Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Θέμος Δημητρίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1371/10, 18/2/2015

(5), 53

(1)και 54 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως 2003. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος με αρ. 1, ενώ ήταν Εργοδότης και ανέλαβε τη διεξαγωγή μελέτης για έλεγχο της Στατικής και Αντισεισμικής Επάρκειας του Σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Αγλαντζιάς και την προώθηση της αναβάθμισης του ως Ανάδοχος, Μελετητής, Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της Μελέτης του Έργου και Επιβλέπων Μηχανικός, παρέλειψε να διευθύνει την επιχείρηση του και να διεξάγει τις δραστηριότητες του με τέτοιο τρόπο και να παρέχει τέτοιες πληροφορίες, ώστε να διασφαλιζόταν, καθόσον είναι εύλογα εφικτό, ότι πρόσωπα που δεν εργοδοτούντο από αυτόν, αλλά που μπορούσε να επηρεαστούν από τις δραστηριότητες του, δεν θα εκτίθεντο σε κίνδυνο, με αποτέλεσμα δύο εργαζόμενοι να τραυματιστούν θανάσιμα όταν κατέρρευσαν τα πρανή εκσκαφής στην οποία εργάζονταν. ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Παράλειψη εργοδότη να έχει στη διάθεση του γραπτή εκτίμηση των κινδύνων για την Ασφάλεια και την Υγεία προσώπων που δεν εργοδοτούνται από αυτόν και οι οποίοι δημιουργούνται από ή σε σχέση με τον τρόπο διεξαγωγής των δραστηριοτήτων ή διεύθυνσης της επιχείρησης του και σύμφωνα με αυτή να καθοριστούν τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν, κατά παράβαση των Κανονισμών 2 και 4

(2)των περί Διαχείρισης θεμάτων Ασφάλειας και Υγείας Κανονισμοί του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 13, 38, 53

(1)και 54 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως 2003. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος με αρ. 1, στον ίδιο τόπο και χρόνο όπως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ ήταν Εργοδότης και ανέλαβε τη διεξαγωγή μελέτης για έλεγχο της Στατικής και Αντισεισμικής Επάρκειας του Σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Αγλαντζιάς και την προώθηση της αναβάθμισης του ως Ανάδοχος, Μελετητής, Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της Μελέτης του Έργου και Επιβλέπων Μηχανικός παρέλειψε να έχει στη διάθεση του γραπτή εκτίμηση τω κινδύνων που θα δημιουργούνταν κατά την εκτέλεση των εργασιών της εκσκαφής, οι οποίοι ήταν προβλεπτοί στο στάδιο της μελέτης σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του εδάφους της εν λόγω περιοχής. Με βάση την εκτίμηση αυτή, θα καθόριζε τα απαιτούμενα προληπτικά προστατευτικά μέτρα, περιλαμβανομένης και της μεθόδου εργασίας που θα έπρεπε να ακολουθηθεί ή καθόριζε κριτήρια για την επιλογή κατάλληλης μεθόδου εργασίας ή προδιάγραφε άλλη τεχνική λύση με την οποία θα αποφεύγονταν οι προβλεπτοί κίνδυνοι. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Παράλειψη εφαρμογής (κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων προβαίνοντας σε τέτοιες διευθετήσεις, κατάλληλες για τη φύση των δραστηριοτήτων και το μέγεθος της επιχείρησης, για τον αποτελεσματικό προγραμματισμό, την οργάνωση, τον έλεγχο, καθώς και την παρακολούθηση και αναθεώρηση των προληπτικών και προστατευτικών μέτρων που καθορίστηκαν με βάση την εκτίμηση όπως προνοεί ο Κανονισμός 4 της ΚΔΠ 173/2002, κατά παράβαση των Κανονισμών 2 και 5

(1)(α), των περί Διαχείρισης θεμάτων Ασφάλειας και Υγείας Κανονισμοί του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 38, 53

(1)και 54 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως 2003. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος με αρ. 1, στον ίδιο τόπο και χρόνο όπως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ ήταν Εργοδότης και ανέλαβε τη διεξαγωγή μελέτης για έλεγχο της Στατικής και Αντισεισμικής Επάρκειας του Σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Αγλαντζιάς και την προώθηση της αναβάθμισης του ως Ανάδοχος, Μελετητής, Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της Μελέτης του Έργου και Επιβλέπων Μηχανικός, παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων για να προγραμματίσει αποτελεσματικά, οργανώσει, ελέγξει, καθώς και να παρακολουθήσει και αναθεωρήσει τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα τα οποία καθορίστηκαν με βάση την εκτίμηση των κινδύνων, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να εκτίθενται σε κίνδυνο βλάβης της υγείας τους κατά την εκτέλεση των οδηγιών του. ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Παράλειψη μελετητή να λάβει υπόψη, κατά τα στάδια σύλληψης, επεξεργασίας και εκπόνησης της μελέτης του έργου, τις γενικές αρχές πρόληψης σε θέματα ασφάλειας και υγείας που αναφέρονται στο Άρθρο 13 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως 2003, ιδίως για τις αρχιτεκτονικές, τεχνικές ή/και οργανωτικές επιλογές προκειμένου να προγραμματίζονται οι διάφορες εργασίες ή φάσεις εργασίας που διεξάγονται ταυτόχρονα ή διαδοχικά, κατά παράβαση των Κανονισμών 2 και 7, των περί Ασφάλειας και Υγείας (Ελάχιστες Προδιαγραφές για Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμοί του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 13, 38, 53

(1)και 54 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως 2003. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος με αρ. 1, στον ίδιο τόπο και χρόνο όπως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ ήταν Ανάδοχος, Μελετητής, Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της Μελέτης του Έργου, Επιβλέπων Μηχανικός και Εργοδότης και ανέλαβε τη διεξαγωγή μελέτης για έλεγχο της Στατικής και Αντισεισμικής Επάρκειας του Σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Αγλαντζιάς και την προώθηση της αναβάθμισης του, παρέλειψε ως μελετητής του έργου, κατά τα στάδια σύλληψης, επεξεργασίας και εκπόνησης της μελέτης του έργου, να λάβει υπόψη τις γεvικές αρχές πρόληψης σε θέματα ασφάλειας και υγείας, ιδίως ια τις αρχιτεκτονικές, τεχνικές ή/και οργανωτικές επιλογές προκειμένου να προγραμματίζονται οι διάφορες εργασίες ή φάσεις εργασίας που διεξάγονται ταυτόχρονα ή διαδοχικά και επέτρεψε τη χρήση του κτιρίου της Διοίκησης ενώ κοντά στα θεμέλια του εκτελούντο εργασίες διάνοιξης φρεατίου μεγάλου βάθους και εξέθεσε με αυτόν τον τρόπο εκπαιδευτικό, γραμματειακό και άλλο προσωπικό καθώς και μαθητές, σε κίνδυνο από πιθανή κατάρρευση του κτιρίου. ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Παράλειψη του Συντονιστή για θέματα ασφάλειας και υγείας κατά την εκπόνηση της μελέτης του έργου να καταρτίσει ή να αναθέσει την κατάρτιση κατάλληλου Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας, στο οποίο να περιγράφονται και να καθορίζονται ή/και να περιλαμβάνονται: (α) ειδικά μέτρα για τις εργασίες που ενέχουν ειδικούς κινδύνους όπως π.χ. εργασίες που εκθέτουν πρόσωπα σε κίνδυνο καταπλάκωσης και πτώσης από ύψος, (β) λεπτομέρειες για τους κινδύνους για την Ασφάλεια και Υγεία των προσώπων που θα εκτελέσουν την εργασία, ή και άλλων προσώπων που τυχόν επηρεάζονται από την εκτέλεση των εργασιών, (γ) ειδικές πληροφορίες που αφορούν τη μελέτη του έργου τις οποίες ο Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της μελέτης του έργου γνωρίζει και τις οποίες ο εργολάβος πρέπει να γνωρίζει για σκοπούς συμμόρφωσης με την ισχύουσα νομοθεσία για θέματα Ασφάλειας και Υγείας, (δ) ανάλυση των μεθόδων εργασίας κατά φάσεις, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 5 και 8

(2)(β) των περί Ασφάλειας και Υγείας (Ελάχιστες Προδιαγραφές για Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμοί του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 13, 38, 53

(1)και 54 των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων του 1996 έως

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος με αρ. 1, στον ίδιο τόπο και χρόνο όπως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ ήταν Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της Μελέτης του Έργου, για τη διεξαγωγή μελέτης για έλεγχο της Στατικής και Αντισεισμικής Επάρκειας του Σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Αγλαντζιάς και την προώθηση της αναβάθμισης του παρέλειψε να καταρτίσει ή να αναθέσει την κατάρτιση Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας στο οποίο έπρεπε να περιγράφονται και να καθορίζονται ή/και να περιλαμβάνονται ειδικά μέτρα για τις εργασίες που ενέχουν ειδικούς κινδύνους όπως π.χ. εργασίες που εκθέτουν πρόσωπα σε κίνδυνο καταπλάκωσης και πτώσης από ύψος, λεπτομέρειες για τους κινδύνους για την Ασφάλεια και Υγεία των προσώπων που θα εκτελέσουν την εργασία, ή και άλλων προσώπων που τυχόν επηρεάζονται από την εκτέλεση των εργασιών, ειδικές πληροφορίες που αφορούν τη μελέτη του έργου τις οποίες ο Συντονιστής για θέματα Ασφάλειας και Υγείας κατά την εκπόνηση της μελέτης του έργου γνωρίζει και τις οποίες ο εργολάβος πρέπει να γνωρίζει για σκοπούς συμμόρφωσης με την ισχύουσα νομοθεσία για θέματα Ασφάλειας και Υγείας (π.χ τη Γεωλογική μελέτη) και ανάλυση των μεθόδων εργασίας κατά φάσεις.» Εισηγήσεις των δύο πλευρών: Οι θέσεις και οι εισηγήσεις των μερών έχουν τύχει μελέτης και εξέτασης στο σύνολο τους για σκοπούς κατάληξης στην παρούσα ενώ πιο κάτω παρατίθεται περιληπτικά οι βασικότερες των θέσεων των χωρίς τούτο να σημαίνει ότι παραγνωρίζεται παν ό,τι έχει λεχθεί σε σχέση με το εγερθέν ζήτημα. Οι βασικότερες εισηγήσεις της πλευράς του Κατηγορουμένου 1: Α. Οι κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 5, δεν είναι δυνατό να δώσουν εκείνη την αντίληψη εις τον κατηγορούμενο για να ξέρει για τι ακριβώς βρίσκεται στο Δικαστήριο και τί του προσάπτεται για να μπορέσει να υπερασπίσει τον εαυτό του.[1]
2. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, αξιόποινη πράξη είναι η πράξη ή παράλειψη η οποία ποινικώς κολάζεται και καθορίζεται από το νόμο, για την οποία προβλέπεται μια ποινή σε κάποιον που μπορεί να καταλογιστεί σε βάρος του.
3. Στην έκθεση του αδικήματος διατυπώνεται το ποινικό αδίκημα όπως αυτό το αναφέρει ο Νόμος. Στις λεπτομέρειες του αδικήματος πρέπει να αναφέρεται ποιες είναι εκείνες οι πράξεις οι οποίες με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί θα δώσουν την ευκαιρία εις ένα Δικαστήριο είτε να υπαγάγει τις πράξεις αυτές εις τον κανόνα τον νομικό και να καταδικάσει ή να αποφασίσει ότι δεν υπάγονται εκεί και να τον αθωώσει. Δεν είναι επιτρεπτό κατά την παράθεση των λεπτομερειών μιας κατηγορίας να επαναλαμβάνει απλώς το κείμενο της νομοθετικής διατάξεως, όπως αυτή είναι διατυπωμένη εις έναν νόμο. Θα πρέπει ανυπερθέτως στον κατηγορούμενο να αποδίδεται μια συγκεκριμένη πράξη ή μια συγκεκριμένη παράλειψη ώστε αυτός να ετοιμάσει την Υπεράσπιση του. i. Αναφορικά με την 1η Κατηγορία: Στις λεπτομέρειες αδικήματος, επαναλαμβάνεται στην ουσία η νομοθετική πρόνοια χωρίς να παρέχονται ειδικότερες λεπτομέρειες όπως θα έπρεπε ήτοι χωρίς να παρατίθενται λεπτομέρειες αναφορικά με τον τρόπο που έπρεπε να διευθύνει την επιχείρηση του, χωρίς να παρατίθενται οι πληροφορίες που παρέλειψε να παρέχει ή και λεπτομέρειες του «ευλόγως εφικτού». ii. Αναφορικά με την 2η Κατηγορία: Δεν αναφέρονται ποιοι είναι οι προβλεπτοί κίνδυνοι, για τους οποίους αποδίδονται στον κατηγορούμενο οι παραλείψεις και ζητείται η ποινική του καταδίκη. Δεν αναφέρονται ποια είναι τα χαρακτηριστικά του εδάφους, της περιοχής τα οποία δεν έλαβε υπόψη, ποια ήταν τα απαιτούμενα προληπτικά καθοριστικά μέτρα τα οποία έπρεπε να λάβει και δεν τα έλαβε για να είναι ένοχος αυτού του αδικήματος ποια ήταν η μέθοδος εργασίας η οποία θα έπρεπε να ακολουθηθεί και ποια κριτήρια έπρεπε να καθορίσει για την επιλογή κατάλληλης εργασίας; Ποια υπήρξε «η κατάλληλη εργασία» την οποία δεν έκανε, ποια άλλη τεχνική λύση έπρεπε να δώσει για να αποφευχθούν οι προβλεπτοί κίνδυνοι. Είναι εισήγηση του κου Ευσταθίου ότι παρουσιάζονται επανειλημμένα ισχυρισμοί παραβίασης με τρόπο εντελώς αόριστο και ασαφή ώστε δεν είναι δυνατό ο κατηγορούμενος, να αντιληφθεί για ποιο λόγο του αποδίδονται ευθύνες στο ποινικό Δικαστήριο. iii. Αναφορικά με την 3η Κατηγορία: Είναι εισήγηση του κου Ευσταθίου ότι, η έκθεση του αδικήματος συμπίπτει με τις λεπτομέρειες του αδικήματος. Εισηγείται ότι παρατίθεται απλώς ο Κανονισμός χωρίς να αναφέρεται σε τι συνίσταται η παράλειψη του Κατηγορουμένου 1 να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφαλείας και σύστημα διαχείρισης των κινδύνων, τι είναι το κατάλληλο σύστημα το οποίο παρέλειψε. να εφαρμόσει Ως επίσης δεν αναφέρονται επίσης ποιοι ήταν οι κίνδυνοι ή και ποιος ήταν ο ορθός τρόπος διαχείρισης των κινδύνων και ποιος ο σωστός προγραμματισμός ποιος ήταν ο αποτελεσματικός έλεγχος και ποια ήταν η αποτελεσματική παρακολούθηση και αποτελεσματική αναθεώρηση των προληπτικών και προστατευτικών μέτρων. iv. Αναφορικά με την 4η Κατηγορία. Παρατίθεται στην έκθεση του αδικήματος αυτούσιο το κείμενο του κανονισμού 7.1, το ίδιο δε παρατίθεται και στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Δεν αναφέρεται ποιες πράξεις ή παραλείψεις του συνιστούν παράλειψη του να λάβει υπόψη τις γενικές αρχές πρόληψης σε θέματα ασφάλειας; Και δεν αναφέρονται συγκεκριμένα οι γενικές αρχές πρόληψης τις οποίες παρέλειψε; v. Αναφορικά με την 5η Κατηγορία. Παρατίθεται ο κανονισμός 8.2(Β) και ο κανονισμού 5.4 και επαναλαμβάνονται οι λεπτομέρειες του αδικήματος πάλι ως λεπτομέρειες του αδικήματος. Στην 5η κατηγορία παρουσιάζεται παράθεση του κανονισμού 8.2(Β), και του κανονισμού 54 και επαναλαμβάνονται ως λεπτομέρειες του αδικήματος το κείμενο της εκθέσεως του αδικήματος. Β. Στο υπό κρίση κατηγορητήριο τίθεται θέμα πολλαπλότητας σε όλες τις κατηγορίες αφού σε μια έκαστη των κατηγοριών περιλαμβάνεται μια πληθώρα ισχυρισμών που αποτελούν ξεχωριστά αδικήματα. Ομοίως και οι υπό αναφορά παραλείψεις αποτελούν, ξεχωριστά αδικήματα. Θέση του κου Ευσταθίου είναι ότι, το κατηγορητήριο πάσχει από πολλαπλότητα σε τέτοιο βαθμό, που προφανώς να συνιστά μια πρωτοφανής σε μέγεθος παρατυπία. Η θέση της νομολογίας και της επιστήμης του δικαίου είναι ότι δεν επιτρέπεται σε ένα κατηγορητήριο να περιλαμβάνει πλείονα του ενός αδικήματα(duplicity). Γ. Επί του κατηγορητηρίου δεν καθορίζεται ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων. Συνοψίζοντας ο κος Ευσταθίου, ανέφερε ότι πρόκειται περί ενός παντελώς παράτυπου κατηγορητηρίου στο οποίο εντοπίζονται ουσιώδης παρατυπίες και ασάφειες και εισηγήθηκε ακύρωση αυτού και αθώωση του κατηγορουμένου από το στάδιο αυτό. Οι βασικότερες εισηγήσεις της πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής:
4. Το Κατηγορητήριο συντάχθηκε, όπως προβλέπεται το άρθρο 39 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
6. Τυχόν ενστάσεις για το Κατηγορητήριο θα έπρεπε, εφόσον υπήρχαν, θα έπρεπε να έχουν υποβληθεί νωρίτερα μιας και η υπόθεση αυτή είχε καταχωρηθεί το 2010 και μέχρι τώρα αναβλήθηκε πολλές φορές χωρίς βεβαίως να υποβληθεί οποιαδήποτε τέτοια ένσταση.
7. Ο κος Προδρόμου δήλωσε ότι σε ό, τι αφορά την πρώτη κατηγορία, η περίοδος που αναφέρεται ότι έχουν διαπραχθεί τα αδικήματα θα μπορούσε να είχε καθοριστεί καλύτερα και να διευκρινιστεί ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων και προς τούτο θα ζήτησει την άδεια του Δικαστήριο να τροποποιήσει και να διορθώσει την ημερομηνία ώστε να γίνει εκεί που αναφέρεται η ημερομηνία «περί τα τέλη του 2004 ως τις 20/4/2007».
8. Σε ό,τι αφορά την ένσταση του κατηγορουμένου αναφορικά με την 1η Κατηγορία, εκλαμβάνει την ένσταση αυτή ότι ζητούνται περαιτέρω λεπτομέρειες και τούτες θα μπορούσαν να παρασχεθούν, πάντα για την πρώτη κατηγορία, με το να προστεθεί στο τέλος των λεπτομερειών της πρώτης κατηγορίας η εξής διευκρίνιση, «δηλαδή ενώ γνώριζε ότι ο χώρος εργασίας δεν ήταν ασφαλής παρέλειψε να εμποδίσει και ή να μεριμνήσει ώστε οι εργοδοτούμενοι να μην κατεβούν μέσα στην εκσκαφή για οποιαδήποτε σκοπό».
9. Σε ό,τι αφορά τις Κατηγορίες 2, 3 και 5 αναφέρει ότι:. Η 2η Κατηγορία αφορά στη μη ετοιμασία της γραπτής εκτίμησης των κινδύνων, όπως προβλέπεται στον Κανονισμό 4

(2)της ΚΔΠ 173 του 2002. Η 3η Κατηγορία αφορά στην παράληψη κατάλληλου συστήματος διαχείρισης των κινδύνων ή σχεδίου ασφάλειας και υγείας, όπως προβλέπεται στον Κανονισμό 5

(1)Α , ΚΔΠ 173 του 2002. Και η 5η Κατηγορία αφορά στην παράληψη συντονιστή κατά την εκπόνηση της μελέτης, να καταρτίσει ή να αναθέσει την εκπόνηση του σχεδίου ασφάλειας και υγείας σε άλλον. Η παράληψη αυτή προβλέπεται από τον Κανονισμό 8

(2)του ΚΔΠ 173 του

1. Υπήρξε θέση του κου Προδρόμου ότι οι τρεις πιο πάνω παραλείψεις ήταν υποχρεώσεις του κατηγορουμένου και προς τούτο έχει κατηγορηθεί, όπως προβλέπεται και στους σχετικούς κανονισμούς. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να αναφέρει σε ποιες ενέργειες είχε προβεί ώστε αυτές οι υποχρεώσεις που αναφέρονται είχαν γίνει από τον κατηγορούμενο. Υπήρξε επίσης εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ότι έχουν παρασχεθεί περαιτέρω λεπτομέρειες από ενδεχομένως όσες έπρεπε.
2. Οι λεπτομέρειες 4η κατηγορία, επεξηγούν ακριβώς το αδίκημα. Το αδίκημα το οποίο προβλέπεται ήταν αυτό που προβλέπεται στον Κανονισμό 7, της ΚΔΠ 173 του
3. Το ποιες είναι οι φάσεις, είναι θέμα το οποίο αναφέρεται στον Κανονισμό 7

(1). Και εισηγείται ότι είναι θέμα ερμηνείας και το Δικαστήριο θα έχει την ευκαιρία να ερμηνεύσει «το τι και ποιες είναι οι φάσεις εργασίας όπως αναφέρεται στον Κανονισμό».

1. Με βάση τη νομολογία, πολλαπλότητα έχουμε όταν ο κατηγορούμενος κατηγορείται για 2 διαφορετικά αδικήματα κάτι που δεν συμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση. Κλείνοντας κάλεσε το Δικαστήριο να επιτρέψει τη συνέχιση της διαδικασίας, έτσι ώστε εάν ο κατηγορούμενος κληθεί σε απολογία να προβάλλει τις τυχόν οποίες υπερασπίσεις έχει να αναφέρει στο Δικαστήριο. Νομική Πτυχή: Τα δικαιώματα, εκάστου κατηγορουμένου κατοχυρώνονται και διασφαλίζονται δια των Άρθρο 12 και 30 του Συντάγματος. Μεταξύ αυτών είναι και το δικαίωμα του να πληροφορείται τη φύση και τους λόγους της κατηγορίας που του αποδίδεται. Άλλωστε τούτο διασφαλίζεται και από το άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. Το Άρθρο 12.5 (α) του Συντάγματος ειδικότερα επιτάσσει όπως: «Πας κατηγορούμενος δι' αδίκημα τι έχει τα ακόλουθα κατ' ελάχιστον όρον δικαιώματα: α) να πληροφορηθή εις καταληπτήν υπ' αυτού γλώσσαν αμέσως και λεπτομερώς την φύσιν και τους λόγους της εις αυτόν αποδιδόμενης κατηγορίας. ..» Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 30.
2. (α) του Συντάγματος: «Έκαστος έχει το δικαίωμα: (α) Να πληροφορηθεί τους λόγους δι' ούς καλείται να εμφανισθή ενώπιον του δικαστηρίου» Πέραν της συνταγματικής κατοχύρωσης του πιο πάνω δικαιώματος του κατηγορουμένου, αποτελεί βασική δικονομική αρχή σε ποινική υπόθεση ότι, κάθε κατηγορία πρέπει να είναι διατυπωμένη ως η δικονομία ορίζει και στον προβλεπόμενο από τους διαδικαστικούς θεσμούς τύπο. Το άρθρο 39 του Κεφ. 155 στο εδάφιο (α) διαλαμβάνει ότι: «εκτίθεται στο κατηγορητήριο σε χωριστή παράγραφο που καλείται κατηγορία η διατύπωση του ποινικού αδικήματος που βρίσκεται στο κατηγορητήριο ή όταν προσάπτονται κατηγορίες για περισσότερα από ένα ποινικά αδικήματα η διατύπωση καθενός τέτοιου ποινικού αδικήματος.» Στο δε εδάφιο (β) του ιδίου άρθρου εντοπίζονται τα ακόλουθα: «όταν το κατηγορητήριο περιλαμβάνει περισσότερες από μία κατηγορίες, οι κατηγορίες αριθμούνται κατά σειρά.» Η κατηγορία σύμφωνα με το εδάφιο (γ) του ιδίου άρθρου θα πρέπει να: «. περιγράφει εν συντομία σε κοινή γλώσσα το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος, αποφεύγοντας, στο μέτρο του δυνατού τη χρήση τεχνικών όρων και χωρίς απαραίτητα να εκτίθενται όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδικήματος, και περιλαμβάνει αναφορά στο άρθρο του νομοθετήματος που δημιουργεί το ποινικό αδίκημα.» Στο δε τελευταίο εδάφιο του άρθρου 39 του Κεφ. 155 εντοπίζεται η ακόλουθη πρόνοια: «Νοείται ότι κανένα λάθος στην έκθεση του ποινικού αδικήματος ή των λεπτομερειών που απαιτούνται να αναφερθούν στο κατηγορητήριο δεν θεωρείται σε οποιοδήποτε στάδιο της υπόθεσης ως μη συμμόρφωση προς τις διατάξεις του Νόμου αυτού εκτός αν σύμφωνα με τη γνώμη του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος πράγματι παραπλανήθηκε λόγω του λάθους αυτού.» Διαφωτιστικά αναφορικά με τους κανόνες διατύπωσης των κατηγοριών είναι τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2η Αναθεωρημένη Έκδοση του Criminal Procedure in Cyprus 1975 του Γεώργιου Μ. Πική, στις σελίδες 98 και 99: «Η κατηγορία πρέπει να καθορίζει το αδίκημα ή τα αδικήματα για τα οποία ο υπόδικος κατηγορείται, περιέχουσα τις λεπτομέρειες που προβλέπονται από το ΄Αρθρο 38 του Κεφ.
3. Εφόσον η κατηγορία είναι διατυπωμένη σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του νόμου, δεν μπορεί να προσβληθεί ο τύπος της. Πρέπει να περιέχει περιγραφή του αδικήματος και, όπου προσάπτεται κατηγορία για περισσότερα του ενός αδικήματα, κάθε αδίκημα πρέπει να διατυπώνεται σε ξεχωριστή παράγραφο φέρουσα το όνομα «κατηγορία» (count). Οπου το κατηγορητήριο περιέχει περισσότερες της μίας κατηγορίες, οι κατηγορίες πρέπει να αριθμούνται διαδοχικά.» Ως αναφέρεται στο ίδιο σύγγραμμα στη σελ 102: «Οι κατηγορίες πρέπει να στοιχειοθετούνται με δίκαιο τρόπο και όχι με τρόπο που να τείνει να παγιδεύσει τον κατηγορούμενο. Είναι ανεπιθύμητη η πρόσαψη κατηγοριών οι οποίες είναι εμφανώς ασαφείς, εγείροντας διαζευκτικά θέματα προς εξέταση από την Υπεράσπιση. Εάν σκοπός είναι η πρόσαψη διαζευκτικών κατηγοριών, οι δύο κατηγορίες πρέπει να διατυπώνονται διαζευκτικά, αφήνοντας ανοικτή την επίλυση στο δικαστήριο να αποφασίσει ποιο από τα δύο διαζευκτικά αδικήματα διαπράχθηκε.» Από το άρθρο 39 (γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 προκύπτει ότι δεν είναι απαραίτητο στο κατηγορητήριο να εκτίθενται όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Όπως αποφασίστηκε σε αριθμό υποθέσεων (βλ. Ανδρέας Σ. Κοιλιάρης Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας, Ποιν. Εφ. 6053, ημερ. 14.7.1998, Constantinides v. The Republic

(1978)2 C.L.R. 337) σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του άρθρου 39(γ) του Κεφ. 155, μόνο ουσιώδεις παρατυπίες που επιφέρουν βλάβη στον κατηγορούμενο και δυνατόν να οδηγήσουν σε παραπλάνησή του, επηρεάζουν την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου. Ομοίως και στην υπόθεση Μελανή Νεάρχου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 33 λέχθηκε ότι: «. θα πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει στερηθεί, λόγω της παράλειψης από το κατηγορητήριο οιουδήποτε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, της δυνατότητας να ετοιμάσει ικανοποιητικά την υπεράσπιση του. Και θα πρέπει να δίδεται σημασία σε οποιεσδήποτε περιστάσεις που δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος είχε στην πραγματικότητα γνώση των ουσιωδών συστατικών του αδικήματος με το οποίο κατηγορείται (βλέπε ακόμα Chrysostomou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 176).». Είναι στα πλαίσια των πιο πάνω αρχών που εξετάζεται πέραν του ελαττώματος του κατηγορητηρίου για ουσιώδεις παρατυπίες και το ζήτημα της πολλαπλότητας το οποίο και έχει απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεών του, βλ. Araouzos and Son v. Police

(1980)2 CLR 131, Panteli v. District Labour Officer of Famagusta

(1985)2 CLR 205, Karasamanis v. Police

(1986)2 CLR 229, Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 14, Χατζηφόραδος & Υιοί Λτδ v. Δήμου Λάρνακος

(1995)2 ΑΑΔ 167, Ανδρέας Σ. Κοιλιάρης Λτδ (ανωτέρω), Ευθυμίου v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 28, Παπαδόπουλος v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ.

1. Η πολλαπλότητα αποφασίζεται αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στο κείμενο της κατηγορίας. Στη σελίδα 52 του συγγράμματος "Criminal Procedure in Cyprus" των κ.κ. Λοΐζου και Πική επισημαίνεται ότι: "The question of duplicity should be determined solely by reference to the contents of the charge." Στο δε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading, Evidence and Practice 1976, 39η έκδοση, παρά. 45, σελίδα 26 αναφέρονται τα εξής "Duplicity is a matter of form, not evidence R. v. Greenfield 57 Cr. App. R. 849, R. v. West [1948] 32 Cr. App. R.
2. If the particulars allege one offence the fact that the evidence at the trial may reveal two offences does not invalidate the count if it is otherwise within the rules. However in cases not clearly yet defined it may be necessary to look at the evidence called or tendered in the committal proceedings to supplement the particulars. The question of whether a count breaches the general rule against duplicity is a question relating to the form of the count, not to the underlying evidence - " Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Araouzos and Son v. Police

(1980)2 CLR 131 σελ. 148 "A count is bad for if duplicity by means of it an accused person is being charged with having committed two or more separate offences (see Archbold)." Το ζήτημα της πολλαπλότητας του κατηγορητηρίου έχει λεχθεί ότι υφίσταται τόσο όταν στο κατηγορητήριο αναφέρονται πέραν του ενός αδικήματα, όσο και εκεί όπου συσχετισμός της προσαχθείσας μαρτυρίας με το κατηγορητήριο αναδεικνύει διάπραξη περισσότερων του ενός αδικήματος (βλ. Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 14, 21 και Ακκελίδου v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 249, 265). Η διαπίστωση πολλαπλότητας απέβη μοιραία σε κάποιες υποθέσεις ωστόσο υπήρξαν άλλες διαδικασίες όπου διεσώθη η διαδικασία με την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. (βλ. Frangiskos Kyriakou v. The Welfare Offices

(1961)C.L.R. 143 και R. v. Smith

(1941)34 Cr. App. R. 168). Στην υπόθεση Marcos Panteli v. District Labour Offices Famagusta

(1983)2 C.L.R. 205, καθορίστηκε η προσέγγιση στο θέμα με το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: "The correct approach appears to be that while duplicitous charge does not render per se the proceedings a nullity, this may be the unavoidable result if the irregularity is massive and destroys in its wave the foundation of a criminal trial, the certainty in the charges necessary to enable the accused to defend himself effectively." Υπαγωγή των πιο πάνω Αρχών στην υπό κρίση υπόθεση: Το καίριο ερώτημα που πρέπει ως εκ τούτου να απαντηθεί στην παρούσα υπόθεση, είναι το κατά πόσο η πολλαπλότητα ή η παρατυπία στο κατηγορητήριο εάν και εφόσον υπάρχει οδηγεί χωρίς άλλο στην ακύρωση του κατηγορητηρίου. Το θέμα ύπαρξης ή όχι πολλαπλότητας ή της αοριστίας διατύπωσης του κατηγορητηρίου κατά τρόπο ώστε να αποστερείται ο κατηγορούμενος των δικαιωμάτων του σε ευκαιρία αποτελεσματικής υπεράσπισης δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης αλλά αποτελεί διαδικαστικό θέμα. «Η πολλαπλότητα αποτελεί θέμα τύπου και όχι μαρτυρίας»[2]. Τα δικαιώματα δε του κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη (περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του σε ευκαιρία υπεράσπισης) ως τούτα κατοχυρώνονται από το Άρθρο 30.3 του Συντάγματος συναρτώνται «με την διεξαγωγή δίκαιης δίκης και όχι τον αποκλεισμό της δίκης, ως του μέσου για την διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται».[3] Ενόψει του σταδίου που ηγέρθη η ένσταση δεν θεωρώ ορθό να προχωρήσω στα πλαίσια αυτής της απόφασης σε περαιτέρω λεπτομέρειες επί της ύπαρξης ή όχι ενδεχομένως ελαττωμάτων άλλωστε τέτοιου είδους αιτήματα θα έπρεπε να εγείρονταν στην αρχή της διαδικασίας. Περιορίζομαι μόνο να αναφέρω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν έχω διαπιστώσει οιανδήποτε εμφανή πολλαπλότητα ή παρατυπία και χωρίς να υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες στο στάδιο αυτό. Ανεξαρτήτως τούτου όμως ακόμα και αν ήθελε διαπιστωθεί ή ύπαρξη κατάληξη περί ύπαρξης πολλαπλότητα ή ουσιώδους παρατυπίας αναφορικά με το κατηγορητήριο σε μεταγενέστερο στάδιο, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο τούτη είναι τέτοιας έκτασης και φύσης ώστε να επηρεάζονται τα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Τα αυτά θεωρώ ότι ισχύουν και αναφορικά με τον προσδιορισμό του χρόνου διάπραξης των αδικημάτων ως τούτος προσδιορίζεται στις λεπτομέρειες αδικημάτων. Δεδομένης της πάγιας πλέον Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου που δεν φαίνεται να συμφωνεί με την άποψη ότι η πολλαπλότητα ή παρατυπία στο κατηγορητήριο αποτελεί θεμελιώδη κανόνα αντικανονικότητας και συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των κατηγορουμένων δεν ευσταθεί. Ως εκ τούτου απορρίπτεται η ένσταση και το αίτημα της πλευράς του κατηγορουμένου 1. (Υπ)................................ Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Εις τη σελίδα 47 του βιβλίου Criminal Procedure in Cyprus γίνεται η εξής αναφορά (διαβάζει) "The charge... Article" λέει 12.2, είναι λάθος, 12.5 πρέπει να είναι (συνεχίζει να διαβάζει) "... of the offence". Και το Άρθρο αυτό, το 12.5, λέει ότι ένα κατηγορούμενο πρόσωπο, (διαβάζει) "πας κατηγορούμενος δια αδίκημα... που εμφανίζεται ενώπιον Δικαστηρίου . Στην προκειμένη περίπτωση, Εντιμότατη, δεν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις. Εν πάση περιπτώσει, προτού προχωρήσω όμως εκεί, θέλω να σας αναφέρω ότι στην παράγραφο 1‑212 του Archbold που έχω αναφέρει γίνεται η εξής αναφορά "Article 6

(3)(a)... crucial role in the criminal process". [2] Μάριος Χρίστου

(1996)1 Α.Α.Δ. 398 σελ 402 [3] Δ. ν. Alan Ford κ.α

(1995)2 Α.Α.Δ 233 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο