Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12760/12, 11/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12760/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Μάριος Αντωνίου
- Νικόλας Μιχαήλ
- Κωνσταντίνος Αντωνίου
- Ηλιάνα Λαζάρου
- Παναγιώτης Αντωνίου
- Ελένη Δημητρίου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Kλ. Δημοσθένους Κατηγορούμενος αρ. 2 παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αρ. 2 παραδέχτηκε τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 του κατηγορητηρίου που καταχωρήθηκε στις 2.5.12 και συνεπώς με την δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος στα πιο κάτω αδικήματα: - Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και συγκεκριμένα ότι μαζί με άλλα άτομα συνωμότησε να προμηθεύσει τρίτα πρόσωπα με κάνναβη, κατηγορία αρ.
- - Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' και συγκεκριμένα, 830 γραμμάρια κάνναβης, κατηγορία αρ.
- - Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα και ειδικά ότι κατείχε τα 830 γραμμάρια κάνναβης που αναφέρονται στη 2η κατηγορία με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, κατηγορία αρ. 3 - Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' σε άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα ότι προμήθευσε την κατηγορούμενη αρ.6, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή εξήντα γραμμάρια κάνναβης, κατηγορία αρ.
- Τα αδικήματα που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος έλαβαν χώρα μεταξύ 21 και 23 Φεβρουαρίου 2012 στη Λευκωσία. Σημειώνω ότι η παραδοχή του κατηγορουμένου 2 έγινε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, μετά που ακούστηκαν κάποιοι από τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και επίσης σημειώνω ότι προηγουμένως είχε γίνει παραδοχή, για τα ίδια αδικήματα, από τον κατηγορούμενο 3 όπως επίσης και για άλλα αδικήματα από την κατηγορουμένη 6 στους οποίους και επιβλήθηκαν ποινές από το Δικαστήριο στις 31.10.1014 και 6.6.2014 αντίστοιχα. Τα γεγονότα που αφορούν τον κατηγορούμενο 2 όπως λέχθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 23.02.12 λήφθηκε πληροφορία ότι στο χώρο στάθμευσης της εκκλησίας του Αποστόλου Αντρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς, πρόκειται να γίνει αγοραπωλησία ναρκωτικών. Μέλη της ΥΚΑΝ έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση και η ώρα 1425 θεάθηκε ένα όχημα στο οποίο επέβαινε η 6η κατηγορούμενη και ένα άλλο πρόσωπο να κινείται ύποπτα, να εισέρχεται στο χώρο στάθμευσης και να σταματά. Η 6η κατηγορούμενη, η οποία ήταν η οδηγός, κατέβηκε από το όχημα και πλησίασε δύο άντρες οι οποίοι βρίσκονταν επίσης στο χώρο στάθμευσης. Το άλλο πρόσωπο παρέμεινε στο όχημα. Δόθηκε σήμα για έφοδο και μέλη της ΥΚΑΝ ακινητοποίησαν την 6η κατηγορούμενη και το άλλο πρόσωπο που βρισκόταν στο όχημα, ενώ τα δύο άγνωστα πρόσωπα κατάφεραν να διαφύγουν. Κατά την έφοδο η 6η κατηγορούμενη θεάθηκε να ρίχνει στο έδαφος ένα χειροποίητο τσιγάρο και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Έγινε έρευνα και στους δύο όπως και στο όχημα της κατηγορουμένης 6 και συνελήφθηκαν και οι δύο για αυτόφωρα αδικήματα. Ακολούθως ερευνήθηκαν οι οικίες της 6ης κατηγορούμενης και του άλλου προσώπου χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Στην οικία που διέμενε το άλλο πρόσωπο βρίσκονταν και τρίτα πρόσωπα. Ακολούθως έφτασε ο ιδιοκτήτης της οικίας, έγινε κάποια συνομιλία μεταξύ όλων των προσώπων που βρίσκονταν εκεί και των μελών της ΥΚΑΝ όπου και διαφάνηκε ότι και άλλα πρόσωπα εμπλέκονταν στην υπόθεση και μάλιστα για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Σχετικά συνελήφθη ο κατηγορούμενος αρ. 3 ο οποίος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχτηκε ότι συνωμότησε με άλλα πρόσωπα να φέρουν την ποσότητα ναρκωτικών που αφορά η 2η κατηγορία, δηλαδή 830 γραμμάρια κάνναβης από την Λεμεσό για να τα πωλήσουν, τα μετάφεραν στην οικία του κατηγορούμενου 2 όπου μαζί με αυτόν και άλλα πρόσωπα τα συσκεύασαν σε δόσεις και τα άφησαν εκεί μέχρι να βρεθούν αγοραστές. Σε σχετική έρευνα που έγινε ακολούθως στην οικία του κατηγορούμενου 2 εντοπίστηκε αυτή η μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών σε συσκευασίες. Ο κατηγορούμενος 2 είχε συλληφθεί για αυτόφωρο αδίκημα και οδηγήθηκε στην ΥΚΑΝ όπου έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 3 είχε μεταφέρει τα ναρκωτικά στην οικία του όπου μαζί και με τρίτο πρόσωπο τα χώρισαν και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 τα φύλαξε στην οικία του. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε επίσης ότι προμήθευσε την 6η κατηγορούμενη με ποσότητα κάνναβης και συγκεκριμένα 60 γραμμάρια. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ σε ότι αφορά τα διάφορα τεκμήρια, ζητήθηκε όπως κατακρατηθούν μέχρι να αποπερατωθεί η υπόθεση για όλους τους κατηγορούμενους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 προέβηκε σε εμπεριστατωμένη αγόρευση για τον μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο
- Σε πρώτο στάδιο υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα 22 ετών άγαμος και διαμένει μαζί με την μητέρα του και τον μικρότερο αδερφό του στο Καϊμακλί. Έχει μία αδερφή μεγαλύτερη η οποία διαμένει με τον σύντροφο της σε άλλη διεύθυνση. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1999 με αποτέλεσμα η μητέρα του να χρειάζεται να εργάζεται πολλές ώρες για να μπορέσει να αναθρέψει τα τρία παιδιά της. Ο κατηγορούμενος 2 φοίτησε μέχρι την Β' τάξη Λυκείου, είχε μείνει στάσιμος δύο σχολικές χρονιές λόγω απουσιών, τις οποίες επανέλαβε. Από τα 15 του χρόνια άρχισε να εργάζεται και στην ηλικία των 16 ετών αντιμετώπισε πρόβλημα ψυχικής υγείας, συγκεκριμένα κατάθλιψης και παρακολουθείτο από ιδιώτη ψυχίατρο. Δεν λάμβανε όμως φαρμακευτική αγωγή κατόπιν δικής του επιθυμίας. Στα 18 του χρόνια κατατάγηκε στο στρατό, του δόθηκε όμως αναστολή λόγω απόπειρας αυτοκτονίας που έκανε. Υπήρξε στο παρελθόν χρήστης σκληρών ναρκωτικών ουσιών και ανέφερε στη Λειτουργό ότι έπασχε από νευρική ανορεξία. Θέση του είναι ότι εδώ και 1½ χρόνο δεν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών και όπως ανέφερε στη Λειτουργό δεν έλαβε θεραπεία για τα προβλήματα υγείας του κατάφερε να τα ξεπεράσει μόνος του και με την βοήθεια του ιερέα του. Όπως αναφέρει επίσης η Λειτουργός ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε παραδοχή για τα αδικήματα που κατηγορείται και την απολογία του στο Δικαστήριο. Όπως ανέφερε ο κ. Δημοσθένους στην αγόρευση του, ο κατηγορούμενος 2 στερήθηκε την πατρική αγάπη λόγω του θανάτου του πατέρα του κάτι που του κόστισε πολύ και ουδέποτε ξεπέρασε και επίσης στερήθηκε την οικογενειακή θαλπωρή και στήριξη αφού η μητέρα του αναγκαζόταν να δουλεύει πολλές ώρες και να λείπει συνεπώς από το σπίτι για να μπορέσει να αναθρέψει τα παιδιά της, με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος 2 ουσιαστικά να μεγαλώνει μόνος του και να βιώνει συναισθήματα πόνου και αδικίας. Ήταν περαιτέρω η θέση του συνηγόρου ότι ο κατηγορούμενος 2 συνεπεία των βιωμάτων του ήταν εύκολο να παρασυρθεί από πρόσωπα του φιλικού του περιβάλλοντος οι οποίοι ήταν πιο δυνατοί από αυτόν και ουσιαστικά τον εκμεταλλεύτηκαν και τον κατέστησαν πειθήνιο όργανο τους. Θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε ψυχική κατάσταση να αντιλαμβάνεται τις πράξεις του με αποτέλεσμα να εμπλακεί στην παρούσα υπόθεση χωρίς βασικά να αντιληφθεί τις συνέπειες των πράξεων του. Τα αδικήματα αυτά έγιναν την περίοδο που ο κατηγορούμενος 2 υπέφερε από κατάθλιψη και αυτοκαταστροφή, ήταν ευάλωτος και εύκολο θύμα. Επίσης ανέφερε ο κ. Δημοσθένους ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους αλλά άγετο και φέρετο από τους άλλους. Τόνισε επίσης το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την παραδοχή του στα αδικήματα, τον χρόνο που έχει παρέλθει έκτοτε, τρία χρόνια μέσα στα οποία έχει αντιληφθεί τα λάθη του έχει μετανοήσει έχει αποκοπεί από τις παλιές του παρέες και έχει αλλάξει πλεύση στη ζωή στηριζόμενος στην οικογένεια του μόνο και τον πνευματικό του ο οποίος τον στηρίζει. Απόδειξη αυτής της μεταστροφής είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει σήμερα καταταγεί στην Εθνική Φρουρά κάτι που δείχνει την αλλαγή του πραγματικά. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τον συνήγορο του, το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του την συνεργασία του κατηγορούμενου 2 με την Αστυνομία, τον εθισμό του στα ναρκωτικά την συγκεκριμένη περίοδο αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση και τα προβλήματα που τον βάραιναν τα οποία είχαν ουσιαστική επίδραση στον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του κατηγορούμενου
- Αφού ο κ. Δημοσθένους ανέφερε πληθώρα νομολογίας εισηγήθηκε στο Δικαστήριο όπως αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης που θα του επιβάλει δίδοντας του την δεύτερη ευκαιρία. Ο κατηγορούμενος 2 όπως ανέφερε ο κ. Δημοσθένους τελεί υπό κράτηση μετά την παραδοχή του μετά από σχετική διαταγή του Δικαστηρίου από τις 25.2.
- Στο διάστημα αυτό και ενώ βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές έχουν γίνει στον κατηγορούμενο στα πλαίσια του νενομισμένου ελέγχου που γίνονται σύμφωνα με τους κανονισμούς των φυλακών εξετάσεις για ανίχνευση ναρκωτικών ουσιών. Το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό και παρουσίασε ενδεικτικά προς τούτο έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους ημερ. 21.4.2015 σύμφωνα με την οποία δεν ανιχνεύθηκαν κανναβινοειδή. ΄Οπως επίσης ανέφερε ο κ. Δημοσθένους, ο κατηγορούμενος 2 έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί και είναι έτοιμος σε περίπτωση που το Δικαστήριο του επιβάλει ποινή άμεσης φυλάκισης να εκτίσει την ποινή του, ακολούθως να συνεχίσει και να ολοκληρώσει την στρατιωτική του θητεία και να μπορέσει να προχωρήσει στη ζωή του καθαρός πια και από εξαρτήσεις αλλά και από το παρελθόν του. Το έργο του Δικαστηρίου όταν επιβάλει ποινή ιδιαίτερα σε πρόσωπα νεαρής ηλικίας είναι πολύ δύσκολο. Πρέπει να έχει κατά νου τους τρεις στόχους για τους οποίους επιβάλλεται μια ποινή, δηλαδή τιμωρία του παραβάτη, παραδειγματισμός τόσο του ίδιου όσο και των τρίτων προσώπων αλλά και η αποτροπή του αδικήματος υπό κρίση σε συνδυασμό με την νεαρή ηλικία του αδικοπραγούντα. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου για να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Ειδικά σε ότι αφορά τους νεαρούς παραβάτες στην υπόθεση Αργυρίδης κ.α. ν. Δημοκρατία, Ποιν. Εφ. 64-69/2013, ημερ. 21.6.2013 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Νεαρά άτομα αυτής της ηλικίας ιδιαίτερα χρήζουν αυτής της μεταχείρισης εφόσον το αποτέλεσμα που θα επιτυγχάνετο με μια ποινή άμεσης φυλάκισης μακράς σχετικώς διάρκειας, όπως είναι οι ποινές που επιβλήθηκαν στην προκείμενη περίπτωση, ενδέχεται να είναι πολύ μικρότερο από το όφελος που θα προέρχετο από την προσδοκία, με την καλή χρήση του μέτρου της αναστολής ότι όντως θα υπάρξει αναμόρφωση και θα αποφευχθεί μια χειροτέρευση της θέσης των εφεσειόντων εάν αυτοί περνούσαν στη φυλακή το μεγάλο αυτό σχετικά χρονικό διάστημα». Το απόσπασμα αυτό υιοθετήθηκε ακόμα πιο πρόσφατα από το Εφετείο στις Ποιν. Εφ. 37 και 38/2015 Σαμπουγκασίδης ν. Αστυνομίας και Καραγκεζόβ ν. Αστυνομίας, ημερ. 8.4.2015 όπου δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ηλικία των κατηγορούμενων που ήταν την επίδικη περίοδο της εγκληματικής τους δραστηριότητας 16 και 18 ετών αντίστοιχα. Λαμβάνω υπόψη μου σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 ότι κατά την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων ήταν ηλικίας 20 ετών. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639), που στην περίπτωση της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ακόμη και ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β είναι η δια βίου φυλάκιση (άρθρο 6
(3), Πρώτο Παράρτημα, Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77). Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο, λαμβανομένων βεβαίως υπόψη του είδους, της ποσότητας και του σκοπού για τον οποίο κατέχονται (βλ. Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.63, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Μ.Α. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297, Abe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59 και Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 41 και 42/2010 ημερ. 14.7.2011 Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν ότι ο προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον Τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/
- Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τις οποίες έχουν επικυρωθεί οι πρωτόδικες πολυετείς ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί από Κακουργιοδικεία αντίστοιχα γιατί θεωρώ ότι τα γεγονότα τους προσομοιάζουν πολύ με αυτά της παρούσας υπόθεσης, σε μια προσπάθεια μου να καταδειχτεί η σοβαρότητα των κατηγοριών στις οποίες έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος αρ.
- Επαναλαμβάνω ότι και οι δύο υποθέσεις που θα αναφερθώ είχαν εκδικαστεί από Κακουργιοδικεία και όχι από Επαρχιακό Δικαστήριο, η ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούσαν όμως και οι κατηγορίες είναι σχεδόν ταυτόσημες με την παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Μustafa Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατία Ποιν. Εφ.27/11, 28/11 και 29/11, ημερ. 27.11.12 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 ετών που είχε επιβληθεί στον κάθε ένα από τους τρεις εφεσείοντες οι οποίοι παραδέχτηκαν στο Κακουργιοδικείο τις κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή προμήθειας σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα ρητίνη κάνναβης συνολικού βάρους 947 γραμμάρια και κατοχή του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Και σε εκείνη την υπόθεση οι εφεσείοντες δεν παραδέχτηκαν ενοχή πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας αλλά σε κατοπινό στάδιο, ήταν και οι τρεις πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου και νεαρής ηλικίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο όπως έχει ήδη αναφερθεί επικύρωσε τις ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στον κάθε ένα από αυτούς θεωρώντας ότι ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική. Στην παλαιότερη υπόθεση Αkbar Azizi Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 το Κακουργιοδικείο είχε επιβάλει ποινή φυλάκισης 8 ετών για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης (977.7691 γραμμάρια) με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Ο εφεσείων είχε παραδεχτεί την διάπραξη του αδικήματος και είχε συνεργαστεί με τις αστυνομικές αρχές. Ήταν επίσης πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και ηλικίας 26 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο, δήλωσε την σαφή θέση ότι η τάση πρέπει να είναι αυξητική ενόψει της συνεχούς επιδείνωσης της κατάστασης και έκρινε ότι το Κακουργιοδικείο συνυπολόγισε στο σωστό πλαίσιο όλους τους σχετικούς παράγοντες μεταξύ των οποίων και το είδος και την ποσότητα του ναρκωτικού σε σχέση με την κατοχή του οποίου με σκοπό την προμήθεια ο νόμος προβλέπει ποινή ισόβιας φυλάκισης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη. Λαμβάνοντας υπόψη μου την ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου 2, υπενθυμίζω ότι πρόκειται για 830 γραμμάρια κάνναβης, τα οποία είχαν μεταφερθεί στην οικία του και ο ίδιος μαζί με άλλα πρόσωπα τα συσκεύασαν σε ποσότητες για να μπορούν να πωληθούν και τα άφησε στο σπίτι του συσκευασμένα έτοιμα για πώληση καθιστούν προφανές, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, ότι τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Το γεγονός επίσης ότι παραδέχτηκε κατηγορία για προμήθεια 60 γραμμαρίων κάνναβης σε τρίτο πρόσωπο και αυτή της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά την άποψη μου συνηγορούν ότι η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. Τόσον η μεγάλη ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του, αλλά η παραδοχή του ότι κατείχε την ποσότητα αυτή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αλλά καίρια και καθοριστικά η παραδοχή του ότι προμήθευσε ποσότητα ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο κατατάσσουν την παρούσα υπόθεση στις σοβαρότερες του είδους στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστή και ουσιαστικά υπαγορεύουν την επιβολή αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2 τη δεδομένη στιγμή ήταν τέτοια που συνέβαλε στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας του ατόμου είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στην γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Μόνο η ποινή φυλάκισης μεταδίδει τα ορθά μηνύματα στην κοινωνία ότι τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο κακό, από τα μεγαλύτερα κακά της χώρας μας, και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα από τα Δικαστήρια. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί στην νομολογία, οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση της κοινωνίας και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο δεν δύναται να μην περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά από την εξάπλωση και την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι δυσβάστακτα για την κοινωνία. Στο επιχείρημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν ο ιθύνων νους αλλά πρόσωπο που λόγω της ευάλωτης ψυχολογικής του κατάστασης την δεδομένη στιγμή παρασύρθηκε στην διάπραξη των αδικημάτων, φαίνεται αυτό να υποστηρίζεται από τα γεγονότα όπως έχουν λεχθεί, αφού η συμμετοχή του, χωρίς βεβαίως να υποτιμάται η σοβαρότητα της, άρχισε από την μεταφορά της ποσότητας αυτής στο σπίτι του, του διαχωρισμού της με την δική του συμβολη σε μικρότερες ποσότητες για σκοπούς εμπορίας και την φύλαξη της στην οικία του όπου και εντοπίστηκε από την ΥΚΑΝ. Από τα γεγονότα δεν προκύπτει η δική του συμμετοχή στην μεταφορά της ποσότητας αυτής από την Λεμεσό στη Λευκωσία. Σημειώνω βέβαια την παραδοχή του στην 1η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Όπως έχει αναφερθεί, ο κατηγορούμενος 2 όντας ο ίδιος χρήστης σκληρών ναρκωτικών έστω και υπό την ψυχολογική κατάσταση στην οποία ήταν συμφώνησε με άλλους κατηγορούμενους να μεταφέρουν στο σπίτι του αυτή την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών την οποία συσκεύασαν έτοιμη για πώληση και την φύλαξαν στην οικία του όπου και ανευρέθη. Αυτή η συμπεριφορά κατά την δική μου άποψη αποτελεί μεν ουσιαστική συμμετοχή στα αδικήματα που παραδέχτηκε αλλά δικαιολογείται κατά την άποψη μου διαφοροποίηση της ποινής του από αυτή που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο 3. Ο κατηγορούμενος 2 είχε σοβαρό πρόβλημα αφού για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν χρήστης ναρκωτικών. Η χρήση των ναρκωτικών είχε γίνει γι' αυτόν μέρος της ζωής του και κατ' επέκταση μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ναρκωτικών ο οποίος προχώρησε και στην εμπορία ουσιαστικά των ναρκωτικών ουσιών. Πρόσωπα όπως τον κατηγορούμενο 2 συμβάλλουν στο να συντηρούν τα πρόσωπα που σκορπούν τον θάνατο στη νεολαία της Κύπρου. Δεν το θεωρώ ορθό να επιβάλλω μία παρατεταμένη ποινή φυλάκισης που να σβήνει την ελπίδα ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 θα μπορέσει να αφομοιωθεί μέσα στο κοινωνικό σύνολο σε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και με την βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος. Για την προσέγγιση αυτή ισχύει τη λογική που διατυπώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Mortimer v. Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 240
(1998)ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά. Έχει αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου 2 ότι αυτός έχει απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά σήμερα με την δική του προσπάθεια και την συμβολή του ιερέα του. Προς τούτο έχει παρουσιαστεί σήμερα στο Δικαστήριο σχετική βεβαίωση του Κρατικού Χημείου σύμφωνα με την οποία η ανίχνευση ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα κανναβινοειδή ήταν αρνητική. Είναι δεδομένο από την νομολογία και παραπέμπω ενδεικτικά στις υπoθέσεις Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005 και Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 7487 ότι στις προσπάθειες απεξάρτησης οι οποίες είναι γνήσιες δίδεται μεγάλη σημασία από την νομολογία και μάλιστα δεν είναι ανάγκη οι προσπάθειες αυτές να είναι επιτυχείς σημασία έχει το κατά πόσον είναι γνήσιες. Συνεπώς αφού έχω λάβει υπόψη μου την παραδοχή του κατηγορουμένου 2, το λευκό ποινικό του μητρώο, την συνεργασία του με την Αστυνομία η οποία εκδηλώθηκε έμπρακτα με την θεληματική κατάθεση του, την παραδοχή του στην Αστυνομία, την παραδοχή του στο Δικαστήριο, έστω και τα σημεία που αυτού έγινε τα προσωπικά του περιστατικά-οικογενειακή και οικονομική κατάσταση αλλά και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, όπως επίσης τις προσπάθειες του για απεξάρτηση που δείχνουν ότι είναι επιτυχείς και το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε αυτόν αφενός αλλά και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τα γεγονότα της υπόθεσης, και της επιβεβλημένης ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής αφετέρου και ειδικά λόγω της μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του συσκευασμένες έτοιμες για να πωληθούν σε τρίτα πρόσωπα, επιβάλλονται σ' αυτόν οι πιο κάτω ποινές: - Στην κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 2 καμία ποινή. Θεωρώ ότι τα γεγονότα της καλύπτονται πλήρως από αυτά της κατηγορίας αρ. 3. - Στην κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 24 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 4 ποινή φυλάκισης 24 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 25.2.2015 που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 έχει ζητήσει από το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρει στην αγόρευση του και στους οποίους έχει γίνει αναφορά πιο πάνω να αναστείλει την τυχόν επιβληθείσα ποινή φυλάκισης. Από τα όσα αναφέρω πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι στην παρούσα περίπτωση δεν ενδείκνυται αναστολή των ποινών φυλάκισης. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου 2 έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας μέχρι να διεκπεραιωθεί η υπόθεση και για τους άλλους κατηγορουμένους. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου E.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο