Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 27118/14, 27/5/2015

(2), 30(Ι)

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (ΚΔΠ 139/79) όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 20(Ι)/92 και 91/03 και του Διατάγματος ΚΔΠ 246/11 και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος, την 14ην Ιανουαρίου 2012, στις Κεντρικές Φυλακές, της επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή ένα χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε τις συνθετικές ουσίες JWH-018, JWH-081 και AM2201. Η 2η κατηγορία, αφορά στο αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 10(α), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 10 του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (ΚΔΠ 139/79) όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 20(Ι)/92, 91(Ι)/03, 24(Ι)/10, 99(Ι)/10 και του Διατάγματος ΚΔΠ 246/11 και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος, κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε τις συνθετικές ουσίες που αναφέρονται στην 1η κατηγορία. Γεγονότα Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε τα ακόλουθα ως τα γεγονότα της υπόθεσης. Στις 14/1/12 και περί ώρα 12:40, οι Μάρτυρες 2 και 8 ενημερώθηκαν τηλεφωνικώς από το φρούραρχο των Κεντρικών Φυλακών ότι κατά τη διάρκεια ελέγχου με άλλους δεσμοφύλακες σε κελί που διέμενε ο Κατηγορούμενος και άλλο πρόσωπο εντοπίστηκε μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο με βιομηχανοποιημένο καπνό και άγνωστη ξηρή φυτική ύλη καθώς επίσης και μια καμένη πέννα με άγνωστη καμένη ουσία στο ένα άκρο της. Στις 13:00 οι Μάρτυρες 2 και 8 έφρασαν στις Κεντρικές Φυλακές, παρέλαβαν τα τεκμήρια, επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο στον Κατηγορούμενο και δεν απάντησε οτιδήποτε. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο Κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση όπου ανάφερε ότι το μισοκαπνισμένο τσιγάρο ήταν δικό του και το είχε καπνίσει την προηγούμενη νύχτα. Τα τεκμήρια στάληκαν για εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι είναι η ύλη που φαίνεται στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας. Η 2η κατηγορία προέκυψε από σχετικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου στην κατάθεσή του. Η έκθεση του Χημείου ετοιμάστηκε στις 10/5/13 και η καθυστέρηση οφείλεται προφανώς σε φόρτο εργασίας. Όσον αφορά γενικά την καθυστέρηση, η Κατηγορούσα Αρχή ανάφερε ότι γι΄ αυτήν δεν ευθύνεται ο Κατηγορούμενος. Όπως εξήγησε, τότε, υπήρχαν και άλλες εξιχνιάσεις παρόμοιας φύσης αδικημάτων, με άλλους κρατούμενους στις Κεντρικές Φυλακές και επιχειρήθηκε να καταχωρηθούν οι σχετικές ποινικές υποθέσεις υπό έκτακτη μορφή, και τα Δικαστήρια έκριναν ότι δεν δικαιολογείτο η έκτακτη καταχώρισή τους, με αποτέλεσμα να παρατηρείται η περαιτέρω καθυστέρηση στην παρούσα υπόθεση. Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με τις πιο κάτω προηγούμενες καταδίκες:

(1)Αριθμός υπόθεσης 742/04, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με ημερομηνία καταδίκης την 8/11/2004, για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της ένοπλης ληστείας. Η ποινή ήταν φυλάκιση 15 μηνών και 3 ετών αντίστοιχα. Οι ποινές διατάχθηκαν να εκτελεστούν διαδοχικά.

(2)Αριθμός υπόθεσης 14777/08, του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, με ημερομηνία καταδίκης 16/3/2009, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Α, ήτοι κοκαΐνη και για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Α, ήτοι ηρωΐνη, με σκοπό την προμήθεια. Η ποινή που επιβλήθηκε ήταν 3 και 5 χρόνια φυλάκιση αντίστοιχα. Οι ποινές διατάχθηκε όπως συντρέχουν, και

(3)Αριθμός υπόθεσης 21709/09, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με ημερομηνία καταδίκης 7/4/2010, για δύο αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Α. Η ποινή που επιβλήθηκε ήταν 4 και 18 μήνες φυλάκιση αντίστοιχα. Οι ποινές διατάχθηκε να συντρέχουν. Η συνήγορος που εκπροσωπούσε την Κατηγορούσα Αρχή ανάφερε ακόμα ότι, ο Κατηγορούμενος, αυτή τη στιγμή εκτίει ποινή φυλάκισης 3 χρόνων, η οποία του επιβλήθηκε για 13 αδικήματα διαρρήξεων κατοικίας (εκ των οποίων ένα εν ώρα νύκτας) και 13 αδικήματα κλοπής από κατοικία, στις 18/6/14, στην υπόθεση 13145/

1. Λεία του ήταν περιουσία συνολικής αξίας περίπου €50.
2. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι η εν λόγω αναφορά της δεν προωθείται ως προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου, αλλά για το μοναδικό σκοπό, όπως τούτο το γεγονός ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα, υπό την έννοια ότι ο Κατηγορούμενος, αναμένεται να αποφυλακιστεί στις 31/3/
3. Στα πλαίσια της αγόρευσής της, η συνήγορος Υπεράσπισης για τον Κατηγορούμενο υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν εντολής του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την έκθεση, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 ετών, διαζευγμένος και είναι κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές γιατί εκτίει ποινή φυλάκισης 3 χρόνων από τις 18/6/
4. Γεννήθηκε στη Λευκωσία και υιοθετήθηκε σε βρεφική ηλικία. Ο Κατηγορούμενος σε ηλικία 6 ετών ενημερώθηκε για την υιοθεσία του και σε ηλικία 13 ετών γνώρισε τη βιολογική του μητέρα, γεγονός που τον επηρέασε αρνητικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του αφού ενημερώθηκε ότι ήταν ιερόδουλη και ήταν πολύ δύσκολο και σοκαριστικό για ένα μικρό παιδί να κατανοήσει αυτό το γεγονός και να το αποδεχτεί. Επίσης οι κακές παρέες του, η κοροϊδία και η ντροπή που βίωνε ήταν παράγοντες που τον οδήγησαν στο λάθος δρόμο. Η βιολογική του μητέρα απεβίωσε το 2010 μετά από ανίατη ασθένεια. Έχει μια ετεροθαλή αδελφή ηλικίας 42 ετών η οποία διαμένει μόνιμα στην Αγγλία και δεν διατηρούν καμία επικοινωνία. Φοίτησε μέχρι τη Β τάξη Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε από τη γνωριμία του με τη βιολογική του μητέρα καθώς και της εξάρτησής του από τις τοξικές ουσίες που προέβηκε στο μεταξύ. Απαλλάχτηκε από τη στρατιωτική του θητεία λόγω προβλημάτων ψυχική υγείας. Η θετή του μητέρα κατάγεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής εισοδηματικής κατάστασης και εργαζόταν ως καθαρίστρια μέχρι το 2005 όπου υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Έκτοτε είναι καθηλωμένη σε τροχοκάθισμα και λαμβάνει σύνταξη για την κάλυψη των βασικών αναγκών της. Ο θετός του πατέρας προέρχεται επίσης από οικογένεια χαμηλής εισοδηματικής κατάστασης και εργαζόταν ως μηχανοδηγός μέχρι που αρρώστησε η σύζυγός του και διέκοψε την εργασία του για να την φροντίζει. Πριν μερικούς μήνες εγκατέλειψε τη συζυγική του οικία λόγω του ότι δημιούργησε δεσμό με αλλοδαπή αλλά επισκέπτεται τη σύζυγό του τακτικά και τη βοηθά σε θέματα φροντίδας. Παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έτυχε της κατάλληλης στήριξης, καθοδήγησης και συναισθηματικής στήριξης από τους θετούς του γονείς, εν τούτοις ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά. Ξεκίνησε τη χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών από την εφηβική ηλικία. Αναγνώρισε την ανάγκη του για απεξάρτηση και εντάχθηκε σε θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης στο Ισραήλ δύο φορές χωρίς θετική εξέλιξη. Όσον αφορά την επαγγελματική του δραστηριότητα στο παρελθόν εργάστηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών. Επίσης εργάστηκε σε εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών. Το 2000 τέλεσε γάμο με την πρώην σύζυγό του μετά από εγκυμοσύνη που προέκυψε, ενώ αργότερα χώρισαν. Η πρώην σύζυγός του διαμένει στα Λατσιά μαζί με το γιο τους ηλικίας 13 ετών και διατηρεί τακτική επικοινωνία με το παιδί του και το στηρίζει οικονομικά στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Ο Κατηγορούμενος είναι άτομο το οποίο απασχόλησε στο παρελθόν τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές με τη διάπραξη διαφόρων αδικημάτων. Η συνήγορος Υπεράσπισης, επιπρόσθετα, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την παραδοχή του Κατηγορούμενου, τόσο ενώπιον των διωκτικών αρχών, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου και το γεγονός ότι με την εν λόγω παραδοχή του, εξοικονομήθηκε πολύτιμος χρόνος της αστυνομίας αλλά και του Δικαστηρίου. Ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε άμεσα και αυθόρμητα με την αστυνομία και δεν προσπάθησε με οποιοδήποτε τρόπο να παραπλανήσει ή να αποκρύψει ή να δυσκολέψει το έργο της αστυνομίας. Ανάφερε ακόμα ότι, ο Κατηγορούμενος ουδεμία ευθύνη φέρει για τη μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης, παρά το γεγονός ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν εντός των Κεντρικών Φυλακών στις 14/1/12 η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 21/10/14 και καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή μετά την πάροδο 3 και πλέον χρονών. Ο Κατηγορούμενος απολύθηκε από τις Κεντρικές Φυλακές στις 5/3/13, 1 χρόνο και 2 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο Κατηγορούμενος ήταν γνωστός στην Αστυνομία λόγω του βεβαρημένου παρελθόντος του και έτσι γνώριζαν πού θα τον εντοπίσουν για να καταχωρηθεί η υπόθεσή του αυτή αφού δεν έγινε ενόσω βρισκόταν κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές όπου η πρόσβαση από την αστυνομία ήταν προσιτή και θα μπορούσαν να τον εντοπίσουν πολύ εύκολα. Επίσης ανάφερε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος, ενώ σήμερα εκτίει ποινή φυλάκισης, προσπαθεί να γυρίσει σελίδα στη ζωή του και να προχωρήσει ένα βήμα μπροστά. Θέλει να διορθώσει όλα τα λάθη του παρελθόντος και να κάνει μια νέα αρχή και μάλιστα με πολύ θετικά αποτελέσματα. Παρακολουθείται από τους γιατρούς και τον ψυχίατρο των Κεντρικών Φυλακών και έχει καταφέρει αυτό που πάλευε τόσα χρόνια, να παραμείνει μακριά από κάθε είδους ναρκωτικές ουσίες που του κατέστρεφαν το μυαλό και σώμα. Παραμένει καθαρός εδώ και 9 μήνες περίπου και είναι πολύ χαρούμενος και περήφανος με την πρόοδό του. Συνεχίζει τις θεραπείες και συνεδρίες του και είναι πολύ συνεργάσιμος με όλο το ιατρικό προσωπικό. Ακόμα ο Κατηγορούμενος εργάζεται ως καθαριστής στο σχολείο και στο επισκεπτήριο των Φυλακών ενώ παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα Ελληνικών, Αγγλικών, Computer, Ψυχολογίας, Τέχνης και Ζωγραφικής, Μουσικής και Θεάτρου στο σχολείο των Φυλακών. Στα πλαίσια των πιο πάνω έχει ανεβάσει μαζί με άλλους συγκρατούμενούς του μια θεατρική παράσταση για την οποία πήραν πολύ θετικά σχόλια. Οι επιδόσεις του στα μαθήματα που παρακολουθεί είναι πολύ ικανοποιητικές ενώ έχει κάνει τεράστια πρόοδο στα ελληνικά του και κυρίως στην ορθογραφία του. Γυμνάζεται σε καθημερινή βάση και κάνει ιδιαίτερα μαθήματα κιθάρας μέσα στις Φυλακές και ως αποτέλεσμα αυτών των μαθημάτων έχει ξεκινήσει τη σύνθεση και στιχουργική και έχει γράψει αρκετά μουσικά κείμενα. Στόχος του είναι όταν βγει από τις Φυλακές να ασχοληθεί και επαγγελματικά με τη σύνθεση και τη στιχουργική και να κυνηγήσει το όνειρό του αυτό. Επίσης άμεση προτεραιότητά του είναι να αποκαταστήσει πλήρως τη σχέση του με το παιδί του ώστε να μπορεί να το στηρίζει συναισθηματικά αλλά και να το ενισχύσει και οικονομικά καθώς και να αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις του με τους γονείς του και με τη σειρά του να τους βοηθήσει και να τους δώσει την αγάπη και το χαμόγελο που χρόνια τώρα τους έχει στερήσει. Ο Κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων του, απολογείται και υπόσχεται ότι δεν πρόκειται να απασχολήσει ξανά την αστυνομία και τα Δικαστήρια, ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό και νιώθει μετανιωμένος για την πράξη του στην οποία οδηγήθηκε από την έξη του και την κακή ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν κρατούμενος στις Φυλακές. Η συνήγορος Υπεράσπισης σημείωσε επίσης ότι, ο Κατηγορούμενος έχει αποδείξει έμπρακτα τη μεταμέλειά του με τη συμπεριφορά του και την παραδοχή του και την όλη στάση ζωής την οποία ακολουθεί και η οποία του επιτρέπει να βελτιώνει τη ζωή του και να επιταχύνει τους στόχους του. Όσον αφορά τις προηγούμενες καταδίκες του, η συνήγορός του ανάφερε ότι αυτές δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία επιβολής ποινής που θα δίνει την εντύπωση ότι ο Κατηγορούμενος τιμωρείται για δεύτερη φορά. Για το συγκεκριμένο συμβάν ο Κατηγορούμενος πέρασε από Πειθαρχικό Συμβούλιο στις Κεντρικές Φυλακές το 2012 και του επεβλήθη ποινή-τιμωρία η αποκοπή πολλών ημερών από τη χάρη την οποία θα έπαιρνε αν δεν συνέβαινε το περιστατικό αυτό, καθώς και μία ακόμα ποινή-τιμωρία που του επεβλήθη η οποία ήταν η απομόνωσή του για μία εβδομάδα σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στις ειδικές πτέρυγες των Φυλακών και ότι ήδη αισθάνεται ότι έχει τιμωρηθεί αρκετά και πολλές φορές για τα εν λόγω αδικήματά του. Ήταν εισήγηση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η οποιαδήποτε ποινή του επιβληθεί να συντρέχει με την ήδη υπάρχουσα ποινή του Κατηγορούμενου γιατί σε περίπτωση που του επιβληθεί διαδοχική ποινή θα του αποστερηθεί σε μεγάλο βαθμό η κατάκτηση και η υλοποίηση των στόχων του σε σύντομο χρονικό διάστημα και ίσως του στερήσει το αίσθημα της αισιοδοξίας και της θετικότητας που τον διακατέχει προς την επίτευξη του ονείρου του. Τέλος ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει κάθε δυνατή επιείκεια κατά την επιβολής ποινής στον Κατηγορούμενο και επιβάλει αυτήν ώστε να συντρέχει με την ήδη υπάρχουσα ποινή φυλάκισης που εκτίει τώρα ο Κατηγορούμενος και τούτο ειδικότερα λόγω του γεγονότος ότι, η παρούσα υπόθεση, θα μπορούσε κάλλιστα να ληφθεί υπόψη στην υπόθεση 13145/14, στα πλαίσια της οποίας του επιβλήθηκε η ποινή φυλάκισης 3 ετών που εκτίει τη δεδομένη στιγμή. Προς τούτο, παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σωρεία σχετικών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Εκείνο που προκύπτει από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ότι η κατοχή ναρκωτικών, είτε με σκοπό την χρήση, είτε με σκοπό την προμήθεια, έχει καταστεί κοινωνική μάστιγα και αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα το οποίο απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια. Η δε έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων τα τελευταία χρόνια, σε συνάρτηση με τις καταστροφικές συνέπειες που εμπεριέχει η χρήση των εν λόγων ουσιών, κυρίως στα νεαρά πρόσωπα, επιβεβαιώνει αν όχι καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο o οποίος θα πρέπει πάραυτα να αντιμετωπιστεί. Το μέσο που έχουν τα Δικαστήρια για να αντιμετωπίσουν αυτό τον κίνδυνο είναι οι αυστηρές ποινές που πρέπει να επιβάλλουν. Η απάντηση των Δικαστηρίων στην αυξανόμενη συνεχιζόμενη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων, είναι η με ανάλογο ρυθμό επιβολή αυστηροτέρων ποινών. Η επιλογή, στερητικής της ελευθερίας, ποινής σε κατηγορούμενο που κατέχει ναρκωτικές ουσίες έστω και αν τούτες κατέχονται για δική του χρήση, ως θέμα αρχής, δεν αποτελεί λανθασμένη επιλογή (για μια ενδιαφέρουσα επί του θέματος συζήτηση βλέπε Pikatsas v. The Police

(1963)1 CLR 1, Anastassiou v. The Republic

(1969)2 CLR 193, Georghiou v. Republic

(1988)2 CLR 86 και Pilatos v. Republic

(1988)2 CLR 91, Khalil v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 78, Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 246, Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240, Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 174, Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 502, Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 60 και Sentencing in Cyprus του Γ. Πική 2η έκδοση σελ. 218). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών αλλά και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή της ποινής αποτελεί ένα ουσιώδες μέρος της ποινικής διαδικασίας, το μέγιστο εργαλείο στα χέρια του Δικαστηρίου για την προώθηση των αρχών του ποινικού δικαίου. Είναι πράγματι ένα πολύ δύσκολο και λεπτό καθήκον το οποίο θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Όταν το Δικαστήριο αποφασίζει για το είδος και το ύψος της ποινής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του μεγάλο αριθμό παραγόντων, οι οποίοι πολλές φορές συγκρούονται μεταξύ τους και θα πρέπει να ζυγίζει αυτούς με τέτοιο τρόπο που να καθιστά την ποινική διαδικασία κοινωνικά αποδεκτή διατηρώντας έτσι την πίστη του κοινού στον νόμο και στην απονομή της δικαιοσύνης. Είναι πρωτίστως μια διαδικασία η οποία εμπεριέχει την άσκηση διακριτικών εξουσιών η οποία δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται καθορισμένη (standardised) καθότι η δικαιοσύνη δεν πρέπει ποτέ να είναι τυφλή στο μονοπάτι της (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd edition, σελ. 2). Τελικός κριτής αναφορικά με το είδος αλλά και το ύψος της ποινής είναι το Δικαστήριο το οποίο θα επιλέξει τούτην αφού λάβει υπόψη του όλα τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση αλλά και το πρόσωπο του κατηγορουμένου. Η ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί μπροστά στην ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση κατηγορουμένων που διέπραξαν συγκεκριμένης φύσης αδικήματα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου σε κάθε περίπτωση να επιβάλει τέτοια ποινή που να αρμόζει και στο πρόσωπο του κατηγορούμενου. Ακόμα και στην περίπτωση που θα πρέπει να επιβληθεί αποτρεπτική ποινή, το καθήκον εξατομίκευσής της δεν ατονεί. Οι προσωπικές περιστάσεις καθώς επίσης και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε ένα αδίκημα είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής. Όταν όμως καθίσταται ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής τότε οι πιο πάνω παράγοντες υποχωρούν μπροστά στην εν λόγω ανάγκη. Το ίδιο συμβαίνει και αναφορικά με τη διαδικασία της εξατομίκευσης της ποινής, υπό την έννοια ότι δεν θα πρέπει τούτη να εξουδετερώνει είτε την σοβαρότητα του αδικήματος είτε το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικόλα Πάγκαλου

(2001)2 ΑΑΔ 304). Στρεφόμενος στην υπό εξέταση υπόθεση λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου. Λαμβάνω επιπροσθέτως, υπόψη τη μεταμέλεια του, ως αυτή εκφράστηκε μέσω της συνηγόρου του αλλά και ως τούτη προκύπτει και από την άμεση παραδοχή του, τόσο ενώπιον των αρχών, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνω ακόμα, ως μετριαστικό γι΄ αυτόν παράγοντα, το γεγονός ότι στα πλαίσια της θεληματικής του κατάθεσης, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή του αδικήματος της 2ης κατηγορίας για το οποίο η Αστυνομία δεν κατείχε οποιαδήποτε μαρτυρία που να εμπλέκει τον Κατηγορούμενο με αυτό. Συνυπολογίζω ακόμα, τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, ως αυτές αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αλλά και ως αυτές εξάγονται από τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος του ανέφερε στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής. Ακόμα, συνυπολογίζω το κίνητρο του Κατηγορούμενου και δη ότι διέπραξε τα αδικήματα ως εξαρτημένο από ναρκωτικές ουσίες πρόσωπο και όχι για σκοπό εμπορίας και/ή αποκόμισης οποιουδήποτε κέρδους. Ουσιαστικής σημασίας κρίνεται και το γεγονός ότι, ο Κατηγορούμενος, τους τελευταίους 9 μήνες, απέχει από κάθε χρήση ναρκωτικών ουσιών και φαίνεται αποφασισμένος να γυρίσει σελίδα στη ζωή του. Λαμβάνω ακόμα υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος βρίσκεται αντιμέτωπος με την ποινή του 3½ περίπου χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και για την εν λόγω καθυστέρηση δεν ευθύνεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ο ίδιος. Τέλος, επιβαρυντικά για τον Κατηγορούμενο, συνυπολογίζω το βεβαρημένο ποινικό του μητρώο, το οποίο να σημειωθεί, ότι σε μεγάλο βαθμό, αφορά σε υποθέσεις παρόμοιας φύσεως με την παρούσα. Επί του τελευταίου, δεν μπορεί να παραγνωριστεί αυτή η πολυετής συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου. Πρέπει βέβαια να τονισθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες για τον Κατηγορούμενο, δεν δικαιολογούν την εκ νέου τιμωρία του για τα εν λόγω αδικήματα. Λαμβάνονται υπόψη ακριβώς υπό την έννοια ότι μειώνουν την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί σε αυτόν από το Δικαστήριο. Στην προκείμενη περίπτωση που πρόκειται για τρεις προηγούμενες καταδίκες, εφαρμόζεται η αρχή που απαντάται στη νομολογία μας ότι με κάθε μεταγενέστερη καταδίκη, ένας Κατηγορούμενος προοδευτικά χάνει και τη μείωση στην οποία θα δικαιούτο στην περίπτωση που ήταν πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Εκείνο που ανυπερθέτως πρέπει να λεχθεί, είναι ότι ανεξάρτητα του βεβαρημένου του μητρώου ενός Κατηγορούμενου, η ποινή που πρέπει να επιβληθεί, δεν μπορεί να είναι πέραν από την ψηλότερη που τα γεγονότα και οι περιστάσεις της υπό εκδίκαση υπόθεσης δικαιολογούν (για μια ενδιαφέρουσα επί του θέματος συζήτηση βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 ΑΑΔ 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 17 και Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565). Όπως και να ειδωθούν οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες, δεν είναι τέτοιοι που να εξαλείφουν την αναγκαιότητα η ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι τέτοια που καθιστά την επιβολή αποτρεπτικής ποινής επιβεβλημένη. Υπό τις περιστάσεις η πρέπουσα ποινή δεν μπορεί να είναι άλλη παρά μόνο στερητική της ελευθερίας ποινή. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στην περίπτωση που επιλεγόταν οποιοδήποτε άλλο είδος ποινής, ιδιαίτερα και λόγω της αδυναμίας από πλευράς του Δικαστηρίου στο να επιδείξει μεγάλου βαθμού επιείκεια λόγω του βεβαρημένου ποινικού μητρώου, θα εστέλλοντο λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους μελλοντικούς παραβάτες και δεν θα εξυπηρετείτο ο σκοπός του νόμου. Αυτό που μένει να εξεταστεί, είναι το γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση, ήταν δυνατό να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 13145/14, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στην εν λόγω υπόθεση του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, η έκτιση της οποίας περατώνεται στις 31/3/2017. Και τούτο, δια να κριθεί κατά πόσο η ποινή φυλάκισης που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, θα πρέπει να εκτελεστεί ή όχι, διαδοχικά με την ποινή που εκτίει στο παρόν στάδιο. Σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Σάββας Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(2004)2ΑΑΔ σελ. 443, και συγκεκριμένα στις σελίδες 446 έως 448, τα οποία θεωρώ ορθότερο να παραθέσω αυτούσια. «Η ευπαίδευτη συνήγορος για τη Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε βεβαίως την αρχή της συνολικότητας της ποινής. Εισηγήθηκε όμως η κα Θεοδώρου ότι η συνολική ποινή των τεσσεράμισι ετών δεν είναι δυσανάλογη των αδικημάτων ή υπερβολική υπό τις περιστάσεις. Η αρχή της συνολικότητας της ποινής ισχύει βεβαίως στην Κύπρο όπως ισχύει και στην Αγγλία. Επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο Δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις όπως η προκείμενη στην οποία οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές (ίδε και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)1 Α.Α.Δ. 331). Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Και υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117

(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθησομένης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του. Ειδικά στην περίπτωση όπως η προκειμένη, στην οποία επιβάλλεται ποινή ενώ ο τιμωρούμενος εκτίει άλλη ποινή, αποτελούν καλό κανόνα τα λεχθέντα από το Richards, J., στην υπόθεση R v. Watts [2000] 1 Cr. App. R. (S.) 460, στην οποία μας ανέφερε ο κ. Πικής: «Ιf the offence had fallen to be dealt with at the same time would the same total sentence have resulted. If not, then the total produced by making the sentences consecutive may be disproportionate and excessive». O κανόνας αυτός αντιστοιχεί προς το γενικό κανόνα που το Δικαστήριο, όταν εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών, εφαρμόζει ως απόρροια της αρχής της συνολικότητας της ποινής. Όπως έθεσε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Barton, October 6, 1972 (αναφερόμενη στο Encyclopedia of Current Sentencing Practice, section A5-3A) (στην οποία επίσης μας ανέφερε ο κ. Πικής) υποδεικνύοντας το καθήκον του Δικαστηρίου: «It must look at the totality of the criminal behavior and ask itself what is the appropriate sentence for all the offences». Και πάλι δε o Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Holderness, July 15, 1974 (αναφερόμενος στην ως άνω Encyclopedia, section A5-3B): «. the step which this Court on numerous occasions has said should be taken, namely of standing back and looking at the overall effect of the sentences which had been passed». Εξετάζοντας το σύνολο των παραγόντων που διέπουν το θέμα στην προκειμένη περίπτωση, διαπιστώνουμε έρεισμα στην έφεση. Κατ' αρχή, επρόκειτο για αδικήματα της ίδιας φύσης με εκείνα για τα οποία είχε επιβληθεί η προηγούμενη και εκτιόμενη ποινή φυλάκισης των δυόμισι ετών στην υπόθεση 9399/03 όπως και με εκείνα τα οποία αφορούσαν οι υποθέσεις που αναφέρθηκαν ως προηγούμενες καταδίκες.» Πάντα σχετικά με το ίδιο θέμα, στην υπόθεση Μιχάλης Παράρε ν. Αστυνομίας ημερομηνία απόφασης 20.3.2013, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όμως η ταυτόχρονη διαπίστωση του κατά την παράθεση των λόγων που επιμέτρησαν προς όφελος του εφεσείοντος, ότι όντως θα μπορούσαν τα γεγονότα της υπό κρίση έφεσης να λαμβάνονταν υπόψη στην υπ' αρ. 3556/11 υπόθεση του Κακουργιοδικείου, αναιρεί τα πιο πάνω. Αυτή δε η διαπίστωση έπρεπε να προσμετρήσει ουσιωδώς στην όλη ποινική μεταχείριση του εφεσείοντος υπό το φως της έτερης και προεξάρχουσας αρχής ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί είτε ο ίδιος, είτε μέσω της κατηγορούσας αρχής, να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Όπως αναφέρθηκε και πρόσφατα στη Δημήτρης Βέλιου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 99/12, ημερ. 22.1.2013, «Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, εκεί όπου μια υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη και δεν λήφθηκε, αυτό δυνατό να αποτελέσει λόγο για μείωση της ποινής που επιβλήθηκε κατά τη μεταγενέστερη εκδίκαση του αδικήματος».» Να τονιστεί ότι στην Παράρε (ανωτέρω), τα αδικήματα που αντιμετώπιζε ο Κατηγορούμενος ήταν διαφορετικής φύσεως από τα αδικήματα για τα οποία του επιβλήθη ποινή από το Κακουργιοδικείο. Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, σχετικές είναι και Δημήτρης Βέλιου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Σωτήρης Ζαχαρία Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 38/2013, ημερ. 13.5.2013. Με γνώμονα όλα τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση και ιδιαίτερα το γεγονός ότι η ποινή φυλάκισης των 3 (τριών) ετών που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο στην ποινική υπόθεση 13145/14, αφορούσε σε 13 κατηγορίες διαρρήξεων κατοικίας (εκ των οποίων η μία εν ώρα νύκτας) και 13 κατηγορίες κλοπής από κατοικία, περιουσίας συνολικής αξίας περίπου €50.000, καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο λόγος που ο Κατηγορούμενος δεν ζήτησε όπως στα πλαίσια της εν λόγω υπόθεσης ληφθεί υπόψη η παρούσα, ήταν γιατί, μέχρι τότε, δεν είχε καταχωρηθεί ενώπιον Δικαστηρίου, και έχοντας συνεχώς κατά νου τις πιο πάνω αναφερόμενες νομικές αρχές σε σχέση με τη γενική αρχή δικαίου της συνολικότητας της ποινής, κρίνω ότι, η οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση, δεν θα πρέπει να εκτελεστεί διαδοχικά με την ποινή που ήδη εκτίει, και θα πρέπει να είναι τέτοιου εύρους ώστε να μην επεκτείνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο, ο χρόνος που θα παραμείνει έγκλειστος στη φυλακή συνεπεία της ποινής που θα επιβληθεί από το παρόν Δικαστήριο. Στην πιο πάνω κρίση μου καταλήγω, αφού γνώμη μου είναι ότι, αν η παρούσα υπόθεση λαμβανόταν υπόψη στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 13145/14, το Δικαστήριο που επέβαλε την ποινή σε εκείνη την υπόθεση δεν θα διαφοροποιούσε το εύρος της ποινής που επέβαλε ή αν θα υπήρχε οποιαδήποτε διαφοροποίηση, τούτη δεν θα ήταν αισθητή. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές: Στην κατηγορία 1, ποινή φυλάκισης 6 μηνών και Στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο, να συντρέχουν, τόσο μεταξύ τους, όσο και με την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο στην Ποινική Υπόθεση υπ΄ αριθμό 13145/14 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο