Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ibrahim MUSTAFA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 32051/2014, 29/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 32051/2014 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Ibrahim MUSTAFA
- Μιχάλης ΝΙΚΟΛΑΟΥ
- Γεώργιος ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Κατηγορουμένων ---------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Ε. Χειμώνας Κατηγορούμενος αρ. 1 παρών. ----------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αρ. 1 παραδέχτηκε αριθμό κατηγοριών σε σχέση με τα αδικήματα διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 291, 294 (α) 255, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, κατηγορίες αναφορικά με το αδίκημα κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα, κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα διάρρηξης κτιρίου με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 291, 295, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, κατηγορίες αναφορικά με το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα, κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα κακόβουλης ζημιάς, κλοπής καθώς και μία κατηγορία για κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών και συγκεκριμένα 3 φυσίγγια πυροβόλου όπλου 38 mm και μία κατηγορία για κατοχή συλλεκτικού όπλου χωρίς άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας, πρόκειται για ένα συλλεκτικό όπλο τύπου «BREN». Τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε έλαβαν χώρα σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ των μηνών Αυγούστου του 2014 μέχρι Νοέμβριο του
- Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε μετά από σχετικό αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής το οποίο έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο ως έκτακτη. Σημειώνω ότι στην παρούσα υπόθεση μαζί με τον κατηγορούμενο 1 ήταν συγκατηγορούμενα άλλα δύο πρόσωπα, ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε ενοχή στα αδικήματα που τον αφορούσαν και του επιβλήθηκε ποινή από το Δικαστήριο στις 3.2.2015 ενώ για τον κατηγορούμενο 3 η διαδικασία διακόπηκε αφού δεν έγινε κατορθωτό να ανευρεθεί για να του επιδοθεί το κατηγορητήριο. Τα γεγονότα που αφορά η υπόθεση τέθηκαν ενώπιον του Δικατηρίου από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, με αυτά συμφώνησε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με αυτά κατά το επίδικο χρονικό διάστημα που έλαβαν χώρα όλα τα αδικήματα που παραδέχτηκε, ο κατηγορούμενος 1 είχε συλληφθεί μετά από έκδοση εντάλματος σύλληψης εφόσον γενετικό υλικό που απομονώθηκε από τις επίδικες σκηνές διάρρηξης κτιρίων και κλοπών από κατοικίες, το οποίο μετά από επιστημονική εξέταση που έγινε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής ταυτοποιήθηκε ως δικό του. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε την διάπραξη όλων των αδικημάτων που έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα υπόθεση, έδωσε θεληματική κατάθεση, προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών διαρρήξεων και κλοπών και παρέδωσε διάφορα αντικείμενα κλοπών και ή έδωσε πληροφορίες για το που βρίσκονταν αυτά τα αντικείμενα. Λόγω και της δικής του συνεργασίας κατέστη δυνατό να εξιχνιαστούν πλήρως οι υποθέσεις που έχουν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο. Για την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 είχε τεθεί υπό κράτηση μετά από υποβολή σχετικών αιτήσεων προσωποκράτησης οι οποίες παρουσιάστηκαν ενώπιον Δικαστηρίου, ενώ από την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στις 20.11.14 ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται υπό κράτηση με βάση διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφέρει η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει προηγούμενες καταδίκες. Σε ότι αφορά τεκμήρια που αποτελούν αντικείμενα κλοπών ζήτησε όπως αυτά δοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους ενώ σε ότι αφορά παρειακά επιχρίσματα, swap και παρόμοια τεκμήρια αυτά να καταστραφούν. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στην οποία αναφέρονται οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου
- Την εν λόγω έκθεση υιοθέτησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος του όταν αγόρευε για τον μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί και κρίνω σκόπιμο να αναφέρω περιληπτικά το περιεχόμενο της. Ο κατηγορούμενος 1 είναι σήμερα ηλικίας 43 ετών, διαζευγμένος, έχει μία κόρη 18 ετών η οποία είναι έγγαμη και διαμένει στις κατεχόμενες περιοχές και μία κόρη 11 χρονών από άλλη σχέση που είχε η οποία διαμένει με την μητέρα της στο Λονδίνο. Ο κατηγορούμενος 1 είναι Τουρκοκυπριακής καταγωγής. Γεννήθηκε στη Λεμεσό και προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν 14 ετών. Την φύλαξη του ιδίου όσο και των μικρότερων αδερφών του ανέλαβε ο πατέρας τους. Με την μητέρα του είχαν σπάνια επικοινωνία. Ο πατέρας του έχει αποβιώσει σήμερα ενώ η μητέρα του η οποία τέλεσε δεύτερο γάμο και έχει αποκτήσει και παιδί ζει στο Λονδίνο. Ο κατηγορούμενος 1 δεν φοίτησε σε σχολείο. Μετά που χώρισαν οι γονείς του, ο πατέρας του μετέβηκε στο Λονδίνο, ο ίδιος παρέμεινε στην Κύπρο φροντίζοντας τα πιο μικρά αδέρφια του και μετά από έξι μήνες περίπου πήγε και ο ίδιος με τα αδέρφια του στο Λονδίνο. Σε ηλικία 18 ετών ήρθε στην Κύπρο για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία οπόταν και γνωρίστηκε με την πρώην σύζυγο του, παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Χώρισαν, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο Λονδίνο και απέκτησε ακόμα μία κόρη από δεσμό τον οποίο είχε εκεί. Μετά τον χωρισμό του η κόρη του παρέμεινε στο Λονδίνο με την μητέρα της ενώ ο κατηγορούμενος ήρθε πίσω στην Κύπρο το 2011 και έκτοτε διέμενε στη Λεμεσό. Εργαζόταν ευκαιριακά ως μηχανικός αυτοκινήτων. Αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας, υπήρξε χρήστης ναρκωτικών για μεγάλο χρονικό διάστημα, χρειάστηκε να υποβληθεί σε εγχείριση κήλης ενώ βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές και από νεαρής ηλικίας αντιμετωπίζει διάφορα ψυχολογικά προβλήματα. Σε σχέση με τα ψυχολογικά του προβλήματα παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σχετική είναι η έκθεση της Δρ. Αγάθης Βαλανίδου, Ψυχιάτρου στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών, ημερ. 8.5.15 την οποία επίσης υιοθέτησε ο κ. Χειμώνας. Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση ο κατηγορούμενος συνεργάζεται με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών από τον Αύγουστο του
- «Πρόκειται για πρόσωπο με ιστορικό χρήσης παράνομων ουσιών στα πλαίσια της οποίας αναπτύσσει συμπτωματολογία με άγχος, κατάθλιψη, ανησυχία και κατά διαστήματα ακουστικές ψευδαισθήσεις και αϋπνία. Στο παρόν στάδιο είναι συνεργάσιμος, λαμβάνει συστηματικά την φαρμακευτική του αγωγή και παρουσιάζει ύφεση και βελτίωση των συμπτωμάτων του. Διατηρεί καλή διάθεση χωρίς αυτοκτονικό ιδεασμό. Η σκέψη του είναι οργανωμένη χωρίς αντιληπτικές διαταραχές.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 σε μια εμπεριστατωμένη αγόρευση με αναφορά σε Κυπριακή νομολογία εστιάστηκε στα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου που είναι το λευκό ποινικό του μητρώο, η παραδοχή του στην Αστυνομία, η συνεργασία του με την Αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης και ειδικότερα οι θεληματικές καταθέσεις που έδωσε όπως και οι υποδείξεις σκηνών και η παράδοση των αντικειμένων που βρίσκονταν στην κατοχή του, η παραδοχή του στο Δικαστήριο με την οποία εξοικονομήθηκε δικαστικός χρόνος και χρήμα αλλά και οι προσωπικές του περιστάσεις, η δύσκολη παιδική του ηλικία, το γεγονός ότι είναι πατέρας δύο παιδιών η μία εκ των θυγατέρων του είναι ανήλικη και τα προβλήματα υγείας του τόσο ψυχικής όσο και σωματικής. Ανέφερε επίσης ότι τα πλείστα αντικείμενα κλοπών έχουν ανευρεθεί στην κατοχή του και οι παραπονούμενοι θα λάβουν ουσιαστικά πίσω το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους. Έδωσε βαρύτητα στη έξη του κατηγορούμενου στις ναρκωτικές ουσίες αναφέροντας ότι σχεδόν όλα τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί έγιναν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι από την ημέρα που κρατείται στις φυλακές έχει καταβάλει γνήσιες προσπάθειες για απεξάρτηση, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και σκοπεύει, μετά την έκτιση της ποινής του, να ενταχθεί στην Αγία Σκέπη και παρακολουθήσει προγράμματα πλήρης απεξάρτησης για να μπορέσει να επανενταχθεί στην κοινωνία. Ο κ. Χειμώνας αφού ενδιέτριψε στα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί και χωρίς να υποσκελίσει την σοβαρότητα των αδικημάτων, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως του δώσει μια ευκαιρία αφού έχει έμπρακτα μετανοήσει για τις πράξεις του κάτι που καταδεικνύεται από την παραδοχή του από την πρώτη στιγμή ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και από την συνεργασία του με την Αστυνομία. Ο κ. Χειμώνας είπε ότι η οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου την δεδομένη περίοδο ήταν άθλια, γεγονός, το οποίο μαζί με την υποτροπή της ψυχολογικής του κατάστασης, τον οδήγησαν στην διάπραξη όλων αυτών των αδικημάτων που είναι αδιαμφισβήτητα σοβαρά. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι τα αντικείμενα που κλάπηκαν σε όλες τις κατηγορίες δεν είναι μεγάλης αξίας, πλείστες διαρρήξεις εκ των οποίων αφορούσαν ιδιαίτερα ευτελή ποσά τα οποία ήταν καθαρά για την ανάγκη επιβίωσης του κατηγορούμενου και για την δόση του. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 22 και 23 που είναι επίσης σοβαρές ο κ. Χειμώνας ανέφερε ότι το όπλο που κατείχε χωρίς άδεια ήταν συλλεκτικό και σε καμία περίπτωση δεν ετίθετο θέμα χρήσης του από τον κατηγορούμενο
- ο κ. Χειμώνας ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση από τις 20.11.14 και ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει το γεγονός αυτό στην επιμέτρηση της ποινής, τόνισε το γεγονός ότι στα 43 χρόνια ζωής του κατηγορούμενου 1 η παρούσα υπόθεση είναι η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζεται ενώπιον Δικαστηρίου, αναφέρθηκε στην ποινή που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 ενώ τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει και εκείνος με την σειρά του τις συνέπειες των πράξεων του. Τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος 1 είναι ιδίατερα σοβαρά, αδικήματα που δυστυχώς βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Είναι αδικήματα που επεμβαίνουν με το Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει και να απολαμβάνει την περιουσία του. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Όσο δε αφορά τις κατηγορίες 22 και 23 που αφορούν παράνομη κατοχή εκρηκτικών υλών και κατοχή συλλεκτικού όπλου χωρίς άδεια, και πάλι η νομολογία καταδεικνύει ότι αυτού του είδους τα αδικήματα αντιμετωπίζονται με σοβαρές και αποτρεπτικές ποινές. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 646, όπου στον κατηγορούμενο ο οποίος δεν είχε διαπράξει αδίκημα με το όπλο που κατείχε παράνομα και έγινε αποδεκτός από το Δικαστήριο ο ισχυρισμός του όταν συνελήφθη όταν έπαιρνε το όπλο για να το παραδώσει σε φίλο του, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Yevgen Chrony, Ποιν. Εφ. 211/05 ημερ. 24.2.06 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης για κατοχή τυφεκίου που είχε κλαπεί από οικία εφέδρου της Εθνικής Φρουράς και στην υπόθεση Γιώργος Στεφάνου Προδρόμου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6925, ημερ. 23.3.01 το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης στους 18 μήνες για παράνομη κατοχή και χρήση κυνηγετικού όπλου σε περίπτωση προσώπου που δεν είχε εγκληματικό παρελθόν και ενήργησε επιπόλαια λόγω συναισθηματικής φόρτισης κατά την χρήση του όπλου. Η σοβαρότητα των αδικημάτων παράνομης κατοχής και μεταφοράς όπλων και πυρομαχικών έχει από πολύ παλιά τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Gasteratos v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 170,175-176, αναφέρονται τα εξής: «Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα και επίμονα τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση κατοχή, μεταφορά και χρησιμοποίηση πυροβόλων όπλων. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές και πρέπει να αρχίσει μια γενική επαγρύπνηση και εκτός αν εξαπολυθεί ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον κατηγορουμένων που εμπλέκονται σε αυτού του είδους τα αδικήματα, η προστασία των νομοταγών πολιτών και οι δημοκρατικές διαδικασίες σε αυτή την πολιτεία θα βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο.» Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 206 . Προκύπτει συνεπώς από τα πιο πάνω ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται για αδικήματα της φύσης αυτών που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος, ακόμα και σε πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου, είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Η παρούσα υπόθεση είναι σοβαρή τόσο λόγω της φύσης των κατηγοριών που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος αλλά και του μεγάλου αριθμού των κατηγοριών που έχει παραδεχτεί αλλά και ιδιαίτερης σοβαρότητας είναι η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος όπως και αυτές που αφορούν τα αδικήματα κατοχής εκρηκτικών υλών και συλλεκτικού όπλου χωρίς άδεια. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και της Ψυχιάτρου που υπηρετεί στις Κεντρικές Φυλακές σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 όπως επίσης το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του, είναι 43 χρονών σήμερα, την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και την ουσιαστική συνεργασία του με την Αστυνομία με την θεληματική του κατάθεση και τις υποδείξεις σκηνών. Είναι γεγονός ότι οι προσωπικές του περιστάσεις δεν ήταν καθόλου καλές, ο κατηγορούμενος 1 μεγάλωσε σε δυσμενείς συνθήκες τόσο οικογενειακές όσο και οικονομικές, αναγκάστηκε από πολύ μικρός να αναλάβει την φροντίδα των νεαρότερων αδερφών του και να ξενιτευτεί για σκοπούς εργασίας από την ηλικία των 14 ετών. Στερήθηκε τη οικογενειακή αγάπη, θαλπωρή αλλά και καθοδήγηση. Επίσης θα λάβω υπόψη μου ότι είναι πατέρας δύο θυγατέρων, μία εκ των οποίων ανήλικη αλλά και την άθλια οικονομική του κατάσταση. Είναι όμως λάθος ο κατηγορούμενος 1 και άλλα πρόσωπα σαν αυτόν να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης για το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Είναι η θέση μου όμως ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δεν μπορούν ούτε και δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Όπως έχω αναφέρει η συμπεριφορά αυτή του κατηγορούμενου 1 ανάγεται στους μήνες Αύγουστο μέχρι Νοέμβριο του
- Προκύπτει ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα υπήρξε μια έντονη ροπή του κατηγορούμενου 1 προς τα συγκεκριμένα αδικήματα. Είναι γι' αυτό το λόγο που εγκρίθηκε όπως έχω αναφέρει και η έκτακτη καταχώρηση και προώθηση της παρούσας υπόθεσης και είναι ένας ακόμη λόγος που κατά την άποψη μου συνηγορεί υπέρ του ότι θα πρέπει να επιβληθεί αποτρεπτική ποινή στον κατηγορούμενο
- Όλα τα ελαφρυντικά του τα οποία έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δηλαδή λευκό ποινικό μητρώο, ηλικία, άμεση παραδοχή στο Δικαστήριο, συνεργασία με την Αστυνομία με θεληματικές καταθέσεις και υποδείξεις σκηνών, παράδοση των αντικειμένων που έχουν κλαπεί αλλά και η παραδοχή του στο Δικαστήριο θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής, σε ότι αφορά το ύψος της δεν μπορούν όμως να αλλάξουν το είδος της που δεν μπορεί να είναι άλλη από ποινή στερητική της ελευθερίας. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο 1 οι πιο κάτω ποινές: - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 4, 7, 11 και 13 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 5, 18 και 20 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 6, 19 και 21 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. - Στην κατηγορία 8 ποινή φυλάκισης 8 μηνών.2 - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 9, 10 και 16 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 14 και 17 ποινή φυλάκισης 3 μηνών. - Στην κατηγορία 15 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. - Στην κατηγορία 22 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Στην κατηγορία 23 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές θα συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 20.11.14 που ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση με διαταγή του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, ειδικά των σοβαρών αδικημάτων που έχει παραδεχτεί, της επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς του στο χρονικό διάστημα που έχω αναφέρει δεν χωρεί αναστολή των ποινών που έχουν επιβληθεί οι οποίες θα είναι άμεσες. Η επιείκεια του Δικαστηρίου στο πρόσωπο του κατηγορούμενου έχει εξαντληθεί σε ότι αφορά το ύψος της ποινής που του έχει επιβληθεί. Όσα τεκμήρια αφορούν περιουσία παραπονούμενων να παραδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους, τα υπόλοιπα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο