ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Κωνσταντίνος Αντωνίου, Αρ. Υπόθεσης 971/13, 12/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ. Ενώπιον:- Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 971/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ -ν- Κωνσταντίνος Αντωνίου, από τη Δρομολαξιά, Κατηγορούμενου 12 Φεβρουαρίου, 2014. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τον κατηγορούμενο: Ο κ. Δημητρίου. Κατηγορούμενος παρών. A Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για τα αδικήματα της αμελούς οδήγησης και του προσπεράσματος σε άσπρη συνεχή γραμμή κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και των σχετικών Κανονισμών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των εν λόγω αδικημάτων ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 7/11/11 στην οδό Αναστάση Μανώλη στη Ξυλοφάγου της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αριθμούς εγγραφής KUY843 χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ως επίσης και το ότι προσπέρασε άλλο μηχανοκίνητο δίκυκλο σε σημείο που στη μέση του οδοστρώματος του δρόμου υπήρχε τοποθετημένη άσπρη συνεχής γραμμή. Για την απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 αυτός επέλεξε να καταθέσει από τη θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Κατατέθηκαν συνολικά έντεκα τεκμήρια και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι το πρόχειρο σχεδιαγράφημα υπογράφηκε από τον κατηγορούμενο στις 15/11/11 ημέρα που έδωσε την ανακριτική κατάθεση του στο Λοχ/Αστ. 853 Ανδρέα Αδάμου. Ο α/φ3642 Α.Γιαννακού Μ.Κ.1 δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ηταν άμεσος στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του και τη θετική παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι θέσεις από πλευράς υπεράσπισης περί μεροληψίας του υπέρ του άλλου εμπλεκόμενου οδηγού στο δυστύχημα ενόψει των φιλικών σχέσεων του με τους γιούς του τελευταίου παρέμειναν αόριστες και εντελώς αστήρικτες. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση της πλευράς του κατηγορουμένου ότι ο Μ.Κ.1 έπραξε ότι έπραξε με στόχο την επίρριψη ευθύνης στον κατηγορούμενο που θα είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία κωλύματος σε μελλοντική προαγωγή του. Επίσης το αν ο ΜΚ1 είπε ότι έχει φιλικές σχέσεις με τον κατηγορούμενο ενώ ο τελευταίος το αρνείται δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του ΜΚ
- Ούτε φυσικά και το γεγονός ότι ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε μέρος στη διευρεύνηση του δυστυχήματος κατά παράβαση, πάντα κατά τη θέση της υπεράσπισης, των αστυνομικών διατάξεων είναι δυνατό να διαφοροποιήσουν την κατάληξη του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία του ΜΚ
- Εν πάση όμως περιπτώσει ο εν λόγω ισχυρισμός του κατηγορουμένου πέραν του γεγονότος ότι παρέμεινε αόριστος έχει τεθεί μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στη σκηνή του δυστυχήματος και κατά την διερεύνηση του υπήρχε Λοχίας της Αστυνομίας ο οποίος και έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκ.1 και προέβηκε και στην κατάθεση δέσμης φωτογραφιών, τεκ.2, που απεικονίζουν το χώρο του συμβάντος ως επίσης το πρόχειρο και τελικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, τεκ.3 και 4 αντίστοιχα, τα οποία και επεξήγησε ως επίσης και την κατάθεση του κατηγορουμένου, τεκ.5 αλλά και την γραπτή κατηγορία, τεκ.
- Ένα σημείο το οποίο θεωρώ ότι χρήζει σχολιασμού είναι η αντίφαση η οποία υπάρχει ανάμεσα στην κατάθεση του Μ.Κ.1 ότι το πρόχειρο σχέδιο υπογράφηκε την ημέρα του δυστυχήματος και μετά το πέρας των μετρήσεων ενώ στο παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι υπογράφηκε στις 15/11/
- Κρίνω ότι η εν λόγω αντίφαση δεν είναι τέτοιας ουσίας έτσι ώστε να διαφοροποιεί την κατάληξη του Δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία του Μ.Κ.1 και του αμερόληπτου των ενεργειών του. Αναφορικά τώρα με τον Αυξέντη Ιωάννου ΜΚ2 ο οποίος ήταν ο άλλος εμπλεκόμενος στο δυστύχημα οδηγός, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει οιανδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι δεν θυμόταν τίποτε για το δυστύχημα και σε ερωτήσεις επί βασικών σημείων που τέθηκαν, είτε δεν θυμόταν είτε υπήρχε ασάφεια ως προς τα γεγονότα. Ενόψει τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στην μαρτυρία του ΜΚ2 για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Ο Ανδρέας Κόκκινος ΜΚ3 δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και αυτό έπραξε. Δεν έχω οιανδήποτε αμφιβολία ότι ανάφερε τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκε ως αυτόπτης μάρτυρας αφού ήταν το πρόσωπο το οποίο ακολουθούσε με το όχημα του τον ΜΚ2 όταν ο τελευταίος οδηγούσε το μοτοποδήλατο του επί της οδού Αναστάση Μανώλη στη Ξυλοφάγου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκ.8 όπου και αναφέρει πως διαδραματίστηκαν τα γεγονότα, ότι δηλαδή είδε τον ΜΚ2 να οδηγεί το μοτοποδήλατο μπροστά του, σε κάποιο σημείο έδειξε με το χέρι του την πρόθεση του να πάει δεξιά και αφού διάνυσε κάποια απόσταση οδήγησε το μοτοποδήλατο του λοξώς δεξιά εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και τότε ο ΜΚ3 είδε τον κατηγορούμενο ο οποίος οδηγούσε μοτοσυκλέττα να συγκρούεται με το μοτοποδήλατο του ΜΚ
- Αναφορικά με την παρουσία του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου θα πρέπει να πω ότι ήταν έντονη η προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο για την εκδοχή του και για το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έφερε οιανδήποτε ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα και το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα την καταχώρηση της υπό κρίση υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση στην αστυνομία, τεκ.5, και κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του κατάθεσε γραπτή δήλωση, τεκ.9, της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε και ανάγνωσε. Να λεχθεί κατ΄ αρχήν ότι στην γραπτή δήλωση του τεκ.9 αναφέρεται σε μετρήσεις αποστάσεων σε συνδυασμό με συγκεκριμένες ταχύτητες που είχαν σαν αποτέλεσμα στην κατάληξη συγκεκριμένων συμπερασμάτων. Οι εν λόγω μετρήσεις όμως και συμπεράσματα δεν τέθηκαν στους ΜΚ και συγκεκριμένα στον ΜΚ1 έτσι ώστε να τοποθετηθεί επί τούτων και να είναι δυνατό το Δικαστήριο να τις αξιολογήσει. Το ότι ο κατηγορούμενος παρουσίασε πιστοποιητικό, τεκ.11, ότι παρακολούθησε πρόγραμμα στην Αστυνομική Ακαδημία Κύπρου για διερεύνηση τροχαίων οδικών δυστυχημάτων αλλά και ο ίδιος παρουσιάστηκε ότι έχει τα προσόντα να εξετάζει τροχαία δυστυχήματα δεν αναιρεί το δεδομένο ότι αυτές οι μετρήσεις δεν τέθηκαν στον ΜΚ
- Πέραν τούτου όμως ενώ στην κατάθεση του, τεκ.5, αναφέρει στην αρχή ότι συμφωνεί με το πρόχειρο σχεδιαγράφημα το οποίο και υπέγραψε όπου φαίνονται και ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέττας που οδηγούσε, σε κατοπινό σημείο αναφέρει ότι δεν πρόλαβε να φρενάρει για να αποφύγει τη σύγκρουση. Επίσης ενώ στην κατάθεση του τεκ.5 αναφέρει ότι όταν έφθασε στο ύψος του Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου είδε το μοτοποδήλατο το οποίο οδηγούσε ο Αυξέντης Ιωάννου και ο οποίος δεν έφερε προστατευτικό κράνος, στην γραπτή δήλωση του, τεκ.9, αναφέρει ότι αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο και ότι ο οδηγός του δεν φορούσε προστατευτικό κράνος και διαπίστωσε ότι ήταν ο Αυξέντης εννοώντας προφανώς τον ΜΚ2 όταν πλησίασε το μοτοποδήλατο. Αναφέρει μάλιστα στο τεκ.9 ότι είναι γνωστός ως άτομο που καταναλώνει αλκοόλ σημείο το οποίο δεν αναφέρει στην κατάθεση του τεκ.
- Συμπληρώνει μάλιστα στο τεκ.9 ότι θα προέβαινε και σε έλεγχο αλκοόλης ενώ στο τεκ.5 αναφέρει ότι θα τον ανάκοπτε καθ΄ ότι δεν φορούσε προστατευτικό κράνος. Θεωρώ ότι οι θέσεις περί αλκοόλης είναι ύστερες σκέψεις για να ενισχύει τη θέση του και το δικαιολογημένο κατά την άποψη του να ενεργήσει με τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε. Αόριστες παρέμειναν περαιτέρω οι θέσεις του στην γραπτή δήλωση, τεκ.9, ότι ο Μ.Κ.1 δεν έκανε τις πιο απλές μετρήσεις σχετικά με το δυστύχημα. Ούτε όμως και υποβλήθηκε στην ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του σε ποιες ενδεδειγμένες μετρήσεις έπρεπε να προβεί και στις οποίες δεν προέβηκε. Ένα βασικό σημείο στο οποίο ο κατηγορούμενος δεν πείθει είναι και ο ισχυρισμός του ότι ο ΜΚ2 δεν έδειξε με το χέρι του την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος επέμενε ότι ο ΜΚ2 δεν έδειξε με το χέρι του καθότι είχε συνεχή επαφή και έβλεπε ξεκάθαρα από την αρχή τον ΜΚ2 ο οποίος δεν έδειξε με το χέρι του την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Επί του σημείου τούτου το Δικαστήριο έχει δεχθεί ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ3 ο οποίος ανάφερε, θέση η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του, ότι ο ΜΚ2 έδειξε με το χέρι του ότι θα πήγαινε δεξιά. Εκτός τούτου όμως τα όσα αναφέρει στην γραπτή δήλωση του, τεκ.9, έρχονται σε αντίφαση με τα λεχθέντα του ότι είχε από την αρχή συνεχή επαφή με το μοτοποδήλατο του ΜΚ2 αφού στο τεκ.9 αναφέρει ότι ακόμα και αν ο ΜΚ2 έδειχνε με το χέρι του δεν θα μπορούσε να το δει λόγω της θέσης της οποίας βρισκόταν. Ένα άλλο σημείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος δεν παρέθεσε τα γεγονότα όπως στην πραγματικότητα διαδραματίστηκαν ήταν και η επιλογή του να ενεργήσει με τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε και που είχε σαν σκοπό, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, την ανακοπή του μοτοποδηλάτου του ΜΚ2 για να τον καταγγείλει για τροχαίες παραβάσεις τη στιγμή που ο ίδιος οδηγούσε μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέττα ενώ ο ΜΚ2 μοτοποδήλατο 49 κυβ. εκ. και που ο πρώτος ως ο ίδιος και πάλι ισχυρίστηκε είχε συνεχή οπτική επαφή με τον ΜΚ2 τον οποίο αναγνώρισε από την αρχή, και που θα μπορούσε να τον ανακόψει σε οιονδήποτε άλλο σημείο που θα ήταν ασφαλές και όχι να παραβιάσει την συνεχή άσπρη γραμμή με τελικό αποτέλεσμα την σύγκρουση των δύο δίκυκλων. Με βάση τα πιο πάνω πέραν του γεγονότος ότι οι θέσεις του κατηγορούμενου δεν γίνονται δεκτές αμφιβολίες δημιουργούνται και ως προς το ότι ο τελευταίος είχε όντως σκοπό την ανακοπή του οχήματος που οδηγούσε ο ΜΚ
- Ενόψει των ανωτέρω καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα: Στις 7/11/11 ο ΜΚ2 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής SG362 στην οδό Αναστάση Μανώλη στη Ξυλοφάγου με κατεύθυνση από το κέντρο του χωριού προς τον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου. Ακολουθείτο από τον ΜΚ3 ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής SS
- Σε κάποιο σημείο του δρόμου ο ΜΚ2 έδειξε με το χέρι του την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Αφού διένυσε κάποια απόσταση εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και αφού διένυσε και πάλι κάποια απόσταση συγκρούστηκε με την μοτοσυκλέττα υπ΄ αριθμό εγγραφής KUY843 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και ο οποίος την οδήγησε στη δεξιά πλευρά του δρόμου παραβιάζοντας την άσπρη συνεχή γραμμή η οποία βρισκόταν επί του δρόμου και προσπερνώντας το όχημα το οποίο ακολουθούσε τον ΜΚ
- Το σημείο σύγκρουσης ήταν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου. Από το δυστύχημα υπήρξαν τραυματισμοί και υλικές ζημιές. Ως έχει προαναφερθεί, ο κατηγορούμενος στην 1η κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της αμελούς οδήγησης. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72προβλέπεται ότι: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις χίλιας λίρας - τα €1.708,00 - ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Εκείνο που προκύπτει από την πλούσια ομολογουμένως νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ότι κατά την οδήγηση κάθε οδηγός πρέπει να ασκεί προσήκουσα προσοχή και το ερώτημα που εγείρεται ως προς το κατά πόσο ένας οδηγός οδηγούσε αμελώς είναι κατά πόσο εκπλήρωσε την υποχρέωσή του εξασκώντας την απαραίτητη λογική φροντίδα και προσοχή για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Το εφαρμοστέο κριτήριο για τον έλεγχο αυτό είναι αντικειμενικό και οι παράμετροί του θα πρέπει να εξετάζονται σε συνάρτηση με τη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα οδηγού και όχι με τη συμπεριφορά ενός τέλειου οδηγού. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (Duty of Care) oφείλεται σε κάθε πρόσωπο που λογικά μπορεί να προβλεφθεί ότι μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις και ή ενέργειες του οδηγού. Σε ό,τι δε αφορά τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας, αυτά είναι τα ίδια που ισχύουν και στο αστικό δίκαιο. Το μόνο που διαφέρει είναι το βάρος απόδειξης. Για να συγκεκριμενοποιηθεί το απρόσωπα προσδιορισμένο καθήκον κάθε οδηγού προς κάθε πρόσωπο που είναι λογικά δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του πρώτου θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια των γεγονότων της κάθε υπόθεσης έτσι που να διασαφηνιστεί η φύση του καθήκοντος, και στην περίπτωση που διαπιστώνεται τέτοιο καθήκον, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Η πρόβλεψη για σκοπούς του ελέγχου αυτού συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια. Κάθε οδηγός οφείλει να τηρεί τη δέουσα παρατηρητικότητα και η αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Παράλειψη δε να δει κανείς ότι απλά είναι ορατό ή όπου η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή και ο οδηγός παραλείπει να λάβει μέτρα προφύλαξης αποτελούν αμέλεια (βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδη
(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 378). Επιπρόσθετα, αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη προφυλάξεων αποτελεί αμέλεια. Αλλά αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι μόνο μια δυνατότητα η οποία ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου, τότε δεν υπάρχει αμέλεια αν δεν πάρει ένας ασυνήθεις προφυλάξεις (βλ. Δημητράκης Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. σελ. 151, 158 και 159). Αυτό που με σαφήνεια προκύπτει από τα πιο πάνω ευρήματα μου και έχοντας υπόψη τις ως άνω αναφερόμενες νομικές αρχές επί του θέματος της αμέλειας είναι ότι ο κατηγορούμενος με το να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με σκοπό να προσπεράσει προπορευόμενα οχήματα του χωρίς να ελέγξει το δρόμο ότι ήταν ασφαλές να το πράξει και ειδικότερα τη στιγμή που ο ίδιος οδηγούσε μοτοσυκλέττα και μπροστά του ήταν το όχημα του ΜΚ3 που ήταν διπλοκάμπινο λαμβάνοντας υπόψη του ότι οδηγούσε εντός κατοικημένης περιοχής και μάλιστα στον κεντρικό δρόμο του χωριού Ξυλοφάγου και με γνώμονα την πιθανότητα να εξέλθει από κάπου κάποιο όχημα ή κάποιο από τα προπορευόμενα να στρίψει, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι οδηγούσε κατά παράβαση άσπρης συνεχής γραμμής, αποτελεί την γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος. Η παράλειψη του δηλαδή να ελέγξει το δρόμο αλλά και να αντιληφθεί, δεδομένων των όλων συνθηκών, της πιθανότητας ότι κάποιο όχημα στο δρόμο εντός κατοικημένης περιοχής θα μπορούσε να εισέλθει ή να εξέλθει από κάπου αποτελεί αμελή πράξη. Ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του με αποτέλεσμα να επέλθει η σύγκρουση ισοδυναμεί με αμελή πράξη. Θα πρέπει να σημειωθεί τέλος ότι για τη διάγνωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου είναι αδιάφορο κατά πόσο υπάρχει συντρέχουσα ευθύνη του οδηγού του άλλου εμπλεκόμενου οχήματος (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 748). Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος με τη συμπεριφορά του παρέλειψε να επιδείξει εύλογη μέριμνα για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το δρόμο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Aναφορικά με την δεύτερη κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατάληξη μου είναι ότι αυτή δεν έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Η κατηγορία αφορά, ως έχει προαναφερθεί, το αδίκημα του προσπεράσματος σε άσπρο συνεχή γραμμή. Παρατηρώντας τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι οδηγώντας το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αριθμούς εγγραφής KUY843 προσπέρασε άλλο μηχανοκίνητο δίκυκλο σε σημείο που στη μέση του οδοστρώματος υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή. Ο Κανονισμός 58
(4)(α) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών προβλέπει ότι: «
(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - (α) Να μην προσπερνά ούτε να αποπειράται να προσπεράσει όχημα κινούμενο προς την ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή, .» Η διατύπωση όμως των λεπτομερειών του αδικήματος καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος είχε τελέσει την πράξη δηλαδή προσπέρασε άλλο μηχανοκίνητο δίκυκλο. Η μαρτυρία όμως που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποδεικνύει αυτό το γεγονός. Αν ο κατηγορούμενος προσπερνούσε το άλλο δίκυκλο κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αντιμετώπιζε και την κατηγορία της αμελούς οδήγησης αφού δεν θα επερχόταν η σύγκρουση. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί στην δεύτερη κατηγορία. Ως εκ τούτου βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στη 2η κατηγορία. (Υπ.) ............... Λ. Μουγής, Ε.Δ. /ΑΚΣ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο