Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Λέιντα Δουβλεντίδου, Αρ. Υπόθεσης: 23169/12, 27/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 23169/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Λέιντα Δουβλεντίδου Κατηγορουμένη ------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για την Κατηγορούμενη: κ. Α. Καρεκλάς και κ. Γ. Μούσκος (για να ακούσει απόφαση ο κ. Α Καρεκλάς). Κατηγορούμενη παρούσα. ------------------ Α π ό φ α σ η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία αναφορικά με το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου και 26 κατηγορίες για το αδίκημα της υποβολής ψευδών λογαριασμών με σκοπό την καταδολίευση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο Κατηγορητήριο μεταξύ Νοεμβρίου του 2010 και 10 Μαρτίου του 2011, αποδίδεται στην Κατηγορούμενη ότι ενώ ήταν υπάλληλος της εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ, έκλεψε το χρηματικό ποσό των €6.930.69, περιουσία της πιο πάνω εταιρίας, σχετική είναι η κατηγορία
- Της αποδίδεται επίσης ότι σε άγνωστη ημερομηνία κατά τους μήνες Οκτώβριο 2010 - Φεβρουάριο του 2011, ενώ ήταν υπάλληλος στην εν λόγω εταιρεία και εκτελούσε χρέη ταμία, με σκοπό την καταδολίευση προέβηκε σε ψευδείς καταχωρήσεις σε βιβλίο που τηρούσε η εταιρεία για την καταγραφή του χρηματικού ποσού των εισπράξεων από πώληση και υπογραφή και από τους εργοδότες για διάφορα χρηματικά ποσά και διάφορα τιμολόγια με σκοπό να πείσει τους εργοδότες της, ότι είχε παραδώσει σε αυτούς τα χρηματικά ποσά που αφορούν οι κατηγορίες, ενώ στην πραγματικότητα τα είχε οικειοποιηθεί. Σχετικές είναι οι κατηγορίες 2-27 στο κατηγορητήριο. Η Κατηγορούμενη δεν παραδέχτηκε ενοχή, έγινε ακροαματική διαδικασία όπου εκ πλευράς Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν και έδωσαν δια ζώσης μαρτυρία στο Δικαστήριο 7 μάρτυρες κατηγορίας. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και την κάλεσε σε απολογία, η Κατηγορούμενη έδωσε ένορκη μαρτυρία και κάλεσε και έναν μάρτυρα υπεράσπισης. Σημειώνω ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, η οποία ήταν μακρά, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο αρκετά Τεκμήρια, κάποια εκ των οποίων εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους, λεπτομερής αναφορά στα οποία θα γίνει πιο κάτω, όπου κρίνεται αναγκαίο, για σκοπούς καλύτερης αντίληψης της παρούσας απόφασης. Η μαρτυρία είναι καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται για την παρούσα υπόθεση, δεν θεωρώ σκόπιμο να την αναπαράξω, θα αναφέρω μόνο τα κεντρικά σημεία της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, για να είναι αντιληπτή η απόφαση. Ως ΜΚ1 κλήθηκε ο Λοχίας 837 Γ. Χρυσάνθου, ο οποίος είναι ο Υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του Βιογραφικού του Σημειώματος, καθώς επίσης και Πιστοποιητικά Διαπίστευσης σε ό,τι αφορά το Εργαστήριο Γραφολογίας της Αστυνομίας. Σε ό,τι αφορά την παρούσα υπόθεση ανέφερε ότι παρέλαβε από την εξεταστή της υπόθεσης το Τεκμήριο 4, που είναι ένα μπλε βιβλίο στο οποίο η Κατηγορούμενη υπό την ιδιότητά της ως υπάλληλος της εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ, που εκτελούσε και χρέη ταμία τηρούσε αρχείο για τα τιμολόγια που εκδίδονταν, τον αριθμό τους, την αξία του καθενός και δίπλα έγραφε το όνομα του υπαλλήλου της εταιρείας που της τα είχαν παραδώσει μαζί με τα χρήματα και ακολούθως υπέγραφαν οι εργοδότες όταν εισέπρατταν τα χρήματα. Το ζητούμενο από τον ίδιο ήταν όπως εξετάσει 63 αριθμημένες σελίδες του Τεκμηρίου 4, με αμφισβητούμενη υπογραφή και έναν αμφισβητούμενο αριθμό στη σελίδα 43 του εν λόγω βιβλίου και συγκεκριμένα τον αριθμό «03532569». Παρέλαβε επίσης για σκοπούς διενέργειας της εξέτασής του 12 δείγματα γραφής που αποδίδονται στον Ναμπίλ Γκομπριάλ, 12 δείγματα γραφής που αποδίδονται στη Σιερίν Γκομπριάλ και 24 δείγματα γραφής που αποδίδονται στην Κατηγορούμενη. Το αποτέλεσμα της εξέτασής του ήταν ότι σε ότι αφορά τις αμφισβητούμενες υπογραφές δεν μπορεί να γίνει αναφορά ως προς το καθορισμό του προσώπου που υπόγραψε λόγω ποσοτικής ανεπάρκειας και ποιοτικής ακαταλληλότητάς τους. Σε ό,τι αφορά την αμφισβητούμενη γραφή του αριθμού «03532569» συγκρίνοντάς την με αντίστοιχα δείγματα γραφής που αποδίδονται στην Κατηγορούμενη, παρουσιάζουν τέτοιες ομοιότητες μεταξύ τους που του δημιουργούν την «ισχυρή πεποίθηση» ότι η αμφισβητούμενη γραφή των αριθμών έγινε από αυτήν. Ο μάρτυρας εξήγησε, παραδίδοντας στο Δικαστήριο και σχετικό έντυπο υλικό, τι εννοεί με τον όρο «ισχυρή πεποίθηση» για τα θέματα γραφολογίας. Ανέφερε ότι χρησιμοποίησε ως μέθοδο την αναλυτική συγκριτική μέθοδο και όπως εξήγησε όταν ο γραφολόγος καταλήγει σε «ισχυρή πεποίθηση» σημαίνει ότι "ο ειδικός είναι πεπεισμένος ότι συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο αλλά για κάποιους λόγους, τους οποίους επεξηγεί, δεν μπορεί να ταξινομήσει το αποτέλεσμα στην κατηγορία θετική". Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 9 συγκριτικό πίνακα για την αμφισβητούμενη γραφή του αριθμού 03532569 και εξήγησε στο Δικαστήριο πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα. Δεν μετακινήθηκε καθόλου από αυτήν του τη θέση κατά την αντεξέτασή του στην οποία επέμενε ότι έχει πειστεί από τα δείγματα ότι η αμφισβητούμενη γραφή έγινε από το πρόσωπο το οποίο αναφέρει και δεν θα άλλαζε τη γνώμη του, όσα ποσοτικά δείγματα γραφής και να του έφερναν σε απάντηση της σχετικής ερώτησης του συνήγορου υπεράσπισης ότι από την Κατηγορούμενη του είχαν δοθεί 24 δείγματα γραφής, ενώ από τα άλλα δύο πρόσωπα μόνο
- Ως ΜΚ2, κατέθεσε η Λοχίας 136 Νατάσα Αναστασιάδου, η οποία υπηρετεί στο ΤΑΕ Λευκωσίας και είναι η εξεταστής της παρούσας υπόθεσης. Υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεσή της ημερομηνίας 28/02/12 στην οποία καταγράφει τις ενέργειές της σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Ήταν το πρόσωπο που έλαβε το γραπτό παράπονο ‑ καταγγελία από τους Ναμπίλ Γκομπριάλ και Σερίν Γκομπριάλ, ιδιοκτήτες της φαρμακευτικής εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ εναντίον της Κατηγορούμενης, πρώην υπαλλήλου τους. Συγκεκριμένα την κατήγγειλαν για κλοπή συνολικού ποσού €7.
- 88 σε μετρητά και πλαστογραφίες των επιταγών. Ακολούθως συνέλαβε την Κατηγορούμενη, της εξήγησε τα δικαιώματα επικοινωνίας της και έλαβε από αυτήν, με τη βοήθεια διερμηνέα, ανακριτική κατάθεση. Έλαβε επίσης κατάθεση από τον Σαμίρ Γκομπριάλ. Ακολούθως έλαβε δείγματα γραφής από τους παραπονούμενους για σκοπούς της επιστημονικής εξέτασης που έγινε, όπως επίσης και δείγματα γραφής από την Κατηγορούμενη. Ακολούθως έλαβε δεύτερη ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη και την κατηγόρησε γραπτώς η οποία δεν παραδέχτηκε ενοχή. Ανέφερε επίσης ότι στα πλαίσια των εξετάσεων της, έλαβε από διάφορα φαρμακεία πελάτες της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ διάφορα τιμολόγια και ήταν η ίδια που παρέδωσε στον ΜΚ1 τα Τεκμήρια τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τον ίδιο για την επιστημονική εξέταση. Η εν λόγω μάρτυρας αντεξετάστηκε έντονα από τον Συνήγορο υπεράσπισης και αμφισβητήθηκαν από αυτόν όλες της οι ενέργειες. Της υπέβαλλε ότι δεν έκανε ενδελεχή έρευνα ούτε και σωστή διερεύνηση της υπόθεσης αλλά αρκέστηκε μόνο στα όσα οι Παραπονούμενοι της ανέφεραν και στα έγγραφα που της παρέδωσαν, ότι ενώ γνώριζε ότι από το Τεκμήριο 4, που είναι το βιβλίο που αναγράφονταν τα τιμολόγια, έλειπαν κάποιες σελίδες από την αρχή, οι οποίες σύμφωνα με την Κατηγορούμενη απεδείκνυαν τους ισχυρισμούς της ότι έγραφαν στο βιβλίο και άλλα πρόσωπα εκτός από την ίδια και τους ιδιοκτήτες της εταιρίας, δεν το διερεύνησε. Της υπεβλήθη επίσης ότι δεν διερεύνησε τους ισχυρισμούς της Κατηγορούμενης για τον χώρο που βρισκόταν το γραφείο της, το πόσο εύκολο ήταν για διάφορα πρόσωπα που επισκέπτονταν το φαρμακείο να έχουν πρόσβαση σ' αυτό και ότι όλοι οι υπάλληλοι της εταιρείας έτυχε πολλές φορές να το χρησιμοποιούν. Αντίστοιχη υποβολή για μη ενδελεχή εκ μέρους της διερεύνηση έγινε και για το γεγονός ότι τόσο το Τεκμήριο 4, όσο και τα χρήματα που η κατηγορούμενη εισέπραττε, δεν φυλάγονταν σε ασφαλές μέρος, ήταν πάνω στο γραφείο και οποιοσδήποτε μπορούσε να τα πάρει. Της υπεβλήθη επίσης ότι οι Παραπονούμενοι είχαν εκβιάσει την Κατηγορούμενη να τους δώσει ένα ποσό €3.000, για να αποσύρουν το παράπονό τους και ότι εάν διερευνούσε σωστά την υπόθεση και τις θέσεις της Κατηγορούμενης θα κατέληγε σε συμπέρασμα για μη προώθηση της παρούσας υπόθεσης, καθότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι είναι αυτή που ευθύνεται για τις κλοπές. Όλες αυτές τις θέσεις η ΜΚ2 τις αντέκρουσε, και επέμενε ότι διερεύνησε σωστά την υπόθεση και όλους τους ισχυρισμούς της Κατηγορούμενης, οι πλείστοι εκ των οποίων αντικρούστηκαν από την όλη μαρτυρία που περισυνέλλεξε. Ανέφερε ότι οι Παραπονούμενοι είχαν αναφέρει σε αυτήν, ότι εμπιστεύονταν πλήρως την Κατηγορούμενη, γι' αυτό και της ανέθεσαν την τήρηση του Τεκμηρίου 4 και την είσπραξη των λεφτών. Θέση της ήταν ότι οι σελίδες που λείπουν από το Τεκμήριο 4, δεν αφορούν την υπόθεση και ότι η έρευνά της κατέδειξε ότι η Κατηγορούμενη δεν απουσίαζε πολλές ώρες από το γραφείο της ως η ίδια ισχυρίστηκε. Περαιτέρω ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη είχε προβάλει κάποιους ισχυρισμούς ότι ο εργοδότης της Ναμπίλ Γκομπριάλ τη φλέρταρε, κάτι που δεν αποδείχθηκε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο ΜΚ3, Ναμπίλ Γκομπριάλ, είναι εκ των ιδιοκτητών και διευθυντών της φαρμακευτικής εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ. Ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη ήταν για τέσσερα χρόνια υπάλληλος τους, της είχαν πλήρη εμπιστοσύνη και ότι ένας από τους τρόπους που της έδειχναν αυτήν την εμπιστοσύνη ήταν να της δώσουν την τήρηση και εποπτεία του Τεκμηρίου 4 και του ταμείου της εταιρείας, χωρίς η ίδια να παραπονεθεί για αυτήν την ανάθεση καθηκόντων. Ανέφερε ότι όταν διεξήλθε του Τεκμηρίου 4 το οποίο ήταν υπό την ευθύνη της Κατηγορούμενης, σε χρονική περίοδο που η ίδια απουσίαζε και έπρεπε να συνεχίσει η εύρυθμη λειτουργία του λογιστηρίου, συνειδητοποίησε ότι εντός του Τεκμηρίου αυτού υπήρχαν υπογραφές που αποδίδονταν στο ίδιο και την γυναίκα του, αλλά δεν ήταν δικές τους. Προέβηκε σε ενδελεχή έρευνα και διαπίστωσε ότι διάφορα τιμολόγια εντός του Τεκμηρίου 4, αναφέρεται ότι είχαν πληρωθεί με επιταγές, ενώ αφορούσαν πελάτες που πάντα πλήρωναν σε μετρητά. Οι αριθμοί επιταγών που σημειώνονταν δίπλα από τα τιμολόγια κάποτε ήταν εντελώς άσχετοι και δεν αφορούσαν επιταγή που είχε δοθεί από οποιονδήποτε πελάτη της εταιρίας για εξόφληση τιμολογίου, ενώ άλλοτε ήταν επιταγές που αντιστοιχούσαν σε άλλους πελάτες. Στο Τεκμήριο 4 προέβαινε σε καταχωρήσεις ο ίδιος, η σύζυγός του Σιερίν και η Κατηγορούμενη. Δέχθηκε ότι απουσιάζουν από το Τεκμήριο 4 κάποιες σελίδες στην αρχή, δήλωσε όμως ότι αυτές δεν αφορούσαν καθόλου ενέργειες της Κατηγορούμενης και ότι οι σελίδες που περιέχονται τώρα στο Τεκμήριο 4 καλύπτουν την περίοδο από την πρώτη μέρα που η Κατηγορούμενη ανέλαβε και αυτά τα καθήκοντα. Θέση του ήταν ότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στην Κατηγορούμενη, δεν γνώριζε ούτε πού φύλαγε το Τεκμήριο 4, ούτε πού έβαζε τα χρήματα τα οποία η ίδια του παρέδιδε κατά τακτά χρονικά διαστήματα, και τα οποία ο ίδιος παραλάμβανε. Ανάφερε ότι μαζί με τη σύζυγό του, όταν κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά ταξινόμησαν και παρέδωσαν στην Αστυνομία διάφορους φακέλους εντός των οποίων βρίσκονται αμφισβητούμενα τιμολόγια για τα οποία δεν τους έχουν παραδοθεί τα χρήματα που εισπράχθηκαν. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 11 μέχρι και
- Θέση του ΜΚ3 ήταν ότι όλα τα τιμολόγια για τα οποία παρουσιάζονται προβλήματα μη παράδοσης από την Κατηγορούμενη χρημάτων προέρχονταν από πελάτες που πάντα πλήρωναν σε μετρητά. Εξήγησε ότι τα τιμολόγια της εταιρίας εκδίδονταν σε 3 αντίτυπα ένα άσπρο, το οποίο δίδεται στον πελάτη, ένα πράσινο το οποίο χρησιμοποιείται για σκοπούς λογιστηρίου και ένα ροζ το οποίο μένει στην εταιρεία. Εξήγησε επίσης πώς τηρείται το Τεκμήριο 4, σε μια στήλη υπάρχει αύξων αριθμός δίπλα σε άλλη στήλη το όνομα του πελάτη, πιο δίπλα σε άλλη στήλη ο αριθμός, του τιμολογίου, μετά η ημερομηνία, μετά το ποσό της παραγγελίας και σε τελευταία στήλη το όνομα του υπαλλήλου που είσπραξε τα χρήματα της παραγγελίας και τα παρέδιδε στην Κατηγορούμενη. Η Κατηγορούμενη έπρεπε να παραδίδει στον ίδιο ή τη σύζυγό του, τις εισπράξεις είτε σε επιταγές, είτε σε μετρητά και είτε ο ίδιος, είτε η σύζυγός του υπέγραφαν στο βιβλίο, δίπλα ακριβώς από το αύξοντα αριθμό. Κάθε τιμολόγιο το οποίο είχε εξοφληθεί διαγραφόταν με χρωματιστό μαρκαδόρο. Εξήγησε στο Δικαστήριο όλα τα σημεία του Τεκμηρίου 4 στα οποία υπάρχει υπογραφή που δεν είναι δική του ενώ φαίνεται να αποδίδεται στον ίδιο, παρέδωσε επίσης στην Αστυνομία όπως έχω ήδη αναφέρει τα Τεκμήρια 11‑ 16 στα οποία περιλαμβάνονται τα τιμολόγια που παρουσιάζονταν σαν πληρωμένα, ενώ τα χρήματα δεν έχουν ποτέ παραδοθεί σ' αυτόν ή τη σύζυγο του. Ο ΜΚ3 παρέμεινε σταθερός στις εκδοχές του αυτές παρά την επίμονη εξέτασή του από τον συνήγορο υπεράσπισης. Σε καμία περίπτωση δεν δέχθηκε τις υποβολές που του τέθηκαν ότι η Κατηγορούμενη απουσίαζε πολλές ώρες από το γραφείο της, το οποίο βρισκόταν σε ανοιχτό χώρο και οποιοσδήποτε μπορούσε να έχει πρόσβαση σ' αυτό, ότι το βιβλίο, Τεκμήριο 4, ήταν εκτεθειμένο και οποιοσδήποτε μπορούσε να υπογράψει σ' αυτό και όχι μόνο ο ίδιος ή η σύζυγός του, όπως ανέφερε. Δεν δέχθηκε επίσης την υποβολή ότι η Κατηγορούμενη είχε παραπονεθεί για τα επιπρόσθετα καθήκοντα που της είχαν δοθεί με την τήρηση του λογιστηρίου. Συμφώνησε ότι δεν της είχε δώσει συγκεκριμένο κουτί ή άλλο αντικείμενο για να βάζει μέσα τα χρήματα που εισέπραττε, ούτε και ήξερε πού έβαζε τα χρήματα αυτά, όπως ανάφερε ήταν ολοκληρωτικά δική της ευθύνη και λόγω της εμπιστοσύνης που της είχε, ουδέποτε διερωτήθηκε να δει πού ήταν αυτός ο χώρος. Επανέλαβε ότι όλα τα αμφισβητούμενα τιμολόγια είναι από πελάτες που πλήρωναν πάντα σε μετρητά και είναι σίγουρος ότι η Κατηγορούμενη εισέπραξε τα χρήματα αυτά, αλλά ουδέποτε τα παρέδωσε σε αυτούς. Εξήγησε επίσης και επανέλαβε τη θέση του ότι ο τρόπος ενέργειας της Κατηγορούμενης, όπως ο ίδιος κατέληξε μετά από έρευνα στο Τεκμήριο 4 και τα σχετικά τιμολόγια που τα αφορούν, ήταν ότι άλλοτε άφηνε τα τιμολόγια να φαίνονται απλήρωτα, άλλοτε έβαζε δίπλα αριθμό επιταγών που αφορούσαν άλλους πελάτες και κάποτε αριθμούς επιταγών που δεν αντιστοιχούσαν καν σε πελάτες της εταιρείας. Υπέδειξε επίσης από το Τεκμήριο 4 διαφορά σημεία στα οποία «φαίνεται» η δική του υπογραφή η οποία όπως υποστηρίζει, δεν είναι η δική του. Δεν δέχθηκε επίσης την υποβολή ότι η Κατηγορούμενη του παρέδωσε χρήματα που αφορούσαν κάποια από τα τιμολόγια υπό αμφισβήτηση πριν φύγει για το ταξίδι που ήταν η αιτία να γίνει εναντίον της η καταγγελία. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο οι λογιστές της εταιρίας είχαν αντιληφθεί αυτές τις ατασθαλίες που όπως ανάφερε παρατηρήθηκαν από πλευράς Κατηγορούμενης, απάντησε ότι οι λογιστές πρώτα απ' όλα ελέγχουν τους λογαριασμούς της εταιρίας για προηγούμενα έτη και κατά δεύτερο ότι το ποσό των χρημάτων που απωλέσθηκε και αφορά η παρούσα υπόθεση είναι πολύ μικρό ποσό σε σχέση με τον τζίρο της εταιρείας του για να γινόταν εύκολα αντιληπτό. Η ΜΚ4 Σιερίν Γκομπριάν, είναι η σύζυγος του ΜΚ3, επίσης μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ. Υιοθέτησε την κατάθεσή της που είχε δώσει στην Αστυνομία σχετικά με το παράπονο εναντίον της Κατηγορούμενης την οποία και αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 4 ως το τετράδιο το οποίο τηρείτο από την Κατηγορούμενη με οδηγίες δικές της και του συζύγου της αναφορικά με την είσπραξη των τιμολογίων και παρέπεμψε το Δικαστήριο ενδεικτικά σε διάφορες σελίδες του εν λόγω βιβλίου, όπου φαίνονται τιμολόγια να έχουν εισπραχθεί και υπάρχει δίπλα υπογραφή που αποδίδεται στην ίδια ότι παρέλαβε τα χρήματα, αλλά όπως ανέφερε δεν είναι πράγματι η δική της υπογραφή. Εξήγησε επίσης στην κατάθεσή της όλα τα τιμολόγια για τα οποία υπάρχουν διαφορές και τα οποία είναι σίγουρο ότι έχουν πληρωθεί και εισπραχθεί ενώ τέτοια ποσά δεν παρέλαβε η ίδια. Ανέφερε ότι τα Τεκμήρια 11‑ 16 που παραδόθηκαν στην Αστυνομία αφορούν τα τιμολόγια για τα οποία υπάρχουν διαφορές όπως έχουν κατηγοριοποιηθεί από την ίδια και τον σύζυγό της. Ανέφερε επίσης ότι το τελευταίο καιρό της εργοδότησης της Κατηγορούμενης, η οποία εργαζόταν κοντά τους 4 περίπου χρόνια, παρατήρησε αλλαγή στη συμπεριφορά της, στον τρόπο που ντυνόταν, στον τρόπο που συμπεριφερόταν, ενώ είχε αγοράσει διαμέρισμα και αυτοκίνητο Μερσεντές. Κατά την αντεξέτασή της επέμενε σε όλα όσα έχει αναφέρει κατά την κυρίως εξέτασή της, δεν δέχθηκε ότι η Κατηγορούμενη απουσίαζε πολλές ώρες από το γραφείο της, ότι το γραφείο της ήταν εύκολα προσβάσιμο από τον οποιονδήποτε και ότι τα χρήματα όπως και το Τεκμήριο 4 ήταν εκτεθειμένα και μπορούσε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σ' αυτά. Σε ό,τι αφορά τις σελίδες που λείπουν από το Τεκμήριο 4, έδωσε διαφορετική εκδοχή για το ποιος τις αφαίρεσε, αλλά επέμενε ότι είναι άσχετες με την παρούσα υπόθεση γι' αυτό και αφαιρέθηκαν και δεν συμφώνησε με την υποβολή ότι ο λόγος που αφαιρέθηκαν είναι επειδή σε αυτές παρουσιάζονταν στοιχεία που αποδείκνυαν ότι έχει δίκαιο η Κατηγορούμενη για τις θέσεις της. Εξήγησε επίσης ότι τα τιμολόγια δεν εισπράττονταν όλα με βάση την ημερομηνία έκδοσής τους, μπορεί ένα τιμολόγιο να έμενε απλήρωτο και για έναν μήνα. Δεν ήξερε ούτε η ίδια πού η Κατηγορούμενη φύλαττε το βιβλίο και τα χρήματα που εισέπραττε. Αντεξετάστηκε επίσης για τα αισθήματά της για την Κατηγορούμενη, της υποβλήθη ότι την αντιπαθούσε, ότι ζήλευε επειδή ο σύζυγός της τη φλέρταρε, γι' αυτό και πολλές φορές της έκανε άδικα άσχημες παρατηρήσεις. Η ΜΚ4 δεν δέχθηκε καμία από αυτές τις υποβολές τις οποίες χαρακτήρισε ανυπόστατες. Ανέφερε ότι αν όντως υπήρχε, είτε αντιπάθεια της προς το πρόσωπο της Κατηγορούμενης, είτε οποιοδήποτε θέμα με τον σύζυγό της θα έδιωχνε την Κατηγορούμενη από την εταιρεία και δεν θα την εργοδοτούσε για 4 χρόνια. Δέχθηκε ότι είχε κάνει παρατήρηση κάποια στιγμή στην Κατηγορούμενη για το ντύσιμό της επειδή είχε πάει στο φαρμακείο με πολύ κοντή φούστα και η Κατηγορούμενη ενώ αρχικά έδειξε ότι εισέπραξε καλά την παρατήρηση, μετά από κάποιες μέρες είπε ότι είχε θιχτεί και έγινε μεταξύ τους κάποιο επεισόδιο. Της υπεβλήθη ότι λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με χάπια για πρόβλημα της μνήμης της για να απαντήσει αρνητικά και αρνήθηκε την υποβολή ότι λόγω της φτωχής της μνήμης δεν θυμόταν ότι εισέπραξε τα χρήματα για τα οποία κατηγορεί την Κατηγορούμενη ότι έκλεψε. Μη δεχόμενη αυτήν τη θέση η ΜΚ4 ρώτησε κατά πόσο λόγω του προβλήματος της μνήμης της είναι θέση της κατηγορούμενης ότι υπόγραφε και δίπλα από την είσπραξη με άλλο γραφικό χαρακτήρα από το δικό της. Επανέλαβε και η ίδια ότι ο τρόπος ενέργειας της Κατηγορούμενης όπως φάνηκε ήταν όπως φάνηκε ήταν να σημειώνει ότι πελάτες που πλήρωναν σε μετρητά, πλήρωναν με επιταγές και μάλιστα σίγουρα με αριθμούς επιταγών που δεν αφορούσαν τους πελάτες αυτούς ή και με αριθμό επιταγών που δεν αφορούσαν καν πελάτες του φαρμακείου. Αρνήθηκε επίσης ότι είτε η ίδια, είτε ο σύζυγός της έτυχε να παραλάβουν χρήματα χωρίς να υπογράψουν δίπλα από το βιβλίο και αρνήθηκε ότι όλοι οι υπάλληλοι της εταιρίας είχαν πρόσβαση στο βιβλίο. Ως ΜΚ5 έδωσε μαρτυρία η Κλειώ Κωστούλα υπάλληλος της εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ. Τα καθήκοντά της στην εταιρεία είναι με ιδιωτικό όχημα που ανήκει στην εταιρεία να επισκέπτεται φαρμακεία στις επαρχίες Λευκωσίας, Λάρνακας, ελεύθερης Αμμοχώστου και Λεμεσού, να παίρνει παραγγελίες τις οποίες ετοιμάζει η εταιρεία διευκρινίζοντας ότι συνήθως οι παραγγελίες αποστέλλονται με το Akis Express αν είναι πάνω από €50, αν είναι πιο λίγα παίρνει η ίδια την παραγγελία. Όταν παραδώσει μια παραγγελία σε πελάτη αν την πληρώσει την ίδια στιγμή θα του αφήσει το άσπρο τιμολόγιο και θα επιστρέψει στην εταιρεία το ροζ. Αν η παραγγελία αποσταλεί με ταξί, ο πελάτης παίρνει το ροζ τιμολόγιο και όταν η ίδια θα πάει στον πελάτη για να πληρωθεί την παραγγελία θα του δώσει το άσπρο τιμολόγιο που θα σημαίνει ότι ξοφλήθηκε. Τις παραγγελίες ετοίμαζε συνήθως η Κατηγορούμενη. Όταν πληρωνόταν από πελάτες για παραγγελίες άλλοτε σε μετρητά, άλλοτε σε επιταγές, 3 φορές την εβδομάδα τα παρέδιδε στην Κατηγορούμενη. Στην παρουσία της η Κατηγορούμενη καταχωρούσε μέσα στο Τεκμήριο 4 ότι παρέλαβε τα χρήματα για το τιμολόγιο το οποίο της ανέφερε, ακολούθως με χρωματιστό μαρκαδόρο διάγραφε τα στοιχεία του τιμολογίου για να φαίνεται ότι είχε πληρωθεί. Δεν θυμόταν εάν σημείωνε το ποσό, αλλά σημείωνε κατά πόσο της παρέδιδε μετρητά ή επιταγές. Δεν γνώριζε πού η Κατηγορούμενη φύλαγε τα χρήματα που της παρέδιδε η ίδια. Αναγνώρισε από τα διάφορα τεκμήρια τιμολόγια τα οποία εισέπραξε η ίδια και η είσπραξη παραδόθηκε από την ίδια στην Κατηγορούμενη. Όλα αυτά τα τιμολόγια τα είχε πληρωθεί σε μετρητά και τα είχε παραδώσει στην Κατηγορούμενη, εκτός από κάποια όπου φαινόταν ότι είχαν πληρωθεί με επιταγή. Αναγνώρισε επίσης αριθμό άλλων τιμολογίων όλα εκ των οποίων αφορούσαν είσπραξη σε μετρητά τα οποία η ίδια παρέδωσε στην Κατηγορούμενη. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εκτός του ότι δεν γνώριζε πού η Κατηγορούμενη φύλαγε τα λεφτά που της παρέδιδε που αποτελούσαν εισπράξεις, δεν γνώριζε ούτε πού είχε φυλαγμένο το Τεκμήριο
- Ο αριθμός τιμολογίων που παρέδιδε πληρωμένα δεν ήταν σταθερός, εξαρτάται από τις πωλήσεις και τις μέρες. Αρνήθηκε ότι γνώριζε πού είχε το Τεκμήριο 4 και πού έβαζε τις εισπράξεις η Κατηγορούμενη. Αναφορικά με ένα τιμολόγιο, συγκεκριμένα το τιμολόγιο με αριθμό 4900 το οποίο είναι περασμένο στο Τεκμήριο 4, είπε ότι προφανώς εκ λάθους στην κατάθεσή της ανέφερε ότι δεν είχε περαστεί. Αρνήθηκε όμως ότι επίτηδες ανέφερε ότι δεν είχε περαστεί για να ενοχοποιήσει την Κατηγορούμενη. Ανέφερε επίσης ότι όσες φορές ήταν η ίδια στην εταιρεία η Κατηγορούμενη πάντα καθόταν στο γραφείο της και μια ή δύο φορές που έτυχε να παραδώσει χρήματα και να λείπει η Κατηγορούμενη, τα χρήματα τα έδωσε στον κύριο Ναμπίλ William, για να μην τα κρατά η ίδια. Ο Ναμπίλ William ήταν ο Μ.Κ.
- Όπως ανέφερε, εργάζεται στην εταιρεία Άγιος Μηνάς Λτδ, ως διευθυντής πωλήσεων και στα πλαίσια των καθηκόντων του επισκέπτεται επί καθημερινής βάσης, παγκύπρια, ιατρεία, νοσοκομεία, κλινικές και φαρμακεία. Καθήκον του είναι η παρουσίαση και προώθηση των προϊόντων της εταιρίας, αλλά και η παράδοση εμπορευμάτων που οι πελάτες είχαν παραγγείλει από προηγουμένως όταν τα χρειάζονταν επείγον. Εξήγησε ότι τα περισσότερα προϊόντα παραγγελιών αποστέλλονται με το Akis Express. Όπως ανέφερε, όταν πληρώνεται από τους πελάτες αφήνει σε αυτούς το άσπρο τιμολόγιο και παραδίδει στην εταιρεία το ροζ τιμολόγιο. Τα χρήματα και/ή τις επιταγές που εισέπραττε από τους πελάτες τα παρέδιδε στην Κατηγορούμενη η οποία εργαζόταν στην εταιρεία από πριν ο ίδιος εργοδοτηθεί. Η Κατηγορούμενη διατηρούσε το Τεκμήριο 4, στο οποίο αναγραφόταν το όνομα πελάτη, ο αριθμός τιμολογίου, η ημερομηνία, το ποσό, κατά πόσο πληρωνόταν σε μετρητά ή επιταγή και το όνομα του υπαλλήλου που παρέδιδε την είσπραξη. Όταν το τιμολόγιο εξοφλείτο, η Κατηγορούμενη με χρωματιστό μαρκαδόρο το διάγραφε από το βιβλίο. Oύτε και ο ίδιος γνώριζε πού φύλαγε τα χρήματα ή τις επιταγές που της παρέδιδαν. Αμέσως πριν την υποβολή της καταγγελίας, όταν η Κατηγορούμενη έλειπε με άδεια, η Σιερίν Γκομπριάλ διαπίστωσε ότι υπήρχαν τιμολόγια που εισπράχθηκαν χωρίς να υπάρχει υπογραφή από την ίδια ή τον σύζυγό της. Ο ίδιος τότε μαζί με τη Σιερίν και τον Ναμπίλ έλεγξαν ενδελεχώς το Τεκμήριο 4 και τα διάφορα τιμολόγια και διαπίστωσαν ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή των Ναμπίλ και Σιερίν ενώ για αρκετά τιμολόγια τα οποία εισπράχθηκαν, τα χρήματα δεν παραδόθηκαν στην εταιρεία. Ανέφερε ότι ενώ το βιβλίο διαχειριζόταν πάντα η Κατηγορούμενη, έτυχε και ο ίδιος και η Σιερίν τον Οκτώβριο του 2010 να καταχωρήσουν κάποια τιμολόγια γιατί η Κατηγορούμενη ήταν άρρωστη. Τούτα φαίνονται στις σελίδες 35 και 36 του Τεκμηρίου
- Αναγνώρισε αριθμό τιμολογίων τα οποία ο ίδιος είσπραξε και ήξερε ότι είσπραξε σε μετρητά, ενώ στο Τεκμήριο 4 αναφέρεται ότι πληρώθηκαν με επιταγή. Όλα αυτά τα τιμολόγια είχαν παραδοθεί μαζί με τα χρήματα είσπραξής τους από τον ίδιο στην Κατηγορούμενη. Μετά που διαπιστώθηκαν αυτές οι ατασθαλίες, ο ίδιος μαζί με τον Σαμίρ Γκομπριάλ μετά από οδηγίες του Ναμπίλ Γκομπριάλ κάλεσαν την Κατηγορούμενη και της ανακοίνωσαν ότι διαπίστωσαν ότι έλειπαν χρήματα, την ρώτησαν αν έχει οποιαδήποτε σχέση με αυτά τα χρήματα η ίδια το αρνήθηκε. Ήταν η θέση του ότι σε καμιά περίπτωση δεν την απείλησαν, αντίθετα ήθελαν να τη βοηθήσουν, αφού γνώριζαν ότι είχε και δύο μικρά παιδιά. Διευκρίνισε επίσης ότι παρόλο που ήταν σίγουρος ότι οι πελάτες του που πλήρωναν πάντα μετρητά, αποκλείεται να είχαν πληρώσει με επιταγή, για το τιμολόγιο 4713 εκ του περισσού επικοινώνησε με τη φαρμακοποιό που αφορούσε το εν λόγω τιμολόγιο, η οποία τον βεβαίωσε ότι το είχε πληρώσει σε μετρητά. Αντεξεταζόμενος εξήγησε τη διαδικασία παράδοσης χρημάτων που είχαν εισπραχθεί από τον ίδιο από διάφορους πελάτες στην Κατηγορούμενη. Επανέλαβε ότι τα χρήματα ήταν υπό την φύλαξη και ευθύνη της Κατηγορούμενης για να τα παραδώσει στους ιδιοκτήτες της εταιρίας, αλλά δεν γνώριζε πού έβαζε τα χρήματα. Δεν υπήρχε σταθερός αριθμός των τιμολογίων που εισέπραττε και της παρέδιδε κάθε φορά, εξαρτάται από την ημέρα. Επανέλαβε ότι για μια εβδομάδα τον Οκτώβριο του 2010 που η Κατηγορούμενη έλειπε λόγω ασθένειας ο ίδιος είχε προβεί σε κάποιες καταχωρήσεις μέσα στο βιβλίο και υπέδειξε και πάλι από τη σελίδα 36 του Τεκμηρίου 4 αριθμό τιμολογίων και είπε ότι τα χρήματα που είχαν παραδοθεί σ' αυτόν τα έδωσε στον Ναμπίλ Γκομπριάλ, στον ιδιοκτήτη της εταιρίας. Αναγνώρισε επίσης τα δικά του δείγματα γραφής και σε άλλες σελίδες του Τεκμηρίου 4 που όπως ισχυρίστηκε ήταν αρχές Μαρτίου του 2011 μετά που έφυγε η Κατηγορούμενη από τη δουλειά. Ρωτήθηκε κατά πόσο έδωσε δείγματα της υπογραφής του στην Αστυνομία για σκοπούς γραφολογικών εξετάσεων και απάντησε θετικά για να του υποβληθεί ότι ουδέποτε συνέβηκε αυτό. Επανέλαβε επίσης ότι οι ιδιοκτήτες της εταιρίας έδωσαν στον ίδιο οδηγίες να συναντηθεί με την Κατηγορούμενη μετά που ανακάλυψαν τις ατασθαλίες και να διευθετήσει το θέμα, αρνήθηκε ότι στα πλαίσια αυτής της συνάντησης απείλησε καθ' οποιονδήποτε τρόπο την Κατηγορούμενη και αρνήθηκε ότι της ζήτησε να πληρώσει €3.000 για να «κλείσει» το θέμα. Θέση του ήταν ότι το μόνο που έκανε ήταν να της ζητήσει να επιστρέψει τα χρήματα που έλειπαν για να μην οδηγηθεί η υπόθεση στην Αστυνομία. Ρωτήθηκε κατά πόσο ο ίδιος είδε την Κατηγορούμενη να κλέβει για να απαντήσει αρνητικά. Αρνήθηκε επίσης τις υποβολές ότι ο ίδιος πολλές φορές εισέπραξε χρήματα και τα παρέδωσε στον Ναμπίλ Γκομπριάλ χωρίς να το πει στην Κατηγορούμενη και ότι κατ' εξακολούθηση προέβαινε και ο ίδιος σε καταχωρήσεις στο Τεκμήριο 4, θέση την οποία κατηγορηματικά αρνήθηκε και ζήτησε όπως του υποδειχθούν τέτοια σημεία. Αρνήθηκε επίσης ότι όταν η Κατηγορούμενη έλειπε για δουλειές της εταιρίας εκτός γραφείου το Τεκμήριο 4 βρισκόταν πάντα πάνω στο γραφείο της και ο ίδιος έκανε καταχωρήσεις. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 4, μετά που η Κατηγορούμενη έφυγε από την εργασία της είπε ότι για λίγες μέρες 4 ‑ 5 μέρες μέχρι μια εβδομάδα το χρησιμοποίησαν ακολούθως παραδόθηκε στην Αστυνομία, έκλεισαν τους λογαριασμούς που αφορούσαν τα τιμολόγια που βρίσκονται καταχωρημένα σε αυτό και πήγαν και ζήτησαν τα χρήματα από τους πελάτες. Ο τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή Μ.Κ.7 ήταν ο Σαμίρ Γκομπριάλ, αδελφός του ΜΚ
- Εργάζεται στην εταιρεία Άγιος Μηνάς Λτδ και επισκέπτεται επί καθημερινής βάσης ιατρεία και κλινικές σε όλη την Κύπρο, για ενημέρωση και προώθηση των προϊόντων της εταιρίας. Κάποιες φορές για να εξυπηρετήσει την εταιρεία, παραδίδει προϊόντα παραγγελιών σε φαρμακεία. Όταν πληρωνόταν τα τιμολόγια που παρέδιδε είτε σε μετρητά ή επιταγές, τα χρήματα ή επιταγές που εισέπραττε τα παρέδιδε στην Κατηγορούμενη. Γνώριζε και αυτός για την ύπαρξη του Τεκμηρίου 4, ότι η τήρηση του αποτελούσε ευθύνη της κατηγορούμενης και ότι όταν ένα τιμολόγιο εξοφλείτο η Κατηγορούμενη το διάγραφε στο βιβλίο. Τα μετρητά ή τις επιταγές τα τοποθετούσε σε σακούλα και κάποτε σε διαφανές φάιλ. Ήξερε επίσης ότι η Κατηγορούμενη είχε καθήκον να παραδίδει την είσπραξη που λάμβανε στον αδελφό του ή στη Σιερίν. Όταν η Κατηγορούμενη έλειπε για διακοπές στην Ελλάδα και ο Ναμπίλ και η Σιερίν αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν το Τεκμήριο 4, διαπίστωσαν ότι έλειπε ποσό χρημάτων περίπου €7.
- Ο ίδιος μαζί με τον Ναμπίλ William σε συνάντηση με την κατηγορούμενη ανέφεραν στην ίδια ότι διαπίστωσαν πρόβλημα με παραγγελίες και τιμολόγια όταν έλειπε, αρνήθηκε όμως ότι η ίδια είχε κάποια ανάμειξη. Είπε ότι της ανέφερε ότι αν παραδεχόταν το πώς έγιναν τα πράγματα δεν θα πήγαιναν στην Αστυνομία ρωτώντας την κατά πόσο γνώριζε ο άνδρας της τι είχε γίνει και ότι λόγω των παιδιών της δεν ήθελαν να της κάνουν κακό. Δεν θεωρεί ότι απείλησε την Κατηγορούμενη καθ' οποιονδήποτε τρόπο. Αναγνώρισε και αυτός αριθμό τιμολογίων τα οποία ο ίδιος είσπραξε και παρέδωσε στην Κατηγορούμενη και ανέφερε ότι στις καταχωρήσεις της κατηγορούμενης στο Τεκμήριο 4 υπάρχει τιμολόγιο που ο ίδιος εισέπραξε σε μετρητά, ενώ δίπλα φαινόταν να είχε εισπραχθεί με επιταγή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στα καθήκοντά της Κατηγορούμενης, ήταν η ετοιμασία των παραγγελιών, αλλά αρνήθηκε τη θέση ότι για τη διεκπεραίωση αυτών των καθηκόντων έπρεπε να λείπει από το γραφείο της πολλή ώρα, αναφέροντας ότι πάντα την έβλεπε στο γραφείο όταν ο ίδιος πήγαινε. Σε ό,τι αφορά το φάιλ το διαφανές που είδε ότι η Κατηγορούμενη έβαζε τα χρήματα μέσα, είπε ότι ήταν χωρίς χρώμα και αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ίδιος έδωσε στην Κατηγορούμενη ένα άλλο φάιλ μη διάφανο στυλ box fail για περισσότερη ασφάλεια. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο ο ίδιος γνώριζε ότι η Σιερίν ζήλευε την Κατηγορούμενη και ρωτήθηκε επίσης γενικά για τη συμπεριφορά της Σιερίν προς την Κατηγορούμενη και ειδικότερα κατά πόσο της ανέφερε ότι η Σιερίν τη ζήλευε και εξαιτίας της μάλωνε με τον σύζυγό της. Αρνήθηκε αυτήν τη θέση όπως και την υποβολή ότι ο ίδιος είπε στην Κατηγορούμενη ότι η Σιερίν έπαιρνε φαρμακευτική αγωγή επειδή ξεχνά. Δεν γνώριζε κατά πόσο η Σιερίν έκανε παρατήρηση στην Κατηγορούμενη για την εμφάνισή της. Είπε ότι όταν η Κατηγορούμενη έλειπε, ο ίδιος διαπίστωσε ότι κάποια ποσά χρημάτων που της είχε δώσει για να παραδώσει στον αδελφό του, ο αδελφός του δεν τα είχε παραλάβει. Όταν μελέτησαν το Τεκμήριο 4 είδαν ότι υπήρχαν προβλήματα ειδικά ότι η τελευταία καταχώρηση δεν ήταν γραμμένη, γι' αυτό και αποφάσισε μαζί με τον αδελφό του να πάει ο ίδιος μαζί με τον Ναμπίλ William να της μιλήσουν. Αρνήθηκε ότι ζήτησε χρήματα από την Κατηγορούμενη και ότι την απείλησε, επιμένοντας ότι της μίλησε πολύ ευγενικά. Ρωτήθηκε επίσης σε σχέση με κάποια τιμολόγια τα οποία ενώ είναι καταχωρημένα στο Τεκμήριο 4, ο ίδιος στην κατάθεσή του ανάφερε ότι δεν είναι καταχωρημένα για να αναφέρει ότι προφανώς έκανε λάθος και εξήγησε ότι όταν αναφέρθηκε σε πλαστογραφία της υπογραφής του αδελφού του και της Σιερίν ήταν από σύγκριση στην οποία προέβηκαν μαζί. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι δεν υπάρχουν χαμένα χρήματα και ότι όλα τα χρήματα τα έχει παραλάβει ο αδελφός του για να αναφέρει ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος τότε να προβεί σε αυτήν την καταγγελία ο αδελφός του. Αρνήθηκε επίσης ότι η Σιερίν ζήλευε την Κατηγορούμενη και οι ο ίδιος επέμβηκε για να κατευνάσει τα πνεύματα. Η Κατηγορούμενη, μετά που κλήθηκε σε απολογία, όπως έχει ήδη αναφερθεί έδωσε ένορκη μαρτυρία. Είπε ότι στο στο φαρμακείο Άγιος Μηνάς Λτδ άρχισε να εργάζεται το 2007 ως βοηθός φαρμακοποιού, σιγά-σιγά προστίθεντο και άλλα καθήκοντα σε αυτήν μέχρι και το λογιστήριο. Ουδέποτε η ίδια ρωτήθηκε κατά πόσο συμφωνούσε ή αποδεχόταν την ευθύνη τήρησης του λογιστηρίου. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 ως το βιβλίο που τηρούσε το οποίο, όπως είπε, βρισκόταν πάνω στο γραφείο και μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να το πάρουν οι εργοδότες της, Ναμπίλ και Σιερίν, για να το ελέγξουν. Οι σελίδες που λείπουν από την αρχή του Τεκμηρίου 4, ήταν έγγραφα που έδειχναν ότι και άλλα πρόσωπα όπως Σιερίν και Ναμπίλ William έγραφαν στο βιβλίο. Τα χρήματα που της παρέδιδαν οι υπάλληλοι της εταιρίας αρχικά τα έβαζε σε ένα νάιλον που βρήκε, και κάποια στιγμή ο Σαμίρ της έδωσε ένα μαύρο φάιλ για σκοπούς ασφάλειας, το φάιλ ήταν κάτω από το γραφείο της πάνω από τη συρταριέρα, υπήρχε κενό μεταξύ των δύο. Ήταν εκεί και όλοι γνώριζαν ότι τα χρήματα ήταν εκεί. Σίγουρα οι πωλητές την έβλεπαν πού έβαζε τα χρήματα. Πολλές φορές όταν ήθελε να παραδώσει χρήματα στον εργοδότη της μαζί περνούσαν ένα-ένα τα τιμολόγια και τα ποσά τα οποία και του παρέδιδε. Τα πληρωμένα τιμολόγια τα διάγραφε με χρωματιστό μαρκαδόρο κατόπιν οδηγιών του ιδίου για να φαίνεται πιο εύκολα ποια τιμολόγια έμεναν απλήρωτα. Πολλές φορές είπε ότι ο Ναμπίλ Γκομπριάλ καθόταν στο γραφείο της και έλεγχε τα τιμολόγια και της έλεγε να πει στους υπαλλήλους να εισπράξουν τα απλήρωτα τιμολόγια. Ουδέποτε της έδωσε οδηγίες ότι θα υπόγραφε πάντα όταν του παρέδιδε τα χρήματα εξού και έτυχε φορές να μην υπογράψει στο Τεκμήριο 4 για παράδοση των χρημάτων. Κάποιες φορές τα χρήματα τα παρέδιδε και στη Σιερίν. Η σχέση της με τη Σιερίν αρχικά ήταν καλή, τον τελευταίο όμως καιρό της έκανε συνεχώς παρατηρήσεις ότι το ντύσιμό της ήταν προκλητικό, χωρίς όμως αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ίδια στεναχωρημένη το ανέφερε στον σύζυγό της, ο οποίος της είπε να δώσει παραίτηση. Τηλεφώνησε σχετικά στον αδελφό του Ναμπίλ, Σαμίρ τον ρώτησε αν ντύνεται προκλητικά και αφού της είπε όχι, του ανάφερε ότι ήταν έτοιμη να παραιτηθεί γιατί ήταν θιγμένη. Ο Σαμίρ πήγε στο σπίτι της και στην παρουσία του συζύγου της, της είπε ότι είναι όλοι ευχαριστημένοι από τις υπηρεσίες της, δεν ήθελαν να φύγει, τη συμβούλεψε να μην αστειεύεται και να μιλά για θέματα πέραν της δουλειάς με τον Ναμπίλ όταν ήταν εκεί η Σιερίν, γιατί την ζηλεύει και συχνά τσακώνεται με τον Ναμπίλ για εκείνη. Όταν έφυγε ο Σαμίρ, ο σύζυγός της της είπε να δώσει παραίτηση. Την επόμενη ημέρα πήγε και ανέφερε στον αδελφό του Ναμπίλ ότι θα παραιτηθεί λόγω των παρατηρήσεων της Σιερίν. Ο Ναμπίλ μίλησε με τη Σιερίν η οποία νευριασμένη της είπε ένα συγνώμη και χωρίς να το εννοεί, σαν να την ανάγκασαν. Είπε επίσης ότι το Mercedes αυτοκίνητο το αγόρασε τον Μάιο του 2010, ότι η ίδια δεν έχει ανάγκη από χρήματα, ο σύζυγός της κάνει 2 ή 3 δουλειές και είναι στην Κύπρο και οι γονείς της και ο αδελφός της και αν είχε οικονομικό προβλήματα θα τη βοηθούσαν. Είπε ότι αρχικά ο William και ο Σαμίρ σε συνάντηση της ζήτησαν €3.000 και όταν το αρνήθηκε την εκβίασαν. Πριν να φύγει για το ταξίδι άφησε το Τεκμήριο 4 πάνω στο γραφείο και τα χρήματα στον συνηθισμένο χώρο, αφού είπε στο Ναμπίλ Γκομπριάλ να του τα παραδώσει και δεν είχε χρόνο να τα παραλάβει. Αρνήθηκε ότι έκλεψε οποιαδήποτε πόσα ότι και ότι πλαστογράφησε οποιεσδήποτε υπογραφές. Αντεξεταζόμενη αναφέρθηκε και σε άλλο περιστατικό μεταξύ της και της Σιερίν εκτός από εκείνο με την παρατήρηση για το ντύσιμο και αρνήθηκε την υποβολή ότι αν ήταν πραγματικά θιγμένη από τον τρόπο που την αντιμετώπιζε η Σιερίν, θα έφευγε και δεν θα παρέμενε στην εργασία της. Αρνήθηκε ότι το Τεκμήριο 4 ήταν αποκλειστικά υπό την δική της ευθύνη, για τήρηση και φύλαξη επαναλαμβάνοντας ότι έγραφαν και άλλοι μέσα και ότι ήταν εκτεθειμένο. Δεν δέχθηκε ότι σ' αυτό έγραφαν μόνο εκτός από την ίδια σε μεμονωμένες περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες και ο Ναμπίλ William, όταν η ίδια απουσίαζε. Αρνήθηκε ότι είχε την ευθύνη φύλαξης του βιβλίου και των χρημάτων που εισέπραττε, επέμενε ότι λείπουν από την αρχή σελίδες που αν υπήρχαν θα δικαίωναν τους δικούς της ισχυρισμούς και είχε τη θέση ότι μέχρι και πελάτες του γραφείου της εταιρίας μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στο γραφείο της όταν ήθελαν να αγοράσουν παιδικές τροφές που ήταν σε ράφι ακριβώς εκεί που ήταν το γραφείο της. Αρνήθηκε ότι της αναφέρθηκε από τους εργοδότες της ότι είχε την ευθύνη για την είσπραξη και παράδοση των χρημάτων και επανέλαβε ότι όσα ανέφερε για τον Σαμίρ και τον τρόπο αντιμετώπισης τη Σιερίν και για τη ζήλεια της Σιερίν ήταν αλήθεια. Επανέλαβε ότι δεν είχε ανάγκη από τα χρήματα, το αυτοκίνητο είχε αγοραστεί προηγουμένως και αρνήθηκε την υποβολή ότι εάν ένιωθε προσβεβλημένη, ως είπε, τότε θα παραιτείτο αναφέροντας ότι δεν παραιτήθηκε από σεβασμό προς τον Ναμπίλ και τον Σαμίρ Γκομπριάλ. Όπως έχω ήδη αναφέρει ως μάρτυρας υπεράσπισης κλήθηκε ο σύζυγος της Κατηγορούμενης Βικέντιος Χριστιανίδης ο οποίος ανέφερε ότι μαζί με την Κατηγορούμενη έχουν δύο παιδιά. Θέση του ήταν ότι κατόπιν που δέχτηκε τηλεφώνημα από την γυναίκα του ότι ο Ναμπίλ Wiliam και ο Σαμίρ Γκομπριάλ ήθελαν να του μιλήσουν, πήγε ο ίδιος στο γραφείο τους όπου και του ανέφεραν ότι θέλουν €3.000 για να μην καταγγείλουν στην Αστυνομία ότι η γυναίκα του έκλεψε χρήματα από το φαρμακείο. Αρνήθηκε ότι η γυναίκα του έκλεψε τα χρήματα και παρά το ότι τον απείλησαν ότι έχουν δύναμη στην Αστυνομία και τον συμφέρει να τα πληρώσει, ο ίδιος πήγε και συνάντησε τον Ναμπίλ Γκομπριάλ και ζήτησε εξηγήσεις. Ο Ναμπίλ Γκομπριάλ του είπε ότι λείπουν €3.000 από το ταμείο και όλα δείχνουν ότι τα πήρε η γυναίκα του. Ο ίδιος το αρνήθηκε και είπε στον Ναμπίλ να προχωρήσει με την Αστυνομία. Ανάφερε ότι ο ίδιος κάνει 3 δουλειές, εργάζεται ως φωτιστής στο Σατιρικό Θέατρο, έχει κάνει δουλειές ηλεκτρικών εγκαταστάσεων στην εταιρεία Micro Optic Ltd-Valiantis για δορυφορικά συστήματα και κάποια βράδια δούλευε μερικώς στον φούρνο Παγκύπρια. Το αυτοκίνητο Mercedes το αγόρασε τέλος Ιουνίου του 2010 κατόπιν δανείου από την Τράπεζα Κύπρου και το εξόφλησε όταν έλαβε δάνειο για το διαμέρισμα που αγόρασε που είναι στην πράσινη γραμμή και υπάρχει πρόγραμμα της κυβέρνησης για επιχορήγηση και πλέον έχει μόνο το δάνειο του σπιτιού. Το αυτοκίνητο άξιζε €18.000 έδωσε μέσα ένα αυτοκίνητο δικό του για €4.000 και ακολούθως εξόφλησε τις €14.
- Θέση του ήταν ότι η σύζυγός του του παραπονέθηκε για παρατηρήσεις που της έκανε η Σιερίν και προς τούτο ο ίδιος τηλεφώνησε στον Σαμίρ Γκομπριάλ και του ζήτησε να μιλήσουν, ο Σαμίρ πήγε στο σπίτι τους, τους είπε ότι η Σιερίν ζηλεύει την Κατηγορούμενη και τότε ο ίδιος είπε ότι θα πει στη γυναίκα του να σταματήσει. Ο Σαμίρ του ζήτησε να περιμένει γιατί θα παρέμβει ο ίδιος. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι η σχέση του με τον Ναμπίλ και τη Σιερίν ήταν καλή, τους είχε δει αρκετές φορές όταν πήγαινε να πάρει τη γυναίκα του από τη δουλειά. Σε ό,τι αφορά τη Σιερίν, η γυναίκα του, του παραπονέθηκε αρκετές φορές, αρχικά δεν έδιδε σημασία, αλλά η τελευταία παρατήρηση την είχε στεναχωρήσει πολύ. Πήγε στο σπίτι με κλάματα και ο ίδιος της είπε μετά που μίλησε και με τον Σαμίρ, να σταματήσει από τη δουλειά. Του υποβλήθη ότι η σύζυγός του ανέφερε μόνο για περιστατικό με παρατήρηση για τα ρούχα και όχι για τις επαφές της με τον Ναμπίλ και ερωτώμενος γιατί δεν σταμάτησε τότε από τη δουλειά, είπε ότι ο ίδιος της είπε να φύγει και ότι ο Σαμίρ επέμενε να μείνει. Είναι σίγουρος ότι η γυναίκα του είναι τίμια και καθαρή, ουδέποτε έκλεψε τα χρήματα που την κατηγορούν, ούτε και τέτοια ποσά χρημάτων πέρασαν από το σπίτι τους. Αυτή είναι η δια ζώσης μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως έχω αναφέρει κατατέθηκαν και διάφορα Τεκμήρια, πέραν του Τεκμηρίου 4 που είναι το βιβλίο καταχώρησης των τιμολογίων. Έχω ήδη κάνει αναφορά στα Τεκμήρια 11 ‑ 16 που αφορούν διάφορα τιμολόγια. Το Τεκμήριο 11, αφορά τιμολόγια τα οποία εισπράχθηκαν, δεν κατατέθηκαν ποτέ τα χρήματα στην εταιρεία και δεν υπάρχει δίπλα από κάθε αριθμό τιμολογίου υπογραφή εντός του Τεκμηρίου 4 ότι τα ποσά αυτά εισπράχθηκαν. Τα τιμολόγια αυτά αφορούν συνολικά το ποσό των €6.930,69 και είναι αυτά που αφορά η πρώτη κατηγορία. Το Τεκμήριο 12 αφορά όλα τα τιμολόγια για τα οποία γίνεται αναφορά στις κατηγορίες 2 ‑ 16 και φαίνεται να υπογράφει δίπλα από την είσπραξή τους ο Ναμπίλ Γκομπριάλ χωρίς να είναι η δική του υπογραφή, ούτε να έχει παραλάβει τα χρήματα αυτά. Το Τεκμήριο 13 αφορά τις κατηγορίες 17 ‑ 23, είναι τιμολόγια που εισπράχθηκαν, τα χρήματα δεν παραδόθηκαν ποτέ στην εταιρεία και υπάρχει υπογραφή που αποδίδεται στη Σιερίν Γκομπριάλ ότι τα παρέλαβε χωρίς όμως να είναι δική της. Το Τεκμήριο 15, αφορά την κατηγορία 24, είναι τιμολόγιο που εισπράχθηκε σε μετρητά, ενώ αναφέρεται δίπλα από αυτό ότι εισπράχθηκε με επιταγή που αφορά άλλον εκδότη και συγκεκριμένα τον Στεφανίδη Ανδρέα και για άλλο πόσο. Συγκεκριμένα, το ποσό τιμολογίου είναι €252.79, ενώ η επιταγή που αναφέρεται δίπλα του είναι για πόσο €179.
- Το Τεκμήριο 16 αφορά τις κατηγορίες 25, 26 και 27 και είναι τιμολόγια τα οποία εισπράχθηκαν σε μετρητά, τα ποσά δεν παραδόθηκαν ποτέ στους ιδιοκτήτες. Είναι τιμολόγια που εισπράχθηκαν σε μετρητά υπάρχει ενώ αναφορά για επιταγές και αριθμούς επιταγών φανταστικούς, ενώ υπάρχει και υπογραφή που φαίνεται ό τι ανήκει στον Ναμπίλ Γκομπριάλ ότι παρέλαβε τα ποσά, χωρίς όμως να είναι η υπογραφή του, ούτε και έχει παραλάβει τα ποσά αυτά. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26/3/2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26/1/2006. O M.K.1 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω και τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εξετάζει και προσεγγίζει την μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα. Σύμφωνα με την υπόθεση Philippou v. Odysseοs
(1989)1 C.L.R. 1 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «
(1)The duty of an expert is to furnish the Judge with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions, so as to enable the Judge to form his own independent judgment by the application of these criteria to the facts proved in evidence.
(2)Trial Judges should not turn themselves into experts. They may look at the real and other evidence and draw inferences and reach conclusions as regards the existence of liability for negligence, not in the form of an expert opinion, but as a matter of sheer common sense.» Στην υπόθεση Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298 έχουν λεχθεί τα εξής: «Τα Δικαστήρια δέχονται τη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων και χρησιμοποιούν την εξειδικευμένη γνώμη τους για να καταλήξουν σε ορθές αποφάσεις. Το καθήκον αυτών των μαρτύρων είναι να δώσουν στον Δικαστή τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορέσει να σχηματίσει γνώμη για την ανεξαρτησία της κρίσης του και να καταλήξει ορθά στα ευρήματα των γεγονότων από την ενώπιον του μαρτυρία. Κατά κανόνα, η ιατρική μαρτυρία, όπως και άλλη μαρτυρία εμπειρογνώμονα, θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97 και Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361.Στην πρόσφατη υπόθεση Κωνσταντίνα Σιακόλα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 53/2011, ημερ. 24.1.2013, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Για την εξακρίβωση τούτου, πρέπει να απαντηθούν δύο ερωτήματα: Πρώτο, κατά πόσο το αντικείμενο της εμπειρογνωμοσύνης του εμπίπτει στην κατηγορία των θεμάτων εκείνων για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα και δεύτερο, κατά πόσο ο μάρτυρας έχει αποκτήσει είτε κατόπιν σπουδών είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση του αντικειμένου ώστε η γνώμη του να καθίσταται πολύτιμη (of value) στην επίλυση των επίδικων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, R. ν Bonython
(1984)38 S.A.S.R. 45 και R. ν Henderson [2010] EWCA 1269). Είναι δε σαφώς νομολογημένο από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΛΛ. 984.» Αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας και αυτός αξιολογείται ανάλογα, η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν παραγνωρίζεται αλλά και αυτή λαμβάνεται υπόψη για τον σκοπό εκτίμησης της αξίας της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Jovcev. Yeomans
(1981)2 All Ε. R. 21.» Στην Αγγλική υπόθεση Bolitho v. City and Hackeney Health Authority [1988] A.C. 232 at 241-242 έχουν επίσης λεχθεί τα ακόλουθα: "Τhe court has to be satisfied that the exponents of the body of opinion relied upon can demonstrate that such opinion has a logical basis. In particular, in cases involving, as they often do, the weighing of risks against benefits, the judge before accepting a body of opinion as being responsible, reasonable or respectable, will need to be satisfied that, in forming their views, the experts have directed their minds to the question of comparative risks and benefits and have reached a defensible conclusion on the matter." Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Ο ΜΚ1 ο οποίος καταλήγω ότι είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα γραφολογίας και ως τέτοιου η μαρτυρία του θα αξιολογηθεί, μου έχει κάνει άριστη εντύπωση. Ήταν πλήρως αιτιολογημένα όλα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι η εμπειρογνωμοσύνη του και ο τρόπος εξέτασης γραφής του αριθμού που κλήθηκε να εξετάσει έπεισαν το Δικαστήριο για την ορθότητα της εξέτασής του. Δέχομαι επίσης το εύρημα του που κατηγοριοποίησε ως «ισχυρή πεποίθηση» ότι ο αριθμός αυτός είχε αναγραφεί από την Κατηγορούμενη. Θετική είναι και η αξιολόγηση της ΜΚ2, εξεταστή της υπόθεσης. Θεωρώ ότι τα όλα όσα έχει αναφέρει στο Δικαστήριο σχετικά με τις ενέργειες της έχουν αποδειχθεί ότι έτσι έχουν. Και δεν θεωρώ ότι η εισήγηση του συνήγορου υπεράσπισης, ότι δηλαδή δεν προέβηκε σε ενδελεχή έρευνα πριν να κατηγορήσει την Κατηγορούμενη, ευσταθεί. Αντίθετα ως δείγμα ορθής διερεύνησης της υπόθεσης είναι ότι αφού έλαβε και τα αποτελέσματα των γραφολογικών εξετάσεων ορθά έκρινε η Μ.Κ.2 ότι δεν υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία για αδικήματα πλαστογραφίας και δεν κατηγόρησε την Κατηγορούμενη για αυτά τα θέματα. Δέχομαι τις ενέργειες της ως αντικειμενικές και αποσκοπούσες στη διαλεύκανση της καταγγελίας που είχαν υποβάλλει οι Παραπονούμενοι. Σε ό,τι αφορά τη ΜΚ5 Κλειώ Κωστούλα, η μαρτυρία της προσεγγίζεται έχοντας υπόψη μου ότι είναι υπάλληλος της εν λόγω εταιρίας, μέχρι σήμερα και έχει κάθε συμφέρον να υπερασπιστεί τους εργοδότες της. Δεν έχω διακρίνει όμως καμία προσπάθειά της να πει στο Δικαστήριο οτιδήποτε πέρα της αλήθειας, ούτε και θεωρώ ότι έχει κατασκευάσει μαρτυρία για να βοηθήσει τους εργοδότες της. Η μαρτυρία της ήταν αναφορικά με τις δικές τις ενέργειες και τα θέματα εντός του δικού της πεδίου γνώσης και δεν θεωρώ το γεγονός ότι ανάφερε για ένα τιμολόγιο στην Αστυνομία ότι δεν είχε περαστεί στο Τεκμήριο 4, ενώ τελικά διαφάνηκε ότι είχε περαστεί από την Κατηγορούμενη, ότι ολόκληρη της η μαρτυρία είναι ψευδής, αφού δέχομαι τον λόγο για τον οποίο ανέφερε αυτό το λάθος. Δηλαδή ότι ήταν γνήσιο λάθος και επειδή δεν της είχε υποδειχθεί το εν λόγω τιμολόγιο από την Αστυνομία. Ήταν ειλικρινής επίσης να αναφέρει ότι σε μια ή δύο περιπτώσεις που η Κατηγορούμενη έλειπε και έπρεπε να παραδώσει χρήματα τα παρέδωσε στον Ναμπίλ William. Ο Ναμπίλ William, Μ.Κ.6 θεωρώ επίσης ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Και ο ίδιος είναι υπάλληλος της εταιρίας, έχω κατά νου το γεγονός αυτό, αλλά θεωρώ ότι αυτό δεν θα τον έχει επηρεάσει ώστε να μην αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε τα διαδικαστικά θέματα είσπραξης τιμολογίων από τους πελάτες και παράδοσης χρημάτων στην Κατηγορούμενη. Σημειώνω επίσης ότι παραδέχτηκε ότι σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ο ίδιος προέβηκε εντός του Τεκμηρίου 4 σε κάποιες καταχωρήσεις. Μια αντίφαση που παρουσιάστηκε στη μαρτυρία του ήταν ότι απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι έδωσε δείγματα γραφής για γραφολογική εξέταση, το δεδομένο είναι ότι τέτοια δείγματα γραφής δεν εξέτασε ο κύριος Χρυσάνθου, αφού όπως ο ίδιος ο ΜΚ1 ανέφερε τα δείγματα γραφής που εξέτασε ήταν της Κατηγορούμενης και του Ναμπίλ και της Σιερίν Γκομπριάλ. Η ΜΚ2 επίσης στη δική της μαρτυρία δεν ανέφερε ότι έλαβε δείγματα γραφής από τον Ναμπίλ William. Δεν θεωρώ όμως ότι ολόκληρη του η μαρτυρία μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψεύτικη ή ανειλικρινής εξαιτίας του σημείου αυτού, ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και μάλιστα αυτό αποδεικνύεται αφού είπε ότι στο Δικαστήριο όταν ρωτήθηκε ότι ο ίδιος ουδέποτε είδε την Κατηγορούμενη να κλέβει. Σε ό,τι αφορά τη συνάντηση του με την Κατηγορούμενη μετά που είχαν ανακαλυφθεί οι «ατασθαλίες», δέχομαι ότι του ζήτησαν οι εργοδότες του να μεσολαβήσει για να κλείσει το θέμα. Δεν θεωρώ όμως ότι ο ίδιος με αυτά που ανέφερε και στο Δικαστήριο και στην κατάθεσή του έχει προβεί σε οποιανδήποτε απειλή προς την Κατηγορούμενη. Ο ΜΚ7, Σαμίρ Γκομπριάλ εκτός από εργοδοτούμενος στην εταιρεία Άγιος Μηνάς Λτδ είναι και αδελφός του Ναμπίλ. Θεωρώ μη λογική την εισήγηση και τη θέση της υπεράσπισης και της Κατηγορούμενης ότι ο εν λόγω μάρτυρας θα εξέθετε τη νύφη του Σιερίν στην Κατηγορούμενη και τον σύζυγο της αναφέροντας ότι η Σιερίν ζηλεύει την κατηγορούμενη και ότι τσακώνεται συνεχώς με τον άνδρα της εξαιτίας της καθώς και ότι ξεχνά και παίρνει φαρμακευτική αγωγή για να βοηθήσει τη μνήμη της. Δεν έχω αμφιβολία ότι μπορεί να παρενέβηκε σε κάποια φάση, όταν μεταξύ της ΜΚ4 και της Κατηγορούμενης υπήρξε ένταση για την παρατήρηση που έκανε η Σιερίν στην κατηγορούμενη για το ντύσιμο της, αλλά θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν θα κατέφευγε σ' αυτές τις τουλάχιστον υπερβολές που εισηγήθηκε η υπεράσπιση και ήταν η θέση της Κατηγορούμενης. Τα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με τη διαδικασία είσπραξης τιμολογίων που τηρείτο από την εταιρεία συνάδει πλήρως με τη μαρτυρία και των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας. Ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ήταν το πρόσωπο που προμήθευσε την Κατηγορούμενη με φάιλ για να βάζει μέσα τα χρήματα των εισπράξεων. Σε ό,τι αφορά τη συνάντηση με την Κατηγορούμενη, τον ίδιο και τον Ναμπίλ William μετά τη διαπίστωση του ελλείμματος δέχομαι τη δική του θέση ότι δεν την απείλησαν αλλά ότι της ζήτησαν να πληρώσει τα χρήματα, αν τα πήρε, για να μην χρειαστεί να καταφύγουν στην Αστυνομία και της ανέφερε το γεγονός ότι ήταν παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών, όχι υπό μορφή απειλής, αλλά για να καταδείξει το δεν θα ήταν επιθυμητό, ούτε για την ίδια να εμπλακεί σε τέτοιου είδους διαδικασίες. Οι κυριότεροι μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή είναι ο Ναμπίλ και ο Σιερίν Γκομπριάλ. Ξεκινώντας από τη Σιερίν, Μ.Κ.4 αναφέρω ότι έχει κάνει άριστη εντύπωση στο Δικαστήριο. Όλα όσα ανέφερε ήταν θετικότατα υποστηριζόμενα από Τεκμήρια, χωρίς καμία διάθεση υπεκφυγής απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις της Υπεράσπισης ακόμη και σε ερωτήσεις που μπορεί να λεχθεί ότι την έθιγαν ως άνθρωπο, όπως για παράδειγμα αν ζήλευε την Κατηγορούμενη και αν είχε προβλήματα μνήμης για τα οποία έπρεπε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Χωρίς ούτε να χάσει την ψυχραιμία της, ούτε να καταφύγει σε οποιανδήποτε υπερβολή, ήταν πολύ σαφής η θέση της ότι αν όντως ζήλευε την Κατηγορούμενη ή αν υπήρχε οτιδήποτε ερωτικό ή φλερτ μεταξύ της Κατηγορούμενης και του συζύγου της, πολύ απλά η ίδια θα την έδιωχνε από την εταιρεία. Τούτο δείχνει την απόλυτη ειλικρίνεια και ευθύτητα με την οποία απαντούσε τις ερωτήσεις στο Δικαστήριο και ότι έχει σεβαστεί τον όρκο της. Αναφέρθηκε στο περιστατικό για την παρατήρηση που έγινε από την ίδια στην Κατηγορούμενη για τα ρούχα της και ανέφερε ότι δεν της άρεσε ότι φορούσε κοντή φούστα γιατί έπρεπε να προστατέψει το κύρος της επιχείρησής της. Έχω την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πολύ καλλιεργημένη γυναίκα, έξυπνη, υπεύθυνη και δεν θεωρώ ότι θα κατέφευγε σε μικρότητες, όπως για παράδειγμα να κατηγορήσει ψευδώς την Κατηγορούμενη για κλοπή για να την εξαναγκάσει να φύγει από την εργασία της. Δέχομαι στην ολότητά της τη μαρτυρία της. Αντίστοιχα θετική είναι και η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ναμπίλ Γκομπριάλ, Μ.Κ.
- Ήταν διάχυτη η θέση του στο Δικαστήριο ότι δεν επιθυμούσε να εμπλέξει την Κατηγορούμενη άδικα σε οποιαδήποτε υπόθεση, και ευθαρσώς είπε ότι ούτε ότι την είδε να κλέβει. Εξήγησε τα καθήκοντα που της ανατέθηκαν, πώς αυτή τα διεκπεραίωνε και η μαρτυρία του αυτή ενισχύθηκε από όλους τους υπόλοιπους μάρτυρες κατηγορίας. Συγκεκριμένα της Σιερίν, του Ναμπίλ William, της Κλειώς Κωστούλα και του Σαμίρ Γκομπριάλ. Ίσως, λανθασμένα, δεν ασκούσε πιο έντονο έλεγχο στην Κατηγορούμενη τόσο σε ότι αφορά την τήρηση του Τεκμηρίου 4 αλλά και επειδή δεν γνώριζε που ήταν τα χρήματα που εισέπραττε. Από την άλλη, δέχομαι τη θέση του ότι της είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη, εργαζόταν κοντά τους 4 χρόνια και δεν είχε κανένα λόγο να ήταν ιδιαίτερα καχύποπτος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τη θέση του, ότι τα ποσά που αφορά η παρούσα υπόθεση σε σχέση με τον τζίρο του φαρμακείου της εταιρίας του, είναι πολύ πολύ μικρά. Σημειώνω το εξής σε ό,τι αφορά τον εν λόγω μάρτυρα που είναι κατά την άποψη μου βασικό, σε καμία περίπτωση δεν αντεξετάστηκε καθόλου για θέμα που αφορά τη σχέση της συζύγου του μαζί με την Κατηγορούμενη, ούτε και του υποβλήθη ότι φλέρταρε με την Κατηγορούμενη ή ότι η σύζυγός του τη ζήλευε. Θεωρώ την πιο πάνω παράληψη σημαντική σε ό,τι αφορά και την όλη αξιοπιστία της Κατηγορούμενης και τη θέση της. Δεν δέχομαι επίσης τη θέση της υπεράσπισης που του έχει υποβληθεί ότι πριν να φύγει η Κατηγορούμενη για την Ελλάδα, του ζήτησε να του παραδώσει χρήματα και αυτός αρνήθηκε λόγω φόρτου εργασίας. Αντίθετα, λόγω του ότι η Κατηγορούμενη θα έλειπε εάν του πρότεινε να του παραδώσει το ταμείο και τα χρήματα θεωρώ ότι δεν θα το αρνιόταν. Η Κατηγορούμενη έχει πέσει σε πολλές αντιφάσεις, έχει καταφύγει σε υπερβολές και τα πλείστα πράγματα που έχει αναφέρει στο Δικαστήριο δεν συνάδουν με τη λογική. Δεν είναι δυνατό να της έχει δοθεί η ευθύνη τήρησης του λογιστηρίου σαν επιπρόσθετο καθήκον και ουδέποτε να έχει προβάλλει την αντίστασή της, εφόσον ήταν κάτι που δεν ήθελε. Δεν είναι λογικό να μην έκανε παράπονα ή παραστάσεις, είτε στον Ναμπίλ, είτε στη Σιερίν ή έστω στον Σαμίρ ότι είχε αγωνία για το μη ασφαλή τρόπο φύλαξης του Τεκμηρίου 4 ή τον τρόπο φύλαξης των χρημάτων. Η θέση της ότι έλειπε πάρα πολλές ώρες από το γραφείο και ότι το γραφείο της ήταν εκτεθειμένο και οποιοσδήποτε μπορούσε να το χρησιμοποιήσει, παρέμεινε μετέωρη και ατεκμηρίωτη. Η δε τελευταία της θέση ότι μέχρι και πελάτες μπορούσαν να είχαν πρόσβαση στο γραφείο της καταδεικνύει ότι σίγουρα αυτό που αναφέρει δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έχει κάνει αναφορά σε ύπαρξη συρταριέρας στο γραφείο της, η εύλογη ερώτηση είναι, γιατί επέλεξε να έχει τα χρήματα σε σημείο μεταξύ του γραφείου και της συρταριέρας που ήταν ορατό από τους πάντες ως η ίδια διατείνεται και δεν τα έβαζε τουλάχιστον σε ένα συρτάρι για να υπάρχει κάποια στοιχειώδης ασφάλεια. Τα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με τις σελίδες που λείπουν από το Τεκμήριο 4, θεωρώ ότι δεν μπορώ να τα δεχτώ, ούτε μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι οι κόλλες αυτές σκίστηκαν επειδή υποστήριζαν την εκδοχή της τη στιγμή μάλιστα που οι κόλλες αυτές όπως όλοι οι μάρτυρες που αναφέρθηκαν σε αυτές συμφώνησαν ότι ήταν στην αρχή του βιβλίου και ενώ από τη σελίδα 1είναι η πρώτη φορά που υπάρχει δική της καταχώριση και μέχρι και την 63 όλες οι καταχωρήσεις με την εξαίρεση πολύ συγκεκριμένων είναι δικές της. Πέρα τούτων όπως έχω ήδη αναφέρει, τα όσα ισχυρίστηκε για τη σχέση της με τη Σιερίν και την αντιπάθεια που κατ' ισχυρισμό είχε για αυτή, πέραν της παρατήρησης για τα ρούχα της σε μια περίπτωση, θεωρώ ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και πιστεύω ότι αν όντως προσβαλλόταν τόσο έντονα, όπως έχει αναφέρει, από τη συμπεριφορά της Σιερίν, δεν θα συνέχιζε να πηγαίνει στη δουλειά της για καιρό. Η θέση της ότι στο βιβλίο έγραφαν οι πάντες επίσης έμεινε μετέωρη, αφού είναι δεδομένο ότι έγραφαν η Σιερίν, ο Ναμπίλ Γκομπριάλ και σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις τις οποίες ο ίδιος εξήγησε, ο Ναμπίλ William. Η ίδια δεν ανέφερε ότι ο Ναμπίλ τη φλέρταρε και όταν μίλησε για περιστατικό έντασης μεταξύ της και της Σιερίν και μάλιστα επικαλέστηκε και τον Σαμίρ δεν ανέφερε οτιδήποτε άλλο πέρα του επεισοδίου με παρατήρηση για το ντύσιμο της στην κυρίως της εξέταση, ενώ κατά την αντεξέτασή της ανέφερε και άλλα περιστατικά και μάλιστα και περιστατικό που δήθεν η Σιερίν την έσπρωξε όταν βοήθησε τον Ναμπίλ ημέρα που το φαρμακείο διανυκτέρευε. Επικαλέστηκε τη μαρτυρία του συζύγου της για διάφορα θέματα που αφορούν και τη σχέση της με τη Σιερίν αλλά και για τα καθήκοντα της και την προθυμία της να παραδώσει χρήματα τα οποία ο Ναμπίλ δεν παραλάμβανε. Οι θέσεις αυτές όμως δεν έχουν ενισχυθεί από τον σύζυγό της, ο οποίος έδωσε εντελώς διαφορετική εκδοχή από τη δική της για κάθε περιστατικό. Ο ΜΥ1, Βικέντιος Χριστιανίδης ανέφερε ότι η γυναίκα του ήταν προσβεβλημένη από τη συμπεριφορά της Σιερίν. Σε συνάντηση που έγινε στο σπίτι τους, στην παρουσία του Σαμίρ είπε ότι η θέση του Σαμίρ ήταν ότι η Σιερίν ζήλευε τη γυναίκα του και ότι ο Σαμίρ ανέλαβε τον μεσάζοντα για να κατευνάσει τα πνεύματα. Δεν θεωρώ ότι ένας σύζυγος του οποίου όντως η γυναίκα του νιώθει τόσο προσβεβλημένη από τη σύζυγο του εργοδότη της και νιώθει ότι ο εργοδότης της τη φλερτάρει θα δεχόταν να παραμείνει η σύζυγός του έστω μια ημέρα ακόμα στην εργασία της. Η μαρτυρία του δεν έπεισε το Δικαστήριο αφού έδωσε εντελώς διαφορετικές εκδοχές για τα παράπονα που η κατηγορούμενη και η γυναίκα του από τη Σιερίν σε σχέση με αυτά που ανέφερε και στην κατάθεσή της και αντεξετάστηκε για αυτά. Περαιτέρω, έδωσε διαφορετική εκδοχή για τη συνάντηση που έγινε προ της καταχώρησης της υπόθεσης με τον ίδιο τον Ναμπίλ William και τον Σαμίρ. Είπε ότι πήγε ο ίδιος στο γραφείο τους, δεν αναφέρθηκε στην παρουσία της Κατηγορούμενης, ενώ η ίδια ανέφερε ότι την κάλεσαν και πήγε και την απείλησαν είπα να πληρώσει €3.
- Η κατηγορούμενη, σημειώνω επίσης, ότι δεν αναφέρθηκε σε συνάντηση του Ναμπίλ Γκομπριάλ με τον σύζυγο της. Καταληκτικά είναι η θέση μου ότι η μαρτυρία της Κατηγορούμενης και του συζύγου της συνεπεία της αξιολόγησής της, δεν προσφέρει καμία δυνατότητα αποδοχής της από το Δικαστήριο. Αντίθετα η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της και παρά τις κάποιες μικρό αντιφάσεις σε κάποιους από τους μάρτυρες που έχω επισημάνει πιο πάνω λεπτομερώς. Προτού αναφέρω τα ευρήματα του Δικαστηρίου συνεπεία της αξιολόγησης της μαρτυρίας όπως έχει αναλυθεί πιο πάνω αναφέρω τα ακόλουθα: Πέραν των άλλων τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, τα Τεκμήρια 28 μέχρι 50Α αφορούν καταθέσεις διαφόρων φαρμακοποιών και αντίγραφα αποδείξεων της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ στις οποίες αναφέρονται σχετικοί αριθμοί τιμολογίων. Αυτά τα τεκμήρια κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Σε όλα αυτά τα τεκμήρια οι διάφοροι φαρμακοποιοί καταθέτουν ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια που αφορά η κατάθεση τους τα έχουν εξοφλήσει σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μετρητά σε διάφορους υπαλλήλους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ, τα πλείστα εκ των οποίων στην Κλειώ Κωστούλα Μ.Κ.
- Αντιπαραβάλλοντας τα εν λόγω τεκμήρια μαζί με τα τιμολόγια που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 μέχρι 27 του κατηγορητηρίου προκύπτει ουσιαστικά ως παραδεκτό γεγονός ότι όλα τα τιμολόγια αυτά έχουν πληρωθεί από τους διάφορους φαρμακοποιούς σε μετρητά προς υπαλλήλους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ. Προχωρώ τώρα στα ευρήματα μου: - Η εταιρεία Άγιος Μηνάς Λτδ εισάγει και διανέμει φαρμακευτικά προϊόντα και διατηρεί και δικό της φαρμακείο. - Όταν η εταιρεία παρέδιδε φαρμακευτικά προϊόντα σε διάφορα φαρμακεία ανά το παγκύπριο εξέδιδε τιμολόγια, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Τα τιμολόγια εκδίδονταν σε τρία αντίτυπα ένα άσπρο, ένα ροζ και ένα πράσινο. Το άσπρο αντίγραφο δίδεται στον πελάτη όταν πληρωθεί από αυτόν, το ροζ μένει στην εταιρεία ενώ το πράσινο πηγαίνει κατευθείαν στο λογιστήριο. - Μέρος των καθηκόντων της κατηγορούμενης η οποία ήταν υπάλληλος της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ ήταν η τήρηση του Τεκμηρίου 4 και η παραλαβή διαφόρων χρηματικών ποσών κυρίως μετρητών αλλά κάποιες φορές και επιταγών από τους διάφορους υπαλλήλους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ που ήταν επιφορτισμένοι με τα καθήκοντα της παράδοσης και είσπραξης τιμολογίων που αφορούσαν εμπορεύματα της εταιρείας. - Ο τρόπος με τον οποίο συμπληρωνόταν από την Κατηγορούμενη το Τεκμήριο 4 είναι ο ακόλουθος: Υπήρχαν σε κάθε σελίδα διάφορες στήλες, στην πρώτη στήλη σημειωνόταν με αύξων αριθμό η καταχώριση κάθε τιμολογίου, ακολούθως δίπλα σημειωνόταν το όνομα του φαρμακείου ή του φαρμακέμπορα που αφορούσε το κάθε τιμολόγιο, ακολούθως ο τρόπος πληρωμής αν ήταν μετρητά ή επιταγή και σε περίπτωση επιταγής αναγραφόταν ο αριθμός, μετά ο αριθμός τιμολογίου, δίπλα το ποσό που αφορούσε το κάθε τιμολόγιο και στην τελευταία στήλη το όνομα του προσώπου που εισέπραττε το τιμολόγιο και παρέδιδε τα χρήματα στην κατηγορούμενη. Επίσης αναφερόταν και η ημερομηνία, πληρωμής η οποία δεν είχε σχέση με την ημερομηνία έκδοσης τιμολογίων αφού τύγχανε τιμολόγια να πληρωθούν μετά από 1-1½ μήνα. - Όταν παραδίδονταν στην κατηγορούμενη τα χρήματα που αφορούσαν για είσπραξη κάποιου τιμολογίου, η κατηγορούμενη διέγραφε το τιμολόγιο με μια γραμμή και μετά το περνούσε με χρωματιστό μαρκαδόρο. - Όταν η κατηγορουμένη παρέδιδε τα χρήματα που εισέπραττε στους ιδιοκτήτες της εταιρείας κυρίως στο Ναμπίλ Γκομπριάλ και μερικές φορές στη Σιερίν Γκομπριάλ, τα πρόσωπα αυτά έθεταν την υπογραφή μονογραφή τους δίπλα από κάθε τιμολόγιο την αξία του οποίου παρελάμβαναν. - Στο Τεκμήριο 4 καταχωρήσεις γίνονταν μόνο από την κατηγορούμενη εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις που έτυχε να απουσιάζει με άδεια οπόταν κάποιες καταχωρήσεις σε αυτό έγιναν από τον Ναμπίλ Γκομπριάλ και τον Nabil William. - Οι σελίδες που απουσιάζουν από την αρχή του Τεκμηρίου 4 δεν αφορούν καταχωρήσεις που έγιναν από την κατηγορούμενη η οποία ξεκίνησε την τήρηση του βιβλίου τον Απρίλιο του 2010 αλλά προηγούμενες καταχωρίσεις πριν να της ανατεθούν τα καθήκοντα Λογιστηρίου. - Την υποχρέωση ασφαλούς φύλαξης του Τεκμηρίου 4 όπως και των χρημάτων που εισέπραττε από τους υπαλλήλους της εταιρείας και αφορούσαν πληρωμές τιμολογίων είχε εξ ολοκλήρου η κατηγορούμενη. - Η κατηγορούμενη ουδέποτε παραπονέθηκε είτε στους εργοδότες της είτε σε άλλους συναδέλφους της για τα καθήκοντα εισπράξεων και τήρησης του Τεκμηρίου 4 που της δόθηκαν όπως επίσης και ουδέποτε εξέφρασε επιφύλαξη, αγωνία ή φόβο για το ότι είτε το Τεκμήριο 4 είτε τα χρήματα που εισέπραττε δεν φυλάττοντο σε ασφαλή χώρο και ή ότι οποιοσδήποτε μπορούσε να έχει πρόσβαση σε αυτά. - Η κατηγορούμενη βρισκόταν τις πλείστες ώρες της ημέρας στο γραφείο της και λίγο χρονικό διάστημα ημερησίως έτυχε να απουσιάζει από το γραφείο της είτε για να ετοιμάσει παραγγελίες είτε για να μεταβεί στην τράπεζα είτε για να θέσει τιμές επί των προϊόντων της εταιρείας. - Τα τιμολόγια που αφορούν οι κατηγορίες 2 μέχρι 27 έχουν όλα πληρωθεί από τους διάφορους πελάτες της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ οι οποίοι και έχουν καταβάλει το αντίτιμο στους διάφορους αντιπροσώπους της εταιρείας σε μετρητά. - Η Κλειώ Κωστούλα, ο Nabil William, και ο Σαμίρ Γκομπριάλ όσες φορές εισέπραξαν χρήματα από πελάτες της εταιρείας τα παρέδωσαν στην κατηγορούμενη. Πέραν του ότι αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση της κατηγορούμενης κανένας από τους εν λόγω μάρτυρες δεν αντεξετάστηκε ούτε και του υποβλήθηκε ότι πιθανόν να ξέχασαν να δώσουν ποσά χρημάτων στην κατηγορούμενη ή οι ίδιοι να καταχράστηκαν ποσά χρημάτων. Επομένως αποτελεί εύρημα μου ότι όλα τα τιμολόγια που αφορούν οι κατηγορίες 2-27 όχι μόνο εισπράχθηκαν από τους υπαλλήλους της εταιρείας αλλά και ότι οι υπάλληλοι παρέδωσαν όλα τα χρήματα στην κατηγορούμενη. - Τα τιμολόγια που αφορούν το Τεκμήριο 11 και έχουν σχέση με την κατηγορία 1 που αναφέρεται στο κατηγορητήριο επίσης έχουν όλα πληρωθεί σύμφωνα με τα εκ συμφώνου τεκμήρια από 28 μέχρι 50Α. Επομένως είναι εύρημα μου ότι όλα τα εν λόγω τιμολόγια όχι μόνο έχουν πληρωθεί από τους φαρμακοποιούς προς τους οποίους παραδόθηκαν εμπορεύματα προς τους υπαλλήλους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ αλλά και ότι οι υπάλληλοι της εταιρίας Άγιος Μηνάς Λτδ που εισέπραξαν τα ποσά που τα αφορούν, τα παρέδωσαν στην κατηγορούμενη. - Παρά το ότι τα τιμολόγια που αφορούν την κατηγορία 1 και είναι αυτά που περιέχονται στο Τεκμήριο 11 εισπράχθηκαν εντούτοις δεν υπάρχει εντός του Τεκμηρίου 4 η υπογραφή των ιδιοκτητών της εταιρίας ότι παρέλαβαν τα χρήματα αυτά που τα αφορούν και επομένως ουδέποτε παραδόθηκαν στους ιδιοκτήτες της εταιρείας τα χρήματα αυτά. - Ο Ναμπίλ και η Σιερίν Γκομπριάλ δεν έπαιρναν μόνοι τους το βιβλίο, Τεκμ. 4 ούτε και έγινε ποτέ από αυτούς παραλαβή χρημάτων χωρίς να υπογράψουν στο βιβλίο. - Ουδέποτε η Σιερίν Γκομπριάλ προκάλεσε προβλήματα στην κατηγορούμενη λόγω ζήλιας ούτε και αποδείκτηκε ότι έχει οποιαδήποτε προβλήματα με την μνήμη της που ίσως την οδήγησαν να ξεχάνει ότι παρελάμβανε χρήματα. - Ο Nabil William και Σαμίρ Γκομπριάλ ουδέποτε απείλησαν την κατηγορούμενη μετά που αποκαλύφθηκαν οι ατασθαλίες στο Τεκμήριο 4 και το ταμείο που κρατούσε ούτε και την εκβίασαν να παραδώσει συγκεκριμένο ποσό χρημάτων για να μην προωθηθεί η καταγγελία. Η σχέση της κατηγορούμενης με την εταιρεία Άγιος Μηνας Λτδ δεν έχει αμφισβητηθεί, ήταν υπάλληλος της εν λόγω εταιρείας κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Η 1η κατηγορία που της αποδίδεται είναι αυτή της κλοπής υπό υπαλλήλου κατά παράβαση των άρθρων 255, 268 και 29 του Ποινικού Κώδικα. Το Άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα σε σχέση με την κλοπή: «255
(1). Όποιος κλέβει χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό. Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη». Επομένως από την ανάγνωση του άρθρου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία της κλοπής είναι τα εξής: - κατοχή και αποκόμιση οτιδήποτε δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής - χωρίς τη συναίνεση του κυρίου - δόλια και χωρίς αξίωση δικαιώματος - με σκοπό κατά το χρόνο της κτήσης την αποστέρηση του κυρίου από αυτό μονίμως. Για να τεκμηριωθεί κατηγορία κλοπής θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε δολίως («fraudulently»] και χωρίς κανένα δικαίωμα με πρόθεση να αποστερήσει τελεσίδικα τον ιδιοκτήτη από το αντικείμενο το οποίο υπόκειται στην κλοπή. Στην υπόθεση Ζησιμίδης ν. Δημοκρατίας
(1978)2 C.L.R. 382, έγινε πλήρης ανάλυση της νομολογίας από το Larceny Act 1916 που ίσχυε στην Αγγλία μέχρι και το Theft Act 1968 που αντικατέστησε αυτό μεταγενέστερα. Στην υπόθεση αναφέρθηκε επίσης η R. v. Cockburn [1968] 1 All ER 466, στην οποία λέχθηκε ότι στοιχεία της κλοπής είναι
(1)η λήψη της περιουσίας χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη
(2)χωρίς δικαίωμα κατοχής ή απόκτησης και
(3)με πρόθεση αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής. Στην υπόθεση Ζησιμίδη αναφέρθηκε και η υπόθεση Πλατρίτης ν. Αστυνομίας
(1967)2 C.L.R. 174, όπου στη σελίδα 188 έγινε αναφορά και επεξήγηση της έννοιας «fraudulently» και όπου επίσης σημειώνεται η διαφορά ως προς την πρόθεση με το Larceny Act. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η λέξη «fraudulently» δείχνει πράξη σκόπιμη και με πρόθεση. Στην υπόθεση Ζησιμίδης επίσης αναφέρθηκε η προγενέστερη Αγγλική υπόθεση R. v. Feely [1973] 1 All ER 341. Η λέξη «fraudulently» είχε ήδη αντικατασταθεί στο Theft Act της Αγγλίας με τη λέξη «dishonestly» και είχε επεξηγηθεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια ότι με τη νέα έννοια εισάγεται πλέον η αναγκαιότητα ύπαρξης και ηθικού στιγματισμού της πράξης ως μέρος της έννοιας της κλοπής. Οποιεσδήποτε αμφιβολίες διατυπώθηκαν στην Κυπριακή Νομολογία σχετικά με την πραγματική έννοια της λέξης «fraudulently», μετά την υπόθεση Feely, επεξηγήθηκαν από τη μεταγενέστερη υπόθεση Azinas a.o. v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, όπου, μετά από ολοκληρωμένη ανάλυση της νομολογίας στις σελ. 82-85, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το «fraudulently» όπως είχε αποφασίσει και η Πλατρίτης, σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως. Αυτή η πρόθεση φανερώνεται μέσα από τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης που εκδικάζεται. Η θέση αυτή επιβεβαιώθηκε και μεταγενέστερα στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Α. 14, 26, όπου επίσης διαπιστώθηκε η μη άμεση αντιστοιχία του Κεφ. 154, ως προς το Larceny Act και μετέπειτα το Theft Act. Όπως αναφέρεται στον Archbold: Criminal Pleading, Evidence and Practice, 36η έκδ., σελ. 364, παρ. 1010, η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα ανευρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του. Στη μεταγενέστερη έκδοση του Archbold του 2007, γίνεται πλήρης ανάλυση στις σελ. 1754-1756, παρ. 17-34 με 17-39. Με βάση το άρθρο 268 του Ποινικού Κώδικα αν υπαίτιος κλοπής είναι γραμματέας ή υπηρέτης, αυτό που κλάπηκε περιουσία του εργοδότη ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του υπαιτίου για λογαριασμό του εργοδότη του, αυτος υπόκειται σε φυλάκιση 10 χρόνων. Είναι σαφές ότι το άρθρο 268 έχει άμεση σχέση με την ποινή που επιβάλλεται σε περίπτωση που η κλοπή διαπράττεται μεταξύ άλλων από υπάλληλο-υπηρέτη όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στο εν λόγω άρθρο. Επομένως η απόδειξη του αδικήματος της κλοπής στην παρούσα περίπτωση, με δεδομένη την θέση και το εύρημα του Δικαστηρίου ότι η κατηγορούμενη ήταν υπάλληλος της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ την δεδομένη περίοδο είναι αυτό που έχει σημασία. Αν και δεν έχει εγερθεί θέμα πολλαπλότητας σε σχέση με την κατηγορία 1 στην οποία αναφέρεται κλοπή συνολικού ποσού χρημάτων αναφέρω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία είναι αποδεκτό να αναφέρεται στην κατηγορία η κλοπή ενός συνολικού ποσού χρημάτων ή είδη περιουσίας όπου η μαρτυρία δεν αποκαλύπτει τις ακριβείς ημερομηνίες και ποσά της κάθε περίπτωσης, νοουμένου ότι η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου αποτελεί συνεχιζόμενο αδίκημα για μια χρονική περίοδο. Αναγνωρίζεται δε η περίπτωση όπου η Κατηγορούσα Αρχή δυνατό να έχει δυσκολία στη σύνταξη κατηγορητηρίου για κλοπή όταν η μαρτυρία αποκαλύπτει ότι ο Κατηγορούμενος σε πολλές ξεχωριστές περιπτώσεις για μια μεγάλη χρονική περίοδο έκλεψε διάφορα ποσά ή είδη περιουσίας, αλλά δεν είναι εφικτό να καθορισθούν οι ακριβείς ημερομηνίες που έλαβαν χώρα οι διάφορες πράξεις κλοπών, εφόσον καμιά από αυτές δεν έχει έλθει στην επιφάνεια μέχρι το τέλος της περιόδου που ζητείται από τον κατηγορούμενο να κάνει απολογισμό (accounting period). Σε μια τέτοια περίπτωση λοιπόν, μπορεί να συμπεριληφθεί σε μια μόνο κατηγορία η κλοπή ενός συνολικού ποσού. Παραπέμπω, συναφώς, στο Σύγγραμμα Blac ketone's Criminal Practice
(2003), στη σελ. 252, παραγρ. Β4.3, όπου αναφέρονται τα εξής: «It is proper to allege in a single count the theft of an aggregate sum of money, or items of property where the evidence does not disclose the precise dates and amounts of each individual transaction, provided that the conduct of the accused amounted to a continuous offence over a period of time. Such an allegation is usually referred to as theft of a 'general deficiency'. Thus it would be proper to indict for theft of the total sum missing on a day on which the accused was bound to account for it, even though he clearly took it in installments (Balls
(1871)LR1 CCR 328) or theft of all items stolen from a department store on one day even though the various articles emanated from different departments of the store (Wilson
(1979)69 Cr App R 83; Heaton v. Costello
(1984)148 JP 688). A count drafted in this way is not bad for duplicity.» Σχετικά, επίσης, είναι και τα όσα αναφέρονται στη σελίδα 1267 του ιδίου Συγγράμματος: «(d) Theft is clearly not a continuous offence. However, the prosecution may have difficulty in drafting an indictment for theft where the evidence is that the accused, on numerous separate occasions over a lengthy period, stole small sums or items of property, but it is not possible to particularise the exact days on which the appropriations occurred since none of them came to light until the end of the period by which time even the accused may not remember when he did what. To overcome this difficulty it is possible to have a single count alleging that, on a day within the overall period, the accused stole all the relevant money or property.» Χρήσιμη επί του θέματος είναι και η υπόθεση R. ν. Lawson
(1952)1 All E.R. 804. Στην υπόθεση εκείνη η Κατηγορούμενη ήταν δικηγόρος η οποία λάμβανε χρήματα για λογαριασμό των πελατών της, τα τοποθετούσε στο λογαριασμό των πελατών και, στη συνέχεια, τα μετέφερε σε δικό της λογαριασμό και, τελικώς, χρησιμοποίησε μέρος αυτών για δικούς της σκοπούς. Κατηγορήθηκε για το συνολικό ποσό για τον κάθε πελάτη. Η Υπεράσπιση στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ήγειρε θέμα ελαττωματικότητας του κατηγορητηρίου και ανεπάρκειας μαρτυρίας προς στοιχειοθέτηση της κατηγορίας. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι εφόσον υπήρχε μαρτυρία ώστε οι ένορκοι να μπορούν να καταλήξουν σε συμπέρασμα ότι σε κάποια ημερομηνία μεταξύ συγκεκριμένων ημερομηνιών που αναφέρονταν στο κατηγορητήριο διαπράχθηκε το αδίκημα σε σχέση με μέρος των χρημάτων, τότε υφίστατο επαρκής μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ορθό τον τρόπο διατύπωσης των κατηγοριών. Παραθέτω πιο κάτω την ακόλουθη περικοπή από την εν λόγω απόφαση στη σελ. 808, όπου επεξηγήθηκε το ζήτημα του τρόπου διατύπωσης των κατηγοριών: «... There may be cases where it is proper to allege what, in effect, is a general deficiency if one can prove that there was a fraudulent conversion of either the whole or a part of it at one time. In those circumstances, in a case like the present, it seems to me that the prosecution would be undertaking an impossible task to try to trace all the moneys received by the defendant from the office account into the clients' account and thence to the moneys of any particular client or beneficiary. ..... I agree that in the ordinary case, where it is possible to trace the individual items and to prove a conversion of individual property and money, it is undesirable that one should include them all in a count alleging a general deficiency. Such a count may be bad for uncertainty, but in a case like this, where the individual items cannot be traced in detail, but where the evidence, if the jury accept it after hearing evidence for the defence, makes it clear that there has been a fraudulent conversion, it seems to me that the prosecution are entitled to frame their counts in the indictment in the way in which they have been framed here....» Παρόμοια ήταν η προσέγγιση στην υπόθεση R v. Tomlin
(1954)2 All E.R 272 όπου ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για κλοπή ενός συνολικού ποσού που κλάπηκε από τον εργοδότη του. Στην υπόθεση εκείνη είχε γίνει έλεγχος του εμπορεύματος σε κατάστημα όπου ο Κατηγορούμενος ήταν διευθυντής και διαπιστώθηκε ότι είχαν πωληθεί αγαθά κάποιας συγκεκριμένης αξίας χωρίς, ωστόσο, να αποδοθεί στον εργοδότη του κατηγορουμένου η αξία από τα πωληθέντα αγαθά. Το Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση ανάφερε, μεταξύ άλλων, και τα εξής στις σελ. 273-274: «It was clearly impossible for the prosecution to say that a particular pair of missing shoes had been sold on a particular day, or to a particular customer, or for a particular sum which had then been dishonestly placed in the appelant's own pocket....» To Δικαστήριο στην ίδια υπόθεση τόνισε ότι δεν θα απονέμετο πραγματική δικαιοσύνη αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά και υιοθέτησε την ακόλουθη περικοπή από την υπόθεση R v. Lambert
(1847)2 Cox, CC 309 του Δικαστή Erle J: « There would be constant failure of justice if it were to decide otherwise, since it is impossible, in cases like the present where a number of different amounts of money have been received, to specify which sum or sums, or the parts of which sum or sums, have been embezzled.» Ολοκληρώνοντας, παραπομπή μπορεί να γίνει και στο Σύγγραμμα Archbold: Criminal Pleading Evidence and Practice, 1993, στην παραγρ. 1-155, όπου αναφορά γίνεται στην υπόθεση R v. Balls
(1871)L.R. 1 C.C.R. 328, στην οποία καταγράφονται τα εξής: «... the defendant had a duty to account weekly for small sums received from members of a Provident Society. Individual sums received were proved. The court held that the defendant could be charged in one count with the aggregate amount found to be missing on the accounting date, although he could have been charged with embezzling the individual amounts.» Όπως λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση από το Δικαστή Cockburn, C.J. στις σελίδες 332-333: «...the prisoner might have been indicted for embezzling any of the separate small sums received by him ... but he might well be charged with embezzling the aggregate amount ...It would be very mischievous if, in such cases as these, servants could not be indicted for embezzling the aggregate amounts for which they fail to account. No doubt, in such cases, there is an embezzlement of each of the smaller sums going to make up the total not accounted for; but there is not the less an embezzlement of the whole." Συμπερασματικά δε στην παραγρ. 1-156 του Archbold, 1993, (πιο πάνω) αναφέρονται τα εξής: «Whatever the reasons behind the earlier decisions in both lines of cases, it is submitted that nowadays the courts do and should apply the test laid down in the last two mentioned cases, namely that where an aggregate amount has been appropriated but evidence is lacking to prove when, and by what amounts, the individual appropriations took place, the prosecution is entitled to charge the appropriation of the aggregate amount upon a day within the period during which the appropriations took place.» Πολύ πρόσφατα εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο το πιο πάνω θέμα και έγινε αναφορά με επιδοκιμασία στις Αγγλικές υποθέσεις R. v. Lawson
(1952)1 All E.R. 804 και R. v. Tomlin
(1954)2 All E.R. 272. Πρόκειται για την υπόθεση Ιωάννης Ανδρόνικου κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 486, όπου ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Στ. Ναθαναήλ τόνισε ότι εκεί όπου είναι πρακτικά αδύνατο για την Κατηγορούσα Αρχή να καθορίσει και να συνδέσει λεπτομέρειες γεγονότων, ώστε να ξεχωρίσει το ένα γεγονός από το άλλο, προς θεμελίωση ξεχωριστής κατηγορίας για το καθένα, τότε επιτρέπεται να διαμορφωθούν οι κατηγορίες κατά τέτοιο τρόπο που να περιλαμβάνουν το ολοκληρωμένο ποσό. Οι πιο πάνω αγγλικές υποθέσεις, όπως επισημάνθηκε στην Ανδρόνικου (ανωτέρω), συνηγορούν μεν υπέρ της διαμόρφωσης του κατηγορητηρίου κατά τρόπο που να καλύπτει τις επί μέρους πράξεις που μπορούν να ανιχνευθούν σε ξέχωρες κατηγορίες, δεν ανάγουν όμως το ζήτημα σε κανόνα πρακτικής. Είναι απλώς επιθυμητό να μην συγχωνεύονται όλες οι πράξεις καταδολίευσης σε μια και μοναδική κατηγορία. Έχω ήδη αναφέρει ότι ολόκληρο το ποσό που αφορά η κατηγορία 1 έχει αποδειχθεί ότι αφορά τιμολόγια εντός του Τεκμηρίου 11 όλα εκ των οποίων έχουν πληρωθεί από τους διάφορους φαρμακοποιούς που τα παράγγειλαν στους αντιπροσώπους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ και οι οποίοι με την σειρά τους τα παρέδωσαν στην κατηγορούμενη για να τα παραδώσει στους ιδιοκτήτες, πράγμα το οποίο αποτελεί εύρημα μου ότι δεν έπραξε. Είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη έκλεψε εν τη εννοία του ότι κάποιος την είδε να κλέβει. Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο υπάρχουν στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε τέτοιο συμπέρασμα. Προτού εξετάσω τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου και κατά πόσο η αξία της τυχόν υπάρχουσας περιστατικής μαρτυρίας είναι τέτοια που οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα ενοχής κρίνω σκόπιμο να θέσω το νομικό πλαίσιο που διέπει την περιστατική μαρτυρία. Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή του Κατηγορούμενου αποτέλεσε αντικείμενο ανάλυσης σε πολλές δικαστικές αποφάσεις. Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται δε προς την άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος και τον εγκληματία. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της. Ως προς τον τρόπο αντίκρυσης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ 102 όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της. Τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός Κατηγορουμένου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Αν και ένα-ένα τα κομμάτια της περιστατικής μαρτυρίας δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη της ενοχής του Κατηγορουμένου, το συλλογικό τους αποτέλεσμα, όταν ιδωθούν μαζί, μπορεί να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορουμένου, νοουμένου πάντοτε ότι το αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας δεν θα είναι συμβατό με οποιαδήποτε άλλη βάση πλην της ενοχής του Κατηγορουμένου. Με άλλα λόγια η περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός Κατηγορουμένου αλλά, επίσης, να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Τα σκόρπια μέρη της μαρτυρίας μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη για ένα έγκλημα. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του Κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση, αφενός, και να μην μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του Κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Πρέπει, δηλαδή, να είναι τέτοια που στο σύνολο της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Η ενοχή του Κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής. Είναι η θέση μου, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που διέπουν το θέμα της περιστατικής μαρτυρίας όπως έχω πιο πάνω παραθέσει, ότι ενόψει όλων των ευρημάτων του Δικαστηρίου με βάση την μαρτυρία και την αξιολόγηση της όπως έχω αναφέρει με λεπτομέρεια πιο πάνω, και τα στοιχεία που απαιτούνται για την απόδειξη του αδικήματος της κλοπής ότι υπό τις περιστάσεις και τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι η κατηγορούμενη όντως είσπραξε όλο το ποσό που αναφέρεται στην 1η κατηγορία από τους πωλητές της εταιρείας Άγιος Μηνά Λτδ οι οποίοι της το παρέδωσα στα πλαίσια των καθηκόντων της και το οικειοποιήθηκε και δεν το παρέδωσε στους ιδιοκτήτες της εταιρείας ως όφειλε. Είναι συνεπώς η θέση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει να αποδείξει την κατηγορία αρ. 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολία και η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη σε σχέση με αυτή. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 2-27 του κατηγορητηρίου, το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται σε κάθε μια από αυτές είναι αυτό της υποβολής ψευδών λογαριασμών με σκοπό την καταδολίευση κατά παράβαση των άρθρων 313(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα αποδίδεται στη κατηγορούμενη ότι για το χρονικό διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου 2010 και Φεβρουαρίου 2011 ενώ ήταν υπάλληλος της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ και εκτελούσε χρέη ταμία με σκοπό την καταδολίευση προέβηκε σε ψευδή καταχώρηση σε βιβλίο που τηρούσε η εταιρεία δηλαδή υπόγραψε στη στήλη υπογραφής παραλαβής χρημάτων από τους εργοδότες ότι παρέλαβαν χρηματικό ποσό για να πείσει τους εργοδότες ότι το χρηματικό ποσό το είχαν παραλάβει ενώ στην πραγματικότητα το οικειοποιήθηκε. Συμφώνως του άρθρου 313(β) του Ποινικού Κώδικα όποιος ενώ είναι γραμματέας ή υπηρέτης με σκοπό καταδολίευσης προβαίνει σε ψευδή καταχώριση σε οποιαδήποτε βιβλίο έγγραφο ή λογαριασμό ή έχει σχέση με οποιαδήποτε τέτοια καταχώριση είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 7 χρόνων. Το γεγονός ότι η κατηγορούμενη ήταν υπάλληλος της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ το δεδομένο χρονικό διάστημα και εκτελούσε χρέη ταμία αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου. Από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και καθοριστική για τα θέματα αυτά ήταν μαρτυρία του Μ.Κ.1 Γ. Χρυσάνθου για τον οποίο έχω ήδη αποφανθεί ότι είναι εμπειρογνώμονας και έχω δεχθεί την μαρτυρία του στην ολότητα της προκύπτει ότι ο ίδιος δεν μπόρεσε λόγω «του ότι οι αμφισβητούμενες υπογραφές είναι ποσοτικά περιορισμένες αφού περιέχουν είτε ένα κεφαλαίο γράμμα του αλφαβήτου (Μ) είτε δύο κεφαλαία γράμματα του αλφαβήτου (S,L) χωρίς πλοκή στον τρόπο σχηματισμού τους. Η ποσοτική ανεπάρκεια και η ποιοτική ακαταλληλότητα στις αμφισβητούμενες υπογραφές κάνει αδύνατη την εκφορά οποιασδήποτε γνώμης ως προς τον καθορισμό του προσώπου που υπέγραψε.» Έχει όμως την «ισχυρή πεποίθηση» ότι η γραφή συγκεκριμένου αμφισβητούμενου αριθμού έχει γίνει από την κατηγορούμενη, και το Δικαστήριο έχει ήδη αποδεχτεί την μαρτυρία αυτή. Επομένως αν και η μαρτυρία του κ. Χρυσάνθου σε ότι αφορά τις υπογραφές δεν είναι θετική ούτε μπορεί να οδηγήσει αφ' εαυτής το Δικαστήριο να αποφασίσει ότι η κατηγορούμενη υπέγραψε στη στήλη υπογραφής παραλαβή των χρημάτων εντός του Τεκμηρίου 4 λόγω των όσων έχει αναφέρει ο μάρτυρας, είναι επίσης προφανές ότι δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη προέβηκε σε αυτές τις καταχωρήσεις. Επομένως, το Δικαστήριο και πάλι πρέπει να προστρέξει στην περιστατική μαρτυρία που υπάρχει τηρουμένων των αρχών που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Με βάση τα ευρήματα μου, και πλήρης επεξήγηση του πως έχω καταλήξει σε αυτά υπάρχει πιο πάνω, η κατηγορούμενη ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε την ευθύνη τήρησης και φύλαξης του Τεκμηρίου 4 εκτός από τις μεμονωμένες περιπτώσεις όπου προέβηκαν σε συγκεκριμένες καταχωρήσεις άλλα πρόσωπα. Καμιά από τις καταχωρίσεις στις οποίες προέβηκαν τα άλλα πρόσωπα δεν αποτελούν αντικείμενο των κατηγοριών 2-27 που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. Είναι εύρημα μου ότι τα τιμολόγια που αφορούν κάθε μια από τις κατηγορίες αυτές έχουν πληρωθεί από τους φαρμακοποιούς, που παρέλαβαν τα σχετικά φάρμακα, έχουν δοθεί τα χρήματα που αντιπροσωπεύουν την αξία τους στους υπαλλήλους της εταιρείας Άγιος Μηνάς Λτδ οι οποίοι με την σειρά τους τα έχουν παραδώσει στην κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη δεν έχει παραδώσει τα χρήματα στους ιδιοκτήτες της εταιρείας οι οποίοι δεν είναι τα πρόσωπα που υπέγραψαν παραλαβή των χρημάτων σε κάθε μια από τις αντίστοιχες καταχωρίσεις εντός του Τεκμηρίου 4. Τηρουμένων των αρχών που έχω αναφέρει και πιο πάνω είναι η θέση μου ότι η μόνη λογική εξήγηση υπό τις περιστάσεις είναι ότι η κατηγορούμενη δολίως προέβηκε σε ψευδείς καταχωρίσεις εντός του Τεκμηρίου 4 για κάθε τιμολόγιο που αφορά εκάστη των κατηγοριών 2-27 με σκοπό να πείσει τους εργοδότες της ότι είχαν παραλάβει τα αντίστοιχα ποσά τα οποία η ίδια οικειοποιήθηκε. Επομένως είναι η θέση μου ότι και οι κατηγορίες 2-27 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη σε κάθε μία από αυτές. Ενόψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες εναντίον της κατηγορούμενης η οποία κρίνεται ένοχη σε κάθε μια από αυτές. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ/ΔΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο