ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Αρ. Αίτησης: 26/15, 12/6/2015

(1)ΚΑΙ 13 ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ 1 TOY 1ου ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΗΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 30.4.15 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 30.4.2015 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Ιουνίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για Καθ'ου η Αίτηση: κ. Α. Πελεκάνος ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Eχ - TEMPORE) Στις 21.01.15 το Δικαστήριο αντιμετώπισε θετικά αίτημα της Αστυνομίας το οποίο υπεβλήθη με μονομερή αίτηση της ίδιας ημερομηνίας και συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση της Αστυφύλακα 2514, Ανθής Σάββα, και εξέδωσε διάταγμα κράτησης των επίδικων Τεκμηρίων, πρόκειται για συνολικά 13 ράβδους χρυσού, για χρονικό διάστημα δύο μηνών από την εν λόγω ημερομηνία. Ακολούθως καταχωρήθηκε Αίτηση ημερομηνίας 27.02.14 από τους αιτητές με τους οποίους ζητείτο η επιστροφή σε αυτούς των 13 ράβδων χρυσού και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρωνόταν το διάταγμα ημερομηνίας 21.01.

1. Η εν λόγω Αίτηση συνοδευόταν από ένορκο δήλωση, σωρεία Τεκμηρίων και είχε επιδοθεί δεόντως και στην άλλη πλευρά, την Αστυνομία. Το Δικαστήριο, αφού καταχωρήθηκε ένσταση από πλευράς της Αστυνομίας στις 12.03.15 συνοδευόμενη και πάλι από ένορκη δήλωση της Ανθής Σάββα η οποία και αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, στα πλαίσια της εν λόγω Αίτησης εξέδωσε απόφαση ημερομηνίας 06.04.15 με την οποία αφού αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που κατά την άποψη του διέπουν το θέμα, όπως αυτές ερμηνεύτηκαν από το Δικαστήριο, διέταξε την περαιτέρω κράτηση των 13 ράβδων χρυσού για διάστημα ενός μήνα από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, δηλαδή μέχρι 06.05.
2. Σημειώνω ότι στο μεσοδιάστημα αυτό διάφορα κενά χρονικά διαστήματα που φαίνεται να είχαν δημιουργηθεί ως προς την κράτηση των Τεκμηρίων είχαν θεραπευτεί με τις ανάλογες εκδώσεις διαταγμάτων από το Δικαστήριο που νομιμοποιούσαν την κράτηση των ράβδων χρυσού σε οποιονδήποτε χρονικό διάστημα εν τω μεταξύ. Στις 30.04.15, πριν δηλαδή να λήξει η προθεσμία του ενός μήνα η οποία προβλεπόταν στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06.04.15, καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι αιτητές ζητούν "διάταγμα για περαιτέρω εξέταση των Τεκμηρίων μέχρι την αποπεράτωση των εξετάσεων της Αστυνομίας". Η Αίτηση αυτή προσέκρουσε ως αναμενόταν στην ένσταση των ενδιαφερόμενων οι οποίοι καταχώρησαν γραπτώς τις θέσεις τους στις 06.05.
3. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η τύχη της εν λόγω Αίτησης. Σημειώνω ότι και πάλι υπήρξαν χρονικές περίοδοι που έχουν υπερβεί τα χρονικά πλαίσια που αφορά η απόφαση του Δικαστηρίου 06.04.15 όπου και πάλι το Δικαστήριο με ενδιάμεσα διατάγματα του έχει νομιμοποιήσει την κράτηση των Τεκμηρίων από την Αστυνομία. Το τελευταίο δε ήταν μέχρι και σήμερα. Επομένως μέχρι και σήμερα που εξετάζεται η αίτηση, όλο το διερρεύσαν χρονικό διάστημα κατακράτησης των Τεκμηρίων από την Αστυνομία, είναι καθόλα νόμιμο και σφραγισμένο με σχετικά δικαστικά διατάγματα. Η Αίτηση της Αστυνομίας που εξετάζεται τώρα συνοδεύεται και πάλι από την ένορκη δήλωση της Ανθής Σάββα η οποία για δεύτερη φορά στα πλαίσια της όλης διαδικασίας που έχει ξεκινήσει με την καταχώρηση της πρώτης Αίτησης, έχει περάσει από την βάσανο της αντεξέτασης. Είχε λεχθεί από την πρώτη στιγμή από την κυρία Σάββα ότι η ίδια δεν είναι η ουσιαστική εξεταστής της υπόθεσης. Η ουσιαστική ανάμειξη της στην υπόθεση ήταν να προωθήσει στο Δικαστήριο τις Αιτήσεις για κατακράτηση Τεκμηρίων. Η εξεταστής της υπόθεσης από πλευράς Αστυνομίας είναι άλλο πρόσωπο, την έχει ονοματίσει, είναι η Αστυφύλακας 303, Στέλλα Πιτσιλίδου και μάλιστα όπως η κα Σάββα δήλωσε, μόνο δύο πρόσωπα από πλευράς Αστυνομίας ασχολούνται με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, η ίδια η κυρία Σάββα και η κυρία Πιτσιλίδου. Το γιατί η Αστυνομία επέλεξε να προωθήσει την παρούσα Αίτηση βασιζόμενη στην ένορκη δήλωση της κυρίας Σάββα που δεν είναι, όπως η ίδια έχει παραδεχτεί, η κύρια εξεταστής της υπόθεσης, με ότι αυτό συνεπάγεται για την υπόθεση της Αστυνομίας, παραμένει άγνωστο για το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο βέβαια θα προχωρήσει να εξετάσει την Αίτηση με τα ενώπιον του δεδομένα. Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι δεν με βρίσκει σύμφωνη η νομική θέση του κύριου Πελεκάνου ότι το άρθρο 25 του Κεφαλαίου 155 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση για τους λόγους που έχει αναφέρει. Η αντίθεση μου αυτή έχει ήδη καταστεί σαφής με την απόφαση μου ημερομηνίας 06.04.15 στην οποία προβαίνω σε πλήρη εξήγηση και ανάλυση των λόγων για τους οποίους θεωρώ ότι ισχύει το άρθρο
4. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφέρω τα όσα στην προηγούμενη μου απόφαση έχουν λεχθεί γύρω από αυτό τα θέμα: Το άρθρο 25 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αναφέρει τα εξής: 25-

(1)Κάθε αστυνομικός δύναται, χωρίς ένταλμα- (α) να κατακρατήσει και ερευνήσει οποιοδήποτε τον οποίο αυτός εύλογα υποπτεύεται ότι φέρει, μεταφέρει ή αποκρύπτει αντικείμενο ή έγγραφο σε σχέση με το οποίο πρόκειται να διαπραχτεί ή διαπράττεται ή έχει πρόσφατα διαπραχτεί ποινικό αδίκημα- (β) να εισέλθει και ερευνήσει οποιοδήποτε τόπο — (ι) αν έχει λόγο να πιστεύει ότι σε αυτό πρόκειται να διαπραχτεί ή διαπράττεται, ή έχει πρόσφατα διαπραχτεί ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με θανατική ποινή ή με φυλάκιση που υπερβαίνει τα δύο έτη ή ότι δύναται να βρεθεί σε αυτό οποιοδήποτε όργανο με το οποίο έχει πρόσφατα διαπραχτεί οποιοδήποτε τέτοιο ποινικό αδίκημα- (ιι) αν ο κάτοχος του τόπου ζητά τη βοήθεια της αστυνομίας- (ιιι) αν οποιοσδήποτε στον τόπο αυτό ζητά τη βοήθεια της αστυνομίας και υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι διαπράττεται αδίκημα εντός αυτού- (ιν) σε οποιαδήποτε περίπτωση κατά την οποία δύναται να εισέλθει και ερευνήσει οποιοδήποτε τόπο χωρίς ένταλμα δυνάμει οποιουδήποτε νομοθετήματος που ισχύει εκάστοτε.

(2)Οτιδήποτε βρεθεί κατά τη διάρκεια έρευνας που διεξάγεται δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού το οποίο Οα μπορούσε να κατασχεθεί αν η έρευνα διεξαγόταν δυνάμει εντάλματος, δύναται να κατασχεθεί και τύχει μεταχείρισης κατά τον ίδιο τρόπο ως αν αυτό ήταν πράγμα που κατασχέθηκε κατά τη διάρκεια έρευνας δυνάμει εντάλματος, εφαρμοζομένων των διατάξεων του άρθρου 32, με τις αναγκαίες προσαρμογές, σε οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα. Το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αναφέρει τα εξής: «

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό.

(2)..........

(3)Αν ο Δικαστής είναι της γνώμης ότι οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας δεν απαιτείται πλέον για οποιαδήποτε ποινική διαδικασία, τότε εκτός αν εξουσιοδοτείται ή υποχρεώνεται από αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο Νόμο να διαθέσει αυτό διαφορετικά, διατάσσει - (α) όπως το πράγμα ή οποιοδήποτε μέρος του επιστραφεί στο πρόσωπο το οποίο φαίνεται στον Δικαστή ότι έχει δικαίωμα σε αυτό, και, αν το εν λόγω πρόσωπο είναι ο Κατηγορούμενος, όπως επιστραφεί στον ίδιο ή σε τέτοιο άλλο πρόσωπο ως ο Κατηγορούμενος ήθελε ορίσει ή (β) όπως το πράγμα αυτό, αν ανήκει στον Κατηγορούμενο, ή μέρος αυτού, χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή οποιωνδήποτε εξόδων ή αποζημιώσεων τα οποία ο Κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει». Όπως διαφαίνεται από μελέτη του λεκτικού του άρθρου 32, αλλά και της Νομολογίας, το κατά πόσο είναι απαραίτητη η περαιτέρω κράτηση των τεκμηρίων είναι ζήτημα που επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360, στην οποίο παρέπεμψε και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Καθ'ου η Αίτηση, και όπου λέχθηκαν τα εξής: «Oι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσον η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρου 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 32

(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρου 32

(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες». Παρατηρώ ότι μεγάλο μέρος της αίτησης και της εμπεριστατωμένης αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Αιτητές περιστρέφεται γύρω από την θέση ότι οι 13 ράβδοι χρυσού κατασχέθηκαν χωρίς να προηγηθεί ένταλμα έρευνας και λανθασμένα υπεβλήθη από την Αστυνομία στο Δικαστήριο αίτηση για κατακράτηση των τεκμηρίων με το άρθρο 32 του Κεφ. 155. Όμως, όπως έχω ήδη αναφέρει, βάση της αίτησης της Αστυνομίας ήταν και το άρθρο 25 του Κεφ. 155 το οποίο καλύπτει περιπτώσεις ως αυτή υπό εξέταση όπου δηλαδή κατάσχονται τεκμήρια χωρίς να προηγηθεί ένταλμα έρευνας. Με βάση το άρθρο 25

(1)(α) και (β) και

(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου παρέχεται εξουσιοδότηση σε Αστυνομικό να ερευνήσει πρόσωπο και τόπο και να κατακρατήσει οτιδήποτε θεωρείται ότι αφορά διάπραξη αδικήματος χωρίς ένταλμα έρευνας. Παρόμοια διάταξη υπάρχει για τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα-Λειτουργούς του Φ.Π.Α. με βάση το Νόμο 95

(1)/2000 σχετικό είναι το παράρτημα 10, άρθρο

1. Επομένως το πρώτο σημείο που κρίνεται είναι ότι υπήρχε σχετική εξουσιοδότηση στους Λειτουργούς του Φ.Π.Α. να προβούν στη συγκεκριμένη έρευνα και κατάσχεση των ράβδων χρυσού χωρίς την ύπαρξη εντάλματος έρευνας εφόσον είχαν εύλογες υπόνοιες για την διάπραξη αδικήματος. Το δεύτερο θέμα το οποίο επίσης φαίνεται ότι μπορεί εύκολα και με ασφάλεια να αποφασιστεί είναι ότι η νομική βάση της αίτησης βάσει της οποίας εξεδόθη το διάταγμα είναι ορθή αφού σε αυτή περιλαμβάνεται το άρθρο 25 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του ίδιου Νόμου το οποίο επίσης αποτελεί νομική βάση της αίτησης παρείχετο η εξουσία στο παρόν Δικαστήριο να εκδώσει το διάταγμα.» Δεν θα ήταν λογικό, πιστεύω στο στάδιο αυτό, το παρόν Δικαστήριο να αποκλίνει από την ήδη δηλωμένη θέση του. Επομένως σε ό,τι αφορά τη νομική βάση της Αίτησης της Αστυνομίας εξακολουθώ να υιοθετώ και να πιστεύω όσα έχουν αναφερθεί στην απόφαση μου, ημερομηνίας 06.04.15 περί του νομότυπου της υποβολής της Αίτησης στηριζόμενη επί του άρθρου 25, μεταξύ άλλων του Κεφαλαίου
2. Επομένως ξεκαθαρίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο το νομικό πλαίσιο που διέπει την Αίτηση, είναι η θέση μου υπό τις περιστάσεις και με τα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί, ότι το Δικαστήριο αυτό που θα πρέπει να κάνει, έστω και αν νομολογιακά κάθε αίτηση είναι αυτοτελής εντούτοις αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο γεγονότων και μια αλυσίδα η οποία δεν έχει σπάσει μέχρι στιγμής, είναι ουσιαστικά να εξετάσει σφαιρικά τις ενέργειες της Αστυνομίας σε σχέση με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης από τη στιγμή που η Αστυνομία έχει εμπλακεί σε αυτήν, όπως αυτές οι ενέργειες διαμορφώθηκαν μέσα στο χρονικό πλαίσιο που έχει παρέλθει, για να διαπιστώσει κατά πόσο αξιοποιήθηκε σωστά από πλευράς Αστυνομίας ο χρόνος που είχε δοθεί από το Δικαστήριο για την κατακράτηση των Τεκμηρίων με στόχο τη διερεύνηση της υπόθεσης. Αν η απάντηση στα πιο πάνω ερωτήματα είναι καταφατική, τότε το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει εάν με βάση και το εναπομείναν ανακριτικό έργο όπως δηλώνεται ενώπιον του, δικαιολογείται περαιτέρω η κατακράτηση των Τεκμηρίων, και αν δικαιολογείται, για ποσό διάστημα αυτή δικαιολογείται. Αναφέρω από τώρα, ότι η κυρία Σάββα, στην οποία δεν αποδίδω κανένα δόλο ή κίνητρο απόκρυψης αλήθειας, αντίθετα θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο, με καθαρότητα, σεβάστηκε τον όρκο της, απάντησε ευθέως επί των ερωτήσεων που της τέθηκαν, άσχετο εάν οι απαντήσεις της δεν ήταν τέτοιες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την υπόθεση για την Αστυνομία, δεν μπόρεσε να βοηθήσει το Δικαστήριο, ούτε για το ποιο είναι το χρονικό διάστημα για το οποίο ζητείται η περαιτέρω κατακράτηση των Τεκμηρίων, ούτε σε ποιο στάδιο διερεύνησης βρίσκεται η υπόθεση ούτε και ποιες είναι οι αναμενόμενες ενέργειες της Αστυνομίας με βάση τις οποίες και για τη διεκπεραίωση των οποίων ζητείται η περαιτέρω κράτηση των Τεκμηρίων. Η μαρτυρία της κας Σάββα είναι καταγεγραμμένη στην Ένορκο Δήλωση που στηρίζει την Αίτηση και στις απαντήσεις της κατά την αντεξέταση της, στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Δεν θα την αναπαράξω αλλά θα επικεντρωθώ στα κυριότερα σημεία της. Εκείνο το οποίο έχει αφεθεί να αιωρείται από την αρχή της παρούσας διαδικασίας, από την πρώτη φορά που το Δικαστήριο κλήθηκε να εκδώσει αιτιολογημένη απόφαση μετά από ένσταση, είναι ότι ο άνθρωπος κλειδί για την παρούσα υπόθεση είναι κάποιος κύριος Βουλγαρίδης. Ο εν λόγω κύριος δεν βρίσκεται εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως είχε αναφερθεί. Είχαν γίνει πάρα πολλές προσπάθειες για εντοπισμό του μετά από την έκδοση Κυπριακών Ενταλμάτων Σύλληψης τα οποία δεν εκτελέστηκαν με αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθούν και οι υπηρεσίες της Interpol Λευκωσίας η οποία ζήτησε τη βοήθεια της Interpol Αθηνών για να μπορέσουν να τον εντοπίσουν. Μαθαίνουμε σήμερα ότι στις 18.3.15 η Interpol Αθηνών είχε επικοινωνήσει με την Interpol Λευκωσίας και ζήτησε περαιτέρω στοιχεία για τον κύριο Βουλγαρίδη. Δεν έχω αντιληφθεί να έχει υπάρξει τελική απάντηση από την Interpol Αθηνών ως προς τον εντοπισμό ή μη του κύριου Βουλγαρίδη. To θέμα αυτό φαίνεται να εκκρεμεί. Ερώτηση που από τώρα θα πρέπει να τεθεί προς προβληματισμό: Δικαιολογείται η κατακράτηση των επίδικων Τεκμηρίων, περιουσίας τρίτων προσώπων που τα διεκδικούν, μέχρι τον εντοπισμό του κύριου Βουλγαρίδη ο οποίος είναι άγνωστο που βρίσκεται, κατά πόσο θα εντοπιστεί και ποιος είναι ο χρόνος που απαιτείται για τον εντοπισμό του; Από την προηγούμενη διαδικασία είχα θέσει την αρνητική μου απάντηση γι αυτό το θέμα αναφέροντας ότι δε θα ήταν λογικό να εκδοθεί διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων εν αναμονή του πότε θα συλληφθεί οποιονδήποτε πρόσωπο, αν αυτό εντοπιστεί. Πέραν τούτου από την ημερομηνία έκδοσης του προηγουμένου διατάγματος μέχρι σήμερα έχουν περάσει δύο μήνες και μια εβδομάδα. Στο μεσοδιάστημα αυτό η Αστυνομία βεβαίως είχε όλη την ευχέρεια να προχωρήσει με τις έρευνες της. Τι έχει γίνει μέχρι τώρα; Απάντηση: Από μηδέν ως ελάχιστα πράγματα. Σύμφωνα με την μαρτυρία της κας Α. Σάββα, στις 27.4.15 λήφθηκε μια κατάθεση από τον αρμόδιο Λειτουργό που υπηρετεί στην Υπηρεσία Σήμανσης Μετάλλων της Κυπριακής Δημοκρατίας και τρεις άλλες καταθέσεις από το σύνολο των εφτά που φαίνεται να έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα από την αρχή της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Σημειώνεται δε ότι οι τρεις από τις εφτά καταθέσεις είχαν ληφθεί με το ξεκίνημα της παρούσας υπόθεσης και ουσιαστικά πρόκειται για τις καταθέσεις των κυρίων Διογένους και Τζιωνή που είναι οι διευθυντές των εταιρειών που διεκδικούν την επιστροφή των ράβδων χρυσού και η άλλη ήταν από κάποιον κύριο Γεωργίου, Λειτουργό του ΦΠΑ. Επίσης έγινε επίκληση της πιθανότητας ύπαρξης άκυρων και ή πλαστογραφημένων αποδείξεων. Όπως όμως η κυρία Σάββα ανέφερε σύμφωνα με την δική της γνώση δεν υπήρξε οτιδήποτε για τη διερεύνηση των θεμάτων αυτών. Όπως η ίδια ανέφερε δεν έχουν ακόμη ληφθεί καταθέσεις από οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα, ούτε καν οι εμπλεκόμενοι που παρουσίασαν αυτές τις αποδείξεις έχουν κληθεί να δώσουν δείγματα γραφής, ή οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση σε σχέση με τα θέματα που αφορά το τι εξετάζεται. Η θέση της κυρίας Σάββα ότι ναι μεν οι καταθέσεις ήταν μόνο εφτά στον αριθμό, αλλά η κάθε μια από αυτές συνοδεύεται από πάρα πολλά έγγραφα και έπρεπε όλα αυτά να διερευνηθούν, έχει κάποια σημασία, όμως, από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνά κάποιος ότι η έναρξη της παρούσας διερεύνησης για σκοπούς πάντα της αστυνομικής διερεύνησης ήταν όπως φαίνεται να είναι κοινό έδαφος, 21.1.
3. ΄Εκτοτε έχουν περάσει πέντε ολόκληροι μήνες και οι έρευνες βρίσκονται ακόμα στην αρχή, αναζητείται ο κύριο Βουλγαρίδης και εν αναμονή του εντοπισμού του κύριου Βουλγαρίδη όλα έχουν παγοποιηθεί. Η πληροφόρηση από τον Λειτουργό του Οργανισμού της Σήμανσης Μετάλλων στις 27.4.14 και πάλι γύρω από τον κ. Βουλγαρίδη περιστρεφόταν, ενώ υπάρχει η αντίθετη θέση, την οποία παραδέχτηκε η κυρία Σάββα, ότι οι εταιρείες, που διεκδικούν την επιστροφή των ράβδων χρυσού όχι μόνο ήταν εγγεγραμμένες στον εν λόγω Οργανισμό, αλλά εκκρεμούσης της παρούσας διαδικασίας και συγκεκριμένα την 01.06.15, ανανεώθηκαν και οι άδειες τους, με την κυρία Σάββα να απαντά ευθαρσώς "η νομιμότητα των συγκεκριμένων εταιρειών δεν αμφισβητείται". Εκείνο καταληκτικά που φαίνεται να ζητά η Αστυνομία από το Δικαστήριο σήμερα είναι την έκδοση διατάγματος κατακράτησης 13 ράβδων χρυσού, περιουσίας συγκεκριμένων προσώπων που κατακρατείται από τις 21.01.15 με βάση συνεχή διατάγματα κατακράτησης για διερεύνηση αδικημάτων παράνομης κατοχής περιουσίας και/ή αδικημάτων κατά παράβαση της νομοθεσίας περί ΦΠΑ και/ή αδικημάτων που αφορούν πλαστογραφίες και/ή την έκδοση άκυρων αποδείξεων, κάτι που είναι από μόνο του λανθασμένο αφού δεν υπάρχει καν καθορισμός των αδικημάτων που διερευνούνται, με μόνη δεδομένη ενέργεια και μέχρι σήμερα την λήψη εφτά καταθέσεων που έχουν ληφθεί οι μισές από την αρχή της παρούσας διαδικασίας και ένα μήνυμα προς την Interpol Αθηνών με την οποία ζητείται συνδρομή στον εντοπισμό του Βουλγαρίδη. Το μήνυμα αυτό έτυχε κάποιας απάντησης, αλλά εξακολουθεί στην ουσία του να αποτελεί ένα αίτημα της interpol, της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την Ιντερπόλ Αθηνών να τους βοηθήσουν να εντοπίσουν τον κύριο Βουλγαρίδη. Υπάρχει μεγάλη συζήτηση και έχει τεθεί πολλές φορές και αιωρείται το ερώτημα κατά πόσο η έκδοση διαταγμάτων στα πλαίσια αυτά σύμφωνα με τα άρθρα του Κεφαλαίου 155 , ούτως ή αλλιώς προσκρούουν στο Σύνταγμα και το δικαίωμα κατοχής και απόλαυσης περιουσίας με βάση το Άρθρο
4. Δεν θα αποτέλεσε βεβαίως αυτή η ερώτηση αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, όμως είναι με πολύ μεγάλη φειδώ που τα δικαστήρια θα πρέπει να προχωρούν και να εγκρίνουν τέτοια ζητήματα. Εξαρτάται βέβαια πάντα από τη φύση της κάθε υπόθεσης, την πορεία των ερευνών και του τι αποτελέσματα έχουν προκύψει εν τω μεταξύ. Στην υπόθεση Αντρέας Ησαΐας και Άλλοι ν. Αστυνομίας στην οποία έχει παραπέμψει ο κύριος Πελεκάνος και όντως είναι μια από τες τελευταίες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, έχει υπογραμμιστεί η εξής αρχή: "Η αρχική διαπίστωση ότι η κράτηση συγκεκριμένου Τεκμηρίου ήταν υπό τις περιστάσεις δικαιολογημένη και αναγκαία, δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να συνεχίζεται επ' αόριστο. Σε διάταγμα κράτησης Τεκμηρίου υπάρχει η αναγνώριση της υποχρέωσης της Αστυνομίας να ενεργήσει τα δέοντα εντός εύλογου χρόνου, θέση η οποία ταυτίζεται άμεσα με τη συνταγματική επιταγή της απόλαυσης της περιουσίας ενός προσώπου, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Συντάγματος". Είναι κατά την άποψη μου σαφές από όλα τα πιο πάνω ότι οι αρχικές ερωτήσεις που είχε θέσει το Δικαστήριο, κατά πόσο δηλαδή το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει μέχρι σήμερα, έχει χρησιμοποιηθεί από την Αστυνομία με τον δέοντα και σωστό τρόπο, ούτως ώστε να αποσείσουν το ανάλογο βάρος που έχουν στους ώμους τους, δεν μπορεί να είναι θετική. Επομένως εκλείπει και η ανάγκη να ρωτηθεί το Δικαστήριο εάν πρέπει να απαντηθεί η δεύτερη ερώτηση, δηλαδή εάν υπάρχει εναπομείναν ανακριτικό έργο και ποιος είναι ο χρόνος που χρειάζεται γι' αυτό. Θεωρώ ότι μεγάλο χρονικό διάστημα έχει παρέλθει ουσιαστικά χωρίς καμία αντικειμενικά σωστή εκμετάλλευση από πλευράς Αστυνομίας και περαιτέρω δεν τέθηκε ενώπιον μου ένα πλαίσιο γεγονότων και ενεργειών για να δικαιολογεί, έστω και έχοντας εξαντλήσει κάθε ίχνος επιείκειας προς την Αστυνομία, την έκδοση του διατάγματος για οποιονδήποτε περαιτέρω χρονικό διάστημα. Σαφώς είναι η θέση μου ενόψει των ανωτέρω ότι η Αίτηση, δεν μπορεί να επιτύχει, το διάταγμα το οποίο είχε εκδοθεί για κατακράτηση τεκμηρίων μέχρι σήμερα σαφώς και τελειώνει εδώ. Επομένως και η Αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο