Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Λοΐζος ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 13310/14, 2/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13310/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Λοΐζος ΑΡΓΥΡΟΥ Κατηγορουμένου ------------------- Ημερομηνία: 2 Ιουνίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κλεάνθους Κατηγορούμενος παρών. --------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε τρεις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της πλαστογραφίας εγγράφου, και τρεις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 335 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί, σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες και συγκεκριμένα τις ημερομηνίες 12.3.12, 24.4.12 και 7.4.12 ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι κατάρτισε τρία διαφορετικά πλαστά έγγραφα με σκοπό την καταδολίευση, δηλαδή αφού συμπλήρωσε έντυπα ασθενείας του Απολλώνιου Νοσοκομείου με τα οποία παραχωρείτο σε αυτόν άδεια ανάπαυσης για δώδεκα, δεκατέσσερις και έξι μέρες αντίστοιχα με δικαιολογητικό την οξείας μορφής δισκοπάθεια, υπέγραψε στη θέση του ιατρού, γνωρίζοντας ότι τα όσα αναφέρονταν στα έντυπα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ότι η υπογραφή ιατρού δεν ανήκει σε οποιοδήποτε ιατρό του εν λόγω νοσοκομείου και γνωρίζοντας επίσης ότι σε καμιά από τις τρεις πιο πάνω περιπτώσεις ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε το πιο πάνω νοσοκομείο ως ασθενής τα οποία πλαστά έγγραφα, εν γνώσει του και δολίως, τα κυκλοφόρησε τις αντίστοιχες ημερομηνίες. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ο κατηγορούμενος εργαζόταν στο ταχυδρομείο ως διανομέας και τις αντίστοιχες ημερομηνίες παρουσίασε τα αντίστοιχα πλαστά πιστοποιητικά ασθενείας με σκοπό να πετύχει άδεια ασθενείας συνολικά 32 ημερών. Έγινε έλεγχος στα πιστοποιητικά καθότι θεωρήθηκαν ως μη έγκυρα αφού δεν ανέφεραν το όνομα και την σφραγίδα του γιατρού που δήθεν τα είχε εκδώσει και εναντίον του έγινε πειθαρχική έρευνα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από Πειθαρχική Διαδικασία μετά από πειθαρχική διαδικασία με αποτέλεσμα οι μέρες των αδειών ασθενείας που πέτυχε με αυτό τον τρόπο να αποκοπούν από την άδεια του. Λόγω του πειθαρχικού παραπτώματος, ενημερώθηκε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και του ασκήθηκε η παρούσα ποινική δίωξη. Ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και για την παρούσα υπόθεση έχουν δημιουργηθεί €15 έξοδα τα οποία η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως πληρωθούν από τον κατηγορούμενο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου μέσα από εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση αναφέρει τις συνθήκες που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί, αναφέρει τους μετριαστικούς παράγοντες που ο κατηγορούμενος συγκεντρώνει στο πρόσωπο του και αφού προβαίνει σε εκτεταμένη αναφορά σε νομολογία εισηγείται όπως αν το Δικαστήριο επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας του κατηγορούμενου να την αναστείλει αφού η επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης θα έχει σίγουρα περαιτέρω επιπτώσεις στην εργασία του την οποία σίγουρα και θα απωλέσει. Σύμφωνα με τον κ. Κλεάνθους τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος ασκούσε καθήκοντα ταχυδρομικού διανομέα για την περιοχή των Αγίων Ομολογητών για 22 συναπτά έτη μέχρι τότε χωρίς ποτέ να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα, κάτι το οποίο πιστοποιείται σε επιτολή του Διευθυντή Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών ημερ. 5.2.15. Τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε χρόνιο πρόβλημα δισκοπάθειας και ο Προϊστάμενος του τότε λόγω κάποιου πειθαρχικού παραπτώματος που δεν αφορά η παρούσα υπόθεση, είχε αποφασίσει να τον μετακινήσει στην περιοχή Μακεδονίτισσας Έγκωμης η οποία είναι μεγαλύτερη από την περιοχή των Αγίων Ομολογητών και σε όγκο εργασίας και σε ότι αφορά τις αποστάσεις για τις ταχυδρομικές διανομές. Ο κατηγορούμενος επικαλούμενος και τα σοβαρά προβλήματα υγείας του ζήτησε να μην τον μετακινήσουν στην εν λόγω περιοχή, παράκληση που δεν εισακούστηκε και έτσι λόγω και της ψυχολογικής του κατάπτωσης και της πίεσης που δέχτηκε και του προβλήματος του που άρχισε να εκδηλώνεται έντονα και με σκοπό να πάρει όση αναρρωτική άδεια χρειαζόταν θεωρώντας ότι ο γιατρός του δεν θα του έδινε αυτή την άδεια, με πλήρη απερισκεψία και επιπολαιότητα, προέβηκε στις πράξεις τις οποίες παραδέχτηκε. Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην άσχημη ψυχολογική κατάσταση του κατηγορούμενου την δεδομένη περίοδο και τα περιστατικά και τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή, ο κ. Κλεάνθους ανέφερε ότι το περιστατικό αυτό πρέπει να κριθεί με βάση τις πραγματικές του διαστάσεις, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε τα αδικήματα αυτά για οικονομικό όφελος και ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στο ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε σε απολογία προς τους Προϊσταμένους του σχετική είναι η κατάθεση του στα πλαίσια της πειθαρχικής υπόθεσης ημερ. 25.6.12 και η επιστολή του στο Διευθυντή του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών ημερ. 19.4.12 δηλαδή ευθύς αμέσως μετά την διάπραξη των αδικημάτων αλλά και την θεληματική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία παραδεχόμενος τα αδικήματα αυτά. Όπως ανέφερε περαιτέρω ο κ. Κλεάνθους ο κατηγορούμενος είχε συνεργαστεί πλήρως και με την Αστυνομία και με το αρμόδιο τμήμα που τον εργοδοτεί για την εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης τόσο ποινικά όσο και πειθαρχικά και τόνισε το γεγονός ότι ενόσω εκκρεμούσε η πειθαρχική διαδικασία δεν τελούσε σε διαθεσιμότητα, αντίθετα ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων με επιστολή του ημερ. 9.5.12 αναφέρει ότι δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο κατηγορούμενος. Δόθηκε επίσης έμφαση από τον κ Κλεάνθους στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου που φαίνονται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και στην καθυστέρηση που παρατηρήθηκε από τις Αστυνομικές Αρχές στην προώθηση της υπόθεσης αφού τα αδικήματα αφορούν τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 2012, η υπόθεση καταχωρήθηκε τον Ιούλιο του 2014 και ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 9.10.14 ενώ σήμερα που το δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε αυτόν έχουν παρέλθει πέραν των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 47 ετών, άγαμος και διαμένει μόνος του σε ιδιόκτητη κατοικία στην Λακατάμια. Έχει δύο μικρότερα αδέρφια, πολύ καλές σχέσεις με την οικογένεια του, και είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένος με τα αδέρφια του. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία του. Παράλληλα ασχολείται με την υποκριτική. Σπούδασε ηθοποιός στο Σχολή του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη, κατά καιρούς έχει συνεργαστεί με διάφορες θεατρικές σκηνές και είχε συμμετοχές σε σειρές στην Κυπριακή τηλεόραση. Αδιαμφισβήτητα οι κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι σοβαρές και ενδεικτικό της σοβαρότητας τους είναι οι ποινές που προβλέπει ο νομοθέτης. Με βάση το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα η ποινή για το αδίκημα της πλαστογραφίας είναι 3 έτη ενώ η κυκλοφορία πλαστού εγγράφου στην παρούσα περίπτωση επίσης 3 έτη. Πέραν τούτου τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος παρουσιάζουν δυστυχώς έντονα αυξητικές τάσεις και επομένως η επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι όχι μόνο ενδεδειγμένη αλλά επιβεβλημένη. Απλή αναδρομή στη νομολογία, για τα αδικήματα της πλαστογραφίας καταδεικνύει ότι οι ποινές που συνήθως επιβάλουν τα Δικαστήρια είναι αυτές τις φυλάκισης. Σε διάφορες αποφάσεις οι οποίες κατά κύριο λόγο αφορούν υποθέσεις πλαστογραφίας πιστωτικών καρτών, πληρεξουσίων και επιταγών, εν' όψει και των ανησυχητικών διαστάσεων που έχουν προσλάβει αδικήματα τέτοιας μορφής, έχει νομολογηθεί ότι επιβάλλεται η επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Καθοριστικός παράγοντας είναι η αποτροπή (βλ. Mohamed El Fedy v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 16, Arman Ayvazian v. Αστυνομία (Π.Ε. 183/2011 ημερ. 25.4.2012). Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομία
(1999)2 Α.Α.Δ. 286 η οποία αφορούσε πλαστογραφία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης, είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» (βλέπε σχετικά και Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτη ν. Αστυνομία (ΠΕ 110/2012 ημερ. 18.7.2013) Στην Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 οι κατηγορούμενοι διέπραξαν μεταξύ άλλων το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της συγκάλυψης στα πλαίσια εγκληματικής δραστηριότητας που είχε σαν αποτέλεσμα την πώληση μετοχών ανυποψίαστου πολίτη και την απόσπαση χρηματικού ποσού £134,000. Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε και αποζημίωσε τον παραπονούμενο. Για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου η ποινή κατ' έφεση μειώθηκε σε 3 ½ χρόνια, και για την συγκάλυψη στα 3 χρόνια, ενώ επικυρώθηκαν οι ποινές φυλακίσεως 2 ετών σε κάθε Κατηγορία που αφορούσε σε απόσπαση δια ψευδών παραστάσεων, πλαστοπροσωπία και συνομωσία. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομία (Π.Ε. 214/09 ημερ. 29.1.2010) η οποία αφορούσε πλαστογραφία επίσημων εγγράφων η ποινή των 18 μηνών φυλάκισης αν και κρίθηκε αυστηρή δεν θεωρήθηκε υπερβολική. Στην Θεόδωρος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομία (Π.Ε. 227/09 ημερ. 19.3.2010) η ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε Κοινοτάρχη και Γραμματέα Συνεργατικής για πλαστογραφία εγγράφων μειώθηκε σε 6 μήνες ενόψει του ότι δεν υπήρξε οικονομικό όφελος όπως επίσης και λόγω των ψυχολογικών και άλλων προβλημάτων υγείας του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Έλενα Κουμίδου ν. Αστυνομίας, (Ποιν. Εφ. 55/11, ημερ. 24.5.2011), η οποία αφορούσε αδικήματα όπως και η παρούσα κάτω από το άρθρο 337 του Ποινικού Κώδικα, ποινή φυλακίσεως 9 μηνών, για αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων, θεωρήθηκε ορθή κατ' έφεση ως προς το ύψος της. Αναφέρω επίσης ενδεικτικά τις υποθέσεις Georgios Christou v. The Police
(1968)2 C.L.R. όπου επικυρώθηκε διετής ποινή φυλάκισης σε πρόσωπο που απέκτησε αντικείμενα Λ.Κ.132 με ψευδείς παραστάσεις εκεί όπου προέκυψε από τα γεγονότα ότι υπήρχε σχεδιασμό στην διάπραξη του αδικήματος. Επίσης αναφέρω την υπόθεση Δημητρίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 7540, ημερ. 3.2.14 όπου το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών σε αδίκημα που αφορούσε πλαστογραφία επιταγής κοινωνικών ασφαλίσεων αξίας μόλις Λ.Κ.55,80 όπου υπήρχαν και μετριαστικοί παράγοντες οι οποίοι δεν υπάρχουν στην παρούσα περίπτωση και δη το γεγονός ότι αποζημιώθηκε ο δικαιούχος της επιταγής. Το Εφετείο τόνισε την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής σε αυτά τα αδικήματα διότι παρουσιάζεται επιτακτική ανάγκη της αναχαίτισης αυτού του φαινομένου για χάριν της προστασίας των συναλλαγών που διεξάγονται με την χρήση και κυκλοφορία των επιταγών. Με βάση αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές της νομολογίας αλλά και τα ελαφρυντικά που συγκεντρώνει στο πρόσωπο του ο κατηγορούμενος το Δικαστήριο θα προχωρήσει να επιβάλει σε αυτόν ποινή. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, θα λάβω υπόψη μου προς όφελος του το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του, την παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία αλλά και στους Προϊσταμένους του ευθύς αμέσως μετά την διάπραξη των αδικημάτων αλλά και την παραδοχή του στο Δικαστήριο, ενέργειες οι οποίες δείχνουν ότι έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα των πράξεων του και ότι έχει μεταμεληθεί. Το γεγονός ότι δεν έλαβε οικονομικό όφελος ούτε και αποσκοπούσε σε τέτοιο όφελος αλλά και η άσχημη ψυχολογική του κατάσταση επίσης θα ληφθούν υπόψη. Σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι για την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος έχει ήδη περάσει από πειθαρχική διαδικασία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι το Δημόσιο δεν ζημίωσε από αυτές τις ενέργειες του κατηγορούμενου αφού ο αριθμός ημερών που αντιστοιχούσε στα πλαστογραφημένα πιστοποιητικά ασθενείας του έχει αποκοπεί από την άδεια του. Το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων σε σχέση με την ημερομηνία που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σε αυτό ποινή έχει τη δική της σημασία στην παρούσα υπόθεση. Υπάρχει συνταγματική επιταγή για την εντός ευλόγου χρόνου διαπίστωση της ποινικής ευθύνης ενός κατηγορούμενου. Παραπέμπω σχετικά στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου κεφαλαιώδης υποχρέωση της πολιτείας μέσω της δικαστικής διαδικασίας. Με βάση τη νομολογία και παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Ευσταθίου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 294, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου Αντρέα Πότση, Ποιν. Εφέσεις 6874 και 6876 ημερ. 25.4.2000, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι η πάροδος μακρού χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Έχει επίσης υιοθετηθεί η νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι ουσιαστικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής ειδικά σε σχέση με το είδος της, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Περαιτέρω έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση Κυριάκος Σακαρίδης και Ιωάννης Νταμουτσίδης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 21 και 25/2011 ημερ. 14.7.11 «πάντοτε βέβαια παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων υπάρχει ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής αφού στόχος του Δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.» Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω έχω την θέση ότι δεν μπορεί να επιβληθεί στον κατηγορούμενο άλλη ποινή από αυτή της φυλάκισης για τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί, διαφορετική αντιμετώπιση του Δικαστηρίου με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης δεν δικαιολογείται αλλά επίσης θα έστελλε και λανθασμένο μήνυμα και στον κατηγορούμενο και στην κοινωνία, τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου θα προσμετρήσουν σε ότι αφορά το ύψος της. Επιβάλλονται λοιπόν στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 6 μηνών - Κατηγορία αρ. 5 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 6 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 8 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 9 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Ο κ. Κλεάνθους έχει ζητήσει από το Δικαστήριο όπως αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης που θα επιβάλει στον κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Ο πρότερος έντιμος βίος του κατηγορούμενου, το μεμονωμένο της συμπεριφοράς του όπως και η μη επανάληψη οποιουδήποτε αδικήματος από τον ίδιο έκτοτε στο χρονικό διάστημα των 3 ετών που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, όπως και οι συνθήκες διάπραξης τους και οι λόγοι που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στη διάπραξη τους, δικαιολογούν κατά την άποψη μου την αναστολή των ποινών φυλάκισης που του έχουν επιβληθεί λαμβάνοντας υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος έχει ήδη τιμωρηθεί και πειθαρχικά για τα αδικήματα αυτά. Θεωρώ επίσης ότι η επανάληψη τους από τον κατηγορούμενο υπό τις περιστάσεις κρίνεται ως απομακρυσμένη. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και καταστραφούν. Έξοδα €15 να πληρωθούν από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο