Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βύρωνα Βύρωνος, Αρ. Υπόθ.: 27320/14, 20/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 27320/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βύρωνα Βύρωνος Κατηγορούμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αλ. Σιαπανή. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Βραχίμης. Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος, μετά από δική του παραδοχή, κρίθηκε ένοχος και στις πέντε κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος στις 14 Δεκεμβρίου 2009, συνωμότησε μαζί με άλλο πρόσωπο να διαπράξουν κακούργημα (βλ. κατηγορία 1), δηλαδή το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ και δη 53.2968 γραμμάρια κοκαΐνης (βλ. κατηγορία 2), με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτο πρόσωπο (βλ. κατηγορία 3). Επιπροσθέτως κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο, ο Κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και δη 4.9541 γραμμάρια κοκαΐνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (βλ. κατηγορία 4), καθώς επίσης και μια ζυγαριά ακριβείας μάρκας «ΤΑΝΙΤΑ» η οποία περιείχε ίχνη κοκαΐνης (βλ. κατηγορία 5). Γεγονότα Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε τα ακόλουθα ως τα γεγονότα της υπόθεσης. Στις 14.12.2009, η ώρα 17:15 λήφθηκε πληροφορία από την ΥΚΑΝ Λευκωσίας, ότι το όχημα KKC803, το οποίο χρησιμοποιείτο από τρίτο πρόσωπο και το οποίο κατευθύνετο από τη Λεμεσό προς στη Λευκωσία, μετέφερε ποσότητα ναρκωτικών ήτοι 100 γρ. κοκαΐνης. Την ίδια μέρα και ώρα 17:30, αστυνομικοί της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, μετέβησαν σε σημείο παρά τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας όπου έθεσαν την περιοχή υπό παρακολούθηση, αναμένοντας το εν λόγω όχημα. Η ώρα 18:05 εντόπισαν το εν λόγω όχημα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας και μετά από σχετικές οδηγίες στις 18:15 ανέκοψαν το εν λόγω όχημα στην οδό Αγίας Σοφίας στα Λατσιά παρά τον κυκλικό κόμβο των οδών Αγίας Σοφίας και Σπύρου Κυπριανού. Οδηγός και συνοδηγός του οχήματος ήταν τρίτα πρόσωπα και επιβάτης ο Κατηγορούμενος. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και συγκεκριμένα στο χαλάκι πίσω από τον συνοδηγό, μια στρογγυλή συσκευασία περιτυλιγμένη με πράσινη και λευκή κολλητική ταινία εντός της οποίας υπήρχε η ποσότητα κοκαΐνης που αναφέρεται στην κατηγορία
- Στη συνέχεια, από περαιτέρω έρευνα στο όχημα εντοπίστηκε στην πόρτα του συνοδηγού μια ζυγαριά ακριβείας επί της οποίας υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης (βλ. κατηγορία 5). Ακολούθως, λόγω πυκνής τροχαίας κίνησης στο σημείο ανακοπής του οχήματος, το όχημα μεταφέρθηκε από την Αστυνομία στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας με συνοδηγό έναν από τους επιβαίνοντες. Ακολούθησε έρευνα της οικίας του Κατηγορούμενου στην Παλλουριώτισσα, στην οποία όμως δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε τον παράνομο. Την ίδια μέρα και ώρα 22:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, συνελήφθηκε ο Κατηγορούμενος με δικαστικό ένταλμα σύλληψης χωρίς όμως να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Επίσης λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα από το Κατηγορούμενο για διεξαγωγή επιστημονικών εξετάσεων. Στις 15.12.2009 και ώρα 14:45, μέλη της ΥΚΑΝ μετέβησαν μαζί με τον Κατηγορούμενο και άλλα πρόσωπα στο σημείο όπου είχε ανακοπεί το προηγούμενο βράδυ το εν λόγω όχημα, λόγω του ότι υπήρχε εύλογη υποψία ότι κατά την ανακοπή οι επιβαίνοντες έριξαν ναρκωτικά εκτός του οχήματος. Το μέρος της ανακοπής του οχήματος φρουρείτο από το προηγούμενο βράδυ. Κατά την έρευνα που διεξήχθη μεταξύ των ωρών 14:15 και 14:50 σε ανοικτό οικόπεδο πλησίον του δρόμου όπου έγινε η ανακοπή του οχήματος, στην παρουσία του Κατηγορούμενου, εντοπίστηκε κοντά στο πεζοδρόμιο ένα τεμάχιο άσπρου χαρτιού υγείας εντός του οποίου υπήρχε ένα διαφανές σακουλάκι στο οποίο υπήρχε ποσότητα κοκαΐνης μέρος της ποσότητας που αναφέρεται στην κατηγορία
- Επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο και δεν έδωσε καμία απάντηση. Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, όπου στην παρουσία του ερευνήθηκε το εν λόγω όχημα εκ νέου και εντοπίστηκε στο χαλάκι στο πάτωμα των πίσω θέσεων στο κέντρο, μια άσπρη ημιδιαφανές νάιλον τσάντα από την οποία έλειπε μέρος, καθώς επίσης στο χαλάκι στο πάτωμα πίσω από την θέση του συνοδηγού, ένα τεμάχιο νάιλον σακουλιού επί του οποίου υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης, ένα τεμάχιο καλαμάκι, χρώματος ροζ, με ίχνη κοκαΐνης και ακόμη ένα τεμάχιο νάιλον σακουλιού με ίχνη κοκαΐνης, όλα μέρος της ποσότητας της κοκαΐνης που αναφέρεται στην κατηγορία
- Ακολούθως, κατά την έρευνα ανευρέθηκε πάνω στο πίσω κάθισμα, πίσω από τον συνοδηγό, στη θέση της πόρτας του συνοδηγού, καθώς επίσης και σε δύο κομμάτια από καθρέφτη και σε ένα καλαμάκι χρώματος κίτρινου, ποσότητα κοκαΐνης, επίσης μέρος της ποσότητας της κατηγορίας
- Τα παραληφθέντα τεκμήρια στάλησαν για επιστημονικές εξετάσεις όπου διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α΄ ήτοι κοκαΐνη. Ο Κατηγορούμενος, αφού συνελήφθηκε, κατηγορήθηκε γραπτώς στις 8.3.10 και απάντησε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Στα πλαίσια της αγόρευσης του, ο συνήγορος Υπεράσπισης, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν εντολής του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την έκθεση, ο Κατηγορούμενος είναι 46 ετών και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν μόλις 13 ετών και την ανατροφή του την ανέλαβε η μητρική του γιαγιά. Έχει ένα αδελφό, ο οποίος διαμένει στην Κύπρο. Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από το Λύκειο Παλλουριώτισσας και στη συνέχεια εργάστηκε για μικρά χρονικά διαστήματα σε περιστασιακές δουλειές. Σήμερα, παρά το ότι εργάζεται σε καφετέρια στην Ελλάδα με μηνιαίο εισόδημα €800, στην παρούσα φάση δεν έχει εισοδήματα καθότι βρίσκεται με άδεια άνευ απολαβών. Διαμένει σε ενοικιαζόμενη κατοικία στην Ελλάδα με την σύζυγο του από δεύτερο γάμο, Σταυρούλα Γιωργακίλα, 40 ετών, η οποία κατάγεται από την Αθήνα και εργάζεται ως γκαρσόνι σε καφετέρια, στην Ελλάδα. Στο παρόν στάδιο, διαμένει προσωρινά μέχρι την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης στο σπίτι της μητέρας του στη Λευκωσία. Από τον πρώτο του γάμο, ο οποίος λύθηκε το 1994, λόγω διαφωνιών χαρακτήρων, με την κ. Μέρλιν Πανόπα, 40 ετών, η οποία διαμένει και εργάζεται σε υπεραγορά στην Κύπρο, απέκτησε μια κόρη την Χριστίνα Βύρωνος, 23 ετών, άγαμη, η οποία διαμένει και εργάζεται στην Κύπρο, στο γραφείο εξυπηρέτησης πελατών στα Debenhams. Οι σχέσεις του Κατηγορούμενου με την πρώην σύζυγο του και το παιδί του είναι καλές και τους επισκέπτεται όταν βρίσκεται στην Κύπρο. Δεν έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ούτε οποιαδήποτε χρέη ή αποταμιεύσεις. Στην ηλικία των 17 ετών, έγινε χρήστης κάνναβης και στα 19 του, χρήστης σκληρών ναρκωτικών ουσιών. Ως ο ίδιος όμως ισχυρίστηκε, το 2010 έλαβε θεραπεία σε κέντρο απεξάρτησης στην Ελλάδα όπου και κατέφερε να αντιμετωπίσει επιτυχώς το πρόβλημα του με την στήριξη που είχε και από την σύζυγο του και έκτοτε δεν έχει κάνει οποιαδήποτε χρήση τέτοιων ουσιών. Ο συνήγορος Υπεράσπισης, επιπρόσθετα ζήτησε από το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την παραδοχή του Κατηγορούμενου, και το γεγονός ότι πρόκειται για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Επίσης ζήτησε να ληφθεί υπόψη ο χρόνος που μεσολάβησε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή στον Κατηγορούμενο ήτοι πέντε χρόνια μετά. Ανάφερε φυσικά το γεγονός ότι, για το χρονικό αυτό διάστημα δεν ευθύνεται η Κατηγορούσα Αρχή, αλλά ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, ο οποίος εγκατέλειψε την Κύπρο, με αποτέλεσμα, λόγω μη επίδοσης του κατηγορητηρίου, να μην καταστεί δυνατή η προώθηση της παρούσας υπόθεσης. Πάντα σε σχέση με το θέμα καθυστέρησης, ο συνήγορος υπεράσπισης, σημείωσε ότι οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου έχουν αλλάξει ριζικά στο μεσοδιάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, σημειώνοντας την επιτυχή προσπάθειά του για επανένταξη στην κοινωνία ως τούτη προκύπτει με την τέλεση του δεύτερού του γάμου, με την εξεύρεση μόνιμης εργασίας και την επιτυχή αποτοξίνωσή του, από το 2010, από τις εξαρτησιογόνες ουσίες. Επί ενός άλλου θέματος, ο συνήγορος Υπεράσπισης, αναφερόμενος και σε σχετική νομολογία, σημείωσε το γεγονός ότι ενώπιον του Δικαστηρίου σήμερα βρίσκεται μόνο ο Κατηγορούμενος, ο οποίος θα τιμωρηθεί για τα εν λόγω αδικήματα και όχι τα δύο άλλα πρόσωπα τα οποία, στην αρχική υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου για τα υπό εξέταση αδικήματα, και δη την υπ΄ αριθμό 8042/10, ήταν συγκατηγορούμενοι του. Τέθηκε φυσικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ως γεγονός, ότι ο ένας εκ των δύο αυτών προσώπων έχει αποβιώσει. Όσον αφορά τώρα στο έτερο πρόσωπο, το οποίο συγκατηγορείτο στην αρχικώς καταχωρηθείσα υπόθεση, η εν λόγω ποινική του δίωξη, διεκόπη στις 4/10/10 κατόπιν οδηγιών του Γενικού Εισαγγελέα. Οι λόγοι που δόθηκαν από τον εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα, αναφορικά με την απόφαση του τελευταίου να διακόψει την ποινική δίωξη του εν λόγω προσώπου, ήταν το αδύνατο μαρτυρικό υλικό που κατείχε η αστυνομία και το γεγονός ότι, αφενός, ο ενώπιόν μου Κατηγορούμενος δεν ανευρίσκετο για σκοπούς συνέχισης της εναντίον του δίωξης, και αφετέρου, η ποινική δίωξη είχε διακοπεί και για το τρίτο πρόσωπο λόγω του θανάτου του. Ο συνήγορος υπεράσπισης, σημείωσε περαιτέρω, ότι, οι λόγοι που ώθησαν τον Κατηγορούμενο στην χρόνια χρήση των εν λόγω ουσιών, ήταν τα σοβαρά οικογενειακά του προβλήματα και δη ο χωρισμός των γονιών του όταν αυτός βρισκόταν σε μικρή ηλικία, ο ψυχολογικός του επηρεασμός, η περιθωριοποίησή του συνεπεία του αποδυναμωμένου οικογενειακού και σχολικού του περιβάλλοντος, καθώς επίσης και οι κακές παρέες με τις οποίες σύχναζε και των οποίων έγινε το υποχείριό τους. Περί τούτου, παρέδωσε στο Δικαστήριο και σχετική ιατρική βεβαίωση του ψυχιάτρου που παρακολουθεί τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα πάντα με το συνήγορο υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος, μετά τη σύλληψή του για τα υπό εκδίκαση αδικήματα, δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του και με γνώμονα, αφενός να γλυτώσει από τα πρόσωπα που τον απειλούσαν και αφετέρου να επιδιώξει να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, εγκατέλειψε την Κύπρο και μετέβη στο εξωτερικό. Επιπρόσθετα, ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τη μεταμέλεια του Κατηγορούμενου ως τούτη προκύπτει μέσα από την παραδοχή του αλλά και μέσα από την αυτόβουλη επιστροφή του στην Κύπρο για να αντιμετωπίσει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Τόνισε ακόμα ότι, αντιλαμβάνεται πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Ένα άλλο θέμα με το οποίο καταπιάστηκε ο συνήγορος υπεράσπισης ήταν ο ρόλος του Κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων και δη ως «βαποράκι» των άλλων δύο προσώπων που επέβαιναν μαζί του στο ίδιο όχημα, σημειώνοντας στην ουσία, ότι η κατοχή της κοκαΐνης που αναφέρεται στην κατηγορία 3 και η οποία κατείχετο από τον Κατηγορούμενο με σκοπό την προμήθειά της, προορίζετο να δοθεί από τον τελευταίο στα εν λόγω δύο πρόσωπα με τα οποία επέβαινε στο ίδιο όχημα. Σημείωσε ακόμα, ότι ουδέποτε ήταν πρόθεση του Κατηγορούμενου να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από τη ρηθείσα προμήθεια στα εν λόγω πρόσωπα, μιας και το αντάλλαγμά του για την εν λόγω παράνομη πράξη του, θα ήταν η λήψη από πλευράς του, μικρής ποσότητας ναρκωτικών για δική του χρήση. Ήταν ακριβώς η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι, ο Κατηγορούμενος είχε υποδεέστερο ρόλο από τα άλλα δύο πρόσωπα στη διάπραξη των αδικημάτων, μιας και σε αυτούς θα κατέληγε το κατά πολύ μεγαλύτερο μέρος των ναρκωτικών ουσιών, εισηγούμενος δε, ότι στην περίπτωση που επιβάλλετο ποινή σε όλους τους αδικοπραγούντες για τα αδικήματα του κατηγορητηρίου, τότε η ποινή στον Κατηγορούμενο, θα ήταν ελαφροτέρα των υπολοίπων, συνεπεία του ρόλου που διαδραμάτισε στη διάπραξη των αδικημάτων. Τέλος ζήτησε όπως, στην περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρεί ότι η ορθή ποινή που πρέπει να επιβληθεί, είναι αυτή της στερητικής της ελευθερίας, τότε να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής που θα επιβάλει, εισηγούμενος, ότι όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε, αποτελούν ικανούς λόγους για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του εξουσία προς αυτή την κατεύθυνση. Νομική Πτυχή Παράνομη Κατοχή και Κατοχή με σκοπό την Προμήθεια Εκείνο που προκύπτει από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ότι η κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια έχει καταστεί κοινωνική μάστιγα και αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα το οποίο απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια. Η δε έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων τα τελευταία χρόνια, σε συνάρτηση με τις καταστροφικές συνέπειες που εμπεριέχει η χρήση των εν λόγων ουσιών, κυρίως στα νεαρά πρόσωπα, επιβεβαιώνει αν όχι καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο o οποίος θα πρέπει πάραυτα να αντιμετωπιστεί. Το μέσο που έχουν τα Δικαστήρια για να αντιμετωπίσουν αυτό τον κίνδυνο είναι οι αυστηρές ποινές που πρέπει να επιβάλλουν. Η απάντηση των Δικαστηρίων στην αυξανόμενη συνεχιζόμενη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων, είναι η με ανάλογο ρυθμό επιβολή αυστηροτέρων ποινών. Οι έμποροι ναρκωτικών που με τις ενέργειες τους, στα πλαίσια της εμπορίας των ναρκωτικών, διασπείρουν τον θάνατο συνήθως σε νεαρά πρόσωπα, καθιστούν το έργο του Δικαστηρίου να ανεύρει ερείσματα για μετριασμό της ποινής που θα τους επιβάλει, ένα πολύ δύσκολο έργο. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών αλλά και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό της ποινής, (για μια ενδιαφέρουσα επί του θέματος συζήτηση βλέπε Pikatsas v. The Police
(1963)1 CLR 1, Anastassiou v. The Republic
(1969)2 CLR 193, Georghiou v. Republic
(1988)2 CLR 86 και Pilatos v. Republic
(1988)2 CLR 91, Khalil v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 78, Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 246, Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240, Afroughi v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 174, Δημητρίου ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 502, Zoran Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635, Akbar Azizi Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476, Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 60, Mustafa Ahmed κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 27/11, 28/11 και 29/11, ημερομηνίας 27/11/12 και Sentencing in Cyprus του Γ. Πική 2η έκδοση σελ. 218). Η επιβολή της ποινής αποτελεί ένα ουσιώδες μέρος της ποινικής διαδικασίας, το μέγιστο εργαλείο στα χέρια του Δικαστηρίου για την προώθηση των αρχών του ποινικού δικαίου. Είναι πράγματι ένα πολύ δύσκολο και λεπτό καθήκον το οποίο θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Όταν το Δικαστήριο αποφασίζει για το είδος και το ύψος της ποινής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του μεγάλο αριθμό παραγόντων, οι οποίοι πολλές φορές συγκρούονται μεταξύ τους και θα πρέπει να ζυγίζει αυτούς με τέτοιο τρόπο που να καθιστά την ποινική διαδικασία κοινωνικά αποδεκτή διατηρώντας έτσι την πίστη του κοινού στον νόμο και στην απονομή της δικαιοσύνης. Είναι πρωτίστως μια διαδικασία η οποία εμπεριέχει την άσκηση διακριτικών εξουσιών η οποία δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται καθορισμένη (standardised) καθότι η δικαιοσύνη δεν πρέπει ποτέ να είναι τυφλή στο μονοπάτι της (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd edition, σελ. 2). Τελικός κριτής αναφορικά με το είδος αλλά και το ύψος της ποινής είναι το Δικαστήριο το οποίο θα επιλέξει τούτην αφού λάβει υπόψη του όλα τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση αλλά και το πρόσωπο του κατηγορουμένου. Η ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί μπροστά στην ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση κατηγορουμένων που διέπραξαν συγκεκριμένης φύσης αδικήματα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου σε κάθε περίπτωση να επιβάλει τέτοια ποινή που να αρμόζει και στο πρόσωπο του κατηγορούμενου. Ακόμα και στην περίπτωση που θα πρέπει να επιβληθεί αποτρεπτική ποινή, το καθήκον εξατομίκευσής της δεν ατονεί. Οι προσωπικές περιστάσεις καθώς επίσης και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε ένα αδίκημα είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής. Όταν όμως καθίσταται ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής τότε οι πιο πάνω παράγοντες υποχωρούν μπροστά στην εν λόγω ανάγκη. Το ίδιο συμβαίνει και αναφορικά με τη διαδικασία της εξατομίκευσης της ποινής, υπό την έννοια ότι δεν θα πρέπει τούτη να εξουδετερώνει είτε την σοβαρότητα του αδικήματος είτε το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικόλα Πάγκαλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 304). Στρεφόμενος στην υπό εξέταση υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου. Επίσης, τη μεταμέλεια του, ως αυτή εκφράστηκε, τόσο από τον ευπαίδευτο συνήγορο του, όσο και ως τούτη προκύπτει από το άμεσο της παραδοχής του. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου. Ένας άλλος μετριαστικός παράγοντας ο οποίος συνυπολογίζεται είναι οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου ως αυτές αναφέρονται στην Έκθεση Γραφείου Ευημερίας, αλλά και ως με λεπτομέρεια εμπλουτίστηκαν έτι περισσότερο, από τον ευπαίδευτο συνήγορό του. Λαμβάνω ακόμα υπόψη μου τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε ο Κατηγορούμενος τα αδικήματα του κατηγορητηρίου και ιδιαίτερα το ρόλο του στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Ιδιαίτερα, σημειώνεται το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος, σκοπό είχε να προμηθεύσει τα ναρκωτικά που κατείχε στα δύο άλλα πρόσωπα με τα οποία επέβαινε στο συγκεκριμένο όχημα και ως αντάλλαγμα για την ενέργειά του αυτή θα λάμβανε μικρή ποσότητα της ναρκωτικής αυτής ουσίας για δική του χρήση και όχι οποιοδήποτε άμεσο οικονομικό όφελος. Δεν παραγνωρίζεται, το γεγονός ότι ο ένας εκ των προσώπων που κατά την αστυνομία διέπραξε τα αδικήματα του κατηγορητηρίου, δεν έχει τιμωρηθεί μέχρι τώρα για τα εν λόγω αδικήματα. Σημειώνεται όμως, ότι, σύμφωνα με τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα, το μαρτυρικό υλικό που κατείχε η αστυνομία εναντίον του εν λόγω προσώπου ήταν αδύνατο, και η οποιαδήποτε επιστημονική σύνδεση των Τεκμηρίων της υπόθεσης (ναρκωτικές ουσίες και σκευάσματα), αφορά σε σύνδεσή τους με τον ενώπιόν μου Κατηγορούμενο και όχι με το εν λόγω πρόσωπο. Ας μην λησμονείται το γεγονός ότι, σύμφωνα πάντα με τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, πέραν του γεγονότος της ανεύρεσης των ναρκωτικών ουσιών εντός και εκτός του ρηθέντος οχήματος στο οποίο επέβαιναν τα τρία πρόσωπα, η μόνη σύνδεση των δύο άλλων προσώπων που βρίσκονταν μαζί με τον Κατηγορούμενο εντός του εν λόγω οχήματος, προκύπτει από τη σχετική θέση του ιδίου του Κατηγορούμενου, ως τούτη προωθήθηκε ενώπιόν μου, υπό μορφή μετριαστικού παράγοντα και δη ότι τα εν λόγω πρόσωπα, ήταν τα πρόσωπα προς τα οποία ο Κατηγορούμενος σκοπούσε να δώσει τα ναρκωτικά που είχε στην κατοχή του. Παρέμεινε εντελώς άγνωστο προς το Δικαστήριο, κατά πόσο τον εν λόγω ισχυρισμό του, ο Κατηγορούμενος τον είχε εκφράσει και με οποιαδήποτε κατάθεσή του και ή κατά πόσο ήταν γνωστός, ο εν λόγω ισχυρισμός του, στην Κατηγορούσα Αρχή, πριν τη διακοπή της ποινικής δίωξης του ετέρου αυτού προσώπου. Υπενθυμίζω, ότι το τρίτο πρόσωπο, δεν διώκεται πλέον, καθότι απεβίωσε. Σημειώνεται ακόμα, και τούτο πάντα ως μετριαστικός για τον Κατηγορούμενο παράγοντας, το γεγονός ότι, αυτόβουλα επέστρεψε στην Κύπρο με σκοπό να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που τον βαραίνουν. Επιπρόσθετα, δεν μπορεί να αγνοηθεί, τουναντίον θα έλεγα αποτελεί σοβαρότατο μετριαστικό για τον Κατηγορούμενο παράγοντα, το γεγονός της απεξάρτησής του και γενικά της αλλαγής των προσωπικών του συνθηκών στο στάδιο των 5 ετών που παρήλθαν από τη μέρα διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Σημειώνεται φυσικά ότι, βασική αιτία για την οποία προκλήθηκε η καθυστέρηση των 5 ετών, αποτελεί η φυγή του Κατηγορούμενου από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ιδιαίτερα, σημειώνω το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι πλέον νυμφευμένος με τη δεύτερη σύζυγό του, έχοντας μόνιμη πλέον εργασία και απέχοντας εδώ και 4 ολόκληρα χρόνια από την οποιαδήποτε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, αντιλαμβανόμενος προφανώς τις τραγικές συνέπειες που επιφέρει η χρήση τέτοιων ουσιών. Όπως και να ειδωθούν οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες, δεν είναι τέτοιοι που να εξαλείφουν την αναγκαιότητα η ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα. Η σοβαρότητα των αδικημάτων και η έξαρση που παρουσιάζεται σήμερα στη διάπραξή τους είναι τέτοια που καθιστά την επιβολή αποτρεπτικής ποινής επιβεβλημένη. Υπό τις περιστάσεις η πρέπουσα ποινή δεν μπορεί να είναι άλλη παρά μόνο στερητική της ελευθερίας ποινή. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στην περίπτωση που επιλεγόταν οποιοδήποτε άλλο είδος ποινής θα εστέλλοντο λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους παραβάτες και δεν θα εξυπηρετείτο ο σκοπός του νόμου. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές: Στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην 2η κατηγορία, καμία ποινή λόγω του ότι τα γεγονότα που την στοιχειοθετούν, αποτελούν μέρος των συστατικών στοιχείων της 3ης κατηγορίας, στην οποία και θα επιβάλω, ευθύς αμέσως, ποινή. Στην 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην 4η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 5η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο να συντρέχουν. Στο στάδιο αυτό θα εξετάσω, ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης, κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στο Κατηγορούμενο. Το άρθρο 3 του Νόμου 95/1972, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ότι δικαστήριο που επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί. Νοείται ότι αν διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος αναστολής ο καταδικασθείς διαπράξει αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, το δικαστήριο που θα εκδικάσει την υπόθεση που αφορά στο νέο αυτό αδίκημα δύναται να διατάξει την εκτέλεση της ποινής η οποία ανεστάλη δυνάμει του εν λόγω διατάγματος. Το εδάφιο 2 του άρθρου 3 του Νόμου 95/1972 προνοεί ότι «το δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να αποφασίσει το είδος και το ύψος της ποινής και αφού επιβάλει αυτή να εξετάσει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της. Η αναστολή εκτέλεσης μιας ποινής δεν επιβάλλεται ως μέτρο επιείκειας. Ως έχει νομολογηθεί οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς ελέγχου κατά πόσο θα πρέπει να ανασταλεί μία ποινή είναι: 1. Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο του κατηγορουμένου για την διάπραξη του αδικήματος. 2. Το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. 3. Η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας και γενικά η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά την διάπραξη του αδικήματος. Κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο, έχει περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει σε απαίτηση του για αναστολή της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής που θα του επιβληθεί. (Βλ. Παντελής Δημήτριου v Δημοκρατίας
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Θεοτόκης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 339, 341). Εξέτασα με προσοχή όλους τους παράγοντες και περιστάσεις που αφορούν στον Κατηγορούμενο και που νομολογιακά υπέχουν σημασίας στην εξέταση του κατά πόσο θα ανασταλεί ή όχι η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης και κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υφίστανται τέτοιοι παράγοντες και περιστατικά που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο, ιδιαίτερα λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και της έξαρσης που παρουσιάζει η διάπραξή τους. (Υπ.) ............... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο