Δημοκρατία ν. Κωνσταντίνος Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 61/15, 19/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2015:5 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ KΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 61/15 Δημοκρατία v Κωνσταντίνος Ιωάννου Κατηγορουμένου -------------------------------- Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ο. Σοφοκλέους, για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο : κ. Η. Στεφάνου Κατηγορούμενος παρών ------------------------------------- Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν παραδοχής ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος σε συνολικά τρεις κατηγορίες ως ακολούθως: § Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλ. των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και 3 (1η κατηγορία) § Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλ. 248,54 γρ. κοκαΐνης (2η κατηγορία) § Κατοχή του πιο πάνω ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (3η κατηγορία) Σύμφωνα με το κατηγορητήριο τα πιο πάνω αδικήματα διαπράχθηκαν στις 10.1.15 στη Λευκωσία. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 10.1.15 και ώρα 13:30 ο Α/Α 3031 ενημερώθηκε ότι υπήρχε πληροφορία, σχετικά με το ότι ο Κατηγορούμενος, οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KPG454, θα μετέβαινε κατά τη διάρκεια της μέρας στη Λεμεσό για να παραλάβει ναρκωτικά. Αργότερα την ίδια μέρα και περί ώρα 15:00 τοποθετήθηκε ομάδα παρακολούθησης σε διάφορα σημεία και στις δύο κατευθύνσεις του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας -Λεμεσού αναμένοντας τον εντοπισμό του εν λόγω αυτοκινήτου. Στις 15:55 εντοπίστηκε το εν λόγω όχημα να κατευθύνεται προς Λευκωσία παρά το ύψος της Μονής. Τέθηκε υπό παρακολούθηση και δόθηκαν οδηγίες όπως ανακοπεί με την πρώτη ευκαιρία. Στις 16.15 ανεκόπη στον παλαιό δρόμο Μοσφιλωτής - Αλάμπρας, παρά το χωριό Αλάμπρα. Κατά την ανακοπή, ο Κατηγορούμενος αρχικά αρνήθηκε να βγει εκτός του οχήματος του γι' αυτό και δύο μέλη της ΥΚΑΝ τον έβγαλαν από την πλευρά του συνοδηγού ασκώντας ανάλογη υπό τις περιστάσεις βία. Κατά την έρευνα που ακολούθησε στη θέση του συνοδηγού εντοπίστηκε συσκευασία τυλιγμένη με καφέ κολλητική ταινία. Ρωτήθηκε ο Κατηγορούμενος τι περιείχε η προαναφερθείσα συσκευασία και κατόπιν επίστησης της προσοχής απάντησε «έχω κόκα». Όπως διαπιστώθηκε μεταγενέστερα μετά από εξέταση του περιεχομένου του εν λόγω σακουλιού από το Κρατικό Χημείο, επρόκειτο για 248,54 γραμμάρια ναρκωτικού Τάξης Α και, συγκεκριμένα, κοκαΐνης. Αργότερα την ίδια μέρα λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση. Σ΄ αυτήν ανέφερε ότι προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά από άγνωστο μέχρι σήμερα στην Αστυνομία πρόσωπο και ότι είχε σκοπό να τα πωλήσει σε άγνωστο αριθμό προσώπων. Από περαιτέρω εξετάσεις της Αστυνομίας διεφάνη, ωστόσο, ότι η προμήθεια της κοκαΐνης θα γινόταν σε συγκεκριμένο πρόσωπο έναντι αμοιβής. Ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε ούτε από ποιον προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά αλλά ούτε και σε ποιόν συγκεκριμένα θα τα προμήθευε. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Γ.Ν. Λευκωσίας, όπου του παρασχέθηκαν οι Α΄ Βοήθειες και στην συνέχεια οδηγήθηκε στα Αστυνομικά Κρατητήρια Λακατάμιας. Στις 16.01.2015 λήφθηκε 2η ανακριτική κατάθεση στην οποία ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε προμηθευτεί την κατασχεθείσα ποσότητα ναρκωτικών από τη Λεμεσό. Αρνήθηκε, όμως, να υποδείξει στην Αστυνομία το ακριβές σημείο παραλαβής. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την εμπεριστατωμένη αγόρευση του ο κ. Στεφάνου, αφού αναγνώρισε την σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων, αναφέρθηκε εν πρώτοις στις προσωπικές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου σημειώνοντας ότι αυτός σήμερα ηλικίας 29 ετών είναι το μικρότερο παιδί της οικογένειας του έχοντας άλλα δύο αδέλφια. Υπογράμμισε δε ότι ο Κατηγορούμενος είχε ακόμη ένα αδελφό ο οποίος, ατυχώς, απεβίωσε το 2002 μετά από τροχαίο δυστύχημα όταν ήτο 18 ετών, γεγονός που προκάλεσε μεγάλο ψυχολογικό πλήγμα σε όλα τα μέλη της οικογένειας και στιγμάτισε τον ψυχικό κόσμο του Κατηγορουμένου. Ανέφερε, επίσης, ότι οι γονείς του Κατηγορουμένου είναι διαζευγμένοι έχοντας χωρίσει όταν ο Κατηγορούμενος ήτο 6 ετών και ότι από τότε ο Κατηγορούμενος δεν διατηρεί οποιαδήποτε επαφή με τον πατέρα του. Διαμένει δε με την μητέρα του σε ιδιόκτητο διαμέρισμα. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τις οικονομικές συνθήκες ο συνήγορος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τα τελευταία δύο έτη δεν κατάφερε να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά έχοντας εργαστεί περιστασιακά σε διάφορες εργασίες με συνέπεια να μην έχει σταθερό μηνιαίο εισόδημα. Η μητέρα του εργάζεται ως καθαρίστρια στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου με μηνιαίες απολαβές €600 και από το ποσό αυτό καλύπτονται οι βασικές ανάγκες του σπιτιού και η δόση για οικιστικό δάνειο το οποίο βαρύνει την οικογένεια ύψους €170.000. Ο Κατηγορούμενος είναι και αυτός υπόλογος για δάνειο ύψους €18.000 που εξασφάλισε για αγορά αυτοκινήτου το ύψος του οποίου αυξήθηκε ένεκα επιβαρύνσεων που προστέθηκαν από την μη καταβολή των δόσεων. Αναφερόμενος στις συνθήκες διάπραξης των επίδικων αδικημάτων ο συνήγορος απέδωσε την εμπλοκή του Κατηγορουμένου σε αυτά στην προσπάθεια του να εξοφλήσει τρίτο πρόσωπο το οποίο του είχε αρχικά δανείσει το ποσό των €800, αλλά και στο γεγονός ότι θα λάμβανε από το ίδιο αυτό πρόσωπο το επιπλέον ποσό των €500 αν κατ' εντολή του διεκπεραίωνε 'επιτυχώς' τη μεταφορά των ναρκωτικών που αφορούν τα εν λόγω αδικήματα. Όπως εξήγησε ο κ. Στεφάνου, παρά το ότι ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει στην Αστυνομία ότι ο σκοπός του ήταν να πωλήσει την κοκαΐνη σε τρίτα πρόσωπα, η πραγματικότητα ήταν ότι ο ίδιος ενεργούσε ως μεσάζον πρόσωπο. Συγκεκριμένα ο ρόλος του, ανέφερε, περιορίζετο στο να παραλάβει την ναρκωτική ουσία και να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Ο λόγος δε, όπως τόνισε ο συνήγορος, που ο Κατηγορούμενος ανέφερε αυτά που αναγράφονται στην κατάθεση του και με τα οποία αναλάμβανε βασικά όλη την ευθύνη, ήταν γιατί τον είχαν απειλήσει πως αν κάτι πήγαινε 'στραβά' στη διαδικασία μεταφοράς των ναρκωτικών και κατονόμαζε το τρίτο πρόσωπο τότε θα προκαλείτο ζημιά στον ίδιο και την μητέρα του. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο κ. Στεφάνου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του: (
- i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονός που, όπως επισήμανε, αποδεικνύει έμπρακτα τη μεταμέλεια του. (
- ii)Το λευκό ποινικό του μητρώο και το ότι προ της διάπραξης των αδικημάτων, υπήρξε άτομο καλού χαρακτήρα. (iii) Το νεαρό της ηλικίας του. (
- iv)Την ετοιμότητα του για αναμόρφωση και συμμόρφωση με τους νόμους. (
- v)Την ανάγκη για παροχή στον ίδιο μιας δεύτερης ευκαιρίας. (
- vi)Τη μεταμέλεια και απολογία του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται στη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά από τον σχετικό Νόμο. Ειδικά για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα προβλέπεται ως μέγιστη ποινή αυτή της φυλάκισης διά βίου, σύμφωνα με τον Τρίτο Πίνακα του Ν.29/77. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια λαμβανομένων υπόψη των πολύ σοβαρών συνεπειών που συνεπάγεται η χρήση τους στην ανθρώπινη υπόσταση γενικά. Συγκεκριμένα έχει υποδειχθεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε όσους εμπλέκονται με ναρκωτικά, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων, κυρίως, ανθρώπων, καθώς και στις οικογένειες τους. Προς τούτο έχουμε υπόψη μας τη σχετική νομολογία από την οποία διαπιστώνεται πως από το σύνολο των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής έχει εδραιωθεί στη δικανική κρίση ο παράγοντας που αφορά στην αποτροπή. Συγκεκριμένα έχει κατ΄ επανάληψη τονισθεί ότι στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών ο παράγοντας που αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι περιορισμένης σημασίας, ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή διάπραξης τέτοιων ή παρόμοιων αδικημάτων, γενικώς. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «...Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ' αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι΄αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι έχει μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other ν Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine ν. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127).» Θεώρηση της πλούσιας, δυστυχώς, νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Παραπέμπουμε σχετικά σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά τάξεως Α, όπως είναι η Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, στην οποία επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 8 ετών στην κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 199,1013 γραμμαρίων ηρωίνης μετά από ακρόαση και η Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια κατόπιν παραδοχής. Τέλος, στην υπόθεση Gorko κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, το Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 7 ετών σε καθεμία από τις εφεσείουσες για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης 202 και 206 γρ. αντίστοιχα. Η ποινή μειώθηκε κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια καθότι το Κακουργιοδικείο είχε λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου στη στάση των εφεσειουσών. Σημειώνουμε ότι στην Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388 λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο πως ποσότητα 130,26 γρ. κοκαΐνης δεν ήταν ευκαταφρόνητη και πως δεν μπορούσε να θεωρηθεί μικρή. Από τις αποφάσεις αυτές, διαφαίνεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων μας να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίδεται ξεκάθαρα το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους προμηθευτές ναρκωτικών ουσιών ότι αυστηρή θα είναι η αντιμετώπιση τους.[1] Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τη συμμετοχή του Κατηγορουμένου στην όλη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών λαμβάνουμε υπόψη ότι αυτός βασικά αποτέλεσε τον μεσάζοντα στην εν λόγω επιχείρηση, του οποίου ο ρόλος περιορίζετο στην παραλαβή της ναρκωτικής ουσίας και την προμήθεια της σε τρίτο πρόσωπο. Δεν παραγνωρίζουμε δε και την μη αμφισβητηθείσα θέση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου ότι στην όλη δραστηριότητα διακίνησης και προμήθειας των ναρκωτικών εμπλέκεται και άλλο πρόσωπο. Θα πρέπει δε να επισημάνουμε πως όντως η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ΄ ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές. Αυτό τονίστηκε στην υπ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466 με παράλληλη όμως επισήμανση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος είτε για άλλο όφελος η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Ουσιαστικά αυτό ήταν το νόημα και στην υπ. Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541 όπου λέχθηκε ότι: «Κατ΄ ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». Εδώ πρέπει, ωστόσο, να επισημάνουμε ότι ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε ούτε από ποιον προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά αλλά ούτε και σε ποιον συγκεκριμένα θα τα προμήθευε. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τους λόγους για τους οποίους ο Κατηγορούμενος δεν είναι πρόθυμος να τους κατονομάσει. Υπογραμμίζουμε δε και την εξήγηση που δόθηκε από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου για την στάση του αυτή ένεκα των απειλών που δέχτηκε. Ωστόσο παραμένει ως γεγονός ότι με αυτά τα δεδομένα άνθρωποι που ανήκουν σε κυκλώματα διασποράς ναρκωτικών παραμένουν ελεύθεροι και απρόσκοπτοι στη συνέχιση αυτού του ανησυχητικού και επικίνδυνου φαινομένου της εξάπλωσης των ναρκωτικών. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μας οι λόγοι που ώθησαν τον Κατηγορούμενο να εμπλακεί στη διακίνηση ναρκωτικών οι οποίοι δεν ήταν άλλοι από οικονομικοί. Συγκεκριμένα αφενός η εξόφληση του χρέους του προς το πρόσωπο που ζήτησε τη μεταφορά και αφετέρου η λήψη ενός επιπλέον ποσού ως αμοιβή. Αυτό, βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την προσφυγή σε εγκληματικές δραστηριότητες όπως η εμπλοκή του Κατηγορουμένου σε τέτοιου είδους υπόθεση[2]. Όπως έχει πλειστάκις τονισθεί στη νομολογία μας είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος μέσω της διάδοσης ναρκωτικών ουσιών κατ επίκληση οικονομικών προβλημάτων[3]. Ενόψει της σοβαρότητας τέτοιας φύσης αδικημάτων και της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Έτσι, παρόλο που αυτοί δεν παραγνωρίζονται στο πλαίσιο του καθήκοντος των Δικαστηρίων για εξατομίκευση της ποινής, εντούτοις περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε αυτούς[4]. Ιδιαίτερα δε, σε περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, έχει νομολογηθεί ότι είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό της ποινής[5]. Εντός των πιο πάνω πλαισίων λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορουμένου όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αλλά και στα όσα εκτέθηκαν αναλυτικά από τον συνήγορο του κατά την αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Ειδικότερα συνεκτιμούμε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος από το στάδιο που οι γονείς του χώρισαν και ενώ αυτός ήταν μόλις 6 ετών δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με τον πατέρα του και ότι, βασικά, τον μεγάλωσε η μητέρα του. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη και το τραγικό συμβάν που επεσυνέβη στην οικογένεια του Κατηγορουμένου με τον θάνατο του αδελφού του Κυριάκου σε τροχαίο δυστύχημα και το οποίο, ως ήταν αναμενόμενο, επέφερε μεγάλο ψυχολογικό πλήγμα σε όλα τα μέλη της οικογένειας συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορουμένου. Όσον αφορά τη μόρφωση του στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι φοίτησε μέχρι την Γ' τάξη Γυμνασίου και ότι διώχθηκε από το σχολείο λόγω επιθετικής συμπεριφοράς που παρουσίασε. Ακολούθως φοίτησε για 3 χρόνια στο σύστημα μαθητείας αλλά διέκοψε λόγω του ότι άσκησε βία εναντίον καθηγητή. Σημειώνουμε, τέλος, και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε και που, όπως διεφάνη, δεν μπόρεσε να επιλύσει εφόσον δεν κατάφερε να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά και να έχει ένα σταθερό μηνιαίο εισόδημα ενώ πρόσφατα άρχισε να λαμβάνει επίδομα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς όμως να παραγνωρίζουμε ότι ο Κατηγορούμενος παρακολουθείτο από την Αστυνομία και ανεκόπη έχοντας στη θέση του συνοδηγού τα επίδικα ναρκωτικά. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι ένας κατηγορούμενος ο οποίος προβαίνει σε παραδοχή δικαιούται και εύλογα μπορεί να αναμένει έκπτωση στην ποινή.[6] Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.». Η πιο πάνω στάση του Κατηγορουμένου συνιστά ταυτόχρονα και ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας από μέρους του, στοιχείο το οποίο, επίσης, συνεκτιμούμε. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι λάβαμε υπόψη το σχετικά νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, όμως δεν θεωρούμε ότι η περίπτωση του Κατηγορουμένου εμπίπτει στην κατηγορία των νεαρών παραβατών στην οποία γίνεται αναφορά στα Συγγράμματα στα οποία ο κ. Στεφάνου έκανε παραπομπή, καθότι εκείνα αφορούν παραβάτες νεαρότερης ηλικίας. Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου[7]. Με βάση όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή σοβαρής ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη. Το ύψος αυτής βέβαια θα αντανακλά κατά τρόπο όσο το δυνατό ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες, και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημαίνονται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην τρίτη κατηγορία, για το αδίκημα της κατοχής 248,54 γρ. κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στη δεύτερη κατηγορία, για το αδίκημα της κατοχής 248,54 γρ. κοκαΐνης κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν αυτή την κατηγορία εμπεριέχονται στην τρίτη κατηγορία. Στην πρώτη κατηγορία, για το αδίκημα της συνωμοσίας, κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι έχει επιβληθεί ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. Η έκτιση των ποινών να αρχίζει από τις 19.1.15 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Τα ναρκωτικά κατάσχονται προς καταστροφή από την Αστυνομία. . (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ C:my documents/assize/apofasis-ποινές [1] Δέστε Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 498. [2] Δέστε Φάντης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61 και R. v. Lacey
(1990)12 Cr. App. Rep.
(5)7. [3] Δέστε Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ.635 [4]Δέστε Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (ανώτερω) και Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169. [5] Δέστε Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 [6] Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59. [7] Δέστε Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ.14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 252. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο