Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Δαμιανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 32125/14, 11/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 32125/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Χρίστος Δαμιανού
- Μαρία Ανδρέου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για την Κατηγορούμενη αρ. 2: κ. Φ. Φανής Κατηγορούμενη αρ. 2 παρούσα. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η H κατηγορούμενη 2 βρέθηκε ένοχη με την δική της παραδοχή και στις πέντε κατηγορίες που αφορά το παρόν κατηγορητήριο. Συγκεκριμένα παραδέχτηκε τις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατηγορία αρ. 1, της διάρρηξης κατοικίας, κατηγορία αρ. 2, κλοπή από κατοικία κατηγορία αρ. 3 και μία κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας, σχετική είναι η κατηγορίες αρ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο η κατηγορούμενη 2 μαζί με άλλο πρόσωπο εναντίον του οποίου η διαδικασία ανεστάλη λόγω μη εντοπισμού του για σκοπούς επίδοσης του κατηγορητηρίου, συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή να διαρρήξουν και να κλέψουν, διέρρηξαν και εισήλθαν εντός της κατοικίας του Παύλου Γεωργίου από το Μάμμαρι, έκλεψαν από την εν λόγω κατοικία κλέψουν χρυσαφικά και τιμαλφή συνολικής αξίας €26.720 και το χρηματικό ποσό των €120, όλα συνολικής αξίας €26.840, όλα περιουσία του προαναφερθέντος Παύλου Γεωργίου, αδικήματα τα οποία έλαβαν χώρα στις 11.3.
- Επίσης η κατηγορούμενη 2 παραδέχτηκε ότι σε διαφορετικό χρονικό σημείο που έγινε έρευνα στα υποστατικά της την εν λόγω ημερομηνία εντοπίστηκε στην κατοχή της περιουσία για την οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, η αξία της οποίας ανέρχεται €270 ενώ η περιουσία που αφορά την κατηγορία αρ. 5 €
- Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις που η κατηγορούμενη έχει παραδεχτεί μετά από σχετικό αίτημα του συνηγόρου της και την σύμφωνη γνώμη της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής και με την έγκριση του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα λαμβάνονται υπόψη οι υποθέσεις αρ. 32133/14 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορά αδικήματα κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β, πρόκειται για μικρές ποσότητες της συνθετικής ουσίας MDMA και κάνναβης, η υπόθεση αρ. 32435/14 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορά αδικήματα διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία και συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος τα οποία έλαβαν χώρα στις 10.10.14 τα αντικείμενα τα οποία κλάπηκαν είναι μικρότερης αξίας από αυτά της υπόθεσης 32125/14, η υπόθεση αρ. 735/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία αφορά τα αδικήματα συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κλοπής, απόπειρα κλοπής και εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, όλα τα αντικείμενα κλοπής και τα χρηματικά ποσά που εξασφαλίστηκαν με ψευδείς παραστάσεις είναι μικρής χρηματικής αξίας. Λαμβάνεται επίσης η υπόθεση 1518/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην οποία παραδέχτηκε αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και πλαστοπροσωπίας, και πάλι τα χρήματα που αποσπάστηκαν ήταν μικρής αξίας. Η υπόθεση 24358/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που αφορά τα αδικήματα κλοπών και κλεπταποδοχής και τρεις υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και ειδικότερα οι υποθέσεις 11210/14, 13283/14, και 1847/14 που αφορούν αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και πάλι μικρότερης αξίας από τα αντικείμενα που αφορούν την υπόθεση 32125/14 και αδικήματα που αφορούν κατοχή ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β συγκεκριμένα κάνναβης. Λαμβάνεται επίσης υπόψη η υπόθεση με αρ. μητρώου 10/14 της επαρχίας Λευκωσία η οποία ακόμα δεν έχει καταχωρηθεί. Τα γεγονότα που αφορά η υπόθεση 13125/14 αλλά και όλες οι άλλες υποθέσεις οι οποίες λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα υπόθεση αναφέρθηκαν σε έκταση από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Μετά την αυτοφώρω σύλληψη της κατηγορούμενης για την υπόθεση στην οποία θα επιβληθεί ποινή σε αυτήν, η κατηγορούμενη προέβηκε σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχτηκε όλες τις υποθέσεις που αναφέρονται πιο πάνω, ανέφερε στην Αστυνομία την συμμετοχή της σε κάθε μία από αυτές, κατονόμασε τους συνεργούς της, προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών, ενώ παρέδωσε και στην Αστυνομία μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας, εκτός των διαφόρων αντικειμένων που βρέθηκαν στην κατοχή της μετά από εκτέλεση ενταλμάτων έρευνας σε διάφορα υποστατικά και οχήματα της κατηγορούμενης και άλλων συνεργών της. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής η κατηγορούμενη είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου ενώ σε ότι αφορά τα τεκμήρια που αφορούν όλες οι υποθέσεις ζήτησε όπως παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας αφού εκκρεμούν υποθέσεις και εναντίον άλλων προσώπων. Σημειώνω ότι το χρονικό διάστημα που αφορούν όλες οι υποθέσεις που η κατηγορούμενη έχει παραδεχτεί είναι Οκτώβριο του 2013 μέχρι Μάρτιο του
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης 2 παρέδωσε γραπτή εμπεριστατωμένη αγόρευση στο Δικαστήριο στην οποία αναφέρει τις προσωπικές συνθήκες της κατηγορούμενης, υιοθετά την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου μετά που το Δικαστήριο είχε δώσει σχετικές οδηγίες, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορούμενης, στο γεγονός ότι είναι μονογονιός ενός αγοριού ηλικίας 6 ετών του οποίου έχει την αποκλειστική κηδεμονία και φύλαξη και στο γεγονός ότι όλη αυτή η εγκληματική συμπεριφορά της κατηγορούμενης που παρουσιάζεται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο και αποτελεί ουσιαστικά μια μαύρη παρένθεση στο πρότερο έντιμο βίο της, αποτελεί ουσιαστικά αποτέλεσμα κακών επιλογών της κάτω από συναισθηματική φόρτιση, δεν αντικατοπτρίζει τον πραγματικό χαρακτήρα της κατηγορούμενης και ζήτησε γι' αυτή μια δεύτερη ευκαιρία. Όπως ανέφερε ο κ. Φανής η κατ.. υπήρξε συνεργάσιμη με την Αστυνομία και βοήθησε στην εξιχνίαση όλων αυτών των υποθέσεων που είναι και οι μόνες που έχει διαπράξει εντός αυτής της άσχημης χρονικής περιόδου, την παραδοχή της στο Δικαστήριο, το γεγονός ότι τα περισσότερα αντικείμενα που αφορούν οι υποθέσεις έχουν βρεθεί και μπορούν να αποδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, όπως ανέφερε η κατηγορούμενη δεν ήταν εξαρτώμενη από τα ναρκωτικά αλλά λόγω του συμβίου της προέβαινε και σε χρήση ναρκωτικών ουσιών την δεδομένη στιγμή, συνήθεια την οποία έχει εγκαταλείψει πλέον, και δήλωσε ότι είναι έτοιμη να αναθεωρήσει την ζωή της, να ξεκινήσει από εκεί που είχε σταματήσει και να αναλάβει την φροντίδα του μικρού γιου της ο οποίος αυτό το χρονικό διάστημα διαμένει με τους μητρικούς παππούδες. Η κατηγορούμενη τελεί υπό κράτηση μετά από διατάγματα δικαστηρίου από τις 4.12.
- Από τότε δεν έχει δει τον μικρό γιο της ο οποίος δεν γνωρίζει ότι η ίδια είναι υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές αφού οι γονείς της με τους οποίους διαμένει έκριναν ότι δεν θα έπρεπε να αναστατώσουν ψυχολογικά το παιδί. Με το γιο της έχει μόνο τηλεφωνική επικοινωνία και στο διάστημα αυτό που έχει μεσολαβήσει, που όπως έχει ήδη αναφερθεί έχει σταματήσει την οποιαδήποτε χρήση ναρκωτικών ουσιών και έχει καθαρίσει το μυαλό της και αναλογιστεί το μέγεθος των λαθών της έχει θέσει ξανά σωστά τις προτεραιότητες στη ζωή της πρώτη εκ των οποίων είναι η σωστή άσκηση των γονεϊκών της καθηκόντων με υπόσχεση να είναι συνεχώς δίπλα από τον μικρό Κωνσταντίνο και να είναι η μητέρα που κάθε παιδί αξίζει να έχει. Ο κ. Φανής αναφέρθηκε σε μια σειρά ατυχών γεγονότων και περιστατικών που είχαν συμβεί στην προσωπική της ζωή τα οποία την οδήγησαν στο να γνωρίσει τον Άγγελο Περικλέους με τον οποίο σύναψε δεσμό και συγκατοικούσε από τον οποίο παρασύρθηκε και στη χρήση ναρκωτικών αλλά και στη διάπραξη όλων αυτών των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί. Σημειώνεται εδώ ότι ο Άγγελος Περικλέους ήταν κατηγορούμενος σε διάφορες από τις υποθέσεις που έχει παραδεχτεί η κατηγορούμενη και του έχει επιβληθεί ποινή από άλλο Δικαστήριο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η κατηγορούμενη είναι σήμερα ηλικίας 25 ετών και όπως έχει αναφερθεί μητέρα του 6χρονου Κωνσταντίνου Αχιλλέως. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια και είναι μικρότερη από τα τρία παιδιά της οικογένειας της. Ο πατέρας της είναι συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα της οικοκυρά. Έχει πολύ καλές σχέσεις και με τους γονείς της και την αδερφή και τον αδερφό της. Ολοκλήρωσε την φοίτηση της στο σχολείο και φοίτησε τρία χρόνια σε ιδιωτικό κολλέγιο όπου πήρε δίπλωμα αισθητικής. Εργαζόταν παράλληλα ενώ σπούδαζε. Από νεαρή ηλικία διατηρούσε δεσμό με τον πατέρα του Κωνσταντίνου με τον οποίο είχε αρραβωνιαστεί και διέμεναν μαζί. Μετά την γέννηση του Κωνσταντίνου χώρισαν λόγω της εξάρτησης του αρραβωνιαστικού της από τα ναρκωτικά. Με δικαστικό διάταγμα ανέλαβε την φύλαξη του παιδιού και την στηρίζουν οι γονείς της. Κωνσταντίνου με τους οποίους Ο διαμένει αυτό το χρονικό διάστημα. Ο δεσμός της με τον Άγγελο Περικλέους ήταν κακή επιρροή πάνω της, η σχέση τους ήταν άσχημη αφού την κακοποιούσε σωματικά και ψυχολογικά. Μετά την σύλληψη τους αποφάσισαν να διακόψουν την σχέση τους. Η κατηγορούμενη πάσχει από θυροειδή και αρρυθμίες και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Βρίσκεται σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών και η συναισθηματική της κατάσταση είναι πολύ άσχημη λόγω του ότι δεν έχει επικοινωνία με τον γιο της παρά μόνο τηλεφωνική. Ήταν καταληκτικά η θέση του κ. Φανή ότι θα πρέπει να τιμωρηθεί μεν η κατηγορούμενη για αυτή της την συμπεριφορά αλλά ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει τα όρια επιείκειας. Πέραν της έκθεσης του Γρ. Ευημερίας ο κ. Φανής έχει εφοδιάσει το Δικαστήριο με έκθεση του Κλινικού Παιδοψυχολόγου Δρ. Μ. Κωνσταντίνου ημερ. 12.2.15 ο οποίος έχει δει τον μικρό Κωνσταντίνο όπως και το οικογενειακό περιβάλλον της κατηγορούμενης. Σύμφωνα με αυτή ο Κωνσταντίνος ψάχνει απελπισμένα την μητέρα του, η ηλικία του δεν του επιτρέπει να κατανοήσει πλήρως την σοβαρότητα της κατάστασης οπόταν κάθε μέρα ρωτά και ψάχνει την μητέρα του και νιώθει ότι η μητέρα του τον έχει εγκαταλείψει. Αρνείται να διανυκτερεύει με τον πατέρα του ή την νονά του αδερφή της μητέρας του από την οποία αυτό το διάστημα έχει άμεση εξάρτηση γιατί θεωρεί ότι πρέπει να είναι στη γιαγιά του περιμένοντας την μητέρα του να τον επισκεφθεί. Η γενική εκτίμηση του Δρ. Κωνσταντίνου είναι ότι είναι επιτακτική ανάγκη η μητέρα του παιδιού να βρεθεί σύντομα κοντά του αφού η απουσία της τον έχει επηρεάσει αρνητικά και συναισθηματικά αλλά και στην καθημερινότητα του. Είναι μελαγχολικός, όχι πολύ κοινωνικός και ούτε μπορεί να επικεντρωθεί στα μαθήματα του και να ζήσει την ζωή του όπως ένα φυσιολογικό εξάχρονο αγοράκι. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί προκύπτει άμεσα από τις ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος, δηλαδή ο Ποινικός Κώδικας. Για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος η ποινή που προβλέπεται είναι φυλάκιση 7 ετών, για διάρρηξη κατοικίας επίσης προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 ετών, τα αδικήματα κλοπής από κατοικία επισύρουν ποινή φυλάκισης 5 ετών ενώ το αδίκημα της κλεπταποδοχής τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 ετών. Πέραν των ποινών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα και που από μόνες τους δεικνύουν την σοβαρότητα των αδικημάτων, τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί η κατηγορούμενη είναι αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση και με την κατηγορούμενη αλλά και όλα όσα έχει αναφέρει στην ικανή αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της. Είναι όμως λάθος η κατηγορούμενη και άλλα πρόσωπα σαν αυτή να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Φαίνεται ότι η κατηγορούμενη για την χρονική διάρκεια της περιόδου που έχει αναφερθεί έδειξε άκρατη εγκληματική συμπεριφορά και έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να γίνει επαγγελματίας διαρρήκτης. Δεν αποτελεί ελαφρυντικό το ότι η άσχημη ψυχολογική της κατάσταση την έκανε πιο ευάλωτη και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η χρήση ναρκωτικών ουσιών στις οποίες προέβαινε την δεδομένη χρονική περίοδο η κατηγορούμενη είχε την δική της επίδραση στον τρόπο λειτουργίας και πράξης της αλλά σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά της για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική δραστηριότητα της κατηγορουμένης την δεδομένη περίοδο ήταν συστηματική απ' ότι καταδεικνύεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Δεν φαίνεται να είχε οποιεσδήποτε αναστολές να διαρρήξει μεγάλο αριθμό κατοικιών από τις οποίες έκλεψε αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας, να αποσπάσει χρήματα με ψευδείς παραστάσεις και επίσης βρέθηκαν στην κατοχή της παράνομα αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας. Η εγκληματική της συμπεριφορά για το εν λόγω χρονικό διάστημα ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και βεβαίως χωρίς δικαιολογία. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στην διάπραξη των αδικημάτων και η κατηγορούμενη όπως έχω ήδη πει επέδειξε άκρατη εγκληματική δραστηριότητα κάτι που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά της κατηγορούμενης είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για τους ενοίκους των κατοικιών. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις της κατηγορουμένης να είχαν απρόσμενες συνέπειες καθότι υπήρχε η πιθανότητα, ιδιαίτερα στις κατηγορίες που αφορούν διαρρήξεις κατοικιών, να ήταν οι παραπονούμενοι στα εν λόγω υποστατικά κατά τον χρόνο διάπραξης της διάρρηξης. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω, είναι κατά την άποψη μου σαφές ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να απέχει από την επιβολή ποινής φυλάκισης, που είναι η ποινή που συνήθως επιβάλλεται γι' αυτού του είδους τα αδικήματα σε όλες τις περιπτώσεις. Τα ελαφρυντικά που συγκεντρώνει στο πρόσωπο της η κατηγορούμενη δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής αλλά μόνο το εύρος της. Επιβάλλονται λοιπόν στην κατηγορούμενη οι εξής ποινές: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 4 ποινή φυλάκισης 4 μηνών Οι ποινές θα συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 4.12.2014 που η κατηγορούμενη τελεί υπό κράτηση με διάταγμα του Δικαστηρίου. Έχοντας κατά νου την νομολογία που διέπει το θέμα αναστολής των ποινών φυλάκισης, ειδικά την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στις Ποιν. Εφέσεις 37 και 38/15 Σαμπουγκασίδης ν. Αστυνομίας και Καραγκεζόβ ν. Αστυνομίας είναι η θέση μου ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Όπως έχω ήδη αναφέρει η επιείκεια του Δικαστηρίου έχει εξαντληθεί στο ύψος της ποινής που έχει επιβληθεί στην κατηγορούμενη που με βάση και την νομολογία, παραπέμπω Mortimer v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240 η ποινή που επιβλήθηκε δεν είναι παρατεταμένη ποινή φυλάκισης ούτως ώστε να σβήνει την ελπίδα ότι η κατηγορούμενη θα μπορέσει αφομοιωθεί στο κοινωνικό σύνολο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στην παρούσα υπόθεση έχουν ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής οι υποθέσεις αρ. 32133/14, 32435/14, 735/15, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, 1518/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, 24358/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, οι υποθέσεις αρ. 11210/14, 13283/14, και 1847/14 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Λαμβάνεται επίσης υπόψη η υπόθεση με αρ. μητρώου 10/14 της επαρχίας Λευκωσία. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας εφόσον εκκρεμούν υποθέσεις και για άλλα πρόσωπα για τα αδικήματα αυτά. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου E.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο