← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Daniel-Florin BILEC κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8074/13, 28/5/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Daniel-Florin BILEC κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8074/13, 28/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8074/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Daniel-Florin BILEC
  2. Gioni HUTANU
  3. Ionel VITOREANU
  4. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης
  5. Ηλίας Τριανταφυλλίδης Κατηγορούμενων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Δράκος Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (εκ πρώτης όψεως) Το κατηγορητήριο που αφορά η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 24.4.2013 εναντίον πέντε κατηγορουμένων τα ονόματα των οποίων φαίνονται ανωτέρω και αφορούσε, για όλους τους κατηγορούμενους τρία αδικήματα και συγκεκριμένα τα αδικήματα, κατά παράβαση άρθρων του Ποινικού Κώδικα, ειδικότερα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατηγορία αρ. 1, διάρρηξη κατοικίας, κατηγορία αρ. 2 και κλοπή από κατοικία, κατηγορία αρ.
  6. Ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων φαίνονται στο κατηγορητήριο, αποδίδεται σε όλους τους κατηγορούμενους ότι στις 18.11.2012 συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να διαρρήξουν και να κλέψουν, διέρρηξαν και εισήλθαν εντός της κατοικίας των Thabet Abbarah και Nawal Mando Abbarah, από την Συρία με σκοπό να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να κλέψουν, και έκλεψαν από την εν λόγω οικία ένα χρηματοκιβώτιο χρώματος γκρίζου αξίας €500, διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας €262,600, δύο κλειδιά αυτοκινήτων αξίας €600 και αριθμό Κυπριακών και Συριακών διαβατηρίων που άνηκαν στα εν λόγω πρόσωπα και τα παιδιά τους. Όπως φαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων και του επιβλήθηκε ποινή στις 2.8.13 συγκεκριμένα δύο χρόνια φυλάκιση σε κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 2 και 3 που παραδέχτηκε. Σε ότι αφορά τους κατηγορούμενους 1, 3 και 5 η ποινική δίωξη αναστάληκε λόγω μη επίδοσης των κατηγορητηρίων στους κατηγορούμενους στις 10.2.14 και λόγω αυτού οι κατηγορούμενοι 1, 3 και 5 απαλλάγηκαν από τις κατηγορίες. O κατηγορούμενος 4 δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες και διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκε στο Δικαστήριο και έδωσε προφορική μαρτυρία ο εξεταστής της υπόθεσης Α/Αστ. 1798 Δ. Χρίστου για την Κατηγορούσα Αρχή. Κλήθηκαν επίσης στο Δικαστήριο οι παραπονούμενοι Thabet Abbarah και Nawal Mando Abbarah, όμως δεν έδωσαν προφορική μαρτυρία αφού οι καταθέσεις που έδωσαν σε σχέση με την υπόθεση κατατέθηκαν τελικά εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους και σημειώθηκαν σχετικά ως τεκμήρια. Όλο το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που αφορά η παρούσα υπόθεση, σε σχέση πάντα με τον κατηγορούμενο 4, κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου με σχετικές δηλώσεις της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής και του συνηγόρου του κατηγορούμενου για την αλήθεια του περιεχομένου του. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε στο Δικαστήριο εισήγηση ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του για καμιά από τις τρεις κατηγορίες που του αποδίδονται και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως τον αθωώσει από το στάδιο αυτό βασίζοντας την εισήγηση του στο ότι από την μαρτυρία που έχει κατατεθεί δεν αποδείχθηκε η δική του εμπλοκή στα υπό κρίση αδικήματα, εισήγηση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Αντίθετη βέβαια ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή. Θεωρώ σκόπιμο να αναφερθεί σε συντομία το μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο υπενθυμίζω ότι αποτελεί παραδεκτό μετά από τις σχετικές δηλώσεις που έγιναν. Ο Μ.Κ.1 Α/Αστ. 1798 Δ. Χρίστου είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, είναι το πρόσωπο που έλαβε την καταγγελία του Thabet Abbarah στις 18.11.12 ότι την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 16.30 με 18.30 διαρρήχθηκε η οικία του και κλάπηκε ένα γκρίζο χρηματοκιβώτιο αξίας €500 που περιείχε χρυσαφικά και διαμάντια. Ο ίδιος μετέβηκε στη σκηνή και από εξετάσεις που έκανε διαπίστωσε ότι ο δράστης εισήλθε στην αυλή της οικίας από σημείο όπου υπάρχει περιτοίχισμα ύψους 1.20 εκ. και πάνω από το περιτοίχισμα αλουμινένια περίφραξη ύψους 1.15 εκ. Ακολούθως προσπάθησε να παραβιάσει με αιχμηρό αντικείμενο δίφυλλη συρόμενη αλουμινένια πόρτα της κουζίνας χωρίς να τα καταφέρει. Στη συνέχεια πέτυχε είσοδο και έξοδο αφού παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο άλλη δίφυλλη συρόμενη αλουμινένια πόρτα. Ανέφερε ότι οι ενέργειες του ως εξεταστής της υπόθεσης ήταν να παραλάβει οκτώ φακέλους που περιείχαν δειγματοληψίες οι οποίες παραδόθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονική εξέταση, το αποτέλεσμα ήταν ότι δεν προέκυψε οτιδήποτε το θετικό και έτσι τις κατάστρεψε. Στις 16.4.13 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος με γραπτή συγκατάθεση του έδωσε τα δακτυλικά του αποτυπώματα τα οποία ταυτίστηκαν με δακτυλικά αποτυπώματα που εντοπίστηκαν στην σκηνή. Στις 17.4.13 έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων και προέβηκε και σε υποδείξεις σκηνών. Το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθη. Ο Μ.Κ.1 συνέλαβε επίσης, κατόπιν δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης, τους κατηγορούμενους 1, 3 και
  7. Ο κατηγορούμενος 4 στην ανακριτική του κατάθεση αρνήθηκε να απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν και αρνήθηκε να υπογράψει την κατάθεση του. Στις 22.4.13 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 4 για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει η απάντηση του ήταν: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο με τον δικηγόρο μου» και αρνήθηκε να υπογράψει την γραπτή κατηγορία. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως τεκμήρια τις διάφορες καταθέσεις που έλαβε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, έντυπα υποδείξεων σκηνών, τις γραπτές κατηγορίες που απαγγέλθηκαν σε όλους τους κατηγορούμενους. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε ουσιαστικά εξ ολοκλήρου εκ συμφώνου προκύπτουν τα ακόλουθα. Ο κατηγορούμενος 3 στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 20.4.13 αρνείται ότι γνώρισε τον κατηγορούμενο 4 και ότι συνωμότησε μαζί του να διαρρήξει την εν λόγω οικία. Την ίδια θέση προβάλλει και στη δική του ανακριτική του κατάθεση ημερ. 20.4.13 και ο κατηγορούμενος
  8. Ο κατηγορούμενος 5 αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του τέθηκαν, ενώ στη θεληματική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι γνωρίζει τους κατηγορουμένους 4 και 5 που είναι αδέρφια, ήξερε ότι αυτοί έκαναν κλοπές και γνώριζαν τους κατηγορούμενους 1 και
  9. Επειδή μεταξύ κατηγορουμένων 1 και 3 και κατηγορούμενων 4 και 5 δεν μπορούσε να υπάρξει συνεννόηση λόγω προβλημάτων στη γλώσσα, ο ίδιος μεσολάβησε ως διερμηνέας. Αναφέρει ότι όλοι συνωμότησαν μεταξύ τους να κλέψουν την εν λόγω οικία την οποία διέρρηξαν και έκλεψαν. Μεταξύ των σκηνών που υποδεικνύει είναι και το καφενείο που διατηρούν οι κατηγορούμενοι 4 και 5 στον Αστρομερίτη. Οι καταθέσεις των ιδιοκτητών της οικίας των Thabet Abbarah και Nawal Mando Abbarah που κατατέθηκαν εκ συμφώνου και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 13 και 14 αντίστοιχα περιορίζονται στην καταγγελία για την διάρρηξη, αναφέρουν ότι την επίδικη μέρα και ώρα δεν υπήρχε κανένας στο σπίτι και ότι πριν να φύγουν είχαν κλειδώσει τις πόρτες κανονικά και τα παράθυρα όπως και την σιδερένια πόρτα που οδηγεί στην έξοδο του σπιτιού. Αναφέρουν ότι κλάπηκε ένα χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο τους στον πρώτο όροφο στερεωμένο μέσα στο ερμάρι, το οποίο ήταν γκρίζο διαστάσεων 40x50 το οποίο κλειδώνει με κωδικούς που μόνο οι δύο τους γνωρίζουν. Η αξία του είναι €500 και μέσα βρίσκονταν διάφορα χρυσαφικά και διαμάντια αξίας περίπου €250.000, δύο κλειδιά αυτοκινήτων αξίας €300 έκαστο και τα διαβατήρια, Κυπριακά και Συριακά, των ιδίων και των παιδιών τους. Ο Α/Αστ 2431 Γ. Πιτσιλλίδης του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 15 εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου της ήταν το πρόσωπο που παρέδωσε τους φακέλους με τις δειγματοληψίες swap στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και τις δύο αποσπάσεις δακτυλικών αποτυπωμάτων στο Εργαστήριο Δακτυλοσκοπίας ΥΠΕΓΕ για επιστημονικές εξετάσεις. Ως Τεκμήρια 17 και 17 Α κατατέθηκαν εκ συμφώνου οι εμπιστευτικές εκθέσεις του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας ΥΠΕΓΕ που υπογράφονται από τον Υπαστυνόμο Χρύσανθο Τρισελιώτη σύμφωνα με τις οποίες οι δύο αποσπάσεις αποτυπωμάτων ελέγχθηκαν στη συλλογή ΑΣΑΔΑ χωρίς θετικό αποτέλεσμα και ακολούθως στα πλαίσια της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρώπης που αποτελεί την Συνθήκη PRUM προέβηκε σε έλεγχο των αποτυπωμάτων στις βάσεις δακτυλικών αποτυπωμάτων των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου ταυτίστηκαν με τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου 1 από την Ρουμανία που βρίσκονται στη βάση δακτυλικών αποτυπωμάτων της Σλοβακίας. Ζήτησε όπως του αποσταλούν δακτυλικά και παλαμικά αποτυπώματα του πιο πάνω προσώπου όταν συλληφθεί και στην έκθεση του Τεκμήριο 17Α ημερ. 16.4.13 αναφέρει ότι του παραδόθηκαν δακτυλικά και παλαμικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου 1 τα οποία συγκρίθηκαν με τις αποσπάσεις και επιβεβαιώθηκε ότι ταυτίζονται. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου η κατάθεση του Λοχία 774 Π. Αβρααμίδη σύμφωνα με την οποία Nawal Mando Abbarah του παρέδωσε στις 27.11.12 αναλυτικό κατάλογο με τα κλοπιμαία από την διάρρηξη. Ο εν λόγω κατάλογος καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 23 και σε αυτό περιλαμβάνονται 89 είδη κοσμημάτων με τις περιγραφές τους και τις αξίες τους που ανέρχονται σε €262.
  10. Ως τεκμήρια κατατέθηκαν επίσης οι καταθέσεις των Λοχία 1275 και Α/Αστ. 2074 οι οποίοι έλαβαν ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 και τον συνέλαβαν και ήταν παρών στις υποδείξεις σκηνών που έκανε ο κατηγορούμενος 2, αντίστοιχα. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου η κατάθεση της Παρασκευούλας Αντωνιάδου, ημερ. 19.11.12 σύμφωνα με την οποία την προηγούμενη μέρα δηλαδή 18.11.12 και περί ώρα 18.15-18.20 μετέβηκε στην περιοχή Παρισσινού και συγκεκριμένα στην οδό Λαπήθου για να επισκεφθεί την αδελφή της. Πλησιάζοντας το σπίτι της αδελφής της είδε ένα άντρα να φεύγει από το σπίτι που αργότερα έμαθε ότι έγινε διάρρηξη, να διασχίζει το δρόμο και να κρατά ένα κιβώτιο που φαινόταν να ήταν βαρετό. Λόγω της ώρας, δεν είχε πολύ φως, δεν πρόσεξε ούτε πως ακριβώς ήταν το κιβώτιο ούτε και μπορεί να περιγράψει το πρόσωπο που το κρατούσε. Η αδερφή της εκείνη την ώρα βγήκε έξω στο μπαλκόνι επειδή άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Αργότερα πληροφορήθηκε ότι είχε γίνει διάρρηξη σε σπίτι δίπλα από την αδερφή της. Το τελευταίο τεκμήριο που κατατέθηκε είναι η κατάθεση του Δρ. Παναγιώτη Αταλιανή που είναι ορθοπεδικός χειρούργος και εργάζεται στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Είχε αναφέρει στην Αστυνομία ότι στις 18.11.12 εφημέρευε οπόταν και κλήθηκε στο Νοσοκομείο για να εξετάσει τον κατηγορούμενο 1 που έφερε έντονο αιμάτωμα στο αριστερό αστράγαλο και φτέρνα και παραμόρφωση της φτέρνας. Διαπίστωσε συντριπτικό ενδοαρθρικό κάταγμα δεξιάς φτέρνας. Τα συμπτώματα ήταν φρέσκα και υποδήλωναν πρόσφατο τραυματισμό που δεν υπερέβαινε χρονικά τις 12 με 18 ώρες. Συνήθως τέτοια κατάγματα προκαλούνται μετά από πτώση από 3, 4 μέτρα. Ο κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι έπεσε από σκαλί το οποίο ο ίδιος δεν πίστεψε. Τοποθέτησε νάρθηκα στο πόδι του κατηγορούμενου 1 και επανεξέταση όπως επίσης και τον συμβούλευσε να υποβληθεί άμεσα σε χειρουργική επέμβαση κάτι που δεν επιθυμούσε ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος δεν προσήλθε έκτοτε για επανεξέταση. Αυτή ήταν όλη η μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο που όπως έχω αναφέρει αποτελεί παραδεκτή μαρτυρία και/ή αναντίλεκτη. Η εισήγηση του κ. Δράκου ήταν ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί και να απαλλαγεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Βάσισε την εισήγηση του όπως έχει ήδη αναφερθεί, στη θέση ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση από το οποίο να προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 4 έχει διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται και επίσης ότι από την μαρτυρία που προσάχθηκε δεν στοιχειοθετούνται τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή η οποία εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να καλέσει τον κατηγορούμενο 4 σε απολογία και για τις τρεις κατηγορίες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Επομένως το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε αθώωση του κατηγορουμένου από το στάδιο αυτό είτε σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή αποτύχει να αποδείξει συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είτε εάν η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής είναι αντιφατική ή στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που δεν θα ήταν λογικό να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία. Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police
(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan
(1969)3 All E.R. 1626). Η έννοια «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητα της και επάρκεια της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το Δικαστήριο οφείλει, ακόμα και στα στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το Δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74
(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο Δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν». Όπως έχω αναφέρει η θέση του κ. Δράκου ήταν ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο 4 με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει αλλά και ότι δεν αποδείχτηκαν τα στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Έχω ήδη αναφέρει ότι ο μοναδικός μάρτυρας που κλήθηκε και έδωσε δια ζώσης μαρτυρία στο Δικαστήριο ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 1798 Δ. Χρίστου. Καταθέτοντας τις ενέργειες του για την παρούσα υπόθεση κατέθεσε και τις ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορούμενων 1, 3, 4, 5 και την θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου 2. Κανένας από τους κατηγορούμενους 1, 2, 3 ή 5 δεν κλήθηκαν στο Δικαστήριο να υιοθετήσουν έστω τις καταθέσεις αυτές οι οποίες ας σημειωθεί δεν είχαν κατατεθεί για την αλήθεια του περιεχομένου τους αλλά μόνο ήταν καταθέσεις που έλαβε ο εξεταστής της υπόθεσης στα πλαίσια διερεύνησης της. Ούτως ή άλλως σε αυτές οι κατηγορούμενοι 4 και 5 ουσιαστικά αρνήθηκαν να απαντήσουν τις ερωτήσεις που τους τέθηκαν και οι κατηγορούμενοι 1 και 3 αναφέρουν ότι δεν γνωρίζουν τον κατηγορούμενο 4 και αρνούνται ότι συνωμότησαν μαζί του να διαρρήξουν ότι διέρρηξαν και έκλεψαν οποιαδήποτε αντικείμενα από την οικία των παραπονούμενων. Το μοναδικό πρόσωπο που προβαίνει σε κάποια θέση σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 4 είναι ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος στη θεληματική του κατάθεση ημερ. 17.4.13 αναφέρει ότι γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος 4 μπλέκεται σε κλοπές και ότι συνεννοήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους στην παρούσα υπόθεση για να διαρρήξουν και να κλέψουν και διέρρηξαν και έκλεψαν το σπίτι των παραπονούμενων. Έχω ήδη αναφέρει ότι ο μάρτυρας αυτός δεν κλήθηκε στο Δικαστήριο για να υιοθετήσει την κατάθεση του και να αντεξεταστεί. Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι μετά από την καταδίκη του σε ποινή φυλάκισης 2 ετών ο εν λόγω κατάδικος πλέον υπέβαλε αίτημα για να μεταφερθεί στην Ρουμανία στα πλαίσια της Σύμβασης για την Μεταφορά Καταδίκων Κυρωτικός Νόμος 14/86 και η πληροφόρηση ήταν ότι είχε μεταφερθεί στη Ρουμανία για να εκτίσει την ποινή του. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν δεν προκύπτει καμία σύνδεση του κατηγορούμενου 4 με την σκηνή αλλά ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να εμπλέκει τον κατηγορούμενο 4 σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ούτε τα Τεκμήρια 4 και 5 που αποτελούν τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του συνδρομητή με αριθμό τηλεφώνου 99275638 και αφορούν την επίδικη ημερομηνία δηλαδή 10.11.12 και τα οποία δόθηκαν στον εξεταστή της υπόθεση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στα πλαίσια της αίτησης 56/13 δεν μπορούν να προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια στο Δικαστήριο. Είναι κατά την άποψη μου σαφές από όλα τα πιο πάνω ότι όντως η εισήγηση του κ. Δράκου ευσταθεί και δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο 4 με την διάπραξη οποιουδήποτε και ή όλων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Αυτή η διαπίστωση προδικάζει και την τύχη της παρούσας υπόθεσης και το αποτέλεσμα της και θεωρώ ότι παρέλκει οποιαδήποτε άλλη αναφορά. Ο κατηγορούμενος 4 αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.