Δημοκρατία ν. Ανδρέα Κότσαπα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 27891/14, 20/1/2015

Δημοκρατία ν. Ανδρέα Κότσαπα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 27891/14, 20/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2015:1 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27891/14 Δημοκρατία - v -

1. Ανδρέα Κότσαπα
2. Νίκου Μελιφρονίδη
3. Ανδρέα Στυλιανού Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 20 Ιανουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χατζηαθανασίου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Σ. Αγγελίδης και κ. Λ. Κάρνος Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Σ. Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Π. Παυλίδης Κατηγορούμενοι παρόντες --------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΔΙΚΗΣ ΕΝΤΟΣ ΔΙΚΗΣ) Κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του Μ.Κ.1 Αστ. 2554 Χ. Μιχαήλ, η Κατηγορούσα Αρχή επιχείρησε να καταθέσει ως τεκμήριο ένα φυτό κάνναβης. Το εγχείρημα αυτό προσέκρουσε στην ένσταση της Υπεράσπισης. Το πιο πάνω αναφερόμενο φυτό κάνναβης εξασφαλίστηκε από την Αστυνομία στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας. Συγκεκριμένα στις 4.9.14 η Αστυνομία, ενεργώντας στη βάση σχετικής πληροφορίας για απόκρυψη ναρκωτικών σε συγκεκριμένο τεμάχιο, αιτήθηκε την έκδοση εντάλματος έρευνας. Δικαστής εξέδωσε το ένταλμα και εξουσιοδότησε έρευνα οικίας και υποστατικών στην οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη στη Βιομηχανική Περιοχή Λακατάμειας. Η ένορκη δήλωση που συνόδευε την Αίτηση και το εκδοθέν ένταλμα έρευνας έχουν κατατεθεί ενώπιον μας ως Τεκμήρια Γ και Δ αντίστοιχα στην παρούσα ενδιάμεση διαδικασία. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι το πιο πάνω αντικείμενο δεν μπορεί να γίνει δεκτό ως μαρτυρία καθότι η λήψη του ήταν αποτέλεσμα παράνομων και αντισυνταγματικών ενεργειών της Αστυνομίας. Οι βασικοί λόγοι ένστασης αποκρυσταλλώνονται στις ακόλουθες θέσεις: (α) Το φυτό παρελήφθη μετά από εκτέλεση εντάλματος το οποίο δεν εξουσιοδοτούσε την έρευνα στον χώρο στον οποίο εντοπίστηκε, αλλά σε άλλο χώρο και τούτο διότι το εκτελεσθέν ένταλμα παρείχε εξουσιοδότηση για διεξαγωγή έρευνας σε οικία και υποστατικά επί της οδού Θεόφιλου Γεωργιάδη ενώ ο ερευνηθείς χώρος, δηλαδή το τεμάχιο 247, ευρίσκεται στην οδό Βιοτεχνίας
4. (β) Κάτοχος του τεμαχίου 247 και του ευρισκόμενου εντός αυτού τροχόσπιτου ήταν η εταιρεία KS Transport Ltd σχετιζόμενη με τον Κατηγορούμενο
5. Το τροχόσπιτο χρησιμοποιείτο ως οικία από τον Κατηγορούμενο 2, αλλά και ο Κατηγορούμενος 1 διέμενε εντός αυτού κατά τακτά διαστήματα, ενώ στο τεμάχιο ο τελευταίος διατηρεί στόλο φορτηγών και άλλη κινητή περιουσία για τις ανάγκες της εργασίας του. Ως εκ τούτου η ενέργεια της Αστυνομίας να εκτελέσει το ένταλμα σε άλλη διεύθυνση και χωρίς να είχε εξουσιοδότηση για το συγκεκριμένο τεμάχιο 247 παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα κατοχυρωμένα από τα Άρθρα 15, 16 και 30.2 του Συντάγματος και συνεπώς οποιαδήποτε ληφθείσα μαρτυρία θα πρέπει να αποκλειστεί από τη δίκη. (γ) Ο κ. Παυλίδης διευκρίνισε ότι ένεκα της παραβίασης, ως ανωτέρω, συνταγματικών δικαιωμάτων των Κατηγορουμένων 1 και 2 προκύπτει για τον δικό του πελάτη, Κατηγορούμενο 3, παραβίαση των αρχών της δίκαιης δίκης που κατοχυρώνουν τα άρθρα 30.2 και 35 του Συντάγματος. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε και τις δύο πλευρές και λαμβάνοντας υπόψη ότι εγέρθηκε ζήτημα νομιμότητας στη λήψη της συγκεκριμένης μαρτυρίας στη βάση ενός πραγματικού υποβάθρου που είναι αμφισβητούμενο, διέταξε όπως διενεργηθεί Δίκη εντός Δίκης προκειμένου να διαπιστωθούν οι συνθήκες λήψης του πιο πάνω αντικειμένου για να μπορεί να αποφασιστεί κατά πόσο το εν λόγω αντικείμενο θα γίνει αποδεκτό ως μαρτυρία. Μαρτυρία Κατά τη διάρκεια της Δίκης εντός Δίκης κατέθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής 6 συνολικά μάρτυρες ως ακολούθως: · Υπ/μος Μάριος Παπαευριβιάδους (Μ.Κ.1) · Αστ. 3867 Σώζος Σώζου (Μ.Κ.2) · Παντελίτσα Κουλλουπά (Μ.Κ.3) · Σάββας Σάββα (Μ.Κ.4) · Γιώργος Ματθαιόπουλος (Μ.Κ.5) · Άννα Χαραλάμπους (Μ.Κ.6) Μαρτυρία προσφέρθηκε και από μέρους τόσο της Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1 όσο και της Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου
6. Συγκεκριμένα κατέθεσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 1 και εκ μέρους του Κατηγορουμένου 2 κατέθεσε ο Μάριος Παρασκευά. Από πλευράς της Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3 δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Προχωρούμε στη συνέχεια να συνοψίσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία. Στις 4.9.14 γύρω στις 11:00 το πρωί ο Μ.Κ.1, ο οποίος ήταν τότε υπεύθυνος του Τμήματος Επιχειρήσεων της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, κατόπιν πληροφόρησης που έλαβε από τη Διοίκηση, ήλθε σε επαφή με συγκεκριμένο πληροφοριοδότη. Αυτός τον οδήγησε στη Λακατάμεια σε περιοχή την οποία αποκάλεσε Βιομηχανική Περιοχή Λακατάμειας, όπου του υπέδειξε ένα τεμάχιο στο οποίο υπήρχαν μέσα υποστατικά, αποθήκες και τροχόσπιτο, πληροφορώντας τον ότι νωρίτερα το πρωί, γύρω στις 06:00, ευρισκόμενος στην περιοχή είχε δει δύο άτομα να ξεφορτώνουν από ένα φορτηγό φυτά κάνναβης και να τα τοποθετούν στο συγκεκριμένο τεμάχιο. Κατόπιν αυτής της πληροφόρησης της οποίας έτυχε ο Μ.Κ.1 προέβη σε σχετική κατόπτευση της περιοχής προσπαθώντας να διαπιστώσει την οδό του εν λόγω τεμαχίου. Μέσα στα πλαίσια αυτά σταμάτησε σε μία αποθήκη (Τεκμήριο Β, φωτ. 5 και 6) η οποία ευρίσκετο λίγο πριν τα αναφερόμενα υποστατικά και ρωτώντας έναν εργαζόμενο έμαθε ότι η οδός εκεί ήταν Θεόφιλου Γεωργιάδη. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 ενημέρωσε τη Διοίκηση, οπότε έλαβε οδηγίες όπως μεταβεί στο Κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λευκωσίας για να δώσει τη σχετική πληροφορία που είχε και να προχωρήσει το Κλιμάκιο με αίτημα για έκδοση εντάλματος έρευνας. Ταυτόχρονα ενημερώθηκε το Τμήμα του Μ.Κ.1 το οποίο ανέλαβε να καλύπτει περιμετρικά το συγκεκριμένο τεμάχιο. Αργότερα ο Μ.Κ.1 μετέβη εκ νέου στη συγκεκριμένη περιοχή, αυτή τη φορά συνοδευόμενος από τον Μ.Κ.2, στον οποίο υπέδειξε το τεμάχιο με τα υποστατικά και το τροχόσπιτο. Εισερχόμενοι στον δρόμο που οδηγούσε στο εν λόγω τεμάχιο ο Μ.Κ.2 διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε πινακίδα με την ονομασία του δρόμου. Στον δρόμο αυτό ακριβώς πριν το επίδικο τεμάχιο υπήρχε φάρμα και πριν απ΄ αυτή μία οικία. Επειδή ο Μ.Κ.2 δεν εντόπισε οποιοδήποτε άτομο εντός της φάρμας, ρώτησε μία κύρια η οποία βρισκόταν έξω από την οικία αναφορικά με τη διεύθυνση της και πληροφορήθηκε από αυτή ότι ήταν η οδός Θεοφίλου Γεωργιάδη
7. Έχοντας λοιπόν εξακριβώσει τη διεύθυνση έφυγαν και οι δύο τους από την περιοχή. Ο Μ.Κ.2 μετέβη στο κλιμάκιο της ΥΚΑΝ όπου ετοίμασε τον όρκο και προχώρησε σε υποβολή αιτήματος προς το Δικαστήριο για έκδοση εντάλματος έρευνας. Εξήγησε δε ότι στον όρκο που ετοίμασε, λόγω της ανυπαρξίας αριθμού στο συγκεκριμένο τεμάχιο, έκρινε σκόπιμο για σκοπούς προσδιορισμού του στον Δικαστή να αναφέρει ότι υπήρχε εντός αυτού τροχόσπιτο. Ενώπιον μας πρόσθεσε ότι στα άλλα τεμάχια που υπήρχαν στον συγκεκριμένο δρόμο αλλά και στον παράλληλο δεν υπήρχε τεμάχιο με τροχόσπιτο. Όπως το έθεσε, το μόνο μέρος όπου υπήρχε τροχόσπιτο ήταν το επίδικο τεμάχιο. Διατύπωσε δε τη θέση ότι δεν υπήρχε ενδεχόμενο να ερευνηθεί οποιοδήποτε άλλο τεμάχιο αφού το συγκεκριμένο τεμάχιο είχε υποδειχθεί στον Μ.Κ.1 ο οποίος στη συνέχεια το υπέδειξε στον ίδιο (Μ.Κ.2) και ο οποίος Μ.Κ.1 ήταν παρών στην έρευνα που διενεργήθηκε κατόπιν. Πριν την έκδοση του εντάλματος έρευνας και τη μετάβαση της Αστυνομίας για έρευνα στο επίδικο τεμάχιο δεν γνώριζε ο Μ.Κ.2 ότι ο δρόμος που φαίνεται στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου Β με στροφή στα αριστερά ονομάζεται Θεόφιλου Γεωργιάδη. Για την Αστυνομία, με βάση την πληροφόρηση της οποίας έτυχαν, η οδός Θεόφιλου Γεωργιάδη ήταν η οδός που φαίνεται στα δεξιά. Εξήγησε ότι ο χωματόδρομος, ο οποίος περνά μπροστά από το επίδικο υποστατικό και στον οποίο οδήγησε ο Μ.Κ.2, καταλήγει στην οδό που εκ των υστέρων έμαθε ότι είναι η νυν οδός Θεόφιλου Γεωργιάδη. Σημείωσε δε αυτή τη διαδρομή με χρώμα πορτοκαλί σε χάρτη που του υπεδείχθη (Τεκμήριο Λ). Όσον αφορά τη διαδρομή που ακολουθούσε για να φτάσει στο επίδικο υποστατικό αυτή την προσδιόρισε με κίτρινο χρώμα στο Τεκμήριο Λ. Ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε την υποβολή που τού ετέθη από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 3 ότι στα 100μ με 150μ πριν την συμβολή του χωματόδρομου αυτού με τη νυν Θεόφιλου Γεωργιάδη, υπήρχε, τότε που ο Μ.Κ.2 έκανε τη σχετική διαδρομή, τροχόσπιτο. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι από έρευνα που έκανε στο ηλεκτρονικό σύστημα της Αστυνομίας διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε δύο οχήματα εγγεγραμμένα στο όνομά του και η διεύθυνση του Κατηγορουμένου 2 στο σύστημα καταγράφετο ως Θεόφιλου Γεωργιάδη Βιοτεχνική Λακατάμειας. Παρουσίασε σχετική εκτύπωση για το ένα από αυτά ως Τεκμήριο Μ, το οποίο αφορά το όχημα MV
8. Η Μ.Κ.3 διαμένει στην οικία με αριθμό 16 και είναι το άτομο που είχε ερωτηθεί από τον Μ.Κ.2 αναφορικά με τη διεύθυνση της οικίας της και τον είχε πληροφορήσει ότι ήταν η οδός Θεόφιλου Γεωργιάδη. Από τη Μ.Κ.3 είχε εξασφαλιστεί σχετική κατάθεση μετά την έκδοση του επίδικου εντάλματος έρευνας, όταν ηγέρθη θέμα αναφορικά με τη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού. Πρόκειται για το Τεκμήριο Η. Στα πλαίσια αυτά η Μ.Κ.3 παρέδωσε στην Αστυνομία λογαριασμούς που είχε για την υδατοπρομήθεια από τον Δήμο Λακατάμειας (Τεκμήριο Θ), για το ρεύμα (Τεκμήριο Ι) και για το τηλέφωνο (Τεκμήριο Κ). Οι λογαριασμοί αφορούν την οικία της Μ.Κ.3 και συγκεκριμένα χρεώσεις για υπηρεσίες των ετών 2013-
9. Όλοι οι λογαριασμοί αναφέρουν ως διεύθυνση την οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη, αλλά το Τεκμήριο Θ χωρίς αριθμό, το Τεκμήριο Ι με αριθμό 16Α και το Τεκμήριο Κ με αριθμό
10. Η Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμη ότι δεν έχει ενημερωθεί οποτεδήποτε ότι η διεύθυνση της άλλαξε. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Σάββας Σάββα ο οποίος εργάζεται στο Ταχυδρομείο Λακατάμειας ως διανομέας με τομέα διανομής τη Βιοτεχνική Ζώνη Λακατάμειας. Σε αυτό τον τομέα παραδίδει αλληλογραφία τα τελευταία 4 χρόνια. Κλήθηκε και αναγνώρισε στον χάρτη, Τεκμήριο Λ, τα υποστατικά στην οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη 14 και
11. Ο Μ.Κ.4 προσδιόρισε την εν λόγω οδό με μπλε οριζόντια γραμμή στον εν λόγω χάρτη. Στον αριθμό 14 βρίσκεται η αποθήκη της εταιρείας Georghiou Hand Tools, ενώ στον αριθμό 16 η οικία της Μ.Κ.
12. Στην ίδια οδό λειτούργησαν το 2014 δύο υποστατικά και η αλληλογραφία που παραδίδει γι' αυτά είναι στη διεύθυνση Βιοτεχνίας 1 για το πρώτο (Τεκμήριο Β, φωτ. 1), ενώ για το δεύτερο (Τεκμήριο Β, φωτ. 2), που είναι πάλι η οδός Βιοτεχνίας, δεν θυμάται τον αριθμό. Μετά από το δεύτερο υποστατικό συνεχίζεται ο δρόμος με υποστατικά που έχουν ως διεύθυνση την οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη όπου βρίσκονται και τα υποστατικά που αναφέρθηκαν ανωτέρω στους αριθμούς 14 και
13. Δεν έχει ενημερωθεί οποτεδήποτε κατά πόσο άλλαξε η ονομασία του δρόμου. Ως Ταχυδρομείο γνωρίζουν τον δρόμο αυτό ως έχοντα την ονομασία Θεόφιλου Γεωργιάδη. Τελευταίως τους ενημέρωσαν ότι το υποστατικό που φαίνεται στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου Β έχει διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Βιοτεχνίας 1, ενώ το δεύτερο υποστατικό που βρίσκεται στα δεξιά στη φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου Β με την ονομασία Σιαλή έχει ως διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Βιοτεχνίας. Δηλαδή στον ίδιο δρόμο ο Μ.Κ.4 παραδίδει αλληλογραφία η οποία αναφέρεται σε δύο οδούς, ήτοι αφενός αυτή της οδού Βιοτεχνίας 1 και ένα άλλο αριθμό που δεν θυμάται και αφετέρου αυτή της οδού Θεόφιλου Γεωργιάδη στους αριθμούς 14 και
14. Ο ίδιος δεν γνώριζε αν είχε αλλάξει η διεύθυνση στον δρόμο αυτό από το 2007 και αν είχε μετονομαστεί σε οδό Βιοτεχνίας. Κανείς δεν τους ενημέρωσε για κάτι τέτοιο. Ο Μ.Κ.5 εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση ως Προϊστάμενος του Κλάδου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Το επίδικο τεμάχιο 247 βρίσκεται στα διοικητικά όρια της Λακατάμειας σε Βιοτεχνική Ζώνη. Είναι τουρκοκυπριακό κτήμα και τελεί υπό την κηδεμονία του Υπουργείου Εσωτερικών. Μέχρι το 2003 ήταν εκμισθωμένο σε δικαιούχο εκτοπισθέντα για κτηνοτροφικούς σκοπούς. Έκτοτε και λόγω και της αλλαγής της πολεοδομικής ζώνης - από κτηνοτροφική σε βιοτεχνική - το κτήμα παραμένει απαραχώρητο, ενώ δεν είναι γνωστή στην Υπηρεσία η οποιαδήποτε παράνομη κατοχή του. Οποιαδήποτε δε υποστατικά έχουν ανεγερθεί εντός του τεμαχίου είναι χωρίς τη συγκατάθεση του Κηδεμόνα και, κατ' επέκταση, παράνομα. Από το 2003 το επίδικο τεμάχιο θεωρείται ως ελεύθερο κατοχής και δεν ήταν παραχωρημένο σε δικαιούχο. Εξήγησε δε ο Μ.Κ.5 τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να χρησιμοποιήσει νόμιμα το εν λόγω τεμάχιο. Ως Μ.Κ.6 κατέθεσε η Άννα Χαραλάμπους η οποία εργάζεται ως Τεχνικός Επιθεωρητής στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λακατάμειας. Εντός των αρμοδιοτήτων της εμπίπτει και η ονομασία των οδών καθώς και η αρίθμηση των κτιρίων σε μία οδό. Όσον αφορά το τεμάχιο 247 αυτό ευρίσκεται εντός των ορίων της Βιοτεχνικής Ζώνης Λακατάμειας. Μπροστά από το συγκεκριμένο τεμάχιο περνά χωματόδρομος ο οποίος δεν είναι εγγεγραμμένος ως δημόσιος δρόμος στο παρόν στάδιο. Γραμμένος ως δημόσιος δρόμος είναι μέχρι το τεμάχιο 139, δηλαδή λίγο πριν το 247 και η ονομασία της οδού η οποία δόθηκε στις 26.10.07, είναι Βιοτεχνίας. Προηγουμένως τα υποστατικά που είναι κτισμένα στο συγκεκριμένο τμήμα του δρόμου είχαν ως διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη την οποία και χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τα υποστατικά με τους αριθμούς 14 και
15. Αλλά και όσον αφορά το επίδικο τεμάχιο 247 αν οποιοσδήποτε αποτείνετο στο Δημαρχείο για διεύθυνση πριν τον Οκτώβριο του 2007 θα του δίδετο η οδός Θεόφιλου Γεωργιάδη. Αν, όμως, κάποιος σήμερα αποταθεί για διεύθυνση - για το ίδιο τεμάχιο - θα του δοθεί η οδός Βιοτεχνίας. Ο χωματόδρομος που περνά μπροστά από το τεμάχιο 247 καταλήγει και συνδέεται με την νυν οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη, περίπου στο μέσο της και συγκεκριμένα σε σημείο που αν ζητείτο αριθμός από κάποιον ενδιαφερόμενο θα δίδετο ο αριθμός 34 από αρμόδιο λειτουργό του Δήμου. Τα υποστατικά που μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν τη Θεόφιλου Γεωργιάδη - και αναφέρθηκαν ανωτέρω - εκ παραδρομής δεν ενημερώθηκαν από κάποιον αρμόδιο για την αλλαγή της διεύθυνσης και είναι γι' αυτόν τον λόγο που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ως διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη. Η Μ.Κ.6 κατέθεσε στα πλαίσια της μαρτυρίας της δύο τοπογραφικά σχέδια. Το ένα είναι το παλιό τοπογραφικό σχέδιο που δείχνει την παλαιά οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη. Πρόκειται για το Τεκμήριο Ν στο οποίο η μάρτυρας σημείωσε με πράσινο χρώμα την παλαιά οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη μέχρι τον αριθμό 16 εξηγώντας ότι ως εγγεγραμμένος δημόσιος δρόμος φτάνει μέχρι το τεμάχιο 139, δηλαδή λίγο μετά τον αριθμό
16. Στο πρόσφατο τοπογραφικό σχέδιο που, επίσης, κατέθεσε - Τεκμήριο Ξ - η μάρτυρας σημείωσε πάλι με πράσινο χρώμα την οδό Βιοτεχνίας η οποία φτάνει επίσης μέχρι το τεμάχιο
17. Όπως εξήγησε η Μ.Κ.6, η Θεόφιλου Γεωργιάδη ξεκινά από τη Λεωφόρο Τσερίου και αρχικά αντί προς τα αριστερά συνέχιζε και πήγαινε στον δρόμο ευθεία που φαίνεται στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου Β και φτάνει μέχρι τα ντεπόζιτα στο τεμάχιο 139, ενώ αργότερα αυτό το μέρος μετονομάστηκε σε οδό Βιοτεχνίας. Ως Θεόφιλου Γεωργιάδη καθορίστηκε ο άλλος δρόμος που στρίβει στ' αριστερά όπως φαίνεται στην ίδια φωτογραφία (φωτ. 1 του Τεκμηρίου Β). Στον δρόμο που φαίνεται (νυν Βιοτεχνίας) και υπέδειξε η μάρτυρας στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου Β και ο οποίος φτάνει μέχρι το επίδικο τεμάχιο δεν υπάρχει οποιαδήποτε πινακίδα με αναγραφή της διεύθυνσης της οδού. Ούτε σε σχέση με την προηγούμενη ονομασία, ούτε σε σχέση με την καινούργια. Η Μ.Κ.6 ανέφερε, επίσης, ότι έλαβε γνώση για βεβαίωση που δόθηκε (στις 17.10.14) από τη συνάδελφο της Μαρία Ζωδιάτη για τη σημερινή διεύθυνση του τεμαχίου 247 και η οποία αναφερόταν στην οδό Βιοτεχνίας. Ο λόγος που δόθηκε αυτή η βεβαίωση, όπως πληροφορήθηκε η Μ.Κ.6, ήταν γιατί το πρόσωπο που είχε αποταθεί στη συνάδελφό της είχε αναφέρει ότι τη χρειαζόταν για να αποταθεί να πάρει το τεμάχιο από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.6 διευκρίνισε ότι από τον Οκτώβριο του 2007 ο Δήμος Λακατάμειας άλλαξε το όνομα της οδού μπροστά από το επίδικο τεμάχιο σε Βιοτεχνίας, αν και δεν είχαν δώσει συγκεκριμένο αριθμό. Ωστόσο, αν ζητείτο τότε αριθμός, αναλόγως των περιστάσεων της τότε εποχής, θα δινόταν και ανάλογος αριθμός. Όσον αφορά τα υποστατικά που ακόμη και σήμερα στην αλληλογραφία τους χρησιμοποιούν την Θεόφιλου Γεωργιάδη 14 και 16, η Μ.Κ.6 ανέφερε ότι αν μετά την αλλαγή ζητούσαν να πάρουν αριθμό για τη νέα διεύθυνσή τους θα τους δινόταν ο αριθμός που είχαν και πριν. Το ίδιο θα συνέβαινε και σε περίπτωση που δεν ζητούσαν αριθμό. Δηλαδή, ο αριθμός που είχαν θα ίσχυε και με τη νέα διεύθυνση, δηλ. τη Βιοτεχνίας. Ξεκαθάρισε εκ νέου ότι αν κάποιος τη ρωτούσε τον Σεπτέμβριο του 2014 για την οδό του τεμαχίου 247 αυτή θα τον ενημέρωνε ότι ήταν η οδός Βιοτεχνίας αρ.
18. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, μαρτυρία προσφέρθηκε και από πλευράς Υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος 1 βασικά αναφέρθηκε στη σχέση του με το τεμάχιο
19. Εξήγησε ότι αφού το εντόπισε κατά την περίοδο 2004-2005 και πληροφορήθηκε ότι ήταν Τουρκοκυπριακό, τοποθέτησε χώματα, άμμους, τσιακίλια και διάφορα πράγματα. Προηγήθηκε το ίσιωμα του τεμαχίου γιατί είχε υψομετρική διαφορά. Αρχικά το είχε ως ανοικτή αποθήκη. Το 2006 τοποθέτησε και ορισμένα υποστατικά για να φυλάττει τα εξαρτήματα των φορτηγών του. Είχε κάποιες επαφές με τον Δήμο Λακατάμειας αλλά λόγω αμέλειας δικής του καθώς και έλλειψης οποιασδήποτε όχλησης από μέρους του Δήμου Λακατάμειας δεν υπέβαλε οποιαδήποτε «χαρτιά» για να μπορέσει να το εξασφαλίσει. Δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε επιστολή είτε από το Δημαρχείο Λακατάμειας, είτε από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών για να απομακρυνθεί. Στο συγκεκριμένο τεμάχιο ο Κατηγορούμενος 1 διατηρεί και τροχόσπιτο στο οποίο διαμένει κάποιες φορές, ενώ σ΄ αυτό διαμένει μόνιμα ο φίλος του, Κατηγορούμενος
20. Δεν μπορούσε να θυμηθεί τη διεύθυνση του τεμαχίου παρότι, όπως ισχυρίστηκε, έτυχε και τη σημείωσε παλαιότερα για τους σκοπούς των εγγράφων που θα υπέβαλλε στον Δήμο και παρότι την άκουσε πολλές φορές στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας. Από πλευράς της Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 2 κατέθεσε ο Μάριος Παρασκευάς ο οποίος εργάζεται στα κεντρικά γραφεία του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (εφεξής ΤΟΜ). Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει πρόσβαση στο αρχείο του ΤΟΜ. Βασικά για το όχημα MV 546 κατέθεσε ως Τεκμήριο Ο σχετικό έντυπο από το ΤΟΜ όπου καταγράφονται στοιχεία του εν λόγω οχήματος. Σε αυτό αναφέρεται ως ιδιοκτήτης του οχήματος ο Κατηγορούμενος 2, Νίκος Μελιφρονίδης, με διεύθυνση την οδό Στασίνου 9, Τσέρι. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι η διεύθυνση δηλώνεται από τον ιδιοκτήτη, ο οποίος έχει και την ευθύνη να δηλώσει τυχόν αλλαγή της. Το σύστημα του ΤΟΜ το βλέπει η Αστυνομία, όχι «on-line» αλλά με λίγες μέρες καθυστέρηση. Η Αστυνομία μπορεί να δει ό,τι βλέπει και το ΤΟΜ, δηλ. όλα τα στοιχεία που αφορούν το συγκεκριμένο όχημα. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει το Τεκμήριο Μ γιατί πρώτη φορά το έβλεπε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο το σύστημα της Αστυνομίας είναι συνδεδεμένο και με άλλα Τμήματα για σκοπούς εξασφάλισης της διεύθυνσης που αναφέρεται στο Τεκμήριο Μ. Δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο η διεύθυνση Θεόφιλου Γεωργιάδη, Βιοτεχνική Λακατάμειας μπορούσε να είχε προκύψει από τοποθέτηση διεύθυνσης μέσω μιας άλλης εφαρμογής στο κεντρικό σύστημα της Αστυνομίας. Μετά την ολοκλήρωση της προσκόμισης της μαρτυρίας αμφότερες οι διάδικες πλευρές αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, στις οποίες θα γίνει αναφορά κατωτέρω εάν και όπου κρίνεται αναγκαίο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Διαπιστώσεις Με δεδομένη την ένσταση που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση στην προκειμένη υπόθεση αποτελεί υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει θετικά και πέραν από κάθε λογική αμφιβολία ότι το ανερευθέν φυτό δεν λήφθηκε ή εξασφαλίστηκε κατά παράβαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών που διασφαλίζονται από το Σύνταγμα και ειδικότερα των Άρθρων που έχουν εξειδικευθεί ανωτέρω ή ακόμη ότι δεν πρόκειται για μαρτυρία που λήφθηκε κατόπιν παράνομης ή επιλήψιμης ενέργειας ή παράλειψης της Αστυνομίας. Αναπόφευκτα η απόδειξη του τρόπου εξασφάλισης της υπό ένσταση μαρτυρίας, προϋποθέτει τη διατύπωση ευρημάτων. Η αξιολόγηση μαρτυρίας σε μια Δίκη εντός Δίκης πρέπει να περιορίζεται σε όσο το δυνατό στενότερα πλαίσια και να γίνεται μόνο στον βαθμό που κρίνεται απολύτως απαραίτητο για να αποφασιστούν τα επίδικα θέματα της Δίκης εντός Δίκης. Είναι πάγια νομολογημένο ότι κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να διατηρείται ανοικτό το γενικότερο θέμα αξιοπιστίας των μαρτύρων και ιδιαίτερα του κατηγορουμένου. Δεν πρέπει να εξάγονται συμπεράσματα που δυνατόν να επηρεάσουν τον κατηγορούμενο στην υπεράσπισή του, όπως για παράδειγμα, γενικά συμπεράσματα αξιοπιστίας του. Είναι λοιπόν μέσα σε αυτά τα πλαίσια που θα προσεγγίσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία και θα διατυπώσουμε τα απολύτως απαραίτητα ευρήματα μας στον βαθμό που αυτά είναι αρκετά για να καλύψουν τους περιορισμένους σκοπούς της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας. Σε ό,τι αφορά τη μαρτυρία των αστυνομικών μαρτύρων Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 αφού την εξετάσαμε με προσοχή λέμε ότι κατέθεσαν με σαφήνεια και θετικότητα αναφορικά με το σύνολο των ενεργειών τους. Δεν έχουν, εξάλλου, αμφισβητηθεί ούτε οι ενέργειες του Μ.Κ.1 ούτε και εκείνες του Μ.Κ.
21. Σαφής και θετική υπήρξε η μαρτυρία που προσφέρθηκε από τον Μ.Κ.2 και αναφορικά με τις ενέργειές του για το ζήτημα που προέκυψε σε σχέση με τη διεύθυνση του επίδικου τεμαχίου, αντικείμενο του εκδοθέντος εντάλματος έρευνας. Δεχόμαστε ότι ο Μ.Κ.2 ερεύνησε την περιοχή που καλύπτει το μήκος της παλαιάς οδού Θεόφιλου Γεωργιάδη δηλαδή από τα σημεία που ξεκινά ο δρόμος εντός του οποίου βρίσκονται τα υποστατικά με αριθμούς 14 και 16, προχωρά στο επίδικο τεμάχιο και συνεχίζει μέχρι τη σύνδεση του με τον κύριο δρόμο, καθώς και ότι ακολούθως οδήγησε κατά μήκος ολόκληρης της νυν Θεόφιλου Γεωργιάδη. Όσον αφορά τις υπόνοιες που αφέθηκαν για ύπαρξη άλλου τροχόσπιτου στην ευρύτερη περιοχή του τεμαχίου, μόνον η πλευρά του Κατηγορουμένου 3 συγκεκριμενοποίησε τη θέση της, υποβάλλοντας ότι εντός τεμαχίου που βρίσκεται 100-150 μ. από τη συμβολή του χωματόδρομου με τη νυν οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη και στο οποίο υπάρχουν μεγάλοι κάδοι (skip) απορριμμάτων υπήρχε επίσης τροχόσπιτο. Ο Μ.Κ.2 ήταν και σε αυτό σαφής λέγοντας ότι κατά τον χρόνο που οδήγησαν και έκαναν την πιο πάνω διαδρομή δεν εντοπίστηκε άλλο τροχόσπιτο στην περιοχή, κάτι το οποίο αποτελεί εύρημα μας στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Την ίδια άποψη σχηματίσαμε και σε σχέση με τη μαρτυρία των Μ.Κ.3, Μ.Κ.4 και Μ.Κ.
22. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως κατέθεσαν όλοι για επιμέρους θέματα, τα οποία ενέπιπταν στη σφαίρα προσωπικής τους γνώσης και για τα οποία δεν υπήρξε αμφισβήτηση. Ειδικά όσον αφορά τον Μ.Κ.5 του οποίου και αυτού η μαρτυρία ήταν θετική, σημειώνουμε ότι αφορούσε το καθεστώς του επίδικου τεμαχίου γεγονός το οποίο αποτελεί, όπως προέκυψε και από τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου 1, κοινό τόπο. Απόλυτα σαφής και κατατοπιστική και μη αμφισβητηθείσα ήταν και η μαρτυρία της Μ.Κ.6 η οποία και έδωσε κάθε σχετική πληροφόρηση για τη σημερινή διεύθυνση του επιδίκου ακινήτου σύμφωνα με τον Δήμο στον οποίο υπηρετεί αλλά και για τη διεύθυνση που ίσχυε προηγουμένως καθορίζοντας το σχετικό χρονικό πλαίσιο. Πλήρως επεξηγηματική ήταν και για το γεγονός ότι, ενώ είχε μεσολαβήσει μετονομασία του δρόμου που αφορούσε στο επίδικο τεμάχιο, εντούτοις εξακολουθούσε από κάποια υποστατικά που ευρίσκοντο στον εν λόγω δρόμο, καθώς και από υπηρεσίες του Δήμου να χρησιμοποιείται η προηγούμενη διεύθυνση. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι δεν συμφωνούμε με τη θέση της κας Χατζηαθανασίου ότι η Μ.Κ.6 δήλωσε στο Δικαστήριο ότι ο Δήμος είχε ενημερώσει τις Ταχυδρομικές Υπηρεσίες αναφορικά με τη μετονομασία της οδού από Γεωργιάδη σε Βιοτεχνίας. Μία ανάγνωση του συγκεκριμένου αποσπάσματος της μαρτυρίας της Μ.Κ.6 καταδεικνύει χωρίς δυσκολία ότι η μάρτυρας αναφέρθηκε γενικά στην τακτική που ακολουθείται από τον Δήμο σε τέτοιες περιπτώσεις χωρίς όμως να αναφέρει ότι αυτό έγινε στην προκειμένη περίπτωση, παρά μόνο περιορίστηκε στο να πει ότι εκ παραδρομής ο Δήμος δεν ενημέρωσε τους κατοίκους της περιοχής. Μάλιστα, αυτό συνάδει και με την αναφορά του Μ.Κ.4 ότι αυτός δεν έτυχε ενημέρωσης για την οποιαδήποτε μετονομασία της οδού Γεωργιάδη παρά μόνο πρόσφατα ενημερώθηκαν ως Ταχυδρομείο από τον Δήμο ότι τα δύο νέα υποστατικά έχουν διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Βιοτεχνίας. Η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 1 περιστράφηκε βασικά γύρω από τις συνθήκες ανάληψης κατοχής του επίδικου τεμαχίου και του καθεστώτος αυτής. Η μαρτυρία του ήταν σαφής επί τούτων και μάλιστα το ουσιαστικό μέρος αυτής αποτέλεσε κοινό έδαφος και από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Επομένως δεχόμαστε τη θέση του ότι κατέχει παράνομα το επίδικο τεμάχιο και ότι τόσο ο Κατηγορούμενος 2 όσο και ο ίδιος (περιοδικά) διαμένουν στο τροχόσπιτο. Αυτή τη θέση άλλωστε υποστήριξε και ο συνήγορος του κατά την αγόρευση του. Στο πλαίσιο αυτό δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε και τη θέση στην οποία ο Κατηγορούμενος 1 επέμενε, ότι ο Δήμος γνώριζε από παλιά για την κατοχή του επίδικου τεμαχίου, καθώς και ότι αυτή δεν ήταν νόμιμη. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν διαφώτισε το Δικαστήριο αναφορικά με τη διεύθυνση του επίδικου τεμαχίου και δεν μας έχει πείσει ότι κάποια στιγμή ήταν εις γνώση του και ότι απλώς δεν ήταν σε θέση να τη θυμηθεί. Αναφερόμενος στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε τη διεύθυνση του επίδικου τεμαχίου, ανέφερε ότι έμαθε τη διεύθυνση επειδή ήθελε να προχωρήσει στη νομιμοποίηση της κατοχής, τη σημείωσε σε ένα χαρτί και παρόλο που την άκουσε «50 φορές» και «100 φορές μέσα στη δίκη» δεν τη συγκράτησε και δεν μπορούσε να τη μεταφέρει στο Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε ότι άκουσε τη διεύθυνση 100 φορές στο Δικαστήριο αλλά δεν μπόρεσε να τη συγκρατήσει και δήλωσε ότι νομίζει ότι πήρε διεύθυνση από τον Δήμο πριν ένα χρόνο, χωρίς να τη θυμάται. Περαιτέρω εξέφρασε άγνοια για το ότι η αδελφή του είχε πρόσφατα αποταθεί στον Δήμο για τον σκοπό αυτό. Η τοποθέτηση του Κατηγορουμένου 1 αναφορικά με το θέμα γνώσης της διεύθυνσης του επίδικου τεμαχίου ήταν ασαφής, γενική και αόριστη. Πέραν της αδυναμίας του να θυμηθεί αυτήν και να τη δηλώσει στο Δικαστήριο, η αναφορά του στο ότι άκουσε τη διεύθυνση πάμπολλες φορές στο Δικαστήριο αλλά εξακολουθούσε να μην μπορεί να τη θυμηθεί αποδεικνύει απλώς την επιτηδευμένη προσπάθεια εκ μέρους του να μας παραπέμψει στη μετονομασθείσα διεύθυνση. Συνεπώς η όλη του στάση επί του θέματος δεν μας ικανοποιεί για την αλήθεια των όσων ανέφερε γι΄ αυτό. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 εκ μέρους του Κατηγορουμένου 2 ήταν τυπική και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Δεχόμαστε ότι το Τεκμήριο Ο είναι το έντυπο που δείχνει τα στοιχεία που βρίσκονται καταχωρημένα στα αρχεία του ΤΟΜ και ότι η αναγραφόμενη διεύθυνση δηλώνεται από τον ιδιοκτήτη του οχήματος. Σε αυτά η Αστυνομία έχει πρόσβαση χωρίς δυνατότητα παρέμβασης. Εν όψει της αδυναμίας του μάρτυρος αυτού να αναγνωρίσει το Τεκμήριο Μ και να γνωρίζει κατά πόσο η Αστυνομία έχει πρόσβαση σε συστήματα άλλων Τμημάτων για τον σκοπό εξακρίβωσης της διεύθυνσης κάποιου ατόμου, δεχόμαστε με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι το Τεκμήριο Μ αποτελεί έγγραφο το οποίο τυπώθηκε από το σύστημα της Αστυνομίας. Θεωρούμε όμως κατάλληλο το σημείο αυτό να παρατηρήσουμε πως από τη σύγκριση των Τεκμηρίων Μ και Ο είναι προφανές ότι: - στο πεδίο «Στοιχεία Οχήματος» η Αστυνομία για σκοπούς του δικού της συστήματος χρησιμοποιεί μόνο μέρος των πληροφοριών που εξασφάλισε από το ΤΟΜ για το όχημα MV 546 (19 από τις 36 πληροφορίες). - στο πεδίο «Στοιχεία Ιδιοκτήτη Οχήματος» η Αστυνομία πέραν από κάποια βασικά στοιχεία καταγράφει και δικές της πληροφορίες οι οποίες είτε δεν συμπεριλαμβάνονται καθόλου στα στοιχεία του ΤΟΜ, είτε δεν ταυτίζονται ως προς το περιεχόμενο τους με τα στοιχεία του ΤΟΜ. - η αναγραφόμενη στο έντυπο της Αστυνομίας, Τεκμήριο Μ, διεύθυνση του Κατηγορουμένου 2, ήτοι «Θεόφιλου Γεωργιάδη Βιοτεχνική Λακατάμειας» είναι πληροφορία η οποία δεν ταυτίζεται με την αντίστοιχη πληροφορία στο έντυπο του ΤΟΜ, Τεκμήριο Ο. Υπό κάποιες προϋποθέσεις η διεύθυνση αυτή θα μπορούσε να ανταποκρίνεται στην πραγματική διεύθυνση του Κατηγορουμένου 2 δεδομένου ότι αυτός όντως διέμενε σε τροχόσπιτο στην παλαιά οδό Γεωργιάδη. Πλην όμως παρατηρούμε ότι δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία για την προέλευση αυτής της πληροφορίας και κυρίως για το πότε, πώς και από ποιον εισήχθη στο σύστημα της Αστυνομίας. Αδυνατούμε λοιπόν να εξαγάγουμε συμπέρασμα είτε ότι δηλώθηκε από τον Κατηγορούμενο 2 είτε - αν δηλώθηκε από άλλον - για το πότε, πώς και από ποιον. Το μόνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως υπήρχε στο σύστημα όταν εκτυπώθηκε το Τεκμήριο Μ, δηλαδή στις 21.11.
23. Όπως ήδη προέκυψε από την αξιολόγηση που έγινε στην προσαχθείσα μαρτυρία τα γεγονότα που αποτελούν το βασικό πλαίσιο επί του οποίου επιχειρηματολόγησαν οι δύο διάδικες πλευρές αφενός μεν δεν είναι αμφισβητούμενα και αφετέρου πως σε πολύ λίγα και μάλλον επουσιώδη ζητήματα υπήρξαν τελικά διαφορετικές θέσεις για τα οποία προηγήθηκε αξιολόγηση μας. Συνολικά προκύπτει ότι: Tα γεγονότα που σχετίζονται με την έρευνα και τις ενέργειες των μελών της Αστυνομίας είναι ως τα έχουν περιγράψει οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
24. · Τα υποστατικά και το τροχόσπιτο στα οποία διενεργήθηκε έρευνα από την Αστυνομία ευρίσκονται στο τεμάχιο 247 Φ/Σ.30/21.Ε.
25. Το τεμάχιο 247 ευρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων Λακατάμειας και συγκεκριμένα στη Βιοτεχνική Ζώνη. Είναι τουρκοκυπριακή περιουσία και μέχρι το 2003 ήταν εκμισθωμένο σε δικαιούχο εκτοπισθέντα. · Περί το 2004 - 2005 εισήλθε στο τεμάχιο και έλαβε κατοχή του ο Κατηγορούμενος 1, χωρίς προηγουμένως να είχε εξασφαλίσει οποιαδήποτε έγκριση από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, δηλαδή παράνομα. Το ισοπέδωσε, ανήγειρε υποστατικά και τοποθέτησε σ' αυτό φορτηγά και το τροχόσπιτο. · Το εν λόγω τεμάχιο 247 ευρίσκεται σε χωμάτινο δρόμο στην προέκταση ασφάλτινης οδού η οποία οδός μέχρι τις 26.10.07 επίσημα έφερε το όνομα οδός Θεόφιλου Γεωργιάδη, οπότε με απόφαση αρμοδίων του Δήμου Λακατάμειας μετονομάστηκε σε οδό Βιοτεχνίας. Βασικά, όπως έχει προκύψει και από τη Μ.Κ.6, η παλαιά οδός Γεωργιάδη ξεκινούσε από άλλη βασικά Λεωφόρο και φθάνοντας στο δίστρατο που φαίνεται στη φωτ. 1 του Τεκμηρίου Β συνέχιζε ευθεία καλύπτοντας και τον χωματόδρομο. Το 2007 μετονομάστηκε σε Βιοτεχνίας το τμήμα της παλαιάς οδού Γεωργιάδη που ξεκινά από το δίστρατο και η νυν Γεωργιάδη συνεχίζει πλέον προς τα αριστερά διαπερνώντας περιοχή που δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί και φθάνοντας σε κατοικημένη περιοχή μετά από αρκετή απόσταση. · Η προέκταση της παλαιάς οδού Γεωργιάδη, δηλαδή ο χωματόδρομος, κατευθύνεται αριστερά και περνώντας από το επίδικο τεμάχιο καταλήγει στη νυν οδό Γεωργιάδη αποτελώντας έτσι τη βάση ενός νοητού ισοσκελούς περίπου τριγώνου του οποίου η μία πλευρά είναι βασικά το ασφάλτινο τμήμα της παλαιάς οδού Γεωργιάδη και η άλλη είναι το μέρος της νυν οδού Γεωργιάδη στο οποίο, σύμφωνα με τη Μ.Κ.6, θα αντιστοιχούν οι αριθμοί 14 έως 34 της μη κατοικημένης περιοχής, εάν και όταν ζητηθούν και δοθούν από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου, δηλαδή μετά την οικιστική ανάπτυξη των εν λόγω τεμαχίων. · Παρά την αλλαγή αυτή, οι κάτοχοι των υποστατικών στους αριθμούς 14 και 16, οι αρμόδιες υπηρεσίες και ο ταχυδρόμος Λακατάμειας δεν είχαν ενημερωθεί πριν τις 4.9.14 για τη μετονομασία της οδού. Εξ ου και: § Όταν οι Μ.Κ.1 και 2 ζήτησαν πληροφορίες έμαθαν από εργαζόμενο στον αριθμό 14 και από κάτοχο του υποστατικού στον αριθμό 16 (Μ.Κ.3) ότι η οδός αυτή ήταν Θεόφιλου Γεωργιάδη. § Μέχρι και το 2014 ακόμα οι λογαριασμοί τηλεφώνου, ρεύματος και υδατοπρομήθειας της οικογένειας Κουλλουπά αποστέλλοντο στη διεύθυνση Θεόφιλου Γεωργιάδη 16 (Τεκμήρια Ι, Κ) ή ανέφεραν ως διεύθυνση της οικίας την οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη χωρίς αρίθμηση (Τεκμήριο Θ). § Ο ταχυδρόμος (Μ.Κ.4) μέχρι σήμερα παραδίδει στην ίδια οδό αλληλογραφία που φέρει διεύθυνση Θεόφιλου Γεωργιάδη, παρότι στην αρχή της οδού λειτούργησαν το 2014 δύο υποστατικά που παραλαμβάνουν αλληλογραφία με διεύθυνση την οδό Βιοτεχνίας. § Οι Ταχυδρομικές Υπηρεσίες δεν ενημερώθηκαν για τη μετονομασία, παρά μόνον πρόσφατα ότι τα δύο προαναφερόμενα υποστατικά στην αρχή της οδού φέρουν διεύθυνση αλληλογραφίας την οδό Βιοτεχνίας. · Στον εν λόγω δρόμο ουδέποτε υπήρχε πινακίδα αναγραφής της οδού είτε πριν είτε μετά τη μετονομασία της. · Ο Δήμος είναι υπεύθυνος για την ονομασία, μετονομασία και αριθμοδότηση των οδών. Η αριθμοδότηση κάθε συγκεκριμένου τεμαχίου γίνεται μόνον αφού ο κάτοχος αυτού αποταθεί στον Δήμο για κάτι τέτοιο. · Η παλαιά Θεόφιλου Γεωργιάδη, ως εγγεγραμμένος δημόσιος δρόμος, φθάνει μέχρι το τεμάχιο 139, που είναι μία μάντρα η οποία βρίσκεται ακριβώς μεταξύ της οικίας Κουλλουπά αρ. 16 και του τεμαχίου 247, και η οποία δεν φέρει αριθμό και αλληλογραφεί άνευ αριθμού. · Το επίδικο τεμάχιο τροφοδοτείτο με ρεύμα και νερό από την προαναφερθείσα γειτονική μάντρα. Αυτό δεν έφερε ούτε είχε λάβει αριθμό μέχρι και τις 17.10.14 όταν, κατόπιν σχετικού αιτήματος της αδελφής του Κατηγορουμένου 1, ο Δήμος έδωσε πλέον τη νέα διεύθυνση Βιοτεχνίας και τον αριθμό
26. · Στη νυν Θεόφιλου Γεωργιάδη δεν υπάρχει κτισμένο οποιοδήποτε υποστατικό παρά μόνο ένα στο οποίο δόθηκε ο αριθμός 60 και το οποίο βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση, πιο νοτιοανατολικά από το σημείο στο οποίο καταλήγει ο χωματόδρομος της παλαιάς οδού Γεωργιάδη. Δηλαδή ο αριθμός 60 ευρίσκεται στην προέκταση της νυν Γεωργιάδη πέραν του νοητού τριγώνου. · Στην παλαιά και νυν οδό Θεόφιλου Γεωργιάδη καθώς και τη γύρω περιοχή δεν εντοπίστηκε άλλο υποστατικό εντός του οποίου να υπάρχει τροχόσπιτο. Νομική Πτυχή Στην Κύπρο δεν υπάρχει, ενόψει των διατάξεων των Άρθρων 34 και 35 του Συντάγματος, δυνατότητα έγκρισης και προσαγωγής ως αποδεικτικού μέσου μαρτυρίας που λήφθηκε κατά παράβαση δικαιωμάτων και ελευθεριών που κατοχυρώνει το Σύνταγμα, για οποιονδήποτε σκοπό ή κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα. Είναι θεμελιώδης αρχή ότι μαρτυρία η οποία λαμβάνεται ή εξασφαλίζεται με τρόπο παράνομο και η οποία παρανομία παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα κατηγορουμένου όπως αυτά κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Πρόκειται για μαρτυρία παρανόμως ληφθείσα η οποία αυτομάτως αποκλείεται και συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.[1] Όπως συναφώς τονίσθηκε στην υπόθεση Αστυνομία v. Γιάλλουρου