Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Εμέτ Τατρός, Αρ. Υπόθεσης: 23073/13, 9/1/2015

(1)/

1. Συγκεκριμένα αποδίδεται σε αυτόν ότι στις 15.9.13 στα Λύμπια ενώ ήταν ιδιοκτήτης σκύλου ανέχετο όπως προξενεί θόρυβο με συνεχές γαύγισμα που προκαλούσε οχληρία στο κοινό. Για την Κατηγορούσα Αρχή δόθηκε μαρτυρία από δύο μάρτυρες κατηγορίας. Την παραπονούμενη Κατερίνα Ευαγγέλου, Μ.Κ.1 και την εξεταστή της υπόθεσης Αστ. 1648 Ιωάννα Ιωάννου, Μ.Κ.
2. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και κάλεσε επίσης ένα μάρτυρα υπεράσπισης, το γιο του Μάριο Τατρός, M.Y.
3. Η Κατερίνα Ευαγγέλου ανέφερε ότι στις 15.9.13 και περί ώρα 4.00 π.μ. ενώ κοιμόταν στο σπίτι της με τον άντρα της και τα παιδιά της ξύπνησε από γαυγίσματα σκύλου. Βγήκε αμέσως στο μπαλκόνι της και είδε το σκύλο ράτσας λυκόσκυλου χρώματος καφέ και μαύρου που ανήκει στο γείτονα της Εμέτ που μένει στην οδό Πηνελόπης 2 στα Λύμπια να γαυγίζει παρατεταμένα για 10 περίπου λεπτά. Ανέφερε ότι πολύ συχνά ξυπνά και η ίδια και τα παιδιά της από τα γαυγίσματα του συγκεκριμένου σκύλου, ότι ο σκύλος πολλές φορές γαυγίζει τα μεσάνυχτα και το συγκεκριμένο βράδυ δεν άντεχε άλλο, έπιασε το μωρό της που έκλαιγε συνέχεια και πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό περί ώρα 4.30 το πρωί και έκανε παράπονο. Θέση της είναι ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που κατάγγειλε στην Αστυνομία το παράπονο της για το γαύγισμα του σκύλου. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το γείτονα της και ιδιοκτήτη του σκύλου και είπε ότι και ο ίδιος και η γυναίκα του και ο γιος του προσπαθούν να ηρεμίσουν τον σκύλο αλλά δεν μπορούν να τον ελέγξουν. Θέση της ήταν επίσης ότι ζήτησε από τον κατηγορούμενο και την γυναίκα του να «τα βρουν» γιατί έχουν διάφορα προβλήματα μεταξύ τους, χωρίς ανταπόκριση. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τα προβλήματα με τον σκύλο υπάρχουν εδώ και ενάμιση χρόνο, έχει πει πολλές φορές προφορικά τα παράπονα της στην Αστυνομία και το Κοινοτικό Συμβούλιο και στις 15.9.13 που ήταν πολύ έντονο το γαύγισμα του σκύλου πήγε για πρώτη φορά στην Αστυνομία και έκανε γραπτή καταγγελία. Δέχτηκε ότι υπάρχουν και άλλοι σκύλοι στη γειτονιά οι οποίοι γαυγίζουν αλλά ήταν σίγουρη ότι το συνεχές γαύγισμα την επίδικη μέρα προερχόταν από το γαύγισμα του σκύλου του γείτονα της ο οποίος γαύγιζε κάτω από το υπνοδωμάτιο της. Της υπεβλήθηκε ότι όλοι οι σκύλοι της περιοχής γαυγίζουν και δεν είναι μόνο του κατηγορούμενου, δεν συμφώνησε όμως με την υποβολή επαναλαμβάνοντας ότι ο σκύλος που την ενόχλησε την συγκεκριμένη μέρα ήταν αυτός του κατηγορούμενου. Συμφώνησε ότι οι σχέσεις της με τον κατηγορούμενο δεν είναι καλές και ότι εκκρεμούν και αγωγές εναντίον της που έχει καταχωρίσει ο κατηγορούμενος αλλά αρνήθηκε τις υποβολές ότι έχει προβεί στο συγκεκριμένο παράπονο/καταγγελία που είναι ανυπόστατο για να εκβιάσει ουσιαστικά τον κατηγορούμενο να αποσύρει τις αγωγές εναντίον της, κάτι που και η Αστυνομία πρότεινε στον κατηγορούμενο όταν του δόθηκε το εξώδικο. Ανέφερε επίσης ότι το γαύγισμα του σκύλου του κατηγορούμενου το καλοκαίρι είναι πολύ πιο έντονο που έχουν ανοικτά τα παράθυρα, ότι και άλλοι γείτονες έχουν πρόβλημα με τον σκύλο του κατηγορούμενου αλλά δεν τολμούν να τον καταγγείλουν και το πρόβλημα που προκαλείται στην ίδια είναι μεγάλο και έντονο επειδή ο σκύλος βρίσκεται κάτω από το υπνοδωμάτιο της. Η Μ.Κ.2 Αστ. 1648 Ιωάννα Ιωάννου ανέφερε ότι στις 15.9.13 και περί ώρα 5.00 το πρωί μετά από το γραπτό παράπονο της Κατερίνας Ευαγγέλου για συνεχές και δυνατό γαύγισμα μετέβηκε στην οικία του κατηγορούμενου στη οδό Πηνελόπης 2 στα Λύμπια όπου και διαπίστωσε ότι ακουγόταν γαύγισμα σκύλου από την εν λόγω οικία το οποίο ήταν συνεχές για περίπου δέκα λεπτά. Απομακρύνθηκε σε απόσταση περίπου 20 μέτρα και ο σκύλος συνέχισε να γαυγίζει. Ήταν η θέση της ότι έκαμε επανειλημμένες προσπάθειες να επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο για την καταγγελία εις βάρος του και για να του αναφέρει ότι θα καταγγελθεί εξωδίκως χωρίς να βρει ανταπόκριση από τον κατηγορούμενο. Στις 22.9.13 αφού είχε εκδώσει το εξώδικο με αριθμό ΑΑ145793 για €34,17 τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς να πάει στο Σταθμό να το παραλάβει κάτι που ο κατηγορούμενος δεν έπραξε και στις 29.9.13 μετά που τον κάλεσε εκ νέου τηλεφωνικώς να παραλάβει το εξώδικο και αυτός αρνήθηκε τον ενημέρωσε ότι θα του το έπαιρνε προσωπικώς στην οικία του, λόγω του σκύλου ήταν αδύνατο να πλησιάσει την είσοδο και αυτό και άφησε το εξώδικο στο γραμματοκιβώτιο και πληροφόρησε τηλεφωνικά εκ νέου τον κατηγορούμενο. Θέση της ήταν ότι ο κατηγορούμενος αρνείτο ότι ο σκύλος του γαύγιζε συνεχώς. Αντεξετάστηκε έντονα για τις προσπάθειες που ισχυρίστηκε ότι έκανε για να επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο τις οποίες η ίδια χαρακτήρισε επανειλημμένες. Είπε ότι δεν έλαβε καμιά άλλη κατάθεση από οποιοδήποτε συνάδελφο της ο οποίος είχε επισκεφθεί το σπίτι του κατηγορούμενου για διάφορα παράπονα που υπήρχαν εναντίον του. Της ζητήθηκε να περιγράψει την οικία του κατηγορούμενου που όπως ισχυρίστηκε την έχει επισκεφθεί, της υπεβλήθη ότι ουδέποτε επισκέφθηκε το σπίτι του κατηγορούμενου, ουδέποτε προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του είτε η ίδια είτε οποιοσδήποτε συνάδελφος της για το θέμα του εξώδικου χωρίς η μάρτυρας να δεχτεί αυτές τις υποβολές και είπε ότι την επίδικη ημέρα λόγω της ακαταλληλότητας της ώρας δεν επιδίωξε να συναντήσει τον κατηγορούμενο και να τον ενημερώσει. Της υπεβλήθη επίσης ότι διάφοροι συνάδελφοι της ζήτησαν από τον κατηγορούμενο να αποσύρει τις αγωγές που υπήρχαν από τον κατηγορούμενο εναντίον της παραπονούμενης για να διευθετηθεί η καταγγελία κάτι το οποίο αρνήθηκε. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε μέρος από το ημερολόγιο παραπόνων και συμβάντων του Σταθμού Πέρα Χωρίου σύμφωνα με το οποίο στις 29.6.14 η Κατερίνα Ευαγγέλου τηλεφώνησε στο Σταθμό η ώρα 22.55 και κατάγγειλε ενόχληση από τον σκύλο του κατηγορούμενου, στις 7.7.14 έγινε παρατήρηση στον κατηγορούμενο για το γαύγισμα του σκύλου από τον Αρχιλοχία 4730 Αντρέα Χρυσάνθου για το παράπονο που έλαβε από την Ευαγγέλου και αφού αυτός το αρνήθηκε ο Αρχιλοχίας 4730 του ανέφερε ότι όταν έγινε το παράπονο από το τηλέφωνο άκουγε ο ίδιος συνεχές και δυνατό γαύγισμα και ότι στις 6.9.13 περί ώρα 22.40 είχε και πάλι υποβληθεί καταγγελία από την Κατερίνα Ευαγγέλου για γαύγισμα και το περιπολικό μετέβηκε στο σπίτι του κατηγορούμενου, παρέμεινε εκεί για 15 λεπτά αλλά ήταν ησυχία. Η Μ.Κ.2 ρωτήθηκε κατά πόσον γνωρίζει που βρίσκεται το σπίτι της παραπονούμενης και ανέφερε ότι είναι «κολλητό» με του κατηγορούμενου και όταν ρωτήθηκε για το επίδικο βράδυ για το οποίο ανέφερε ότι όταν πήγε εκεί διαπίστωσε και η ίδια ότι γαύγιζε ο σκύλος ρωτήθηκε κατά πόσον χρησιμοποίησε οποιοσδήποτε όργανο για να μετρήσει το γαύγισμα του σκύλου απάντησε αρνητικά αναφέροντας ότι χρησιμοποίησε μόνο τα αυτιά της. Είπε όμως ότι ο σκύλος άρχισε να γαβγίζει μόλις την αντιλήφθηκε να πλησιάζει το σπίτι. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ζει στο συγκεκριμένο σπίτι από το 2006 και έκτοτε έχει σκύλο. Ήταν η θέση του ότι ούτε η παραπονούμενη, ούτε και οποιοσδήποτε άλλος γείτονας έχει υποβάλει ποτέ είτε στον ίδιο είτε σε άλλο μέλος της οικογένειας του παράπονο για τον σκύλο. Θέση του ήταν ότι όλοι σχεδόν οι γείτονες εκεί έχουν σκύλο, πλείστοι μεγαλόσωμο εκτός από μια γειτόνισσα που έχει μικρό σκυλάκι, οι σχέσεις του με την παραπονούμενη διαταράχτηκαν λόγω κάποιου θέματος με τον τοίχο που είναι κοινός για τα δύο σπίτια που προέκυψε με τον Έπαρχο και η παραπονούμενη θεώρησε ότι τα θέματα αυτά τα προκάλεσε ο κατηγορούμενος και άρχισε να τον βρίζει, να βάλλει δυνατές μουσικές τα μεσάνυχτα σχεδόν καθημερινά όταν ακόμα δεν είχαν κτιστεί άλλα σπίτια στην περιοχή και ο ίδιος καταχώρισε εναντίον της διάφορες αγωγές. Θέση του ήταν επίσης ότι επισκέφθηκαν το σπίτι του αστυνομικοί μόνο μία φορά και κτύπησαν το κουδούνι, τους άνοιξε και του είπαν να αποσύρει όλες τις αγωγές εναντίον της παραπονούμενης και αυτή δεν θα προωθήσει το παράπονο της για τον σκύλο και ότι ουδέποτε οποιοσδήποτε άλλος επικοινώνησε μαζί του ή προσπάθησε η Αστυνομία να επικοινωνήσει μαζί του. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αριθμό φωτογραφιών που δείχνουν το σπίτι του, το σπίτι της κατηγορούμενης και το σημείο όπου βρίσκεται ο σκύλος του και ήταν η θέση του ότι ο σκύλος του δεν ενόχλησε το συγκεκριμένο βράδυ, δεν ενοχλεί γενικά και ότι η παραπονούμενη υπέβαλε την καταγγελία εναντίον του για να τον πιέσει να αποσύρει τις αγωγές που καταχώρισε εναντίον της. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι ο σκύλος του όπως φαίνεται και στην φωτογραφία Τεκμήριο 9 είναι συνεχώς δεμένος με αλυσίδα στο συγκεκριμένο σημείο και όταν γαυγίζει ο ίδιος πάντα βγαίνει έξω για να δει τι συμβαίνει. Αρνήθηκε την υποβολή ότι στο σημείο που είναι δεμένος όταν γαυγίζει ακούγεται στο σπίτι της Κατερίνας Ευαγγέλου όπως και ότι κλήθηκε επανειλημμένα στην Αστυνομία για να παραλάβει εξώδικο αλλά αρνήθηκε. Αρνήθηκε ότι στις 15.9.13 τις πρωινές ώρες ο σκύλος του γαύγιζε συνέχεια και ενοχλούσε και ανέφερε ότι ο ίδιος βρίσκεται συνεχώς στο σπίτι λόγω προβλημάτων με την υγεία του και όποτε ακούει τον σκύλο να γαυγίζει πάντα βγαίνει έξω, ουδέποτε γαύγιζε άλλα βράδια ούτε και το συγκεκριμένο βράδυ δεν γαύγιζε διευκρινίζοντας ότι ο ύπνος του είναι πολύ ελαφρύς και ακούει ότι γίνεται. Επέμενε επίσης ότι όταν τον επισκέφθηκαν οι Αστυνομικοί στο σπίτι του δεν του παρέδωσαν κανένα εξώδικο, ήρθαν μόνο για να του πουν να αποσύρει τις αγωγές του εναντίον της Κατερίνας Ευαγγέλου. Ο Μάριος Τατρός γιος του κατηγορούμενου Μ.Υ.1 ανέφερε ότι δεν έλαβε ποτέ παράπονο είτε από την Κατερίνα Ευαγγέλου ή από άλλο πρόσωπο για τον σκύλο του ότι κάνει φασαρία. Ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι όταν διάβαζε για τις τελικές του εξετάσεις πολλές φορές ξενυχτούσε μέχρι το πρωί και ουδέποτε άκουσε το σκύλο του να γαυγίζει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ανέφερε επίσης ότι όταν περνά κάποιο πρόσωπο έξω μπορεί να γαυγίσει ο σκύλος αλλά πάντα βγαίνει έξω είτε ο ίδιος είτε ο πατέρας του και τον σταματούν αμέσως και αρνήθηκε ότι είτε την επίδικη μέρα είτε οποιαδήποτε άλλη μέρα ο σκύλος τους προκαλούσε οχληρία. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
4. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω τον κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αναφέρω ότι έχω κατά νου όταν προβαίνω στην αξιολόγηση ότι μεταξύ παραπονούμενης και κατηγορούμενου υπάρχουν πάρα πολλές διαφορές για διάφορα θέματα και εκκρεμούν αγωγές που έχουν καταχωρηθεί από τον κατηγορούμενο εναντίον της παραπονούμενης. Το μεγαλύτερο μέρος της αντεξέτασης της Μ.Κ.2 από τον κ. Μάνουλο αναλώθηκε στις προσπάθειες που κατά τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.2 έγιναν για να εντοπιστεί ο κατηγορούμενος και να του επιδοθεί το εξώδικο που είχε εκδοθεί για την παρούσα υπόθεση. Κατά την άποψη μου, παρόλο που είναι αντιληπτό ότι σκοπός της αντεξέτασης αυτής ήταν να διαπιστωθεί η αξιοπιστία της εν λόγω μάρτυρας, η αντεξέταση αυτή σε αυτό το μήκος ήταν άνευ ουσίας ουσιαστικά γιατί δεν αφορά καθόλου την διαπίστωση της διάπραξης του υπό κρίση αδικήματος από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση του διάφορες φωτογραφίες που απεικονίζουν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του το σπίτι του από διάφορες οπτικές γωνιές καθώς και το σημείο που είναι, πάντα κατά τους ισχυρισμούς του, πάντοτε δεμένος ο σκύλος του για να αντικρούσει την βασική θέση της παραπονούμενης ότι ο σκύλος του γαυγίζει κάτω από το υπνοδωμάτιο της και την ενοχλεί. Οι φωτογραφίες αυτές όμως δεν τέθηκαν ενώπιον της παραπονούμενης για να συμφωνήσει ή όχι με τις θέσεις του κατηγορούμενου και της υπεράσπισης και έτσι δεν μπορούν να έχουν καμιά αξία. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω προχωρώ τώρα στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Η θέση της παραπονούμενης ότι ο σκύλος του κατηγορούμενου βρισκόταν την επίδικη ημέρα κάτω από το υπνοδωμάτιο της και γαύγιζε δεν έχει ουσιαστικά αντικρουστεί από την υπεράσπιση κατά την αντεξέταση της. Σε δύο περιπτώσεις κατά την αντεξέταση της η παραπονούμενη ανέφερε ότι ο σκύλος του γείτονα είναι κάτω από το υπνοδωμάτιο της και την ενοχλεί και δεν της υπεβλήθηκε οτιδήποτε για το θέμα αυτό. Όπως έχω ήδη αναφέρει η προσπάθεια του κατηγορούμενου να καταθέσει στο στάδιο της μαρτυρίας του κατηγορούμενου φωτογραφίες για να αντικρούσει αυτό τον ισχυρισμό δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Επίσης χωρίς αντίθετη υποβολή έμεινε και η θέση της παραπονούμενης ότι ο σκύλος είναι ελεύθερος και κυκλοφορεί στο σπίτι του κατηγορούμενου και γαύγιζε. Η θέση της παραπονούμενης ήταν ότι τις 15.9.13 τις πρώτες πρωινές ώρες ξύπνησε από τα γαυγίσματα του σκύλου του κατηγορούμενου τόσο η ίδια όσο και το πολύ μικρής ηλικίας παιδί της και επειδή ο σκύλος δεν σταματούσε πήρε το παιδί της και πήγε στην Αστυνομία και έκαμε καταγγελία. Η θέση αυτή έμεινε αναντίλεκτη αφού η αντεξέταση του κ. Μάνουλου και οι υποβολές δεν επικεντρώθηκαν στη συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά στη θέση της παραπονούμενης ότι ο σκύλος του γείτονα της την ενοχλεί. Όσον αφορά την μαρτυρία της Μ.Κ.2 η θέση της ήταν ότι τις πρώτες πρωινές ώρες της 15.9.13 δέχτηκε παράπονο για συνεχές και δυνατό γαύγισμα από την Κατερίνα Ευαγγέλου σε σχέση με τον σκύλο του κατηγορούμενου. Η ώρα 5.00 το πρωί της ίδιας μέρας μετέβηκε στο μέρος και διαπίστωσε ότι ακουγόταν γαύγισμα σκύλου προερχόμενο από την εν λόγω οικία το ο οποίο ήταν συνεχές για περίπου δέκα λεπτά. Απομακρύνθηκε περίπου σε απόσταση 20 μέτρα και ο σκύλος συνέχισε να γαυγίζει. Έχω διεξέλθει με προσοχή τις σημειώσεις μου σε σχέση με την αντεξέταση της εν λόγω μάρτυρας και παρατηρώ ότι υπήρξε κατά την αντεξέταση της διαφοροποίηση της θέσης της σε σχέση με το γαύγισμα που η ίδια άκουσε αναφέροντας ότι όταν πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου και την αντιλήφθηκε ο σκύλος (δική μου υπογράμμιση) τότε γαύγιζε και όταν ρωτήθηκε περαιτέρω για το θέμα αυτό συμφώνησε ότι είναι φυσιολογικό για ένα σκύλο να αρχίσει να γαυγίζει όταν αντιλαμβάνεται ότι κάποιο πρόσωπο προσεγγίζει το σπίτι. Κρατώ επίσης την θέση της ότι όταν απομακρύνθηκε περίπου 20 μ. από το σπίτι του κατηγορούμενου το επίδικο πρωί αντιλήφθηκε ότι ο σκύλος συνέχιζε να γαυγίζει με τέτοια ένταση όσο να μπορεί να τον ακούει ένας άνθρωπος. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του κατηγορούμενου αναλώθηκε στις διαφορές του με την παραπονούμενη και την θέση του ότι η παρούσα καταγγελία έγινε εκβιαστικά για να τον πιέσει να αποσύρει τις αγωγές που έχει καταχωρίσει εναντίον της αλλά και με την επεξήγηση των φωτογραφιών που απεικονίζουν το σπίτι του για τις οποίες έχω ήδη αναφερθεί πιο πάνω αλλά και για τον ισχυρισμό του ότι ουδέποτε τον επισκέφθηκε η Αστυνομία επανειλημμένα και ή τον κάλεσε για να παραλάβει το εξώδικο και δεν το έπραξε. Η θέση του σε σχέση με το συγκεκριμένο περιστατικό που εξετάζεται είναι ότι ο ίδιος είναι συνεχώς στο σπίτι επειδή είναι άρρωστος και όποτε γαυγίζει πάντα βγαίνει έξω αμέσως για να δει γιατί γαυγίζει και ότι την συγκεκριμένη μέρα και ώρα ο σκύλος δεν γαύγιζε και όταν του υπεβλήθη ότι την ώρα που γαύγιζε ο σκύλος ο ίδιος κοιμόταν η θέση του ήταν ότι και όταν κοιμάται αντιλαμβάνεται τα πάντα, κρίνω ότι είναι υπερβολική. Ο Μ.Υ.1 ολοφάνερα ήρθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει την θέση του πατέρα του ότι ο σκύλος τους ουδέποτε γαυγίζει για να προκαλεί οχληρία για την συγκεκριμένη μέρα που εξετάζεται η απάντηση του ήταν απλά «δεν θυμούμαι κάποια φορά να προκάλεσε οχληρία ο σκύλος μας.» To υπό κρίση αδίκημα καθορίζεται στο άρθρο 18(ε)(i) του Ν.184(Ι)/2002 το οποίο προνοεί ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επιτρέπει ή ανέχεται όπως σκύλος του οποίου είναι ιδιοκτήτης ή τον οποίο έχει κάτω από την φροντίδα του προξενεί θόρυβο με ηχηρό και συνεχές γαύγισμα που προκαλεί οχληρία στο κοινό είναι ένοχο αδικήματος..». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου «σκύλος» για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου περιλαμβάνει κάθε σκύλο κάθε φυλής και γένους ηλικίας άνω των τριών μηνών» επομένως το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να διερευνηθεί είναι κατά πόσον ο υπό κρίση σκύλος εμπίπτει εντός της έννοιας που ο νομοθέτης καθόρισε. Στην παρούσα υπόθεση δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία σε σχέση με την ηλικία του σκύλου του κατηγορούμενου παρά μόνο μια αναφορά του κατηγορούμενου ότι από το 2006 έχει σκύλο χωρίς όμως να διευκρινίσει κατά πόσο είναι τον συγκεκριμένο σκύλο που έχει έκτοτε. Σημειώνω όμως ότι η ηλικία του σκύλου δεν τέθηκε από την υπεράσπιση και επομένως θεωρώ ότι η παράλειψη θα μπορούσε να συγχωρεθεί δυνάμει του τεκμηρίου της κανονικότητας. Από την μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον μου με την διευκρίνιση ανωτέρω παραμένει αναντίλεκτο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης ενός μεγάλου σκύλου ράτσας λυκόσκυλου τον οποίο έχει στην οικία του στα Λύμπια. Ακολούθως εκείνο που πρέπει συνεπώς να διαπιστωθεί είναι κατά πόσον ο κατηγορούμενος επιτρέπει ή ανέχεται όπως ο σκύλος του προξενεί θόρυβο με ηχηρό και συνεχές γαύγισμα που προκαλεί οχληρία στο κοινό. Στην υπόθεση Σάββας Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 216 υιοθετήθηκε στην σελίδα 222 το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Russell on Crime, 12η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 1387: "Η οχληρία ή η ενόχληση σημαίνει οτιδήποτε το οποίο προκαλεί βλάβη, στενοχώρια ή ζημιά. Οι οχληρίες είναι δύο ειδών: δημόσια ή κοινή οχληρία η οποία επηρεάζει ουσιωδώς το κοινό, και αποτελεί ουσιώδη ενόχληση για όλους τους υπηκόους ... και ιδιωτική οχληρία η οποία μπορεί να προσδιοριστεί σαν οτιδήποτε το οποίο προκαλεί ουσιαστική ανησυχία και ενόχληση, σε οποιοδήποτε άτομο κατά την χρήση για συνηθισμένους σκοπούς της κατοικίας του ή της περιουσίας του." Η ίδια διάκριση γίνεται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice

(2003)σελ. 528 παρ. Β 11.96 Η βασική διαφορά λοιπόν της δημόσιας από την ιδιωτική οχληρία, είναι ότι η πρώτη επηρεάζει το κοινό σε αντίθεση με την δεύτερη που περιορίζεται στην ενόχληση που προκαλείται στον γείτονα κατά την χρήση της περιουσίας του. Στην παρούσα υπόθεση, όπως έχει διατυπωθεί η έννοια της οχληρίας στο άρθρο 18(ε)(

1. i)επί του οποίου στηρίζεται η κατηγορία αυτή, αφορά κατά την κρίση μου σε δημόσια οχληρία αφού ρητά αναφέρεται ότι ο θόρυβος από το γάβγισμα θα πρέπει να προκαλεί ενόχληση στο κοινό. Για να αποδειχθεί λοιπόν η οχληρία του άρθρου 18(ε)(
2. i)δεν αρκεί η μεμονωμένη μαρτυρία της παραπονούμενης αλλά χρειάζεται μαρτυρία που να καταδεικνύει την δημόσια έκταση της οχληρίας. Στο ίδιο σύγγραμμα Blackstone's. στην παράγραφο Β 11.102 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την απόδειξη του αδικήματος της δημόσιας οχληρίας: "In order to establish that a crime has been committed, it is necessary to establish the essential public nature of the nuisance. It is clear that not all the public need be affected. But it must be established that the act or omission was sufficiently widespread or indiscriminate as to amount to a public rather than a private nuisance." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ότι διαπράχθηκε το αδίκημα, είναι απαραίτητο να καταδειχθεί η ουσιαστική δημόσια φύση της οχληρίας. Είναι σαφές ότι δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ότι επηρεάζεται το σύνολο του κοινού. Αλλά πρέπει να στοιχειοθετηθεί ότι η πράξη ή η παράλειψη ήταν αρκετά διαδεδομένη ή άνευ διακρίσεως ώστε να θεωρείται δημόσια παρά ιδιωτική οχληρία.» Στην παρούσα υπόθεση δεν δόθηκε καμία μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή για την δημόσια φύση της οχληρίας. Όταν ζητήθηκε από την υπεράσπιση από την Μ.Κ.2 να απαντήσει κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε καταγγελίες για οχληρία από άλλα πρόσωπα πέραν της παραπονούμενης η απάντηση ήταν αρνητική. Περαιτέρω η Κατερίνα Ευαγγέλου ανέφερε ότι ξύπνησε την επίδικη μέρα από το συνεχές γαύγισμα του σκύλου του κατηγορούμενου. Η Μ.Κ.2 είπε ότι όταν η ώρα 5.00 το πρωί πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου και την αντελήφθηκε (δική μου υπογράμμιση) ο σκύλος του αυτός γαύγιζε αρκετά ώστε να τον ακούει το ανθρώπινο αυτί σε απόσταση 20 μ. από το σπίτι του κατηγορούμενου. Επομένως τίθεται σε αμφισβήτηση πέραν των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω το κατά πόσον υπήρχε συνεχές και ηχηρό γαύγισμα ως το εν λόγω άρθρο προνοεί εφόσον υπήρξε διαφοροποίηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.2 κατά την αντεξέταση της από την θέση της στην κατάθεση της και συγκεκριμένα παρέμεινε η θέση της ότι το γαύγισμα από το σκύλο του κατηγορούμενου όπως η ίδια το αντιλήφθηκε, προκλήθηκε, φυσιολογικά (δική μου υπογράμμιση) κατά την δική της έκφραση όταν ο σκύλος του κατηγορούμενου την αντιλήφθηκε να πλησιάζει το σπίτι. Περαιτέρω και πιο καθοριστικά, ουσιαστικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος «επιτρέπει» ή «ανέχεται» να γαυγίζει συνεχώς ο σκύλος του κατά τρόπο που να προκαλεί οχληρία στο κοινό. Θέση της ίδιας της παραπονούμενης ήταν ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και άλλα μέλη της οικογένειας του προσπαθούσαν να ελέγξουν τον σκύλο τους όταν αυτός γαύγιζε, και έκανε σχετική αναφορά στον ίδιο τον κατηγορούμενο, την γυναίκα του αλλά και τον γιο του, χωρίς αυτό όμως να το κατορθώνουν επομένως, οι ενέργειες του κατηγορούμενου όπως η ίδια η παραπονούμενη τις έχει αναφέρει, δείχνουν ότι αυτός ούτε επέτρεπε ούτε ανεχόταν τον σκύλο του να γαυγίζει. Επομένως θεωρώ ότι δεν έχουν αποδειχτεί στο μέτρο που απαιτείται στις ποινικές υποθέσεις βασικά ουσιαστικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Επομένως ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο