Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Λεόντιος Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 7979/13, 11/5/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Λεόντιος Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 7979/13, 11/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7979/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Λεόντιος Μιχαήλ Κατηγορουμένου -------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Μαΐου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Τρίγγας Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (εκ πρώτης όψεως) Στoν κατηγορούμενο αποδίδονται οι πιο κάτω κατηγορίες: Κλοπή από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Ειδικότερα αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι μεταξύ Μαρτίου και αρχών Απριλίου 2012, στο Καϊμακλί, της Επαρχίας Λευκωσίας, έκλεψε από την κατοικία της Ευρούλας Πέτρου, από το Καϊμακλί, διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας €7780, όλα περιουσία της Ευρούλας Πέτρου, κατηγορία αρ. 1. Εξασφάλιση πίστωσης διά δόλου, κατά παράβαση των άρθρων 301(
2. a)και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 18(Ι)/2006 και ειδικότερα του αποδίδεται ότι μεταξύ της 3ης και 13ης Απριλίου 2012, στη Λευκωσία, διά ψευδών παραστάσεων εξασφάλισε πίστωση ύψους €2845 από τον Βάσο Κουρσάρη, ιδιοκτήτη χρυσοχοείου με την ονομασία «KOURSARIS GOLD DIAMOND», δηλαδή εξασφάλισε το πιο πάνω ποσό ως πίστωση αφού έδωσε στον προαναφερθέντα Βάσο Κουρσάρη χρυσαφικά συνολικού βάρους 113,9 γραμμαρίων τα οποία αποτελούσαν προϊόν της κλοπής που περιγράφεται στην 1η κατηγορία, κατηγορία αρ. 2. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή και διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία όπου κληθήκαν για την Κατηγορούσα Αρχή και έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες κατηγορίας. Κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους κατατέθηκαν στο Δικαστήριο διάφορα τεκμήρια συμπεριλαμβανομένων και των επίδικων χρυσαφικών. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε εισήγηση ότι δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και ζήτησε από το Δικαστήριο να τον αθωώσει από το στάδιο αυτό. Αντίθετα βέβαια ήταν η εισήγηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσα Αρχής. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η εισήγηση του κ. Τρίγγα. Αναπόφευκτα θα πρέπει να καταγραφεί, σε συντομία βέβαια, η μαρτυρία που έχει τεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Η Μ.Κ.1 Αστ. 330 Μ. Φλωρίδου ήταν το πρόσωπο που κατέγραψε την καταγγελία-παράπονο της Ευρούλας Πέτρου ότι κλάπηκαν από την οικία της διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας περίπου €7.400, στο πλαίσιο της οποίας εξέφρασε ισχυρές υποψίες εναντίον του κατηγορούμενου. Αυτή ήταν η μοναδική ενέργεια και εμπλοκή της Μ.Κ.1 στην υπόθεση. Σημειώνω ότι η εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από το συνήγορο υπεράσπισης. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.2 Αστ. 4858 Παντελής Μοδέστου, ο ίδιος μαζί με την Μ.Κ.3 Λοχ. 4785 Σταυριανή Ανδρέου στις 3.7.12 εκτέλεσαν δικαστικό ένταλμα έρευνας στο χρυσοχοείο «KOURSARIS GOLD DIAMOND» στην παρουσία του ιδιοκτήτη του Βάσου Κουρσάρη όπου ο Κουρσάρης τους παρέδωσε αριθμό χρυσαφικών σε διαφορετικά σακουλάκια αναφέροντας ότι του τα είχε πάρει ο κατηγορούμενος σε διάφορες ημερομηνίες τον Απρίλιο του 2012. Στο μέρος κλήθηκε η παραπονούμενη Ευρούλα Πέτρου η οποία έλεγξε τα χρυσαφικά και προέβηκε σε αναγνώριση τριάντα τεμαχίων από αυτά τα οποία ο Μ.Κ.2 παρέλαβε ως τεκμήρια και τα κατέγραψε σε κατάλογο με τίτλο «Απόδειξη Παραλαβής» την οποία υπέγραψε τόσο ο ίδιος όσο και ο Βάσος Κουρσάρης. Την ίδια μέρα κατέγραψε παράπονο του Βάσου Κουρσάρη που κατήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος είχε πάρει στο χρυσοχοείο του χρυσαφικά ως ενέχυρο λαμβάνοντας το αντίστοιχο της αξίας τους σε μετρητά αναφέροντας του ότι άνηκαν στην γυναίκα του. Στις 5.7.12 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη με την υπόθεση και ακολούθως κατηγόρησε τον κατηγορούμενο για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η απάντηση του ήταν «Δεν έχω κλέψει τίποτε από τα χρυσαφικά. Μου τα είχε δώσει η Ευρούλα». Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει ο κατηγορούμενος δανείστηκε λεφτά από τον Κουρσάρη μετά από ζύγισμα των χρυσαφικών και σύμφωνα με το βάρος τους. Δεν θυμόταν κατά πόσον ήταν παρών στο ζύγισμα των χρυσαφικών. Η Μ.Κ.3 Λοχ. 4785 Σταυριανή Αντρέου όπως έχει αναφερθεί ήταν παρούσα κατά την εκτέλεση του Δικαστικού Εντάλματος Έρευνας στο χρυσοχοείο «KOURSARIS GOLD DIAMOND» ήταν παρούσα όταν τα κοσμήματα υπεδείχθησαν στην Ευρούλα Πέτρου και αυτή τα αναγνώρισε ότι είναι αυτά που κλάπηκαν από την οικία της και στην παρουσία της ο Μ.Κ.2 παρέλαβε τα χρυσαφικά ως τεκμήρια αφού τα κατέγραψε σε απόδειξη παραλαβής. Ούτε η εν λόγω μάρτυρας αντεξετάστηκε. Η παραπονούμενη Ευρούλα Πέτρου έδωσε τέσσερεις συνολικά καταθέσεις στην Αστυνομία, μία στις 30.6.14 Τεκμήριο 7 στην οποία υποβάλει την καταγγελία-παράπονο της εναντίον του κατηγορούμενου και με την οποία παρέδωσε στην Αστυνομία χειρόγραφο πρόχειρο κατάλογο όπως η ίδια ανέφερε, Τεκμήριο 11, στον οποίο περιγράφει τα κοσμήματα που θυμάται ότι κλάπηκαν από την οικία της. Ανέφερε στην κατάθεση της ότι ο κατηγορούμενος είχε «μπει» ανάμεσα σε εκείνη και τον σύζυγο της και ήταν σε διάσταση και ανέφερε ότι τον Μάρτιο του 2012 έμεινε μαζί της στο σπίτι της και έφυγε περίπου τέλη Απριλίου του 2012. Ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο διατηρούσαν δεσμό και του είχε δώσει τα κλειδιά του σπιτιού της. Μέσα Μαρτίου του 2012 κάποια κοσμήματα που δεν χρειαζόταν και τα οποία είχε φυλαγμένα σε πλαστικό κουτί στο συρτάρι μιας τουαλέτας σε ένα από τα υπνοδωμάτια του σπιτιού, τα πήρε στην παρουσία του Λεόντιου για να τα πάρει σε χρυσοχοείο να τα πουλήσει. Μαζί με τον κατηγορούμενο πήγαν στο χρυσοχοείο του Κουρσάρη, έδωσε τα κοσμήματα στον Κουρσάρη να τα λιώσει για χρήματα τα οποία είχε ανάγκη. Από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τον Απρίλιο δεν ξανάνοιξε το κουτί με τα χρυσαφικά. Όταν αρχές Απριλίου το άνοιξε είδε ότι το κουτί ήταν στη θέση του αλλά έλειπαν όλα τα κοσμήματα που είχαν αξία. Υποψιάστηκε τον κατηγορούμενο αφού ήταν ο μόνος που γνώριζε που ήταν τα χρυσαφικά και όταν τον ρώτησε αν τα πήρε της είπε ότι τα πήρε στον Κουρσάρη ως ενέχυρο και υποσχέθηκε να της τα πάρει πίσω μέχρι το Πάσχα, πράγμα που δεν έπραξε. Η ίδια διαπίστωσε ότι τα κοσμήματα της ήταν στον Κουρσάρη ο οποίος της είπε ότι του τα είχε πάρει ο Λεόντιος και για να της τα επιστρέψει ήθελε €6.000 συν τόκους. Η ίδια ανέφερε στον Κουρσάρη ότι ο Λεόντιος της έκλεψε τα κοσμήματα και ουδέποτε συγκατατέθηκε για να του τα πάρει και να τα βάλει ενέχυρο. Σε δεύτερη της κατάθεση στις 3.7.12 αναφέρει ότι την ίδια μέρα κλήθηκε από την Αστυνομία και μετέβηκε στο χρυσοχοείο του Κουρσάρη όπου στην παρουσία του Μ.Κ.2 Αστ. 4858, της Μ.Κ.3 Λοχ. 4785 και του Βάσου Κουρσάρη της υποδείχθηκε αριθμός χρυσαφικών που ήταν τοποθετημένα στον πάγκο του κοσμηματοπωλείου και τα οποία αναγνώρισε ως δικά της που είχαν κλαπεί από την οικία της. Προβαίνει δε σε εκτενή περιγραφή όλων των κοσμημάτων που αναγνώρισε αναφέροντας ότι λόγω της σύγχυσης της δεν τα είχε καταγράψει προηγουμένως στο Τεκμήριο 11 που παρέδωσε στην Αστυνομία. Ανέφερε επίσης ότι ο λόγος που καθυστέρησε να προβεί σε καταγγελία ήταν ότι ο κατηγορούμενος της έλεγε και της υποσχόταν ότι θα της τα επιστρέψει και ότι αν τον κατήγγελλε «θα έλιωνε» τα χρυσαφικά. Στην τρίτη της κατάθεση επίσης ημερ. 3.7.12, προχωρεί σε λεπτομερή ανάλυση όσων χρυσαφικών θυμάται ότι κλάπηκαν και αναφέρει ότι αν τα δει είναι σε θέση να τα αναγνωρίσει. Στην τελευταία της κατάθεση ημερ. 8.8.12 η παραπονούμενη αναφέρει ότι μέχρι την εν λόγω ημερομηνία ο κατηγορούμενος δεν της είχε δώσει ούτε τα χρήματα που αφορούν την αξία των χρυσαφικών που της έκλεψε ούτε τα χρυσαφικά. Είπε επίσης ότι στο χρυσοχοείο του Κουρσάρη έχει πάει μόνο μία φορά μαζί με τον κατηγορούμενο όταν πήραν κάποια παλιά δικά της χρυσαφικά για λιώσιμο και απ' ότι θυμάται πήραν μεταξύ €800- €1.000. Αναγνώρισε στο Δικαστήριο το Τεκμ. 5 δηλαδή τα χρυσαφικά που είχαν κατατεθεί στο Δικαστήριο και που ήταν το προϊόν της έρευνας που έγινε στο χρυσοχοείο του Κουρσάρη ως δικά της, της κόρης της και του συζύγου της. Αντεξετάστηκε αναφορικά με την σχέση της με τον κατηγορούμενο, τον τρόπο που η οικογένεια της αντέδρασε στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος πήγε και έμεινε μαζί της, όπως επίσης και για την οικονομική της κατάσταση την δεδομένη περίοδο. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με τις φορές που επισκέφθηκε το κοσμηματοπωλείο του Κουρσάρη και τις φορές που έδωσε η ίδια κοσμήματα της στον κατηγορούμενο να τα πάρει στον Κουρσάρη. Ανέφερε ότι οι αξίες που έγραψε στο Τεκμήριο 11, τον χειρόγραφο κατάλογο, ήταν τιμές που η ίδια θεωρούσε ότι αντιπροσώπευαν την αξία και είπε ότι πλείστα κοσμήματα ήταν δώρα σε διάφορες επετείους. Της υπεβλήθη ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε της έκλεψε χρυσαφικά ότι όλα τα χρυσαφικά που πήρε ο κατηγορούμενος στον Κουρσάρη ήταν μετά που του τα είχε δώσει η ίδια γιατί είχαν ανάγκη χρήματα τα οποία ξόδευαν μαζί για να ζουν εκείνο το διάστημα και ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι μόνο δικά της κοσμήματα που πήρε στον Κουρσάρη αλλά και δικά του και της μητέρας του. Η παραπονούμενη δεν συμφώνησε με αυτές τις υποβολές. Επίσης της υπεβλήθη ότι κατέφυγε σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου εκδικητικά, μετά που χώρισαν, και μετά από όρο που της έθεσε ο τότε εν διαστάσει σύζυγος της για να επιστρέψει πίσω στο σπίτι τους. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε τις υποβολές αυτές. Ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε στην ίδια ότι της έκλεψε τα χρυσαφικά όπως και ότι παραδέχτηκε επίσης ότι έκλεψε και χρυσαφικά της μητέρας του. Ο τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Βάσος Κουρσάρης, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου «KOURSARIS GOLD DIAMOND». Ανέφερε ότι το κοσμηματοπωλείο του προσφέρει και υπηρεσίες ενεχυροδανεισμού σε επιλεγμένους πελάτες. Ο κατηγορούμενος πήγε στο μαγαζί του περί της αρχές Απριλίου του 2012, διαπίστωσε ότι γνώριζε την οικογένεια του και συμφώνησε να του παρέχει υπηρεσίες ενεχυροδανεισμού. Είπε ότι ο κατηγορούμενος πήγε στο κατάστημα του τέσσερεις ή πέντε φορές έβαλε ενέχυρο χρυσαφικά και του έδιδε χρήματα αφού τα ζύγιζε. Ο κατηγορούμενος του έλεγε ότι θα ερχόταν να πάρει πίσω τα χρυσαφικά αλλά τον παρέπεμπε από ημερομηνία σε ημερομηνία. Κάποιο φιλικό του πρόσωπο, που δεν θέλει να αναφέρει το όνομα του, του είχε πει να μην δανείζει χρήματα στον Λεόντιο γιατί δεν θα τα πάρει πίσω και τότε άρχισε να σκέφτεται ότι κάτι πήγε λάθος. Ήταν η θέση του ότι περί τα μέσα Ιουνίου του 2012 τον επισκέφθηκε μια κοπέλα με το όνομα «Ροδούλα» και τον ρώτησε αν ο Λεόντιος του έφερε χρυσαφικά, όταν της απάντησε καταφατικά του είπε ότι τα χρυσαφικά άνηκαν στην αδερφή της και να μην τα λιώσει και θα πάει η αδερφή της να τα πάρει. Ο ίδιος της είπε ότι θα μπορούσε να τα επιστρέψει μόνο στην παρουσία του Λεόντιου. Ο κατηγορούμενος αμέσως μετά από αυτή την επίσκεψη τον έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο και του έλεγε θα έρθω σήμερα ή αύριο χωρίς όμως να το πράξει. Πληροφορήθηκε από την Αστυνομία για την καταγγελία και μετά που του υποδείχτηκε το ένταλμα έρευνας, υπέδειξε στην Αστυνομία τα χρυσαφικά που του έφερε ο Λεόντιος, κλήθηκε στο κατάστημα του η Ευρούλλα η οποία αναγνώρισε ανάμεσα σε άλλα χρυσαφικά κάποια δικά της. Ο ίδιος είπε ότι ήταν πρώτη φορά έβλεπε αυτή την κοπέλα την Ευρούλα η ίδια όμως του είπε ότι παλαιότερα είχε πάει με την αδερφή της στο κατάστημα του και του πήρε χρυσαφικά τα οποία του πούλησε. Η Αστυνομία στην παρουσία του κατέγραψε τα χρυσαφικά που αναγνώρισε η Ευρούλα τα οποία και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια, ενέργεια με την οποία ο ίδιος ενίσταται και ζήτησε όπως φωτογραφηθούν τα χρυσαφικά και του επιστραφούν. Στο Δικαστήριο αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 αναφέροντας ότι είναι τα κοσμήματα που αναγνώρισε η Ευρούλα ως δικά της και τα παρέλαβε η Αστυνομία. Ο ίδιος τα ζύγισε το βάρος τους συνολικά ήταν 113,9 γραμμάρια και υπέγραψε την απόδειξη παραλαβής. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο Δικαστήριο ως το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται με το όνομα Λεόντιος. Αντεξεταζόμενος εξήγησε την οικογενειακή γνωριμία σχέση που είχε με τον κατηγορούμενο συνεπεία της οποίας τον εμπιστεύθηκε και του δάνεισε χρήματα με ενέχυρο τα κοσμήματα. Είπε ότι ο κατηγορούμενος πήγε στο κατάστημα του τέσσερεις-πέντε φορές και την πρώτη φορά που πήγε η κοπέλα και του τα πούλησε τα κοσμήματα ο κατηγορούμενος ήταν μαζί της. Είπε ότι η «Ροδούλα» είναι το ίδιο πρόσωπο με την κοπέλα που αναγνώρισε τα χρυσαφικά και ότι δεν ξέρει αν το όνομα είναι Ευρούλα ή «Ροδούλα» ο ίδιος έγραψε «Ροδούλα». Επίσης είπε ότι ο κατηγορούμενος μόνο μία φορά ήρθε μαζί με την κοπέλα στο κατάστημα του και ήταν μοναδική η φορά που πώλησαν τα κοσμήματα στον ίδιο. Όσες φορές είχε πάει για ενέχυρο ήταν πάντα μόνος του. Επιβεβαίωσε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν του είπε ποτέ «να λιώσει» τα κοσμήματα αντίθετα τον παρέπεμπε από ημερομηνία σε ημερομηνία ότι θα πήγαινε να τα παραλάβει. Αυτή ήταν η μαρτυρία η οποία δόθηκε στο Δικαστήριο. Όπως έχω ήδη αναφέρει έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, η γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε στην οποία έδωσε απάντηση «Εγώ δεν έχω κλέψει τίποτε από αυτά. Μου τα έχει δώσει ή ίδια», όπως και τα κοσμήματα που παρελήφθησαν κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας από το κοσμηματοπωλείο Κουρσάρης. Έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω ότι ο κ. Τρίγγας μετά το τέλος της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Βάσισε την εισήγηση του σε αντιφάσεις που παρουσιάστηκαν στην μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και ειδικότερα της παραπονούμενης και εισηγήθηκε ότι υπάρχουν κενά στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής όπως αυτή τέθηκε και με το δεδομένο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποθέσει γεγονότα, όσο εύλογη και αν είναι η υπόθεση αυτή, εισηγήθηκε ότι οι κατηγορίες είναι ατεκμηρίωτες και πρέπει να απορριφθούν. Αντίθετα η κα Ναθαναήλ ισχυρίστηκε ότι έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία και ότι δεν είναι στο στάδιο αυτό που θα πρέπει να γίνει η αξιολόγηση της μαρτυρίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos