← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΚΑRUKKAN SANDAYA ROHINI MULLALAGE, Αρ. Υπόθεσης: 31495/12, 16/1/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΚΑRUKKAN SANDAYA ROHINI MULLALAGE, Αρ. Υπόθεσης: 31495/12, 16/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 31495/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον ΚΑRUKKAN SANDAYA ROHINI MULLALAGE Κατηγορουμένης ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Ιανουαρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για Κατηγορούμενη: κ. Χρ. Ματθαίου Κατηγορούμενη παρούσα. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην κατηγορούμενη αποδίδεται το αδίκημα του τραυματισμού κατά παράβαση των άρθρων 234(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και συγκεκριμένα ότι την 1.9.2011 στο Δάλι της επαρχίας Λευκωσίας, παράνομα τραυμάτισε τον Tanasuc Gheorghe, από την Ρουμανία και τώρα στο Δάλι. Η κατηγορούμενη δεν παραδέχτηκε ενοχή και η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες κατηγορίας. Τον παραπονούμενο Tanasuc Gheorghe, Μ.Κ.1, τον υπαστυνόμο Χρύσανθο Τρισελιώτη Μ.Κ.2, τον Ιάκωβο Πέτρου, Μ.Κ.3, και τον Αστ. 1665 Α. Νεοφύτου, M.K.

  1. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους και σημειώθηκαν ως τεκμήρια οι ιατροδικαστικές εκθέσεις του ιατροδικαστή Σοφοκλή Σοφοκλέους η έκθεση πραγματογνωμοσύνης με αριθμό 5252-2011 την οποία υπογράφει ο Δρ. Μ. Καρυόλου του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, και η εμπιστευτική έκθεση του Εργαστηρίου Φωτογραφίας Εικόνας και Γραφικών της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών. Μετά που η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της έδωσε ένορκη μαρτυρία και δεν κάλεσε κανένα άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε η παρούσα διαδικασία ήταν στη βάση της θέσης του παραπονούμενου ότι τον μαχαίρωσε η κατηγορούμενη μετά από καυγά της οποίας η υπεράσπιση ήταν ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη μέρα τελούσε σε κατάσταση μέθης, την είχε καλέσει στο σπίτι του με σκοπό να κάνουν έρωτα, η κατηγορούμενη αρνήθηκε λόγω γυναικολογικών θεμάτων και ο κατηγορούμενος εξεμάνη, της επιτέθηκε και την τραυμάτισε στο φρύδι και στο χέρι και ακολούθως αυτοτραυματίστηκε με μαχαίρι. Αποτελεί κοινό έδαφος και αναντίλεκτο γεγονός και ως εκ τούτου εύρημα του Δικαστηρίου ότι η κατηγορούμενη η οποία εργάζεται ως οικιακή βοηθός-φροντίστρια ατόμου με ειδικές ανάγκες στη Λευκωσία μέχρι την επίδικη ημερομηνία διατηρούσε δεσμό με τον παραπονούμενο ο οποίος είναι Ρουμάνος υπήκοος και εργάζεται στην Κυπριακή Δημοκρατία εδώ και αρκετά χρόνια ως οικοδόμος. Από τα αναντίλεκτα γεγονότα που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο προκύπτει επίσης ότι το αδίκημα έλαβε χώρα σε τροχόσπιτο στο χωριό Δάλι στο οποίο διέμενε ο παραπονούμενος, ότι την σκηνή του αδικήματος επισκέφθηκε ο Υπαστ. Τρισελιώτης και άλλοι αστυνομικοί για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων όπου λήφθηκαν διάφορα τεκμήρια από την σκηνή. Το μαχαίρι με το οποίο έγινε ο τραυματισμός του παραπονούμενου δεν ανευρέθηκε. Ήταν η θέση του Μ.Κ.1 και παραπονούμενου ότι με την κατηγορούμενη στην αρχή της σχέσης τους περνούσαν καλά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Τους τελευταίους πέντε μήνες που αμέσως προηγήθηκαν της 1.9.11 είχαν συχνούς καβγάδες για το θέμα του μισθού του. Την 1.9.11 ο ίδιος δεν πήγε δουλειά και τηλεφώνησε στην κατηγορούμενη να πάει στο σπίτι του. Γύρω στις 14.00 η κατηγορούμενη πήγε με λεωφορείο μέχρι το Πέρα Χωρίο και ο ίδιος την παρέλαβε και πήγαν μαζί στο σπίτι του. Άρχισε μεταξύ τους ένας καβγάς λεκτικός, η κατηγορούμενη αναποδογύρισε το τραπέζι στο οποίο καθόταν και έτρωγε, άρχισαν και οι δύο να φωνάζουν και η κατηγορουμένη πολύ θυμωμένη πήρε από το τραπέζι ένα μεγάλο μαχαίρι με ξύλινη λαβή που μπροστά κατέληγε σε μύτη σε σχήμα μισοφέγγαρου και το κάρφωσε πέντε φορές πάνω στο μαξιλάρι του καναπέ, την πέμπτη φορά καρφώθηκε στο ξύλο από κάτω και δεν μπορούσε να το βγάλει. Ο ίδιος την πλησίασε, της μιλούσε ήρεμα και σιγά σιγά κατάφερε να βγάλει το μαχαίρι από το ξύλο και το πέταξε στο διάδρομο. Η κατηγορούμενη άρχισε να τον κτυπά με τα χέρια της, ο ίδιος βάδιζε προς τα πίσω και όταν έφτασε στο σημείο που είχε ρίξει το μαχαίρι κατάφερε να το πάρει και το έβαλε πάνω από το ψυγείο. Η κατηγορούμενη συνέχισε να τον κτυπά με τα χέρια της και σε κάποια στιγμή που δεν την είδε άρπαξε το μαχαίρι με το δεξί της χέρι και κινήθηκε για να τον κτυπήσει στο στήθος. Ο ίδιος έβαλε το χέρι του μπροστά, απέφυγε το κτύπημα στο στήθος, αλλά τον τραυμάτισε στο αριστερό του χέρι, στον αντιβραχίονα. Η κατηγορουμένη προσπάθησε να τον κτυπήσει δεύτερη φορά, όπου πρόταξε ξανά το χέρι του και τον κτύπησε πάλι στο αριστερό του χέρι στο σημείο του βραχίονα. Ακολούθως, βγήκε από το σπίτι γεμάτος αίματα και έτρεξε προς το δρόμο ζητώντας βοήθεια. Μετά από πάροδο τριών, τεσσάρων λεπτών βγήκε από το σπίτι και η κατηγορούμενη η οποία άρχισε να τρέχει και να απομακρύνεται. Στις φωνές του για βοήθεια ήρθε ο σπιτονοικοκύρης του Ιάκωβος Πέτρου. Αναγνώρισε στο Δικαστήριο την κατηγορούμενη ως το πρόσωπο που τον τραυμάτισε την 1.9.11, δεν αναγνώρισε όμως το μαχαίρι με το οποίο κατά τους ισχυρισμους του η κατηγορούμενη τον τραυμάτισε από το μπλοκ φωτογραφιών που του υποδείχτηκαν και στο οποίο υπάρχουν φωτογραφίες δύο διαφορετικών μαχαιριών, και περαιτέρω ανέφερε ότι συνεπεία των τραυμάτων του νοσηλεύτηκε για τρεις μέρες στο Νοσοκομείο. Επίσης στην κατάθεση του ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ο ίδιος δεν άνοιξε την βρύση της βούρνας για να πλυθεί ούτε και άνοιξε καθόλου το νερό της βρύσης στη βούρνα. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι δεν συγκατοικούσε με την κατηγορούμενη αλλά τις Κυριακές πήγαινε η ίδια στο τροχόσπιτο που διέμενε και έμενε μαζί του και εκείνος πήγαινε στο σπίτι που η ίδια εργάζεται στην Αγλαντζιά, τις Παρασκευές. Ισχυρίστηκε ότι όταν κάλεσε την κατηγορουμένη να πάει στο σπίτι του την 1.9.11 δεν είχε σκοπό την σεξουαλική επαφή ούτε και ζήτησε από την κατηγορούμενη να κάνουν σεξ και αρνήθηκε τις υποβολές ότι ήταν μεθυσμένος, ότι ζήτησε επίμονα από την κατηγορούμενη για να κάνουν έρωτα και όταν αυτή του αρνήθηκε επειδή είχε την περίοδο της αυτός εκνευρίστηκε και αναποδογύρισε τα πάντα μέσα στο σπίτι και τελικά πήρε το μαχαίρι και αυτοτραυματίστηκε. Αντεξετάστηκε έντονα σε σχέση με διάφορες λεπτομέρειες της κατάθεσης του όπως για παράδειγμα γιατί δεν πήγε δουλειά, πως πήγε και πήρε την κατηγορούμενη από την στάση του λεωφορείου, τα ρούχα που φορούσε την επίδικη μέρα και του υπεβλήθη ότι λέει ψέματα γιατί εντοπίστηκαν διάφορες αντιφάσεις στην κατάθεση του και τα όσα έχει αναφέρει στην κυρίως εξέταση του και ο κ. Ματθαίου του υπέβαλε τις αντιφάσεις που ο ίδιος εντόπισε ζητώντας του να αναφέρει ποια, αν κάποια από τις εκδοχές που έχει προβάλει, είναι η αληθινή. Τέτοια παραδείγματα είναι ποιος έβγαλε τελικά το μαχαίρι που καρφώθηκε πάνω στο ξύλο του καναπέ, από πού πήρε το μαχαίρι η κατηγορούμενη, πως την μετέφερε από την στάση του λεωφορείου, ποιος αναποδογύρισε το τραπέζι. Μετά από την έντονη αντεξέταση του για το ότι επέμενε να έχει σεξουαλική επαφή με την κατηγορούμενη αλλά αυτή αρνείτο λόγω του ότι είχε περίοδο κάτι το οποίο αρχικά επίμονα αρνείτο συνεχώς, τελικά συμφώνησε ότι της ζήτησε να κάνουν έρωτα, αλλά η κατηγορούμενη του είπε ότι δεν μπορούσε και του εξήγησε τον λόγο και ήταν η θέση του ότι δέχτηκε την δικαιολογία της χωρίς να την πιέσει για οτιδήποτε. Ο Μ.Κ.2 Υπαστυνόμος Χρ. Τρισελιώτης την επίδικη ημερομηνία μετέβηκε μαζί με άλλους συναδέλφους του στη σκηνή του αδικήματος. Καθ' υπόδειξη του φωτογραφήθηκε η σκηνή, δηλαδή ο εσωτερικός χώρος του τροχόσπιτου αλλά και ο εξωτερικός χώρος και παρέλαβε διάφορα τεκμήρια για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. Στην παρουσία του επίσης δακτυλοσκοπήθηκε η σκηνή, με αρνητικό όμως αποτέλεσμα. Είπε ότι στο εσωτερικό του τροχόσπιτου υπήρχε ακαταστασία. Αντεξετάστηκε σχετικά με τα δύο μαχαίρια που παρέλαβε ο ίδιος ως τεκμήρια από το τροχόσπιτο τα οποία απεικονίζονται εντός του Τεκμηρίου
  2. Ανέφερε ότι το ένα από τα δύο μαχαίρια που είχε χειρολαβή πράσινη και μαύρη βρισκόταν εντός συρταριού κάτω από την βούρνα ενώ το άλλο, ένα μαχαίρι με μαύρη λαβή πάνω στη βούρνα. Τα εν λόγω μαχαίρια τα παρέλαβε ως τεκμήρια αφού τα θεώρησε ως τα πιθανά όργανα με τα οποία διαπράχθηκε το αδίκημα χωρίς να του τα υποδείξει οποιοσδήποτε και χωρίς να του τα περιγράψει οποιοσδήποτε. Είπε ότι στο μαχαίρι με την πράσινη και μαύρη χειρολαβή παρατήρησε μια φαιά ουσία και στις δύο πλευρές του στο σημείο που ενώνεται η χειρολαβή με την λεπίδα η οποία του φάνηκε σαν αίμα γι' αυτό και το παρέλαβε. Δεν γνωρίζει κατά πόσο τα δύο μαχαίρια που ο ίδιος συνέλεξε ως τεκμήρια υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο ούτε και την θέση του κατηγορούμενου αν είναι με αυτά με τα οποία έγινε ο τραυματισμός του. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με ένα μοχλό καγκελιού που απεικονίζεται σε φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 στον οποίο εντοπίστηκε αίμα και ειδικά κατά πόσο ο μοχλός του καγκελιού που φαίνεται είναι αιχμηρός και μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό για να απαντήσει ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί αναφέροντας όμως ότι δεν ήταν αιχμηρός ο μοχλός. Ο Μ.Κ.3 Ιάκωβος Πέτρου είναι ο ιδιοκτήτης του τροχόσπιτου στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος και το πρόσωπο που τον είδε αιμόφυρτο στο δρόμο την επίδικη μέρα να καλεί σε βοήθεια. Θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν του είχε προκαλέσει κανένα πρόβλημα όσο καιρό ενοικίαζε το τροχόσπιτο από αυτόν και ότι την επίδικη ημέρα περί ώρα 16.10 ενώ επέστρεφε στην οικία του με το αυτοκίνητο του είδε στο δρόμο τον παραπονούμενο αιμόφυρτο να ζητά βοήθεια. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο τον ρώτησε τι συνέβηκε και αυτός του είπε ότι μια φίλη του από την Σρι Λάνκα τον μαχαίρωσε. Τον ρώτησε που ήταν η φίλη του και ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι δεν έφυγε. Ο ίδιος κάλεσε ασθενοφόρο και την Αστυνομία και παρέμεινε μαζί του μέχρι την άφιξη της Αστυνομίας. Δεν γνωρίζει την κατηγορούμενη, ούτε την αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Στην αντεξέταση του διευκρίνισε ότι δεν μετέβηκε στο χώρο πίσω από την οικία του που ήταν το τροχόσπιτο του παραπονούμενου και δεν ξέρει πως ήταν η κατάσταση εκεί. Για να δώσει μαρτυρία για την παρούσα υπόθεση του τηλεφώνησαν από τον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου να πάει να παραλάβει κλήση μάρτυρα και είπε ότι ο παραπονούμενος την ώρα που τον εντόπισε και του μιλούσε είχε χάσει πολύ αίμα, είχε όμως τα λογικά του και μιλούσε καλά. Επανέλαβε ότι ρώτησε τον παραπονούμενο τι έγινε και του απάντησε ότι τον μαχαίρωσε μια φίλη του, τον ρώτησε ποια και του είπε από τη Σρι Λάνκα και ότι έφυγε. Υπάρχουν κάμερες ασφαλείας γύρω από το σπίτι του που καλύπτουν και το σημείο που είναι το τροχόσπιτο του παραπονούμενου τις οποίες πήγε και παρέλαβε η Αστυνομία και ότι μαζί με την Αστυνομία τις είδαν. Στην επανεξέταση του όταν ρωτήθηκε τι είδε στις κάμερες είπε ότι είδε μια κοπέλα που έβγαινε από το σπιτάκι τρέχοντας και μετά από ένα δύο λεπτά βγήκε και ο παραπονούμενος κρατώντας τα χέρια του. Ο Μ.Κ.4 Αστ. 1665 Α. Νεοφύτου ήταν ο φωτογράφος της σκηνής και αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το βιβλιάριο με την δέσμη φωτογραφιών που ο ίδιος καθ' υπόδειξη του Χρ. Τρισελιώτη είχε λάβει την επίδικη μέρα. Εξήγησε το πως ετοίμασε το Τεκμήριο 2 και ανέφερε ότι ο ίδιος είναι το πρόσωπο που ετοίμασε και τον αναλυτικό πίνακα που εξηγά τι απεικονίζεται σε κάθε μια από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
  3. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι καθ' υπόδειξη του Υπαστυνόμου Χρ. Τρισελιώτη προέβηκε σε δακτυλοσκόπηση της σκηνής, δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα της δακτυλοσκόπησης και όταν ρωτήθηκε τι σημαίνει η φράση «η σκηνή δακτυλοσκοπήθηκε με αρνητικό αποτέλεσμα» είπε ότι σημαίνει ότι έγιναν εξετάσεις με σκοπό να ανευρεθούν αποτυπώματα και είτε δεν ανευρέθηκαν, είτε αυτά που ανευρέθηκαν δεν είχαν αρκετά χαρακτηριστικά για να χρησιμοποιηθούν για τις σχετικές εξετάσεις. Σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές εκθέσεις του Σ. Σοφοκλέους που εξέτασε τον παραπονούμενο την ίδια μέρα του αδικήματος δηλαδή 1.9.11 και την κατηγορούμενη στις 2.9.11 διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα από την εξέταση τους: Σε ότι αφορά τον παραπονούμενο: «
  4. Τραύμα μήκους 3 εκ. στην αριστερή πλάγια θωρακική χώρα στο ύψος του μασχαλιαίου βόθρου.
  5. Τραύμα μήκους 12 εκ. (είσοδος) στην πρόσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα .
  6. Τραύμα μήκους 5 εκ. (έξοδος) στην έσω πρόσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα .
  7. Τραύμα μήκους 12 εκ. στην έξω επιφάνεια άνω τριτημορίου αριστερού αντιβραχίονα Σημ. Τα τραύματα 2,3 και 1 είναι ένα τραύμα.» Σε ότι αφορά την κατηγορούμενη: «
  8. Δύο θλαστικές εκχυμώσεις συνολικής διάστασης 5X1,5 εκ. στη πρόσθια χώρα άνω τρίτη μορίου αριστερού βραχίονα.
  9. Εξοίδηση (πρήξιμο) στην δεξιά κάτω γνάθο (χωρίς εκχυμώσεις).
  10. Ελαφρά θλαστική εκχύμωση-ερυθρότητα 2,5X2 εκ. στην δεξιά μετωπιαία χώρα πάνω από το φρύδι.» Σύμφωνα με την εμπιστευτική έκθεση του Εργαστηρίου Φωτογραφίας Εικόνας και Γραφικών της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών, Τεκμ. 13 ο Αστ. 4111 Μ. Γεωργίου παρέλαβε ένα κουτάκι με 15 τεμάχια από σκισμένη φωτογραφία που λήφθηκε από το πάτωμα της σκηνής καθώς και ένα usb και ένα ψηφιακό δίσκο στον οποίο αναγράφεται «Χαράλαμπος Παπασταύρου». Οι οδηγίες του ήταν να ενωθεί η σκισμένη φωτογραφία, να διαφανούν τα δεδομένα του USB και να αντιγραφούν φωτογραφίες από τον ψηφιακό δίσκο. Από τον ψηφιακό δίσκο αντέγραψε δύο εικόνες οι οποίες βρίσκονται στην έκθεση του ενώ ένωσε τα κομμάτια από την σκισμένη φωτογραφία και σε αυτή φαίνεται να απεικονίζονται η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος. Στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, ο Δρ. Μ. Καρυόλου περιγράφει τα Τεκμήρια που παραδόθηκαν για επιστημονικούς ελέγχους. Ενδιαφέρουν τα δύο μαχαίρια που παρέλαβε ο Υπαστυνόμος Τρισελιώτης υπό τις περιστάσεις που έχει αναφέρει, ένα επίχρισμα με αίμα από την βούρνα πλυσίματος εσωτερικά, επίχρισμα με αίμα από τους μοχλούς ανοίγματος της βρύσης όπως και τα ρούχα που φορούσε η κατηγορούμενη την επίδικη μέρα από τα οποία έγιναν έξι δειγματοληψίες. Για τα δύο μαχαίρια σύμφωνα με την έκθεση από τις εξετάσεις που έγινε διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού υλικού σε αυτά ήταν μηδαμινή/δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Από το επίχρισμα με αίμα από την βούρνα πλυσίματος εσωτερικά και το επίχρισμα με αίμα από τους μοχλούς ανοίγματος βρύσης εντοπίστηκε γενετικό υλικό που ταυτοποιήθηκε με του παραπονούμενου. Από τα ρούχα της παραπονούμενης, παντελόνι τζιν χρώματος μπλε και μπλούζα χρώματος μωβ εντοπίστηκε μείγμα γενετικού υλικού που ταυτοποιείται με αυτό της κατηγορούμενης και του παραπονούμενου και άγνωστων ατόμων και στις έξι δειγματοληψίες που έγιναν. Η κατηγορούμενη όπως έχει ήδη αναφερθεί έδωσε ένορκη μαρτυρία. Υιοθέτησε την κατάθεση της στην Αστυνομία, ημερ. 2.9.
  11. Σύμφωνα με αυτή αρχές του 2010 γνώρισε τον παραπονούμενο και έκτοτε ήταν ζευγάρι χωρίς όμως να συζούν. Τους πρώτους έξι μήνες περνούσαν καλά αλλά μετά άρχισαν να έχουν προβλήματα επειδή ο παραπονούμενος της ζητούσε να παντρευτούν και η ίδια δεν ήθελε. Αρκετές φορές ο παραπονούμενος την έβριζε και την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει αλλά η ίδια δεν διέκοψε τον δεσμό τους γιατί τον αγαπούσε και κάθε φορά που της φερόταν άσχημα μετά ήταν μετανιωμένος και της φερόταν καλά. Την 1.9.11 αφού της τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι του και τον βρήκε μεθυσμένο, της ζήτησε να κάνουν έρωτα και η ίδια αρνήθηκε καθότι είχε περίοδο. Αυτός επέμενε και μετά νευρίασε και άρχισε να σπάζει πράγματα στο σπίτι. Προσπάθησε να φύγει αλλά ο παραπονούμενος την κουτούλισε στο δεξί της μάτι και επέμενε ξανά να κάνουν έρωτα. Αφού η ίδια αρνήθηκε ξανά, ο παραπονούμενος έπιασε ένα μαχαίρι το οποίο παίρνει πάντα μαζί του στην δουλειά και αυτοτραυματίστηκε. Μετά βγήκε έξω από το σπίτι τρέχοντας και φωνάζοντας βοήθεια. Η ίδια τον ακολούθησε τρέχοντας και έφυγε για να πάει στο σπίτι της, κάλεσε ταξί και με αυτό πήγε στην Αγλαντζιά που διαμένει. Είπε ότι δεν άγγιξε καθόλου το μαχαίρι με το οποίο τραυματίστηκε ο παραπονούμενος, δεν γνωρίζει ποιος έπλυνε και τοποθέτησε ένα μαχαίρι με αίμα στο συρτάρι, είπε ότι δεν ξέρει ποιος άνοιξε το νερό της βούρνας που ήταν ανοικτό όταν η Αστυνομία πήγε στο σπίτι και αρνήθηκε ότι έπλυνε το μαχαίρι με το οποίο κτύπησε τον παραπονούμενο στην βούρνα. Είπε ότι με τον παραπονούμενο βρίσκονταν μόνο τις Κυριακές που είχε άδεια αλλά την 1.9.11 που ήταν Πέμπτη πήγε στο σπίτι του μετά από άδεια που πήρε από τον εργοδότη της. Τα ρούχα που φορούσε που ήταν ένα παντελόνι τζιν μπλε και μια μωβ μπλούζα τα παρέδωσε στην Αστυνομία και σε ερώτηση κατά πόσο σε αυτά υπάρχει αίμα του παραπονούμενου απάντησε αρνητικά γιατί όπως ισχυρίστηκε, μετά που αυτός κτύπησε δεν τον είχε αγγίξει. Της υπεβλήθηκε στην ανάκριση ότι σύμφωνα με τον ιατροδικαστή δεν μπορεί κάποιος να τραυματιστεί μόνος του με τέτοιο τρόπο και η απάντηση της ήταν ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο είναι ικανό να το κάνει αυτό στο εαυτό του. Αρνήθηκε ότι μαχαίρωσε η ίδια τον παραπονούμενο. Στο Δικαστήριο είπε ότι απορρίπτει την εκδοχή του παραπονούμενου και ότι ο παραπονούμενος της ζήτησε χρήματα για να αποσύρει την καταγγελία. Κατά την αντεξέταση της, της υπεβλήθηκε ότι δεν είναι ο παραπονούμενος που ζήτησε χρήματα αλλά η ίδια του πρότεινε ποσό για να αποσύρει το παράπονο του θέση με την οποία δεν συμφώνησε. Της υπεβλήθη επίσης ότι είναι η ίδια που επετέθη στον κατηγορούμενο και τον κτύπησε πρώτα με τα χέρια της και μετά με το μαχαίρι, θέσεις τις οποίες επίσης αρνήθηκε, ότι ο λόγος που έφυγε τρέχοντας από το σπίτι ήταν για να μην την βρει η Αστυνομία και πάλι θέση που αρνήθηκε και επέμενε ότι το επεισόδιο ξεκίνησε όταν ο κατηγορούμενος της ζήτησε επίμονα να κάνουν έρωτα και αυτή αρνήθηκε λόγω του ότι είχε περίοδο, αυτός θύμωσε, φώναζε, την κτύπησε πρώτα με την γροθιά του και ακολούθως την κουτούλησε, η ίδια ζαλίστηκε κάθισε στον καναπέ χωρίς δύναμη να κάνει κάτι οπόταν ο παραπονούμενος πήρε το μαχαίρι στα χέρια του και τραυματίστηκε μόνος του. Είπε ότι την επίδικη μέρα πήγε να τον επισκεφθεί επειδή της είπε ότι ήταν άρρωστος και αν δεν πήγαινε θα δημιουργείτο περαιτέρω ένταση στην σχέση τους και επέμενε ότι ουδέποτε πήρε στα χέρια της μαχαίρι και ούτε προσπάθησε και ή τραυμάτισε τον παραπονούμενο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
  12. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4 δηλαδή οι Υπ. Χρ. Τρισελιώτης και Αστ. 1665 Α. Νεοφύτου ουσιαστικά ήταν μάρτυρες οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις ενέργειες τους στο στάδιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και αποδέχομαι την μαρτυρία τους στην ολότητα της. Σημειώνω ότι τα δύο μαχαίρια που ο Υπ. Τρισελιώτης παρέλαβε ως τεκμήρια με βάση την δική του εκτίμηση ότι μπορεί να ήταν τα πιθανά μαχαίρια που τραυμάτισαν τον κατηγορούμενο, τελικά δεν φαίνεται να ήταν αυτά αφού ο παραπονούμενος δεν ανεγνώρισε κανένα από τα δύο και έδωσε και διαφορετική περιγραφή του μαχαιριού που κατά τον ισχυρισμό του χρησιμοποίησε η κατηγορούμενη για να τον τραυματίσει, η οποία επίσης έδωσε την δική της περιγραφή για το μαχαίρι. Επίσης οι προσπάθειες εξέτασης των δύο αυτών μαχαιριών επιστημονικά από τον εργαστήριο Δικανικής Γενετικής δεν κατέστη δυνατό να δώσουν αποτέλεσμα εφόσον, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, δεν εντοπίστηκε ικανή ποσότητα γενετικού υλικού για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι εξετάσεις. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.3 Ιάκωβο Πέτρου η μαρτυρία του ουσιαστικά επικεντρώθηκε γύρω από την θέση που προέβαλε τόσο στην γραπτή του κατάθεση αλλά και στην κυρίως εξέταση του και την αντεξέταση του ότι βρήκε τον παραπονούμενο αιμόφυρτο και όταν τον ρώτησε τι έπαθε αυτός του ανάφερε ότι μια φίλη του από την Σρι Λάνκα τον μαχαίρωσε. Η αξία της δήλωσης αυτής που είναι εξ ακοής θα έχει σημασία μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του παραπονούμενου. Σημειώνω επίσης τη θέση του Μ.Κ.3 στο στάδιο της επανεξέτασης του ότι είδε τα cds από τις κάμερες παρακολούθησης που είχε στο χώρο και σε αυτές είδε μια κοπέλα που έβγαινε από το σπιτάκι τρέχοντας και μετά από ένα με δύο λεπτά βγήκε και ο παραπονούμενος που κρατούσε τα χέρια του. Αυτή η θέση του μάρτυρα που προέρχεται από τις κάμερες παρακολούθησης είναι σε αντίθεση τόσο με την θέση του παραπονούμενου όσο και της κατηγορούμενης ότι πρώτα εξήλθε ο παραπονούμενος τραυματισμένος από το τροχόσπιτο φωνάζοντας βοήθεια και μετά έφυγε η κατηγορούμενη από το τροχόσπιτο. Καθοριστικής σημασία για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 που ήταν ο πιο ουσιαστικός μάρτυρας. Στην μαρτυρία του έχουν εντοπιστεί αρκετές σοβαρές αντιφάσεις σε σχέση με σημαντικές πτυχές της υπόθεσης στις οποίες θα αναφερθώ με λεπτομέρεια πιο κάτω. Σημειώνω ότι η αντεξέταση του μάρτυρα αυτού ήταν μακρά και καθ' όλη την διάρκεια της ο παραπονούμενος άλλοτε απαντούσε σε άλλα θέματα από αυτά που τον ρωτούσε ο συνήγορος της κατηγορούμενης, άλλοτε επικαλείτο απώλεια μνήμης λόγω του πολλού καιρού που μεσολάβησε έκτοτε και σε πολλά σημεία έδιδε αρχικά μία απάντηση και μετά που του υποβαλλόταν ότι αυτή ήταν σε αντίφαση με την κατάθεση και ή με την κυρίως εξέταση του βιαζόταν να απαντήσει ότι όλα όσα αναφέρει και στο Δικαστήριο και στην κατάθεση του είναι αληθινά. Από την μαρτυρία του συνεπεία και της αντεξέτασης του έχουν εντοπιστεί τα εξής: - Έδωσε διαφορετικές εκδοχές στο πως πήγε η κατηγορούμενη στο σπίτι του την επίδικη μέρα. Στην κατάθεση του την οποία υιοθέτησε στην κυρίως εξέταση του είπε ότι μετά που της τηλεφώνησε, η κατηγορούμενη πήγε μέχρι το Πέρα Χωριό με το λεωφορείο και ο ίδιος την παρέλαβε από την στάση και πήγαν μαζί σπίτι του. Όταν ρωτήθηκε στην αντεξέταση του αν πήγε στη στάση να την παραλάβει απάντησε όχι και όταν του διαβάστηκε η κατάθεση του απάντησε ότι θυμάται ότι την πήρε από την στάση, έφτιαξε την μοτόρα μου που ήταν χαλασμένη και σε ερώτηση κατά πόσον την πήρε με την μοτόρα στο σπίτι η απάντηση του ήταν καταφατική. - Στην κατάθεση του αναφέρει ότι η κατηγορούμενη είχε πάρει φαγητό μαζί της και άρχισε να τρώει, στην αντεξέταση του είπε ότι δεν θυμόταν αν πήρε φαγητό και όταν του διαβάστηκε εκ νέου η κατάθεση του στην οποία αναφέρει για φαγητό τελικά συμφώνησε. - Σε σχέση με το φαγητό σημειώνω περαιτέρω ότι του ζητήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης να υποδείξει μέσα από το Τεκμήριο 2 που είναι οι φωτογραφίες, του τροχόσπιτου-σκηνής του ισχυριζόμενου τραυματισμού, πού φαίνεται φαγητό στο πάτωμα αφού όπως ισχυρίστηκε η κατηγορούμενη όταν άρχισε ο καβγάς αναποδογύρισε το τραπέζι που έτρωγε, χωρίς να μπορέσει να εντοπίσει σε καμιά φωτογραφία φαγητό είτε στο πάτωμα είτε οπουδήποτε αλλού. - Θέση του ήταν ότι η κατηγορούμενη αναποδογύρισε το τραπέζι στο οποίο έτρωγε όταν άρχισε ο καβγάς αλλά στις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 το τραπέζι δεν είναι αναποδογυρισμένο. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει πως και το τραπέζι δεν είναι αναποδογυρισμένο στις φωτογραφίες, δεν μπόρεσε να δώσει εξήγηση. Σημειώνω δε ότι το εν λόγω τραπέζι είναι το μοναδικό τραπέζι που βρισκόταν στο τροχόσπιτο. - Στην κατάθεση του και την κυρίως εξέταση του αναφέρει ότι η κατηγορούμενη πήρε ένα μαχαίρι που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι το οποίο και περιέγραψε και θυμωμένη το κάρφωσε πέντε φορές πάνω στο μαξιλάρι του καναπέ. Του ζητήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης να υποδείξει από το Τεκμήριο 2 φωτογραφία στην οποία να φαίνονται τα κατ' ισχυρισμό μαχαιρώματα πάνω στον καναπέ και συγκεκριμένα την μαξιλάρα του καναπέ χωρίς να μπορεί να πράξει τούτο παρά μόνο υπέδειξε την φωτογραφία 10 του Τεκμηρίου 2 και την γωνιά του καναπέ για να πει ότι εκεί καθόταν η κατηγορούμενη. - Ήταν η θέση του ότι την πέμπτη φορά που η κατηγορούμενη μαχαίρωσε τον καναπέ το μαχαίρι καρφώθηκε στο ξύλο από κάτω και δεν μπορούσε να το βγάλει. Πάντα σύμφωνα με την κυρίως εξέταση του και την κατάθεση του ο ίδιος πλησίασε την κατηγορούμενη, της μιλούσε ήρεμα και σιγά σιγά κατάφερε να βγάλει εκείνος το μαχαίρι από το ξύλο και να το πετάξει στο διάδρομο της οικίας του. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ήταν η κατηγορούμενη που έβγαλε το μαχαίρι από τον καναπέ με δυσκολία και όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα περί της αντίθετης θέσης που είπε στην κατάθεση του και στην κυρίως εξέταση του είπε ότι είναι η κατηγορούμενη που έβγαλε το μαχαίρι από τον καναπέ και επέμενε σε αυτό. Δική μου απορία στο σημείο αυτό, αν όντως είναι η κατηγορούμενη που έβγαλε το μαχαίρι από τον καναπέ τότε πως το πέταξε ο ίδιος στο διάδρομο της οικίας; - Στην κατάθεση του ισχυρίστηκε ότι μετά που πέταξε το μαχαίρι στο διάδρομο της οικίας του η κατηγορούμενη συνέχισε να τον κτυπά με τα χέρια της ενώ ο ίδιος προχωρούσε προς τα πίσω και όταν έφτασε στο σημείο που ήταν το μαχαίρι το έπιασε και το έβαλε πάνω από το ψυγείο. Η κατηγορούμενη συνέχισε να τον κτυπά και σε κάποια στιγμή που δεν την είδε άρπαξε το μαχαίρι με το δεξί της χέρι και κινήθηκε με αυτό για να τον κτυπήσει. Θεωρώ πολύ δύσκολο να γίνει πιστευτή η θέση του ότι προχωρούσε πίσω-πίσω ενώ η κατηγορούμενη τον κτυπούσε και κατάφερε να σκύψει όπως ήταν να πάρει το μαχαίρι και να το βάλει πάνω στο ψυγείο ενώ καθόλο αυτό το διάστημα η κατηγορούμενη συνεχώς τον κτυπούσε και ακόμα πιο δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι η κατηγορούμενη που κατά την εκδοχή του συνέχισε σε όλο αυτό το διάστημα να τον κτυπά κατάφερε σε μια στιγμή που δεν την έβλεπε να αρπάξει το μαχαίρι που πάντα κατά τα λεγόμενα του ήταν πάνω από το ψυγείο. Πως γίνεται ενώ τον κτυπούσε συνεχώς να υπάρχει στιγμή που δεν την είδε ότι πήρε το μαχαίρι; - Περαιτέρω σε σχέση με το ψυγείο εάν κάποιος προστρέξει στο Τεκμήριο 2 και την φωτογραφία 11 που απεικονίζει το ψυγείο μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι πρόκειται για ένα ψηλό ψυγείο και όχι κανένα από τα πιο μικρά ψυγειάκια. Αυτό είναι προφανές, αφού συγκριθεί το ψυγείο με τα άλλα έπιπλα που υπάρχουν γύρω του. Έχω δει στο Δικαστήριο τον παραπονούμενο και την κατηγορούμενη και κανένας από τους δύο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ψηλό άτομο, μάλλον μετρίου προς χαμηλού αναστήματος. Με αυτό το δεδομένο θεωρώ εντελώς αδύνατη την θέση του παραπονούμενου ότι κατάφερε, ενώ τον κτυπούσε η κατηγορούμενη και περπατούσε προς τα πίσω, να τοποθετήσει το μαχαίρι τόσο ψηλά πάνω από το ψυγείο και σχεδόν αδύνατο να μπορούσε η κατηγορούμενη να το αρπάξει η οποία όπως ανέφερα δεν είναι ψηλής σωματικής διάπλασης και μάλιστα χωρίς να την δει. - Ενώ η θέση του ήταν ότι το μαχαίρι το τοποθέτησε ο ίδιος στο ψυγείο και από εκεί το πήρε η κατηγορούμενη όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, κατά την δεύτερη μέρα της αντεξέτασης του ισχυρίστηκε ότι το μαχαίρι ήταν πάνω στο τραπέζι και συγκεκριμένα είπε «εγώ περπατούσα προς την έξοδο και την στιγμή που βρήκε το μαχαίρι στο τραπέζι εκεί που είναι ο νιπτήρας έπιασε το μαχαίρι και με κτύπησε με αυτό». - Άλλο σημείο αντίφασης της μαρτυρίας του παραπονούμενου έχει να κάνει με την θέση του ότι την επίδικη μέρα δεν πήγε δουλειά επειδή το μοτοποδήλατο του δεν ξεκινούσε λόγω του κρύου. Η επίδικη μέρα ήταν η 1.9.2011 και έχοντας δικαστική γνώση για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην Κύπρο την 1η ημέρα του Σεπτέμβρη θεωρώ εξωπραγματική την δικαιολογία που έδωσε για την βλάβη του μοτοποδηλάτου του. Περαιτέρω σε σχέση με το μοτοποδήλατο η θέση του ήταν ότι ο μηχανικός, που δεν ήξερε το όνομα του και έδωσε μια πολύ γενική περιγραφή για το που βρίσκεται το γκαράζ του, πήγε κατά τους ισχυρισμούς του στο σπίτι του και παρέλαβε το μοτοποδήλατο για να το διορθώσει γύρω στις 8.30 το πρωί. Δεν μπορούσε να απαντήσει πως τότε πήγε και πήρε την κατηγορούμενη από την στάση του λεωφορείου στο πέρα χωρίο περί η ώρα 2.00 το μεσημέρι. Η μετέπειτα θέση του δε ότι πήγε στον μηχανικό και πήρε το μοτοποδήλατο του επιδιορθωμένο το ίδιο βράδυ ενώ βρισκόταν στο Νοσοκομείο λόγω του τραυματισμού του όπου και νοσηλεύτηκε για τρεις μέρες αποτελεί κατά την θέση μου ένα άλλο δείγμα της ποιότητας της μαρτυρίας του παραπονούμενου. Σημειώνω ότι όταν του υπεδείχθη από τον συνήγορο υπεράσπισης δεν μπορούσε αντικειμενικά να πάει και να πάρει το μοτοποδήλατο του από τον μηχανικό το βράδυ της 1.9.11 αφού ήταν στο Νοσοκομείο νοσηλευόμενος «θυμήθηκε μετά» ότι ένας καλός του φίλος με το όνομα Μαριάν, ο οποίος βρίσκεται στην Ρουμανία τώρα πήγε και πήρε το μοτοποδήλατο του το ίδιο βράδυ από τον μηχανικό. - Θέση της κατηγορούμενης ήταν πάντοτε ότι ο παραπονούμενος της ζητούσε επίμονα να κάνουν έρωτα και αυτή αρνήθηκε λόγω του ότι είχε περίοδο πράγμα που εξόργισε τον κατηγορούμενο. Ενώ ο ίδιος επέμενε τις δύο πρώτες μέρες της μαρτυρίας του ότι ουδέποτε της ζήτησε να κάνουν έρωτα γιατί την είδε με το που την συνάντησε πόσο νευριασμένη ήταν και δεν θα τολμούσε να της ζητήσει κάτι τέτοιο, τελικά όμως την τελευταία μέρα της αντεξέτασης του συμφώνησε και ή παραδέχτηκε ότι της ζήτησε να κάνουν έρωτα αλλά η θέση του ήταν ότι του εξήγησε τον λόγο που δεν μπορούσε να κάνουν έρωτα και τον δέχτηκε. - Σε σχέση με την ψυχολογική κατάσταση της κατηγορούμενης ο ίδιος ο παραπονούμενος ενώ στην κατάθεση του ανέφερε ότι μόλις πήγαν σπίτι η κατηγορούμενη άρχισε να τρώει και στο σημείο εκείνο άρχισε την μουρμούρα για τα λεφτά του και που αυτός τα ξοδεύει και για να μην τσακωθούν προσπάθησε να της εξηγήσει κατά την αντεξέταση του, συνυφασμένη με την θέση του ότι ουδέποτε της ζήτησε να κάμουν έρωτα κάτι το οποίο όπως ανέφερα αναίρεσε τελικά, είπε ότι η κατηγορούμενη ήταν πολύ νευριασμένη από μόλις την είδε γι' αυτό και δεν τόλμησε να της πει να κάνουν έρωτα. - Στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν άνοιξε την βρύση της βούρνας για να πλυθεί ούτε άνοιξε καθόλου το νερό της βρύσης. Στα αποτελέσματα της έκθεσης του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους στην βούρνα πλυσίματος εσωτερικά και στους μοχλούς ανοίγματος της βρύσης βρέθηκε αίμα το οποίο ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του παραπονούμενου. Είναι σαφές κατά την άποψη μου από τα πιο πάνω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας του παραπονούμενου καταδεικνύει ότι η μαρτυρία του δεν είναι τέτοιας υφής και ποιότητας που το Δικαστήριο να μπορεί με ασφάλεια να στηριχτεί σε αυτή. Βρίθει αντιφάσεων σε καίρια σημεία όπως έχω προσπαθήσει να καταδείξω πιο πάνω που κατά την άποψη μου δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Ερχόμενη τώρα στην μαρτυρία της κατηγορούμενης αναφέρω ότι έχω εντοπίσει και στη δική της μαρτυρία πολλές αντιφάσεις και συγκεκριμένα αναφέρω ότι ενώ ισχυρίστηκε ότι τον τελευταίο καιρό του δεσμού της με τον παραπονούμενο είχαν πολλά προβλήματα και μάλιστα την απειλούσε και τον φοβόταν εντούτοις πήγε στο σπίτι του την 1.9.11 που ήταν μέρα Πέμπτη εργάσιμη δηλαδή μέρα για την ίδια αφού εξασφάλισε την έγκριση του εργοδότη της και είναι άξιο απορίας γιατί έσπευσε να πάει κοντά του αν όντως η σχέση τους ήταν τόσο άσχημη και τον φοβόταν όπως η ίδια ανέφερε. Η θέση της ήταν ότι δεν άγγιξε τον κατηγορούμενο μετά που αυτός «αυτοτραυματίστηκε» κατά τα λεγόμενα της αλλά με βάση την έκθεση του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής που όπως έχει αναφερθεί ήδη έχει κατατεθεί εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου της προκύπτει ότι και από τα έξι σημεία που λήφθηκε υλικό από τα ρούχα της για σκοπούς εξετάσεων ταυτίστηκε το γενετικό υλικό της ίδιας και του παραπονούμενου και κάποιων άλλων προσώπων. Απορία επίσης προκαλεί το γεγονός πως ενώ ο παραπονούμενος ήταν σοβαρά τραυματισμένος όπως ο Μ.Κ.3 ανέφερε και στο σημείο αυτό η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη, συγκεκριμένα ήταν αιμόφυρτος, γεμάτος αίματα αλλά είχε τις αισθήσεις του και μιλούσε κανονικά, η ίδια μόλις αυτός έφυγε από το σπίτι τρέχοντας και φωνάζοντας βοήθεια έτρεξε πίσω του όχι για να τον βοηθήσει αλλά για να φύγει και κάλεσε ταξί και πήγε στο σπίτι που διέμενε στην Αγλαντζιά. Δεν έχω αποκομίσει θετική εικόνα για την κατηγορούμενη και δεν δέχομαι την μαρτυρία της σε σχέση με όλα όσα έχει αναφέρει πέραν της θέσης της ότι όντως ο παραπονούμενος της ζήτησε να κάνουν έρωτα, αυτή του αρνήθηκε επειδή είχε περίοδο κάτι το οποίο προκάλεσε την αντίδραση του παραπονούμενου. Σε κάθε περίπτωση η νομολογία μας είναι σαφέστατη. Το βάρος απόδειξης είναι στην κατηγορούσα αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P
(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και ν' απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Toumba v. The Republic
(1984)2 C.L.R. 110 και Charalambous and another v. The Republic
(1985)2 C.L.R. 97). Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 C.L.R. 102, σελ. 119). Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει ν' αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 401). Στην υπόθεση Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι' αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη". Στην δε υπόθεση Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 401 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Σε όλες ανεξαίρετα τις ποινικές υποθέσεις εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής, η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να κάμει ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία. Μαρτυρία που υστερεί είτε στον τομέα της αξιοπιστίας είτε στον τομέα της σαφήνειας είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα". Περαιτέρω, αναφέρω ίσως εκ του περισσού ότι η θέση της κατηγορούμενης περί αυτοτραυματισμού του παραπονούμενου αλλά και η θέση του παραπονούμενου ότι είναι η κατηγορούμενη που τον τραυμάτισε δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο σε σχέση με το ποια από τις δύο εκδοχές ισχύει, στην απουσία μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που να μπορούσε να βοηθήσει το Δικαστήριο σε σχέση με το θέμα αυτό. Ενόψει των ανωτέρω, δηλαδή των μεγάλων και σοβαρών αντιφάσεων που έχουν εντοπιστεί στη μαρτυρία του παραπονούμενου που καταδεικνύουν ότι η θέση του δεν μπορεί να γίνει πιστευτή, αν και όπως έχω ήδη αναφέρει και πιο πάνω ούτε και η μαρτυρία της κατηγορουμένης με έχει πείσει, είναι η θέση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία που αποδίδεται στην κατηγορούμενη και η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.