← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Doriani VERO κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4/2015, 30/4/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Doriani VERO κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4/2015, 30/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4/2015 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Doriani VERO
  2. Γεώργιος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  3. Παντελής ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κατηγορουμένων ---------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.4.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενους αρ. 1: κ. Ρ. Βραχίμης Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Κονναρής Για τον Κατηγορούμενο αρ. 3: κα Μ. Σαββίδου Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2, 3 παρόντες. ---------------- Π Ο Ι Ν Η Κάθε ένας από τους τρεις κατηγορούμενους παραδέχτηκε μία κατηγορία αναφορικά με το αδίκημα του εμπρησμού κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 315(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος αρ.1 παραδέχτηκε ότι στις 31.12.14 εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στην πτέρυγα αρ.4 των Κεντρικών Φυλακών, δηλαδή στο κελί αρ. 10 της προαναφερθείσας πτέρυγας, περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, σχετική είναι η κατηγορία
  4. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε ότι κατά την ίδια ημερομηνία εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στην πτέρυγα αρ.4 των Κεντρικών Φυλακών, δηλαδή στο κελί αρ. 11 της προαναφερθείσας πτέρυγας, περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, σχετική είναι κατηγορία
  5. Ο κατηγορούμενος 3 παραδέχτηκε ότι κατά την ίδια ημερομηνία εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στην πτέρυγα αρ.4 των Κεντρικών Φυλακών, δηλαδή στο δωμάτιο που βρίσκονται οι τουαλέτες της προαναφερθείσας πτέρυγας, περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατηγορία αρ.
  6. Τα γεγονότα όπως τα έχει αναφέρει η κα Χ΄' Κωνσταντή έχουν ακολούθως: Την ημερομηνία που αναφέρεται στο κατηγορητήριο δηλαδή 31.12.14 περί ώρα 20.50 οι τρεις κατηγορούμενοι οι οποίοι είναι κατάδικοι στις Κεντρικές Φυλακές έβαλαν φωτιά στα κελιά που κρατούνταν και σε ντουλάπι στο χώρο που βρίσκονται οι τουαλέτες, όλοι οι χώροι αυτοί βρίσκονται στην πτέρυγα 4 των Κεντρικών Φυλακών. Οι δεσμοφύλακες αντιλήφθηκαν τις φωτιές και απομάκρυναν όλους τους κρατούμενους χωρίς να κινδυνεύσει κανένας. Η φωτιά κατασβέστηκε δημιούργησε όμως ζημιές συνολικής αξίας €12.
  7. Οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν γραπτώς για τα αδικήματα και απάντησαν όλοι «εντάξει». Οι κατηγορούμενοι έχουν προηγούμενες καταδίκες και βρίσκονται όλοι στις Κεντρικές Φυλακές με υπολογιζόμενες ημερομηνίες αποφυλάκισης 31.7.15 σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1, 2.9.16 σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 και 12.7.15 σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο
  8. Ο κ. Βραχίμης αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 ανέφερε ότι η πράξη του κατηγορούμενου 1 ήταν ουσιαστικά μια πράξη διαμαρτυρίας, απελπισίας και μια πράξη μέσα από την οποία διεκδικούσε στοιχειώδη δικαιώματα του ως κρατούμενος τα οποία οι αρχές των φυλακών του απαγόρευαν. Η όλη ιστορία, όπως ανέφερε, ξεκίνησε όταν ο κατηγορούμενος 1 υπέβαλε αίτημα να πάει σε ανοικτή φυλακή εφόσον είχε εκτίσει το περισσότερο μέρος της ποινής του. Η απάντηση στο αίτημα του αυτό ήταν αρνητική με δικαιολογία η οποία δεν ήταν ορθή, υπέβαλε εκ νέου αίτηση αφού εξήγησε την θέση του και του απάντησαν και πάλι αρνητικά με νέα δικαιολογία ότι δεν είχε οικογένεια στην Κύπρο και εκκρεμούσε έφεση του εναντίον της ποινής που του επιβλήθηκε. Άρχισε απεργία πείνας υπό μορφή διαμαρτυρίας και λόγω αυτής οι αρχές των φυλακών αρνήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την οικογένεια του, αρχικά στις 23.12.14, στις 24.12.14 και ακολούθως στις 26.12.
  9. Ο κατηγορούμενος 1 έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, τον έστειλαν στο πειθαρχείο μέχρι τις 31.12.14 και του είχαν αναφέρει ότι μετά που θα τελείωνε η τιμωρία του θα μπορούσε να τηλεφωνήσει στη γυναίκα του, πράγμα το οποίο έγινε. Ο κατηγορούμενος 1 στις 31.12.14 επικοινώνησε τηλεφωνικά με την γυναίκα του, το ανήλικο παιδί του όμως αρνήθηκε να του μιλήσει επειδή δεν της είχε τηλεφωνήσει την ημέρα των Χριστουγέννων, ο κατηγορούμενος 1 τότε υπερβολικά συναισθηματικά φορτισμένος έβαλε φωτιά στο στρώμα του σκοπό να πεθάνει. Όπως ανέφερε ο κ. Βραχίμης σε καμία περίπτωση ο σκοπός του δεν ήταν η κακόβουλη ζημιά ή η πρόκληση οποιουδήποτε κινδύνου σε συνανθρώπους του, ήταν μια πράξη απόγνωσης χωρίς να έχει προμελέτη την οποίαν και παραδέχτηκε αμέσως. Ανέφερε επίσης ότι για το θέμα αυτό του έχει επιβληθεί πειθαρχικά ποινή φυλάκισης 50 ημερών η οποία θα διαδέχεται την ποινή που του είχε επιβληθεί από Δικαστήριο με αποτέλεσμα η ημερομηνία αποφυλάκισης του να μην είναι η 31.7.15 αλλά 50 μέρες μετά. Υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στον φάκελο και τόνισε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1 στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος 1 κατάγεται από την Αλβανία, είναι ηλικίας 35 ετών και είναι ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας του και οι γονείς του βρίσκονται εγκατεστημένοι στην Ελλάδα. Το 2006 τέλεσε γάμο με κοπέλα Ελληνικής καταγωγής η οποία ζει και εργάζεται στην Ελλάδα ως αισθητικός. Η γυναίκα του αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα υγείας για τα οποία υποβάλλεται σε θεραπεία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η κόρη του ηλικίας 3½ ετών διαμένει στην Ελλάδα με την μητέρα της, φοιτά σε νηπιαγωγείο και αντιμετωπίζει νεφρολογικά προβλήματα καθότι εκ γενετής ο ένας της νεφρός είναι μικρότερου μεγέθους. Ο κατηγορούμενος 1 εκτίει ποινή φυλάκισης 5 ετών από τις 9.9.12 και όπως ανέφερε στην Λειτουργό είχε έρθει στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος αντιμετωπίζει προβλήματα με τον σπόνδυλο του. Δεν είναι χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 ήταν η θέση του κ. Κονναρή ότι τα γεγονότα που αφορούν την διάπραξη του αδικήματος που έχει παραδεχτεί είναι πολύ παρόμοια με αυτά που έχει εκθέσει ο κ. Βραχίμης για τον δικό του πελάτη. Και στον κατηγορούμενο 2 οι αρχές των φυλακών αρνήθηκαν αίτημα να μεταφερθεί στην ανοικτή φυλακή οπόταν και άρχισε και αυτός απεργία πείνας. Μέρες Χριστουγέννων ως τιμωρία οι αρχές των φυλακών τον τοποθέτησαν στην πτέρυγα 4 που είναι το πειθαρχείο των φυλακών και του αρνήθηκαν κάθε επικοινωνία με την οικογένεια του. Έθεσε την φωτιά για να αυτοκτονήσει, πράξη η οποία καταδεικνύει την απελπισία του και την απόγνωση του, επιθυμία του ήταν να πεθάνει και όχι να καταστρέψει οποιαδήποτε περιουσία ή να θέσει σε κίνδυνο την ζωή τρίτων προσώπων. Αναμένει και ο κατηγορούμενος 2 να του επιβληθεί ποινή από το πειθαρχικό σώμα των φυλακών όπως και στον κατηγορούμενο
  10. Η θέση του κ. Κονναρή ήταν ότι η πτέρυγα 4 και το πειθαρχείο των κεντρικών φυλακών είναι ένας απαράδεκτος χώρος κράτησης, και παρουσίασε στο Δικαστήριο απόσπασμα από την απόφαση Ονουφρίου ν. Κύπρου αρ. αίτησης 24407/04, ημερ. 7.1.2010 όπου αναφέρονται οι θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την πρόληψη των βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ημερ. 5.4.
  11. Υιοθέτησε και αυτός με την σειρά του την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης και ανέφερε ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος 2 έτυχε αυτής της συμπεριφοράς από τις φυλακές ήταν το γεγονός ότι και ο ίδιος όπως και ο κατηγορούμενος 1 είχε υποβάλει έφεση κατά της ποινής που του είχε επιβληθεί. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος 2 είναι 35 ετών, γεννήθηκε στην Αθήνα, οι γονείς του κατάγονται από την Μυτιλήνη, είναι συνταξιούχοι και διαμένουν στην Αθήνα όπου επίσης διαμένει ο μεγαλύτερος αδερφός του που είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία και ήρθε στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του
  12. Εκτίει ποινή φυλάκισης 7 ετών στις Κεντρικές Φυλακές από τις 9.9.12, δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας ή προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Ήταν η εισήγηση του κ. Κονναρή όπως το Δικαστήριο λάβει υπόψη του τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, το γεγονός της επιβολής πειθαρχικής ποινής στον κατηγορούμενο 2 για την ίδια αυτή πράξη που δικάζεται ποινικά και ζήτησε όπως η ποινή που του επιβληθεί να ξεκινά να προσμετρά από την ημέρα επιβολής της και να μην είναι διαδοχική ποινή που εκτίει. Η κα Σαββίδου εκπροσωπώντας τον κατηγορούμενο 3 επίσης υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ζήτησε από το Δικαστήριο να δώσει μεγάλη σημασία στις προσωπικές του περιστάσεις. Σύμφωνα με την έκθεση, ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας από μικρή ηλικία, πάσχει από φύσημα καρδίας και άσθμα. Φοίτησε μόνον μέχρι την Β τάξη του Γυμνασίου ενώ από την ιδιαίτερα νεαρή ηλικία των 12 ετών έγινε χρήστης ναρκωτικών ουσιών, παρουσίασε παραβατική συμπεριφορά και σε ηλικία 19 μόλις ετών συνελήφθηκε για το αδίκημα της διάρρηξης, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 μηνών στις 23.9.14 στα πλαίσια της υπόθεσης 23946/14 με εκτιμούμενη ημερομηνία αποφυλάκισης την 12.7.
  13. Εδώ και ένα χρόνο είναι καθαρός από τα ναρκωτικά και παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας των Φυλακών λόγω προβλημάτων διαταραχής προσωπικότητας, έχει ανώριμη και εκρηκτική συμπεριφορά με παρορμήσεις, συναισθηματική αστάθεια και δυσχέρεια προσαρμογής. Ο λόγος που προέβηκε στο συγκεκριμένο αδίκημα ήταν η άρνηση των φυλακών να τον αφήσουν να δει την μητέρα του ή να τηλεφωνήσει στην οικογένεια του γι' αυτό και αντιδρώντας παρορμητικά και παρασυρόμενος και από την αντίδραση των κατηγορουμένων 1 και 2 αποφάσισε να «επαναστατήσει» και να θέσει φωτιά στο ντουλάπι με τις κουβέρτες που βρίσκεται έξω από τις τουαλέτες στην πτέρυγα
  14. Ξεκίνησε την φωτιά αφού άναψε με τον αναπτήρα του χαρτί υγείας. Στον κατηγορούμενο 3 δεν έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή ούτε εκκρεμεί εναντίον του πειθαρχική διαδικασία. Η κα Σαββίδου τόνισε το νεαρό της ηλικίας του, την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο αλλά και τα προβλήματα υγείας του, κυρίως ψυχικής υγείας και κάλεσε το Δικαστήριο να μην του επιβάλει μια ποινή που θα τον καταστρέψει λαμβάνοντας υπόψη και την ημερομηνία αποφυλάκισης του. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, οι γονείς του κατηγορουμένου 3 χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 9 ετών, αιτία χωρισμού τους ήταν η εξάρτηση του πατέρα του από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, περιγράφει την παιδική του ηλικία με άσχημες αναμνήσεις λόγω των βιωμάτων που είχε από τις συχνές συγκρούσεις μεταξύ των γονιών του και όπως αναφέρει πολλές φορές ο ίδιος ήταν θεατής σωματικής βίας που δεχόταν η μητέρα του από τον πατέρα του αλλά και θύμα σωματικής κακοποίησης από τον πατέρα του. Έχει άλλα τέσσερα αδέρφια, ο ίδιος είναι ο τρίτος στη σειρά, και μετά τον χωρισμό των γονιών του την φύλαξη και την φροντίδα όλων των παιδιών ανέλαβε η μητέρα τους. Ο πατέρας του σήμερα βρίσκεται μόνιμα στην Αυστραλία και συμβιώνει με γυναίκα από την Πολωνία και πάσχει από ανίατη νόσο. Η μητέρα του εργάζεται σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό ως καμαριέρα. Υπηρέτησε 14 μήνες θητεία στο στρατό και η παραβατική του συμπεριφορά άρχισε λόγω της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Αναμφίβολα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν είναι σοβαρά, γεγονός που αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι όπως δηλώθηκε από τους συνηγόρους τους. Ενδεικτική δε της σοβαρότητας τους είναι κατ' αρχήν η προβλεπόμενη στο νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑ.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 ΑΑ.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα του εμπρησμού επισύρει, με βάση το άρθρο 315 του Κεφ. 154, ποινή φυλάκισης 14 ετών. Βέβαια επειδή το εν λόγω αδίκημα δικάζεται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής που θα έχει υπόψη του το παρόν Δικαστήριο θα είναι, με βάση το άρθρο 24
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη φυλάκισης ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €85.430,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Παρά ταύτα, το αδίκημα αυτό παραμένει ένα από τα σοβαρότερα που περιέχονται στον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα και ως τέτοιο πρέπει να αντικρίζεται. Το αδίκημα του εμπρησμού θεωρείται ακόμη σοβαρό επειδή η διάπραξη του δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες. Το εν λόγω αδίκημα είναι επίσης σοβαρό επειδή εκτός από το ότι προκαλεί ζημιά στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ατόμου για απόλαυση της περιουσίας του, ενέχει μεγάλο κίνδυνο να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα μέσα από τέτοια περιστατικά. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος έγκειται επιπλέον στην ανησυχητικά διαχρονική έξαρση που η διάπραξη του παρουσιάζει προς επίτευξη των παρανόμων στόχων του παραβάτη, πράγμα που αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μελανίτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑ.Δ. 309 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: "Η διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού ευρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα εμπρησμού ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. " Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου
(2005)2 ΑΑ.Δ. 125 αναφέρθηκε ότι "δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα". Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gaprindashvili ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 158/2012, ημερομηνίας 24.05.13, το οποίο ομιλεί από μόνο του: «Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων... Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή.» Η προαναφερόμενη πολυεπίπεδη μορφή σοβαρότητας του αδικήματος το εντάσσει στην κατηγορία αδικημάτων που χρήζουν αντιμετώπισης με αποτρεπτικές ποινές. Θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποδεικνύει ότι για τέτοιου είδους αδικήματα συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγγέλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 678 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την ποινή 20μηνης ποινής φυλάκισης με τριετή αναστολή του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή άμεσης ποινής φυλάκισης 3 ετών σε άτομο λευκού ποινικού μητρώου, με παραδοχή και με προσχεδιασμό του εγκλήματος που διέπραξε το αδίκημα του εμπρησμού. Επιπλέον, στην υπόθεση Μελανίνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 309 ποινή φυλάκισης 2,5 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο σχετικά με τη διάπραξη του αδικήματος εμπρησμού από άτομο νεαρής ηλικίας και βαρυνόταν με 3 προηγούμενες καταδίκες, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επιπροσθέτως, στην υπόθεση Gaprindashvili ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 158/2012, ημερομηνίας 24.05.13 ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο σε άτομο που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι το υπό εκδίκαση αδίκημα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη, όχι όμως την αποκλειστική συνάρτηση της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou ν. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]. " Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης ν. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ ν. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 ΑΑ.Δ. 95). Στην παρούσα περίπτωση λαμβάνω υπόψη μου τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που έχουν παραδεχτεί οι κατηγορούμενοι όπως αυτές αναλύθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους. Λαμβάνω υπόψη μου την απόγνωση τους, την απελπισία τους και την άσχημη συναισθηματική τους κατάσταση όπως αυτή περιγράφηκε όπως και το γεγονός ότι στόχος τους ήταν να θέσουν τέλος στη ζωή τους σε ότι αφορά τους κατηγορούμενους 1 και 2 αλλά και την παρορμητική συμπεριφορά και τα προβλήματα ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου 3 που τον οδήγησαν ουσιαστικά στο να αντιγράψει την πράξη των συγκρατουμένων του και κατηγορουμένων 1 και 2 αλλά και από την δική του απόγνωση. Η ενέργεια κάθε ενός από τους κατηγορούμενους είναι από μόνη της αξιόποινη και σοβαρή και λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι ο εμπρησμός διαπράχτηκε ενώ προϋπήρχαν θέματα αξιόποινης συμπεριφοράς των κατηγορούμενων σύμφωνα με τους κανονισμούς των φυλακών. Το ύψος της ζημιάς που συνολικά προκλήθηκε, €12.200 είναι μεγάλο ενώ υπήρχε και ο κίνδυνος να κινδυνεύσουν ανθρώπινες ζωές. Προς όφελος των κατηγορουμένων για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τις άμεσες παραδοχές τους στο Δικαστήριο και το γεγονός ότι ο τρόπος ενέργειας τους ήταν απερίσκεπτος, αυθόρμητος, αψυχολόγητος χωρίς προσχεδιασμό αλλά κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση, τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις κάθε κατηγορούμενου όπως επίσης και το γεγονός ότι, σε ότι αφορά τους κατηγορούμενους 1 και 2 έχουν γίνει πειθαρχικές διαδικασίες εναντίον τους, στον κατηγορούμενο 1 έχει ήδη επιβληθεί ποινή φυλάκισης 50 ημερών η οποία θα διαδέχεται την ποινή που του είχε επιβληθεί από Δικαστήριο και σύμφωνα με την οποία θα αποφυλακίζονταν στις 31.7.15 ενώ σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 λαμβάνω υπόψη μου ότι αναμένει να του επιβληθεί ποινή για τα αδικήματα αυτά η οποία, ως οι ενδείξεις, θα είναι τουλάχιστον ίδια με αυτή που είχε ήδη επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 3 λαμβάνω υπόψη μου το νεαρό της ηλικίας του και τις πολύ λεπτές συναισθηματικές του ισορροπίες οι οποίες διαταράχθηκαν και πάλι από την άρνηση των φυλακών την ημερομηνία του αδικήματος να τον αφήσουν να επικοινωνήσει με την οικογένεια του. Ενόψει των πιο πάνω επιβάλλονται στους κατηγορούμενους οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος αρ 1: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην κατηγορία αρ. 3. Κατηγορούμενος αρ. 2: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην κατηγορία αρ. 4. Κατηγορούμενος αρ. 3: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην κατηγορία αρ. 5. Ως ημερομηνία έναρξης των ποινών φυλάκισης λογίζεται η σημερινή δηλαδή 30.4.2015, αφού λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω θεωρώ ότι, υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται να μην διαδέχονται τις ποινές που ήδη εκτίουν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.