Δημοκρατία ν. Μ. Ο., Αρ. Υπόθεσης: 27430/14, 16/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2015:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, A.Ε.Δ. M. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27430/14 Δημοκρατία ν Μ. Ο. Κατηγορουμένου (Η διαδικασία στην παρούσα υπόθεση έχει διεξαχθεί ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ και βάσει των οδηγιών του Δικαστηρίου ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η δημοσιοποίηση οποιουδήποτε στοιχείου ή πληροφορίας θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στην εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπλεκομένων προσώπων.) Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Λ. Χ'Αθανασίου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Δημητρίου Κατηγορούμενος παρών -------------------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε συνολικά 16 κατηγορίες ως ακολούθως: · Επτά κατηγορίες για το αδίκημα της πρόσκλησης παιδιού με ηλεκτρονικό μέσο για συμμετοχή του σε παιδική πορνογραφία κατά παράβαση των Άρθρων 2,3,4, 11(ε) και 12 του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας Θυμάτων Νόμου 87(Ι)/2007 (Κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7, 8 και 11). · Τρεις κατηγορίες για το αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας σε μέσο αποθήκευσης δεδομένων ηλεκτρονικού υπολογιστή κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3 και 11(ε) του Περί Συμβάσεως κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου Κυρωτικού Νόμου 22(ΙΙΙ)/2004 (Κατηγορίες 5, 10 και 12). · Τέσσερις κατηγορίες για το αδίκημα της πλαστογραφίας σχετιζόμενη με ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά παράβαση των Άρθρων 2 και 9 του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου (Κυρωτικού) Νόμου 22(ΙΙΙ)/2004 (Κατηγορίες 13, 14, 16 και 17). · Δύο κατηγορίες για το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας κατά παράβαση του Άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 (Κατηγορίες 4 και 9). ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως εκτέθηκαν από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 25.4.13 κατηγγέλθη στο Γραφείο Ηλεκτρονικού Εγκλήματος από τη δεκατριάχρονη Μ.Μ. και τη μητέρα της ότι δύο άγνωστοι χρήστες με λογαριασμούς στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης facebook maria.nicolaou.3323 και melanie.andreou.33 της είχαν ζητήσει να δείξει το στήθος της μέσω διαδικτυακής κάμερας. Ως αποτέλεσμα αυτής της καταγγελίας λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση από τη Μ.Μ. ημερ. 25.4.13 στην οποίαν αναφέρθηκε στα γεγονότα των Κατηγοριών 1 έως 4. Συγκεκριμένα, με βάση τα γεγονότα αυτά, σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες μεταξύ των μηνών Αυγούστου 2012 και Απριλίου 2013, ο χρήστης maria.nicolaou.3323 σε δύο από αυτές, και ο χρήστης melanie.andreou.33 σε μία προβάλλοντας τους εαυτούς τους ως ανήλικα κορίτσια με τα ονόματα Μαρία Νικολάου και Μέλανη Ανδρέου αντίστοιχα, μέσω απειλών ότι θα διέδιδαν διαδικτυακά βίντεο στο οποίο, με βάση τις απειλές, συμμετείχε η πιο πάνω Παραπονούμενη, της ζήτησαν να βγάλει τη μπλούζα της και να επιδείξει σε αυτόν, σε κάθε περίπτωση, μέσω διαδικτυακής κάμερας το στήθος της (Κατηγορίες 1, 2 και 3). Επίσης σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ του μηνός Αυγούστου 2012 και Απριλίου 2013, ο χρήστης με το όνομα maria.nicolaou.3323 επέδειξε στην Παραπονούμενη Μ.Μ βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου (4η κατηγορία). Μετά την αποστολή σχετικού αιτήματος από μέρους της Αστυνομίας, η εταιρεία facebook την πληροφόρησε ότι η διεύθυνση πρωτοκόλλου (IP address) και των δύο λογαριασμών με όνομα maria.nicolaou.3323 και melanie.andreou.33 ήταν η ίδια. Βάσει διατάγματος αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, διαπιστώθηκε ότι ο κάτοχος / χρήστης της πιο πάνω διεύθυνσης πρωτοκόλλου κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Κατηγορούμενος. Κατόπιν διενεργείας εξετάσεων από την Αστυνομία διεπιστώθη η διεύθυνση διαμονής του Κατηγορουμένου και ακολούθησε στις 4.6.13 η εξασφάλιση εναντίον του εντάλματος σύλληψης και εντάλματος έρευνας της οικίας του. Στις 10.6.13 συνελήφθη ο Κατηγορούμενος και, αφού του επεστήθη η προσοχή, απάντησε «Ε όϊ για το όνομα του Θεού». Επίσης διενεργήθη έρευνα της οικίας του στη διάρκεια της οποίας εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν ένας φορητός υπολογιστής μάρκας Dell με σειριακό αριθμό (serial no.) J9W7RP, δύο κάρτες μνήμης, ένας εξωτερικός δίσκος, ένα USB και ένας σταθερός ηλεκτρονικός υπολογιστής χωρίς μάρκα με σειριακό αριθμό (serial no.) S/N 871343141443. Από τον Κατηγορούμενο λήφθηκε στις 10.6.13 ανακριτική κατάθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α) στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι πέραν από τον προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε στο facebook με τα πραγματικά του στοιχεία, δημιούργησε και διαχειριζόταν αριθμό λογαριασμών με μη αυθεντικά στοιχεία. Μεταξύ άλλων, χρησιμοποίησε ψευδή ονόματα τεσσάρων κοριτσιών περιλαμβανομένων των λογαριασμών maria.nicolaou.3323, melanie.andreou.33, annita.lapithi και monika.lekati, για να μπορεί να έχει επαφή με άλλα κορίτσια που διατηρούσαν λογαριασμούς στο facebook προσποιούμενος ότι ο ίδιος ήταν κορίτσι ηλικίας μεταξύ 13 και 14 ετών, με σκοπό τη συνομιλία (Κατηγορίες 13, 14, 16 και 17). Στις 12.6.13 λήφθηκε κατάθεση από τη 14χρονη Γ.Κ., η οποία ανέφερε τα όσα περιλαμβάνονται στην 11η Κατηγορία. Συγκεκριμένα, σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Σεπτεμβρίου 2012 και Νοεμβρίου 2012 ο χρήστης με το όνομα melanie.andreou.33 προβάλλοντας τον εαυτό του ως 13χρονο κορίτσι, ζήτησε από την ίδια να του αποστείλει φωτογραφία στην οποία αυτή να απεικονίζεται με γυμνό στήθος. Είχε, επίσης, δεχτεί αίτημα φιλίας (friend request) από το χρήστη maria.nicolaou.3323, το οποίο και αποδέκτηκε. Σε σχέση με τον εν λόγω χρήστη η Παραπονούμενη ανέφερε ότι της έλεγε για προβλήματα που είχε και της ζητούσε συμβουλές. Στις 14.6.13 λήφθηκε στο ΤΑΕ Λευκωσίας οπτικογραφημένη κατάθεση από την δεκατριάχρονη Α.Κ. στην οποία ανέφερε τα γεγονότα των Κατηγοριών 6 έως 9. Συγκεκριμένα, σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες μεταξύ του μηνός Μαρτίου 2013 και Απριλίου 2013 ο χρήστης maria.nicolaou 3323 προσποιούμενος ότι ήταν ανήλικο κορίτσι ζήτησε στην πρώτη περίπτωση από την Α.Κ. να επιδείξει σε αυτόν μέσω διαδικτυακής κάμερας το στήθος της και να το αγγίξει (Κατηγορία 6), ενώ στις δύο άλλες περιπτώσεις ο ίδιος χρήστης μέσω απειλών ότι θα διέδιδε διαδικτυακά φωτογραφίες οι οποίες απεικόνιζαν την ίδια να βλέπει πορνογραφικό υλικό, της ζήτησε να του αποστείλει φωτογραφίες οι οποίες την απεικόνιζαν γυμνή (Κατηγορίες 6, 7 και 8). Επίσης σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ του μηνός Μαρτίου 2013 και Απριλίου 2013 ο χρήστης με το όνομα maria.nicolaou.3323 επέδειξε στην Παραπονούμενη Α.Κ. βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου (Κατηγορία 9). Από έλεγχο στον οποίο προέβη η Αστυνομία στους λογαριασμούς maria.nicolaou.3323, melanie.andreou.33 και annita.lapithi, εντοπίστηκαν 8 ανήλικα κορίτσια στον κατάλογο φίλων/επαφών των πιο πάνω αναφερόμενων λογαριασμών. Στις 16.6.13 ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα της πρόσκλησης παιδιού με ηλεκτρονικό μέσο για συμμετοχή του σε παιδική πορνογραφία και κατοχής παιδικής πορνογραφίας σε μέσο αποθήκευσης δεδομένων ηλεκτρονικού υπολογιστή και απάντησε ως ακολούθως: «Παραδέχομαι τις κατηγορίες και θα ήθελα να απολογηθώ προς τα κορίτσια και τις οικογένειές τους για την ταλαιπωρία που έχουν υποστεί εξαιτίας μου. Επίσης διαβεβαιώ την Αστυνομία ότι θα συνεργαστώ πλήρως προς εξιχνίαση της υπόθεσης και θα αναζητήσω βοήθεια από εξειδικευμένο ψυχολόγο για να ξεπεράσω το πρόβλημα που έχω και να επανέλθω σε ένα φυσιολογικό τρόπο ζωής.» Στο φορητό Η/Υ μάρκας DELL που ανευρέθη στην οικία του Κατηγορουμένου εντοπίστηκαν, μεταξύ άλλων, δύο φωτογραφίες της Μ.Μ. και δύο φωτογραφίες της 15χρονης Α.Σ. στις οποίες απεικονίζονται και οι δύο με γυμνό στήθος (Κατηγορίες 5 και 12). Στο σταθερό Η/Υ εντοπίστηκε μία φωτογραφία της Α.Κ. όπου φαίνεται η ίδια με γυμνό στήθος (Κατηγορία 10). Επίσης τόσο στον φορητό όσο και στον σταθερό Η/Υ εντοπίστηκε αριθμός φωτογραφιών που είχε ο Κατηγορούμενος σε σχέση με τους λογαριασμούς που τηρούσε με μη αυθεντικά στοιχεία. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του ο κ. Δημητρίου συμφώνησε ότι οι επίδικες κατηγορίες είναι εξαιρετικά σοβαρές. Αναφέρθηκε εν πρώτοις στις προσωπικές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου υπογραμμίζοντας ότι αυτός, σήμερα ηλικίας 42 ετών, προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια η οποία ζούσε πάντοτε υπό καθεστώς οικονομικής ένδειας. Όπως εξήγησε, ενώ η μητέρα του κυοφορούσε τον Κατηγορούμενο και είχε ακόμη ένα παιδί, ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να μην τον γνωρίσει ποτέ. Πρόσθεσε δε ότι η οικονομική δυσπραγία της μονογονεϊκής του οικογένειας ανάγκασε τόσο τον Κατηγορούμενο όσο και τον αδελφό του να αναζητήσουν εργασία από πολύ μικρή ηλικία για να μπορέσουν να συμβάλουν στο πενιχρό εισόδημα της μητέρας τους που τότε εργαζόταν ως καθαρίστρια στο Νοσοκομείο της Ευρύχου. Ως αποτέλεσμα δε της οικονομικής κατάστασης της οικογένειας του και του ιδίου ο Κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να σπουδάσει, παρά το ότι ο βαθμός απολυτηρίου του Λυκείου ήταν σχεδόν άριστα. Αφού ο συνήγορος αναφέρθηκε στο ότι ο Κατηγορούμενος μετά τη στρατιωτική του θητεία εργάστηκε ως ωρομίσθιος κλητήρας, επικεντρώθηκε στο σημαντικότερο αίτιο για τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα, το οποίο ήταν ο θάνατος της αρραβωνιαστικιάς του Κατηγορουμένου σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Στο δυστύχημα αυτό για το οποίο ο Κατηγορούμενος αισθάνεται υπαίτιος, τραυματίστηκε και ο ίδιος σοβαρά. Ο συνήγορος τόνισε ότι ο Κατηγορούμενος παρακολουθείται από ψυχίατρο ο οποίος τον διέγνωσε ως πάσχοντα από κατάθλιψη και αγχώδη διαταραχή. Υπογράμμισε παράλληλα και το γεγονός ότι στο παρελθόν ο Κατηγορούμενος είχε προσπαθήσει να θέσει τέρμα στη ζωή του συνεπεία της ευθύνης που αισθάνεται για το δυστύχημα. Όσον αφορά δε την εργασία του, ο κ. Δημητρίου αναφέρθηκε στις διάφορες προσπάθειες που κατέβαλε ο Κατηγορούμενος, οι οποίες τελικώς δεν απέδωσαν με αποτέλεσμα σήμερα να είναι άνεργος και λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Επιπλέον αναφορά έγινε και σε άλλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο κ. Δημητρίου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπ' όψιν: (
- i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου, η οποία εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για το ύψος της ποινής, αλλά ενδεχομένως και για το είδος της. Επί τούτου ο συνήγορος υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία που έχει η άμεση παραδοχή στο να αποφευχθεί η παρουσία των ανηλίκων στη δίκη με όλα τα δυσμενή επακόλουθα που κάτι τέτοιο συνεπάγεται. (
- ii)Την πλήρη συνεργασία του Κατηγορουμένου με την Αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. (iii) Τα δύσκολα παιδικά χρόνια που βίωσε. (
- iv)Την ειλικρινή μεταμέλεια του, η οποία εκφράστηκε από τον Κατηγορούμενο από τα αρχικά στάδια της διερεύνησης της υπόθεσης. (
- v)Τα ψυχολογικά προβλήματα, καθώς και τα άλλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. (
- vi)Την προσπάθεια που καταβάλλει ο Κατηγορούμενος μετά την τέλεση των αδικημάτων για να βάλει σε μία τάξη τα οικονομικά του αλλά και τη ζωή του με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας, ενόψει και του ότι από τον Απρίλιο του 2014 διατηρεί δεσμό. Καταλήγοντας ο κ. Δημητρίου υποστήριξε ότι τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης θα ήταν δυσανάλογη για την παρούσα περίπτωση, ενώ θα ήταν καταστροφική για την παρούσα και μελλοντική ζωή του Κατηγορουμένου. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, μας κάλεσε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο αναστολής της αφού ληφθούν ξανά υπ' όψιν όλοι οι παράγοντες που επικαλέστηκε και ειδικότερα οι προσωπικές περιστάσεις και η άμεση παραδοχή του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται και από τη μέγιστη ποινή που προνοείται για το καθένα απ' αυτά από το σχετικό Νόμο. Ειδικότερα για τα αδικήματα της πρόσκλησης παιδιού με ηλεκτρονικό μέσο για συμμετοχή του σε παιδική πορνογραφία προβλέπεται με βάση το Άρθρο 11
(1)του Ν. 87(Ι)/2007 κατά μέγιστο όριο ποινή φυλάκισης 10 ετών ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €25.000 ενώ η ίδια ποινή προβλέπεται και για το αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας σε μέσο αποθήκευσης δεδομένων ηλεκτρονικού υπολογιστή με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 11
(1)(ε) του Ν.22(ΙΙΙ)/
- Όσον αφορά το αδίκημα της πλαστογραφίας σχετιζόμενης με ηλεκτρονικό υπολογιστή προβλέπεται με βάση το Άρθρο 9 του Ν.22(ΙΙΙ)/2004 κατά ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης 5 ετών ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €20.
- Τέλος σε σχέση με το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης στο Άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ.154 προβλέπεται κατά μέγιστο όριο ποινή φυλάκισης 3 ετών. Όπως είναι πάγια νομολογημένο η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το κάθε αδίκημα ο νομοθέτης, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά έναν από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή.[1] Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων προκύπτει, βεβαίως, και από την ίδια την φύση τους. Η ραγδαία ανάπτυξη της πληροφορικής και του διαδικτύου έχουν επιφέρει καινοφανείς αλλαγές σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας μας, εξυπηρετώντας καλύτερα και γρηγορότερα ανάγκες μας και βελτιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μας. Ταυτόχρονα, όμως, μέσω αυτής της εξέλιξης δημιουργήθηκαν και εκείνες οι συνθήκες για την ανάπτυξη του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μία πτυχή αυτού αποτελεί και η παιδική πορνογραφία μέσω του διαδικτύου η οποία συνιστά μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών και, αναμφίβολα, στιγματίζει ανεπανόρθωτα ένα παιδί. Αποτελεί δε δυστυχώς παγκόσμιο φαινόμενο. Στην Ευρωπαϊκή Οδηγία αρ. 2011/92/ΕΕ[2] η οποία αντικατέστησε την Απόφαση - Πλαίσιο 2004/68/ΔΕΥ του Συμβουλίου διακηρύττεται με τον πλέον σαφή τρόπο ότι η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας, συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, ειδικότερα των δικαιωμάτων των παιδιών στην προστασία και τη φροντίδα που είναι αναγκαία για την ευημερία τους, όπως προβλέπονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού και στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης[3]. Στην ίδια Οδηγία τονίζεται ότι για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται οι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές ποινές. Τέτοιες θεωρούνται ειδικότερα διάφορες μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών που διευκολύνονται με τη χρήση της τεχνολογίας, των πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως είναι η διαδικτυακή προσέγγιση παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς μέσω κοινωνικών δικτύων και χώρων συνομιλίας (chat rooms)[4]. Επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι η άγρα παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς συνιστά απειλή με ειδικά χαρακτηριστικά στο πλαίσιο του Διαδικτύου, δεδομένου ότι το τελευταίο παρέχει μια άνευ προηγουμένου ανωνυμία στους χρήστες, διότι καθιστά δυνατή την απόκρυψη της πραγματικής ταυτότητας και των προσωπικών χαρακτηριστικών τους όπως, για παράδειγμα, το στοιχείο της ηλικίας τους[5] . Είναι προφανές ότι έναντι του κινδύνου που παρουσιάζεται από τις ολοένα αυξανόμενες μορφές ηλεκτρονικού εγκλήματος η συνεννόηση μεταξύ των κρατών και η εκπόνηση μιας αναλυτικής και αποτελεσματικής στρατηγικής ήτο εκ των ων ουκ άνευ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξεδόθη και η Ευρωπαϊκή οδηγία 2011/92/ΕΕ και υπεγράφη η Σύμβαση για το Ηλεκτρονικό Έγκλημα (Convention on Cybercrime) στις 23.11.
- Ακολούθως, στα πλαίσια εναρμόνισης της δικής μας νομοθεσίας, το 2004 θεσπίστηκε ο περί Συμβάσεως κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου Κυρωτικός Νόμος 22(ΙΙΙ)/2004, και πρόσφατα (στις 4.7.14) ψηφίσθηκε ο περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος 91(Ι)/
- Όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Makamian
(2007)2 Α.Α.Δ. 405 η οποία αφορούσε στο αδίκημα της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού σε ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά παράβαση του Ν.22(ΙΙΙ)/2004, με αναφορά στο Explanatory Report to the Convention on Cybercrime § 91 επ. «η Σύμβαση και κατ' επέκταση ο Νόμος αντανακλούν την ανησυχία της διεθνούς κοινότητας για την πάταξη της εκμετάλλευσης και ειδικότερα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών μέσω του εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας των κρατών.» Επισημάνθηκε δε ότι «η ανάγκη προέκυψε από την παρατηρούμενη ευκολία διάδοσης τέτοιου υλικού μέσω του διαδικτύου όπου η ανωνυμία διαφυλάσσει την εύκολη διάδοση χωρίς μεγάλη δυνατότητα εντοπισμού των εμπλεκομένων». Σε ό,τι αφορά δε τον επιδιωκόμενο σκοπό του πιο πάνω αναφερόμενου Νόμου τονίστηκε ότι αυτός είναι κυρίως η προστασία των παιδιών από τη χρησιμοποίησή τους ως αντικειμένων ηδονής. Όπως υπογραμμίστηκε: "Επιδιώκεται βασικά η προστασία των ανήλικων παιδιών που εξαναγκάζονται να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες πράξεις όσο και των παιδιών που γίνονται θύματα των παιδόφιλων οι οποίοι, βελτιώνοντας αυτές τις εικόνες, τους δημιουργείται η επιθυμία ενόχλησης άλλων ανήλικων παιδιών.». Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ασσιώτη
(2010)2 Α.Α.Δ. 67 η οποία αφορούσε αδικήματα κατοχής παιδικής πορνογραφίας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, τόσο κατά παράβαση του Ν.22(ΙΙΙ)/04 όσο και του Ν.87(Ι)/07 κατά παρόμοιο τρόπο έγινε αναφορά στον επιδιωκόμενο σκοπό και των δύο προαναφερθέντων Νόμων ως ακολούθως: «Οι προαναφερόμενοι Νόμοι σαφώς στοχεύουν στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεθνή συνεργασία για την καταπολέμηση του ηλεκτρονικού εγκλήματος το οποίο με ποικίλες επινοήσεις προσλαμβάνει συνεχώς διαφορετικές μορφές μία από τις οποίες ίσως η χειρότερη είναι η παιδική πορνογραφία και η διάδοση της μέσω του διαδικτύου.» Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και παρά την απουσία οποιασδήποτε επιβαρυντικής περίστασης εν τη εννοία του Άρθρου 12 του Ν.87(Ι)/2007, εντούτοις διαπιστώνουμε ότι ο Κατηγορούμενος ενεργώντας με δόλιο τρόπο χρησιμοποίησε για τους δικούς του άνομους σκοπούς το διαδίκτυο, και ειδικότερα την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, ένα χώρο τον οποίο τα νεαρά πρόσωπα χρησιμοποιούν εκτεταμένα, όχι για να επικοινωνήσει αλλά για να προκαλέσει τη συμμετοχή ανήλικων κοριτσιών σε παιδική πορνογραφία, και να εξασφαλίσει με αυτόν τον τρόπο υλικό παιδικής πορνογραφίας. Για να πετύχει δε τον στόχο του, ο Κατηγορούμενος ενήργησε με σχέδιο και οργανωμένα. Δεν πρόκειται δηλαδή για μία επιπόλαια μεμονωμένη πράξη. Αντιθέτως, στο διάστημα μεταξύ του Ιουνίου του 2012 έως τον Απρίλιο του 2013, δημιούργησε 4 λογαριασμούς στο facebook χρησιμοποιώντας ψευδή στοιχεία, και συγκεκριμένα ονόματα κοριτσιών, προσποιούμενος ότι ήταν ανήλικο κορίτσι για να μπορεί να έχει επαφή με άλλα νεαρά κορίτσια που διατηρούσαν λογαριασμούς στο facebook. Στόχος του ήταν εξ αρχής η καταδολίευση ανήλικων κοριτσιών τα οποία ανύποπτα θα πίστευαν ότι συνομιλούν με άλλα κορίτσια της ηλικίας τους. Είναι δε χαρακτηριστική και η επιμονή επίτευξης του στόχου του, αν ληφθεί υπ'όψιν πως, τουλάχιστον για τις Μ.Μ. και Α.Κ., επιχείρησε σε τρεις περιπτώσεις από την κάθε μία να εξασφαλίσει την συμμετοχή τους σε παιδική πορνογραφία (Κατηγορίες αρ. 1 - 3 και 6 - 8). Μάλιστα τέτοια ήταν η οργάνωση και η επιμονή του Κατηγορούμενου, που όσον αφορά την Μ.Μ. την προσέγγισε μέσα από δύο διαφορετικούς λογαριασμούς του, παρουσιαζόμενος είτε ως «Μαρία Νικολάου» είτε ως «Μέλανη Αντρέου». Αφού κατάφερε να έχει επαφή με τρία ανήλικα κορίτσια προχώρησε, χωρίς αναστολές, στις παράνομες πράξεις του. Αρχικά κατά τη διάρκεια συνομιλίας του που είχε με τις Παραπονούμενες, έχοντας ενεργοποιημένη τη κάμερα του υπολογιστή του, τους ζητούσε να βγάλουν την μπλούζα τους και να δείξουν το στήθος τους, πράγμα το οποίο ορισμένα κορίτσια έκαναν. Σε μεταγενέστερο στάδιο είχε επιδείξει σε δύο από τις Παραπονούμενες βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου (Κατηγορίες 4 και 9). Δεν περιορίστηκε, όμως, μόνο σε αυτές τις πράξεις. Υπήρξαν και περαιτέρω ακατονόμαστες πράξεις από μέρους του Κατηγορουμένου, αφού η επίτευξη των στόχων του στις περισσότερες περιπτώσεις συνοδεύτηκε από απειλές ότι θα διέδιδε διαδικτυακά βίντεο, στα οποία με βάση τις απειλές, συμμετείχαν οι Παραπονούμενες. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, χωρίς οποιοδήποτε ενδοιασμό ο Κατηγορούμενος προχώρησε σε ωμό εκβιασμό. Λέμε χωρίς περιστροφές ότι οι ανίερες πράξεις του Κατηγορουμένου προκαλούν το αίσθημα της βδελυγμίας και αποστροφής στους υγιείς πολίτες της κοινωνίας μας. Ενεργώντας ύπουλα και δόλια επεδίωξε να ικανοποιήσει τις διεστραμμένες ορέξεις, τις ορμές και τα ανώμαλα ένστικτα του. Μόνο άνθρωποι με διεστραμμένο ψυχισμό θα μπορούσαν να επιδείξουν τέτοιου είδους συμπεριφορά προς ανήλικα παιδιά, όπως αυτή που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Κατά συνέπεια τόσο η εγγενής φύση των επιδίκων αδικημάτων όσο και οι συνθήκες διάπραξης τους καθιστούν την υπό εξέταση περίπτωση ιδιαιτέρως σοβαρή, ούτως ώστε να καθίσταται αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Παρά τη διαπιστωμένη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής το καθήκον προς εξατομίκευση υπάρχει πάντοτε και δεν ατονεί, ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις της υπόθεσης και του Κατηγορουμένου. Στα πλαίσια του καθήκοντος μας αυτού λαμβάνουμε υπ΄ όψιν τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: i. Την πλήρη συνεργασία με τις Αστυνομικές Αρχές και την ομολογία του Κατηγορουμένου στην Αστυνομία κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης. ii. Τη μεταμέλεια του και την απολογία του προς τα θύματα της υπόθεσης, οι οποίες εκφράστηκαν από τον Κατηγορούμενο από τα αρχικά στάδια της διερεύνησης της υπόθεσης. iii. Την άμεση παραδοχή του και στο Δικαστήριο η οποία σαφώς διέσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και κυρίως κατέστησε αχρείαστη την παρουσία των θυμάτων στο Δικαστήριο. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.». Σημειώνουμε βεβαίως ότι η παραδοχή και μεταμέλεια δεν επιδρούν κατά απόλυτο τρόπο, ιδίως όταν η μαρτυρία είναι συντριπτική[6]. iv. Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. v. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα έχει σε έκταση αναπτύξει ενώπιον μας ο συνήγορός του. Είναι προφανές πως ούτε γεννήθηκε, ούτε μεγάλωσε υπό τις καλύτερες για ένα παιδί περιστάσεις. Λόγω εγκατάλειψης από τον πατέρα πριν την γέννηση του, ο Κατηγορούμενος ουδέποτε τον γνώρισε, ενώ τον μεγάλωσε η μητέρα του κάτω από συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας. Εκείνο ωστόσο που σημάδεψε και επηρέασε αρνητικά την πορεία της ζωής του ήταν ο θάνατος της αρραβωνιαστικιάς του σε τροχαίο ατύχημα, στο οποίο και ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε σοβαρά, και για το οποίο ο Κατηγορούμενος δεν έπαψε να αισθάνεται ενοχές. Έκτοτε δε παρουσίασε προβλήματα ψυχικής υγείας και κυρίως κατάθλιψης, με αποτέλεσμα αφενός να μην τα καταφέρει να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά και αφετέρου να προβεί σε απόπειρες αυτοκτονίας. Σήμερα παρουσιάζεται ανίκανος προς εργασία λόγω κατάθλιψης και ένεκα αυτού λαμβάνει από το Κράτος δημόσιο βοήθημα. Δεν παραγνωρίζουμε ότι πλέον προσπαθεί σοβαρά να ισορροπήσει την ψυχολογική του κατάσταση και έχει επιτύχει την δημιουργία δεσμού με γυναίκα η οποία τον στηρίζει. vi. Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, και συγκεκριμένα την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, την λιπώδη εκφύλιση του ήπατος, το άσθμα και κυρίως τα ψυχολογικά προβλήματα. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Γιαννάκη Δημητρίου Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 382 «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. (Βλέπε: Alarsan v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 11, Ψύλλας ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430, Κλεοβούλου, Αργυρού (πιο πάνω))».[7] vii. Ούτε και διαφεύγει την προσοχή μας ότι έχουν παρέλθει πέραν των δύο ετών από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και την καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο, χωρίς να τεθεί εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κάποια εξήγηση ως προς την καθυστέρηση που παρατηρείται. Η καθυστέρηση, ως έχει νομολογηθεί, είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψιν στην επιμέτρηση της ποινής[8]. Ταυτόχρονα, σημειώνουμε και το ότι δεν υπήρξε κάποια εισήγηση από πλευράς Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος έχει επηρεαστεί δυσμενώς από την καθυστέρηση αυτή. Συνεκτιμώντας όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις, κρίνουμε ότι η επιβολή στον Κατηγορούμενο στερητικής της ελευθερίας του ποινής προβάλλει ως αναπόφευκτη. Επισημαίνουμε ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει. Όσον αφορά το ύψος της αυτή θα αντανακλά κατά τρόπο ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Με αυτά κατά νουν επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Κατηγορίες 1,2,3,6,7,8,11 4 έτη σε κάθε μια Κατηγορίες 5,10,12 2 έτη σε κάθε μια Κατηγορίες 13,14,16,17 2 έτη σε κάθε μια Κατηγορίες 4 και 9 1 έτος σε κάθε μια Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση τους αρχίζει από τις 6.2.2015 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Δεδομένου του ύψους των ποινών φυλάκισης, η ανάγκη εξέτασης θέματος αναστολής αυτών παρέλκει. Όσον αφορά τα τεκμήρια ο φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής (laptop) και ο σταθερός ηλεκτρονικός υπολογιστής, που έχουν προαναφερθεί, να επιστραφούν στον νόμιμο δικαιούχο τους, αφού προηγουμένως, φροντίδι της Αστυνομίας, αφαιρεθεί από αυτούς οποιοδήποτε παράνομο υλικό ή παράνομη καταγραφή υπάρχει. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ γκ/C:my documents/assize/Ποινές [1]Δέστε Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, 637. [2] Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και Παιδικής Πορνογραφίας [3]Δέστε παρ.
(1)της Οδηγίας "Sexual abuse and sexual exploitation of children, including child pornography, constitute serious violations of fundamental rights, in particular of the rights of children to the protection and care necessary for their well-being, as provided for by the 1989 United Nations Convention on the Rights of the Child and by the Charter of Fundamental Rights of the European Union
(3)." [4]Δέστε παρ.
(12)της Οδηγίας¨ "Serious forms of sexual abuse and sexual exploitation of children should be subject to effective, proportionate and dissuasive penalties. This includes, in particular, various forms of sexual abuse and sexual exploitation of children which are facilitated by the use of information and communication technology, such as the online solicitation of children for sexual purposes via social networking websites and chat rooms. The definition of child pornography should also be clarified and brought closer to that contained in international instruments" [5]Δέστε παρ.
(19)της Οδηγίας "Solicitation of children for sexual purposes is a threat with specific characteristics in the context of the Internet, as the latter provides unprecedented anonymity to users because they are able to conceal their real identity and personal characteristics, such as their age...." [6] Δέστε Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 441. [7] Δέστε επίσης Στέλιος Μαυρολούκας ν. Κ.Δ., ECLI:CY:AD:2015:B73, Π.Ε. 212/13 ημερ. 5.2.2015 [8] Δέστε Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 330 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο