I.P.D GOLD INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: 26/15, 6/4/2015

(1)ΚΑΙ 13 ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 1 TOY 1ου ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ I.P.D GOLD INVESTMENTS LTD ΚΑΙ P&S GOLD INVESTMENT LTD ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ------------------------ Aίτηση διά κλήσεως ημερ. 27.2.14 Ημερομηνία: 6 Απριλίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Πελεκάνος Για τον Καθ'ου η Αίτηση: κ. Στ. Χ' Κωνσταντή -------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της αίτησης είναι η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία αφενός να διατάττεται η Αστυνομία να επιστρέψει στους αιτητές 13 ράβδους χρυσού και αφετέρου ακύρωση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.1.15 που εκδόθηκε μονομερώς και με το οποίο εκδόθηκε διάταγμα κατακράτησης 13 ράβδων χρυσών για περίοδο δύο μηνών από 21.1.

1. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Αστυνομίας. Μετά από αίτημα του συνηγόρου των αιτητών παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο η Αστ. 2514 Ανθή Σάββα η οποία και αντεξετάστηκε τόσο σε σχέση με την ένορκη δήλωση της που υποστήριζε την αίτηση ημερ. 21.1.15 όσο και επί της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την ένσταση ημερ. 12.3.
2. Πολύ συνοπτικά τα γεγονότα που αφορά η υπό κρίση αίτηση έχουν ως ακολούθως: Στις 19.1.15 Λειτουργοί του Φ.Π.Α. μετέβηκαν στο κατάστημα Ιωάννου και Ιωάννου Λτδ μετά από πληροφορία ότι στο εν λόγω κατάστημα θα γινόταν πώληση χρυσού από συγκεκριμένο πρόσωπο χωρίς να υπάρχουν έγγραφα και δικαιολογητικά για την προέλευση του χρυσού. Όντως πρόσωπο μετέβηκε στο εν λόγω κατάστημα, του έγινε έλεγχος από Λειτουργούς του Φ.Π.Α. και διαπιστώθηκε ότι έφερε μαζί του 13 ράβδους χρυσού για τα οποία δεν υπήρχαν κατά τους ισχυρισμούς των Λειτουργών Φ.Π.Α. έγγραφα που να δεικνύουν την προέλευση του χρυσού. Ο χρυσός κατασχέθηκε και στις 21.1.15 η Αστυνομία πέτυχε την έκδοση διατάγματος κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων για δύο μήνες μετά από καταχώριση μονομερούς αίτησης με βάση τα άρθρα 25-27 και 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου. Στην αντεξέταση του ο κ. Πελεκάνος υπέβαλε στη μάρτυρα τις θέσεις που φαίνονται στην αίτηση και ειδικότερα ότι η διερεύνηση της υπόθεσης δεν προχωρά καθόλου γρήγορα με αποτέλεσμα να βλάπτονται τα συμφέροντα των πελατών του ιδιοκτητών του χρυσού αφού η τιμή του αλλάζει καθημερινά. Υποβολή του ήταν επίσης ότι το διάταγμα που εκδόθηκε στις 21.1.15 ήταν κατόπιν μη ειλικρινούς και πλήρης αποκάλυψης όλων των γεγονότων που αφορά τη υπόθεση στο Δικαστήριο. Ρώτησε την μάρτυρα για συγκεκριμένες ενέργειες σε σχέση με την υπόθεση και της υπεβλήθη ότι υπάρχει τεράστια ολιγωρία, κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, ότι διάφορα θέματα που αναφέρει στην ένορκη δήλωση της δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ιδιαίτερα σε σχέση με την εγγραφή του κ. Παύλο Βουλγαρίδη στο Φ.Π.Α με τελική υποβολή ότι υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας και παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος. Ο κ. Πελεκάνος κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή πλήρη εμπεριστατωμένη αγόρευση προωθώντας σε αυτή κάθε λόγο της ένστασης του με αναφορά στη νομολογία. Αντίθετη βέβαια ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή η οποία υιοθέτησε την ένσταση, θέση της ήταν ότι δεν υπάρχει ολιγωρία ή καθυστέρηση, η υπόθεση τελεί υπό διερεύνηση και ότι είναι αναγκαία η περαιτέρω κατακράτηση των τεκμηρίων για σκοπούς πλήροις διερεύνησης. Σημείωσε δε ότι κανένας από τους λόγους που έχει αναφέρει ο κ. Πελεκάνος δεν ισχύει υποστηρίζοντας και το νομότυπο της αίτησης. Σημειώνω ότι το αδίκημα που διερευνά η Υπηρεσία Φ.Π.Α. σε συνεργασία με την Αστυνομία είναι το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με τις 13 ράβδους χρυσού που είναι αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η μονομερής αίτηση της Αστυνομίας είχε ημερομηνία 21.1.15 και με αυτή εγκρίθηκε διάταγμα κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων για περίοδο δύο μηνών, ήτοι μέχρι 21.3.
3. Ο χρόνος ισχύος του διατάγματος συνεπώς με βάση την αίτηση έχει εκπνεύσει πλην όμως ενόψει της καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης από τον κ. Πελεκάνο στις 27.2.14 η οποία ορίστηκε αρχικά στις 6.3.15 και ακολούθως ο χρόνος που δόθηκε για την ένσταση και την ακρόαση της αίτησης ήταν μεταγενέστερος από την 21.3.15, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα παρατείνοντας το χρόνο κράτησης των εν λόγω τεκμηρίων μέχρι την έκδοση της παρούσας απόφασης. Η αίτηση με την οποία είχε δοθεί ο χρόνος κατακράτησης των τεκμηρίων στηριζόταν στα άρθρα 25,26, 27 και 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
4. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 25 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αναφέρει τα εξής: 25-

(1)Κάθε αστυνομικός δύναται, χωρίς ένταλμα- (α) να κατακρατήσει και ερευνήσει οποιοδήποτε τον οποίο αυτός εύλογα υποπτεύεται ότι φέρει, μεταφέρει ή αποκρύπτει αντικείμενο ή έγγραφο σε σχέση με το οποίο πρόκειται να διαπραχτεί ή διαπράττεται ή έχει πρόσφατα διαπραχτεί ποινικό αδίκημα- (β) να εισέλθει και ερευνήσει οποιοδήποτε τόπο — (ι) αν έχει λόγο να πιστεύει ότι σε αυτό πρόκειται να διαπραχτεί ή διαπράττεται, ή έχει πρόσφατα διαπραχτεί ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με θανατική ποινή ή με φυλάκιση που υπερβαίνει τα δύο έτη ή ότι δύναται να βρεθεί σε αυτό οποιοδήποτε όργανο με το οποίο έχει πρόσφατα διαπραχτεί οποιοδήποτε τέτοιο ποινικό αδίκημα- (ιι) αν ο κάτοχος του τόπου ζητά τη βοήθεια της αστυνομίας- (ιιι) αν οποιοσδήποτε στον τόπο αυτό ζητά τη βοήθεια της αστυνομίας και υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι διαπράττεται αδίκημα εντός αυτού- (ιν) σε οποιαδήποτε περίπτωση κατά την οποία δύναται να εισέλθει και ερευνήσει οποιοδήποτε τόπο χωρίς ένταλμα δυνάμει οποιουδήποτε νομοθετήματος που ισχύει εκάστοτε.

(2)Οτιδήποτε βρεθεί κατά τη διάρκεια έρευνας που διεξάγεται δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού το οποίο Οα μπορούσε να κατασχεθεί αν η έρευνα διεξαγόταν δυνάμει εντάλματος, δύναται να κατασχεθεί και τύχει μεταχείρισης κατά τον ίδιο τρόπο ως αν αυτό ήταν πράγμα που κατασχέθηκε κατά τη διάρκεια έρευνας δυνάμει εντάλματος, εφαρμοζομένων των διατάξεων του άρθρου 32, με τις αναγκαίες προσαρμογές, σε οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα. Το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αναφέρει τα εξής: «

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό.

(2)..........

(3)Αν ο Δικαστής είναι της γνώμης ότι οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας δεν απαιτείται πλέον για οποιαδήποτε ποινική διαδικασία, τότε εκτός αν εξουσιοδοτείται ή υποχρεώνεται από αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο Νόμο να διαθέσει αυτό διαφορετικά, διατάσσει - (α) όπως το πράγμα ή οποιοδήποτε μέρος του επιστραφεί στο πρόσωπο το οποίο φαίνεται στον Δικαστή ότι έχει δικαίωμα σε αυτό, και, αν το εν λόγω πρόσωπο είναι ο Κατηγορούμενος, όπως επιστραφεί στον ίδιο ή σε τέτοιο άλλο πρόσωπο ως ο Κατηγορούμενος ήθελε ορίσει ή (β) όπως το πράγμα αυτό, αν ανήκει στον Κατηγορούμενο, ή μέρος αυτού, χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή οποιωνδήποτε εξόδων ή αποζημιώσεων τα οποία ο Κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει». Όπως διαφαίνεται από μελέτη του λεκτικού του άρθρου 32, αλλά και της Νομολογίας, το κατά πόσο είναι απαραίτητη η περαιτέρω κράτηση των τεκμηρίων είναι ζήτημα που επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360, στην οποίο παρέπεμψε και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Καθ'ου η Αίτηση, και όπου λέχθηκαν τα εξής: «Oι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσον η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρου 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 32

(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρου 32

(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες». Παρατηρώ ότι μεγάλο μέρος της αίτησης και της εμπεριστατωμένης αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Αιτητές περιστρέφεται γύρω από την θέση ότι οι 13 ράβδοι χρυσού κατασχέθηκαν χωρίς να προηγηθεί ένταλμα έρευνας και λανθασμένα υπεβλήθη από την Αστυνομία στο Δικαστήριο αίτηση για κατακράτηση των τεκμηρίων με το άρθρο 32 του Κεφ. 155. Όμως, όπως έχω ήδη αναφέρει, βάση της αίτησης της Αστυνομίας ήταν και το άρθρο 25 του Κεφ. 155 το οποίο καλύπτει περιπτώσεις ως αυτή υπό εξέταση όπου δηλαδή κατάσχονται τεκμήρια χωρίς να προηγηθεί ένταλμα έρευνας. Με βάση το άρθρο 25

(1)(α) και (β) και

(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου παρέχεται εξουσιοδότηση σε Αστυνομικό να ερευνήσει πρόσωπο και τόπο και να κατακρατήσει οτιδήποτε θεωρείται ότι αφορά διάπραξη αδικήματος χωρίς ένταλμα έρευνας. Παρόμοια διάταξη υπάρχει για τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα-Λειτουργούς του Φ.Π.Α. με βάση το Νόμο 95

(1)/2000 σχετικό είναι το παράρτημα 10, άρθρο

1. Επομένως το πρώτο σημείο που κρίνεται είναι ότι υπήρχε σχετική εξουσιοδότηση στους Λειτουργούς του Φ.Π.Α. να προβούν στη συγκεκριμένη έρευνα και κατάσχεση των ράβδων χρυσού χωρίς την ύπαρξη εντάλματος έρευνας εφόσον είχαν εύλογες υπόνοιες για την διάπραξη αδικήματος. Το δεύτερο θέμα το οποίο επίσης φαίνεται ότι μπορεί εύκολα και με ασφάλεια να αποφασιστεί είναι ότι η νομική βάση της αίτησης βάσει της οποίας εξεδόθη το διάταγμα είναι ορθή αφού σε αυτή περιλαμβάνεται το άρθρο 25 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του ίδιου Νόμου το οποίο επίσης αποτελεί νομική βάση της αίτησης παρείχετο η εξουσία στο παρόν Δικαστήριο να εκδώσει το διάταγμα. Ερχόμενη τώρα στην εισήγηση του κ. Πελεκάνου περί παραπληροφόρησης του Δικαστηρίου σε σχέση με έγγραφα που παρουσίασε ο κ. Τζιονής στους εξεταστές αναφέρω τα ακόλουθα: Στην αίτηση του κ. Πελεκάνου και συγκεκριμένα στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει ο κ. Τζιονής καταθέτει ως τεκμήρια μία απόδειξη είσπραξης με αρ. 0074 που φαίνεται να έχει εκδοθεί στις 26.1.15 από τον κ. Παύλο Βουλγαρίδη προς την εταιρεία IPD GOLD INVESTMENTS LTD για το ποσό €468.103,63 και η οποία παραπέμπει σε ένα έγγραφο με τίτλο INVOICE
2. Το εν λόγω έγγραφο επίσης έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο, φέρει ημερομηνία 16.1.15 έχει εκδοθεί από τον Παύλο Βουλγαρίδη και ως όνομα πελάτη φαίνεται η εταιρεία IPD GOLD INVESTMENTS LTD Σε αυτό δε αναγράφεται ως περιγραφή scrabgold 11638 gr. net η αξία €39.3364,40 και μετά που έχει χρεωθεί Φ.Π.Α. 19% το σύνολο να είναι αυτό που αναφέρεται στην απόδειξη
3. Θέση του κ. Πελεκάνου είναι ότι από τα δύο έγγραφα αυτά το Δικαστήριο πρέπει να εξάξει το συμπέρασμα ότι δόθηκαν οι απαραίτητες αποδείξεις στους Λειτουργούς του Φ.Π.Α και ότι για το ποσό αυτό ο κ. Παύλος Βουλγαρίδης έχει χρεώσει Φ.Π.Α. στους αιτητές και συνεπώς τότε έχει πληρωθεί και Φ.Π.Α. που οφειλόταν για τον εν λόγω χρυσό. Περαιτέρω στήριξη στον εν λόγω ισχυρισμό του σύμφωνα με τον ίδιο είναι το γεγονός ότι ο κ. Βουλγαρίδης είναι γραμμένος στο Φ.Π.Α. από τις 19.2.13 και επισυνάπτει προς τούτο επιστολή του Φ.Π.Α. της ίδιας ημέρας προς τον Παύλο Βουλγαρίδη. Επισυνάπτεται επίσης αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού της εταιρείας IPD GOLD INVESTMENTS LTD σύμφωνα με την οποία τον μήνα Ιανουάριο του 2015 φαίνεται να έχουν γίνει διάφορες αναλήψεις χρημάτων για σκοπούς αγοράς χρυσού. Σημειώνω ότι η απάντηση της κας Σάββα στο θέμα εγγραφής του Βουλγαρίδη στο Φ.Π.Α. είναι ότι αυτό τελεί υπό διερεύνηση, και προς τούτο υπάρχει και σχετική αλληλογραφία του κ. Βουλγαρίδη με την υπηρεσία Φ.Π.Α. Είναι η θέση μου ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υιοθετήσει την εισήγηση του κ. Πελεκάνου. Πρώτα απ' όλα το θέμα του κατά πόσον ο κ. Βουλγαρίδης είναι εγγεγραμμένος στο Φ.Π.Α ή όχι αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Κατά δεύτερο το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει το συμπέρασμα ότι επειδή σε διάφορες ημερομηνίες κατά τον Ιανουάριο του 2015 η εταιρεία IPD GOLD INVESTMENTS LTD έκαμε διάφορες αναλήψεις μετρητών κάποιες από τις οποίες για σκοπούς αγοράς χρυσού ότι τα χρήματα αυτά είναι αυτά που πληρώθηκαν στον κ. Βουλγαρίδη στις 16.1.15 και κατά τρίτο ότι οι 13 ράβδοι χρυσού που αποτελούν αντικείμενο έρευνας στην παρούσα υπόθεση είναι η ποσότητα που αναφέρεται στα έγγραφα με αρ. 0074,
4. Περαιτέρω, η αποδοχή αυτής της θέσης του κ. Πελεκάνου θα σημαίνει ότι δεν υπάρχει αδίκημα προς διερεύνηση κάτι το οποίο δεν μπορεί το Δικαστήριο να το συμπεράνει στο στάδιο αυτό. Έχω υπόψη μου την μαρτυρία της κας Σάββα όπως αυτή παρέμεινε μετά από την αντεξέταση της από τον κ. Πελεκάνο. Όντως σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας της φάνηκε ότι η κα Σάββα δεν γνώριζε όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Ήταν όμως σαφής η θέση της ότι μετά από την αρχική διερεύνηση ο φάκελος της υπόθεσης στάληκε στη Νομική Υπηρεσία για τις οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και επιστράφηκε από τη Νομική Υπηρεσία στις 4.3.15 με οδηγίες για περαιτέρω διερεύνηση. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα θέματα που πρέπει να διερευνηθούν όπως προέκυψαν μέσα από την αντεξέταση της κας Σάββα δεν θεωρώ ότι δικαιολογείται το εύρημα ότι η Αστυνομία έχει αφήσει πολύ χρόνο να παρέλθει χωρίς ουσιαστικά να διερευνήσει την υπόθεση, ως η εισήγηση του κ. Πελεκάνου. Είναι σαφές ότι τα πιο πάνω οδηγούν στην απόρριψη της αίτησης και δηλώνω ότι δεν πρόκειται να απασχολήσει το Δικαστήριο ο ισχυρισμός του κ. Πελεκάνου περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 309 του Κεφ. 154 χωρίς καν να έχουν καταχωρηθεί υποθέσεις εναντίον των κατηγορουμένων για αδίκημα με βάση το άρθρο αυτό. Φιλολογική προσέγγιση των θεμάτων της αντισυνταγματικότητας κατά αυτό τον τρόπο δεν είναι επιθυμητή. Η κατάληξη μου επομένως είναι η απόρριψη της αίτησης του κ. Πελεκάνου. Επειδή έχω υπόψη μου ότι το διάταγμα που το Δικαστήριο έχει εκδώσει διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων το οποίο λήγει σήμερα με την έκδοση της παρούσας απόφασης από το Δικαστήριο, κρίνοντας τις ενέργειες που υπολείπονται για να γίνουν από την Αστυνομία όπως αυτές έχουν τεθεί μέσα από την αντεξέταση της κας Σάββας θεωρώ ότι υπάρχει εναπομείναν έργο προς διερεύνηση. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον χρόνο κατακράτησης των τεκμηρίων μέχρι σήμερα διά του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ανανέωσης της κράτησης των 13 ράβδων χρυσού για διάστημα ενός μηνός από σήμερα. Νοείται ότι σε περίπτωση που η Αστυνομία κρίνει ότι χρειάζεται περαιτέρω χρόνο για τα τεκμήρια, με δηλωμένη την θέση των αιτητών, ότι φέρουν ένσταση στην κατακράτηση, οποιαδήποτε τυχόν αίτηση από πλευράς Αστυνομίας θα πρέπει να γίνει αφού ενημερωθεί σχετικά και η πλευρά των αιτητών. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο