MD REFERRALS LTD ν. CJSC INTERTECHELECTRO κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 18800/13, 3/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 18800/13 Μεταξύ MD REFERRALS LTD, εκ Πάφου -ν-
- CJSC INTERTECHELECTRO, εκ Ρωσίας κ.α. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 03 Φεβρουαρίου, 2015 Για Παραπονούμενο: κος Γεωργίου Για Κατηγορούμενο 1, 9-13: κος Αθανασίου Κατηγορούμενοι 9-13: Απόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η ένσταση που ηγέρθη εκ μέρους των κατηγορουμένων 1, 9, 10, 11, 12, 13, αναφορικά με την εγκυρότητα και νομιμότητα της προς αυτούς ισχυριζόμενης επίδοσης του κατηγορητηρίου. Δυνάμει του περιεχομένου του κατηγορητηρίου οι κατηγορούμενοι, αντιμετωπίζουν αριθμό κατηγοριών έκαστος ως τούτες εμφαίνονται επί τούτου και τις οποίες δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιες. Αναφέρω απλώς ότι, ο καθένας εκ των κατηγορουμένων αντιμετωπίζει διαφορετικές και διάφορες κατηγορίες και πολύ επιγραμματικά σημειώνεται ότι οι κατηγορούμενοι, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου, αντιμετωπίζουν κατηγορίες για «συνομωσία με σκοπό τη μείωση της περιουσίας άλλου» και «συνομωσία με σκοπό τη βλάβη άλλου στο επάγγελμα του» κατά παράβαση των άρθρων 372, 373(β), 20, 21 και 29 του Κεφ. 154 και του άρθρου 139 του Περί Εταιρειών Νόμου. Αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορία για «απάτη» κατά παράβαση των προνοιών των άρθρων 300 και 29 του Κεφ. 154, κατηγορίες για «απόσπαση χρημάτων και/ή υπηρεσιών διά ψευδών παραστάσεων» κατά παράβαση των άρθρων 297, 298, 299, 301 και 29 του Κεφ. 154, για «συνομωσία για καταδολίευση και απόσπαση αγαθών και/ή χρηματικών και/ή υπηρεσιών» κατά παράβαση του άρθρου 302 του Κεφ. 154 ως επίσης και κατηγορία για «συμμετοχή σε απάτη» κατά παράβαση των άρθρων 300, 20 και 29 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τα πρακτικά του Δικαστηρίου, το κατηγορητήριο εκκρεμεί για επίδοση στην κατηγορούμενη 2, ενώ η υπόθεση έχει αποσυρθεί για τους κατηγορούμενους 3, 4, 5, ,6, 7, 8 και 14 κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου και έχει απορριφθεί αναφορικά με αυτούς. Σε ό,τι αφορά τους κατηγορούμενους 1, 9, 10, 11, 12 και 13 οι συνήγοροι των παραπονουμένων εισηγούνται ότι έχει υπάρξει νομότυπη και έγκυρη επίδοση του Κατηγορητηρίου. Αντίθετη υπήρξε η θέση των συνηγόρων των κατηγορημένων οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η επίδοση είναι άκυρη. Δόθηκε κατά συνέπεια ημερομηνία για αγορεύσεις. Στις 03/10/14 οι συνήγοροι των παραπονουμένων δηλώνοντας στο Δικαστήριο ότι υπάρχει πλέον έγκυρη επίδοση στους κατηγορουμένους 1, 9, 10, 11, 12 και 13 παραπέμποντας το Δικαστήριο, σε 6 δέσμες εγγράφων οι οποίες εντοπίζονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και των οποίων η πρώτη σελίδα έχει μορφή επιστολής. Διαφαίνεται εν πρώτοις ότι η καθεμία δέσμη εγγράφων αντιστοιχεί ή και αναφέρεται στον κάθε ένα εκ των κατηγορουμένων 1, 9, 10, 11, 12 και
- Θα προσπαθήσω να περιγράψω τα ανωτέρω έξι έγγραφα για σκοπούς εύκολης αναφοράς κατά την κατάληξη. Πρόκειται για έξι όμοιες επιστολές που φέρουν χειρόγραφη ημερομηνία 21/07/2014, που υπογράφονται από κάποιο πρόσωπο επ' ονόματι Yuri I. Kuznetsov, και ο οποίος υπογράφει ως δικηγόρος. Οι επιστολές αυτές φαίνεται να έχουν σταλεί στο δικηγορικό γραφείο Papantoniou & Papantoniou L.L.C. Το πρώτο έγγραφο που επισυνάπτεται στις έξι δέσμες εγγράφων και το οποίο ως αναφέρεται και ανωτέρω έχει τη μορφή επιστολής έχει επακριβώς το ακόλουθο περιεχόμενο: "Dear Sirs, I hereby confirm that Law Firm # 11, acting upon instructions of Papantoniou & Papantoniou LLC, have served via DHL courier post the following person and entities: -CJSC "Intertechelectro" -Artem Bykov -T.B. Chernykh -Irina Demidovich -Vladimir Babyak -Alexei Bobrov All six letters have been duly delivered by DHL to the addresseess 11.07.2014 at the address Moscow Chaplygina str.,
- I Also confirm that according to Russian legislation courier post is a legal method for serving documents to Nationals. Yours sincerely, Yuri I. Kuznetsov, advocate" Το δεύτερο έγγραφο που επισυνάπτεται σε όλες τις δέσμες εγγράφων έχει επίσης μορφή επιστολής - βεβαίωσης και φαίνεται να έχει σταλεί από την «ZAO DHL International». Δυνάμει του περιεχομένου του δεύτερου κατά σειρά εγγράφου, που είναι και το μοναδικό έγγραφο που διαφοροποιείται από τις 6 δέσμες σε ένα και μοναδικό σημείο που αφορά στο όνομα ή επωνυμία του προσώπου για το οποίο έγινε παράδοση της αποστολής, σε όλες τις δέσμες φαίνεται να γίνεται πληροφόρηση παράδοσης συγκεκριμένης αποστολής («shipping») στα ακόλουθα πρόσωπα CJSC "Intertechelectro», Artem Bykov, T.B. Chernykh, Irina Demidovich, Vladimir Babyak, Alexei Bobrov. Τα έγγραφα ως αναφέρεται στο δεύτερο αυτό έγγραφο παραδόθηκαν σε κάποιο πρόσωπο «Kyznecov A.E.» Ακολουθεί έγγραφο σε γλώσσα με λατινικό αλφάβητο. Το τελευταίο έγγραφο που επισυνάπτεται στις δέσμες εγγράφων αποτελεί απλή φωτοτυπία του Κατηγορητηρίου. Ακροαματική Διαδικασία - Αγορεύσεις Κατά την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση για αγορεύσεις επί του θέματος, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ετοίμασαν τις αγορεύσεις τους γραπτώς και υιοθέτησαν αυτές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Οι θέσεις και οι εισηγήσεις των μερών έχουν τύχει μελέτης και εξέτασης στο σύνολο τους για σκοπούς κατάληξης στην παρούσα ενώ πιο κάτω παρατίθενται περιληπτικά οι βασικότερες των θέσεων τους χωρίς τούτο να σημαίνει ότι παραγνωρίζεται παν ό,τι περιέχεται σε αυτές. Ό,τι θα πρέπει να αναφερθεί από τώρα είναι ότι, εισηγήσεις και ισχυρισμοί που ανάγονται σε μαρτυρία και περιέχονται απλώς ως θέσεις και εισηγήσεις στις αγορεύσεις και των δύο πλευρών δεν μπορούν να γίνουν δεκτές και να ληφθούν υπόψη. Οι βασικότερες εισηγήσεις της πλευράς των παραπονουμένων αναφορικά με την εγκυρότητα της επίδοσης: Το ζήτημα της επίδοσης στη Ρωσική Ομοσπονδία ρυθμίζεται με βάση τις πρόνοιες της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου» (από τούδε και στο εξής «Συνθήκη») που κυρώθηκε με το Ν. 172/1986 και γίνεται δια μέσου του Υπουργείου Δικαιοσύνης. «Καμιά διάταξη του παρόντος Νόμου δεν αναφέρει ότι η επίδοση στη Ρωσική Ομοσπονδία γίνεται αποκλειστικά και μόνον με τις πρόνοιες του παρόντος Νόμου. Πουθενά δεν απαγορεύει την επίδοση Εγγράφων με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Αντιθέτως ορίζει τις ακόλουθες αρχές για να γίνει δεκτή η επίδοση» Ακολούθως ο συνήγορος για τους παραπονούμενους παραθέτει 4 σημεία. Αναφέρει ότι έγιναν πολλές προσπάθειες για επίδοση δια μέσου του Υπουργείου για να επιδοθούν τα κατηγορητήρια ωστόσο τούτο δεν κατέστη δυνατό. Εφόσον επομένως ο Νόμος δεν απαγορεύει την επίδοση με άλλα μέσα προχώρησαν στην επίδοση «δυνάμει των νομοθετικών προνοιών επίδοσης που ισχύουν για τους άλλους πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας» Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την επίδοση στην παρούσα υπόθεση δεν διαφέρει από τη διαδικασία που ακολουθείται σύμφωνα με το Ν. 172/1986 με τη διαφορά ότι δεν έχει γίνει μεταξύ Υπουργείων. Η επίδοση θα πρέπει να θεωρείται καλή από το Δικαστήριο εφόσον πουθενά στη σύμβαση δεν αναφέρεται ότι «η πρακτική που ακολουθείται είναι αποκλειστική και δεν μπορεί να γίνει επίδοση με άλλο τρόπο. Οι Κατηγορούμενοι έχουν λάβει γνώση της Υπόθεσης και των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν και αυτό διαφαίνεται περίτρανα όχι μόνο από τα ανωτέρω εκτεθέντα αλλά και από το γεγονός ότι έχουν διορίσει Δικηγόρους οι οποίοι ήγειραν και την υπό κρίση προδικαστική Ένσταση και δεν πλήττονται καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα τους σε δίκαιη δίκη. Οι εισηγήσεις της πλευράς των κατηγορουμένων 1, 9, 10, 11, 12 και 13: Η επίδοση κατηγορητηρίου πάσχει γιατί δεν έγινε σύμφωνα με την Συνθήκη κατά πρώτο και κατά δεύτερο γιατί δεν έγινε προσωπικά. Το θέμα της επίδοσης θα πρέπει να εξεταστεί υπό τις επιταγές του Ν.182/1986 ο οποίος επικυρώνει . Δυνάμει του Άρθρου 169 του Συντάγματος η Συνθήκη ως διεθνής Συνθήκη έχει αυξημένη νομική ισχύ έναντι οποιουδήποτε ημεδαπού Νόμου, συμπεριλαμβανομένου και του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Με αναφορά στα άρθρα 3, 5
(1), 6
(1)και 8, της Συνθήκης και αντιπαραβάλλοντας τούτα με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως επίσης και με αναφορά στα άρθρα 2, 3, 4, 7 και 8 της Συνθήκης εισηγούνται ότι δεν εφαρμόστηκαν συγκεκριμένες, επιτακτικές, με αυξημένη ισχύ πρόνοιες της Συνθήκης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίδοση του κατηγορητηρίου διεκπεραιώθηκε επιτυχώς. η επίδοση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή Οι όποιες παρεκκλίσεις από τις πρόνοιες της Συνθήκης δεν μπορούν να θεραπευθούν παρά το γεγονός ότι πρόκειται για διαδικαστικό ζήτημα. Νομική Πτυχή Το Άρθρου 3 του 30 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα εκάστου προσώπου να πληροφορηθεί τους λόγους, για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του δικαστηρίου ενώ το Άρθρο 12 στην παράγραφο 5 αυτού κατοχυρώνει τα ελάχιστα δικαιώματα του κατηγορούμενου για αδίκημα μεταξύ αυτών και το δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί σε καταληπτή υπ' αυτού γλώσσα αμέσως και λεπτομερώς την φύση και τους λόγους της εις αυτόν αποδιδομένης κατηγορίας. Συνδυασμένη ανάγνωση των άρθρων 45 και 46 του Κεφ.155, οδηγεί αναπόδραστα στην κατάληξη ότι κάθε κλήση που εκδίδεται από Δικαστή πρέπει να εκδίδεται κατά τον καθορισμένο τύπο και να υπογράφεται από Δικαστή ή λειτουργό Δικαστηρίου από το οποίο εκδίδεται. Θα πρέπει δε να απευθύνεται προς τον κατηγορούμενο ζητώντας από αυτόν να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρόνο και τόπο που αναφέρεται σε αυτή. Δύναται δε να επιδοθεί οπουδήποτε στη Δημοκρατία σύμφωνα με το άρθρο 46 του Κεφ. 155. Ειδικότερα θέματα ανακύπτουν όταν καθίσταται αναγκαία επίδοση Κατηγορητηρίου σε πρόσωπο εκτός της Δημοκρατίας, οπόταν και ανακύπτει ενδεχόμενη ενεργοποίηση διακρατικών συμφωνιών. Σε κάθε περίπτωση όπως σημειώθηκε στην καθόλα χρήσιμη και καθοδηγητική επί του θέματος απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΥΡΟΣΑΒΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 56/14, 14/5/2014 για άδεια για καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari, όπου με αναφορά στα άρθρα 44
(1)και 89
(1)α, Κεφ. 155 σημειώνεται ότι η επίδοση σε κατηγορούμενο θα πρέπει να αποδεικνύεται ενώ «υποχρέωση του Δικαστηρίου προτού προχωρήσει σε οτιδήποτε περαιτέρω βήμα στη διαδικασία να ικανοποιηθεί για την ορθή επίδοση του κατηγορητηρίου». Στην προκειμένη περίπτωση οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι αφού οι κατηγορούμενοι είναι εκ Ρωσίας θα μπορούσαν καταρχήν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου» (από τούδε και στο εξής «Συνθήκη») που κυρώθηκε με το Ν. 172/1986[1]. Το άρθρο 2 της Συνθήκης διαλαμβάνει ότι, Οι δικαστικές αρχές των συμβαλλομένων μερών παρέχουν αμοιβαία νομική συνδρομή σε αστικές και ποινικές υποθέσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συνθήκης.[2] Δυνάμει του άρθρου 3 της Συνθήκης υπό τον τίτλο «Extent of Legal Assistance» η νομική αρωγή περιλαμβάνει πεταξύ άλλων και την επίδοση κατηγορητηρίου: «Legal assistance in civil and criminal matters shall include service and sending of documents, ...» Το άρθρο 7 της Συνθήκης διαλαμβάνει υπό τον τίτλο «Service of Documents» ότι: «1. The requested authority shall effect service of documents in accordance with the rules of service in force in its State, if the documents to be served are drawn up in documents are not drawn up in the language of the requested Contracting Party and are not accompanied by a translation they shall be served on the addressee only if he is willing to accept them.» Δυνάμει δε των προνοιών του άρθρου 8 της Συνθήκης, η επίδοση των εγγράφων πρέπει να αποδεικνύεται σύμφωνα με τους κανόνες της επίδοσης, που ισχύουν στο έδαφος του συμβαλλόμενου μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Ενώ ο χρόνος και ο τόπος της επίδοσης, καθώς και το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε το έγγραφο πρέπει να αναγράφεται στο πιστοποιητικό επίδοσης. Το άρθρο 4 της Συνθήκης καθορίζοντας τον τρόπο επικοινωνίας («Mode of Communication») προνοεί ότι κατά την παροχή νομικής αρωγής οι Αρχές των συμβαλλομένων χωρών θα επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω της διπλωματικής οδόύ[3]. Στο άρθρο 5 της Συνθήκης καθορίζονται τα ελάχιστα που πρέπει να περιέχονται σε γραπτό αίτημα των δικαστικών αρχών της μιας χώρας προς την άλλη για νομική αρωγή Ό,τι άλλο κρίνω ότι πρέπει να αναφερθεί για σκοπούς κατάληξης είναι ότι ο τρόπος ερμηνείας διεθνών συμβάσεων αποτέλεσε το αντικείμενο πολλών κυπριακών και ξένων αποφάσεων. Σύμφωνα με την νομολογία, σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται η πρόθεση των συμβαλλομένων μερών (βλ. Αναφορικά με την αίτηση Habeas Corpus του VladimirPetrov
(1996)1Β Α.Α.Δ 856 και Athanasiadis v. The Government of Greece [1969] 3All E.R. 293). Ενώ δυνάμει του Άρθρου 169 του Συντάγματος η Συνθήκη ως διεθνής Συνθήκη έχει αυξημένη νομική ισχύ έναντι οποιουδήποτε ημεδαπού Νόμου Εγκυρότητα Επίδοσης: Προτού υπεισέλθω στην εξέταση αυτής καθαυτής της ένστασης που εγείρει η πλευρά των κατηγορουμένων κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω τη θέση του συνηγόρου των Παραπονούμενων ότι εφόσον «οι Κατηγορούμενοι έχουν λάβει γνώση της Υπόθεσης και των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν γεγονός που διαφαίνεται όχι μόνο από τα ανωτέρω εκτεθέντα αλλά και από το γεγονός ότι έχουν διορίσει Δικηγόρους οι οποίοι ήγειραν και την υπό κρίση προδικαστική Ένσταση» δεν πλήττονται καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα τους σε δίκαιη δίκη και να αναφέρω ότι αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη και τούτο διότι: Ως προκύπτει από παράλληλη και συνδυασμένη αντίληψη των άρθρων 44.-
(1), 45
(1), 89
(1)[4] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155[5], για να προχωρήσει σε ακρόαση υπόθεση σε συνοπτική δίκη είτε στην παρουσία είτε χωρίς την παρουσία κατηγορουμένου κατά τη δίκη θα πρέπει καταρχήν να αποδειχθεί ότι έχει υπάρξει έγκυρη επίδοση Κατηγορητηρίου (βλ. άρθρο 8 Συνθήκης). Από την άλλη, το δικαίωμα ενός Κατηγορούμενου να εκπροσωπείται σε ποινική δίκη από συνήγορο της επιλογής του κατοχυρώνεται από τα Άρθρα 12.5(γ) και 30.3(δ) του Συντάγματος. Σχετικό προς τούτο είναι και το απόσπασμα της απόφασης στην ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ EASYGROUP HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Αίτηση Αρ. 195/2013, 7/11/2013 που παρατίθεται κατωτέρω: «Το κατά πόσο ένα κατηγορητήριο έχει επιδοθεί δεόντως πρέπει να αποδειχθεί στο Δικαστήριο με βάση τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155 κάτι με το οποίο συμφωνεί και ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή. Το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εξετάσει το θέμα της επίδοσης του κατηγορητηρίου όπως εγέρθηκε από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1 έχοντας υπόψη και τις πρόνοιες των περί Ποινικής Δικονομίας Κανονισμών (Κ.8). ».(οι υπογραμμίσεις δικές μου) Επί της ουσίας στην προκειμένη περίπτωση ως αναφέρεται και ανωτέρω οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι θα μπορούσαν καταρχήν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου» που κυρώθηκε με το Ν. 172/1986. Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Συνθήκης η δικαστική αρωγή σε αστικά και ποινικά ζητήματα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και την επίδοση εγγράφων. Το άρθρο 2 προνοεί ότι νομική αρωγή παρέχεται από τις δικαστικές αρχές των συμβαλλομένων κρατών. Η πλευρά των παραπονουμένων στην υπό κρίση υπόθεση επέλεξε να προωθήσει διαδικασίες επίδοσης χωρίς τη διαμεσολάβηση των αρχών, παρά μόνο ως οι συνήγοροι των παραπονουμένων ισχυρίζονται και δεν αμφισβητείται από την πλευρά των κατηγορουμένων, με τη συνδρομή ρωσικού δικηγορικού οίκου και με επίδοση κάποιων εγγράφων με courier service. Θεωρώ ότι, είναι σαφές το νομικό πλαίσιο που αφορά στην επίδοση κατηγορητηρίου. Το Κατηγορητήριο επιδίδεται εντός της Δημοκρατίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 155 ως ανωτέρω αναπτύχθηκαν και καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος της επίδοσης με την απόδειξη επίδοσης σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46
(2)του Κεφ. 155 ήτοι είτε προφορικά από το πρόσωπο που επέδωσε αυτή είτε με ένορκη δήλωση αυτού. Σε περίπτωση που καθίσταται επάναγκες να επιδοθεί κατηγορητήριο εκτός της Δημοκρατίας τότε εφόσον υπάρχουν, ενεργοποιούνται οι πρόνοιες διμερών, ευρωπαϊκών ή διεθνών συμβάσεων. Εξετάζοντας για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης τις πρόνοιες της Συνθήκης που κατοχυρώθηκε με το Ν.172/1986, δεν εντοπίζω σε αυτή να παρέχεται η ευχέρεια παράκαμψης των προνοιών ή και παρέκκλισης από τις πρόνοιες αυτής ώστε να μπορεί να γίνει επίδοση κατηγορητηρίου στη Ρωσία χωρίς τη διαμεσολάβηση των δικαστικών αρχών. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για την πλευρά των παραπονουμένων ότι εφόσον καμιά διάταξη του Νόμου δεν αναφέρει ότι η επίδοση στη Ρωσική Ομοσπονδία γίνεται αποκλειστικά και μόνον με τις πρόνοιες της Σύμβασης και ότι εφόσον ο Νόμος δεν απαγορεύει την επίδοση με άλλο τρόπο είναι δυνατή η επίδοση «δυνάμει των νομοθετικών προνοιών επίδοσης που ισχύουν για τους άλλους πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ό,τι περαιτέρω σημειώνεται στο σημείο αυτό είναι ότι, τα έγγραφα που εντοπίζονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και έχουν σημειωθεί ως Τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 5, και 6 ουδόλως έχουν ενδυθεί τον μανδύα της μαρτυρίας κατά τρόπο ώστε δεν μπορεί να εκληφθεί ούτε ότι τούτα περιέχουν πιστή και ακριβή μετάφραση του κατηγορητηρίου. Δεκτές δεν μπορούν να γίνουν επίσης οι εισηγήσεις αναφορικά με το ότι η επίδοση του κατηγορητηρίου έγινε σύμφωνα με το Νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει στη Ρωσία αφού ούτε και προς τούτο υπάρχει σχετική μαρτυρία. Η Νομολογία έχει καταδείξει ότι, το αλλοδαπό δίκαιο θα πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία από εμπειρογνώμονα επί του θέματος σχετικές είναι οι αποφάσεις στις υποθέσεις Williams & Glyn's Bank Ltd v. The Ship "Maria"
(1984)1 C.L.R. 821 και
(1992)1 Α.Α.Δ. 309, Royal Bank of Scotland P.L.C. v. Geodrill Co Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 753[6]. Ως καταδείχθηκε στην απόφαση Royal Bank of Scotland P.L.C, (ανωτέρω) με παραπομπή και στο σύγγραμμα Cheshire "Private International Law" 9η έκδοση, σελ. 130[7]: «Το μέσο γνώσης του αλλοδαπού δικαίου είναι βασικά οι γνώμες των νομομαθών» Κατά συνέπεια και ενόψει όλων των ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι η εισηγούμενη επίδοση του κατηγορητηρίου με τον τρόπο που αυτή προωθήθηκε στερείται όχι μόνο νομικού αλλά σε κάθε περίπτωση και πραγματικού υποβάθρου. Ενόψει όλων τω όσων αναφέρονται ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω κρίνω ότι, δεν έχει αποδειχθεί ύπαρξη έγκυρης επίδοσης προς τους κατηγορούμενους. Περαιτέρω και συνεπεία της πιο πάνω κατάληξης τα εντάλματα σύλληψης εναντίον των Κατηγορουμένων ακυρώνονται. (Υπ)................................ Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. επίσης Ν. 34(ΙΠ)/2001Ο περί του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και τηςΚυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών(Κυρωτικός) Νόμος του 2001 [2] «1. The judicial authorities of the Contracting Parties shall provide each other with legal assistance in civil and criminal matters in accordance with the provisions of this Treaty.» [3] Article 4 - Mode of Communication- «In providing legal assistance the authorities of the Contracting Parties shall communicate with each other through diplomatic channels.» [4] 89.-«
(1)Αν σε συνοπτική δίκη κατηγορούμενος ο οποίος δεν έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να παραστεί αυτοπροσώπως δυνάμει του εδαφίου
(1)του άρθρου 45, παραλείπει να εμφανιστεί στον ορισμένο χρόνο για εμφάνιση, κατόπιν απόδειξης επίδοσης σε αυτόν κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην ακρόαση της υπόθεσης και να αποφασίσει στην απουσία του ή, αν θεωρεί σκόπιμο να αναβάλει την υπόθεση και να εκδώσει ένταλμα για τη σύλληψη του δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού.» [5] 46
(1)Κεφ. 155 «Κατά οποιοδήποτε χρόνο μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου, Δικαστής δύναται να εκδώσει είτε κλήση είτε ένταλμα που να εξαναγκάζει την παράσταση του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου είτε για συνοπτική δίκη είτε για παραπομπή του στο Κακουργιοδικείο, ανάλογα με την περίπτωση: Νοείται ότι δεν εκδίδεται ένταλμα εκτός για κάποιο ειδικό λόγο ο οποίος καταχωρείται από το Δικαστή και υποστηρίζεται με όρκο ή εκτός αν ο κατηγορούμενος παράλειψε να εμφανιστεί σε ανταπόκριση κλήσης που έχει ήδη εκδοθεί και της οποίας έχει αποδειχτεί η επίδοση.» [6] «Τα κυπριακά δικαστήρια εκλαμβάνουν το ξένο νόμο ως απλό πραγματικό γεγονός. Από το δεδομένο αυτό προκύπτει η υποχρέωση του διαδίκου, που επικαλείται τις διατάξεις του, να τις αναφέρει στο δικόγραφο του, σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό των έγγραφων προτάσεων, για να μπορούν να καταστούν αντικείμενο απόδειξης αργότερα κατά τη δίκη. Ο κανόνας είναι επιτακτικός. Μόνο στην περίπτωση παραδοχής από τον αντίδικο του περιεχομένου του ισχύοντος στη ξένη χώρα δικαίου συγχωρείται η παρέκκλιση: Letco Company Limited & Άλλος v. Σωκράτη Ζ. Ηλιάδη & Άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 435, Parkasho ν. Singh [1967] 1 All E.R. 737, Dicey & Morris "The Conflict of [*760] Laws", 10η έκδοση, τόμος 2, σελ. 1206-1208. [7] "It is obvious that no witness can speak to a question of law as a fact and that all he can do is to express his opinion. The rule is, therefore, that he must be an expert. The question as to who is a sufficient expert in this matter has not been satisfactorily resolved by the English decisions. Though no doubt the court has a discretion in the matter, the general principle has been that no person is a competent witness unless he is a practising lawyer in the particular legal system in question, or unless he occupies a position or follows a calling in which he must necessarily acquire a practical working knowledge of the foreign law. In other words, practical experience is a sufficient qualification.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο