμοχώστου από το 2005 και έχει πείρα στην εξέταση υποθέσεων. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι ο ίδιος είχε λάβει κατάθεση και από τον κ. Αντώνη Ιωάννου, ο οποίος επίσης είχε υποβάλει παράπονο εναντίον της Κατηγορουμένης Εταιρεία και του Κύπρου Κυπριανού, το οποίο παράπονο είχε διερευνηθεί σε ξεχωριστή υπόθεση, και σε σχέση με την υπό κρίση υπόθεση. Ο κ. Ιωάννου είχε αναφερθεί, από τον Κατηγορούμενο 2, ως ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της μεζονέτας με αριθμό 1 που είχε αγοραστεί από τον Παύλο Μιχαήλ. Κατά την έρευνα του είχε επίσης λάβει κατάθεση από τον Κτηματολογικό Λειτουργό και είχε ζητήσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία σε σχέση με τη συγκεκριμένη μεζονέτα και το χωράφι. Ο Κτηματικός Λειτουργός, κ. Στυλιανού, του είχε παραδώσει τα σχετικά έγγραφα τα οποία είχε καταθέσει ως τεκμήρια. Είχε διαπιστώσει ο ίδιος κατά την έρευνα του ότι η μεζονέτα, η οποία είχε αγοραστεί από τον Παύλο Μιχαήλ, ήταν πράγματι εγγεγραμμένη επί ονόματι του Αντώνη Ιωάννου. Όταν του υποβλήθηκε ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των τριών εμπλεκομένων μερών η ακύρωση του αρχικού συμβολαίου αγοράς της μεζονέτας ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν του αναφέρθηκε κάτι τέτοιο ούτε από τον Παύλο Μιχαήλ αλλά ούτε και από τον Αντώνη Ιωάννου. Η πλευρά της Κατηγορουμένης 3 δεν αντεξέτασε το συγκεκριμένο μάρτυρα. Δεύτερος, έδωσε μαρτυρία ο Παύλος Μιχαήλ, (Μ.Κ.2), του οποίου η κατάθεση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
10. Στην κατάθεση του καταγράφει ότι διαμένει στην Λακατάμια στη Λευκωσία. Τον Νοέμβριο του 2006 είχε διαβάσει στην εφημερίδα «Χρυσές Ευκαιρίες» για προσφορές εξοχικών μεζονέτων στην περιοχή Παραλιμνίου, οι οποίες ανήκαν στην εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Είχε τηλεφωνήσει στο γραφείο της εταιρείας FAMAGUSTA και είχε κλείσει ραντεβού για ξενάγηση στην περιοχή ανέγερσης των μεζονέτων. Συναντήθηκαν με την υπάλληλο της εταιρείας, ονόματι Helen, η οποία τους είχε ξεναγήσει σε διάφορες υπό ανέγερση κατοικίες της εταιρείας ενώ παράλληλα τους ανέφερε ότι υπήρχε προσφορά, Λ.Κ.60.000 για την ανέγερση της μεζονέτας στο FAMAGUSTA GARDENS Αρ.
11. Ακολούθως ο ίδιος μαζί με τη σύζυγο του έκλεισαν ραντεβού στο γραφείο της εταιρείας «FAMAGUSTA DEVELOPERS» στη Λευκωσία με τον Κύπρο Κυπριανού. Στο ραντεβού ο Κύπρος Κυπριανού τους είχε αναφέρει ότι ήταν διευθυντής και ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης εταιρείας και ότι μπορούσε να ολοκληρωθεί η συμφωνία τη συγκεκριμένη ημέρα. Στις 23/11/06 είχαν βρεθεί ξανά με τον Κύπρο Κυπριανού και είχαν συμφωνήσει στην αγορά της μεζονέτας με αρ. 1 στο συγκρότημα FAMAGUSTA GARDENS Αρ. 32, στο Παραλίμνι, για το ποσό των Λ.Κ.55.000-. Τη συγκεκριμένη ημέρα είχε δοθεί προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.1.000- και είχε εκδοθεί από τον Κύπρο Κυπριανού σχετική απόδειξη της εταιρείας, η απόδειξη με αριθμό 5875, η οποία είχε υπογραφεί από τον ίδιο. Είχε συμφωνηθεί όπως δοθούν Λ.Κ.34.000- με την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο. Είχε διευθετηθεί ραντεβού, με τον Κύπρο Κυπριανού, στις 04/12/06, στο Φόρο Εισοδήματος στη Λάρνακα. Ο Κύπρος Κυπριανού του είχε αναφέρει ότι θα «κοτσιάνιαζαν» το σπίτι εκείνη την ημέρα. Πράγματι είχαν συναντηθεί στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος μαζί με τον Κύπρο Κυπριανού και τη Μαρία Αντωνίου, την οποία του είχε συστήσει ως σύζυγο του. Ο Κύπρος Κυπριανού κρατούσε στα χέρια του δύο αντίγραφα πωλητηρίου εγγράφου και στην παρουσία των υπαλλήλων του Φόρου υπόγραψε τόσο ο ίδιος καθώς και ο Κύπρος Κυπριανού το πωλητήριο έγγραφο το οποίο στη συνέχεια χαρτοσήμαναν. Μόλις χαρτοσημάνθηκε το έγγραφο ο Κύπρος Κυπριανού του παρέδωσε αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου και του ανέφερε ότι «εκοτσιανιάσαμε». Όταν ο Κύπρος ανέφερε ότι είχαν «κοτσιανιάσει» ο ίδιος του παρέδωσε μια επιταγή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης για το ποσό των Λ.Κ.34.000- και ο Κύπρος είχε εκδώσει την απόδειξη της εταιρείας, με αριθμό 6268, την οποία είχε υπογράψει ο ίδιος. Τη συγκεκριμένη ημέρα ο ίδιος είχε αντιληφθεί ότι το σπίτι που είχε αγοράσει είχε γραφτεί επ' ονόματι του. Μέχρι το 2009 δεν είχε γίνει οποιαδήποτε εργασία στο χώρο που του είχε υποδειχθεί ότι θα ανεγειρόταν η μεζονέτα. Σε όλο αυτό το διάστημα ο ίδιος επικοινωνούσε με τον Κύπρο Κυπριανού, μέσω τηλεφώνου, ρωτώντας πότε θα ξεκινούσε η ανέγερση του συγκροτήματος. Κάποτε ο Κύπρος Κυπριανού του είχε αναφέρει ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την άδεια οικοδομής ενώ κάποιες άλλες φορές εύρισκε διάφορες άλλες δικαιολογίες. Τέλη του 2008 με αρχές του 2009 ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι είχε ξεκινήσει η ανέγερση του συγκροτήματος και στις 30/01/09, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κύπρο Κυπριανού, ο ίδιος του είχε καταβάλει το ποσό των €8.500- σε επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας και ο Κύπρος Κυπριανού του είχε εκδώσει σχετική απόδειξη με αρ.
12. Ακολούθως, στις 09/03/09, του είχε καταβάλει σε επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας ακόμα €8.500- και ο Κύπρος Κυπριανού του είχε εκδώσει την απόδειξη με αριθμό
13. Στις 08/04/10 ο ίδιος είχε δώσει στον Κύπρο Κυπριανού επιταγή της ΣΠΕ Λακατάμιας για το ποσό των €1.400- και ο Κύπρος Κυπριανού του είχε εκδώσει την απόδειξη με αριθμό
14. Στις 13/04/10, στο εργοτάξιο της «FAMAGUSTA GARDENS Αρ. 32» του είχε δώσει επιταγή της Σ.Π.Ε. Δυτικής για το ποσό των €7.100- και ο Κύπρος Κυπριανού του είχε εκδώσει απόδειξη της εταιρείας με αριθμό
15. Τον Μάιο του 2010 ο ίδιος ήθελε να υποθηκεύσει τη συγκεκριμένη μεζονέτα, προς διασφάλιση δανείου που θα λάμβανε από τη Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας αλλά ο Κύπρος Κυπριανού, επικαλούμενος διάφορες προφάσεις, δεν προσερχόταν στην Τράπεζα για να προσκομίσει τα απαραίτητα έγγραφα και δεν απέστελλε τα απαραίτητα στοιχεία για να ολοκληρωθεί η δανειοδότηση. Μετά από άσκηση πίεσης ο Κύπρο Κυπριανού του είχε προτείνει να του επιστρέψει τα λεφτά του. Τότε, ήταν που άρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αρχικά είχαν συμφωνήσει μέσω τηλεφώνου την επιστροφή του ποσού των €97.000- και για δέκα μέρες ο Κύπρος Κυπριανού του όριζε ραντεβού σε διάφορες τράπεζες τα οποία στη συνέχεια ανέβαλλε. Λόγω της συμπεριφοράς του υποψιάστηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και πήγε στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου με τα έγγραφα που είχε στα χέρια του, στις 30/07/10 όπου και προέβηκε σε έρευνα σε σχέση με το συγκεκριμένο τεμάχιο. Τότε, ήταν που διαπίστωσε ότι δεν ήταν ο εγγεγραμμένος αγοραστής της μεζονέτας αρ. 1, την οποία είχε αγοράσει και είχε πληρώσει. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης μεζονέτας ήταν ο Αντώνης Ιωάννου. Αμέσως τηλεφώνησε του Κύπρου Κυπριανού, ο οποίος συνεχώς εύρισκε προφάσεις και του ανάφερε ότι θα τα διευθετήσει. Όμως μέχρι και την ημέρα της καταγγελίας ο Κύπρος Κυπριανού δεν είχε διευθετήσει οτιδήποτε. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Παύλος Μιχαήλ αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2 ως τον Κύπρο Κυπριανού και την Κατηγορούμενη 3 ως την Μαρία Αντωνίου. Επίσης αναγνώρισε το Τεκμήριο Α ως το πωλητήριο έγγραφο της μεζονέτας 1 στο «FAMAGUSTA GARDENS 32», το οποίο του είχε δώσει ο Κύπρος Κυπριανού στις 04/12/06 και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
16. Ήταν η θέση του ότι με τον Κύπρο Κυπριανού είχε συναντηθεί αρκετές φορές στο Γραφείο της εταιρείας στην Λεωφόρο Αθαλλάσας για να κάνουν κάποιες αλλαγές στην μεζονέτα. Αναγνώρισε στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6 μέχρι 13 τις επιταγές που είχε παραδώσει ο ίδιος στον Κύπρο Κυπριανού και αφορούσαν το αντάλλαγμα για την αγορά της μεζονέτας αρ.1 και στο Τεκμήριο 21 τις αποδείξεις που είχαν εκδοθεί από τον Κύπρο Κυπριανού κατά την καταβολή των ποσών. Ήταν η θέση του ότι όλες οι αποδείξεις εισπράξεως είχαν εκδοθεί από τον Κύπρο Κυπριανού. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 εξήγησε ότι είχε εγερθεί αγωγή σε σχέση με την πώληση της μεζονέτας αρ.1 και είχε εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα σε σχέση με την μεζονέτα. Ήταν η θέση του ότι τον Μάρτιο 2009 του είχε σταλεί διατακτικό από την Εταιρεία για την πληρωμή της τουβλοποιείας, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 25 ενώ αρχές 2010 του είχε τηλεφωνήσει η σύζυγος του Κίκη Φιλίππου για να επιλέξει τα είδη υγιεινής, τα οποία διάλεξε και κατέβαλλε το επιπλέον ποσό. Κατέθεσε την σχετική προσφορά ως Τεκμήριο
17. Τον Απρίλιο 2010 είχε ειδοποιηθεί από τον Κύπρο Κυπριανού να επισκεφτεί τον πελεκάνο, Τεκμήριο
18. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι στο Γραφείο Εισπράξεως Φόρου είχε πάει ο ίδιος και ο Κύπρος Κυπριανού καθώς και η Μαρία Αντωνίου, την οποία του είχε συστήσει ως σύζυγό του. Τα συμβόλαια τα κρατούσε ο Κύπρος Κυπριανού και τα είχε υπογράψει ο ίδιος και ο Κύπρος Κυπριανού, του ανέφερε να περιμένει, ενώ εκείνος μπαινόβγαινε στα γραφεία και στην συνέχεια του επέστρεψε το ένα. Την Μαρία Αντωνίου την είχε ξανασυναντήσει στις 20/08/10 στο Μακάρειο Νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν ο υιός της, και όταν μίλησαν του είχε αναφέρει ότι η ίδια δεν γνώριζε οτιδήποτε και είχαν όλα γίνει από τον Κύπρο Κυπριανού. Η ίδια του ανέφερε να τηλεφωνήσουν του κ. Ιωάννου για να βρεθεί λύση. Όμως στην συνάντηση που είχε γίνει, στην Λάρνακα, παρουσία του Ιωάννου , του ιδίου, του Κύπρου Κυπριανού και της Μαρίας Αντωνίου δεν είχε οποιαδήποτε λύση στο πρόβλημα. Ακόμα και σήμερα, ήταν ο ισχυρισμός του, ότι η οικοδομή είναι ημιτελής. Τα υδραυλικά και τα ηλεκτρολογικά δεν είναι τελειωμένα, δεν υπάρχουν εσωτερικές πόρτες, δεν υπάρχουν πλαίσια, δεν υπάρχουν πάγκοι της κουζίνας ή ντεπόζιτο και η οικοδομή είναι άβαφη. Στο μεταξύ δεν μπορεί να ηλεκτροδοτηθεί η οικοδομή γιατί πρέπει να υπάρχει η υπογραφή όλων των συνιδιοκτητών. Ισχυρίστηκε ότι ο κ. Μίττας, ιδιοκτήτης της μεζονέτας 2, ο οποίος έχει ολοκληρώσει την μεζονέτα μέχρι και τώρα δεν μπορεί να βάλει ρεύμα γιατί υπάρχει μέμο στην οικοδομή. Εν πάση περιπτώσει μέχρι και σήμερα δεν του παραδόθηκε κλειδί. Υποστήριξε ότι όταν ενημέρωσε τον Κύπρο Κυπριανού για το τι είχε ανακαλύψει εκείνος είχε πανικοβληθεί και είχε προσφερθεί να βρεθεί κάποιος συμβιβασμός. Όμως του ε/ιχε υποδείξει άλλα ακίνητα τα οποία ο ίδιος είχε ανακαλύψει από το Κτηματολόγιο ότι ήταν επίσης διπλοπωλημένα. Τότε ήταν που είχε φύγει από το Κτηματολόγιο και είχε πάει στην Αστυνομία αφού είχε αντιληφθεί ότι ο Κύπρος Κυπριανού τον κορόιδευε συνέχεια. Μετά που είχε ανακαλύψει το γεγονός ο Κύπρος Κυπριανού συνέχεια τον κορόιδευε ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να βρει μια λύση. Έκλειναν ραντεβού στην Τράπεζα για να του επιστρέψει τα λεφτά του αλλά ποτέ δεν εμφανιζόταν, του υποδείκνυε άλλα διαμερίσματα τα οποία είτε ήταν πωλημένα είτε ήταν βεβαρημένα με μέμο ενώ στα τελευταία δυο ραντεβού, με τον δικό του δικηγόρο, δεν εμφανίστηκε ο Κύπρος Κυπριανού. Για αυτό του στάλθηκε και η επιστολή, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
19. Αντεξεταζόμενος ο κ. Παύλου, (Μ.Κ.2), από τον κ. Ανδρέου, δικηγόρο Κατηγορούμενου 2 ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είχε οποιεσδήποτε δοσοληψίες με το Κτηματολόγιο. Ο ίδιος είναι μηχανολόγος και η σύζυγός του νοσηλεύτρια. Δεν μπορούσε να θυμηθεί ακριβώς το όνομα της εταιρείας που είχε τοποθετήσει την αγγελία στις «Χρυσές Ευκαιρίες» όμως όταν είχε τηλεφωνήσει η εταιρεία είχε στείλει την κα Χέλεν, για να τον ξεναγήσει και του είχε αναφέρει ότι ιδιοκτήτης της εταιρείας ήταν ο Κύπρος Κυπριανού και του είχε δώσει το κινητό του, στο οποίο ο ίδιος του είχε τηλεφωνήσει την επόμενη μέρα και είχαν κλείσει ραντεβού. Ο ίδιος δεν είχε δει ποτέ την Μαρία Αντωνίου στα γραφεία της εταιρείες στην Αθαλάσσας. Ο Κύπρος Κυπριανού του είχε αναφέρει τις τιμές, όταν είχε πάει να τον δει και του είχε δώσει και τα σχέδια. Του είχε αναφέρει επίσης ότι ήταν ο ιδιοκτήτης. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε κάνει μια συμφωνία με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, ο οποίος παραλάμβανε τόσο την προκαταβολή καθώς και τα υπόλοιπα λεφτά και εξέδιδε αποδείξεις και σφράγιζε και κάποιες από αυτές με την σφραγίδα της εταιρείας. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι η συμφωνία ήταν με την μεταβίβαση να του καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ. 34,000-. Όμως τον ίδιο καιρό ο Κύπρος Κυπριανού εισέπραττε από δυο άτομα για την ίδια μεζονέτα εξαπατώντας τον ίδιο. Υποστήριξε εμφαντικά ότι είχε εξαπατηθεί. Αν του έλεγε ο Κύπρος Κυπριανού ότι θα έπρεπε να καταθέσει το έγγραφο στο Κτηματολόγιο δεν είχε λόγο να μην το πράξει αφού είχε καταβάλλει Λ.Κ.34,000-. Ο ίδιος είχε θεωρήσει ότι είχε λήξει η διαδικασία της κατάθεσης του εγγράφου όταν έφυγαν από το Γραφείο Φόρου Εισοδήματος. Επέμενε στην θέση του ότι η Μαρία Αντωνίου δεν είχε υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο την ήμερα εκείνη και ότι τα δυο συμβόλαια είχαν υπογραφεί από Κύπρο Κυπριανού και τον ίδιο. Τότε δεν γνώριζε ότι η Μαρία Αντωνίου ήταν διευθύντρια, το έμαθε το
20. Ο ίδιος από ότι θυμόταν είχε υπογράψει δυο συμβόλαια. Του υποδείχθηκαν άλλα δυο συμβόλαια και ισχυρίστηκε ότι η υπογραφή του πωλητή δεν ήταν η ίδια. Κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
21. Όταν του υποδείχθηκε το έντυπο του Κτηματολογίου Ν.34 αναγνώρισε την υπογραφή του αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε το είχε υπογράψει. Ήταν η θέση του ότι αγνοούσε την ύπαρξη του συγκεκριμένου εγγράφου. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο κ. Κυπριανού του είχε ζητήσει να συναντηθούν στο χώρο στάθμευσης απέναντι από την Πυροσβεστική Υπηρεσία στη Λάρνακα και ακολούθως είχαν πάει στα γραφεία του Φόρου Εισοδήματος όπου εκεί ο κ. Κυπριανού είχε προβεί σε μια διόρθωση των εγγράφων και στη συνέχεια του έδωσε τα έγγραφα, τα οποία ανέγνωσε στα γρήγορα και ακολούθως τα υπέγραψαν και οι δύο. Ο ίδιος είχε προσκομίσει χαρτόσημα τα οποία τοποθετήθηκαν στα έγγραφα. Η Μαρία Αντωνίου ήταν στον Φόρο Εισοδήματος αλλά δεν είχε υπογράψει οτιδήποτε. Τόσο ο Κύπρος Κυπριανού καθώς και η Μαρία Αντωνίου, την οποία ο Κύπρος του είχε συστήσει ως γυναίκα του, μπαινόβγαιναν σε διάφορα γραφεία του Φόρου Εισοδήματος. Επέμενε στη θέση του ότι το πωλητήριο έγγραφο είχε υπογραφεί από τον Κατηγορούμενο 1 στα γραφεία του Φόρου Εισοδήματος και ότι η Μαρία Αντωνίου δεν είχε υπογράψει το πρωτότυπο πωλητήριο έγγραφο. Τα υπόλοιπα έγγραφα δεν γνώριζε ποιος τα υπέγραψε και δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο ήταν υπογραμμένα. Όμως θυμόταν ότι στη συνέχεια ο Κύπρος Κυπριανού του είχε αναφέρει ότι ήθελε να εκδώσει επιπρόσθετα πωλητήρια έγγραφα και ο ίδιος του είχε υπογράψει για την έκδοση των νέων πωλητηρίων εγγράφων. Όμως στο Τεκμήριο 29 ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε υπογραφή του Κύπρου Κυπριανού αλλά κάποιου άλλου. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος είχε υπογράψει τα αντίγραφα του συμβολαίου. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι το πρωτότυπο είχε υπογραφεί στην παρουσία του από τον Κύπρο Κυπριανού και όχι τη Μαρία Αντωνίου, με την οποία την συγκεκριμένη μέρα είχε κάνει απλά μια χειραψία. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος είχε δείξει εμπιστοσύνη στον Κύπρο Κυπριανού, εμπιστοσύνη την οποία ο Κυπριανού είχε καταχραστεί και τον είχε ξεγελάσει. Ο ίδιος τη συγκεκριμένη ημέρα είχε φύγει με την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο ακίνητο είχε γραφτεί επ' ονόματι του. Γι' αυτό και είχε καταβάλει στον κ. Κυπριανού, στο χώρο στάθμευσης έξω από το Φόρο Εισοδήματος, το ποσό των Λ.Κ.34,000-. Ο κ. Κυπριανού του είχε εκδώσει απόδειξη, την οποία και είχε σφραγίσει. Ερωτηθείς για την εμπλοκή της Μαρίας Αντωνίου επέμενε ότι η Κατηγορούμενη 3 δεν ήταν παρούσα κατά την παραλαβή της επιταγής από τον Κατηγορούμενο 2 και ούτε είχε ανταλλαγεί μεταξύ του και της Κατηγορουμένης 2 οποιαδήποτε άλλη κουβέντα σε σχέση με το ακίνητο. Ο ίδιος είχε μάθει από τον κ. Σεργίου, του Κτηματολογίου, τον Ιούλιο 2010, ότι η Μαρία Αντωνίου ήταν η διευθύντρια και στην συνέχεια το είχε μάθει από τον Κυπριανού. Ερωτηθείς γιατί δεν είχε αντιδράσει στο γεγονός ότι δεν είχαν ξεκινήσει οι εργασίες για ανέγερση του συγκροτήματος ήταν η θέση του ότι τηλεφωνούσε επανειλημμένως στον κ. Κυπριανού ο οποίος του έδινε χίλιες δικαιολογίες. Όταν τον είχε ειδοποιήσει ότι είχε ολοκληρωθεί ο σκελετός του είχε καταβάλλει Λ.Κ.8,000- και όταν του ανέφερε ο ίδιος ότι υπήρχε καθυστέρηση τότε, ο κ. Κυπριανού κατέγραψε στην απόδειξη που είχε εκδώσει ότι το ποσό για τις επιπλέον εργασίες θα το επωμιζόταν ο ίδιος. Είχε αρχίσει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε όταν είχε ζητήσει από τον κ. Κυπριανού να του στείλει κάποια έγγραφα για να βάλει υποθήκη το συγκεκριμένο ακίνητο και ο κ. Κυπριανού δεν έστελνε τα έγγραφα στην Τράπεζα και μετά από δική του έντονη πίεση, ο Κυπριανού, του είχε αναφέρει ότι θα του επέστρεφε τα λεφτά του διότι τον είχε βαρεθεί. Ακολούθως είχε επισκεφτεί το Κτηματολόγιο και τότε ήταν που ενημερώθηκε ότι η κα Αντωνίου ήταν διευθύντρια της εταιρείας, τον Ιούλιο του
22. Επίσης, τότε ήταν που ανακάλυψε ότι η μεζονέτα που είχε αγοράσει είχε διπλοπουληθεί. Ήταν η θέση του ότι αργότερα η κα Αντωνίου είχε διευθετήσει συνάντηση με τον κ. Κυπριανού, τον κ. Ιωάννου και τον ίδιο για να λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Κατά τη συνάντηση ο κ. Ιωάννου συνομιλούσε με τον κ. Κυπριανού σε έντονο ύφος και ο κ. Κυπριανού προσπαθούσε να τον πείσει για να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο. Η συζήτηση ήταν έντονη και ο κ. Ιωάννου τελικά αποχώρησε από τη συνάντηση. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος είχε ζητήσει κάποιες αλλαγές πλην όμως δεν ήταν τέτοιες που να αλλάζει το σχέδιο. Αναγνώρισε το σχέδιο το οποίο και είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
23. Παραδέχθηκε επίσης ότι η υπό ανέγερση οικοδομή κτιζόταν για δύο χρόνια καθώς και το γεγονός ότι η μεζονέτα είχε κατασκευαστεί σύμφωνα και με τις δικές του αλλαγές. Όμως, επέμενε στη θέση του ότι η μεζονέτα μέχρι και σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί. Επίσης επέμενε ότι η μεζονέτα μέχρι και τώρα είναι εγγεγραμμένη στον κ. Ιωάννου οπόταν δεν μπορεί να ηλεκτροδοτηθεί, τα υδραυλικά είναι ατέλειωτα και εξωτερικά χρειάζεται μπογιάντισμα. Εκτός από το ότι χρειάζονται πολλές χιλιάδες ευρώ για να ολοκληρωθεί, ήταν η θέση του ότι είναι και επιβαρυμένη με πολλά μέμο. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν ήταν δικό του φταίξιμο η μη ολοκλήρωση της μεζονέτας. Ο κ. Κυπριανού είχε δεσμευτεί επανειλημμένα, το 2010, να μεταβιβάσει στο όνομά του τη συγκεκριμένη μεζονέτα χωρίς να το πράξει. Γι' αυτό και τελικά είχε καταγγελθεί σύμβαση και είχε εγερθεί αστική αγωγή. Ακόμα και οι προμηθευτές ζητούσαν την καταβολή ποσών σε μετρητά για ολοκλήρωση των εργασιών τους. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι στις 31/07/12 είχε επισκεφτεί ο ίδιος τον κ. Ιωάννου στο σπίτι του και δεν του είχε αναφέρει ότι είχε ανταλλάξει τη συγκεκριμένη μεζονέτα με οποιοδήποτε άλλο ακίνητο. Αντίθετα, ήταν ψυχρός και αυτό που του είχε αναφέρει ήταν ότι υπήρχε κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο πωλητήριο έγγραφο σε σχέση με την μεζονέτα
24. Ούτε και ο ίδιος είχε αντιληφθεί, στις 20/08/12, που είχαν συναντηθεί όλοι μαζί να μιλούν για οποιαδήποτε ανταλλαγή. Ο ίδιος βρισκόταν σε τραγική ψυχολογική κατάσταση όταν έμαθε για την διπλή πώληση της μεζονέτας. Στο μεταξύ είχαν συναντηθεί με τον κ. Κυπριανού και είχαν συζητήσει το ενδεχόμενο να του δείξουν κάποιο άλλο ακίνητο. Όμως, όλα τα ακίνητα που του είχαν υποδειχθεί ήταν υποθηκευμένα. Γι' αυτό και επισκέφτηκε δικηγορικό γραφείο για επίλυση της διαφοράς. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι ο κ. Κυπριανού τον είχε πείσει ότι όλα ήταν εντάξει και όταν είδε όλες τις αναπτύξεις που είχε αναλάβει η εταιρεία του κ. Κυπριανού είχε πεισθεί και είχε δείξει εμπιστοσύνη. Ουδέποτε, του είχε αναφερθεί ότι το συγκεκριμένο ακίνητο δεν είχε μεταβιβαστεί στην Εταιρεία ούτε και του είχε αναφέρει ο κ. Κυπριανού ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν μπορούσε να κατατεθεί. Αντεξεταζόμενος, ο Μ.Κ.2, από τον κ. Μαππουρίδη, δικηγόρο της Κατηγορούμενης 3, ήταν η θέση του ότι κατά τις διαπραγματεύσεις για την αγορά της συγκεκριμένης μεζονέτας η κα Αντωνίου δεν είχε αναμιχθεί αλλά ούτε και ήταν παρούσα. Την είχε συναντήσει, για πρώτη φορά, ο ίδιος στις 04/12/06 και ο κ. Κυπριανού του την είχε συστήσει ως σύζυγο του. Μέχρι και το 2010 ο ίδιος δεν γνώριζε τη θέση της κας. Αντωνίου στην Εταιρεία. Στις 04/12/06, που είχε ολοκληρωθεί η αγορά της μεζονέτας, ο ίδιος είχε δει την κα Αντωνίου να μπαίνει σε κάποια γραφεία. Όμως, δεν γνώριζε τι έκανε σε εκείνα τα γραφεία. Σε σχέση με το Τεκμήριο 23 υπέδειξε τη δική του υπογραφή καθώς και του κ. Κυπριανού. Αναφορικά με Τεκμήριο 29 ήταν η θέση του ότι παρόλο που ήταν αντίγραφο του Τεκμηρίου 23 η υπογραφή στην θέση του πωλητή είναι εμφανώς διαφορετική. Επίσης ανέφερε ότι η ημερομηνία που καταγράφεται στα Τεκμήρια 23 και 29 είναι 01/12/06 όμως τα συμβόλαια είχαν υπογραφεί στις 04/12/
25. Ο ίδιος είχε δει το Τεκμήριο 29 για πρώτη φορά στις 05/07/13, στην δίκη. Εξήγησε ότι στις 04/12/06 ενώ βρίσκονταν στο Φόρο Εισοδήματος ο κ. Κυπριανού του είχε αναφέρει ότι ήθελε να κάνει αντίγραφα του πωλητηρίου εγγράφου και γι' αυτό του είχε δώσει το Τεκμήριο 29 για να το υπογράψει. Μέσα στα πολλά χαρτιά που του έδωσε συμπεριλαμβανόταν και το Τεκμήριο
26. Δεν αρνήθηκε ότι το υπέγραψε απλά ισχυρίστηκε ότι ξεγελάστηκε. Κατέληξε, ότι η κα Αντωνίου δεν είχε αναμιχθεί με οποιοδήποτε τρόπο στην πώληση της συγκεκριμένης μεζονέτας. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Αντώνης Ιωάννου, (Μ.Κ.3), λογιστής στο επάγγελμα, του οποίου η κατάθεση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
27. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι στις 20/11/06 ο ίδιος είχε συμφωνήσει με τον Κύπρο Κυπριανού και την εταιρεία K & M FAMAGUSTA DEVELOPMENTS για την αγορά της μεζονέτας με αριθμό 1 στο συγκρότημα «FAMAGUSTA GARDEN 32» για το ποσό των Λ.Κ.45,000-. Με την συμφωνία είχε καταβάλει ως προκαταβολή Λ.Κ.1,000- και στις 20/12/06, μαζί με τον κ. Κυπριανού, είχαν χαρτοσημάνει το πωλητήριο έγγραφο και το είχαν καταθέσει στο Κτηματολόγιο. Του είχε αποδοθεί ο αριθμός ΠΩΕ 2207/
28. Τον Αύγουστο του 2010 το είχε εντοπίσει ο Παύλος Μιχαήλ και του είχε αναφέρει ότι είχε αγοράσει και αυτός την ίδια μεζονέτα στο ίδιο συγκρότημα. Όταν εντόπισε τον Κύπρο Κυπριανού ο ίδιος του είχε υποσχεθεί ότι θα του παραχωρούσε ένα άλλο σπίτι έτσι ώστε να γίνει ανταλλαγή. Ο ίδιος, στις 24/06/10, είχε καταγγείλει τα γεγονότα λόγω του ότι ο Κύπρος Κυπριανού είχε προσπαθήσει να τον εξαπατήσει όταν του εισηγήθηκε τη συγκεκριμένη ανταλλαγή. Δεν έχει επιτευχθεί ανταλλαγή γιατί το σπίτι που θα του μεταβίβαζε ο Κύπρος Κυπριανού, για να παραχωρήσει τη μεζονέτα στον Παύλο Μιχαήλ, δεν ήταν ελεύθερο και ο αγοραστής του έχει κινήσει αγωγή στον ίδιο σε σχέση με το ακίνητο το συγκεκριμένο. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 ως τον Κύπρο Κυπριανού. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3 ισχυρίστηκε ότι συνιστά την κατάθεση της σύμβασης πώλησης, σε σχέση με τη μεζονέτα αριθμός 1, στο Κτηματολόγιο. Ο ίδιος είχε ετοιμάσει την επιστολή και είχε παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου για να την καταθέσει για να μην επιτραπεί οποιαδήποτε πράξη. Η ροζ απόδειξη αφορά τα τέλη που ο ίδιος είχε καταβάλει για τν κατάθεση του εγγράφου. Τα συγκεκριμένα έγγραφα είχαν υπογραφτεί από τον κ. Κυπριανού. Το πωλητήριο έγγραφο είχε συνταχθεί στις 10/12/06 και είχε κατατεθεί στις 20/12/06 και η μεζονέτα είχε αγοραστεί στο σχέδιο. Ο ίδιος είχε πληρώσει στις 23/04/07 επιπλέον λεφτά για κεραμικά στον Κίκη Φιλίππου. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 33, σχετική απόδειξη. Η παράδοση της μεζονέτας θα γινόταν εντός ενός έτους και υπήρχε στο συμβόλαιο ρήτρα στην περίπτωση μη παράδοσης. Λόγω του ότι η μεζονέτα δεν είχε ολοκληρωθεί ο ίδιος είχε συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Κύπρο Κυπριανού και επιπρόσθετα είχε αποστείλει στον Κύπρο Κυπριανού διπλοσυστημένη επιστολή, σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα, η οποία είχε παραληφθεί. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 34, την επιστολή ημερομηνίας 13/02/08 και ως Τεκμήριο 35 την κάρτα παραλαβής της συγκεκριμένης επιστολής. Παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις του Κύπρου Κυπριανού η μεζονέτα δεν ολοκληρωνόταν και τον Αύγουστο του 2009 ο ίδιος είχε προτείνει στον Κύπρο Κυπριανού την ανταλλαγή. Ο Κυπριανού του είχε υποδείξει την οικία με αριθμό 5 στο «FAMAGUSTA GARDENS 3». Συμφώνησαν την ανταλλαγή στις 14/09/09 και του κατέβαλε ο ίδιος Λ.Κ.15.000-. Ακολούθως, στις 24/04/10 ο ίδιος είχε καταβάλει άλλες €15.000- και στις 13/05/10 όταν αποτάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου για κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου υπήρχαν κατατεθειμένα, σε σχέση με τη μεζονέτα αριθμός 5, άλλα δύο πωλητήρια έγγραφα. Μέχρι και σήμερα ο κ. Κυπριανού παρά τις υποσχέσεις του δεν έχει διευθετήσει οτιδήποτε και καταχωρίστηκε εναντίον του αγωγή, από τους ιδιοκτήτες της μεζονέτας 5, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
29. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο Κύπρος Κυπριανού στη μακρά διάρκεια των επαφών τους είχε παρουσιαστεί ως διευθυντής και ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης Εταιρείας. Μαζί είχαν επισκεφτεί το Φόρο Εισοδήματος και είχαν υπογράψει τη συμφωνία πώλησης της μεζονέτας με αριθμό 1, της οποίας είναι μέχρι σήμερα ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Ουδέποτε ο κ. Κυπριανού του είχε αναφέρει ότι ενδιαφερόταν κάποιο άλλο πρόσωπο για τη μεζονέτα αριθμός
30. Ερωτηθείς ανέφερε ότι την κα Μαρία Αντωνίου την είχε δει στα γραφεία της εταιρείας στο Παραλίμνι και του είχαν δείξει μαζί με μια άλλη κοπέλα κάποια ακίνητα. Όμως, ήταν η θέση του, ότι η κα Αντωνίου δεν είχε αναμιχθεί στα συμβόλαια ή στις πληρωμές. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε δώσει καταθέσεις σε σχέση με τις δυο υποθέσεις. Εξήγησε ότι η κατάθεση είχε δώσει στις 30/07/10 αλλά ήταν ο ισχυρισμός του ότι η όλη υπόθεση είχε ξεκινήσει σε σχέση με τη μεζονέτα αριθμός 1 και είχε καταλήξει στην μεζονέτα αριθμός
31. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 38, τη κατάθεση του ημερομηνίας 30/07/
32. Ήταν η θέση του ότι δεν του είχε υποδειχθεί συγκεκριμένο κτίριο και είχε συμφωνήσει στην αγορά της μεζονέτας με αριθμό 1 στα χαρτιά για το ποσό των Λ.Κ.45,000-. Υπογράφτηκε η σύμβαση αγοράς της μεζονέτας αριθμό 1 στις 20/12/06 και την ίδια μέρα είχε χαρτοσημανθεί και είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο. Το συγκεκριμένο συμβόλαιο είχε υπογραφτεί από τον ίδιο τον κ. Κυπριανού πάνω στο πάγκο του Φόρου Εισοδήματος και ο ίδιος είχε διορθώσει τον αριθμό ταυτότητάς του, ο οποίος είχε καταγραφεί λανθασμένα. Επέμενε ότι η κα Μαρία Αντωνίου δεν είχε επισκεφτεί το Κτηματολόγιο και το συγκεκριμένο έγγραφο δεν είχε υπογραφτεί στην παρουσία της. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε αγοράσει τη μεζονέτα αριθμός 1 πάνω σε πρόχειρα σχέδια και είχε ζητήσει κάποιες επιπρόσθετες εργασίες όπως την αλλαγή νιπτήρων και τουαλετών. Όμως δεν γνώριζε κατά πόσο είχαν γίνει οποιεσδήποτε αλλαγές στα προσχέδια ούτε και γνώριζε πότε είχε αρχίσει η ανέγερση του συγκεκριμένου κτιρίου. Ο ίδιος είχε πληρώσει σε σχέση με τη μεζονέτα αριθμός 1 επιπρόσθετα αλλά η μεζονέτα είχε πωληθεί και σε δεύτερο άτομο. Παραδέχθηκε ότι είχε γίνει συνάντηση στις 02/08/10 στην οποία συνάντηση ήταν παρών ο κ. Κυπριανού για να επιλυθεί το πρόβλημα της διπλής πώλησης. Επίσης παραδέχθηκε ότι όταν του είχε τηλεφωνήσει ο Παύλος Μιχαήλ, περί τα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου 2010, δεν του είχε αναφέρει για την ανταλλαγή της μεζονέτας με αριθμό
33. Στη συγκεκριμένη συνάντηση ο κ. Κυπριανού του ζήτησε να αποσύρει το συμβόλαιο που αφορούσε τη μεζονέτα με αριθμό 1 και για εξασφάλιση θα του παραχωρούσε άλλο ακίνητο στη Δερύνεια, προσωρινά, μέχρι να μπορέσει να του μεταβιβάσει τη μεζονέτα με αριθμό 5 σε άλλο συγκρότημα. Σε εκείνη τη συνάντηση ο κ. Μιχαήλ ήταν παρών σε όλη τη συζήτηση πλην όμως ήταν σε τέτοια ψυχολογική κατάσταση που δεν μπορούσε να παρακολουθήσει. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.3 από τον κ. Μαππουρίδη ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση αγοράς της μεζονέτας 1 συνιστά για τον ίδιο την εξασφάλιση για την μεταβίβαση της μεζονέτας με αριθμό
34. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η Μαρία Αντωνίου δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης της μεζονέτας με αριθμό 1 και ότι τα έγγραφα είχαν υπογραφεί από τον κ. Κυπριανού. Με την κα Αντωνίου είχε συναντηθεί πριν υπογράψει τη σύμβαση αγοράς όπου η κα Αντωνίου μαζί με μια άλλη κοπέλα του είχαν δείξει τελειωμένες παρόμοιες μεζονέτες. Επίσης είχε συνομιλήσει μαζί της μια άλλη μέρα όταν του είχε τηλεφωνήσει για να διευθετήσει δική του συνάντηση με τον κ. Κυπριανού. Μαρτυρία δόθηκε από τον Α/Αστ.1860 κ. Θεοδούλου (Μ.Κ.4). Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο Β προς αναγνώριση ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε προβεί στην ένορκο δήλωση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Τεκμήριο Β προς αναγνώριση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
35. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ήταν η θέση του ότι είχε ζητηθεί διάταγμα για αποκάλυψη των λογαριασμών του Κατηγορούμενου 2 καθώς και της εταιρείας του έτσι ώστε στην περίπτωση που υπήρχε οποιοδήποτε ποσό στους λογαριασμούς να προχωρήσουν σε διάταγμα παγοποίησης. Όμως δεν είχε εκδοθεί διάταγμα παγοποίησης. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από το συνήγορο της Κατηγορούμενης
36. Μαρτυρία δόθηκε και από τη κ. Θεοδώρα Θεοδοσίου, (Μ.Κ.5), η οποία εργάζεται στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης στη Λάρνακα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που είχε δώσει στην Αστυνομία και η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
37. Στην κατάθεση της κατέγραψε ότι μεταξύ των καθηκόντων της, στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, είναι η παροχή ταμειακών υπηρεσιών και η εκτέλεση τραπεζικών συναλλαγών. Σύμφωνα με τα αρχεία στις 04/12/06 είχε παρουσιαστεί για εξαργύρωση, στο κατάστημα της Τράπεζας, η επιταγή με αριθμό 087731 από το λογαριασμό 9097528-4 του Ο.Χ.ΣΤ. Σύμφωνα με την οπισθογράφηση της επιταγής η Μαρία Αντωνίου, με δελτίο ταυτότητας 738856, είχε οπισθογραφήσει την επιταγή και η ίδια την είχε εξαργυρώσει δίνοντας στη Μαρία Αντωνίου σε μετρητά το συνολικό ποσό των Λ.Κ.16,000- και είχε επίσης εκδώσει επ' ονόματι της την τραπεζική επιταγή με αριθμό 084594 για το ποσό των Λ.Κ.18,000-. Ο λόγος που είχε εκδοθεί επιταγή ήταν γιατί γενικά αποφεύγεται η εξαργύρωση, σε μετρητά, επιταγών που αφορούν μεγάλα ποσά. Αργότερα, την ίδια ημέρα, είχε ξανά επισκεφτεί το ταμείο η Μαρία Αντωνίου και αφού είχε υπογράψει την επιταγή με αριθμό 084594, που η ίδια της είχε δώσει προηγουμένως, είχε ζητήσει όπως την εξαργυρώσει. Της είχε καταβάλλει σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.5,000- και παράλληλα είχε εκδώσει την επιταγή με αριθμό 084596 για το ποσό των Λ.Κ.13,000-. Η συγκεκριμένη επιταγή σύμφωνα με τα αρχεία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή είχε παρουσιαστεί στο κατάστημα του Ο.Χ.ΣΤ. στο Παραλίμνι. Πρωτότυπα των επιταγών με αριθμούς 087731 και 084594 είχε παραδώσει στην Αστυνομία ενώ σε σχέση με την επιταγή 084596 είχε παραδώσει φωτοαντίγραφο. Βλέποντας τα Τεκμήρια 6, 7 και 9 αναγνώρισε τις επιταγές στις οποίες έχει αναφερθεί. Αναγνώρισε την Κατηγορούμενη 3 ως τη Μαρία Αντωνίου. Εξήγησε ότι είχε δώσει φωτοαντίγραφο της μιας επιταγής γιατί η πράξη είχε ολοκληρωθεί στο Παραλίμνι πλην όμως φαινόταν στο σύστημα. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ήταν η θέση της ότι το Τεκμήριο 6, η επιταγή, είχε εκδοθεί από το υποκατάστημα της Λευκωσίας με δικαιούχο τον Παύλο Μιχαήλ. Ο δικαιούχος έπρεπε να είχε οπισθογραφήσει την επιταγή. Όμως, η επιταγή είχε οπισθογραφηθεί από την κα Μαρία Αντωνίου, της οποίας ο αριθμός ταυτότητας και η υπογραφή διακρίνονται στο πίσω μέρος της επιταγής. Ερωτηθείσα ήταν η θέση της ότι δεν γνώριζε κατά πόσο η Μαρία Αντωνίου ή η Κατηγορούμενη Εταιρεία 1 διατηρούσαν λογαριασμούς στον Ο.Χ.ΣΤ. Δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο της είχε ζητηθεί από την ίδια τη Μαρία Αντωνίου η έκδοση επιταγών. Παραδέχθηκε, ότι είχε παραδώσει, στην Μαρία Αντωνίου, σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.16,000- καθώς επίσης και την επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.18,000-. Αντεξεταζόμενη από τον κ. Μαππουρίδη ήταν η θέση της ότι η επιταγή, Τεκμήριο 9, θα μπορούσε να είχε εξαργυρωθεί από οποιοδήποτε. Παραδέχθηκε επίσης ότι ήταν οπισθογραφημένη από τη Μαρία Αντωνίου. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Παναγιώτης Στυλιανού, (Μ.Κ.6), ο οποίος υπηρετεί στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου το οποίο εδρεύει στη Λάρνακα και είναι υπεύθυνος του Κλάδου Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, ημερομηνίας 16/11/10 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
38. Στην κατάθεση του καταγράφει ότι ιδιοκτήτες των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 17583 και 17584, τμήμα 3, τεμάχια 334, 335 στο Δήμο Παραλιμνίου είναι η εταιρεία K & M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD με μερίδιο 1/8 και οι εταιρείες C. G. ROKOPOU KTIMATIKI LTD και STL (KARPASIA) KTIMATIKI LTD με μερίδιο 7/16 κάθε εταιρεία. Σύμφωνα με τη συμφωνία που είχε κατατεθεί το κτήμα θα αξιοποιείτο με την ανέγερση σπιτιών από την εταιρεία K & M FAMAGUSTA DEVELOPERS, η οποία θα έπαιρνε όλες τις μεζονέτες πλην αυτών με αριθμούς 3, 4 και
39. Στις 22/12/06 ο Αντώνης Ιωάννου από τη Λευκωσία είχε καταθέσει πωλητήριο έγγραφο για την αγορά της μεζονέτας με αριθμό 1, στο συγκρότημα FAMAGUSTA GARDENS
40. Είχαν ελεγχθεί τα έγγραφα και καταχωρήθηκε το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ 2207/
41. Ο Παύλος Μιχαήλ, από τη Λακατάμεια, δεν είχε οποιοδήποτε κατατεθειμένο πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου σε σχέση με τη μεζονέτα με αριθμό
42. Σύμφωνα με το ηλεκτρονικό αρχείο ο Παύλος Μιχαήλ είχε καταθέσει προσωρινό διάταγμα με αριθμό ΕΒ 407/10 εναντίον του πιο πάνω κτήματος στις 08/10/
43. Για το Κτηματολόγιο ιδιοκτήτης της μεζονέτας, σύμφωνα με το κατατεθέν πωλητήριο έγγραφο, είναι ο Αντώνης Ιωάννου δελτίο ταυτότητας
44. Παραδόθηκε το πρωτότυπο του πωλητηρίου εγγράφου με αριθμό ΠΩΕ2207/06, φωτοαντίγραφο του διατάγματος ΕΒ407/10 καθώς και έκθεση ακινήτου στην οποία φαίνονται οι ιδιοκτήτες κτήματος καθώς και τα κατατεθειμένα πωλητήρια έγγραφα. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 3, το πωλητήριο έγγραφο που είχε παραδώσει στον Αστυφύλακα και είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο στις 22/12/
45. Εξήγησε ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα προσκομίζονται υπογραμμένα στο Κτηματολόγιο και απλά ελέγχεται αν είναι πωλημένο ξανά το συγκεκριμένο ακίνητο για το οποίο υποβάλλεται το έγγραφο. Για να αποδεχθεί ο υπάλληλος το συγκεκριμένο έγγραφο τη δεδομένη στιγμή σημαίνει ότι το ακίνητο δεν ήταν ξανά πωλημένο. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 5 και εξήγησε ότι η συγκεκριμένη έκθεση ακινήτου αφορούσε το ακίνητο με αριθμό
46. Πρόσφατη έκθεση, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 42, καταδεικνύει ότι ακόμα μέχρι και σήμερα ιδιοκτήτης της μεζονέτας αριθμός 1 είναι ο Αντώνης Ιωάννου. Κατέθεσε πιστό αντίγραφο του διατάγματος του Δικαστηρίου, το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο 43 καθώς και τον τίτλο ιδιοκτησίας του συγκεκριμένου ακινήτου ο οποίος σημειώθηκε ως Τεκμήριο
47. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 30 ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν είχε παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο για οποιοδήποτε σκοπό. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 εξήγησε ότι οι υπάλληλοι του Κτηματολογίου αποδέχονται όλων των ειδών τις αιτήσεις. Όμως ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για τις επιβαρύνσεις καθώς και την καταχώρηση οποιουδήποτε προσωρινού διατάγματος. Η κατάθεση ενός πωλητηρίου εγγράφου γίνεται με την παραλαβή από τις υπαλλήλους του Κτηματολογίου, οι οποίες βρίσκονται πίσω από τον πάγκο, δίδεται αριθμός στο πωλητήριο έγγραφο και η υπάλληλος το καταχωρεί για σκοπούς διεκπεραίωσης στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και ακολούθως εκδίδεται απόδειξη της πληρωμής των τελών. Στην συνέχεια τα έγγραφα αυτά του παραδίδονται για να ελέγξει ο ίδιος αν έχει ακολουθηθεί η ορθή διαδικασία. Βλέποντας το Τεκμήριο 3 ισχυρίστηκε ότι είχε κατατεθεί στις 22/12/
48. Ερωτηθείς ανέφερε ότι το Κτηματολόγιο δεν είναι υποχρεωμένο να γνωρίζει σε ποιον ανήκει η υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου. Το συγκεκριμένο πωλητήριο έφερε μια σφραγίδα της εταιρείας και μια υπογραφή. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι δεν απαιτείται να είναι παρών ο διευθυντής της εταιρείας για την κατάθεση ενός πωλητηρίου εγγράφου ούτε και απαιτείται να είναι πιστοποιημένη η υπογραφή αυτού που υπέγραψε. Εξήγησε περαιτέρω ότι έγγραφα πώλησης υπογράφονται είτε από το διευθυντή ή από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της εταιρείας. Όμως, για την κατάθεση ενός εγγράφου δεν είναι υποχρεωμένο, το Κτηματολόγιο, να προβεί σε οποιοδήποτε έλεγχο. Ένας τέτοιος έλεγχος γίνεται κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου. Οπόταν, δεν υπήρχε λόγος να ερωτηθεί οποιοσδήποτε κατά την κατάθεση του εγγράφου κατά πόσο το πωλητήριο έγγραφο είχε υπογραφεί είτε από το διευθυντή είτε από οποιοδήποτε άλλο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της εταιρείας «K. & M. FAMAGUSTA DEVELOPERS». Σε σχέση με το συγκεκριμένο έγγραφο δεν είχε περιέλθει σε γνώση του οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με την υπογραφή. Εξήγησε περαιτέρω ότι δεν είναι απαραίτητη η επισύναψη της άδειας οικοδομής στο πωλητήριο έγγραφο. Όμως, υποστήριξε ότι είναι αναγκαία η επισύναψη των αρχιτεκτονικών σχεδίων, στην οποία φαίνεται η αρίθμηση των διαμερισμάτων, με τον αρχιτέκτονα να αριθμήζει από αριστερά προς τα δεξιά τα διαμερίσματα χρησιμοποιώντας τους αριθμούς 1 μέχρι
49. Ήταν έντονος στη θέση του ότι από τη στιγμή που έχει κατατεθεί η αρίθμηση των διαμερισμάτων ή και ακινήτων δεν μπορεί να αλλάξει αφού η πώληση έχει γίνει με τη συγκεκριμένη αρίθμηση. Επίσης ανέφερε ότι ο Αντώνης Ιωάννου ήταν ο αγοραστής της μεζονέτας με αριθμό 1 και όχι ο ιδιοκτήτης. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ήταν η θέση του ότι η διεκπεραίωση των συγκεκριμένων εγγράφων, του Τεκμηρίου 3, είχε γίνει από την κα Ελένη Χαραλάμπους. Τα όσα ο ίδιος είχε αναφέρει αφορούσαν τη νενομισμένη διαδικασία, η οποία ακολουθείται από το Κτηματολόγιο. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι δεν τηρείται δείγμα υπογραφής των διευθυντών μιας εταιρείας στο Κτηματολόγιο και ότι απλά σημειώνεται ποιος είναι ο διευθυντής ή ο σύμβουλος. Όμως, δεν είναι απαραίτητο να υπογράψει στο πωλητήριο έγγραφο ο διευθυντής της εταιρείας ήταν ο ισχυρισμός του. Σε σχέση δε με την αίτηση για κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου ήταν η θέση του ότι πρέπει να είναι υπογεγραμμένη από τον αγοραστή ή από εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του και η υπογραφή της συγκεκριμένης αίτησης θα πρέπει να γίνει μπροστά από τον υπάλληλο του Κτηματολογίου που θα τη δεχθεί. Εξήγησε επιπρόσθετα ότι το 2006 μπορούσε να κατατεθεί αίτηση για κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου από τον αγοραστή, τον δικηγόρο του ή από οποιοδήποτε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο. Ερωτηθείς ήταν η θέση του ότι εάν κάποιος τρίτος προσκομίσει την αίτηση για κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου ελέγχεται η υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου με την υπογραφή της αίτησης για κατάθεση και αν είναι η ίδια δεν υπάρχει λόγος το έγγραφο να μην γίνει αποδεκτό. Μαρτυρία δόθηκε και από την κα Ελένη Καρδανά, (ΜΚ7), της οποίας η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
50. Σύμφωνα με την κατάθεση της είχε εργαστεί στην εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS» για επτά χρόνια ως κλητήρας. Ο εργοδότης της ήταν ο Κύπρος Κυπριανού, ο οποίος επισκεπτόταν τα γραφεία της εταιρείας πολύ τακτικά. Δουλειές της ανατίθονταν και από τη Μαρία Αντωνίου, μέσω τηλεφώνου. Αναγνώρισε την επιταγής της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας, με αριθμό 04679392 του λογαριασμού 10041-91-10001-1 με δικαιούχο τον Παύλο Μιχαήλ. Την συγκεκριμένη επιταγή η ίδια την προσκόμισε στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, στο κατάστημα της Λευκωσίας και την εξαργύρωσε σε μετρητά γράφοντας το όνομα της, τη ταυτότητα της καθώς και τηλέφωνο της εταιρείας FAMAGUSTA. Είχε παραδώσει τα λεφτά στον Κύπρο Κυπριανού. Με οδηγίες πάντοτε του Κύπρου Κυπριανού η ίδια εξαργύρωνε επιταγές αξίας εκατομμυρίων για την Εταιρεία, τα οποία λεφτά χρησιμοποιούσε είτε για πληρωμή των οφειλών της Εταιρείας ή τα παρέδιδε προσωπικά στον Κύπρο. Κάποιες φορές είχε δώσει χρήματα και στην Μαρία Αντωνίου. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2 ως τον Κύπρο Κυπριανού και την Κατηγορούμενη 3 ως Μαρία Αντωνίου. Επέμενε στη θέση της ότι ο εργοδότης της ήταν ο Κύπρος Κυπριανού και ότι η Μαρία Αντωνίου της είχε συστηθεί από τον Κύπρο ότι είναι «η μαστόρισσα της». Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 11 αναγνώρισε πάνω σε αυτό την υπογραφή της και ανέφερε ότι η συγκεκριμένη επιταγή ήταν αυτή στην οποία είχε αναφερθεί στην κατάθεσή της. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 εξήγησε ότι εργοδοτείτο από την εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS LTD». Ήταν ο ισχυρισμός της ότι πολλές φορές ο Κύπρος Κυπριανού της έμβαζε λεφτά στο δικό της λογαριασμό για την πληρωμή υποχρεώσεων της Εταιρείας. Το ίδιο έπραττε και η Μαρία Αντωνίου. Δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο ο κ. Κυπριανού είχε προσωπικό λογαριασμό. Η ίδια, από ότι θυμόταν, είχε παραδώσει λεφτά σε άλλους υπαλλήλους της εταιρείας στο κυκλικό κόμβο του λιμανιού της Λάρνακας για να τα παραδώσουν στο Παραλίμνι. Ένας από αυτούς τους υπαλλήλους ήταν ο κ. Κοτσώνης. Ερωτηθείσα επέμενε ότι είχε εξαργυρώσει επιταγές για πάρα πολλά λεφτά. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ισχυρίστηκε ότι η Μαρία Αντωνίου σπάνια επισκεπτόταν το γραφείο της εταιρείας στη Λευκωσία και ότι επικοινωνούσε μαζί της κυρίως τηλεφωνικά. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Σωκράτης Σωκράτους, (Μ.Κ.8), ο οποίος εργάζεται στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα στη Λευκωσία. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
51. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι είναι υπεύθυνος ταμείου στη Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα, στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στη Λευκωσία. Είχε παραδώσει τέσσερις επιταγές στην Αστυνομία. Η πρώτη από αυτές με αριθμό 010-02703408 από το λογαριασμό 10010-40-00100-3, η οποία αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.1,000-, είχε εκδοθεί σε διαταγή του Παύλου Μιχαήλ και είχε εξαργυρωθεί στο κατάστημα της Λαϊκής Τράπεζας στην Αγία Νάπα την 01/06/
52. Η δεύτερη επιταγή, με αριθμό 04679322, για το ποσό των €8.500-, η οποία είχε εκδοθεί με διαταγή του Παύλου Μιχαήλ, είχε εξαργυρωθεί στις 10/03/09 στο κατάστημα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας της Λευκωσίας. Η τρίτη επιταγή, με αριθμό 04726314, για το ποσό των €1.400- είχε εκδοθεί με διαταγή του Παύλου Μιχαήλ και είχε εξαργυρωθεί στις 09/04/10 στο κατάστημα της Κεντρικής Συνεργατικής στη Λάρνακα και η τέταρτη επιταγή, με αριθμό 10729526, για το ποσό €7.100- είχε εκδοθεί με διαταγή του Παύλου Μιχαήλ και είχε εξαργυρωθεί στις 14/04/10 στο κατάστημα της Κεντρικής στη Λάρνακα. Κατέγραψε ότι ο λόγος που οι συγκεκριμένες επιταγές είχαν φυλαχθεί από την Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα ήταν γιατί η Συνεργατικές εταιρείες, οι οποίες τις είχαν εκδώσει, είναι πελάτες της Κεντρικής Τράπεζας. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 12 το αναγνώρισε ως την επιταγή για €1.400- η οποία έφερε τη δική του σφραγίδα καθώς και τη μονογραφή του. Η συγκεκριμένη επιταγή είχε μονογραφηθεί από τον Παύλο Μιχαήλ και τον Κύπρο Κυπριανού καταγράφοντας τα στοιχεία τους. Ο κ. Κυπριανού την είχε υπογράψει ενώπιον του. Το ίδιο είχε γίνει και για το Τεκμήριο
53. Ο κ. Κυπριανού είχε υπογράψει μπροστά στα μάτια του. Υπέδειξε τον Κύπρο Κυπριανού ως τον Κατηγορούμενο
54. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι τον κ. Κύπρο Κυπριανού τον γνώριζε πολύ καλά από την Τράπεζα. Δεν γνώριζε το ακριβές όνομα της εταιρείας όμως γνώριζε ότι ήταν της «FAMAGUSTA DEVELOPERS» με την οποία ο Κύπρος Κυπριανού είχε σχέση εξ ου και άλλαζε και τις επιταγές. Οι συγκεκριμένες επιταγές υπογράφονταν από τον κ. Κυπριανού μπροστά του όμως σε κάποιες άλλες περιπτώσεις άλλαζαν και άλλα πρόσωπα επιταγές της FAMAGUSTA όπως η Μαρία Αντωνίου και ο κ. Κοτσώνης. Από ότι γνώριζε ο ίδιος ο Κύπρος Κυπριανού δεν διατηρούσε λογαριασμό στη Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα. Μαρτυρία δόθηκε από το Γιάννη Γιαννή, (Μ.Κ.10), του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
55. Στην κατάθεσή του κατέγραψε ότι είναι υδραυλικός στο επάγγελμα και διατηρεί εργαστήριο στην Αγία Νάπα εκτελώντας πάσης φύσεως υδραυλικές εργασίες σε υπό ανέγερση κατοικίες. Το 2003 είχαν γνωριστεί με τον Κύπρο Κυπριανού, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης της «FAMAGUSTA DEVELOPERS», και του είχε αναθέσει δουλειά στην Αγία Νάπα και ακολούθως ξεκίνησε συνεργασία. Ο Κύπρος Κυπριανού είχε κτίσει πάρα πολλά σπίτια και διαμερίσματα στο Παραλίμνι. Για τις εργασίες που διεκπεραίωναν, για τον Κύπρο Κυπριανού, πληρώνονταν τόσο σε μετρητά καθώς και με επιταγές. Στις 24/11/06 είχε παραλάβει από την εταιρεία του Κύπρου Κυπριανού την επιταγή με αριθμό
56. Τη συγκεκριμένη επιταγή την κατέθεσε στο δικό του λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα και είχε παραλάβει το ποσό των Λ.Κ.1,000-. Ο ίδιος δεν γνώριζε τον Παύλο Μιχαήλ, ο οποίος ήταν ο δικαιούχος της επιταγής. Ο ίδιος είχε δει την υπογραφή του και η επιταγή είχε εξαργυρωθεί κανονικά. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 10 την επιταγή στην οποία είχε αναφερθεί στην κατάθεσή του. Τη συγκεκριμένη επιταγή του την είχε παραδώσει ο Κύπρος Κυπριανού, τον οποίο αναγνώρισε στο πρόσωπο του Κατηγορούμενου
57. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι από όσα γνώριζε η εταιρεία του Κύπρου Κυπριανού ήταν η «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Ήταν η θέση του ότι όταν του παραδίδονταν λεφτά από τον Κύπρο Κυπριανού εξέδιδε αποδείξεις στη «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Ο ίδιος, λόγω των όσων του είχαν αναφερθεί από τον Κύπρο Κυπριανού, είχε θεωρήσει ότι αυτός ήταν και ο ιδιοκτήτης της. Ο ίδιος πληρωνόταν από τον Κύπρο Κυπριανού μετρητά καθώς και από την κα. Μαρία ή το λογιστήριο. Δεν γνώριζε κατά πόσο η κα Μαρία Αντωνίου ήταν συνέταιρος ή ιδιοκτήτης της εταιρείας. Δεν μπορούσε να θυμηθεί για ποια εργασία είχε παραλάβει τη συγκεκριμένη επιταγή. Αυτό που θυμόταν ήταν ότι είχε εκτελέσει πολλές εργασίες που του είχαν ανατεθεί από τον Κύπρο Κυπριανού για έργα της εταιρείας και το συγκεκριμένο ποσό αφορούσε εργασίες οι οποίες είχαν εκτελεστεί για λογαριασμό της εταιρείας. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης
58. Ο Αγάπιος Κυριάκου, (Μ.Κ.11), ήταν ο επόμενος μάρτυρας και η κατάθεσή του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
59. Σύμφωνα με την κατάθεσή του είναι οικοδόμος στο επάγγελμα και από τις 16/11/08 μέχρι το Νοέμβρη του 2009 είχε εργαστεί στην εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS» ως επιστάτης. Εργοδότης του ήταν ο Κύπρος Κυπριανού από τον οποίο λάμβανε οδηγίες και από τον οποίο πληρωνόταν. Βλέποντας την επιταγή με αριθμό 04679376, της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας, Τεκμήριο 8, ισχυρίστηκε ότι την είχε εξαργυρώσει ο ίδιος. Τον Παύλο Μιχαήλ ο ίδιος δεν τον γνώριζε όμως ο Κύπρος του είχε ζητήσει να εξαργυρώσει τη συγκεκριμένη επιταγή στο Ακάκι. Έφυγε από το Παραλίμνι για το Ακάκι και φθάνοντας στο Ακάκι οπισθογράφησε την επιταγή καταγράφοντας το όνομά του, τον αριθμό ταυτότητάς του και το τηλέφωνο και η ταμίας του κατέβαλε το ποσό των €8.500- σε μετρητά. Επέστρεψε στο Παραλίμνι όπου και συνάντησε τον Κύπρο Κυπριανού, στην βενζίνα του Πιττάτζιη και του παρέδωσε όλα τα χρήματα. Του είχε ζητηθεί από τον Κύπρο Κυπριανού πολλές φορές να εξαργυρώσει επιταγές όμως ο ίδιος του έλεγε ότι δεν κρατούσε ταυτότητα. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2 ως τον Κύπρο Κυπριανού και το Τεκμήριο 8 ως την επιταγή που είχε εξαργυρώσει. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος εργοδοτείτο και λάμβανε οδηγίες από τον ίδιο τον Κύπρο Κυπριανού. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι τόσο ο ίδιος καθώς και τα παιδιά του εργάζονταν στην εταιρεία «K. & M. FAMAGUSTA DEVELOPERS». Ο ίδιος είχε προσληφθεί ως επιστάτης από τον Κύπρο Κυπριανού, από αυτόν λάμβανε οδηγίες και από αυτόν πληρωνόταν. Επισκεπτόταν το γραφείο της εταιρείας στην περιοχή Κάππαρη όταν τον καλούσε ο Κύπρος Κυπριανού για να του δώσει οδηγίες. Την κα Μαρία Αντωνίου την έβλεπε που και που στο γραφείο. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι πληρωνόταν μόνο από τον κ. Κύπρο Κυπριανού. Αρνήθηκε την υποβολή ότι πληρωνόταν από την Μαρία Αντωνίου ή το λογιστήριο. Παραδέχθηκε ότι είχε αγοράσει και ο ίδιος διαμέρισμα από την εταιρεία «FAMAGUSTA» και εκ μέρους της εταιρείας το συμβόλαιο πώλησης το είχε υπογράψει ο κ. Κύπρος Κυπριανού και όχι η κα Μαρία Αντωνίου. Ο ίδιος είχε πάει στο Κτηματολόγιο μαζί με τον Κύπρο Κυπριανού και με ένα υπάλληλο της Σ.Π.Ε. Λατσιών. Το διαμέρισμα είχε αγοραστεί γιατί του οφείλονταν μισθοί από τον Κύπρο Κυπριανού, ο οποίος τον πλήρωνε όσα μπορούσε σε μετρητά. Το υπόλοιπο, €22,000-, είχε χρησιμοποιηθεί για την αγορά του διαμερίσματος. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε λάβει οποιεσδήποτε οδηγίες από την κα Αντωνίου και ότι οδηγίες λάμβανε μόνο από τον κ. Κυπριανού. Λόγω του ότι του χρωστούσε ο κ. Κυπριανού τους μισθούς του η κα Μαρία Αντωνίου είχε εμβάσει το οφειλόμενο ποσό των €22.000 στην αγορά του διαμερίσματος. Μαρτυρία δόθηκε από τη Μελίνα Εφραίμ, (Μ.Κ.12), δικηγόρο η οποία υπηρετεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη τηρείται φάκελος για την εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS LTD» για την οποία είχε εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης στις 09/11/
60. Το συγκεκριμένο διάταγμα είχε επιδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη στις 22/12/
61. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 49, το διάταγμα εκκαθάρισης. Η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ακολούθως δόθηκε μαρτυρία από την κα. Χαρίκλεια Άππιου, (Μ.Κ.13), ητης οποίας η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
62. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της κατάθεσής της είναι λογιστής της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας και ο κ. Παύλος Μιχαήλ ήταν πελάτης της Συνεργατικής. Μεταξύ των ετών 2006 με 2010 το κατάστημα της Σ.Π.Ε. Δυτικής Λευκωσίας, στην Ορούντα, είχε εκδώσει τέσσερεις

(4)επιταγές με δικαιούχο τον ίδιο και είχε χρεωθεί αναλόγως ο λογαριασμός του. Αναγνώρισε την υπογραφή της στο Τεκμήριο 8 και στο Τεκμήριο

1. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι δεν ερωτάται ο πελάτης τον σκοπό για τον οποίο ζητά την έκδοση των επιταγών, για να χρησιμοποιήσει λεφτά δικού του λογαριασμού. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης
2. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. Γιώργο Ελευθεριάδη, (Μ.Κ.14), διευθυντή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Η κατάθεσή του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
3. Αναγνώρισε τόσο την κα. Μαρία Αντωνίου καθώς και τον κο. Κύπρο Κυπριανού. Ήταν η θέση του ότι η κα. Αντωνίου είχε δάνειο στον Ο.Χ.ΣΤ. μετά το 2006 αλλά ο συγκεκριμένος λογαριασμός είχε κλείσει. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ήταν η θέση του ότι η κα. Αντωνίου όταν είχε επιταγές του Ο.Χ.ΣΤ. πάντοτε πήγαινε αν τις εξαργυρώσει. Η εταιρεία «Κ. & Μ. FAMAGUSTA» δεν διέθετε λογαριασμό στο Παραλίμνι και ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσο είχε λογαριασμό σε άλλο υποκατάστημα. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από την συνήγορο της Κατηγορούμενης
4. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο Μάριος Χρίστου, (Μ.Κ.15), ο οποίος εργαζόταν στην Λαϊκή Τράπεζα. Η κατάθεσή του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
5. Αναγνώρισε την επιταγή, Τεκμήριο 10, στην οποία έκανε αναφορά στην κατάθεσή του. Είχε καταγράψει τον αριθμό λογαριασμού στον οποίο είχε κατατεθεί η επιταγή. Με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 κλήθηκαν σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και ετοίμασε προς τούτο γραπτή δήλωση την οποία κατέθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
6. Στη γραπτή του Δήλωση καταγράφει ότι η Κατηγορουμένη Εταιρεία 1 είχε ιδρυθεί το 2002 με μετόχους τη Μαρία Αντωνίου και τη Χρυστάλλα Κυπριανού, η οποία είναι μητέρα του. Η Μαρία Αντωνίου, λόγω του ότι είχε ασχοληθεί με τα ακίνητα αλλά και γιατί ο ίδιος της είχε υποδείξει κάποια πράγματα, είχε αποκτήσει πείρα στα ακίνητα και οι δύο μαζί είχαν αποφασίσει να προχωρήσουν με την ανέγερση πολυκατοικιών. Το Νοέμβριο του 2003 είχαν από κοινού αποφασίσει την ίδρυση της εταιρείας «K. & M. (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS Ltd» η οποία δραστηριοποιείτο στα ακίνητα και στις επενδύσεις. Η συγκεκριμένη εταιρεία αγόραζε οικόπεδα ή έπαιρνε οικόπεδα με αντιπαροχή και προχωρούσε στην ανάπτυξη και αξιοποίηση ακινήτων, με αντιπαροχή, στον Παραλίμνι και τη γύρω περιοχή. Την όλη διεύθυνση του γραφείου και της συγκεκριμένης εταιρείας στο Παραλίμνι την είχε η Μαρία Αντωνίου γιατί ο ίδιος εργαζόταν κυρίως για την εταιρεία «VASILIKA», της οποίας τα γραφεία ήταν στην Λευκωσία. Το 2004 ο ίδιος είχε αρχίσει να εργάζεται περισσότερο για την εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Στις 03/04/2006 δυνάμει συμφωνίας αντιπαροχής μεταξύ της εταιρείας «ΡΟΚΟΠΟΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ» και «KARPASIA KΤΗΜΑΤΙΚΗ» και της «FAMAGUSTA DEVELOPERS» είχαν παραχωρηθεί δύο οικόπεδα, τα τεμάχια 334 και 335, φύλλο σχέδιο 2-228379 από τις εταιρείες «ΡΟΚΟΠΟΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ» και «KARPASIA KΤΗΜΑΤΙΚΗ» και σε ανταλλαγή η εταιρεία «FAMAGUSTA DEVELOPERS» θα παρέδιδε, στους πωλητές, τις μεζονέτες με αριθμούς, 3, 4 και 5 στο έργο το οποίο είχε ονομαστεί «Famagusta Gardens 32». Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε υπογραφεί για λογαριασμό της «FAMAGUSTA DEVELOPERS» από τη Μαρία Αντωνίου. Τον Νοέμβριο του 2006 η «FAMAGUSTA DEVELOPERS» διαφήμιζε στις εφημερίδες την προσφορά αριθμού μεζονέτων, σε δεκάδες έργα τα οποία εκπονούσε η εταιρεία, σε τιμές προσφοράς. Ο Παραπονούμενος, κ. Παύλος Μιχαήλ, με τη σύζυγο του είχαν επισκεφθεί το Παραλίμνι και με την βοήθεια της κας Χέλεν είχαν επισκεφθεί διάφορα ακίνητα της εταιρείας, κάποια από αυτά υπό κατασκευή και κάποια άλλα στα σχέδια, μεταξύ αυτών και το «Famagusta Garden 32». Στο συγκεκριμένο έργο, το «Famagusta Garden 32», η εταιρεία είχε προσφέρει 3 ή 4 μεζονέτες σε τιμή προσφοράς έτσι ώστε να εξασφαλίσει και τα σχετικά κεφάλαια για την οικοδομή του έργου και για να αποφύγει τη χρηματοδότησή του από Τράπεζα. Ο κ. Παύλος Μιχαήλ είχε ενδιαφερθεί για μια μεζονέτα και είχε επισκεφθεί τον ίδιο, στις 23/11/06, στα γραφεία της εταιρείας στη Λευκωσία και είχε συμφωνηθεί ως τιμή πώλησης το ποσό των Λ.Κ.55.000-. Ο κ. Παύλος Μιχαήλ είχε καταβάλει, ως προκαταβολή, το ποσό των Λ.Κ.1.000- και ο ίδιος είχε παραδώσει την επιταγή που του είχε δοθεί στην κα Μαρία Αντωνίου για να κατατεθεί στο λογαριασμό της εταιρείας «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Μαζί με την επιταγή ο ίδιος είχε παραδώσει στην κα Αντωνίου τα στοιχεία του αγοραστή για να διεκπεραιώσει, η κα Αντωνίου, τα σχετικά πωλητήρια έγγραφα τα οποία θα υπογράφονταν τις επόμενες μέρες. Ο ίδιος είχε αναφέρει στον κ. Μιχαήλ ότι το συγκεκριμένο συγκρότημα θα ξεκινούσε μόλις εξασφαλίζονταν οι σχετικές άδειες. Ακολούθως, είχε διευθετηθεί συνάντηση στα Γραφεία του Φόρου Εισοδήματος, στη Λάρνακα, για να υπογραφτούν και χαρτοσημανθούν τα πωλητήρια έγγραφα. Στις 04/12/06 ο κ. Μιχαήλ είχε συναντηθεί μαζί του στο Επαρχιακό Γραφείο του Φόρου Εισοδήματος για να υπογραφούν και να χαρτοσημανθούν τα πωλητήρια έγγραφα. Ο ίδιος του είχε παραδώσει τέσσερα πωλητήρια έγγραφα, τα οποία του είχαν δοθεί από τη Μαρία Αντωνίου. Ο κ. Μιχαήλ είχε διαβάσει και είχε υπογράψει τα πωλητήρια έγγραφα, τα οποία στη συνέχεια υπέγραψε και η κα Μαρία Αντωνίου ως διευθύντρια της εταιρείας για να μπορέσουν να χαρτοσημανθούν. Ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να υπογράψει ο ίδιος τα πωλητήρια έγγραφα γιατί την εταιρεία δέσμευε μόνο η Μαρία Αντωνίου, η οποία ήταν και διευθύντρια της εταιρείας. Είχε αναφερθεί στον κ. Μιχαήλ ότι θα μετέβαιναν στο Κτηματολόγιο σε μεταγενέστερο στάδιο γιατί τη συγκεκριμένη περίοδο δεν θα μπορούσε να καταχωριστεί το πωλητήριο έγγραφο ενόψει του ότι τα οικόπεδα, στα οποία θα ανεγειρόταν το συγκρότημα, δεν είχαν μεταβιβαστεί στο όνομα της «FAMAGUSTA DEVELOPERS». Για την κατάθεση των πωλητηρίων εγγράφων στο Κτηματολόγιο θα έπρεπε να παρουσιαστεί προσωπικά ο ίδιος ο κ. Μιχαήλ ή ο δικηγόρος του. Αρνήθηκε ότι είχε αναφέρει στον κ. Μιχαήλ τη φράση «Κοτσιανιάσαμε τωρά» γιατί δεν θα μπορούσε να πείσει οποιονδήποτε ότι είχε μεταβιβαστεί οποιονδήποτε ακίνητο ενώ βρισκόντουσαν στο Φόρο Εισοδήματος και γίνονταν οι διαδικασίες για τη χαρτοσήμανση των πωλητηρίων εγγράφων. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της υπογραφής των συμβολαίων και της χαρτοσήμανσης ο κ. Μιχαήλ είχε παραδώσει, στο χώρο στάθμευσης απέναντι από το Φόρο Εισοδήματος, την επιταγή ύψους Λ.Κ.34.000- και εκδόθηκε σχετική απόδειξη της εταιρείας. Η επιταγή παραλήφθηκε από τη Μαρία Αντωνίου για λογαριασμό της εταιρείας. Τα τρία συμβόλαια και το έγγραφο καταχώρησης του πωλητήριου εγγράφου του κ. Μιχαήλ τα είχε παραλάβει η κα Μαρία Αντωνίου, η οποία θα τα τοποθετούσε στο «strong room» του γραφείου όπου φυλάγονταν όλα τα επίσημα έγγραφα των εταιρειών για σκοπούς ασφάλειας. Κλειδιά και πρόσβαση στο συγκεκριμένο χώρο είχε μόνο η Μαρία Αντωνίου μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 που είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ο κ. Μιχαήλ κατέβαλλε ανάλογα χρηματικά ποσά, σύμφωνα με την εκτέλεση των εργασιών και βάσει του πωλητηρίου εγγράφου. Όταν είχε προχωρήσει η οικοδόμηση του συγκεκριμένου συγκροτήματος ο κ. Μιχαήλ είχε παραπεμφθεί στην εταιρεία «Κίκης Φιλίππου» για την παραγγελία των ειδών υγιεινής και των πατωμάτων που επιθυμούσε να τοποθετήσει στη μεζονέτα που αγοράσει. Το Μάρτιο 2010 ήταν η πρώτη φορά που ο ίδιος είχε λάβει γνώση, από υπάλληλο της εταιρείας Κίκης Φιλίππου, ότι για τη συγκεκριμένη μεζονέτα είχε επίσης δώσει παραγγελία κάποιος άλλος αγοραστής ο κ. Αντώνης Ιωάννου, ο οποίος είχε δώσει και προκαταβολή από τον Απρίλιο του
7. Ο ίδιος είχε διερευνήσει τα γεγονότα και είχε εντοπίσει ότι είχε γίνει ένα σοβαρό λάθος από την εταιρεία και η συγκεκριμένη μεζονέτα είχε αγοραστεί τόσο από τον κ. Αντώνη Ιωάννου καθώς και από τον κ. Παύλο Μιχαήλ. Ταυτόχρονα, είχε διαπιστώσει ότι στις 14/09/09 είχε υπογραφτεί συμφωνία ακύρωσης του πωλητηρίου εγγράφου της μεζονέτας με αριθμό 5 στο «Famagusta Garden 3» και ο ίδιος είχε αρχίσει να πιέζει τον κ. Αντώνη Ιωάννου για να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο της μεζονέτας αριθμό 1 στο «Famagusta Garden 32» και να αποδεχθεί τη μεζονέτα 5 στο «Famagusta Garden 3». Ο κ. Ιωάννου είχε αρχικά συμφωνήσει στην ανταλλαγή και είχαν ετοιμαστεί και υπογραφεί πωλητήρια έγγραφα της μεζονέτας
8. Όμως, ο κ. Ιωάννου δεν κράτησε το λόγο του και δεν απέσυρε το πωλητήριο έγγραφο της μεζονέτας 1 στο «Famagusta Garden 32» παρά το γεγονός ότι είχε λάβει κατοχή της μεζονέτας με αριθμό 5 στο «Famagusta Garden 3». Σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου ο λόγος που διατηρεί το πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου είναι ως ασφάλεια για την ολοκλήρωση της αγοράς της μεζονέτας
9. Οποιαδήποτε ποσά είχαν καταβληθεί από τον κ. Ιωάννου για την αγορά της μεζονέτας με αριθμό 1 είχαν υπολογιστεί ως ποσά καταβληθέντα για την αγορά της μεζονέτας με αριθμό
10. Τον Ιούνιο 2010 ο κ. Μιχαήλ του είχε ζητήσει όπως υποθηκευτεί το μερίδιο του για να μπορέσει να πάρει δάνειο έτσι ώστε να εξοφλήσει την τελευταία δόση του δανείου της μεζονέτας. Ο ίδιος του είχε αναφέρει ότι υπήρχε περιθώριο υποθήκευσης μεριδίου από τα οικόπεδα και είχε έρθει σε επαφή με τον τραπεζίτη του κ. Μιχαήλ και τους πωλητές των οικοπέδων αντιπαροχής. Όμως δεν κατέστη δυνατό λόγω της συμπεριφοράς του κ. Ιωάννου. Η συγκεκριμένη μεζονέτα με αριθμό 1 είχε ανεγερθεί βάσει των σχεδίων και των παραγγελιών που είχε ζητήσει ο κ. Παύλος Μιχαήλ και ο κ. Ιωάννου ποτέ δεν είχε παραπονεθεί σε σχέση με το θέμα αυτό. Στον κ. Ιωάννου ήταν η θέση του Κατηγορούμενου 2, ότι είχε προσφερθεί και η μεζονέτα αριθμός 10 στο «Famagusta Garden 32» της οποίας οι προδιαγραφές ήταν οι ίδιες με αυτές της μεζονέτας αριθμός
11. Ο κ. Ιωάννου όμως είχε αναφέρει ότι η μόνη μεζονέτα που τον ενδιέφερε ήταν η μεζονέτα με αριθμό 5 στο «Famagusta Garden 3» γιατί αυτή είχε τρία υπνοδωμάτια και βόλευε την οικογένεια του ενώ οι άλλες μεζονέτες είχαν δύο υπνοδωμάτια. Το ίδιο είχε αναφερθεί και στον κ. Μιχαήλ, δηλαδή ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα εάν δεν ολοκληρωνόταν η συμφωνία σε σχέση με τη μεζονέτα 1, του «Famagusta Garden 32», να του παραχωρηθεί η μεζονέτα αριθμός 10 στο ίδιο συγκρότημα. Όμως, παρά τις προσπάθειες του ιδίου για εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα ούτε ο κ. Μιχαήλ αλλά ούτε ο κ. Ιωάννου είχαν καλή διάθεση για εξεύρεση λύσης. Δεν συζητούσαν κανένα συμβιβασμό παρά του γεγονότος ότι ο ίδιος τους είχε προτείνει κι άλλα ακίνητα ως εγγύηση μέχρι να διευθετηθεί το πρόβλημα. Σε σχέση με τη μεζονέτα 5 στο «Famagusta Garden 3», η οποία είχε προσφερθεί στον κ. Ιωάννου, αγοραστές ήταν ο κ. Χρίστος Βασιλείου με τη σύζυγο του. Είχε ακυρωθεί η γραπτή συμφωνία πώλησης με το Χρίστο Βασιλείου, λόγω αδυναμίας τους να καταβάλουν το τίμημα πώλησης, πλην όμως ο κ. Ιωάννου συνέχιζε να αρνείται να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο και αξίωνε παράλογες απαιτήσεις. Τον Οκτώβριο 2010 ο κ. Μιχαήλ είχε καταχωρήσει αγωγή, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, την Αγ. Αρ. 1117/10, στην οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο δεσμεύτηκε το συγκρότημα της εταιρείας. Ακολούθως εκδόθηκε απόφαση εναντίον της εταιρείας και του ιδίου. Καταχωρίστηκε μέμο σε σχέση με την εκδοθείσα απόφαση υπέρ του κ. Μιχαήλ. Ο κ. Μιχαήλ δεν έχει χάσει οτιδήποτε από τη συγκεκριμένη πώληση του ακινήτου. Αντίθετα, έχει προχωρήσει με την εκποίηση προσωπικής περιουσίας με σκοπό την αποζημίωση του. Στη συνέχεια της γραπτής του δήλωσης ο Κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας που προσκομίστηκε. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Αγάπιος Κυριάκου, (Μ.Κ.12), είχε συνεργαστεί με την κα Μαρία Αντωνίου και είχε λογαριαστεί για όλη την εργασία που έκανε προς όφελος της εταιρείας «Famagusta» μαζί με την κα Αντωνίου. Κατέληξε ότι η πώληση της μεζονέτας αριθμός 1 στο «Famagusta Garden 32» στον κ. Μιχαήλ και στον κ. Ιωάννου δεν έγινε από πρόθεση και δεν γνώριζαν ότι είχε γίνει λάθος στις πωλήσεις ενόψει του ότι δεν είχε καταχωριστεί αμέσως το πωλητήριο έγγραφο του κ. Μιχαήλ και η συγκεκριμένη μεζονέτα φαινόταν διαθέσιμη. Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα να έδιναν στον κ. Παύλο Μιχαήλ την μεζονέτα 10, η οποία είναι ακριβώς η ίδια με την μεζονέτα 1, η οποία είχε αργότερα παραχωρηθεί ως δώρο στον κ. Πογιατζιή. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι το 2010 είχε αναλάβει τη διαχείριση της εταιρείας «Famagusta Developers» γιατί το 2002 ασχολείτο με άλλα πράγματα, δηλαδή την εφημερίδα. Ερωτηθείς για την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου που αφορούσε τον κ. Παύλο Μιχαήλ είχε ισχυριστεί ότι δεν υπήρχε λόγος να υπογράψει το συγκεκριμένο έγγραφο ο ίδιος αφού βρισκόταν στο χώρο η κα Μαρία Αντωνίου. Τα συγκεκριμένα έγγραφα που είχαν υπογραφτεί στην παρουσία του από την κα Μαρία Αντωνίου και από τον κ. Παύλο Μιχαήλ. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο κος. Παύλος Μιχαήλ όφειλε να καταθέσει ο ίδιος το συγκεκριμένο έγγραφο στο Κτηματολόγιο. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 30 παραδέχθηκε ότι είχε τόσο το συγκεκριμένο έγγραφο καθώς και τα άλλα τρία έγγραφα στην κατοχή του από τον Ιανουάριο του
12. Εξήγησε ότι ήταν φυλαγμένα στο «strong room» και είχαν φυλαχθεί εκεί από την κα Αντωνίου. Όταν ο ίδιος είχε ανοίξει το φάκελο του κ. Παύλου Μιχαήλ είχε διαπιστώσει ότι στο φάκελο υπήρχαν άλλα τρία πωλητήρια έγγραφα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε αναφέρει στον κ. Παύλο Μιχαήλ, έξω από τα γραφεία του Φόρου Εισοδήματος στη Λάρνακα ότι «είχαν κοτσιανιάσει». Υποστήριξε, ότι ο κ. Παύλος Μιχαήλ είναι έξυπνος άνθρωπος και δεν θα μπορούσε να του αναφέρει κάτι τέτοιο και να το πιστέψει. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο λόγος που δεν είχαν πάει στο Κτηματολόγιο τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν γιατί το συγκεκριμένο πωλητήριο έγγραφο δεν θα μπορούσε να καταχωριστεί αφού δεν είχαν μεταβιβαστεί τα μερίδια. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι είχε ενημερώσει τον κ. Παύλο Μιχαήλ ότι τα μερίδια δεν είχαν μεταβιβαστεί. Σε σχέση με την είσπραξη λεφτών ήταν ο ισχυρισμός του ότι εξέδιδε αποδείξεις όταν εισέπραττε εκ μέρους της Εταιρείας και τις επιταγές τις παραλάμβανε ο ίδιος για λογαριασμό της Εταιρείας όπως κάθε άλλος υπάλληλος της εταιρείας. Παραδέχθηκε ότι όταν βγήκαν από τα Γραφεία του Φόρου Εισοδήματος ο ίδιος είχε γράψει την απόδειξη και την είχε παραδώσει στον κ. Παύλο Μιχαήλ, ο οποίος στη συνέχεια του έδωσε την επιταγή, την οποία μπροστά του είχε παραχωρήσει στην κα Αντωνίου. Του υποβλήθηκε ότι η πώληση της μεζονέτας με αριθμό 1 στον κ. Ιωάννου είχε ολοκληρωθεί στις 10/12/06 και είχε καταχωριστεί το πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο και δέκα μέρες μετά πωλήθηκε ξανά στον κ. Παύλο Μιχαήλ. Ήταν η θέση του ότι είχε γίνει λάθος μεταξύ των δύο αγοραστών. Υπήρχε προς πώληση η μεζονέτα 1 στο «Famagusta Gardens 32» και η μεζονέτα 10 στο «Famagusta Gardens 32». Το συγκεκριμένο έργο ήταν υπό κατασκευή και υπήρχαν προσχέδια τα οποία ο ίδιος είχε στα γραφεία της Λευκωσίας. Όταν η κα Χέλεν είχε στείλει τον κ. Παύλο Μιχαήλ κοντά του από λάθος του είχε παραχωρήσει τη μεζονέτα με αριθμό
13. Υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε ανακαλύψει το λάθος για να αναιρέσει αμέσως μετά τη θέση του και να αναφέρει ότι είχε αντιληφθεί τη διπλή πώληση το Μάρτιο του 2010 όταν ο ίδιος είχε καταστεί διευθυντής της εταιρείας και είχε σταλεί ο κ. Παύλος Μιχαήλ στην εταιρεία Κίκης Φιλίππου για να παραγγείλει είδη υγιεινής. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι θα μετέβαιναν στο Κτηματολόγιο σε μεταγενέστερο στάδιο, από τις 04/12/06, για να καταθέσουν το έγγραφο και ήταν περαιτέρω η θέση του ότι παρά το γεγονός ότι ήταν κατατεθειμένο το πωλητήριο έγγραφο του κ. Ιωάννου, από το 2006, σε σχέση με την ίδια μεζονέτα εάν παρουσιαζόταν ο κ. Μιχαήλ και υπέβαλλε αίτημα στο Κτηματολόγιο κατάθεσης του συγκεκριμένου συμβολαίου δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Δεν θα δημιουργείτο πρόβλημα γιατί θα του προσφερόταν η μεζονέτα αριθμός
14. Του υποβλήθηκε, από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ότι είχε προταθεί στον κ. Ιωάννου η μεζονέτα με αριθμό 5 και παραδέχθηκε, ο Κατηγορούμενος 2, ότι πράγματι είχε προταθεί η μεζονέτα με αριθμό 5 στον κ. Ιωάννου αλλά ήταν πολύ πριν μάθει ότι η μεζονέτα με αριθμό 1 ήταν διπλά πουλημένη. Επίσης παραδέχθηκε ότι κατά το χρόνο που είχε εισηγηθεί την αλλαγή της μεζονέτας 1 με τη μεζονέτα 5 η μεζονέτα 5 ήταν πουλημένη στον κ. Χρίστο Βασιλείου. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχαν σταλεί επιστολές στον κ. Βασιλείου ότι αν δεν προσέλθει να πληρώσει το τίμημα θα λάμβαναν κατοχή της μεζονέτας και ήταν οι ίδιοι που είχαν ακυρώσει τη συμφωνία πλην όμως ο κ. Βασιλείου δεν απέσυρε το συμβόλαιο του γιατί ήθελε κάποια χρήματα. Κατέληξε, ότι η όλη συνδιαλλαγή ήταν προϊόν λάθους από τον ίδιο και την κα Αντωνίου και από αυτό το λάθος είχαν μπλεχτεί οι δύο αγοραστές. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος 2, από τη δικηγόρο της Κατηγορουμένης 3 ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε σπουδάσει αρχιτεκτονικό σχέδιο και είχε εργαστεί σε αρχιτεκτονικό γραφείο. Είχε δημιουργήσει αριθμό εταιρειών ακριβώς λόγω της εμπειρίας του. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για αδικήματα απάτης, σε σχέση με δοσοληψίες ακινήτων, κατά την γνώμη του αδίκως. Επίσης παραδέχθηκε ότι από το 1987 μέχρι το 2008 τελούσε υπό πτώχευση πλην όμως προώθησε τη θέση ότι στη συνέχεια είχε διευθετήσει όλες του τις οικονομικές υποχρεώσεις και είχε αποκατασταθεί. Ερωτηθείς για την εταιρεία «Famagusta» ισχυρίστηκε ότι είχε ιδρυθεί το 2002 από τη μητέρα του και την κα Αντωνίου, η οποία είχε επενδύσει κάποια λεφτά στην εταιρεία. Ο ίδιος δεν μπορούσε να είναι μέτοχος στην εταιρεία γιατί τελούσε υπό πτώχευση. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του η κα Αντωνίου βρισκόταν στην εταιρεία από το 1999 και αρχικά είχε αρχίσει να κάνει κάποιες μικρό-ενοικιάσεις καθώς και κάποιες μεσιτείες. Στη συνέχεια είχε βρεθεί μια ευκαιρία, ένα οικόπεδο και έγινε συμφωνία με την εταιρεία «Vasilika Publishing Ltd», λόγω του ότι δεν υπήρχε η εταιρεία «Famagusta» και ξεκίνησαν την ανέγερση του «Famagusta Garden 2». Στη συνέχεια είχαν αποφασίσει να ιδρύσουν την εταιρεία «Famagusta Developers». Υποστήριξε ότι δεν υπολόγιζαν να μεγαλώσει με αυτό τον τρόπο η εταιρεία «Famagusta Developers». Ισχυρίστηκε ότι όλη τη δουλειά, σε σχέση με την εταιρεία «Famagusta Developers», την έκαμνε η κα Αντωνίου η οποία είχε γίνει μοναδική στη δουλειά της. Ο ίδιος, από το 2000 μέχρι το 2006, βρισκόταν συνεχώς στη Λευκωσία για δουλείες της άλλης εταιρείας. Ερωτηθείς κατά ποσό συζούσε με την κα Μαρία Αντωνίου αρχικά ισχυρίστηκε ότι είχαν μια σχέση και στη συνέχεια διευκρίνισε ότι διατηρούσαν σχέση από το 2000 μέχρι το 2008 ή το
15. Υποστήριξε όμως ότι η κα Αντωνίου είχε τη δική της δουλειά και εκείνος τις δικές του και ο ίδιος δεν γνωρίζει τι δουλειές διενεργούσε η κα Αντωνίου σε σχέση με τις εταιρείες. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η κα Αντωνίου, ακριβώς λόγω του ότι συζούσαν, είχε κάνει οτιδήποτε το οποίο δεν έπρεπε να είχε κάνει. Ισχυρίστηκε ότι από τις αρχές του 2001 η κα Αντωνίου εκτελούσε όλες τις δουλειές της «Vasilika» και μετά της «Famagusta» ενώ ο ίδιος περιοριζόταν στις οικοδομές και βοηθούσε στις πωλήσεις δηλαδή στο να «κλείσει μια πράξη». Υπήρχαν 200 υπάλληλοι στην εταιρεία τους και ο ίδιος τους έδινε οδηγίες σε σχέση με τις εργασίες τους. Όμως, δεν έπαιρνε πελάτη να του υποδείξει τα ακίνητα γιατί αυτή ήταν η δουλειά της κας Αντωνίου. Βοηθούσε ο ίδιος, λόγω της εμπειρίας του και των φιλιών που είχε αποκτήσει και έκαμνε ότι έκαμναν και οι άλλοι εργοδοτούμενοι υπάλληλοι της εταιρείας. Σε σχέση με τη συμφωνία με την εταιρεία «ΡΟΚΟΠΟΣ ΚΤΗΜΑΤΗΚΗ» και «KARPASIA» ήταν η θέση του ότι η κα Αντωνίου είχε συνδεθεί με τον υπεύθυνο των μεταβιβάσεων στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, τον κ. Παντελή Σεργίου, ο οποίος τη συμβούλευσε να αγοράσει από την εταιρεία «ΡΟΚΟΠΟΣ» και την εταιρεία «KARPASIA» κάποια οικόπεδα για αξιοποίηση. Υπογράφτηκε η συμφωνία με τη «ΡΟΚΟΠΟΣ», η οποία αφορούσε την ανέγερση του συγκροτήματος «Famagusta Gardens 32» και ο ίδιος την είχε δει εκ των υστέρων. Διευκρίνισε ότι οποιαδήποτε πώληση, είτε διεκπεραιωνόταν από τον ίδιο είτε από άλλο υπάλληλο της εταιρείας, θα έπρεπε να εγκριθεί από την κα Αντωνίου. Όσον αφορά τη μεζονέτα αριθμός 1 η κα Αντωνίου είχε δώσει στον ίδιο οδηγίες, αναφορικά με το ποια μεζονέτα ήταν ελεύθερη, την τιμή της και τον τρόπο πληρωμής. Οι υπεύθυνοι για τις πωλήσεις της εταιρείας «Famagusta» ετοίμαζαν καταλόγους αναφορικά με κάθε έργο και στη συνέχεια έβαζαν προσφορές σε σχέση με δύο ή τρεις μεζονέτες έτσι ώστε να πωληθούν άμεσα. Από τον κατάλογο, ήταν ο ισχυρισμός του, φαινόταν ότι η μεζονέτα 1 του «Famagusta Gardens 32» ήταν προς πώληση. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι ήταν ελάχιστες οι περιπτώσεις που ο ίδιος επισκεπτόταν το Γραφείο Φόρου Εισοδήματος και πιθανών στην περίπτωση του Παύλου Μιχαήλ να του το είχε ζητήσει ο ίδιος ο Παύλος Μιχαήλ. Όμως όσες φορές είχε πάει ήταν πάντοτε στην παρουσία της κας. Αντωνίου και ότι δεν είχε πάει ποτέ μόνος του. Όσον αφορά τα πωλητήρια έγγραφα ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ποτέ δεν είχε συντάξει ή υπογράψει πωλητήριο έγγραφο και ποτέ δεν είχε καταθέσει έγγραφα στο Κτηματολόγιο. Όταν γινόταν συμφωνία στη Λευκωσία τα έγγραφα διεκπεραιώνονταν στο γραφείο του Παραλιμνίου. Σε σχέση με τη μεζονέτα αριθμός 1 ήταν ο ισχυρισμός του ότι οι πλευρές είχαν αρχικά συμφωνήσει ότι θα πήγαιναν την 01/12 και στις 12/12 στο Κτηματολόγιο αλλά τελικά πήγαν στις 04/12/06, παρόλο που στη συμφωνία καταγραφόταν η 01/12/
16. Η κα Αντωνίου είχε προσκομίσει τα τέσσερα πωλητήρια έγγραφα στο φόρο και είχαν υπογράψει ο ίδιος και ο κ. Μιχαήλ «υπογράψαμε τα τέσσερα» στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι είχε υπογράψει η εταιρεία τη συμφωνία με τον κ. Μιχαήλ και όχι ο ίδιος. Όταν του υποβλήθηκε ότι διαφοροποιείται η υπογραφή στα τέσσερα αντίγραφα της συμφωνίας ήταν ο ισχυρισμός του ότι η κα Αντωνίου υπογράφει με 100 διαφορετικές υπογραφές. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 29 ισχυρίστηκε ότι δεν παρέδωσε το συγκεκριμένο έγγραφο στην Αστυνομία γιατί τα επίσημα έγγραφα φυλάγονταν από την κα Αντωνίου στο «strong room» το οποίο ήταν ειδικό δωμάτιο φύλαξης και είχε δημιουργηθεί μήπως και κάποιος βάλει φωτιά ή βόμβα και καταστραφούν τα έγγραφα και ο ίδιος δεν είχε πρόσβαση. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε εντοπίσει το φάκελο του κ. Μιχαήλ όταν ξεκίνησε η διαδικασία και δεν είχε τα συγκεκριμένα έγγραφα στην κατοχή όταν έδινε κατάθεση. Επέμενε στη θέση του ότι ο ίδιος δεν υπέγραφε για τη Εταιρεία και ότι η μόνη που υπέγραφε για την εταιρεία ήταν η κα Αντωνίου και σε ελάχιστες περιπτώσεις ο Χρίστος Κοτσώνης, ο οποίος μπορούσε να πάει στο Κτηματολόγιο με πληρεξούσιο από την κα Αντωνίου. Τη συγκεκριμένη ημέρα ο ίδιος είχε πάει στο Φόρο Εισοδήματος για να βοηθήσει στη διεκπεραίωση της εργασίας και γιατί η κα Αντωνίου δεν γνώριζε προσωπικά τον κ. Μιχαήλ. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 30 ισχυρίστηκε ότι ούτε καν το θυμόταν, το συγκεκριμένο έγγραφο, δεν το είχε παραλάβει ο ίδιος αλλά το είχε βρει μαζί με τα άλλα πωλητήρια στο φάκελο του αγοραστή και ότι το είχε φυλάξει η κα Αντωνίου στο «strong room». Ο ίδιος είχε αναφέρει στον κ. Μιχαήλ ότι η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο θα γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν θα μεταβιβάζονταν τα οικόπεδα και επίσης του είχε αναφέρει ότι «αν πήγαινε ο ίδιος να καταθέσει το συμβόλαιο θα βρισκόταν εκτεθειμένη η εταιρεία». Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι είχαν κάνει λάθος τόσο ο ίδιος καθώς και η κα Αντωνίου πωλώντας τη συγκεκριμένη μεζονέτα σε δύο αγοραστές. Όμως, το λάθος είχε γίνει εν αγνοία τους. Ο ίδιος βρισκόταν στο γραφείο της Λευκωσίας ενώ στο γραφείο της Αμμοχώστου δεν υπήρχαν οι κατάλογοι για να αναφερθούν οι τιμές στον κ. Μιχαήλ μετά που του είχε υποδειχθεί η μεζονέτα. Αυτός ήταν και ο λόγος που είχε αποφασίσει ο κ. Μιχαήλ να τον επισκεφθεί στη Λευκωσία. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να είχε γίνει καλόπιστο λάθος γιατί ήταν ο ίδιος είχε διεκπεραιώσει τη συμφωνία και με τον κ. Ιωάννου ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε απλώς βοηθήσει να γίνουν οι δύο συμφωνίες, όπως και οι υπόλοιποι υπάλληλοι της εταιρείας. Ο ίδιος δεν είχε την ευθύνη να κάνει τους καταλόγους ή τα συμβόλαια. Δεν τον είχαν πληροφορήσει ότι είχε πωληθεί η μεζονέτα με αριθμό
17. Αν του το έλεγαν θα έσβηνε τη μεζονέτα 1 από τον κατάλογο. Όσον αφορά τη συμφωνία ακύρωσης ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε λάβει μέρος στις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη της συμφωνίας ακύρωσης. Λόγω του ότι ο κ. Ιωάννου επιθυμούσε μια μεγαλύτερη μεζονέτα είχε συμφωνηθεί η ακύρωση της συμφωνίας σε σχέση με τη μεζονέτα
18. Παραδέχθηκε όμως ότι εγγεγραμμένος αγοραστής της μεζονέτας 1 παραμένει ο κ. Ιωάννου. Σήμερα ο κ. Ιωάννου, ήταν ο ισχυρισμός του, διαμένει στη μεζονέτα 5 στο «Famagusta Garden 3» όμως προτού αποσύρει το συμβόλαιο του, που αφορά τη μεζονέτα 1, είχε ζητήσει να καταχωρήσει το συμβόλαιο σε σχέση με τη μεζονέτα
19. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα κατάθεσης του συμβολαίου πώλησης σε σχέση με τη μεζονέτα
20. Όταν του υποβλήθηκε ότι η μεζονέτα με αριθμό 5 είχε πωληθείς τον κ. Βασιλείου και ότι ενώ αυτή ήταν πωλημένη στον κ. Βασιλείου είχε παραχωρηθεί στον κ. Ιωάννου ισχυρίστηκε ότι στη συνέχεια είχε ακυρωθεί η σύμβαση πώλησης της μεζονέτας 5 προς τον κ. Βασιλείου. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι όταν ανακάλυψε το λάθος, μετά που είχε ενημερωθεί από τον υπάλληλο της εταιρείας Κίκης Φιλίππου, δεν το είχε αποκαλύψει στον κ. Μιχαήλ γιατί η μεζονέτα προχωρούσε κανονικά και σύμφωνα με τις δικές του προδιαγραφές. Ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε περίσσευμα μεριδίου για να παραχωρηθεί προς όφελος του κ. Μιχαήλ έτσι ώστε να μπορεί να υποθηκευτεί η μεζονέτα αριθμός 1 και αυτός ήταν ο λόγος που καθυστερούσε να ικανοποιήσει το αίτημα του κ. Μιχαήλ. Ερωτηθείς ανέφερε ότι υπάρχουν ποινικές υποθέσεις σε σχέση με 12 συμβόλαια πώλησης οι οποίες θα εκδικαστούν και θα διαφανεί ότι εκ μέρους της εταιρείας υπέγραφε η κα Αντωνίου. Η Κατηγορούμενη 3 Μαρία Αντωνίου απολογούμενη ενόρκως στο Δικαστήριο κατέθεσε γραπτή απολογία η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
21. Στη γραπτή της δήλωση κατέγραψε ότι η ίδια είναι απόφοιτος της ξενοδοχειακής σχολής Πάφου και είχε εργαστεί για 8 χρόνια σε ξενοδοχειακές μονάδες. Το 1999 είχε ξεκινήσει η συνεργασία της με τον Κύπρο Κυπριανού, στην εταιρεία «Vasilika Publishing and Marketing Ltd» η οποία ασχολείτο με την εκτύπωση και έκδοση εφημερίδων και γενικά με τη διαφήμιση. Το 2000 η ίδια είχε διοριστεί διευθύντρια της εταιρείας «Vasilika» και είχε μετακομίσει στο Παραλίμνι. Το 2001 είχαν αποφασίσει με τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος είχε γνώσεις και πείρα στον τομέα ανάπτυξης γης και ιδιαίτερα στις πωλήσεις και ενοικιάσεις ακινήτων, όπως ιδρύσουν εταιρεία η οποία θα δραστηριοποιείτο στο τομέα ανάπτυξης γης και στις επενδύσεις. Ιδρύθηκε η εταιρεία «K. & M. Famagusta Developers Ltd» της οποίας μέτοχοι ήταν η ίδια καθώς και η μητέρα του Κατηγορούμενου 2 κατά 50% έκαστη. Η ίδια είχε διοριστεί διευθύντρια γιατί ο Κατηγορούμενος 2 δεν μπορούσε να κατέχει το συγκεκριμένο αξίωμα γιατί τελούσε υπό πτώχευση από το
22. Από το 2006 η ίδια ασχολείτο αποκλειστικά με τις εργασίες της συγκεκριμένης εταιρείας στο Παραλίμνι ενώ ο Κατηγορούμενος 2 βρισκόταν στο γραφείο της εταιρείας στη Λευκωσία. Ο Κατηγορούμενος 2 είχε αναλάβει συγκεκριμένα όλες τις διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες της γης που θα αναπτυσσόταν, τους αγοραστές των ακινήτων καθώς επίσης είχε αναλάβει και τη σύναψη και υπογραφή των συμβολαίων εκμετάλλευσης γης καθώς και της πώλησης ακινήτων και κατοικιών. Ο Κατηγορούμενος 2 ήταν το άτομο που διατηρούσε τις περισσότερες σχέσεις με τους συνεργάτες της εταιρείας και λάμβανε αποκλειστικά τις αποφάσεις, στην έκταση που αφορούσαν την Κατηγορουμένη εταιρεία
23. Η ίδια κατείχε τη θέση υπαλλήλου και προέβαινε σε διάφορες πράξεις ή και ενέργειες για λογαριασμό της εταιρείας σε σχέση με τις καθημερινές συναλλαγές της εταιρείας, όπως η κατάθεση επιταγών, η είσπραξη και η εξυπηρέτηση πελατών. Σε σχέση με την καταγγελία του Παύλου Μιχαήλ η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε γνώση ή οποιαδήποτε ανάμιξη. Τον Αύγουστο του 2010, μετά από μια τυχαία συνάντηση με τον Παύλο Μιχαήλ στο Μακάριο Νοσοκομείο Λευκωσίας, ο ίδιος της είχε εξιστορήσει τι είχε συμβεί. Πράγματι την εποχή εκείνη είχε δοθεί ως αντιπαροχή ακίνητο της εταιρείας «ΡΟΚΟΠΟΣ Κτηματική» και «ΚΑΡΠΑΣΙΑ Κτηματική» για την ανέγερση κατοικιών από την Κατηγορούμενη
24. Η ίδια είχε ενημερωθεί από τον Κατηγορούμενο 2 ότι στις 23/11/06 είχε συμφωνηθεί η πώληση της μεζονέτας με αριθμό 1 στο συγκρότημα «Famagusta Gardens 32» και είχε δοθεί ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.1.000-, οι οποίες είχαν εισπραχθεί από τον Κατηγορούμενο 2 για λογαριασμό της εταιρείας και είχε εκδοθεί και απόδειξη με αριθμό
25. Στις 04/12/06 η ίδια είχε πάει με τον Κατηγορούμενο 2 στο Επαρχιακό Γραφείο Φόρου Εισοδήματος Λάρνακας και εκεί είχαν συναντήσει τον Παραπονούμενο, Παύλο Μιχαήλ, με σκοπό να υπογραφεί το πωλητήριο έγγραφο και να χαρτοσημανθεί προκειμένου να μπορεί να προχωρήσει η νενομισμένη διαδικασία για την καταχώριση του πωλητηρίου εγγράφου. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που είχε συναντηθεί με τον Παραπονούμενο γιατί όλες τις διαπραγματεύσεις για την πώληση τις είχε κάνει ο Κατηγορούμενος
26. Ο Κατηγορούμενος 2 της είχε δώσει δύο αντίγραφα του πωλητηρίου εγγράφου, για να τα προ-υπογράψει για λογαριασμό της εταιρείας, γιατί μόνο η ίδια είχε δικαίωμα υπογραφής και για να μην χρειαστεί να είναι παρούσα κατά τη διαδικασία χαρτοσήμανσης του εγγράφου εφόσον είχε η ίδια άλλες δουλειές να διεκπεραιώσει. Η συγκεκριμένη διαδικασία προ-υπογραφής των πωλητηρίων συμβολαίων ή και άλλων εγγράφων ήταν πολύ συχνή. Ο Κατηγορούμενος 2 εκτός από τα δύο έγγραφα που η ίδια είχε προ υπογράψει είχε στην κατοχή του άλλα δύο πωλητήρια συμβόλαια τα οποία και υπέγραψε στην παρουσία του Παραπονούμενου, το ένα δε από αυτά έφερε και ημερομηνία 01/12/
27. Τα έγγραφα υπογράφτηκαν και χαρτοσημάνθηκαν και ο Παραπονούμενος είχε λάβει αντίγραφο του συγκεκριμένου πωλητηρίου συμβολαίου, το Τεκμήριο
28. Όμως, ο Παραπονούμενος είχε κληθεί από τον Κατηγορούμενο 2 να υπογράψει και τα πωλητήρια έγγραφα τα οποία η ίδια είχε προ-υπογράψει, δηλαδή, τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 29 και τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή του Κατηγορούμενου
29. Ενώ βρισκόντουσαν στο Γραφείο του Φόρου Εισοδήματος ο Κατηγορούμενος 2 μπροστά στον Παραπονούμενο είχε συμπληρώσει «το έντυπο κατάθεσης αντιγράφου της σύμβασης πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας», το οποίο όμως είχε υπογραφτεί μόνο από τον Παραπονούμενο. Σύμφωνα με τη νενομισμένη διαδικασία το συγκεκριμένο έγγραφο θα έπρεπε να είχε κατατεθεί μαζί με το αντίγραφο του πωλητηρίου συμβολαίου στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η νενομισμένη διαδικασία και να μπορεί στη συνέχεια να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση της μεζονέτας
30. Το πρωτότυπο του συγκεκριμένου εντύπου το κατείχε ο Κατηγορούμενος 2 από τις 04/12/06 και κατατέθηκε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο 2 ως Τεκμήριο
31. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε στον αποκλειστικό του έλεγχο όλα τα απαραίτητα έγγραφα για την καταχώρηση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο πλην όμως ουδέποτε το έπραξε. Οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου 2 ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα βρίσκονταν στην αποκλειστική κατοχή της ιδίας, ότι δηλαδή τα είχε τοποθετήσει στο λεγόμενο «strong room», δεν ευσταθεί γιατί ουδέποτε είχαν περιέλθει στην κατοχή της ενώ πρόσβαση στο «strong room» είχαν όλοι οι υπάλληλοι του γραφείου της εταιρείας συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορούμενου 2 εφόσον εκεί βρίσκονταν όλα τα απαραίτητα και αναγκαία έγγραφα για τις εργασίες της εταιρείας. Τη συγκεκριμένη ημέρα της υπογραφής του συμβολαίου, μεταξύ του Παύλου Μιχαήλ και του Κατηγορούμενου 2, ο Παύλος Μιχαήλ είχε εκδώσει και είχε παραδώσει στον Κατηγορούμενο 2 επιταγή ύψους Λ.Κ.34.000-, την οποία ο Κατηγορούμενος 2 της παρέδωσε και η ίδια την είχε καταθέσει και την είχε εξαργυρώσει, αφού αυτό έπραττε σε σχέση με τις επιταγές στα πλαίσια των καθηκόντων της. Η ίδια δεν είχε ποτέ καμιά επικοινωνία και δεν είχε συναντηθεί ποτέ με τον Παύλο Μιχαήλ ούτε και γνώριζε για οποιαδήποτε ενέργεια είχε γίνει μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Ο Παύλος Μιχαήλ είχε εκδώσει πέντε επιταγές, για το συνολικό ποσό των €85.350-, τις οποίες παρέλαβε ο Κατηγορούμενος 2 και εξέδωσε σχετικές αποδείξεις για λογαριασμό της εταιρείας. Για κάποιες από αυτές η ίδια ουδέποτε είχε λάβει γνώση γιατί κάποιες είχαν δοθεί μετά την αποχώρηση της από την εταιρεία. Κατά το έτος 2008 είχε δεχθεί, λόγω της θέσης της στην Εταιρεία, διάφορα παράπονα από πελάτες της Εταιρείας για τη μη ολοκλήρωση και τήρηση των συμφωνιών που είχαν συνάψει με τον Κατηγορούμενο
32. Για να αποφύγει οποιαδήποτε προβλήματα, τα οποία θα δημιουργούντο στο μέλλον λόγω της συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου 2, αποφάσισε να αποχωρήσει από την Εταιρεία πράγμα το οποίο έπραξε το
33. Επέστρεψε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, για να διεκπεραιώσει κάποιες εκκρεμότητες, για να αποχωρήσει οριστικά τον Ιανουάριο του 2010 μεταβιβάζοντας τις μετοχές της στη μητέρα του Κατηγορούμενου 2 χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Περί τα τέλη Αυγούστου του 2010 στην τυχαία συνάντηση της που είχε με τον Παύλο Μιχαήλ και μετά από ενημέρωση της σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει είχε τηλεφωνήσει του Αντώνη Ιωάννου για εξεύρεση λύσης. Του ζήτησε να επισκεφθεί το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου και να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο που αφορούσε τη μεζονέτα 1 αφού κατείχε άλλη μεζονέτα. Όπως την είχε πληροφορήσει ο Παύλος Μιχαήλ είχε προσπαθήσει αρκετές φορές, κατά το Μάιο του 2010, να έρθει σε επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο 2 ώστε να εξασφαλίσει τα απαραίτητα έγγραφα σε σχέση με τη μεζονέτα που είχε αγοράσει γιατί του ήταν απαραίτητα για την εξασφάλιση δανείου από την τράπεζα. Λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν συνεργαζόταν είχε απευθυνθεί ο ίδιος στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου όπου μετά τη διεξαγωγή έρευνας είχε διαπιστώσει ότι πωλητήριο έγγραφο σε σχέση με τη συγκεκριμένη μεζονέτα είχε καταθέσει ο Αντώνης Ιωάννου και όχι ο ίδιος. Η ίδια δεν γνώριζε για την αγορά της μεζονέτας από τον Αντώνη Ιωάννου ούτε και είχε οποιαδήποτε ανάμιξη αλλά ούτε και γνώριζε την ύπαρξη της συμφωνίας. Ο Κατηγορούμενος 2 είχε υποσχεθεί αρχικά στον Παύλο Μιχαήλ να του παραχωρήσει κάποια άλλη μεζονέτα. Η ίδια δεν είχε καμιά ανάμιξη ή εμπλοκή στην απάτη που είχε διαπραχθεί σε βάρος του Παύλου Μιχαήλ ούτε και γνώριζε για τις οποιεσδήποτε ενέργειες είχαν γίνει από αυτόν και τον Αντώνη Ιωάννου. Είχε κληθεί η ίδια και είχε καταθέσει, στα πλαίσια αστυνομικών ανακρίσεων, για πλαστογραφία και απάτη σε διάφορες άλλες υποθέσεις από τις οποίες η ίδια είχε αποσυνδεθεί. Οι συγκεκριμένες υποθέσεις έχουν καταχωριστεί ενώπιον ποινικών δικαστηρίων και εκκρεμούν. Ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη 3 βλέποντας το Τεκμήριο 23 ισχυρίστηκε ότι ο γραφικός χαρακτήρας της υπογραφής, στη θέση του πωλητή, έμοιαζε πάρα πολύ με το δικό της γραφικό χαρακτήρα αλλά δεν ήταν η δική της υπογραφή. Σύμφωνα με την ίδια η συγκεκριμένη υπογραφή ήταν του Κατηγορούμενου 2, και ήταν σε θέση να την αναγνωρίσει λόγω των πολλών χρόνων που ήταν μαζί. Ερωτηθείσα για την υπογραφή στο Τεκμήριο 29 ισχυρίστηκε ότι τόσο η υπογραφή καθώς και οι μονογραφές ήταν δικές της. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι ο λόγος που είχε εκδοθεί εναντίον της ένταλμα σύλληψης, σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, ήταν γιατί η ίδια είχε φύγει στο εξωτερικό για να αποφύγει τις συνέπειες όλων αυτών των γεγονότων, τα οποία η ίδια δεν γνώριζε, πλην όμως οι παραπονούμενοι προσπαθούσαν να βρουν το δίκαιο τους, για όλες αυτές τις διπλές πωλήσεις, από την ίδια. Αντεξεταζόμενη από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία, ημερομηνίας 17/01/11, δεν είχε δώσει λεπτομέρειες ήταν γιατί δεν ήταν γνώστης των γεγονότων που είχαν προκύψει σε σχέση με τον Παύλο Μιχαήλ. Επίσης, δεν είχε οποιαδήποτε στοιχεία στην κατοχή της για να απαντήσει με ακρίβεια στα όσα ερωτάτο από τον ανακριτή. Ούτε και είχε πρόσβαση στα γραφεία της Εταιρείας και δεν μπορούσε να θυμάται πως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα. Ερωτηθείσα εξήγησε ότι ο Κατηγορούμενος 2 την καθοδηγούσε στον τρόπο λειτουργίας της Εταιρείας και της έλεγε τι να πράξει για να λειτουργήσει η Εταιρεία σωστά γιατί η ίδια δεν είχε τις απαραίτητες γνώσεις για να λειτουργήσει την Εταιρεία. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι αρχικά, όταν είχε δημιουργηθεί η Εταιρεία, ο Κατηγορούμενος 2 της είχε αναφέρει ότι δεν ήθελε να φαίνεται το όνομά του στη συγκεκριμένη εταιρεία γιατί εμπλεκόταν σε άλλες εταιρείες. Στην πορεία όμως είχε μάθει ότι πραγματικός λόγος ήταν γιατί ήταν πτωχεύσασας και δεν θα μπορούσε να είναι διευθυντής. Το γεγονός αυτό της το είχε αποκρύψει και η ίδια το είχε πληροφορηθεί από κάποιον πελάτη. Όταν η ίδια τον ρώτησε ο ίδιος το αρνήθηκε αλλά στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι πράγματι ήταν πτωχεύσας. Ο λόγος που δεν αποχώρησε από την Εταιρεία, όταν το έμαθε, ήταν γιατί είχε ήδη μετακομίσει από την Πάφο στο Παραλίμνι, δεν ήθελε να διαταράξει τα παιδιά της και γιατί δεν είχε άλλη δουλειά. Ερωτηθείσα ισχυρίστηκε ότι η ίδια λάμβανε ένα μισθό και εκτελούσε τα καθήκοντα, τα οποία της ανατίθονταν από τον Κατηγορούμενο
34. Παραδέχθηκε ότι συζούσε με τον Κατηγορούμενο 2 αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν της είχε αποκαλύψει ότι ήταν παντρεμένος. Της ίδιας της είχε αναφέρει ότι ήταν χωρισμένος και όταν η ίδια το ανακάλυψε η συμβίωση τερματίστηκε. Σε ερώτηση που της τέθηκε ισχυρίστηκε ότι παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν πτωχεύσας προέβαινε σε πληρωμές σε μετρητά σε υπαλλήλους της εταιρείας και εργολάβους της. Σε σχέση με τον Παύλο Μιχαήλ ήταν η θέση της ότι στις 04/12/06 είχαν μεταβεί στο Φόρο Εισοδήματος η ίδια και ο Κύπρος Κυπριανού, ο κάθε ένας ξεχωριστά. Τον Παύλο Μιχαήλ τον είχε δει στα Γραφεία του Φόρου Εισοδήματος όμως είχε ενημερωθεί από τον Κύπρο Κυπριανού ότι η μεζονέτα είχε πωληθεί και ότι υπήρχε αγοραστής. Η ίδια δεν είχε έρθει ποτέ σε επικοινωνία με τον Παύλο Μιχαήλ. Στο Φόρο Εισοδήματος είχαν κάνει μια χειραψία και από εκεί και πέρα μιλούσε μαζί του αποκλειστικά ο Κατηγορούμενος 2 ενώ η ίδια ήταν απασχολημένα με άλλες εργασίες. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 23 επέμενε στη θέση της ότι η συγκεκριμένη υπογραφή έμοιαζε αλλά δεν ήταν η δική της, ούτε και είχε υπογραφτεί το συγκεκριμένο έγγραφο μπροστά της. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 30 ήταν η θέση της ότι η ίδια δεν το είχε ξαναδεί. Υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο έντυπο δεν είχε περιέλθει στην κατοχή της και εξήγησε ότι είναι ένα έντυπο το οποίο δεν χρειαζόταν να τηρείται στην εταιρεία γιατί εξυπηρετεί μόνο τον αγοραστή. Σε σχέση δε με το «strong room» ισχυρίστηκε ότι πρόσβαση στο συγκεκριμένο χώρο είχαν διάφοροι υπάλληλοι της εταιρείας. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της ο Κατηγορούμενος 2 πήγαινε πολλές φορές στο Κτηματολόγιο με αγοραστές. Εξήγησε ότι οι πωλητές της εταιρείας δεν μπορούσαν να καταθέσουν από μόνοι τους το συμβόλαιο πώλησης στο Κτηματολόγιο. Η κατάθεση μπορούσε μόνο να γίνει με την παρουσία του αγοραστή ο οποίος κρατούσε το πρωτότυπο έντυπο. Ερωτηθείσα για τα λεφτά τα οποία είσπραττε ήταν η θέση της ότι τα λεφτά που η ίδια εισέπραττε χρησιμοποιούνταν στην ανέγερση των κτιρίων. Όσο αφορά τον Αντώνη Ιωάννου ισχυρίστηκε ότι τον είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και είχε μάθει για το γεγονός ότι είχε αγοράσει τη μεζονέτα με αριθμό 1 όταν είχε συναντήσει τον κ. Μιχαήλ στο Μακάριο Νοσοκομείο. Σε σχέση με το πότε είχαν μεταβιβαστεί τα μερίδια της εταιρείας «ΡΟΚΟΠΟΣ Κτηματική» στην Κατηγορουμένη Εταιρεία 1 ήταν η θέση της ότι αυτά είχαν μεταβιβαστεί το Δεκέμβριο του
35. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι ο Κύπρος Κυπριανού συστηνόταν πάντοτε ως ιδιοκτήτης της Εταιρείας παρά το γεγονός ότι είχε αποκατασταθεί το
36. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι όταν είχε αποχωρήσει η ίδια από την Εταιρεία δεν είχε πάρει ούτε μετρητά αλλά ούτε και ακίνητη περιουσία παρά μόνο είχε πάρει χρέη από τράπεζες. Κατέληξε, ότι η ίδια είχε μάθει από κάποιους πελάτες ότι είχαν παράπονα για διπλές πωλήσεις διαμερισμάτων και γι' αυτό είχε αποφασίσει να αποχωρήσει γιατί δεν ήθελε φασαρίες. Για το θέμα αυτό ερχόταν συνέχεια σε σύγκρουση με τον Κύπρο Κυπριανού. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγος της είχε αποβιώσει το 1998 και το 2000 είχε εγκαταλείψει την Πάφο για να μετακομίσει στο Παραλίμνι. Ερωτηθείσα, γιατί δεν είχε αναφέρει τα όσα έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στον ανακριτή κ. Καούλα, ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να αναφέρει οτιδήποτε γιατί δεν γνώριζε. Εξήγησε, ότι το 2006 που είχαν γίνει τα συμβόλαια είχε παροδική επαφή με τον κ. Παύλο Μιχαήλ και ότι το 2010 είχαν γνωριστεί καλύτερα. Το 2010, όταν ο υιός της βρισκόταν στο Μακάριο Νοσοκομείο, τους είχε επισκεφθεί ο Κατηγορούμενος 2 και όταν τον είχε δει η σύζυγος του Παύλου Μιχαήλ, η οποία είναι νοσηλεύτρια στο Μακάριο Νοσοκομείο, είχε γίνει έξαλλη και η ίδια δεν μπορούσε να αντιληφθεί το λόγο. Όταν έφυγε ο Κύπρος Κυπριανού της εξήγησε τι είχε συμβεί και ακολούθως είχε τηλεφωνήσει του συζύγου της, ο οποίος μετέβηκε στο Μακάριο Νοσοκομείο και της εξήγησε. Σε σχέση με τα κέρδη της Εταιρείας όταν ερωτήθηκε ήταν η θέση της ότι από την Εταιρεία δεν πήρε οτιδήποτε γιατί δεν είχε κέρδη. Η Εταιρεία είχε ακίνητη περιουσία όχι όμως μετρητά, γιατί αξιοποιούσε τα λεφτά που εισέπραττε αγοράζοντας οικόπεδα αλλά και εργοδοτώντας πολύ κόσμο. Υποστήριξε ότι μετά που αποχώρησε από την Εταιρεία δεν είχε εργαστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν της υποβλήθηκε ότι είχε δημιουργήσει τη δική της εταιρεία παραδέχθηκε ότι πράγματι αυτό είχε πράξει όμως ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε λειτουργήσει η συγκεκριμένη εταιρεία. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 58, κάρτα που αφορούσε τη συγκεκριμένη εταιρεία. Ερωτηθείσα κατά πόσο είχε υπογράψει το Τεκμήριο 23 επέμενε στη θέση της ότι οι συγκεκριμένες υπογραφές έμοιαζαν με τη δική της αλλά δεν ήταν δική της. Εξήγησε ότι πολλές φορές προ-υπέγραφε τα συμβόλαια, τα οποία στην συνέχεια μεταφέρονταν από άλλους υπαλλήλους της Εταιρείας για να ολοκληρωθεί η συμφωνία. Παραδέχθηκε ότι κάποιες φορές, όπως στις τραπεζικές επιταγές, υπέγραφε ολογράφως αλλά η υπογραφή της από το ένα έγγραφο στο άλλο έμοιαζε. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε υπογράψει το Τεκμήριο 23 η ίδια μπροστά στον κ. Παύλο Μιχαήλ. Ήταν η θέση της ότι για σκοπούς της Εταιρείας η ίδια είχε ένα χρέος της τάξεως των €600.000-. Είχε αποδεχθεί το συγκεκριμένο γεγονός γιατί η Τράπεζα Κύπρου ήθελε να κατοχυρωθεί, λόγω του ότι ο Κύπρος Κυπριανού θεωρείτο πτωχεύσας και δεν θα μπορούσε να δανειστεί οποιαδήποτε λεφτά. Ερωτηθείσα σε σχέση με τη νέα εταιρεία εξήγησε ότι ήθελε κατά την αποχώρησή της να πάρει ένα μέρισμα, δηλαδή κάποια ακίνητα. Όμως, για κακή της τύχη τα συγκεκριμένα ακίνητα που θα της παραχωρούσε ο κ. Κυπριανού ήταν επίσης διπλοπουλημένα και έτσι είχε αναγκαστεί να τα επιστρέψει στους πελάτες. Συμφωνίες, ήταν ο ισχυρισμός της, για τη μεταβίβαση κάποιων ακινήτων επ' ονόματι της είχαν γίνει αλλά τελικά τα συγκεκριμένα ακίνητα ουδέποτε είχαν μεταβιβαστεί επ' ονόματι της. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 60, έντυπο έρευνας στο Κτηματολόγιο. Εξήγησε ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα είχαν μεταβιβαστεί πολύ γρήγορα από το όνομά της στα ονόματα των δικαιούχων, στους οποίους είχαν πωληθεί από τον Κύπρο Κυπριανού. Τα είχε παραχωρήσει στους πελάτες που είχαν παράπονο για τις διπλές συμφωνίες στις οποίες είχε προβεί ο Κύπρος Κυπριανού. Όταν της υποβλήθηκε ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα τα είχε πουλήσει η ίδια, για δικό της όφελος, ήταν η θέση της ότι δεν είχε δικαίωμα να πωλήσει κάτι που δεν κατείχε αφού η ίδια δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ακινήτων. Αναφορικά με τις εισπράξεις ερωτηθείσα υποστήριξε ότι όταν εισπράττονταν λεφτά ο Κύπρος Κυπριανού σε οποιαδήποτε πόλη και αν ήταν έπρεπε να ήταν παρών. Σε ερώτηση που της τέθηκε γιατί είχε εκδώσει επιταγές από το προσωπικό της λογαριασμό, το 1999, για μια από τις εταιρείες, ήταν ο ισχυρισμός της ότι η εταιρεία «Hermes Media Press» ήταν το τυπογραφείο που έκδιδε τις εφημερίδες για την εταιρεία «Vasilika Publishing Ltd» και λόγω του ότι η εταιρεία «Vasilika» δεν είχε οποιοδήποτε λογαριασμό ο Κύπρος Κυπριανού της είχε ζητήσει να πληρώνει από τον προσωπικό της λογαριασμό. Ήταν περαιτέρω η θέση της, σε ερώτηση που της τέθηκε, ότι από την εταιρεία «Μαρία Αντωνίου Εστέϊτς» είχαν πληρωθεί πελάτες της Εταιρείας «Famagusta» γιατί η εταιρεία «Famagusta» είχε τοποθετηθεί στο ΚΑΠ και δεν είχε δικαίωμα πληρωμής οποιονδήποτε λογαριασμών. Ενήργησε με αυτό τον τρόπο γιατί ήθελε να είναι εντάξει απέναντι στον κόσμο εξ' ου και άνοιξε δικούς της λογαριασμούς χρηματοδοτώντας την εταιρεία «Famagusta» η οποία είχε πάρα πολλά προβλήματα. Παραδέχθηκε ότι είχε χρησιμοποιήσει κάποια από τα λεφτά, από την ασφάλεια του μακαρίτη του συζύγου της, για την εταιρεία «Famagusta» για να καλύψει τα λάθη του Κύπρου Κυπριανού. Ερωτηθείσα για τα συμβόλαια πώλησης ήταν ο ισχυρισμός της ότι υπήρχε στο σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή σκελετός του πωλητηρίου εγγράφου και οι κοπέλες οι οποίες ήταν εργοδοτημένες μετέφεραν τα στοιχεία και κατάρτιζαν τα σχετικά πωλητήρια έγγραφα είτε με οδηγίες δικές της είτε με οδηγίες του Κύπρου Κυπριανού. Δεν ερχόταν η ίδια σε επαφή με όλους τους πελάτες. Τον κ. Αντώνη Ιωάννου δεν τον γνώρισε ποτέ ούτε και γνώριζε ποιος είχε συντάξει τη συμφωνία πώλησης της μεζονέτας 1 στο κ. Ιωάννου. Μαρτυρία προς Υπεράσπιση του Κατηγορούμενου 2 δόθηκε συνολικά οκτώ μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Γεώργιος Πετεινάρη, (Μ.Υ.1), ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Γραφείο Αμμοχώστου ως Κτηματολογικός Λειτουργός 2ας τάξης. Ερωτηθείς εξήγησε ότι στο Κτηματολόγιο παρουσιάζονται τα συμβαλλόμενα μέρη και συμπληρώνουν τη δήλωση μεταβίβασης και την υπογράφουν. Πρέπει να προσκομίσουν μαζί τους βεβαίωση ότι ο φόρος είναι πληρωμένος το ίδιο και τα αποχετευτικά τέλη καθώς και ο φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας. Υποστήριξε ότι πρέπει να είναι τόσο ο πωλητής καθώς και ο αγοραστής παρόντες στο Κτηματολόγιο εκτός εάν παρουσιαστεί πληρεξούσιο. Το 2006 ένα πωλητήριο έγγραφο μπορούσε να κατατεθεί από τον αγοραστή, τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του, το δικηγόρο του ή το μεσίτη. Δεν μπορούσε να κατατεθεί όμως από τον πωλητή. Υποστήριξε ότι το Τεκμήριο 23 θα μπορούσε να το καταθέσει ο Παύλος Μιχαήλ, ο δικηγόρος του, ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ή ο κτηματομεσίτης αλλά όχι η εταιρεία «Famagusta Developers». Ήταν η θέση του ότι το 2006 διευθύντρια της εταιρείας «Famagusta» ήταν η κα Αντωνίου. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι οποιοσδήποτε ο οποίος είναι εγγεγραμμένος στον κατάλογο κτηματομεσιτών θα μπορούσε να καταθέσει το συμβόλαιο πώλησης. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 23 και 30 ήταν η θέση του ότι δυνάμει του παλαιού νόμου θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά γιατί δεν ήταν επιβεβλημένο να είναι πιστοποιημένες οι υπογραφές των μερών. Με το νέο νόμο επιβάλλεται η πιστοποίηση των υπογραφών. Σε σχέση με το Τεκμήριο 30 ήταν η θέση του ότι οι πωλητές παίρνουν τέτοια έντυπα από το Κτηματολόγιο και τα επιστρέφουν υπογεγραμμένα. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τη συνήγορο της Κατηγορουμένης
37. Επανεξεταζόμενος ήταν η θέση του ότι μπορούσε να μεριμνήσει για την υποβολή του συγκεκριμένου εντύπου τόσο ο αγοραστής ή μπορούσε να το στείλει για κατάθεση με κάποιο τρίτο πρόσωπο. Κατέθεσε ακολούθως ο κ. Χρίστος Πογιατζιής, (Μ.Υ.2), του οποίου η γραπτή δήλωση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
38. Στη γραπτή του δήλωση υποστηρίζει ότι είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και από την αρχή της καριέρας του μέχρι και τώρα αγωνίζεται στον Εθνικό Άχνας για 17 συνεχή έτη. Κύριος χορηγός του Εθνικού Άχνας, τα τελευταία 7 χρόνια, είναι η «Famagusta Developers» η οποία προσέφερε στον ίδιο, για την απόδοσή του και την καθοδήγηση της ομάδας, ένα ακίνητο της δικής του επιλογής. Είχε επισκεφθεί μαζί με τον πρόεδρο του Εθνικού Άχνας τα γραφεία της Εταιρείας «Famagusta», στο Παραλίμνι και η διευθύντρια, κα Αντωνίου, τους είχε παραχωρήσει διάφορα σχέδια και καταλόγους συγκροτημάτων για να επιλέξει. Ο ίδιος είχε επιλέξει τη μεζονέτα με αριθμό 10, στο «Famagusta Gardens 32», η οποία φαινόταν ελεύθερη και στις 16/03/07 είχε ετοιμαστεί πωλητήριο έγγραφο το οποίο υπογράφτηκε από τον ίδιο και τη διευθύντρια της εταιρείας κα Μαρία Αντωνίου και στη συνέχεια το συγκεκριμένο πωλητήριο είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο. Ως τιμή πώλησης είχε καθορισθεί το ποσό των €102.561- για να γίνει αποδεκτό το πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο. Μετά παρέλευση κάποιων μηνών είχε ζητήσει ο ίδιος την πώληση ή την ανταλλαγή του συγκεκριμένου ακινήτου. Με τον κ. Κυπριανού τον συνδέουν τόσο φιλία αλλά και εκτίμηση και του έχει επίσης βαφτίσει την κόρη του. Ο ίδιος δεν πλήρωσε κανένα ποσό στην Εταιρεία ή στον κ. Κυπριανού ή στην κα Αντωνίου για τη συγκεκριμένη μεζονέτα. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής παραδέχθηκε ότι ο κ. Κυπριανού είναι κουμπάρος του. Εξήγησε ότι του είχαν δοθεί κάποια σχέδια για να κοιτάξει και να αποφασίσει ποιο διαμέρισμα θα έπαιρνε. Στον κατάλογο που του δόθηκε έγραφε ποια διαμερίσματα ήταν πωλημένα και ποια ελεύθερα. Ήταν ένας κατάλογος με διαμερίσματα αριθμημένα από το 1 μέχρι 10 και έγραφε ότι κάποια ήταν πωλημένα ενώ κάποια άλλα είχαν τιμή. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε διαλέξει τη μεζονέτα με αριθμό 10 μετά που επισκέφθηκε το συγκρότημα μαζί με την κα Αντωνίου. Για τη συγκεκριμένη μεζονέτα δεν κατέβαλε ο ίδιος κανένα ποσό. Ο ίδιος είχε αναφέρει στον Κύπρο Κυπριανού ότι επιθυμούσε να ανταλλάξει το ακίνητο με κάποιο ακίνητο στη Λάρνακα. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι δεν έχει κατοικήσει μέχρι σήμερα στην συγκεκριμένη μεζονέτα και δεν γνώριζε κατά πόσο είχε πωληθεί σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Αντεξετασθείς από τη συνήγορο της Κατηγορουμένης 3 ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε αναφέρει στην Εταιρεία «Famagusta» ότι εάν και εφόσον βρεθεί κάτι στη Λάρνακα ή βρεθεί αγοραστής θα ήταν διατεθειμένος να πωλήσει τη μεζονέτα με αριθμό
39. Παραδέχθηκε ότι η δική του μεζονέτα από το 2007 μέχρι σήμερα βρίσκεται στο τρίτο χέρι και δεν έχει ολοκληρωθεί. Ερωτηθείς ποιος τον είχε συνοδεύσει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου για να καταθέσει τη σύμβαση πώλησης ήταν η θέση του ότι είχε πάει με ένα υπάλληλο της Εταιρείας «Famagusta». Επόμενος μάρτυρας Υπεράσπισης ήταν ο Γιάννης Σολιάτης, (Μ.Υ.3), ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση και η δήλωσή του είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
40. Στην γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι είναι διπλωματούχος αρχιτέκτονας και μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του είχε ξεκινήσει να εργάζεται στην Κύπρο. Η Εταιρεία «Famagusta Developers» του είχε αναθέσει κάποια από τα έργα της. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Διευθύντρια της Εταιρείας ήταν η Μαρία Αντωνίου. Σε σχέση με το συγκρότημα «Famagusta Gardens 32», στο Παραλίμνι, ήταν η θέση του ότι αποτελείται από δέκα

(10)μεζονέτες και κάποιες από αυτές έχουν ολοκληρωθεί. Οι μεζονέτες 1 και 10 είναι και οι δύο διώροφες, δυο υπνοδωματίων, ιδίων διαστάσεων, ίδιας κατασκευής, ίδιου εμβαδού και με ίδιους εξωτερικούς χώρους. Η μεζονέτα 1 βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της οικοδομής και η μεζονέτα 10 στην δυτική. Σε πρόσφατη επίσκεψή του είχε διαπιστώσει ότι η μεζονέτα 1 είναι αρκετά προχωρημένη και για την ολοκλήρωσή της υπολείπεται μόνο μέρος των ξυλουργικών κατασκευών, μέρος της ηλεκτρικής εγκατάστασης και τα είδη υγιεινής. Για να αποπερατωθεί χρειάζονται περίπου 20 εργάσιμες μέρες. Η αξία των εργασιών και των κατασκευών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, στην μεζονέτα 1, ανέρχεται στις €65.000-. Στην μεζονέτα 1 έγιναν εσωτερικές αλλαγές στο ισόγειο αλλά και στον πρώτο όροφο, με βάση το αρχιτεκτονικό σχέδιο που είχε ετοιμάσει ο αποβιώσας αρχιτέκτονας Νεόφυτος Δρουσιώτης, ο οποίος του είχε αναφέρει ότι οι αλλαγές είχαν γίνει με οδηγίες του Παύλου Μιχαήλ. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι η συνεργασία μεταξύ του και της Εταιρείας «Famagusta Developers» έχει ανασταλεί λόγω κρίσης. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι οι μεζονέτες 1 και 10 είναι μέρος του συγκροτήματος «Famagusta Gardens 32» και έχουν το ίδιο μέγεθος και τον ίδιο προσανατολισμό όμως η μια βρίσκεται στην δυτική πλευρά του συγκροτήματος και η άλλη στην ανατολική. Σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζεται για να αποπερατωθεί η μεζονέτα με αριθμό 1 ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι χρειάζεται 20 εργάσιμες μέρες με πλήρες προσωπικό να εργάζεται επί μόνιμης βάσης. Αναφορικά με την σχέση του με τον κ. Κυπριανού ισχυρίστηκε ότι γνωρίζονται 12 χρόνια αλλά δεν γνώριζε ότι η εταιρεία «Famagusta Developers» τελεί υπό εκκαθάριση. Σε σχέση δε με το αρχιτεκτονικό σχέδιο που είχε ετοιμάσει ο κ. Δρουσιώτης, για το «Famagusta Gardens 32», ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση και το γεγονός ότι οι αλλαγές στο αρχιτεκτονικό σχέδιο είχαν γίνει με οδηγίες του κ. Παύλου Μιχαήλ του το είχε αναφέρει ο κ. Κυπριανού. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ισχυρίστηκε ότι ήταν συχνός επισκέπτης της περιοχής στην οποία βρίσκεται το συγκρότημα «Famagusta Gardens 32» γιατί έχει εκπονήσει άλλα έργα αλλά δεν γνώριζε κατά πόσο θα έπρεπε το συγκεκριμένο έργο να τελειώσει εντός κάποιου συγκεκριμένου χρόνου. Μαρτυρία δόθηκε στην συνέχεια από τον Γιώργο Αθανασίου, (Μ.Υ.4), γενικό διευθυντή του Εθνικού Άχνας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του είχε ξεκινήσει, το 2004, με την εταιρεία «Famagusta Developers» μια συνεργασία ως χορηγός του σωματείου. Είχε υπογραφτεί στα γραφεία της «Famagusta Developers», στο Παραλίμνι, συμφωνία για να γίνει η εταιρεία «Famagusta Developers» ο κύριος χορηγός και υποστηριχτής του Εθνικού Άχνας. Τα έγγραφα είχαν υπογραφτεί από την κα. Μαρία Αντωνίου για λογαριασμό της «Famagusta Developers». Το 2006 που η ομάδα είχε κάνει μεγάλη επιτυχία, με την συμμετοχή της στο UEFA και άλλους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς, ο χορηγός είχε δώσει στην ομάδα διαμερίσματα και σε μια περίπτωση είχε χαρίσει στον αρχηγό της ομάδας, Χρήστο Πογιατζή, ένα διαμέρισμα ως δώρο. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα βρισκόταν στο συγκρότημα «Famagusta Gardens 32» και ήταν η μεζονέτα 10. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι είχε υπογραφεί μια συμφωνία η οποία καθιστούσε την εταιρεία «Famagusta Developers» ένα από τους κύριους χορηγούς της ομάδας. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε υπογραφτεί από τον Πρόεδρο και τον Γραμματέα του Σωματείου και την Μαρία Αντωνίου, από πλευράς της «Famagusta Developers», στην παρουσία του κ. Κυπριανού μετά από συνομιλίες. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι είχαν παραχωρηθεί, από την Εταιρεία «Famagusta Developers», έξι

(6)διαμερίσματα σε αντιπαροχή της προβολής που προσφερόταν στην Εταιρεία από τον Εθνικό Άχνας. Αναφορικά με την μεζονέτα που είχε χαριστεί από την Εταιρεία «Famagusta Developers» στον Χρήστο Πογιατζή, ήταν η μεζονέτα 10 στο «Famagusta Gardens 32» αλλά ο κ. Πογιατζής δεν κατοίκησε ποτέ σε αυτή. Αντεξεταζόμενος από την δικηγόρο της Κατηγορουμένης 3 ισχυρίστηκε ότι σε όλες τις συνομιλίες σε σχέση με την συγκεκριμένη συμφωνία ήταν παρόν και ο Κύπρος Κυπριανού. Εξήγησε ότι δεν είχαν γίνει συνομιλίες αλλά διαβουλεύσεις και ακολούθως είχαν πάει στο Παραλίμνι για να υπογράψουν την συμφωνία, η οποία ήταν ήδη έτοιμη και υπογράφτηκε. Σε σχέση με την μεζονέτα που είχε χαριστεί στον αρχηγό της ομάδας Χρήστο Πογιατζή από ότι γνώριζε είχε γίνει αγοραπωλητήριο έγγραφο, το οποίο είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο. Ακολούθως δόθηκε μαρτυρία από τον Αλέξη Θεολόγου, (Μ.Υ.5), του οποίου η γραπτή δήλωση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο 63. Στην δήλωσή του κατέγραψε τα ακόλουθα: Είναι διευθυντής της εταιρείας «ALEX MOTORS LTD» και γνώριζε την Μαρία Αντωνίου, η οποία του παρουσιαζόταν ως μεγάλη επιχειρηματίας και ως ιδιοκτήτρια της εταιρείας «Famagusta Developers» και άλλων εταιρειών που σχετίζονταν με ακίνητα. Υπήρχε μεγάλη συνεργασία μεταξύ τους και όλες οι συναλλαγές και συμφωνίες γίνονταν με την Μαρία Αντωνίου. Η εταιρεία του είχε αγοράσει από την «Famagusta Developers» διαμερίσματα και σε αντάλλαγμα τους έδινε αυτοκίνητα και μετρητά. Τα αυτοκίνητα επιλέγονταν από την Μαρία Αντωνίου και οι μεταβιβάσεις τους υπογράφονταν από την Μαρία Αντωνίου και τον ίδιο. Τα πωλητήρια έγγραφα των διαμερισμάτων επίσης υπογράφονταν από τον ίδιο και την Μαρία Αντωνίου ενώ ο ίδιος όταν πλήρωνε, είτε μετρητά είτε με επιταγές, πλήρωνε την Μαρία Αντωνίου. Όσο αφορά τον Κύπρο Κυπριανού γνώριζε ότι εργαζόταν στην Εταιρεία «Famagusta Developers» αλλά δεν είχε καμιά ανάμειξη ή συμμετοχή στις συμφωνίες της δικής του εταιρείας με την «Famagusta Developers». Ο ίδιος ήταν μέλος του Σωματείου «Ολυμπιακός» για αυτό και είχε ζητήσει από την Μαρία Αντωνίου, λόγω της συνεργασίας τους, να στηρίξει οικονομικά την ομάδα. Η Μαρία Αντωνίου του ζήτησε όπως γίνει επίσημος χορηγός της ομάδας και μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου η πρόταση της Μαρίας Αντωνίου είχε γίνει αποδεκτή και διευθετήθηκε συνάντηση στα γραφεία της Εταιρείας «Famagusta Developers», στο Παραλίμνι, όπου και υπογράφτηκαν τα σχετικά έγγραφα από την Μαρία Αντωνίου. Στην συγκεκριμένη συνάντηση ήταν παρόν και ο Κύπρος Κυπριανού αλλά δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στις συμφωνίες που είχαν υπογραφτεί. Ήταν η θέση του ότι η Μαρία Αντωνίου είχε υποθηκεύσει και περιουσία της εταιρείας προκειμένου να εξασφαλιστεί δανειοδότηση για την ομάδα του «Ολυμπιακού». Ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε ότι όλα τα πωλητήρια που αφορούσαν τα διαμερίσματα που είχε αγοράσει όταν έφθαναν κοντά του ήταν υπογραμμένα, δεν υπογράφονταν μπροστά του. Του τα έπαιρνε ο Κύπρος Κυπριανού υπογραμμένα. Μέχρι και σήμερα, ήταν ο ισχυρισμός του, συνεργάζεται με τον Κύπρο Κυπριανού. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι είχε αγοράσει από την Εταιρεία «Famagusta Developers» τρία

(3)με τέσσερα

(4)διαμερίσματα, στο Παραλίμνι, τα οποία είχε πληρώσει με μετρητά ή παραχωρώντας αυτοκίνητα. Ήταν η θέση του ότι εισέπραττε τα μετρητά η Μαρία Αντωνίου. Ερωτηθείς για τα συμβόλαια πώλησης των διαμερισμάτων ισχυρίστηκε ότι δακτυλογραφούνταν από τις κοπέλες και την Μαρία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο ίδιος όταν έπαιρνε στα χέρια του το συμβόλαιο ήταν υπογραμμένο και υπήρχε από κάτω συγκεκριμένο όνομα το οποίο δεν μπορούσε να θυμηθεί. Ισχυρίστηκε ότι έκαμνε τις συνδιαλλαγές με την Μαρία Αντωνίου, η οποία είχε υποστηρίξει την ομάδα του «Ολυμπιακού» τον τότε καιρό, υποθηκεύοντας περιουσία για να παραχωρηθεί δάνειο στην ομάδα. Δεν γνώριζε σε ποιόν ανήκε η περιουσία που είχε υποθηκευτεί είτε στον Κύπρο είτε στην Μαρία όμως ήταν σίγουρος ότι ο Κύπρος Κυπριανού γνώριζε για την υποθήκη. Ήταν η θέση του ότι γνωρίζει τον Κύπρο Κυπριανού από το 2000 ή το 2002 και την Μαρία Αντωνίου από το 2000 ή το

1. Εξήγησε ότι οι ίδιοι, το διοικητικό συμβούλιο του «Ολυμπιακού», είχαν ζητήσει από την Μαρία Αντωνίου, που ήταν η διευθύντρια της Εταιρείας να γίνει η «Famagusta Developers» ο χορηγός τους. Όταν του υποβλήθηκε ότι είχε προωθήσει διαφορετική θέση στην γραπτή του κατάθεση ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει τι είχε γίνει τον τότε καιρό. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο ίδιος έλειπε όταν υπογράφτηκαν τα έγγραφα για την χορηγία στο εξωτερικό και δεν γνώριζε ποιοι ήταν παρόντες κατά την υπογραφή. Αυτό που ο ίδιος γνώριζε ήταν ότι είχε γίνει συνάντηση και ότι είχε γίνει χορηγός της ομάδας η «Famagusta Developers» δίνοντας πάνω από μισό εκατομμύριο λίρες στον «Ολυμπιακό». Ισχυρίστηκε ότι είχε αναφέρει του δικηγόρου του Κατηγορούμενου 2 ότι δεν ήταν παρόν στην συγκεκριμένη συνάντηση αλλά έτσι τα είχε γράψει, στην δήλωση του, ο δικηγόρος. Επέμενε στην θέση του ότι δεν είχε υπογράψει την συμφωνία ο Κύπρος Κυπριανού, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν παρόν στην συγκεκριμένη συνάντηση στην οποία είχε υπογραφτεί η συμφωνία. Όσα είχε γράψει στην δήλωσή του του τα είχαν αναφέρει οι άλλοι. Αυτό που γνώριζε όμως ήταν ότι δεν υπέγραφε ποτέ ο Κύπρος Κυπριανού και ότι πάντοτε τα συμβόλαια του παρουσιάζονταν υπογραμμένα. Δεν ήξερε ποιος όμως τα είχε υπογράψει. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε παραδώσει στην Εταιρεία «Famagusta Developers» 15 με 20 αυτοκίνητα, τα οποία παραλαμβάνονταν πότε από την Μαρία και πότε από τον Κύπρο. Τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα τα είχε δώσει έναντι των διαμερισμάτων που του είχαν δοθεί από τον Κύπρο, την Μαρία και την Εταιρεία. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει συμφωνία μεταξύ του Σωματείου και της Εταιρείας «Famagusta Developers» για την υποθήκευση περιουσίας για την εξασφάλιση δανείου από το Σωματείο. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε επιτευχθεί από τον Πρόεδρο του Σωματείου, Κλεάνθη Γεωργιάδη και κάποιο υπάλληλο της εταιρείας τον οποίο ο ίδιος δεν γνώριζε. Υποστήριξε ότι η Μαρία Αντωνίου δεν του συστηνόταν ως μεγάλη επιχειρηματίας αλλά ως διευθύντρια της Εταιρείας. Αναφορικά με τα συμβόλαια πώλησης των τριών με τεσσάρων διαμερισμάτων που αφορούσαν τον ίδιο υποστήριξε ότι τα συμβόλαια τα παραλάμβανε έτοιμα, από το γραφείο της Εταιρείας, υπογραμμένα και σταμπαρισμένα. Όμως επέμενε ότι τα υπέγραφε η Μαρία γιατί τα έβλεπε υπογραμμένα παρόλο που ποτέ η Μαρία δεν υπέγραψε μπροστά του. Λεφτά κατέβαλλε είτε στην Μαρία είτε στον Κύπρο. Τα αυτοκίνητα τα παρέδιδε με ανοικτή μεταβίβαση και δεν γνώριζε ποιος ολοκλήρωνε την μεταβίβαση. Παρόλο που ήταν η θέση του ότι ο Κύπρος Κυπριανού δεν είχε ανάμειξη στις συμφωνίες για τα αυτοκίνητα στην συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ο Κύπρος τα διάλεγε από πριν και την τελική απόφαση την λάμβανε ο Κύπρος. Για να καταλήξει ότι μέσω του Κύπρου μιλούσαν με την Μαρία. Σε σχέση με την συμφωνία που είχε υπογραφτεί με το Σωματείο ο ίδιος απουσίαζε και δεν γνώριζε ποιος είχε υπογράψει από την πλευρά της εταιρείας «Famagusta Developers» και δεν είχε ενημερωθεί. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Μιχάλης Παράσχος, (Μ.Υ.6), ο οποίος κατέθεσε την γραπτή του δήλωση ως Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση το 2003 είχε αποφασίσει να αξιοποιήσει ένα ακίνητο στο οποίο συνιδιοκτήτρια ήταν η Οδύσσεια Μαλλούρη. Είχε τηλεφωνήσει στα γραφεία της Εταιρείας «Famagusta Developers» και είχε μιλήσει με την Μαρία Αντωνίου, η οποία είχε διευθετήσει συνάντηση και κατέληξαν σε συμφωνία η οποία είχε υπογραφτεί από τον ίδιο, την συνιδιοκτήτρια και την Μαρία Αντωνίου. Η συμπληρωματική συμφωνία είχε επίσης υπογραφτεί από την Μαρία Αντωνίου και μετά όλα τα συμβόλαια πώλησης των διαμερισμάτων τα ετοίμαζε η Μαρία Αντωνίου. Για τα πάντα αποφάσιζε η Μαρία Αντωνίου μέχρι που έφυγε από την Εταιρεία και άφησε ένα προσωπικό της χρέος ύψους €400.000- με υποθήκη τρία διαμερίσματα. Τα συγκεκριμένα διαμερίσματα τα είχα λάβει η ίδια, τα είχε πωλήσει και είχε εισπράξει το ποσό των €600.000- χωρίς να πληρώσει μέχρι σήμερα το χρέος της. Λόγω των ενεργειών της ολόκληρο το συγκρότημα συνεχίζει να είναι υποθηκευμένο. Στις 03/06/2010 η Μαρία Αντωνίου του είχε ζητήσει να μεταβιβάσουν το τελευταίο μερίδιο γης και του είχε ζητήσει να μην αναφέρει οτιδήποτε του Κύπρου Κυπριανού. Κατέληξε ότι ο Κύπρος Κυπριανού δεν είχε απολύτως καμιά ανάμειξη στις συμφωνίες γιατί η δουλειά του ήταν στα εργοτάξια όπου και τον συναντούσε και κάποτε τον συναντούσε και στο γραφείο. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι γνώριζε τον Κύπρο Κυπριανού από το 2003 όταν έγινε το αρχικό συμβόλαιο για την συγκεκριμένη αξιοποίηση της γης και στην συνέχεια συναντιόντουσαν στο εργοτάξιο και αντιμετώπιζαν τα προβλήματα που προέκυπταν. Ως αντιπαροχή ο ίδιος με την συνιδιοκτήτρια, είχαν πάρει πέντε

(5)διαμερίσματα. Παραδέχθηκε ότι το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί γιατί το έργο εγκαταλείφτηκε λόγω του ότι αποχώρησε η διευθύντρια και δημιουργήθηκε μια κατάσταση με πολλές εκκρεμότητες. Ερωτηθείς γιατί το έργο δεν ολοκληρώθηκε μετά που ανέλαβε ο Κύπρος Κυπριανού ισχυρίστηκε ότι προέκυψε η οικονομική κρίση. Ισχυρίστηκε ότι η γνώση του, ότι η Μαρία Αντωνίου είχε φύγει αφήνοντας ένα χρέος της τάξεως των €400.000- και ότι είχε πωλήσει τα διαμερίσματα και είχε εισπράξει €600,000-, είχε προέλθει από όσα του είχαν αναφερθεί από την διαχειριστική επιτροπή. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούμενης 3 ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε αποταθεί στην Εταιρεία «Famagusta Developers» και είχε μιλήσει με την Μαρία Αντωνίου, η οποία του είχε παρουσιαστεί ως διευθύντρια της Εταιρείας. Η τελική συμφωνία καθώς και η συμπληρωματική είχαν ετοιμαστεί από την Μαρία Αντωνίου και ο ίδιος και η συνιδιοκτήτρια τις έλεγξαν και τις υπέγραψαν. Ερωτηθείς για τα διαμερίσματα 201,203 και 106 ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε ενημερωθεί από την διαχειριστική επιτροπή ότι είχαν πωληθεί από την Μαρία Αντωνίου. Μαρτυρία δόθηκε από την Στέλλα Αντωνίου, (Μ.Υ.7), η οποία εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου, στο Παραλίμνι. Γνώριζε την Μαρία Αντωνίου, η οποία είχε συνεργαστεί μαζί της. Η κα Μαρία Αντωνίου διατηρούσε κάποιους λογαριασμούς ως εταιρεία «Μαρία Αντωνίου Εστεϊς Ltd». Ο συγκεκριμένος λογαριασμός είχε ανοιχθεί τον Φεβρουάριο

1. Κατατέθηκαν, ως Τεκμήριο 65, έγγραφα που αφορούσαν το άνοιγμα του συγκεκριμένου λογαριασμού. Με αναφορά στα έγγραφα αναγνώρισε την υπογραφή της Μαρίας Αντωνίου, η οποία δέσμευε τον λογαριασμό της εταιρείας στην οποία ήταν η μόνη διευθύντρια και μέτοχος. Κατατέθηκαν ενδεικτικές καταστάσεις λογαριασμού με ημερομηνίες 31/08/2008 και 31/10/2008 και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
2. Ισχυρίστηκε ότι τον Αύγουστο 2008 είχαν γίνει καταθέσεις ύψους €261,003.71- και είχαν εκδοθεί επιταγές ύψους €237,997.03-. Κατατέθηκαν επίσης καταστάσεις λογαριασμού που αφορούσαν την περίοδο 31/01/2009 μέχρι 31/07/2009 και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
3. Κατέληξε, ότι δεν γνώριζε κατά πόσο ο Κύπρος Κυπριανού διατηρούσε οποιοδήποτε λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου. Αντεξεταζόμενη από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι η ίδια είχε την ευθύνη του συγκεκριμένου λογαριασμού. Αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 65, στο δείγμα υπογραφών την υπογραφή του Κύπρου Κυπριανού, ο οποίος ήταν γραμματέας της συγκεκριμένης εταιρείας. Επίσης στο έντυπο ανοίγματος λογαριασμού αναγνώρισε τόσο την υπογραφή της Μαρίας Αντωνίου αλλά και του Κύπρου Κυπριανού. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι ο λογαριασμός είχε κλείσει το 2009 γιατί η εταιρεία είχε μπει το ΚΑΠ. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι δεν είχε μπει από την δική τους Τράπεζα στο ΚΑΠ η εταιρεία και ότι το έντυπο ανοίγματος λογαριασμού είχε υπογραφτεί και από τους δυο, την Μαρία Αντωνίου και τον Κύπρο Κυπριανού ως δικαιούχους του λογαριασμού. Κατέθεσε και ο κ. Κίκης Φιλλίπου, (Μ.Υ.8), Πρόεδρος του Σωματείου «Εθνικός Άχνας». Ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι η Εταιρεία «Famagusta Developers» ή