Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παναγιώτης Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 735/12, 21/4/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παναγιώτης Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 735/12, 21/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 735/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παναγιώτης Στυλιανού Κατηγορούμενου ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21/4/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Αντ. Μιχαήλ Για Κατηγορούμενο: κος Αντ. Κυριάκου Κατηγορούμενος: Παρών ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος, στην 1η και μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει, κατηγορείται ότι στις 28 Σεπτεμβρίου 2011, στους Καπέδες της επαρχίας Λευκωσίας, επιτέθηκε εναντίον του Παναγιώτη Προεστού από τη Μακεδονίτισσα και προκάλεσε σε αυτόν, πραγματική σωματική βλάβη. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Παναγιώτη Προεστό (ΜΚ1-Παραπονούμενο), την Αστυφύλακα 65 Νικόλ Ιωσήφ (ΜΚ2) και τη Δρ. Αφροδίτη Νικολάου (ΜΚ3). Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν πιστεύω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Εκτενέστερη αναφορά στην αμφισβητούμενη μαρτυρία, θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών και επομένως καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Κατηγορούμενος, μαζί με άλλα πρόσωπα, διηύθυναν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, το ιατρικό κέντρο ΒΙΟΡΑΜΑ (στο εξής το «Κέντρο» ή το «ΒΙΟΡΑΜΑ»), που βρίσκεται στην οδό Μαχαιρά 17 στους Καπέδες. Σε κάποιο στάδιο, περίπου 1½ χρόνο πριν τα επίδικα γεγονότα, ο ΜΚ1, κατόπιν έγκρισής του από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου, κατέστη μέτοχος, συνιδιοκτήτης και συνέταιρος τούτου, στη θέση του ψυχολόγου. Σε κάποιο στάδιο της συνεργασίας του ΜΚ1 με το ΒΙΟΡΑΜΑ, οι σχέσεις του πρώτου με τον Κατηγορούμενο κλονίστηκαν για λόγους που οι δύο πλευρές διαφωνούν. Κατά το ΜΚ1, τούτο οφειλόταν στο ότι ο Κατηγορούμενος δεν του έδιδε εξηγήσεις, ως όφειλε, μεταξύ άλλων και αναφορικά με το γιατί δεν είχε καταβληθεί ο μισθός των υπαλλήλων του Κέντρου, ενώ κατά τον Κατηγορούμενο, γιατί ο ΜΚ1 ήταν πάντα ερειστικός, αγενής, ύβριζε και από την πρώτη στιγμή που συνεργάστηκε με το ΒΙΟΡΑΜΑ, απαιτούσε χρήματα για υπηρεσίες που δεν είχε ακόμα προσφέρει, παρά το γεγονός ότι, ως ήταν ξεκάθαρο (κατά τον Κατηγορούμενο), και στο ΜΚ1, οι συνέταιροι του Κέντρου δεν θα λάμβαναν οποιοδήποτε μισθό παρά μόνο στην περίπτωση που τα οικονομικά του κέντρου το επέτρεπαν. Κάτω από αυτές τις συνθήκες και δη τη ρήξη των σχέσεων των δύο αντρών, την προηγούμενη του επίδικου επεισοδίου μέρα, είχαν μία συνάντηση στα πλαίσια της οποίας, έκαστος, προσπάθησε να εξηγήσει τις θέσεις του στον άλλο. Δυστυχώς η εν λόγω συζήτηση δεν έφερε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Τουναντίον, όπως προέκυψε από τα όσα σχετικά αναφέρθησαν από τους δύο άντρες ενώπιον του Δικαστηρίου, η εν λόγω συνάντηση μάλλον περιέπλεξε περισσότερο τα πράγματα, μιας και έκαστος εξ αυτών, θεώρησε, και τούτο συνεπεία της συμπεριφοράς του άλλου, ότι δεν επιδεικνύοντο σημάδια υποχώρησης ώστε να εξομαλυνθούν οι τεταμένες, την εν λόγω χρονική στιγμή, σχέσεις τους. Την επομένη και δη στις 28/9/2011, περί τις 14:30-14:50, οι δύο άντρες συναντήθηκαν στο χώρο υποδοχής του Κέντρου και κάτω από συνθήκες, για τις οποίες οι δύο πλευρές διαφωνούν, προσπάθησαν να συζητήσουν εκ νέου τις διαφορές τους. Σε κάποια στιγμή, ο ΜΚ1 επικοινώνησε τηλεφωνικά με την αστυνομία και έπειτα εγκατέλειψε το χώρο του Κέντρου με το αυτοκίνητό του και επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας. Εκεί, συνομίλησε με τη ΜΚ2, η οποία τον τροφοδότησε με το ιατρικό έντυπο (Τεκμήριο 1), και ακολούθως, ο ΜΚ1 επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου και εξετάστηκε από τη ΜΚ

1. Η ΜΚ3, κατέγραψε επί του Τεκμηρίου 1 τα ευρήματα της ιατρικής εξέτασης που διενήργησε στο ΜΚ
2. Σύμφωνα με τη ΜΚ3, μοναδικό εύρημά της, ήταν «παρουσία υπεραιμίας αριστερής πλάγιας τραχηλικής επιφάνειας». Ο ΜΚ1, μετά την εξέτασή του από τη ΜΚ3, επέστρεψε στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας έχοντας πλέον στην κατοχή του το Τεκμήριο 1 υπό τη μορφή που τούτο έχει σήμερα και βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά τη δεύτερη επίσκεψή του στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας εκείνη τη μέρα, του λήφθηκε η κατάθεση/καταγγελία του (Έγγραφο Α). Στα πλαίσια της εν λόγω κατάθεσης, αφού παρέδωσε στη ΜΚ2 το Τεκμήριο 1, κατήγγειλε και γραπτώς τον Κατηγορούμενο για επίθεση εναντίον του, η οποία του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα, κάμνω ανάλογα ευρήματα. Κρίνω στο στάδιο αυτό, ορθότερο να παραθέσω με συνοπτικό τρόπο τις εκατέρωθεν θέσεις. Κατά την Κατηγορούσα Αρχή και τούτο πάντα με βάσει τους ισχυρισμούς του ΜΚ1, τόσο στην κατάθεσή του, όσο και στη δια ζώσης μαρτυρία του, κατά τη συνάντηση που είχε με τον Κατηγορούμενο στο χώρο υποδοχής του Κέντρου, και ενώ ο ίδιος απαιτούσε επανειλημμένα από τον Κατηγορούμενο να τον ενημερώσει, μεταξύ άλλων, και αναφορικά με το γιατί το προσωπικό του Κέντρου δεν είχε λάβει ακόμα τους μισθούς του, ο τελευταίος σηκώστηκε από την καρέκλα που βρισκόταν μέχρι εκείνη τη στιγμή και τον χαστούκισε στην αριστερή πλευρά του προσώπου του κάτω από το αυτί και έπειτα τον έσπρωξε με τα χέρια του για να τον απομακρύνει. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης που δέχτηκε, ένιωσε άμεσα ένα «βουητό» στο αριστερό αυτί του, πόνο και δυσφορία και κάλεσε αμέσως την αστυνομία τηλεφωνικά για να ζητήσει την παρέμβασή της. Λόγω άρνησης της αστυνομίας να επισκεφθεί το χώρο του Κέντρου, εισήλθε στο όχημά του και οδήγησε στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας για να υποβάλει το παράπονό του εναντίον του Κατηγορούμενου. Τέλος, ως ισχυρίστηκε ο ΜΚ1, η επιθετική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προσέβαλε την προσωπικότητα, κύρος, υπόληψη και αξιοπρέπειά του. Στην αντίπερα όχθη, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι κατά τη συζήτηση που είχαν με το ΜΚ1 στο χώρο της υποδοχής του Κέντρου ο τελευταίος ήταν από την αρχή ανήσυχος, ύβριζε, φώναζε και σε κάποια στιγμή σήκωσε και έσπρωξε το μεγάλο στρογγυλό τραπέζι, δίπλα από το οποίο καθόταν ο Κατηγορούμενος, με αποτέλεσμα, αφενός ο Κατηγορούμενος να στριμωχτεί, βρισκόμενος ακόμα καθήμενος επί μίας καρέκλας στη γωνία του Κέντρου και αφετέρου διάφορα έγγραφα και περιοδικά που βρίσκονταν στο τραπέζι, να πέσουν στο πάτωμα. Την ίδια στιγμή, και ενώ ο Κατηγορούμενος παρέμενε ακόμα στριμωγμένος στη γωνία, ο ΜΚ1 κατευθύνθηκε με επιθετικές διαθέσεις προς το μέρος του, και ο Κατηγορούμενος με το χέρι του, τοποθετώντας το στην περιοχή της κοιλιακής χώρας του ΜΚ1, τον έσπρωξε προς τα πίσω για να τον απωθήσει. Άμεσα, ο ΜΚ1 μετακινήθηκε στην έξοδο του Κέντρου και εκεί μέσω τηλεφώνου, κάλεσε την αστυνομία και άρχισε να φωνάζει «βοήθεια με δέρνει ένας λόκατζιης γιατρός, με δέρνουν». Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι, η όλη υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ίσταται ή πίπτει, στην ουσία, επί της μαρτυρίας του ΜΚ
3. Για τους λόγους που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως, είμαι της γνώμης ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση και/ή μέρος της βάσης, επί της οποίας να είναι ασφαλές να εξαχθούν οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα και/ή συμπεράσματα αναφορικά με τα διαδραματιζόμενα εκείνης της ημέρας. Για σκοπούς αιτιολογίας και πληρότητας, πάντα σε σχέση με την μόλις πιο πάνω εκφρασθείσα κρίση μου, σημειώνω τα ακόλουθα: (α) Κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του ΜΚ1, ζητήθηκε από αυτόν να υποδείξει στο Δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο τον χαστούκισε, ως ισχυρίζεται, ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΚ1, με χαρακτηριστική κίνηση του δεξιού του χεριού, εναποθέτοντας τα δάκτυλα και την παλάμη τούτου σε συγκεκριμένο σημείο στην αριστερή πλευρά του προσώπου του, υπέδειξε τον τρόπο, που κατ΄ ισχυρισμό του, τον χαστούκισε ο Κατηγορούμενος. Να σημειωθεί, στο σημείο αυτό, ότι σύμφωνα με την αναντίλεκτη ενώπιόν μου μαρτυρία, κατά την εξέταση του ΜΚ1 από τη ΜΚ3, μοναδικό ιατρικό εύρημα της τελευταίας, ήταν ένα κοκκίνισμα, το οποίο προκλήθηκε συνεπεία πίεσης της δερματικής επιφάνειας του ΜΚ1 σε κάποιο σημείο επί της αριστερής πλευράς του λαιμού του, κάτω από το αριστερό του αυτί. Όπως δε προκύπτει από την όλη στάση του ΜΚ1, αποτελεί θέση του ότι, το εν λόγω κοκκίνισμα προκλήθηκε συνεπεία του χαστουκίσματός του από τον Κατηγορούμενο. Παρά ταύτα, με τη σαφέστατη περιγραφή από πλευράς του, του τρόπου, που κατ΄ ισχυρισμό του τον χαστούκισε ο Κατηγορούμενος, ο τελευταίος και/ή καλύτερα το χέρι του, δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με το συγκεκριμένο σημείο του λαιμού του ΜΚ
4. (β) Αποτέλεσε βασικό ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι, συνεπεία του χαστουκίσματός του από τον Κατηγορούμενο, πόνεσε και το αριστερό του αυτί άρχισε να «βουίζει», με αποτέλεσμα να νιώσει μεγάλη δυσφορία και ενόχληση, η οποία κράτησε για αρκετό χρόνο, σε βαθμό που αναγκάστηκε να στείλει επιστολή με το δικηγόρο του προς το ΒΙΟΡΑΜΑ και να ενημερώνει για την αδυναμία του να παρουσιαστεί στην εργασία του λόγω ακριβώς των ενοχλήσεων που του προκάλεσε η επίθεση του Κατηγορούμενου. Ερωτηθείς δε ειδικά, ως προς τις συνέπειες της ισχυριζόμενης επιθετικής συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου, τούτος αναφέρθηκε μόνο στο «βουητό» του αυτιού του, λέγοντας ακόμα ότι δεν έστρεψε την προσοχή του σε κάποιο καθρέφτη για να ελέγξει κατά πόσο έφερε οποιονδήποτε εμφανή τραυματισμό από το χαστούκι του Κατηγορούμενου. Ως προς δε το ενδεχόμενο να υπέστη οποιονδήποτε εμφανή τραυματισμό, περιορίστηκε στο να παραπέμψει στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 σε σχέση με τα ευρήματα της ΜΚ
5. Και διερωτάται κανείς; Πώς είναι δυνατό ο ΜΚ1 να νιώθει ενοχλήσεις, πόνο και δυσφορία από «βουητό» στο αυτί του και όλα αυτά συνεπεία χαστουκίσματός του από τον Κατηγορούμενο, και τίποτα σχετικό να μην αναφέρεται, είτε στο Τεκμήριο 1, το οποίο περιέχει τα ευρήματα της γιατρού που τον εξέτασε, είτε στην κατάθεσή του; Πόσο μάλλον, όταν, όπως ο ίδιος ανέφερε, κάλεσε κάποιο φίλο του, στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας, για να τον μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας επειδή, συνεπεία του βουητού, του πόνου και της δυσφορίας που ένιωθε στο αυτί του, δεν μπορούσε να οδηγήσει. (γ) Δεν παραγνωρίζω, ότι αποτέλεσε ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι, ανέφερε, τόσο στη ΜΚ2, κατά τη λήψη της κατάθεσής του, όσο και στη ΜΚ3, κατά την εξέτασή του, ότι ένιωθε ενοχλήσεις στο αριστερό του αυτί, πόνο και δυσφορία και ότι ένιωθε επίσης το εν λόγω «βουητό». Σημειώνω όμως, επί του προκειμένου, ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 προηγήθηκε της μαρτυρίας των ΜΚ2 και ΜΚ3 και παρά το γεγονός ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του ΜΚ1 αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, δεν τέθηκε στους εν λόγω μάρτυρες η συγκεκριμένη θέση του ΜΚ1, ώστε τούτοι να τοποθετηθούν επ΄ αυτής. (δ) Χωρίς επί τούτου να έχει τεθεί ενώπιόν μου οποιαδήποτε μαρτυρία εμπειρογνώμονα, και χωρίς να κρίνω ότι ενεργώ ως τέτοιος, σημειώνω, για όση αξία ενδεχομένως έχει τούτο, ότι, σύμφωνα με το ΜΚ1, ουδέποτε το χέρι του Κατηγορούμενου ήρθε σε επαφή με το αυτί του, στο οποίο ένιωσε το «βουητό» και/ή με οποιοδήποτε αυτί του. (ε) Επί ενός άλλου θέματος, σχετικό όμως σε κάποιο σημείο και με τα ανωτέρω, προκύπτει και το εξής ερώτημαˑ πώς είναι δυνατόν ο ΜΚ1 να νιώθει ενοχλήσεις, δυσφορία και πόνο στο αυτί του, σε βαθμό που να μην μπορεί να οδηγήσει από τον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ενώ ελάχιστο χρόνο προηγουμένως και πάντα σε χρόνο μετά την ισχυριζόμενη επιθετική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου που του προκάλεσε τα πιο πάνω συμπτώματα, να ήταν σε θέση να οδηγήσει από τους Καπέδες στη Λακατάμεια; (στ) Επί ενός εντελώς άλλου θέματος, πλην όμως ουσιαστικού κατά τη γνώμη μου, αναφορικά με την ποιότητα της μαρτυρίας του ΜΚ1, σημειώνω και τα εξής. Ήταν, καθ΄ όλη τη διάρκεια που κατέθετε ο ΜΚ1, έκδηλη η προσπάθειά του να υπερτονίσει στο Δικαστήριο τη θέση του ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου ήταν εντελώς απαράδεκτη και αδικαιολόγητη, καθώς επίσης και να τονίσει με κάθε τρόπο, ότι ο ίδιος, στην εν λόγω συνάντηση δεν έδωσε κανένα λόγο, είτε με οποιαδήποτε προκλητική συμπεριφορά του, είτε εξυβρίζοντας τον Κατηγορούμενο, ώστε ο τελευταίος να του επιτεθεί. Ήταν ακριβώς η θέση του ΜΚ1, ως σημειώθηκε και ανωτέρω, ότι ένιωσε προσβολή της προσωπικότητας, του κύρους, της υπόληψης και της αξιοπρέπειάς του. Και τούτο γιατί, μεταξύ άλλων, η επίθεση που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενο ήταν εντελώς αδικαιολόγητη και απρόκλητη. Εν τούτοις, ο ίδιος δεν αντέδρασε με οποιονδήποτε ένδικο μέσο, όταν πληροφορήθηκε ότι κρίθηκε ένοχος στο αδίκημα της εξύβρισης λόγω μη εμφάνισής του στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της ακρόασης (ο ΜΚ1 διώχθηκε ποινικά για το αδίκημα της εξύβρισης εναντίον του Κατηγορουμένου σχετικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης). (ζ) Τέλος, δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι, ο ΜΚ1 έφτασε στο σημείο, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του, να αποσύρει προγενέστερο σαφή ισχυρισμό του περί του ότι έσπρωξε διάφορα έγγραφα που βρίσκονταν επί του τραπεζιού στο χώρο υποδοχής του Κέντρου, τα οποία εν τέλει έπεσαν στο πάτωμα, απλά γιατί αντελήφθηκε ότι με τον εν λόγω ισχυρισμό του επιβεβαίωνε εν μέρει τη γραμμή υπεράσπισης. Η δε δικαιολογία που προώθησε για την απόσυρση του εν λόγω ισχυρισμού του, πόρρω απέχει από μια πειστική δικαιολογία. Όλοι οι πιο πάνω λόγοι, με οδηγούν στην κρίση ότι, η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν μπορεί να αποτελέσει το υπόβαθρο επί του οποίου είναι δυνατόν η Κατηγορούσα Αρχή να αποσείσει το βάρος που τη βαραίνει στην παρούσα υπόθεση και δη για να αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την ενοχή του Κατηγορούμενου στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω ότι η ΜΚ2 εξέφρασε πλήρη απώλεια μνήμης των σχετικών με την παρούσα υπόθεση γεγονότων και περιορίστηκε στο να αναγνωρίσει, αφενός την κατάθεσή της που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση (Έγγραφο Β) και αφετέρου τη γραπτή κατηγορία που απήγγειλε στον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 2). Κατά τα λοιπά, ισχυρίστηκε πειστικά, ότι λόγω του χρόνου που παρήλθε, δεν θυμόταν οτιδήποτε άλλο σχετικό με την παρούσα υπόθεση. Τη μαρτυρία της την αποδέχομαι στο σύνολό της. Όσον αφορά στη ΜΚ3, τούτη, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, χαρακτήρισε το τραύμα που έφερε ο ΜΚ1 ως υπεραιμία και δη κοκκινίλα η οποία προκλήθηκε από μη υπερβολική πίεση στο συγκεκριμένο σημείο. Ανάφερε ακόμα, ότι αν η πίεση που δεχόταν ο ΜΚ1 ήταν μεγαλύτερη, θα αναμένετο να αφεθούν επί του συγκεκριμένου σημείου, εντυπώματα του δακτύλου ή των δακτύλων που προκάλεσαν την πίεση. Γενικά χαρακτήρισε το τραύμα ως «ελαφράς μορφής υπεραιμία». Η ΜΚ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Πρόκειται για τη γιατρό που εξέτασε το ΜΚ1 το απόγευμα της 28/9/2011 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Η εν λόγω μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε ούτε από την Υπεράσπιση, η οποία στην ουσία έθεσε μόνο διευκρινιστικού αντί αντιπαραθετικού χαρακτήρα ερωτήσεις προς αυτήν. Η ΜΚ3, με τη μαρτυρία της, και την εμπειρογνωμοσύνη της, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, έδωσε στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα αναγκαία στοιχεία και εχέγγυα, ώστε επ΄ αυτής, να μπορώ, ως ανεξάρτητος πλέον κριτής, να καταλήξω στα δικά μου ευρήματα και/ή συμπεράσματα. Τη μαρτυρία της την αποδέχομαι στο σύνολό της και επ΄ αυτής κάμνω ανάλογα ευρήματα. Όσον τώρα αφορά στον Κατηγορούμενο, σημειώνω ότι, μοναδικό σημείο στο οποίο ενδεχομένως να ελέγχεται η μαρτυρία του, είναι η θέση που εξέφρασε κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του ότι τη στιγμή που έσπρωξε το ΜΚ1, τούτος (ο Κατηγορούμενος), ήταν καθήμενος επί μίας καρέκλας που βρισκόταν γύρω από το τραπέζι του χώρου υποδοχής του Κέντρου. Και τούτο γιατί, κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον τελευταίο ότι ο Κατηγορούμενος, προτού τον σπρώξει για να τον απωθήσει, σηκώστηκε από την καρέκλα στην οποία καθόταν. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι, μια τέτοια αντίφαση, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος επιχειρηματολογίας για σκοπούς δικαιολόγησης κρίσης αναξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλέπε Αντρέας Κ. Αριστοδήμου Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας