Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χαράλαμπος Τρουλλιώτης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 27595/2014, 27/3/2015

(1)Κατοχή πυροβόλου όπλου «κατηγορίας Γ» χωρίς άδεια κατοχής, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1), 51, 55 και του πρώτου Παραρτήματος παράγραφος 1 κατηγορία Γ περ.1 και VI του ίδιου παρατήματος του Περί Πυροβόλων Όπλων, Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 91 (Ι)/05 και 20, 21 Κεφ.154 και ειδικότερα παραδέκτηκαν ότι οι κατηγορούμενοι την 7ην Απριλίου 2014 στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας είχαν στην κατοχή τους πυροβόλο όπλο «κατηγορίας Γ», δηλαδή μία επαναληπτική καραμπίνα, μάρκας «Magnum Winchester» με αριθμό 5954, χωρίς να είναι κάτοχοι αδείας κατοχής από τον Αρχηγό Αστυνομίας.

(2)Κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(1)(ε)

(4)(δ)

(5)του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 109(Ι)/

1. Ειδικότερα, οι κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν ότι μεταξύ 7/4/2014 και 8/4/2014 στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας, κατείχαν εκρηκτικές ύλες χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, δηλαδή 22 κυνηγετικά φυσίγγια. Στην παρούσα υπόθεση σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2, μετά από αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης και τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνεται υπόψη κατά την επιβολή ποινής σ' αυτόν και η υπόθεση 5145/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όπου ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε την κατηγορία της μεταφοράς μάχαιρας εκτός κατοικίας, κατά παράβαση άρθρων του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/87 και ειδικότερα ότι στις 2/3/2013 στην οδό Ιωάννη Ν. Μαρσέλου Επαρχίας Λάρνακας μετέφερε μαχαίρι το οποίο έχει σταθερή λεπίδα που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της οικίας αυτού ή του περιβόλου της. Τα γεγονότα που την αφορούν είναι ότι την εν λόγω ημερομηνία γινόταν συντονισμένη επιχείρηση της ΥΚΑΝ του ΟΠΕ του ΤΑΕ και της ΜΜΑΔ για θέματα ναρκωτικών. Ενώ βρίσκονταν και εκτελούσαν ένταλμα έρευνας στο Κέντρο Perfecto στη Λάρνακα ένας από τα μέλη της ΥΚΑΝ εντόπισε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο
2. Πρόσεξε ότι προεξείχε ένα αντικείμενο από την αριστερή θήκη του μπουφάν του και του ανέφερε ότι θα τον υποβάλει σε σωματικό έλεγχο. Η απάντηση του κατηγορούμενου 2 ήταν: «Κάνε την δουλειά σου». Στην έρευνα που ακολούθησε βρέθηκε ένα ανοιγόμενο μαχαίρι χρώματος μαύρου με μυτερή άκρη, το αντικείμενο της παρούσας κατηγορίας, και για το σκοπό αυτό συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 για αυτόφωρο αδίκημα. Ο κατηγορούμενος 2 του απάντησε: «Θα με πάρεις μέσα για τούτο;» Όταν κατηγορήθηκε απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση, έχουν ως ακολούθως: Την 07.04.14 και περί ώρα 1840 μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, μετέβηκαν στο χωριό Δάλι για εκτέλεση δικαστικού εντάλματος έρευνας που εξασφαλίστηκε για την οικία του κατηγορουμένου 1 η οποία βρίσκεται στην οδό Παύλου Λιασίδη 18, μετά από πληροφορία που δόθηκε σχετικά με την ύπαρξη ναρκωτικών στην εν λόγω οικία. Τα μέλη της ΥΚΑΝ ενώ είχαν φτάσει και βρίσκονταν στην προαναφερθείσα περιοχή, εντόπισαν τον κατηγορούμενο 1, ως συνοδηγό σε κινούμενο όχημα με αριθμούς εγγραφής KUU247 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο
3. Λίγη ώρα προηγουμένως ο 2ος κατηγορούμενος είχε επισκεφτεί τον 1ος κατηγορούμενο στο σπίτι του στο Δάλι. Τα μέλη της Αστυνομίας ακολούθησαν και προσπάθησαν να ανακόψουν το προαναφερθέν όχημα στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας - Λευκωσίας, παρά την έξοδο των Λυμπιών. Ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος παρέλειψε να σταματήσει σε σήμα της Αστυνομίας, συγκρούστηκε με τα δύο από τα τέσσερα περιπολικά και κατευθύνθηκε προς τη Λευκωσία. Ενώ συνεχιζόταν η καταδίωξη από την Αστυνομία, ο κατηγορούμενος 1 πέταξε αντικείμενα από το παράθυρο του συνοδηγού στο παγκέτο του δρόμου, τα οποία ήταν τυλιγμένα σε τρικό χρώματος μαύρου, επί του οποίου εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1, όταν αυτό εστάλη για επιστημονική εξέταση στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Λίγο αργότερα διαπιστώθηκε από την Αστυνομία ότι μέσα στο τρικό υπήρχε ένα μηχανοκίνητο ημιαυτόματο πυροβόλο όπλο, αμερικανικής κατασκευής. Μετά από παρέλευση μερικών δευτερολέπτων, το όχημα ελάττωσε ταχύτητα και σταμάτησε στο παγκέτο του αυτοκινητόδρομου. Ακολούθησε η σύλληψη του κατηγορούμενου 1 και του κατηγορούμενου 2 για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ' χωρίς άδεια. Ο κατηγορούμενος 1 αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, δεν απάντησε τίποτα και ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «οκ». Το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι παρελήφθη ως τεκμήριο σφραγίστηκε και μεταφέρθηκε με ρυμουλκό στην παλιά Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Ακολούθησε έρευνα στις οικίες και υποστατικά των δύο κατηγορουμένων, χωρίς ωστόσο να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Σε προφορική ανάκριση που έγινε στον 1° κατηγορούμενο, περί τις 22:25 της ίδιας μέρας και αφού του επεστήθη η προσοχή του στο νόμο ανέφερε «Εγώ απλά επέταξα το όπλο και τα ρούχα που το αυτοκίνητο». Ακολούθως και ώρα 2230, αστυνομικός υπέδειξε το όπλο στον κατηγορούμενο 2 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο εκείνος απάντησε: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Στην συνέχεια μεταξύ των 23:40-00:10 των ημερομηνιών 07 και 08/04/2014, ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχτηκε το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου αναφέροντας ότι το εν λόγω όπλο το εξασφάλισε από άλλο πρόσωπο και το οποίο προτίθετο να πουληθεί σε τρίτο πρόσωπο έναντι της τιμής των 2000 ευρώ από την οποία ο ίδιος θα κρατούσε ως αμοιβή το συνολικό ποσό των 300 ευρώ. Την 08/04/2014 και ώρα 02:25 και 02:30, ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθη με δικαστικό ένταλμα σύλληψης για τα αδικήματα της συνωμοσίας για τη διάπραξη κακουργήματος, της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ' χωρίς άδεια και της μεταφοράς και κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης τους και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Εντάξει». Την ίδια μέρα, οι δύο κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και εξασφαλίστηκε διάταγμα κράτησης τους για περίοδο 6 ημερών, το οποίο στις 14/4/14 ανανεώθηκε για περίοδο δύο ημερών. Την 11/04/2014 και μεταξύ των ωρών 10:45-11:20 στην παλιά Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας, όπου βρισκόταν υπό φύλαξη το όχημα KUU227, κατά τη διάρκεια έρευνας που έκαναν δύο Αστυνομικοί, στην παρουσία του 2ου κατηγορούμενου, εντοπίστηκε μία τσάντα παραλλαγής, στην οποία υπήρχαν 22 πλήρη κυνηγετικά φυσίγγια, την κατοχή των οποίων παραδέχτηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι κατηγορούμενοι. Τόσο ο 1ος όσο και ο 2ος κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει η έκθεση της ΥΠΕΓΕ ημερ. 12.5.2014 την οποία υπογράφει ο Α/Αστ. 1917 Αντρέας Αλεξάνδρου. Σύμφωνα με αυτή το κοντάκι του πυροβόλου όπλου που περιγράφεται πιο πάνω έχει αποκοπεί με αποτέλεσμα το συνολικό του μήκος να μειωθεί στα 89 εκ. Αναφέρει επίσης ότι το μονόκαννο ημιαυτόματο πυροβόλο όπλο βρίσκεται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και σημειώνει ότι όλα τα φυσίγγια που εξέτασε, 22 συνολικά, είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και από αυτά πυροβόλησε οκτώ για σκοπούς δοκιμών. Όπως αναφέρει έκαμε έλεγχο του βαλλιστικού αρχείου αλλά δεν εντόπισε οποιοδήποτε προηγούμενο σε σχέση με το εν λόγω όπλο. Και οι δύο συνήγοροι που εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο για τους κατηγορούμενους 1 και 2 με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αναφέρθηκαν στα γεγονότα της υπόθεσης, στο βαθμό εμπλοκής κάθε ενός από τους κατηγορούμενους στη συγκεκριμένη υπόθεση, αναφέρθηκαν στις προσωπικές τους περιστάσεις και προς τούτο υιοθέτησαν τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκονται στο φάκελο, και με αναφορά στη νομολογία εισηγήθηκαν ότι η παρούσα υπόθεση θα πρέπει να τύχει διαφορετικού χειρισμού από τις υποθέσεις που αφορούν παρόμοια αδικήματα και εισηγήθηκαν ο μεν δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 ότι η αρμόζουσα ποινή για αυτόν με βάση και το βαθμό εμπλοκής του στην υπόθεση είναι αυτή του προστίμου και όχι της ποινής φυλάκισης ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 ζήτησε από το Δικαστήριο όπως αναστείλει τυχόν επιβληθείσα ποινή φυλάκισης για τον πελάτη του, κατηγορούμενο
4. Θεωρώ σωστό στο στάδιο αυτό να αναφέρω συνοπτικά το περιεχόμενο των εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας που έχουν γίνει για τους κατηγορούμενους. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αυτός είναι σήμερα ηλικίας 44 ετών, έχει ένα παιδί από τον πρώτο του γάμο, την Ροδούλα Τρουλλιώτη ηλικίας 16 ετών η οποία είναι μαθήτρια. Έχει νυμφευθεί σε δεύτερο γάμο την Συλβάνα Τρουλλιώτη η οποία έχει δύο παιδιά από τον πρώτο της γάμο. Κανένα από τα παιδιά δεν διαμένει μαζί τους. Τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του είναι άνεργοι, ασθενείς και συντηρούνται εξ ολοκλήρου με βοηθήματα των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Διαμένουν σε ενοικιαζόμενη κατοικία στην Ορόκλινη. Ο κατηγορούμενος 1 είναι το μοναδικό παιδί των γονιών του, ο πατέρας του δολοφονήθηκε όταν ο ίδιος ήταν ενάμιση ετών γεγονός που του έχει αφήσει πολλά τραύματα. Η μητέρα του τέλεσε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά και ο δεύτερος σύζυγος της είχε επίσης δύο άλλα παιδιά από προηγούμενο γάμο. Ο πατριός του ασκούσε έντονη σωματική βία προς τον κατηγορούμενο 1 και τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας καθόλη τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ασκούσε επίσης λεκτική κακοποίηση και εκβιασμό στην μητέρα του, είναι χρόνιος αλκοολικός και εκμεταλλευόταν επίσης οικονομικά τα παιδιά της οικογένειας. Όλα τα αδέρφια του παντρεύτηκαν σε νεαρή ηλικία για να φύγουν από το σπίτι και τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες μεγάλωναν. Ο κατηγορούμενος 1 αποφοίτησε από Ιδιωτική Ξενοδοχειακή Σχολή. Λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζε, κυρίως ψυχολογικών, εξέτισε 13μηνη στρατιωτική θητεία ως βοηθητικός. Παρακολουθείται από νεαρή ηλικία από ιδιώτη ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η σύζυγος του παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή από την ηλικία των 20 ετών. Ο ίδιος είναι άνεργος εδώ και 14 χρόνια. Στην ανεργία του συνέτεινε πέραν των ψυχολογικών του προβλημάτων μια σοβαρής μορφής δισκοπάθεια η οποία τον οδήγησε να αποπειραθεί, δύο φορές, να θέσει τέρμα στη ζωή του. Ο κατηγορούμενος 2 Βαρνάβας Σταύρου είναι ηλικίας 40 ετών άνεργος και διαμένει με την σύζυγο του επίσης άνεργη και τα τρία παιδιά της από τον προηγούμενο της γάμο. Φιλοξενούνται δε σε οικία στο Πέρα Χωρίο Νήσου από φιλικό τους πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος 2 στην ηλικία των 25 ετών άρχισε να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, εντάχθηκε σε προγράμματα απεξάρτησης στο εξωτερικό τρεις φορές κατά τα έτη 2000, 2002 και
5. Από το 2006 μέχρι σήμερα όπως ανέφερε στη Λειτουργό δεν έχει κάνει χρήση οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας. Ο κατηγορούμενος 2 είχε παντρευτεί για πρώτη φορά το 2004, χώρισε το 2007 χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Την δεύτερη σύζυγο του την παντρεύτηκε το 2013, έχει πολύ καλές σχέσεις με τα τρία παιδιά της ενώ ο πατέρας των παιδιών τα τελευταία 4 χρόνια βρισκόταν στην Αυστραλία, ήταν βίαιος έναντι τους και τα παιδιά είναι αρνητικά στο να έχουν επικοινωνία μαζί του. Τα τελευταία 10 χρόνια λαμβάνει δημόσιο βοήθημα. Ο κ. Ταμπούρλας χωρίς να υποσκελίσει την σοβαρότητα των αδικημάτων που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος 1 δεχόταν φορτική πίεση από τρίτο πρόσωπο να του εξασφαλίσει πυροβόλο όπλο. Λόγω της πίεσης αυτής αλλά και της μεγάλης οικονομικής του ανάγκης αποφάσισε να ενδώσει να εξασφαλίσει το επίδικο όπλο το οποίο θα έδιδε στο τρίτο πρόσωπο και η δική του αμοιβή θα ήταν περί τα €
6. Ήταν ο ίδιος που ζήτησε βοήθεια από τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά την παράδοση του όπλου. Όταν τους ακολούθησαν τα μέλη της Αστυνομίας, όχι διότι ο ίδιος ήταν ο στόχος αλλά εξ υπαιτιότητας του άλλου προσώπου, τρομοκρατήθηκε και έριξε το όπλο από το αυτοκίνητο. Ο κατηγορούμενος 1 έδωσε θεληματική κατάθεση δύο ώρες μετά την σύλληψη του όπου εξήγησε στους ανακριτές τα πάντα οδηγώντας την υπόθεση σε πλήρη εξιχνίαση και μάλιστα κατονόμασε το πρόσωπο που του ζήτησε να του αγοράσει και παραδώσει το όπλο χωρίς όμως το πρόσωπο αυτό να παρουσιαστεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις προσωπικές του περιστάσεις και στη ψυχολογική του κατάσταση, τις δυσμενείς συνθήκες και τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και τα κατάλοιπα που του έχουν αφήσει και τόνισε ιδιαιτέρως το γεγονός ότι το εν λόγω όπλο δεν χρησιμοποιήθηκε σε καμιά εγκληματική ενέργεια ούτε εναντίον οποιουδήποτε προσώπου κάτι το οποίο πιστοποιείται και από τον εμπειρογνώμονα που το έχει υποβάλει σε βαλλιστικό έλεγχο. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η κα Χ' Αθανασίου ανέφερε ότι το πρόσωπο που ο κατηγορούμενος 1 κατονόμασε ως το πρόσωπο που του ζήτησε το όπλο εντοπίστηκε από την Αστυνομία, του λήφθηκε κατάθεση, προέβαλε όμως σε αυτή κάποιους ισχυρισμούς γι' αυτό και δεν προχώρησε εναντίον του η διαδικασία. Ο κ. Γεωργίου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου 2 και χωρίς να παραβλέπει με την σειρά του την σοβαρότητα των αδικημάτων ανέφερε ότι η εμπλοκή του κατηγορούμενου 2 στην όλη υπόθεση είναι υποβαθμισμένη και εξαιρετικά περιορισμένη σε βαθμό που το Δικαστήριο θα πρέπει να αποκλίνει από τις συνήθεις ποινές που επιβάλλονται σε άλλες περιπτώσεις. Ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε και ο κατηγορούμενος 1 όταν ο κατηγορούμενος 1 τον ενημέρωσε ότι τους ακολουθούσαν οχήματα της Αστυνομίας. Τότε και μόνο ο κατηγορούμενος 1 του αποκάλυψε ότι είχε μαζί του το πυροβόλο όπλο. Η ενοχή του κατηγορούμενου 2, σύμφωνα πάντα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του, έγκειται στο γεγονός ότι από τη στιγμή που έλαβε γνώση για την ύπαρξη του όπλου δεν σταμάτησε το αυτοκίνητο αλλά συνέχισε την πορεία του κάτι που νομικά είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσει κατοχή του εν λόγω όπλου εξ ου και παραδέχτηκε την 1η κατηγορία. Ήταν η θέση του ότι τα φυσίγγια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του είχαν άμεση σχέση με το γεγονός ότι είναι κυνηγός και δεν έχουν καμία σχέση με το επίδικο όπλο. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι κυνηγός είναι και ο λόγος που μετέφερε μαζί του το μαχαίρι για το οποίο παραδέχτηκε ενοχή στα πλαίσια της υπόθεσης 5145/
7. Θέση του κ. Γεωργίου ήταν ότι η μεταφορά τόσο του μαχαιριού όσο και των φυσιγγίων ήταν συμπτωματική και αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ασχολείται με το κυνήγι. Ο κ. Γεωργίου αναφέρθηκε επίσης στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, τις προσωπικές του περιστάσεις, το λευκό ποινικό του μητρώο, τις προσπάθειες που είχε κάμει για απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά και οι οποίες από το 2006 ήταν επιτυχείς, το γεγονός ότι είναι ο προστάτης πλέον των ανήλικων παιδιών της συζύγου του, παράγοντες οι οποίοι αναγνωρίζονται από την νομολογία ως ελαφρυντικοί και παράγοντες στους οποίους προσδίδεται από το Δικαστήριο αυξημένη σημασία. Ήταν η τελική εισήγηση του κ. Γεωργίου ότι η οριακή ευθύνη του κατηγορούμενου 2 και η υποβαθμισμένη του και περιορισμένη εμπλοκή δικαιολογούν την διαφορετική μεταχείριση του από τις συνήθεις υποθέσεις του είδους. Το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου «κατηγορίας Γ» με βάση τον περί Πυροβόλων Όπλων Νόμο είναι αδίκημα για το οποίο ο υπαίτιος του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή πρόστιμο που να μην υπερβαίνει στις Λ.Κ25.000 ως ήταν τότε, ή και τις δύο ποινές, ενώ η κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών είναι αδίκημα που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη ή πρόστιμο που να μην υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.500 ή και στις δύο ποινές. Υπάρχει πολλή νομολογία σε σχέση με τα αδικήματα της παράνομης κατοχής όπλων και εκρηκτικών υλών. Οι ποινές είναι δεδομένο ότι πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα για ευνόητους λόγους. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις: Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, όπου στον κατηγορούμενο ο οποίος δεν είχε διαπράξει αδίκημα με το όπλο που κατείχε παράνομα και έγινε αποδεκτός από το Δικαστήριο ο ισχυρισμός του όταν συνελήφθη όταν έπαιρνε το όπλο για να το παραδώσει σε φίλο του, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Yevgen Chrony, Ποιν. Εφ. 211/05 ημερ. 24.2.06 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης για κατοχή τυφεκίου που είχε κλαπεί από οικία εφέδρου της Εθνικής Φρουράς και στην υπόθεση Γιώργος Στεφάνου Προδρόμου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6925, ημερ. 23.3.01 το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης στους 18 μήνες για παράνομη κατοχή και χρήση κυνηγετικού όπλου σε περίπτωση προσώπου που δεν είχε εγκληματικό παρελθόν και ενήργησε επιπόλαια λόγω συναισθηματικής φόρτισης κατά την χρήση του όπλου. Η σοβαρότητα των αδικημάτων παράνομης κατοχής και μεταφοράς όπλων και πυρομαχικών έχει από πολύ παλιά τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Gasteratos v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 170,175-176, αναφέρονται τα εξής: «Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα και επίμονα τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση κατοχή, μεταφορά και χρησιμοποίηση πυροβόλων όπλων. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές και πρέπει να αρχίσει μια γενική επαγρύπνηση και εκτός αν εξαπολυθεί ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον κατηγορουμένων που εμπλέκονται σε αυτού του είδους τα αδικήματα, η προστασία των νομοταγών πολιτών και οι δημοκρατικές διαδικασίες σε αυτή την πολιτεία θα βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο.» Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206 . Στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινές άμεσης φυλάκισης 3 ετών έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: Με βάση όλα τα πιο πάνω και εξετάζοντας την υπόθεση στο σύνολο της, δεν βρίσκουμε να ήταν η ποινή έκδηλα υπερβολική ούτως ώστε να επιβάλλεται η δική μας παρέμβαση. Το γεγονός ότι ο Γενικός Εισαγγελέας έδωσε τη συγκατάθεση του για συνοπτική δίκη δεν μείωνε τη σοβαρότητα της υπόθεσης στο βαθμό που εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του εφεσείοντα. Η σοβαρότητα του αδικήματος κρίνεται πάντοτε με σημείο αναφοράς την προβλεπόμενη από το νόμο μέγιστη ποινή. Απλώς το δικαστήριο σε περίπτωση συνοπτικής δίκης πρέπει να έχει υπόψη ότι το μέγιστο της ποινής που το ίδιο μπορεί να επιβάλει είναι μέχρι 5 χρόνια. (Βλ. μεταξύ άλλων Raymond Elia Chafari v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γλυκερίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 18, 20). 30 Σχετικά με το θέμα αυτό στηv Κolev ν. Aστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 197, 206, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν βλέπουμε ακόμα γιατί η συνοπτική εκδίκαση της υπόθεσης αντί της δίκης από το Κακουργιοδικείο να πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν υπέρ του εφεσείοντα. Η επιλογή αυτή της κατηγορούσας αρχής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικός παράγοντας που προσμετρά στην επιμέτρηση της ποινής.» Η Tony Avis

(1998)1 Cr. APP. R. 420 δίδει κατευθυντήριες γραμμές εν σχέση με την επιβολή ποινής για αδικήματα που αφορούν κατοχή πυροβόλων όπλων. Συγκριμένα αναγράφονται τα εξής: The appropriate level of sentence for a firearms offence will depend on all the facts and circumstances relevant to the offence and the offender. It will usually be appropriate for the sentencing Court to ask itself a series of questions: 1) What sort of weapon is involved? 2) What (if any) use has been made of the firearm? 3) With what intend (if any) did the defendant possess or use the firearm? 4) What is the defendant's record? Σε ελεύθερη μετάφραση οι ερωτήσεις που θέτει το Δικαστήριο είναι: 1) Το είδος του πυροβόλου όπλου, 2) Εάν έχει χρησιμοποιηθεί το πυροβόλο όπλο, 3) Εάν είχε πρόθεση και με ποία πρόθεση κατείχε ή χρησιμοποίησε το πυροβόλο όπλο ο Κατηγορούμενος, 4) Το μητρώο του Κατηγορούμενου. Στην υπόθεση 1515/2013 Δημοκρατία ν. Α. Αντρέου ενώπιον του Μονίμου Κακουργιοδικείου Πάφου, ημερ. 2.5.13 επιβλήθηκαν ποινές προστίμου €150 για αδίκημα της μεταφοράς μαχαιριού, €300 για κατοχή πυροβόλου (τρυπημένο ΔΟΚΟ που είχε αυτοσχέδιες οπές στην άκρη των καννών) και στέρηση του δικαιώματος να αποκτήσει, κατέχει η χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε πυροβόλο η μη πυροβόλο όπλο για περίοδο 1 έτους και €400 στην κατηγορία τον εκρηκτικών υλών. Στην κατάληξη του το Δικαστήριο ανάφερε ότι η ποινή της φυλάκισης, μπορεί να αποφευχθεί. Το σύνολο των περιστάσεων διάπραξης των αδικημάτων και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου συνηγορούν υπέρ της επιβολής χρηματικής ποινής σε συνδυασμό με άλλες κυρώσεις. Η έρευνα μου στη νομολογία με οδήγησε όπως έχω ήδη αναφέρει και στην απόφαση Γιάννης Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) 2 Α.Α.Δ. 646. Τα γεγονότα της είναι αρκετά παρόμοια με την υπό κρίση υπόθεση και ο κατηγορούμενος είχε τις ίδιες προσωπικές περιστάσεις ως οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση. Το πυροβόλο όπλο που σε εκείνη την υπόθεση το οποίο επίσης έριξε ο κατηγορούμενος από το παράθυρο μετά από καταδίωξη των αντρών της ΥΚΑΝ ήταν ένα πιστόλι μάρκας «Tapiq», μετά από την έρευνα στο αυτοκίνητο του βρέθηκαν 44 φυσίγγια κατάλληλα για να χρησιμοποιηθούν από το επίδικο πιστόλι το οποίο διαπιστώθηκε κατόπιν ελέγχου ότι ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, έμφορτο με οκτώ φυσίγγια στη φυσιγγιοθήκη και δεν είχε χρησιμοποιηθεί για εγκληματική πράξη. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών στις κατηγορίες της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου και 6 μήνες στην κατοχή εκρηκτικών υλών. Η εν λόγω υπόθεση όμως διαφοροποιείται από την παρούσα ως προς τα εξής: Κατά πρώτο το όπλο στην παρούσα υπόθεση δεν ήταν έμφορτο, τα φυσίγγια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 2 ήταν για κυνηγετικό όπλο και όχι για το επίδικο και ο κατηγορούμενος 2 δεν γνώριζε για την ύπαρξη του όπλου μέχρι και τη στιγμή της καταδίωξης. Είναι κατά την άποψη μου προφανές από τα πιο πάνω ότι η αρμόζουσα ποινή και στους δύο κατηγορούμενους στην υπό κρίση υπόθεση είναι αυτή της φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που τους αφορούν όπως και η σαφής διαφοροποίηση του ρόλου του καθενός από τους δύο κατηγορούμενους μπορούν να αποδοθούν με έκπτωση σε ότι αφορά το εύρος της ποινής όχι όμως το είδος της. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στους κατηγορούμενους οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος 1: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 20 μηνών. - κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Κατηγορούμενος 2: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Οι συνήγοροι και των δύο κατηγορουμένων έχουν ζητήσει από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, το Δικαστήριο αναστείλει τις ποινές αυτές. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο αρ. 1, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα άτομο ηλικίας 44 χρονών, λευκού ποινικού μητρώου που το παρόν αδίκημα αποτελεί μεμονωμένη πράξη στον μέχρι τώρα έντιμο βίο του, από τα γεγονότα φαίνεται ότι οι ενέργειες του ήταν αποτέλεσμα μιας πράξης απελπισίας και τεράστιας φόρτισης και πίεσης τόσο ψυχολογικής αλλά και οικονομικής, η μεταμέλεια του ήταν δε έμπρακτη και άμεση. Τα προσωπικά του προβλήματα τόσο ψυχολογικά όσο και υγείας και τονίζω στο σημείο αυτό και τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες τερματισμού της ζωής του με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δικαιούται της ευκαιρίας που δίδεται με την αναστολή. Ως εκ τούτου σε ότι τον αφορά οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 λαμβάνω υπόψη μου την ηλικία του, το λευκό ποινικό του μητρώο, τις προσωπικές του περιστάσεις και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει. Η μεταμέλεια του και η απολογία του ήταν έμπρακτη όπως και η συνεργασία του με την Αστυνομία. Είναι η θέση μου ότι και αυτός δικαιούται του ευεργετήματος της αναστολής έτσι οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 στην παρούσα υπόθεση έχει ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση 5145/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο